الصّادق ( أَنَّ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ کَانُوا یَقُولُونَ لَیْسَ لِمُوسَی (مَا لِلرِّجَالِ وَ کَانَ إِذَا أَرَادَ الِاغْتِسَالَ ذَهَبَ إِلَی مَوْضِعٍ لَا یَرَاهُ فِیهِ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ فَکَانَ یَوْماً یَغْتَسِلُ عَلَی شَطِّ نَهَرٍ وَ قَدْ وَضَعَ ثِیَابَهُ عَلَی صَخْرَهًٍْ فَأَمَرَ اللَّهُ الصَّخْرَهًَْ فَتَبَاعَدَتْ عَنْهُ حَتَّینَظَرَ بَنُوإِسْرَائِیلَ إِلَیْهِ فَعَلِمُوا أَنَّهُ لَیْسَ کَمَا قَالُوا فَأَنْزَلَ اللَّهُ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَکُونُوا کَالَّذِینَآذَوْا مُوسی ...
امام صادق ( بنی‌اسرائیل می‌گفتند: «موسی (آنچه را که مردان دارند، ندارد. موسی (به هنگام شست‌وشو، به جایی می‌رفت که هیچ‌یک از مردم او را در آنجا نبیند. روزی موسی (داشت در کناره‌ی رودی شست‌وشو می‌کرد و پیراهن‌های خود را بر روی صخره‌ای نهاده بود. خداوند به آن صخره امر فرمود تا از موسی (دور شود تا اینکه بنی‌اسرائیل به موسی (نظر افکنده و پی ببرند که آنچنان که آن‌ها می‌گویند نیست این‌گونه بود که خداوند، آیه: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ آذَوْا مُوسَی فَبَرَّأَهُ اللهُ مِمَّا قَالُوا وَ کَانَ عِندَ اللهِ وَجِیهًا را نازل فرمود.
Imam Sadiq (peace be upon him): The Children of Israel used to say: "Musa (peace be upon him) does not have what men have." Musa (peace be upon him), when he wanted to bathe, would go to a place where no one from the people could see him. One day Musa (peace be upon him) was bathing at the bank of a river and had placed his garments on a rock. Allah commanded that rock to move away from Musa (peace be upon him) so that the Children of Israel looked at Musa (peace be upon him) and realised that it was not as they said. Thus Allah revealed the verse: يَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ آذَوْا مُوسَی فَبَرَّأَهُ اللهُ مِمَّا قَالُوا وَ کَانَ عِندَ اللهِ وَجِیهًا [O you who believe! be not like those who spoke evil things of Musa, but Allah cleared him of what they said, and he was worthy of regard with Allah].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): બની ઇસ્રાઈલ કહેતા હતા: "મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પાસે તે નથી જે પુરુષો પાસે હોય છે." મૂસા (અલયહિસ્સલામ) જ્યારે ગુસલ કરવા ઇચ્છતા, ત્યારે એવી જગ્યાએ જતા જ્યાં લોકોમાંથી કોઈ તેમને ન જુએ. એક દિવસ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) એક નદીના કિનારે ગુસલ કરી રહ્યા હતા અને પોતાના કપડા એક ખડક ઉપર મૂક્યા હતા. અલ્લાહે તે ખડકને હુકમ ફરમાવ્યો કે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)થી દૂર થાય જેથી બની ઇસ્રાઈલ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) તરફ નજર કરે અને સમજી જાય કે તેઓ કહે છે તેવું નથી. આ રીતે અલ્લાહે આયત: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ آذَوْا مُوسَی فَبَرَّأَهُ اللهُ مِمَّا قَالُوا وَ کَانَ عِندَ اللهِ وَجِیهًا [ઓ ઈમાન લાવનારાઓ! તેઓ જેવા ન બનો જેમણે મૂસાને તકલીફ પહોંચાડી, પરંતુ અલ્લાહે તેમને તેમની વાતોથી પાક કરી દીધા, અને તેઓ અલ્લાહની પાસે આબરૂવાળા હતા] નાઝિલ ફરમાવી.