امیرالمؤمنین ( قَالَ (: ... وَ أَمَّا قَوْلُکُمْ أَنِّی شَکَکْتُ فِی نَفْسِی حَیْثُ قُلْتُ لِلْحَکَمَیْنِ انْظُرَا فَإِنْ کَانَ مُعَاوِیَهًُْ أَحَقَّ بِهَا مِنِّی فَأَثْبِتَاهُ فَإِنَّ ذَلِکَ لَمْ یَکُنْ شَکّاً مِنِّی وَ لَکِنِّی أَنْصَفْتُ فِی الْقَوْلِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ إِنَّا أَوْ إِیَّاکُمْ لَعَلی هُدیً أَوْ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ وَ لَمْ یَکُنْ ذَلِکَ شَکّاً وَ قَدْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّ نَبِیَّهُ عَلَی الْحَق.
امام علی ( امیرالمؤمنین (در حدیثی طولانی مطالبی را فرمود از آن جمله: اینکه می‌گویی در ماجرای حکمیّت (در جنگ صفین)، تو به خودت نیز شک کرده بودی که امر را به دو حکم سپردی و به آن‌ها گفتی که شما به حال من و معاویه نگاه کنید و اگر او سزاوارتر به این منسب (امامت و ولایت) دانستید، او را در این منسب قرار دهید، [چنین نیست] و آن شک از ناحیه‌ی من نبود بلکه من مطابق کلام خداوند، انصاف به خرج دادم [و با اینکه علم به حق بودن خود داشتم، چنان گفتم] که خداوند می‌فرماید: وَ إِنَّا أَوْ إِیَّاکُمْ لَعَلی هُدیً أَوْ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ، و خداوند در اینجا شک ندارد و می‌داند که پیامبرش برحق است.
Imam Ali (peace be upon him): The Commander of the Faithful (peace be upon him) said in a long hadith, among other things: As for your saying that I had doubt in myself in the affair of arbitration (in the Battle of Siffin), when I entrusted the matter to two arbitrators and told them to look into the state of me and Mu'awiya, and if you deem him more deserving of this position (imamate and wilayah), then place him in this position, [it is not so] and that doubt was not from me; rather, in accordance with the word of Allah, I acted with fairness [and although I had knowledge of my own being upon the truth, I spoke in that way], for Allah says: وَ إِنَّا أَوْ إِیَّاکُمْ لَعَلی هُدیً أَوْ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ [And most surely we or you are on a right way or in manifest error], and Allah here has no doubt and knows that His Prophet is upon the truth.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ એક લાંબી હદીસમાં કેટલીક વાતો ફરમાવી, જેમાંથી એક એ છે કે: તું કહે છે કે હકમિય્યત (સિફ્ફીનની જંગમાં)ના પ્રસંગમાં તું પોતાના વિશે પણ શંકામાં હતો કે તેં આ મામલો બે હકમોને સોંપ્યો અને તેઓને કહ્યું કે તમે મારી અને મુઆવિયાની હાલત જુઓ અને જો તેને આ મન્સબ (ઇમામત અને વિલાયત) માટે વધુ યોગ્ય સમજો, તો તેને આ મન્સબ પર બેસાડો, [એવું નથી] અને તે શંકા મારા તરફથી ન હતી, પરંતુ મેં અલ્લાહના કલામ મુજબ ઇન્સાફથી કામ લીધું [અને પોતાના હક પર હોવાના ઇલ્મ છતાં, મેં એવું કહ્યું] કારણ કે અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ إِنَّا أَوْ إِیَّاکُمْ لَعَلی هُدیً أَوْ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ [અને ખરેખર અમે અથવા તમે સીધા માર્ગ પર છીએ અથવા સ્પષ્ટ ગુમરાહીમાં છીએ], અને અલ્લાહને અહીં કોઇ શંકા નથી અને તે જાણે છે કે તેમના પયગંબર હક પર છે.