سورة سبإ

Verse 23 of 54

34:23

وَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ عِنْدَهُ إِلاَّ لِمَنْ أَذِنَ لَهُ حَتَّى إِذا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قالُوا ما ذا قالَ رَبُّكُمْ قالُوا الْحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبيرُ

شفاعت نزد او، جز براى كسى كه [خداوند] براى او اذن شفاعت داده، سودى ندارد.[در آن روز همه در اضطرابند] تا زمانى‌كه اضطراب از دل‌هاى آنان زائل گردد [و فرمان از ناحيه‌ی او صادر شود، مجرمان به شفيعان] مى‌گويند: «پروردگارتان چه دستورى داده»؟ مى‌گويند: «حق را [بيان كرد و اجازه‌ی شفاعت درباره‌ی مستحقّان داد] و اوست بلند مرتبه و بزرگ».

And intercession will not avail aught with Him save of him whom He permits. Until when fear shall be removed from their hearts, They shall say: What is it that your Lord said? They shall say: The truth. And He is the Most High, the Great.

અને તેની પાસે કોઇની શફાઅત ફાયદો નહી પહોંચાડે સિવાય કે જેને રજા આપી હોય ત્યાં સુધી કે તેમના દિલમાંથી ડર દૂર થઇ જશે. તેઓ સવાલ કરશે કે તમારા પરવરદિગારે શું કહ્યું? તો તેઓ કહેશે તેણે સાચુ કહ્યું અને તે બુલંદ અને મહાન છે.

#1 شفاعت نزد او، جز برای کسی که [خداوند] برای او اذن شفاعت داده، سودی ندارد. [در آن روز همه در اضطرابند] تا زمانی‌که اضطراب… Intercession with Him profits none except those He has permitted તેમની પાસે શફાઅત ફાયદો નહીં આપે, સિવાય તેને જેને [અલ્લાહે] શફાઅતની ઇજાઝત આપી હોય

السجّاد ( عَنْ أَبِی الْعَبَّاسِ الْمُکَبِّرِ قَالَ: دَخَلَ مَوْلًی لِامْرَأَهًِْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ (عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ (یُقَالُ لَهُ أَبُو أَیْمَنَ فَقَالَ یَا أَبَا جَعْفَرٍ (تُغْرُونَ النَّاسَ وَ تَقُولُونَ شَفَاعَهًُْ مُحَمَّدٍ (شَفَاعَهًُْ مُحَمَّدٍ (فَغَضِبَ أَبُو جَعْفَرٍ (حَتَّی تَرَبَّدَ وَجْهُهُ ثُمَّ قَالَ وَیْحَکَ یَا أَبَا أَیْمَنَ أَ غَرَّکَ أَنْ عَفَّ بَطْنُکَ وَ فَرْجُکَ أَمَا لَوْ قَدْ رَأَیْتَ أَفْزَاعَ الْقِیَامَهًِْ لَقَدِ احْتَجْتَ إِلَی شَفَاعَهًِْ مُحَمَّدٍ (وَیْلَکَ فَهَلْ یَشْفَعُ إِلَّا لِمَنْ وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ ثُمَّ قَالَ مَا أَحَدٌ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ إِلَّا وَ هُوَ مُحْتَاجٌ إِلَی شَفَاعَهًِْ مُحَمَّدٍ (یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (إِنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ (الشَّفَاعَهًَْ فِی أُمَّتِهِ وَ لَنَا شَفَاعَهًًْ فِی شِیعَتِنَا وَ لِشِیعَتِنَا شَفَاعَهًًْ فِی أَهَالِیهِمْ ثُمَّ قَالَ وَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَیَشْفَعُ فِی مِثْلِ رَبِیعَهًَْ وَ مُضَرَ وَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَیَشْفَعُ حَتَّی لِخَادِمِهِ وَ یَقُولُ یَا رَبِّ حَقَّ خِدْمَتِی کَانَ یَقِینِی الْحَرَّ وَ الْبَرْد.

امام سجّاد ( ابی‌عباس مکبر گوید: بنده‌ی همسر امام سجّاد (به نام ابواَیمن نزد امام باقر (آمد و عرض کرد: «ای ابوجعفر (! مردم را می‌فریبند و می‌گویند: شفاعت محمّد (شفاعت محمّد ([و به عمل صالح خود تکیه نمی‌کنند]»؟! امام باقر (به خشم آمد و رنگ چهره‌اش تغییر کرد. سپس فرمود: «وای بر تو ای ابواَیمن! آیا از اینکه شکم و فرْج (دامان) خود را عفیف نگاه داشته‌ای، مغرور شده‌ای؟ آیا نمی‌دانی وقتی صحنه‌های پُر از هول و هراس قیامت را مشاهده کنی، به شفاعت محمّد (نیاز پیدا می‌کنی؟ وای بر تو! آیا محمّد (تنها برای کسی که آتش جهنّم بر او واجب شده است شفاعت می‌کند»؟! سپس حضرت (فرمود: «تمام پیشینیان و آیندگان نیازمند شفاعت محمّد (رسول خدا (در روز قیامت می‌باشند». سپس امام باقر (فرمود: «رسول خدا (حقّ شفاعت برای امّت خود را دارد و ما حقّ شفاعت برای شیعیان خود را داریم و شیعیان ما حقّ شفاعت برای مردمان خود را دارند». سپس حضرت (فرمود: «مؤمن برای [قبیله‌ی بزرگی] مانند قبیله‌ی رَبیعه و مُضَرّ شفاعت می‌کند و مؤمن حتّی برای خادم خود نیز شفاعت می‌کند و می‌گوید: پروردگارا! به خاطر خدمتی که به من می‌کرد و مرا از سرما و گرما حفظ می‌کرد [او را بیامرز]».

Imam Sajjad (peace be upon him): Abu al-Abbas al-Mukabbir narrates: A slave of the wife of Imam Sajjad (peace be upon him) named Abu Ayman came to Imam Baqir (peace be upon him) and said: "O Abu Ja'far (peace be upon him)! You deceive the people and say: the intercession of Muhammad (peace be upon him and his family), the intercession of Muhammad (peace be upon him and his family) [and they do not rely on their own righteous deeds]?!" Imam Baqir (peace be upon him) became angry and the color of his face changed. Then he said: "Woe to you, O Abu Ayman! Have you become deluded because you have kept your stomach and your private parts chaste? Do you not know that when you witness the terrifying scenes of the Day of Resurrection, you will be in need of the intercession of Muhammad (peace be upon him and his family)? Woe to you! Does Muhammad (peace be upon him and his family) intercede only for the one upon whom the fire of Hell has become obligatory?!" Then His Holiness (peace be upon him) said: "All the former and the latter people will be in need of the intercession of Muhammad (peace be upon him and his family), the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) on the Day of Resurrection." Then Imam Baqir (peace be upon him) said: "The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) has the right of intercession for his ummah, and we have the right of intercession for our Shia, and our Shia have the right of intercession for their own people." Then His Holiness (peace be upon him) said: "The believer intercedes for [a great tribe] like the tribe of Rabi'a and Mudar, and the believer intercedes even for his servant and says: 'O Lord! On account of the service he did for me and protected me from cold and heat, [forgive him].'"

ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ) અબુ અબ્બાસ મુકબ્બિર કહે છે: ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ)ની પત્નીનો ગુલામ, જેનું નામ અબુ અયમન હતું, ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "ઓ અબુ જાફર (અલયહિસ્સલામ)! તમે લોકોને છેતરો છો અને કહો છો: મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની શફાઅત, મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની શફાઅત [અને તેઓ પોતાના નેક અમલ પર ભરોસો નથી કરતા]?!" ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ગુસ્સે થયા અને તેમના ચહેરાનો રંગ બદલાઈ ગયો. પછી તેમણે ફરમાવ્યું: "તારા પર અફસોસ છે, ઓ અબુ અયમન! શું તું એટલા માટે ગર્વ કરે છે કે તેં તારા પેટ અને શરમના અંગ (ફર્જ)ને પવિત્ર રાખ્યાં છે? શું તું નથી જાણતો કે જ્યારે તું કયામતના ભયાનક દ્રશ્યો જોઈશ, ત્યારે તું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની શફાઅતનો મોહતાજ થઈ જઈશ? તારા પર અફસોસ! શું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફક્ત તે વ્યક્તિ માટે શફાઅત કરે છે જેના પર જહન્નમની આગ વાજિબ થઈ ગઈ છે?!" પછી હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તમામ પૂર્વજો અને પછી આવનારાઓ કયામતના દિવસે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની શફાઅતના મોહતાજ હશે." પછી ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પોતાની ઉમ્મત માટે શફાઅતનો હક છે, અને અમને અમારા શિયાઓ માટે શફાઅતનો હક છે, અને અમારા શિયાઓને પોતાના લોકો માટે શફાઅતનો હક છે." પછી હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "મોમિન [એક મોટા કબીલા] જેવા કે રબીઆ અને મુઝર કબીલા માટે શફાઅત કરે છે, અને મોમિન પોતાના ખાદિમ માટે પણ શફાઅત કરે છે અને કહે છે: પરવરદિગાર! તેણે મારી જે ખિદમત કરી અને મને ઠંડી અને ગરમીથી બચાવ્યો, તેના બદલામાં [તેને માફ કરી દે]."

#2 شفاعت نزد او، جز برای کسی که [خداوند] برای او اذن شفاعت داده، سودی ندارد. [در آن روز همه در اضطرابند] تا زمانی‌که اضطراب… Intercession with Him profits none except those He has permitted તેમની પાસે શફાઅત ફાયદો નહીં આપે, સિવાય તેને જેને [અલ્લાહે] શફાઅતની ઇજાઝત આપી હોય

الصّادق ( عَن سَمَاعَهًَْ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (عَنِ شَفَاعَهًَْ النَّبِیِّ (یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ قَالَ یُحْشَرُ النَّاسُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ فِی صَعِیدٍ وَاحِدٍ فَیُلْجِمُهُمْ الْعَرَقُ فَیَقُولُونَ انْطَلِقُوا بِنَا إِلَی أَبِینَا آدَمَ (لِیَشْفَعَ فَیَأْتُونَ آدَمَ (فَیَقُولُونَ لَهُ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّکَ فَیَقُولُ إِنَّ لِی ذَنْباً وَ خَطِیئَهًًْ وَ أَنَا أَسْتَحِی مِنْ رَبِّی فَعَلَیْکُمْ بِنُوحٍ فَیَأْتُونَ نُوحاً (فَیَرُدُّهُمْ إِلَی مَنْ یَلِیهِ وَ یَرُدَّهُمْ کُلُّ نَبِیٍّ إِلَی مَنْ یَلِیهِ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ حَتَّی یَنْتَهُوا إِلَی عِیسَی (فَیَقُولُ عَلَیْکُمْ بِمُحَمَّدٍ (فَیَأْتُونَ مُحَمَّداً فَیَعْرِضُونَ أَنْفُسَهُمْ عَلَیْهِ وَ یَسْأَلُونَهُ أَنْ یَشْفَعَ لَهُمْ فَیَقُولُ لَهُمْ انْطَلِقُوا بِنَا فَیَنْطَلِقُونَ حَتَّی یَأْتِیَ بَابَ الْجَنَّهًِْ فَیَسْتَقْبِلُ وَجْهَ الرَّحْمَنِ سُبْحَانَهُ وَ یَخِرُّ سَاجِداً فَیَمْکُثُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَیَقُولُ اللَّهُ لَهُ ارْفَعْ رَأْسَکَ یَا مُحَمَّدُ وَ اشْفَعْ تُشَفَّعْ وَ سَلْ تُعْطَ فَیُشَفَّعُ فِیهِم.

امام صادق ( سماعه نقل می‌کند: از امام صادق (پیرامون شفاعت رسول خدا (در روز قیامت پرسیدم و حضرت (پاسخ داد: «مردم در روز قیامت همه در یک بلندی محشور می‌شوند، درحالی‌که عرق بر سر و روی آنان جاری است. می‌گویند: «ما را نزد پدرمان آدم (ببرید تا او برایمان شفاعت کند». پس نزد آدم (می‌آیند و به او عرض می‌کنند: «نزد پروردگارت برایمان شفاعت کن». آدم (پاسخ می‌دهد: «من، گناه و اشتباهی انجام داده‌ام و در برابر پروردگارم احساس شرمساری می‌کنم، شما باید برای شفاعت نزد نوح (بروید». پس آن‌ها نزد نوح (می‌آیند و او آنان را به رفتن نزد پیامبر پس از خود ارجاع می‌دهد و همین‌طور هر پیامبر مردم را به پیامبر پس از خود ارجاع می‌دهد تا آنکه به عیسی (منتهی می‌شوند و او می‌فرماید: «شما باید نزد محمّد (بروید». و آنان نزد محمّد (می‌روند و خود را بر او عرضه می‌دارند و از او می‌خواهند که برای آنان شفاعت کند. پس حضرت (می‌فرماید: «با ما بیایید»! به راه می‌افتند تا به در بهشت می‌رسند و حضرت (رو به وجه (ذات) خداوند سبحان می‌کند و به سجده افتاده و تا هر زمان خدا بخواهد صبر می‌کند. سپس خداوند به او می‌فرماید: «سرت را بالا بگیر ای محمّد ( و شفاعت کن که مورد پذیرش قرار می‌گیرد و بخواه که هرچه بخواهی به تو ارزانی داشته می‌شود». این‌گونه می‌شود که رسول خدا (برای آنان شفاعت می‌کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Sama'a narrates: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the intercession of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) on the Day of Resurrection, and His Holiness (peace be upon him) replied: "On the Day of Resurrection, all the people will be gathered on a single high ground, while sweat flows over their heads and faces. They will say: 'Take us to our father Adam (peace be upon him) so that he may intercede for us.' So they come to Adam (peace be upon him) and say to him: 'Intercede for us with your Lord.' Adam (peace be upon him) replies: 'I have committed a sin and a mistake, and I feel ashamed before my Lord; you should go to Nuh (peace be upon him) for intercession.' So they come to Nuh (peace be upon him), and he refers them to the prophet who came after him, and likewise each prophet refers the people to the prophet after him, until they end up at Isa (peace be upon him), and he says: 'You should go to Muhammad (peace be upon him and his family).' And they come to Muhammad (peace be upon him and his family) and present themselves to him and ask him to intercede for them. So His Holiness (peace be upon him and his family) says: 'Come with me!' They set out until they reach the gate of Paradise, and His Holiness (peace be upon him and his family) turns toward the Face (Essence) of Allah, the Glorified, and falls into prostration and waits for as long as Allah wills. Then Allah says to him: 'Raise your head, O Muhammad (peace be upon him and his family), and intercede, for your intercession will be accepted, and ask, for whatever you ask will be granted to you.' Thus it is that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) intercedes for them."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) સમાઅહ નકલ કરે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને કયામતના દિવસે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની શફાઅત વિશે પૂછ્યું, અને હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ જવાબ આપ્યો: "કયામતના દિવસે તમામ લોકો એક ઊંચી જગ્યાએ ભેગા થશે, જ્યારે તેમના માથા અને ચહેરા પર પરસેવો વહી રહ્યો હશે. તેઓ કહેશે: 'અમને અમારા પિતા આદમ (અલયહિસ્સલામ) પાસે લઈ જાઓ જેથી તેઓ અમારા માટે શફાઅત કરે.' પછી તેઓ આદમ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવીને અરજ કરશે: 'તમારા પરવરદિગાર પાસે અમારા માટે શફાઅત કરો.' આદમ (અલયહિસ્સલામ) જવાબ આપશે: 'મેં એક ગુનાહ અને ભૂલ કરી છે અને હું મારા પરવરદિગાર સામે શરમ અનુભવું છું, તમારે શફાઅત માટે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પાસે જવું જોઈએ.' પછી તેઓ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવશે અને તેઓ તેમને પોતાના પછીના પયગંબર પાસે જવાનું કહેશે, અને એ જ રીતે દરેક પયગંબર લોકોને પોતાના પછીના પયગંબર પાસે મોકલશે, ત્યાં સુધી કે તેઓ ઈસા (અલયહિસ્સલામ) સુધી પહોંચશે અને તેઓ ફરમાવશે: 'તમારે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે જવું જોઈએ.' અને તેઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે જશે અને પોતાને તેમની સમક્ષ રજૂ કરશે અને તેમને શફાઅત કરવા વિનંતી કરશે. તો હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવશે: 'મારી સાથે આવો!' તેઓ ચાલવા લાગશે ત્યાં સુધી કે જન્નતના દરવાજા સુધી પહોંચશે, અને હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અલ્લાહ સુબ્હાનહૂના વજહ (ઝાત) તરફ મુખ કરશે અને સજદામાં પડી જશે અને જ્યાં સુધી અલ્લાહ ઇચ્છશે ત્યાં સુધી સબર કરશે. પછી અલ્લાહ તેમને ફરમાવશે: 'તમારું માથું ઉઠાવો ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અને શફાઅત કરો કે તે કબૂલ થશે, અને માંગો કે જે કંઈ માંગશો તે તમને આપવામાં આવશે.' આ રીતે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમના માટે શફાઅત કરશે.

#3 شفاعت نزد او، جز برای کسی که [خداوند] برای او اذن شفاعت داده، سودی ندارد. [در آن روز همه در اضطرابند] تا زمانی‌که اضطراب… Intercession with Him profits none except those He has permitted તેમની પાસે શફાઅત ફાયદો નહીં આપે, સિવાય તેને જેને [અલ્લાહે] શફાઅતની ઇજાઝત આપી હોય

الصّادق ( قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (مَا مِنْ نَبِیٍّ وُلِدَ مِنْ آدَمَ إِلَی مُحَمَّدٍ (إِلَّا وَ هُمْ تَحْتَ لِوَاءِ مُحَمَّدٍ (قَالَ فَیَأْتُونَهُ ثُمَّ قَالَ فَیَقُولُون یَا مُحَمَّدُ (سَلْ رَبَّکَ یَحْکُمْ بَیْنَنَا وَ لَوْ إِلَی النَّارِ قَالَ فَیَقُولُ نَعَمْ أَنَا صَاحِبُکُمْ فَیَأْتِی دَارَ الرَّحْمَنِ وَ هِیَ عَدْنٌ وَ إِنَّ بَابَهَا سَعَتُهُ بُعْدُ مَا بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ فَیُحَرِّکُ حَلْقَهًًْ مِنَ الْحَلَقِ فَیُقَالُ مَنْ هَذَا وَ هُوَ أَعْلَمُ بِهِ فَیَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَیُقَالُ افْتَحُوا لَهُ قَالَ فَیُفْتَحُ لِی قَالَ فَإِذَا نَظَرْتُ إِلَی رَبِّی مَجَّدْتُهُ تَمْجِیداً لَمْ یُمَجِّدْهُ أَحَدٌ کَانَ قَبْلِی وَ لَا یُمَجِّدُهُ أَحَدٌ کَانَ بَعْدِی ثُمَّ أَخِرُّ سَاجِداً فَیَقُولُ یَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَکَ وَ قُلْ یُسْمَعْ قَوْلُکَ وَ اشْفَعْ تُشَفَّعْ وَ سَلْ تُعْطَ.

امام صادق ( هر پیامبری که از زمان آدم (تا پیامبر خدا (متولّد شده، تحت لوای محمّد (خواهد بود. مردم نزد پیامبر (می‌آیند و می‌گویند: «ای محمّد (! از پروردگارت بخواه برای ما حکم کند حتی اگر جهنّم باشد، پیامبر (می‌فرماید: «آری، من صاحب شما هستم»؛ و به دار الرّحمن که همان باغ عَدن است می‌رود که در آن، از شرق تا به غرب وسعت دارد، و یکی از حلقه‌های در را می‌کوبد، گفته می‌شود: «کیستی»؟ درحالی‌که او را بهتر از همه می‌شناسد، پیامبر (می‌فرماید: «من محمّد هستم». گفته می‌شود: «در را برای او باز کنید». پیامبر (فرمود: «پس آن در برایم باز می‌شود، وقتی خدایم را بنگرم چنان او را تمجید و اکرام می‌گویم که پیش از من هیچ کس خدا را چنین حمد و ثنا نگفته است و بعد از من هم نخواهد گفت؛ سپس به سجده می‌افتم». خداوند می‌فرماید: «سرت را بلند کن و برخیز، بگو، هر چه بگویی شنیده می‌شود و شفاعت کن که پذیرفته می‌شود و بخواه که عطا می‌شوی».

Imam Sadiq (peace be upon him): Every prophet who was born from the time of Adam (peace be upon him) until the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) will be under the banner of Muhammad (peace be upon him and his family). People come to the Prophet (peace be upon him and his family) and say: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Ask your Lord to judge for us, even if it be Hell.' The Prophet (peace be upon him and his family) says: 'Yes, I am your master'; and he goes to Dar al-Rahman, which is the Garden of Adn, in which there is expanse from east to west, and he knocks one of the rings of the door. It is said: 'Who are you?' — while He knows him better than all — the Prophet (peace be upon him and his family) says: 'I am Muhammad.' It is said: 'Open the door for him.' The Prophet (peace be upon him and his family) said: 'So that door is opened for me, and when I look at my Lord I so glorify and honour Him in a way that no one before me has so praised and extolled Allah, nor will anyone after me; then I fall into prostration.' Allah says: 'Raise your head and stand up, speak — whatever you say will be heard, and intercede, for it will be accepted, and ask, for it will be granted.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આદમ (અલયહિસ્સલામ)ના સમયથી લઇને અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સુધી જન્મ પામેલા દરેક પયગંબર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના અલમ નીચે હશે. લોકો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવે છે અને કહે છે: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા પરવરદિગાર પાસે અમારા માટે ફેંસલો કરવાની માંગણી કરો, પછી ભલે તે જહન્નમ હોય.' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવે છે: 'હા, હું તમારો સાહિબ છું'; અને તેઓ દારુર્રહમાન કે જે બાગે અદન છે તેની તરફ જાય છે, જેમાં પૂર્વથી પશ્ચિમ સુધીનો વિસ્તાર છે, અને દરવાજાના એક કડાને ઠોકે છે. કહેવામાં આવે છે: 'તમે કોણ છો?' — જ્યારે કે તે તેમને બધા કરતાં વધુ સારી રીતે ઓળખે છે — પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવે છે: 'હું મુહમ્મદ છું.' કહેવામાં આવે છે: 'તેમના માટે દરવાજો ખોલી નાખો.' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'પછી તે દરવાજો મારા માટે ખોલવામાં આવે છે, અને જ્યારે હું મારા અલ્લાહને જોઉં છું ત્યારે તેમની એવી તમજીદ અને એહતેરામ કરું છું કે મારા પહેલાં કોઇએ અલ્લાહની આવી હમ્દો સના કરી નથી અને મારા પછી પણ કોઇ નહીં કરે; પછી હું સજદામાં પડી જાઉં છું.' અલ્લાહ ફરમાવે છે: 'તમારું માથું ઊંચું કરો અને ઊભા થાવ, બોલો, જે કંઇ તમે કહેશો તે સાંભળવામાં આવશે અને શફાઅત કરો કે તે કબૂલ કરવામાં આવશે અને માંગો કે તમને અતા કરવામાં આવશે.'

#4 تا زمانی‌که اضطراب از دل‌های آنان زائل گردد Until anxiety is removed from their hearts જ્યાં સુધી તેમનાં દિલોમાંથી બેચેની દૂર થઈ જાય

الباقر ( عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (فِی قَوْلِهِ حَتَّی إِذا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قالُوا ما ذا قالَ رَبُّکُمْ قالُوا الْحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ وَ ذَلِکَ أَنَّ أَهْلَ السَّمَاوَاتِ لَمْ یَسْمَعُوا وَحْیاً فِیمَا بَیْنَ أَنْ بُعِثَ عِیسَی‌ابْنُ‌مَرْیَمَ (إِلَی أَنْ بُعِثَ مُحَمَّدٌ (فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ جَبْرَئِیلَ (إِلَی مُحَمَّدٍ (سَمِعَ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ صَوْتَ وَحْیِ الْقُرْآنِ کَوَقْعِ الْحَدِیدِ عَلَی الصَّفَا فَصَعِقَ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنَ الْوَحْیِ انْحَدَرَ جَبْرَئِیلُ (کُلَّمَا مَرَّ بِأَهْلِ السَّمَاءِ فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ یَقُولُ کُشِفَ عَنْ قُلُوبِهِمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ مَا ذَا قَالَ رَبُّکُمْ قَالُوا الْحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ.

امام باقر ( از امام باقر (روایت است که پیرامون تفسیر آیه: حَتَّی إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّکُمْ قَالُوا الحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ. فرمود: «منظور از آیه این است که آسمانیان از زمان بعثت عیسی‌بن‌مریم (تا بعثت محمّد (صدای وحی را نشنیده بودند و چون خداوند، جبرئیل را به‌سوی رسول خدا (فرستاد و آسمانیان، صدای وحی قرآن را به‌مانند صدای فرو کوفته‌شدن آهن بر صخره شنیدند، همه مدهوش گشتند. چون ابلاغ وحی به پایان رسید، جبرئیل فرود آمد و هرگاه که از کنار ساکنان یک آسمان می‌گذشت، فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ ترس و اضطراب از دل‌هایشان برطرف می‌شد و به یکدیگر می‌گفتند: مَا ذَا قَالَ رَبُّکُمْ قَالُوا الحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ».

Imam Baqir (peace be upon him): It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him) regarding the interpretation of the verse: حَتَّی إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّکُمْ قَالُوا الحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ [Until when fear shall be removed from their hearts, they shall say: What is it that your Lord said? They shall say: The truth. And He is the Most High, the Great.] He said: 'The meaning of the verse is that the inhabitants of the heavens had not heard the sound of revelation from the time of the mission of Isa ibn Maryam (peace be upon him) until the mission of Muhammad (peace be upon him and his family), and when Allah sent Jibra'il to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and the inhabitants of the heavens heard the sound of the revelation of the Quran like the sound of iron striking upon a rock, they all became unconscious. When the delivery of the revelation ended, Jibra'il descended, and whenever he passed by the inhabitants of a heaven, فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ [fear and dread was removed from their hearts] and they said to one another: مَا ذَا قَالَ رَبُّکُمْ قَالُوا الحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ [What is it that your Lord said? They said: The truth. And He is the Most High, the Great.]'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે આ આયતના તફસીર વિશે: حَتَّی إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّکُمْ قَالُوا الحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ [ત્યાં સુધી કે જ્યારે તેમના દિલોમાંથી ભય દૂર કરવામાં આવશે, તેઓ કહેશે: તમારા પરવરદિગારે શું કહ્યું? તેઓ કહેશે: હક. અને તે જ સર્વોચ્ચ, મહાન છે.] આપે ફરમાવ્યું: 'આ આયતનો અર્થ એ છે કે આસમાનવાળાઓએ ઇસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ)ની બેઅસતથી લઇને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની બેઅસત સુધી વહીનો અવાજ સાંભળ્યો ન હતો, અને જ્યારે અલ્લાહે જિબ્રઇલને અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તરફ મોકલ્યા અને આસમાનવાળાઓએ કુરઆનની વહીનો અવાજ પથ્થર પર લોખંડ પડવાના અવાજની જેમ સાંભળ્યો, ત્યારે તેઓ બધા બેહોશ થઇ ગયા. જ્યારે વહી પહોંચાડવાનું પૂર્ણ થયું, ત્યારે જિબ્રઇલ ઊતર્યા, અને જ્યારે પણ તેઓ કોઇ આસમાનના રહેવાસીઓ પાસેથી પસાર થતા, ત્યારે فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ [તેમના દિલોમાંથી ભય અને ચિંતા દૂર થઇ જતી] અને તેઓ એકબીજાને કહેતા: مَا ذَا قَالَ رَبُّکُمْ قَالُوا الحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْکَبِیرُ [તમારા પરવરદિગારે શું કહ્યું? તેઓએ કહ્યું: હક. અને તે જ સર્વોચ્ચ, મહાન છે.]'