الصّادق ( عَنْ حَفْصٍ الْکِنَانِیِّ قَال سَمِعْتُ عَبْدَاللَّهِ بْنَبَکْرٍ الْأَرَّجَانِیَّ قَالَ قَالَ لِیَ الصَّادِقُ جَعْفَرُبْنُمُحَمَّدٍ (أَخْبِرْنِی عَنِ الرَّسُولِ (کَانَ عَامّاً لِلنَّاسِ أَ لَیْسَ قَدْ قَالَ اللَّهُ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا کَافَّةً لِلنَّاسِ لِأَهْلِ الشَّرْقِ وَ الْغَرْبِ وَ أَهْلِ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ هَلْ بَلَّغَ رِسَالَتَهُ إِلَیْهِمْ کُلِّهِمْ قُلْتُ لَا أَدْرِی قَالَ یَا ابْنَبَکْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (لَمْ یَخْرُجْ مِنَ الْمَدِینَهًِْ فَکَیْفَ بَلَّغَ أَهْلَ الشَّرْقِ وَ الْغَرْبِ قُلْتُ لَا أَدْرِی قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَمَرَ جَبْرَئِیلَ (فَاقْتَلَعَ الْأَرْضَ بِرِیشَهًٍْ مِنْ جَنَاحِهِ وَ نَصَبَهَا لِمُحَمَّدٍ (وَ کَانَتْ بَیْنَ یَدَیْهِ مِثْلَ رَاحَتِهِ فِی کَفِّهِ یَنْظُرُ إِلَی أَهْلِ الشَّرْقِ وَ الْغَرْبِ وَ یُخَاطِبُ کُلَّ قَوْمٍ بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ یَدْعُوهُمْ إِلَی اللَّهِ وَ إِلَی نُبُوَّتِهِ بِنَفْسِهِ فَمَا بَقِیَتْ قَرْیَهًٌْ وَ لَا مَدِینَهًٌْ إِلَّا وَ دَعَاهُمُ النَّبِیُّ (بِنَفْسِهِ.
امام صادق ( از حفص کنانی نقل است: شنیدم عبداللهبنبکر ارجانی میگوید: امام صادق (از من پرسید: به من بگو رسول خدا (که برای عموم مردم فرستاده شده بود، آیا خداوند در آیات محکم کتاب خود نفرموده است: وَ مَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا کَافَّةً لِّلنَّاسِ»؟ که منظور برای تمام ساکنین مشرق و مغرب و آسمانیان و زمینیان اعمّ از جن و انس میباشد. آیا رسول خدا (توانست رسالت و پیام خود را به همه آن ها برساند»؟ عرض کردم: «نمیدانم». حضرت فرمود: «ای پسر بکر! رسول خدا (از مدینه خارج نشده است، پس چگونه توانسته است به اهل مشرق و مغرب ابلاغ کند»؟ عرض کردم: «نمی دانم». فرمود: «خداوند به جبرئیل (فرمود و او زمین را با یک پر از بال خود از بیخ و بن برکند و آن را در مقابل رسول خدا نهاد و زمین در مقابل رسول خدا (به مانند کف دست او نسبت به دست او بود و رسول خدا (به ساکنین مشرق و مغرب مینگریست و هر قوم را با زبانشان مورد خطاب قرار میداد و خود، آنان را به خداوند متعال و نبوّت خود فرا میخواند. پس پیامبر (به این ترتیب به تنهایی توانست تمام ساکنان آبادیها و شهرها را به سوی خداوند متعال و نبوت خود دعوت کند».
Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Hafs al-Kinani: I heard Abdullah ibn Bakr al-Arrajani say: Imam Sadiq (peace be upon him) asked me: "Tell me about the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) who was sent for all mankind — has Allah not said in the clear verses of His Book: وَ مَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا کَافَّةً لِّلنَّاسِ [And We have not sent you but to all the men]? What is meant is all the inhabitants of the east and the west, and the dwellers of the heavens and the earth, both jinn and humans. Was the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) able to convey his message and mission to all of them?" I said: "I do not know." He (peace be upon him) said: "O son of Bakr! The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did not leave Medina, so how was he able to deliver [the message] to the people of the east and the west?" I said: "I do not know." He said: "Allah commanded Jibra'il (peace be upon him), and he uprooted the earth from its foundations with a single feather from his wing and placed it before the Messenger of Allah, and the earth before the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was like the palm of his hand in relation to his hand. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) would look at the inhabitants of the east and the west, and would address every people in their own tongue, and would himself call them to Allah the Exalted and to his prophethood. Thus the Prophet (peace be upon him and his family) was in this manner able, on his own, to invite all the inhabitants of villages and cities to Allah the Exalted and to his prophethood."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હફ્સ કિનાનીથી નકલ છે: મેં અબ્દુલ્લાહ બિન બક્ર અર્રજાનીને કહેતા સાંભળ્યા: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ મને પૂછ્યું: "મને કહો, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જેઓ સમગ્ર માનવજાત માટે મોકલવામાં આવ્યા હતા, શું અલ્લાહે પોતાના કિતાબની મોહકમ આયતોમાં નથી ફરમાવ્યું: وَ مَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا کَافَّةً لِّلنَّاسِ [અને અમે તમને લોકો સૌ માટે જ મોકલ્યા છે]? જેનો અર્થ પૂર્વ અને પશ્ચિમના તમામ રહેવાસીઓ અને આસમાનવાળાઓ અને જમીનવાળાઓ, જિન્ન અને ઇન્સાન સહિત, છે. શું રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાની રિસાલત અને પયગામ તે સૌ સુધી પહોંચાડી શક્યા?" મેં કહ્યું: "મને ખબર નથી." આપ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ બક્રના પુત્ર! રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીનાથી બહાર નીકળ્યા નથી, તો પછી કેવી રીતે પૂર્વ અને પશ્ચિમના લોકોને પહોંચાડી શક્યા?" મેં કહ્યું: "મને ખબર નથી." ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)ને હુકમ આપ્યો અને તેઓએ પોતાની પાંખના એક પર વડે જમીનને મૂળ સાથે ઉખાડી લીધી અને તેને રસૂલુલ્લાહ સામે રાખી, અને જમીન રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સામે તેમના હાથની હથેળી જેવી હતી, અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પૂર્વ અને પશ્ચિમના રહેવાસીઓને જોતા હતા અને દરેક કૌમને તેમની ભાષામાં સંબોધન કરતા હતા અને પોતે તેમને અલ્લાહ તઆલા અને પોતાની નબુવ્વત તરફ બોલાવતા હતા. આમ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આ રીતે એકલા જ તમામ વસાહતો અને શહેરોના રહેવાસીઓને અલ્લાહ તઆલા અને પોતાની નબુવ્વત તરફ દાવત આપી શક્યા."