سورة سبإ

Verse 3 of 54

34:3

وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لا تَأْتينَا السَّاعَةُ قُلْ بَلى وَ رَبِّي لَتَأْتِيَنَّكُمْ عالِمِ الْغَيْبِ لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرُ إِلاَّ في كِتابٍ مُبينٍ

كافران گفتند: «قيامت هرگز به سراغ ما نخواهد آمد». بگو: «آرى به پروردگارم سوگند كه به سراغ شما خواهد آمد، پروردگارى كه از غيب آگاه است و حتّى به‌اندازه‌ی سنگينى ذرّه‌اى در آسمان‌ها و زمين از علم او دور نخواهد ماند و نه كوچك‌تر از آن و نه بزرگ‌تر، مگر اينكه در كتابى آشكار ثبت است».

And those who disbelieve say: The hour shall not come upon us. Say: Yea! by my Lord, the Knower of the unseen, it shall certainly come upon you; not the weight of an atom becomes absent from Him, in the heavens or in the earth, and neither less than that nor greater, but (all) is in a clear book

અને નાસ્તિકો કહે છે કે કયામત નહી આવે, તમે કહી દો કે હા, મારા પરવરદિગારની કસમ તે જરૂર તમારી ઊપર આવશે, તે ગૈબનો જાણનાર છે, તેનાથી આસમાનો અને ઝમીનની ઝર્રા બરાબર વસ્તુ પણ છૂપી નથી, અને ન એનાથી નાની કે મોટી સિવાય કે ખુલ્લી કિતાબમાં મોજૂદ છે:

الصّادق ( عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (فِی قَوْلِهِ تَعَالَی ما یَکُونُ مِنْ نَجْوی ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ فَقَالَ هُوَ وَاحِدٌ وَاحِدِیُّ الذَّاتِ بَائِنٌ مِنْ خَلْقِهِ وَ بِذَاکَ وَصَفَ نَفْسَهُ وَ هُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ مُحِیطٌ بِالْإِشْرَافِ وَ الْإِحَاطَهًِْ وَ الْقُدْرَهًِْ لا یَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِی السَّماواتِ وَ لا فِی الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِکَ وَ لا أَکْبَرُ بِالْإِحَاطَهًِْ وَ الْعِلْمِ لَا بِالذَّاتِ لِأَنَّ الْأَمَاکِنَ مَحْدُودَهًٌْ تَحْوِیهَا حُدُودٌ أَرْبَعَهًٌْ فَإِذَا کَانَ بِالذَّاتِ لَزِمَهَا الْحَوَایَهًُْ.

امام صادق ( هیچ‌گاه سه نفر با هم نجوا نمی‌کنند مگر اینکه خداوند چهارمین آن‌هاست، و هیچ‌گاه پنج نفر با هم نجوا نمی‌کنند مگر اینکه خداوند ششمین آن‌هاست. ( مجادله/۷ )». او یکتا و ذاتش یگانه و از خلقش جداست و خود را این‌گونه [و با این صفات] توصیف نموده است و او به همه‌چیز احاطه دارد [نه به‌طور احاطه‌ی ظرف بر مظروف بلکه] به‌طور زیر نظر داشتن و فراگرفتن و توانایی، هیچ چیز حتی هم‌وزن ذرّه و نه سبک‌تر و نه سنگین‌تر از آن، نه در آسمان‌ها و نه در زمین از علم او پنهان نیست، از نظر احاطه و علم نه از نظر ذات و حقیقت، زیرا اماکن به چهار حدّ (راست، چپ، جلو و عقب) محدود و مشتمل است، که اگر از نظر ذات و حقیقت چنین باشد لازم می‌آید که به حوایه و شمول که باطل است معتقد باشیم (حوایه و شمول یعنی خداوند تمام مخلوقات را در بر گرفته و جزء وجود او هستند)».

Imam Sadiq (peace be upon him): "Three do not converse secretly but that Allah is the fourth of them, and five do not converse secretly but that Allah is the sixth of them (Mujadila/7)." He is One, His Essence is one, and He is distinct from His creation, and He has described Himself in this way [and with these attributes], and He encompasses everything [not in the manner of a container encompassing its contents, but] by way of overseeing, comprehending, and by His power. Nothing, not even the weight of an atom, nor anything lighter or heavier than that, neither in the heavens nor in the earth, is hidden from His knowledge — in terms of encompassing and knowledge, not in terms of essence and reality, because places are limited by four boundaries (right, left, front, and back), and if He were so in terms of essence and reality, it would necessitate that we believe in containment and inclusion, which is invalid (containment and inclusion means that Allah would encompass all creatures and they would be part of His being).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): "ક્યારેય ત્રણ લોકો એકબીજા સાથે ગુપ્ત વાત નથી કરતા સિવાય કે અલ્લાહ તેઓમાં ચોથો છે, અને ક્યારેય પાંચ લોકો ગુપ્ત વાત નથી કરતા સિવાય કે અલ્લાહ તેઓમાં છઠ્ઠો છે (મુજાદિલહ/૭)." તે એક છે, તેની ઝાત એક છે અને પોતાના ખલ્કથી જુદો છે, અને પોતે પોતાને આ રીતે [અને આ સિફતો સાથે] વર્ણવ્યો છે, અને તે દરેક વસ્તુ પર ઇહાતો ધરાવે છે [ઝર્ફ (પાત્ર) મઝરૂફ (પાત્રમાંની વસ્તુ) પર ઇહાતાના રૂપે નહીં પરંતુ] નજર રાખવા, ઘેરી લેવા અને શક્તિના રૂપે. કોઈ પણ વસ્તુ, હદ કે ઝર્રાના વજન બરાબર, અને તેનાથી હલકી કે ભારે, ન આસમાનોમાં કે ન ઝમીનમાં, તેના ઇલ્મથી છુપી નથી, ઇહાતા અને ઇલ્મની દ્રષ્ટિએ નહીં કે ઝાત અને હકીકતની દ્રષ્ટિએ, કારણ કે સ્થાનો ચાર હદો (જમણી, ડાબી, આગળ અને પાછળ) થી મર્યાદિત અને સમાવિષ્ટ છે, જો ઝાત અને હકીકતની દ્રષ્ટિએ આવું હોય તો જરૂરી બની જશે કે આપણે હવાયહ અને શુમૂલ [જે બાતિલ છે] પર માનીએ (હવાયહ અને શુમૂલ એટલે કે અલ્લાહ તમામ મખ્લૂકને પોતાનામાં સમાવી લે અને તેઓ તેના વુજૂદનો ભાગ હોય).

الصّادق ( إِنَّ الرُّوحَ مُقِیمَهًٌْ فِی مَکَانِهَا رُوحُ الْمُحْسِنِینَ فِی ضِیَاءٍ وَ فُسْحَهًٍْ وَ رُوحُ الْمُسِیءِ فِی ضِیقٍ وَ ظُلْمَهًٍْ وَ الْبَدَنُ یَصِیرُ تُرَاباً مِنْهُ خُلِقَ وَ مَا تَقْذِفُ بِهِ السِّبَاعُ وَ الْهَوَامُّ مِنْ أَجْوَافِهَا فَمَا أَکَلَتْهُ وَ مَزَّقَتْهُ کُلُّ ذَلِکَ فِی التُّرَابِ مَحْفُوظٌ عِنْدَ مَنْ لا یَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِی ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَ یَعْلَمُ عَدَدَ الْأَشْیَاءِ وَ وَزْنَهَا.

امام صادق ( روح در مکان خود اقامت دارد؛ روح نیکوکاران در نور و گشایش و روح بدکار در تنگنا و ظلمت است و بدن تبدیل به خاکی می شود که از آن خلق شده و آنچه درندگان و حشرات از شکم خود بیرون می ریزند، پس هرچه خورده و ریز ریز کرده‌اند، همگی در خاک نزد کسی که حتّی به‌اندازه‌ی سنگینی ذرّه‌ای در آسمان‌ها و زمین از علم او دور نخواهد ماند و عدد و وزن اشیا را می داند محفوظ است.

Imam Sadiq (peace be upon him): The soul resides in its place; the soul of the righteous is in light and expansion, and the soul of the evildoer is in narrowness and darkness, and the body turns into dust from which it was created, and whatever the beasts and insects cast out from their bellies — so whatever they have eaten and torn to pieces — all of it in the dust is preserved with the One from whose knowledge not even the weight of an atom in the heavens or the earth will be distant, and who knows the number and weight of things.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): રૂહ પોતાની જગ્યાએ સ્થિત છે; નેકી કરનારાઓની રૂહ નૂર અને વિસ્તારમાં છે અને બદકાર (ખરાબ કામ કરનાર) ની રૂહ સંકડાશ અને અંધકારમાં છે, અને શરીર તે માટીમાં ફેરવાઈ જાય છે જેમાંથી તે પેદા થયું હતું, અને જે કંઈ શિકારી જાનવરો અને જંતુઓ પોતાના પેટમાંથી બહાર કાઢે છે, એટલે જે કંઈ ખાધું અને ટુકડે ટુકડા કર્યું છે, તે બધું જ માટીમાં તેની પાસે સુરક્ષિત છે, જેના ઇલ્મથી આસમાનો અને ઝમીનમાં ઝર્રાના વજન જેટલી પણ વસ્તુ દૂર નહીં રહે અને જે વસ્તુઓની સંખ્યા અને વજન જાણે છે.

امیرالمؤمنین ( قَالَ أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (کُنْتُ یَوْماً عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ (إِذْ أَقْبَلَ إِلَیْهِ مَلَکٌ فَسَلَّمَ عَلَیْهِ فَرَدَّ عَلَیْهِ السَّلَامَ فَقَالَ لَهُ أَیْنَ کُنْتَ قَالَ عِنْدَ رَبِّی فَوْقَ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ قَالَ ثُمَّ أَقْبَلَ مَلَکٌ آخَرُ فَقَالَ أَیْنَ. قَالَ عِنْدَ رَبِّی فِی تُخُومِ الْأَرْضِ السَّابِعَهًِْ السُّفْلَی ثُمَّ أَقْبَلَ مَلَکٌ آخَرُ ثَالِثٌ فَقَالَ لَهُ أَیْنَ کُنْتَ قَالَ عِنْدَ رَبِّی فِی مَطْلَعِ الشَّمْسِ ثُمَّ جَاءَ مَلَکٌ آخَرُ فَقَالَ أَیْنَ کُنْتَ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ رَبِّی فِی مَغْرِبِ الشَّمْسِ لِأَنَّ اللَّهَ لَا یَخْلُو مِنْهُ مَکَانٌ وَ لَا هُوَ فِی شَیْءٍ وَ لَا عَلَی شَیْءٍ وَ لَا مِنْ شَیْءٍ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ. لا یَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِکَ وَ لا أَکْبَرَ. یَعْلَمُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ ما یَکُونُ مِنْ نَجْوی ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ وَ لا أَدْنی مِنْ ذلِکَ وَ لا أَکْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ أَیْنَ ما کانُوا.

امام علی ( امام علی (فرمود: روزی خدمت پیامبر اکرم (بودم، فرشته‌ای آمد و سلام کرد، جوابش را داد و فرمود: «کجا بودی»؟ گفت: «در خدمت پروردگارم، بالای هفت آسمان». بعد فرشته‌ی دیگری آمد، [پیامبر (] از او پرسید: «کجا بودی»؟ گفت: «نزد پروردگارم زیر هفتمین زمین که پایین‌ترین زمین است». فرشته‌ی سوم آمد، از او پرسید: «کجا بودی»؟ گفت: «در حضور پروردگارم، در مشرق، محل طلوع آفتاب». فرشته‌ی دیگری آمد، پرسید: «کجا بودی»؟ گفت: «در حضور پروردگارم، در مغرب آفتاب، زیرا جایی خالی از خدا نیست و او در چیزی قرار ندارد و برروی چیزی نیست و از چیزی موجود نیست، کرسیّ او آسمان‌ها و زمین را فراگرفته. ( بقره/۲۵۵ ) هیچ‌چیز همانند او نیست و او شنوا و بیناست!. ( شوری/۱۱ ) لا یَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِکَ وَ لا أَکْبَرَ. یَعْلَمُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ. هیچ‌گاه سه نفر با هم نجوا نمی‌کنند مگر اینکه خداوند چهارمین آن‌هاست، و هیچ‌گاه پنج نفر با هم نجوا نمی‌کنند مگر اینکه خداوند ششمین آن‌هاست، و نه تعدادی کمتر و نه بیشتر از آن مگر اینکه او همراه آن‌هاست هرجا که باشند. ( مجادله/۷ )».

Imam Ali (peace be upon him): One day I was in the presence of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) when an angel came and greeted him. He returned the greeting and said: "Where were you?" The angel said: "In the presence of my Lord, above the seven heavens." Then another angel came, and [the Prophet (peace be upon him and his family)] asked him: "Where were you?" He said: "In the presence of my Lord, beneath the seventh earth, which is the lowest earth." A third angel came, and he asked him: "Where were you?" He said: "In the presence of my Lord, in the east, the place where the sun rises." Another angel came, and he asked: "Where were you?" He said: "In the presence of my Lord, in the place where the sun sets, for no place is empty of Allah, and He is not situated within anything, nor upon anything, nor derived from anything. His Kursi (Throne) encompasses the heavens and the earth. (Baqarah/255) There is nothing like Him, and He is the All-Hearing, the All-Seeing. (Shura/11) لا یَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِکَ وَ لا أَکْبَرَ. یَعْلَمُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ [Not the weight of an atom escapes Him, in the earth or in the heaven, and neither less than that nor greater. He knows what is in the heavens and what is in the earth]. Never do three converse secretly except that Allah is the fourth of them, and never do five converse secretly except that Allah is the sixth of them, and neither fewer than that nor more except that He is with them wherever they may be. (Mujadalah/7)"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક દિવસ હું પયગંબર અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સેવામાં હતો, ત્યારે એક ફરિશ્તો આવ્યો અને સલામ કરી. તમે તેનો જવાબ આપ્યો અને ફરમાવ્યું: "તું ક્યાં હતો?" તેણે કહ્યું: "મારા પરવરદિગારની સેવામાં, સાત આસમાનોની ઉપર." પછી બીજો ફરિશ્તો આવ્યો, [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ] તેને પૂછ્યું: "તું ક્યાં હતો?" તેણે કહ્યું: "મારા પરવરદિગાર પાસે, સાતમી જમીનની નીચે, જે સૌથી નીચેની જમીન છે." ત્રીજો ફરિશ્તો આવ્યો, તેને પૂછ્યું: "તું ક્યાં હતો?" તેણે કહ્યું: "મારા પરવરદિગારની હાજરીમાં, પૂર્વમાં, સૂર્યના ઉદય સ્થાને." બીજો ફરિશ્તો આવ્યો, પૂછ્યું: "તું ક્યાં હતો?" તેણે કહ્યું: "મારા પરવરદિગારની હાજરીમાં, સૂર્યાસ્તના સ્થાને, કારણ કે કોઈ પણ સ્થાન અલ્લાહથી ખાલી નથી, અને તે કોઈ વસ્તુમાં નથી, કોઈ વસ્તુ પર નથી, અને કોઈ વસ્તુમાંથી ઉત્પન્ન થયેલો નથી. તેની કુર્સી આસમાનો અને જમીનને ઘેરી લે છે. (બકરહ/૨૫૫) તેના જેવું કંઈ નથી અને તે સાંભળનાર અને જોનાર છે. (શૂરા/૧૧) لا یَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِکَ وَ لا أَکْبَرَ. یَعْلَمُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ [એક કણ બરાબર પણ કોઈ વસ્તુ તેનાથી છુપી નથી, ન જમીનમાં કે ન આસમાનમાં, ન તેનાથી નાની કે ન મોટી. તે જાણે છે જે કંઈ આસમાનોમાં અને જમીનમાં છે]. ક્યારેય ત્રણ વ્યક્તિઓ પરસ્પર ગુસપુસ કરતી નથી પરંતુ અલ્લાહ તેમનો ચોથો હોય છે, અને ક્યારેય પાંચ વ્યક્તિઓ પરસ્પર ગુસપુસ કરતી નથી પરંતુ અલ્લાહ તેમનો છઠ્ઠો હોય છે, અને ન તેનાથી ઓછી કે ન વધારે સંખ્યા પરંતુ તે તેમની સાથે હોય છે જ્યાં પણ તેઓ હોય. (મુજાદલહ/૭)"

الصّادق ( أَوَّلَ مَا خَلَقَ اللَّهُ الْقَلَمُ فَقَالَ لَهُ اکْتُبْ فَکَتَبَ مَا کَانَ وَ مَا هُوَ کَائِنُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًْ.

امام صادق ( اوّلین چیزی که خداوند آفرید، قلم بود. پس خداوند به آن فرمود: «بنویس». و قلم، آنچه را که پیش از آن بود و آنچه را که تا روز قیامت صورت می‌گیرد، نوشت.

Imam Sadiq (peace be upon him): The first thing that Allah created was the Pen. Then Allah said to it: "Write." So the Pen wrote what had happened before it and what will happen until the Day of Resurrection.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સૌથી પહેલી વસ્તુ જે અલ્લાહે પેદા કરી તે કલમ હતી. પછી અલ્લાહે તેને ફરમાવ્યું: "લખ." અને કલમે, જે કંઈ તેની પહેલાં થયું હતું અને જે કંઈ કયામતના દિવસ સુધી થવાનું છે, તે લખી નાખ્યું.