سورة يس

Verse 9 of 83

36:9

وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدّاً وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لايُبْصِرُون َ

و در پيش‌روى آنان سدّى قرارداديم، و در پشت‌سرشان سدّى؛ و چشمانشان را پوشانده‌ايم، لذا نمى‌بينند.

And We have made before them a barrier and a barrier behind them, then We have covered them over so that they do not see.

અને અમોએ તેમની સામે દિવાલ તથા તેમની પાછળ દિવાલ રાખી દીધી, પછી તેમને ઢાંકી દીધા, જેથી તેઓ જોતા નથી.

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الباقر ( نَزَلَتْ فِی أَبِی‌جَهْلِ‌بْنِ‌هِشَامٍ عَلَیْهِ اللَّعْنَهًُْ وَ نَفَرٌ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ ذَلِکَ أَنَّ النَّبِیَّ (قَامَ یُصَلِّی وَ قَدْ حَلَفَ أَبُوجَهْلٍ لَئِنْ رَآهُ یُصَلِّی لَیَدْمَغَنَّهُ فَجَاءَهُ وَ مَعَهُ حَجَرٌ وَ النَّبِیُّ (قَائِمٌ یُصَلِّی فَجَعَلَ کُلَّمَا رَفَعَ الْحَجَرَ لِیَرْمِیَهُ أَثْبَتَ اللَّهُ یَدَهُ إِلَی عُنُقِهِ وَ لَا یَدُورُ الْحَجَرُ بِیَدِهِ فَلَمَّا رَجَعَ إِلَی أَصْحَابِهِ سَقَطَ الْحَجَرُ مِنْ یَدِهِ.

امام باقر ( شأن نزول آیه این است که پیامبر (درحال خواندن نماز بود و ابوجهل که لعنت خدا بر او باد عهد کرده بود هرگاه که پیامبر (را درحال نماز ببیند، سر او را بشکند. پس درحالی‌که سنگی در دست داشت، آمد و دید که پیامبر (ایستاده ‎است و نماز می‌خواند. پس آمد تا او را بزند، امّا هر بار که می‌خواست سنگ را بالا ببرد و بر سر حضرت بزند، خداوند دست او را به گردنش گره می‌زد و سنگ در دستش نمی‌چرخید و هنگامی‌که نزد اصحابش برمی‌گشت، سنگ از دستش می‌افتاد.

Imam Baqir (peace be upon him): The occasion of revelation of this verse is that the Prophet (peace be upon him and his family) was performing his prayer, and Abu Jahl — may the curse of Allah be upon him — had sworn that whenever he saw the Prophet (peace be upon him and his family) praying, he would smash his head. So, with a stone in his hand, he came and saw that the Prophet (peace be upon him and his family) was standing and praying. He came to strike him, but every time he wanted to raise the stone and strike it upon the head of His Holiness, Allah would fasten his hand to his neck and the stone would not turn in his hand; and when he returned to his companions, the stone would fall from his hand.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ આયતની શાને નુઝૂલ એ છે કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નમાઝ પઢી રહ્યા હતા, અને અબૂ જહલ - જેના પર અલ્લાહની લઅનત થાય - એ કસમ ખાધી હતી કે જ્યારે પણ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને નમાઝમાં જુએ ત્યારે તેમનું માથું તોડી નાખશે. તો હાથમાં પથ્થર લઈને આવ્યો અને જોયું કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઊભા છે અને નમાઝ પઢી રહ્યા છે. તેથી તેમને મારવા આવ્યો, પરંતુ દર વખતે જ્યારે તે પથ્થર ઊંચકીને હઝરતના માથા પર મારવા ઈચ્છતો, ત્યારે અલ્લાહ તેના હાથને તેની ગરદન સાથે બાંધી દેતો અને પથ્થર તેના હાથમાં ફરતો નહીં; અને જ્યારે તે પોતાના સાથીઓ પાસે પાછો ફરતો, ત્યારે પથ્થર તેના હાથમાંથી પડી જતો.

#2 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

ابن‌عبّاس ( أَنَّ نَاساً مِنْ بَنِی‌مَخْزُومٍ تَوَاصَوْا بِالنَّبِیِّ (لِیَقْتُلُوهُ مِنْهُمْ أَبُوجَهْلٍ وَ الْوَلِیدُبْنُ‌الْمُغِیرَهًِْ وَ نَفَرٌ مِنْ بَنِی‌مَخْزُومٍ فَبَیْنَا النَّبِیُّ (قَائِمٌ یُصَلِّی إِذْ أَرْسَلُوا إِلَیْهِ الْوَلِیدَ لِیَقْتُلَهُ فَانْطَلَقَ حَتَّی انْتَهَی إِلَی الْمَکَانِ الَّذِی کَانَ یُصَلِّی فِیهِ فَجَعَلَ یَسْمَعُ قِرَاءَتَهُ وَ لَا یَرَاهُ فَانْصَرَفَ إِلَیْهِمْ فَأَعْلَمَهُمْ ذَلِکَ فَأَتَاهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبُوجَهْلٍ وَ الْوَلِیدُ وَ نَفَرٌ مِنْهُمْ فَلَمَّا انْتَهَوْا إِلَی الْمَکَانِ الَّذِی یُصَلِّی فِیهِ سَمِعُوا قِرَاءَتَهُ وَ ذَهَبُوا إِلَی الصَّوْتِ فَإِذَا الصَّوْتُ مِنْ خَلْفِهِمْ فَیَذْهَبُونَ إِلَیْهِ فَیَسْمَعُونَهُ أَیْضاً مِنْ خَلْفِهِمْ فَانْصَرَفُوا وَ لَمْ یَجِدُوا إِلَیْهِ سَبِیلًا فَذَلِکَ قَوْلُهُ سُبْحَانَهُ وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ.

ابن‌عبّاس ( جماعتی از بنی‌مخزوم مانند ابوجهل و ولیدبن‌مغیره با یکدیگر قرار گذاشته بودند حضرت رسول (را به قتل رسانند، هنگامی‌که آن جناب به نماز مشغول بود، ولیدبن‌مغیره را فرستادند تا تصمیم آن‌ها را عملی نماید ولید برای انجام این توطئه به محلّی که حضرت رسول (نماز می‌خواند رفت، وی صدای قرائت آن را می‌شنید ولیکن شخص او را مشاهده نمی‌کرد، ولید به‌طرف رفقای خود رفت و جریان را با آنان درمیان گذاشت. بعد از این ابوجهل و ولید به اتّفاق چند نفر دیگر آمدند، هنگامی‌که به محلّ نماز آن حضرت رسیدند صدای قرائت را شنیدند ولی خود او را مشاهده نکردند، و آنان در این موقع به طرفی که صوت را می‌شنیدند رفتند و متوجّه شدند که صدا از پشت سرشان می‌آید، در هرصورت آن‌ها قادر نشدند به حضرت خاتم النبیین (آسیبی برسانند خداوند دراین‌باره فرموده است: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ.

Ibn Abbas: A group from Banu Makhzum such as Abu Jahl and Walid ibn al-Mughira had agreed among themselves to kill the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). While His Holiness was engaged in prayer, they sent Walid ibn al-Mughira to carry out their plan. Walid went to the place where the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was praying to execute this plot; he could hear the sound of his recitation but could not see his person. Walid went back to his companions and shared the matter with them. After this, Abu Jahl and Walid, together with several others, came, and when they reached the place of his prayer they heard the sound of the recitation but did not see him. At that moment they went in the direction from which they heard the sound, and they realised that the sound was coming from behind them. In any case, they were not able to inflict any harm upon the Seal of the Prophets (peace be upon him and his family). Allah has said concerning this: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ [And We have made before them a barrier and a barrier behind them, then We have covered them over so that they do not see].

ઇબ્ને અબ્બાસ: બની મખઝૂમના એક જૂથે જેમ કે અબૂ જહલ અને વલીદ બિન મુગીરહ એ એકબીજા સાથે નક્કી કર્યું હતું કે હઝરત રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને કત્લ કરી નાખશે. જ્યારે તે જનાબ નમાઝમાં મશ્ગૂલ હતા, ત્યારે તેમણે વલીદ બિન મુગીરહને મોકલ્યો જેથી તેમનો નિર્ણય અમલમાં લાવે. વલીદ આ ષડયંત્ર અંજામ આપવા માટે તે જગ્યાએ ગયો જ્યાં હઝરત રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નમાઝ પઢી રહ્યા હતા. તે તેમની કિરાઅતનો અવાજ સાંભળતો હતો પરંતુ તેમની વ્યક્તિને જોઈ શકતો ન હતો. વલીદ પોતાના સાથીઓ તરફ ગયો અને હકીકત તેમની સાથે વહેંચી. તે પછી અબૂ જહલ અને વલીદ બીજા કેટલાક લોકો સાથે આવ્યા, અને જ્યારે તેઓ તે હઝરતની નમાઝની જગ્યાએ પહોંચ્યા, ત્યારે તેઓએ કિરાઅતનો અવાજ સાંભળ્યો પરંતુ તેમને પોતાને જોઈ શક્યા નહીં, અને તેઓ તે સમયે જે તરફથી અવાજ સાંભળતા હતા તે તરફ ગયા, અને ધ્યાન દીધું કે અવાજ તેમની પાછળથી આવે છે. કોઈ પણ સ્થિતિમાં તેઓ ખાતમુલ નબીયીન (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને કોઈ નુકસાન પહોંચાડવા સમર્થ ન થયા. અલ્લાહે એ વિશે ફરમાવ્યું છે: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ [અને અમે તેમની આગળ એક દીવાર અને તેમની પાછળ એક દીવાર બનાવી, પછી અમે તેમને ઢાંકી દીધા જેથી તેઓ જોઈ ન શકે].

#3 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

ابن‌عبّاس ( أَنَّ قُرَیْشاً اجْتَمَعَتْ فَقَالَتْ لَئِنْ دَخَلَ مُحَمَّدٌ (لَنَقُومَنَّ إِلَیْهِ قِیَامَ رَجُلٍ وَاحِدٍ فَدَخَلَ النَّبِیُّ (فَجَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدّاً فَلَمْ یُبْصِرُوهُ فَصَلَّی (ثُمَّ أَتَاهُمْ فَجَعَلَ یَنْثُرُ عَلَی رُءُوسِهِمُ التُّرَابَ وَ هُمْ لَا یَرَوْنَهُ فَلَمَّا جَلَی عَنْهُمْ رَأَوُا التُّرَابَ فَقَالُوا هَذَا مَا سَحَرَکُمُ ابْنُ أَبِی‌کَبْشَهًَْ وَ لَمَّا نَزَلَتِ الْأَحْزَابُ عَلَی الْمَدِینَهًِْ عَبَّی أَبُوسُفْیَانَ سَبْعَهًَْ آلَافِ رَامٍ کَوْکَبَهًًْ وَاحِدَهًًْ ثُمَّ قَالَ ارْمُوهُمْ رَشْقاً وَاحِداً فَوَقَعَ فِی أَصْحَابِ النَّبِیِّ (سِهَامٌ کَثِیرَهًٌْ فَشَکَوْا ذَلِکَ إِلَی النَّبِیِّ (فَلَوَّحَ إِلَی السِّهَامِ بِکُمِّهِ وَ دَعَا بِدَعَوَاتٍ فَهَبَّتْ رِیحٌ عَاصِفَهًٌْ فَرُدَّتِ السِّهَامُ إِلَی الْقَوْمِ فَکُلُّ مَنْ رَمَی سَهْماً عَادَ السَّهْمُ إِلَیْهِ فَوَقَعَ فِیهِ جُرْحُهُ بِقُدْرَهًِْ اللَّهِ وَ بَرَکَهًِْ رَسُولِهِ وَ دَخَلَ النَّبِیُّ (مَعَ مَیْسَرَهًَْ إِلَی حِصْنٍ مِنْ حُصُونِ الْیَهُودِ لِیَشْتَرُوا خُبْزاً وَ أُدْماً فَقَالَ یَهُودِیٌّ عِنْدِی مُرَادُکَ وَ مَضَی إِلَی مَنْزِلِهِ وَ قَالَ لِزَوْجَتِهِ أَطْلِعِی إِلَی عَالِی الدَّارِ فَإِذَا دَخَلَ هَذَا الرَّجُلُ فَارْمِی هَذِهِ الصَّخْرَهًَْ عَلَیْهِ فَأَدَارَتِ الْمَرْأَهًُْ الصَّخْرَهًَْ فَهَبَطَ جَبْرَئِیلُ فَضَرَبَ الصَّخْرَهًَْ بِجَنَاحِهِ فَخَرَقَتِ الْجِدَارُ وَ أَتَتْ تَهْتَزُّ کَأَنَّهَا صَاعِقَهًٌْ فَأَحَاطَتْ بِحَلْقِ الْمَلْعُونِ وَ صَارَتْ فِی عُنُقِهِ کَدَوْرِ الرَّحَی فَوَقَعَ کَأَنَّهُ الْمَصْرُوعُ فَلَمَّا أَفَاقَ جَلَسَ وَ هُوَ یَبْکِی فَقَالَ لَهُ النَّبِیُّ (وَیْلَکَ مَا حَمَلَکَ عَلَی هَذَا الْفِعَالِ فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (لَمْ یَکُنْ لِی فِی الْمَتَاعِ حَاجَهًٌْ بَلْ أَرَدْتُ قَتْلَکَ وَ أَنْتَ مَعْدِنُ الْکَرَمِ وَ سَیِّدُ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ اعْفُ عَنِّی فَرَحِمَهُ النَّبِیُّ (فَانْزَاحَتِ الصَّخْرَهًُْ عَنْ عُنُقِهِ.

ابن‌عبّاس ( قریش گردهم آمدند و گفتند: اگر محمّد (وارد شود بسان یک نفر همگی بر سر او می ریزیم. پس پیامبر (وارد شد و خداوند فرا روی آن ها و پشت سرشان سدّی نهاد و نتوانستند پیامبر (را ببینند. پیامبر (نماز گزارد سپس به نزدشان آمد و بر سرشان خاک می ریخت درحالی‌که آنان، آن حضرت را نمی دیدند. و چون پیامبر (بر آنان آشکار گردید خاک را دیدند و گفتند: «اینگونه سحر را ابن ابی‌کبشه بر شما انجام نداده است». هنگامی که احزاب بر مدینه فرود آمدند ابوسفیان هفت هزار تیرانداز را که همچون یک سوار بودندآماده کرد سپس گفت: «همزمان به سوی آنان تیراندازی کنید». پس تیرهای زیادی بر یاران پیامبر (افتاد و از این امر به نزد پیامبر شکایت بردند. آن حضرت با آستینش به تیرها اشاره کرد و دعاهایی را خواند. پس تندبادی شروع به وزیدن گرفت و تیرها را به سوی آن قوم بازگرداند. پس هرکس تیری پرتاب کرده بود به سوی خودش بازگشت و بر خود افتاد و با قدرت خداوند و برکت رسول خدا (او را زخمی کرد. و پیامبر (با جناح چپ لشکر وارد یکی از دژهای یهودیان شد تا نان و خورش تهیه کنند. مردی یهودی گفت: «درخواستت پیش من است». و به منزلش رفت و به همسرش گفت: «به پشت بام خانه برو و وقتی این مرد وارد خانه شد این سنگ را بر وی بینداز». زن سنگ را چرخاند تا بیندازد که جبرئیل (فرود آمد و با پَرهایش ضربه ای به سنگ زد. سنگ دیوار خانه را سوراخ کرد و همچون آذرخشی به حرکت درآمد و گلوی آن شخص ملعون را احاطه کرد و مانند سنگ آسیاب بر گردن او قرار گرفت و او بسان شخص دیوانه و تشنج زده بر زمین افتاد و چون هوشیار شد بر زمین نشست و شروع به گریه کرد. پیامبر (به او فرمود: «وای بر تو چه چیز تو را بر این کار واداشت»؟ گفت: «ای محمّد (من نیازی به متاع و کالا نداشتم بلکه در صدد بودم تو را به قتل برسانم، و تو معدن بخشش و سرور عرب و عجم هستی پس مرا ببخش و از من درگذر». پس پیامبر (به او رحم کرد و صخره از گردنش کنده شد.

Ibn Abbas: The Quraysh gathered and said, "If Muhammad (peace be upon him and his family) enters, we shall all fall upon him as one man." So the Prophet (peace be upon him and his family) entered, and Allah placed a barrier before them and behind them, and they could not see the Prophet (peace be upon him and his family). The Prophet (peace be upon him and his family) prayed, then came to them and poured dust upon their heads while they did not see him. And when the Prophet (peace be upon him and his family) became visible to them, they saw the dust and said, "Ibn Abi Kabsha has not worked magic like this upon you." When the Confederates (Ahzab) descended upon Medina, Abu Sufyan arrayed seven thousand archers who were like a single mounted troop, then said, "Shoot at them in a single volley." Many arrows fell upon the companions of the Prophet (peace be upon him and his family), and they complained of this to the Prophet. He gestured with his sleeve toward the arrows and recited some supplications. Then a violent wind began to blow and turned the arrows back toward that people. Whoever had shot an arrow, the arrow returned to him and fell upon him, wounding him by the power of Allah and the blessing of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). And the Prophet (peace be upon him and his family) entered, with the left wing of the army, one of the fortresses of the Jews to procure bread and food. A Jewish man said, "What you seek is with me." He went to his house and said to his wife, "Go up onto the roof, and when this man enters the house, throw this stone down upon him." The woman was rolling the stone to throw it when Jibra'il (peace be upon him) descended and struck the stone with his wing. The stone pierced through the wall of the house and moved like a thunderbolt, and it encircled the throat of that accursed man and settled around his neck like a millstone. He fell to the ground like one insane and convulsed, and when he regained consciousness he sat up and began to weep. The Prophet (peace be upon him and his family) said to him, "Woe to you, what drove you to this deed?" He said, "O Muhammad (peace be upon him and his family), I had no need for the goods; rather, I intended to kill you. And you are the mine of generosity and the master of the Arabs and the non-Arabs, so forgive me and pardon me." So the Prophet (peace be upon him and his family) had mercy on him, and the rock came off from his neck.

ઇબ્ને અબ્બાસ: કુરૈશ એકત્રિત થયા અને કહ્યું: "જો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અંદર આવે, તો અમે બધા એક જ માણસની જેમ તેમના પર તૂટી પડીશું." પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અંદર દાખલ થયા, અને અલ્લાહે તેમની આગળ અને પાછળ એક અલમ (ઓટ) મૂક્યો, અને તેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને જોઈ શક્યા નહીં. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ નમાઝ પઢી, પછી તેમની પાસે આવ્યા અને તેમના માથા પર માટી નાખવા લાગ્યા જ્યારે તેઓ તેમને જોઈ શકતા ન હતા. અને જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેમના પર પ્રગટ થયા, ત્યારે તેમણે માટી જોઈ અને કહ્યું: "આવો જાદુ ઇબ્ને અબી કબશાએ તમારા પર કર્યો નથી." જ્યારે અહઝાબ (સંઘો) મદીના પર ઉતરી આવ્યા, ત્યારે અબૂ સુફિયાને સાત હજાર તીરંદાજોને, જેઓ એક જ સવાર જેવા હતા, તૈયાર કર્યા અને પછી કહ્યું: "એક સાથે તેમના તરફ તીરંદાજી કરો." પછી ઘણા તીર પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સાથીઓ પર પડ્યા, અને તેમણે આ બાબતની ફરિયાદ પયગંબર પાસે કરી. એ હઝરતે પોતાની આસ્તીનથી તીરો તરફ ઇશારો કર્યો અને કેટલીક દુઆઓ પઢી. પછી એક પ્રચંડ તોફાની પવન વાવા લાગ્યો અને તીરોને એ કૌમ તરફ પાછા વાળી દીધા. જેણે પણ તીર ચલાવ્યું હતું, તે તીર તેની તરફ પાછું ફર્યું અને તેના પર પડ્યું, અને અલ્લાહની કુદરત અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની બરકતથી તેને ઘાયલ કર્યો. અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) લશ્કરના ડાબા વિભાગ સાથે યહૂદીઓના એક કિલ્લામાં દાખલ થયા જેથી રોટલી અને ખાવાનું મેળવી શકે. એક યહૂદી માણસે કહ્યું: "તમારી માગ મારી પાસે છે." અને તે પોતાના ઘરે ગયો અને પોતાની પત્નીને કહ્યું: "ઘરની છત પર જા, અને જ્યારે આ માણસ ઘરમાં દાખલ થાય ત્યારે આ પથ્થર તેના પર ફેંકી દેજે." સ્ત્રીએ પથ્થરને ફેંકવા માટે ફેરવ્યો ત્યાં જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ) ઉતરી આવ્યા અને પોતાની પાંખોથી પથ્થર પર એક પ્રહાર કર્યો. પથ્થરે ઘરની દીવાલમાં કાણું પાડ્યું અને વીજળીની જેમ ગતિમાં આવ્યો અને એ મલઊન વ્યક્તિના ગળાને ઘેરી લીધું અને ઘંટીના પથ્થરની જેમ તેની ગરદન પર બેસી ગયો, અને તે પાગલ અને ફિટ આવતા માણસની જેમ જમીન પર પડ્યો. અને જ્યારે તેને ભાન આવ્યું ત્યારે તે જમીન પર બેઠો અને રડવા લાગ્યો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેને કહ્યું: "તારા પર અફસોસ, કઈ વસ્તુએ તને આ કામ કરવા માટે પ્રેરિત કર્યો?" તેણે કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), મને માલ અને સામાનની જરૂર ન હતી, બલ્કે હું તમને કત્લ કરવાના ઇરાદે હતો, અને તમે બખ્શિશની ખાણ અને અરબ તથા અજમના સરદાર છો, તો મને માફ કરો અને મારાથી દરગુજર કરો." પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેના પર રહેમ કર્યો અને પથ્થર તેની ગરદન પરથી હટી ગયો.

#4 فضیلت آیه Virtue of the verse આયતની ફઝીલત

أمیرالمومنین ( عَن الْحُسَیْنُ‌بْنُ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (قَالَ: کَانَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (بِالْکُوفَهًِْ فِی الْجَامِعِ إِذْ قَامَ إِلَیْهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ فَقَالَ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (إِنِّی أَسْأَلُکَ عَنْ أَشْیَاءَ فَقَالَ سَل ... وَ سَأَلَهُ کَمْ حَجَّ آدَمُ (مِنْ حَجَّهًٍْ فَقَالَ لَهُ سَبْعِینَ حَجَّهًًْ مَاشِیاً عَلَی قَدَمَیْهِ وَ أَوَّلُ حَجَّهًٍْ کَانَ مَعَهُ الصُّرَدُ یَدُلُّهُ عَلَی مَوَاضِعِ الْمَاءِ وَ خَرَجَ مَعَهُ مِنَ الْجَنَّهًِْ وَ قَدْ نُهِیَ عَنْ أَکْلِ الصُّرَدِ وَ الْخُطَّافِ وَ سَأَلَهُ مَا بَالُهُ لَا یَمْشِی عَلَی الْأَرْضِ قَالَ لِأَنَّهُ نَاحَ عَلَی بَیْتِ الْمَقْدِسِ فَطَافَ حَوْلَهُ أَرْبَعِینَ عَاماً یَبْکِی عَلَیْهِ وَ لَمْ یَزَلْ یَبْکِی مَعَ آدَمَ (فَمِنْ هُنَاکَ سَکَنَ الْبُیُوتَ وَ مَعَهُ تِسْعُ آیَاتٍ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مِمَّا کَانَ آدَمُ یَقْرَؤُهَا فِی الْجَنَّهًِْ وَ هِیَ مَعَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ ثَلَاثُ آیَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الْکَهْفِ وَ ثَلَاثُ آیَاتٍ مِنْ سُبْحَانَ وَ هِیَ وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ وَ ثَلَاثُ آیَاتٍ مِنْ یس وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا.

امام علی ( احمدبن‌عامر طائی گوید: امام رضا (از قول پدرانشان از حسین‌بن‌علی (نقل نمود که علی‌بن‌ابی‌طالب (در مسجد جامع کوفه بود که مردی از اهل شام برخاست و گفت: سؤالاتی دارم ... «آدم چند بار حجّ به جا آورد»؟ حضرت فرمود: «هفتاد بار پیاده، و در اوّلین سفرش «صرد» که به همراه او از بهشت بیرون آمده بود، همراهش بود و مواضع آب را به او نشان می‌داد. آدم از خوردن «صرد» و «پرستو» منع شد». مرد شامی پرسید: «چرا [پرستو] روی زمین راه نمی‌رود»؟ حضرت فرمود: «زیرا بر بیت المقدس نوحه‌سرایی نمود و چهل سال بر آن گریست و همیشه به همراه آدم می‌گریست و لذا در خانه‌هایی سکنی گزید و نه آیه از آیات کتاب خداوند عزّوجلّ که آدم در بهشت آن‌ها را می‌خواند، به همراه داشت و تا قیامت نیز به همراه خواهد داشت، و آن آیات عبارتند از: سه آیه از اول سوره «کهف»، سه آیه از سوره إسراء که عبارتند از: وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ به بعد (یعنی آیات ۴۷، ۴۶، ۴۵ از سوره اسراء) و سه آیه از سوره یس، یعنی از آیه: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا (یعنی آیات ۱۱، ۱۰، ۹).

Imam Ali (peace be upon him): Ahmad ibn Amir Ta'i said: Imam Rida (peace be upon him), quoting his forefathers, narrated from Husayn ibn Ali (peace be upon him) that Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) was in the Grand Mosque of Kufa when a man from the people of Sham rose and said: "I have some questions" ... "How many times did Adam perform Hajj?" The Imam said: "Seventy times on foot, and on his first journey the surad (a type of bird), which had come out of Paradise with him, accompanied him and showed him the locations of water. Adam was forbidden from eating the surad and the swallow." The Syrian man asked: "Why does the [swallow] not walk on the ground?" The Imam said: "Because it lamented over Bayt al-Maqdis and wept over it for forty years, and it continually wept together with Adam, and therefore it took up dwelling in houses. And it had with it nine verses from the verses of the Book of Allah the Mighty and Majestic which Adam used to recite in Paradise, and it will have them with it until the Day of Resurrection. Those verses are: three verses from the beginning of Surah al-Kahf, three verses from Surah al-Isra which are وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ [And when you recite the Quran] onwards (that is, verses 45, 46, 47 of Surah al-Isra), and three verses from Surah Yasin, that is from the verse: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا [And We have made before them a barrier] (that is, verses 9, 10, 11)."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અહમદ બિન આમિર તાઇ કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના પૂર્વજોના હવાલાથી હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું કે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) કૂફાની જામે મસ્જિદમાં હતા કે શામના રહેવાસીઓમાંથી એક વ્યક્તિ ઊભો થયો અને કહ્યું: "મારા કેટલાક પ્રશ્નો છે" ... "આદમે કેટલી વાર હજ કર્યું?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "સિત્તેર વાર પગપાળા, અને તેમની પહેલી મુસાફરીમાં 'સુરદ' (એક પ્રકારનું પક્ષી) જે તેમની સાથે જન્નતમાંથી બહાર આવ્યું હતું, તેમની સાથે હતું અને તેમને પાણીની જગ્યાઓ બતાવતું હતું. આદમને 'સુરદ' અને 'અબાબીલ' (પરસ્તૂ) ખાવાથી મના કરવામાં આવ્યું." શામી માણસે પૂછ્યું: "શા માટે [પરસ્તૂ] જમીન પર ચાલતી નથી?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "કારણ કે તેણે બૈતુલ મુકદ્દસ પર નૌહા કર્યું અને ચાળીસ વર્ષ સુધી તેના પર રડ્યું અને હંમેશા આદમની સાથે રડતું રહ્યું, અને તેથી તે ઘરોમાં વસવાટ કરવા લાગ્યું. અને તેની પાસે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબની નવ આયતો હતી જે આદમ જન્નતમાં પઢતા હતા, અને કયામત સુધી પણ તેની પાસે રહેશે, અને તે આયતો આ છે: સૂરએ કહફની શરૂઆતથી ત્રણ આયતો, સૂરએ ઇસરાની ત્રણ આયતો જે وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ [અને જ્યારે તમે કુરઆન પઢો] થી આગળ છે (એટલે કે સૂરએ ઇસરાની આયતો 45, 46, 47) અને સૂરએ યાસીનની ત્રણ આયતો, એટલે કે આયત: وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا [અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ મૂકી છે] થી (એટલે કે આયતો 9, 10, 11)."

#5 فضیلت آیه Virtue of the verse આયતની ફઝીલત

الرّضا ( عُوذَهًٌْ وَجَدْتُ فِی ثِیَابِ الرِّضَا (قَالَ لَمَّا مَاتَ أَبُوالْحَسَنِ الرِّضَا عَلِیُّ‌بْنُ‌مُوسَی (وُجِدَ عَلَیْهِ تَعْوِیذٌ مُعَلَّقٌ ... جَعَلْنا فِی أَعْناقِهِمْ أَغْلالًا فَهِیَ إِلَی الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ. أُولئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللهُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَ سَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ وَ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ. لا جَرَمَ أَنَّ اللهَ یَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ. فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللهُ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ. وَ تَراهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ وَ هُمْ لا یُبْصِرُونَ صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لا یَعْقِلُون.

امام رضا ( حرزی است که در میان لباس امام رضا (یافت شد. وقتی حضرت رحلت نمود، تعویذی یافت شد که بر آن حضرت بسته بود ... جَعَلْنا فِی أَعْناقِهِمْ أَغْلالًا فَهِیَ إِلَی الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ. آن‌ها کسانی هستند که [بر اثر فزونی گناه،] خدا بر قلب و گوش و چشمانشان مهر نهاده؛ [به همین دلیل نمی‌فهمند،] و غافلان واقعی همانها هستند! ( نحل/۱۰۸ ) قطعاً خداوند از آنچه پنهان می‌دارند و آنچه آشکار می‌سازند با خبر است. ( نحل/۲۳ ) و خداوند، شر آن‌ها را از تو دفع می‌کند؛ و او شنونده و داناست. ( بقره/۱۳۷ ) و آن‌ها را می‌بینی [که با چشمهای مصنوعیشان] به تو نگاه می‌کنند، امّا در حقیقت نمی‌بینند!» ( اعراف/۱۹۸ ) کر و لال و نابینا هستند ازاین‌رو چیزی نمی‌فهمند!. ( بقره/۱۷۱ )».

Imam Rida (peace be upon him): It is an amulet that was found among the garments of Imam Rida (peace be upon him). When the Imam passed away, an amulet was found which was tied upon him ... جَعَلْنا فِی أَعْناقِهِمْ أَغْلالًا فَهِیَ إِلَی الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ [We have placed shackles on their necks reaching to the chins, so they are with heads forced up. And We have made before them a barrier and behind them a barrier, then We have covered them over so that they do not see]. They are those upon whose hearts, hearing and eyes Allah has set a seal [because of the abundance of their sin; for this reason they do not understand], and it is they who are the truly heedless! (al-Nahl/108) Indeed Allah is aware of what they conceal and what they reveal. (al-Nahl/23) And Allah will suffice you against their evil; and He is the All-Hearing, the All-Knowing. (al-Baqarah/137) And you see them [with their artificial eyes] looking at you, but in reality they do not see! (al-A'raf/198) Deaf, dumb and blind, so they do not understand! (al-Baqarah/171)."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): એ એક હિર્ઝ (તાવીઝ) છે જે ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) ના કપડાંમાં મળી આવ્યું. જ્યારે ઇમામ વફાત પામ્યા, ત્યારે એક તાવીઝ મળી આવ્યું જે તેમના પર બાંધેલું હતું ... جَعَلْنا فِی أَعْناقِهِمْ أَغْلالًا فَهِیَ إِلَی الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ [અમે તેમની ગરદનોમાં હાંસડીઓ મૂકી છે જે તેમની હડપચી સુધી છે, તેથી તેમના માથા ઉપર તરફ ઊંચા છે. અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ અને પાછળ એક દીવાલ મૂકી છે, અને તેમને એવા ઢાંકી દીધા છે કે તેઓ જોઈ શકતા નથી]. તેઓ એ લોકો છે જેમના દિલ, કાન અને આંખો પર [ગુનાહની અધિકતાના કારણે] અલ્લાહે મહોર લગાવી દીધી છે; [આ જ કારણે તેઓ સમજતા નથી,] અને વાસ્તવિક ગાફિલ એ જ છે! (નહલ/108) ખરેખર અલ્લાહ જે તેઓ છુપાવે છે અને જે તેઓ પ્રગટ કરે છે તેનાથી માહિતગાર છે. (નહલ/23) અને અલ્લાહ તેમના શરથી તમારું રક્ષણ કરશે; અને તે સાંભળનાર અને જાણનાર છે. (બકરહ/137) અને તમે તેમને જુઓ છો [કે તેઓ પોતાની બનાવટી આંખોથી] તમારી તરફ જુએ છે, પરંતુ હકીકતમાં જોતા નથી! (અઅરાફ/198) બહેરા, મૂંગા અને આંધળા છે તેથી કંઈ સમજતા નથી! (બકરહ/171)."

#6 و در پیش‌روی آنان سدّی قراردادیم، و در پشت‌سرشان سدّی؛ و چشمانشان را پوشانده‌ایم، لذا نمی‌بینند And We placed a barrier before them and a barrier behind them, and covered their eyes, so they cannot see અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ મુકી, અને તેમની પાછળ પણ એક દીવાલ; અને તેમની આંખો પર પરદો નાખી દીધો, તેથી તેઓ જોતા નથી

أمیرالمومنین ( عَن الْحُسَیْنُ‌بْنُ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (قَالَ قَالَ الْیَهُودِیُّ فَإِنَّ إِبْرَاهِیمَ (حُجِبَ عَنْ نُمْرُودَ بِحُجُبٍ ثَلَاثَهًٍْ فَقَالَ عَلِیٌّ (لَقَدْ کَانَ کَذَلِکَ وَ مُحَمَّدٌ (حُجِبَ عَمَّنْ أَرَادَ قَتْلَهُ بِحُجُبٍ خَمْسَهًٍْ فَثَلَاثَهًٌْ بِثَلَاثَهًٍْ وَ اثْنَانِ فَضْلٌ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ هُوَ یَصِفُ أَمْرَ مُحَمَّدٍ (فَقَالَ وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا فَهَذَا الْحِجَابُ الْأَوَّلُ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَهَذَا الْحِجَابُ الثَّانِی فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ فَهَذَا الْحِجَابُ الثَّالِثُ.

امام علی ( امام حسین (از امام علی (نقل می‌کند که فرمود: آن یهودی به حضرت گفت: «ابراهیم (با سه حجاب و پوشش از مقابل نمرود پنهان شد». علی (فرمود: «بله، چنین بود و محمّد (با پنج حجاب از مقابل دیدگان کسانی که قصد کشتن او را داشتند پنهان شد. سه حجاب آنکه مانند ابراهیم (است و ایشان دو حجاب، بیشتر داشته است. خداوند تبارک‌وتعالی ماجرای حضرت محمّد (را این چنین توصیف می‌کند؛ وَجَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا این حجاب اوّل است، وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا این حجاب دوّم است، فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لاَ یُبْصِرُونَ این حجاب سوّم است.

Imam Ali (peace be upon him): Imam Husayn (peace be upon him) narrates from Imam Ali (peace be upon him) who said: That Jew said to the Imam: "Ibrahim (peace be upon him) was concealed from Nimrod by three veils and coverings." Ali (peace be upon him) said: "Yes, it was so, and Muhammad (peace be upon him and his family) was concealed by five veils from the sight of those who intended to kill him. Three veils are like those of Ibrahim (peace be upon him), and he had two additional veils. Allah the Blessed and Exalted describes the affair of Muhammad (peace be upon him and his family) in this way: وَجَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا [And We have made before them a barrier] — this is the first veil; وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا [and behind them a barrier] — this is the second veil; فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لاَ یُبْصِرُونَ [then We have covered them over so that they do not see] — this is the third veil."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: એ યહૂદીએ ઇમામને કહ્યું: "ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) નમરૂદની સામેથી ત્રણ પડદા અને આવરણોથી છુપાઈ ગયા." અલી (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "હા, એમ જ હતું, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ લોકોની આંખોથી પાંચ પડદાઓથી છુપાઈ ગયા જેઓ તેમને કત્લ કરવાનો ઇરાદો રાખતા હતા. ત્રણ પડદાઓ જે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) જેવા છે, અને તેમની પાસે બે પડદાઓ વધુ હતા. અલ્લાહ તબારક વ તઆલા હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના મામલાનું આ પ્રમાણે વર્ણન કરે છે; وَجَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا [અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ મૂકી છે] આ પહેલો પડદો છે, وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا [અને તેમની પાછળ એક દીવાલ] આ બીજો પડદો છે, فَأَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لاَ یُبْصِرُونَ [પછી અમે તેમને ઢાંકી દીધા છે તેથી તેઓ જોતા નથી] આ ત્રીજો પડદો છે."

#7 و در پیش‌روی آنان سدّی قراردادیم، و در پشت‌سرشان سدّی؛ و چشمانشان را پوشانده‌ایم، لذا نمی‌بینند And We placed a barrier before them and a barrier behind them, and covered their eyes, so they cannot see અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ મુકી, અને તેમની પાછળ પણ એક દીવાલ; અને તેમની આંખો પર પરદો નાખી દીધો, તેથી તેઓ જોતા નથી

الباقر ( عن أبی‌الجارود عَنْ أَبِی‌جَعْفَر (فِی قَوْلِهِ وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ یَقُولُ فَأَعْمَیْنَاهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ الْهُدَی أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَهُمْ وَ أَبْصَارَهُمْ وَ قُلُوبَهُمْ فَأَعْمَاهُمْ عَنِ الْهُدَی.

امام باقر ( ابوالجارود گوید: امام باقر (درباره‌ی این فرموده‌ی خداوند متعال: وَ جَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ فرمود: «یعنی آنان را کور کردیم؛ فَهُمْ لاَ یُبْصِرُونَ یعنی هدایت را نمی‌بینند. خداوند، گوش‌ها، چشم‌ها و قلب‌هایشان را سلب کرد و آن‌ها را از راه هدایت گمراه کرد».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu al-Jarud said: Imam Baqir (peace be upon him) said regarding this statement of Allah the Exalted: وَ جَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ [And We have made before them a barrier and a barrier behind them, then We have covered them over]: "That is, We blinded them; فَهُمْ لاَ یُبْصِرُونَ [so they do not see] means they do not see the guidance. Allah took away their ears, their eyes and their hearts, and led them astray from the path of guidance."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબુલ જારૂદ કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ અલ્લાહ તઆલાના આ કથન વિશે: وَ جَعَلْنَا مِن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْنَاهُمْ [અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ અને તેમની પાછળ એક દીવાલ બનાવી દીધી અને તેમને ઢાંકી દીધા], ફરમાવ્યું: "એટલે કે અમે તેમને આંધળા કરી દીધા; فَهُمْ لاَ یُبْصِرُونَ [તો તેઓ જોતા નથી] એટલે કે તેઓ હિદાયતને જોતા નથી. અલ્લાહે તેમના કાન, આંખો અને દિલોને છીનવી લીધા અને તેમને હિદાયતના માર્ગથી ગુમરાહ કરી દીધા."

#8 و در پیش‌روی آنان سدّی قراردادیم، و در پشت‌سرشان سدّی؛ و چشمانشان را پوشانده‌ایم، لذا نمی‌بینند And We placed a barrier before them and a barrier behind them, and covered their eyes, so they cannot see અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ મુકી, અને તેમની પાછળ પણ એક દીવાલ; અને તેમની આંખો પર પરદો નાખી દીધો, તેથી તેઓ જોતા નથી

الصّادق ( وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ عُقُوبَهًًْ مِنْهُ لَهُمْ حَیْثُ أَنْکَرُوا وَلَایَهًَْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (وَ الْأَئِمَّهًِْ (مِنْ بَعْدِهِ هَذَا فِی الدُّنْیَا وَ فِی الْآخِرَهًِْ فِی نَارِ جَهَنَّمَ مُقْمَحُونَ.

امام صادق ( وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ این عقوبتی است برای آن‌ها در دنیا؛ چون منکر ولایت امیرالمؤمنین و ائمّه (بعد از او شده‌اند. و در آخرت در آتش جهنّم به طوری که سرهایشان بالا نگاه داشته شده است، می‌باشند.

Imam Sadiq (peace be upon him): وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ [And We have made before them a barrier and a barrier behind them, then We have covered them over so that they do not see] — this is a punishment for them in this world, because they denied the wilayah (guardianship) of Amir al-Mu'minin and the Imams (peace be upon them) after him. And in the hereafter, they will be in the fire of Hell with their heads held up.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ [અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ અને તેમની પાછળ એક દીવાલ બનાવી દીધી અને તેમને ઢાંકી દીધા તો તેઓ જોતા નથી] — આ તેમના માટે દુનિયામાં એક સજા છે; કારણ કે તેઓએ અમીરુલ મુઅમેનીન અને તેમના પછીના ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ)ની વિલાયત (વલી હોવા)નો ઇન્કાર કર્યો. અને આખેરતમાં તેઓ જહન્નમની આગમાં એવી રીતે હશે કે તેમના માથા ઉપર ઉઠાવેલા હશે.