و گفت: «من بيمارم [و با شما به مراسم جشن نمى‌آيم].»
Then he said: Surely I am sick (of your worshipping these).
અને તેણે કહ્યું કે હું બીમાર છું.
الباقر ( وَ اللَّهِ مَا کَانَ سَقِیماً وَ مَا کَذَبَ.
امام باقر ( به خدا سوگند! بیمار نبود و دروغ هم نگفت.
Imam Baqir (peace be upon him): By Allah, he was not sick, nor did he lie.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કસમ! તેઓ બીમાર ન હતા અને જૂઠું પણ બોલ્યા ન હતા.
الصّادق ( عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ قَالَ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (التَّقِیَّهًُْ مِنْ دِینِ اللَّهِ قُلْتُ مِنْ دِینِ اللَّهِ قَالَ إِی وَ اللَّهِ مِنْ دِینِ اللَّهِ وَ لَقَدْ قَالَ یُوسُفُ (أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ وَ اللَّهِ مَا کَانُوا سَرَقُوا شَیْئاً وَ لَقَدْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ (إِنِّی سَقِیمٌ وَ اللهِ مَا کَانَ سَقِیماً.
امام صادق ( ابوبصیر گوید: امام صادق (فرمود: «تقیه جزئی از دین خداست». عرض‌کردم: «به راستی جزئی از دین خداست»؟ فرمود: «آری، به خدا سوگند! جزئی از دین خداست. یوسف (فرمود: ای کاروانیان! قطعاً شما دزد هستید. ( یوسف/۷۰ ) امّا به خدا سوگند! آن‌ها چیزی ندزدیده بودند و ابراهیم (فرمود: إِنِّی سَقِیمٌ، امّا به خدا سوگند! بیمار نبود».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Taqiyya is a part of the religion of Allah." I said: "Is it truly a part of the religion of Allah?" He said: "Yes, by Allah! It is a part of the religion of Allah. Yusuf said: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ [O caravan! Surely you are thieves.] (Yusuf/70), but by Allah, they had not stolen anything. And Ibrahim said: إِنِّی سَقِیمٌ [Indeed I am sick], but by Allah, he was not sick."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તકિય્યા અલ્લાહના દીનનો એક ભાગ છે." મેં અર્જ કરી: "શું ખરેખર તે અલ્લાહના દીનનો એક ભાગ છે?" આપે ફરમાવ્યું: "હા, અલ્લાહની કસમ! તે અલ્લાહના દીનનો એક ભાગ છે. યુસુફ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: أَیَّتُهَا الْعِیرُ إِنَّکُمْ لَسارِقُونَ [ઓ કાફલાવાળાઓ! ખરેખર તમે ચોર છો.] (યુસુફ/૭૦), પરંતુ અલ્લાહની કસમ! તેઓએ કંઈ ચોરી કરી ન હતી. અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: إِنِّی سَقِیمٌ [ખરેખર હું બીમાર છું], પરંતુ અલ્લાહની કસમ! તેઓ બીમાર ન હતા."
الصّادق ( عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ قَالَ: قِیلَ لِأَبِی‌جَعْفَر (وَ أَنَا عِنْدَهُ إِنَّ سَالِمَبْنَأَبِیحَفْصَهًَْ وَ أَصْحَابَهُ یَرْوُونَ عَنْکَ أَنَّکَ تَکَلَّمُ عَلَی سَبْعِینَ وَجْهاً لَکَ مِنْهَا الْمَخْرَجُ فَقَالَ مَا یُرِیدُ سَالِمٌ مِنِّی أَ یُرِیدُ أَنْ أَجِیءَ بِالْمَلَائِکَهًِْ وَ اللَّهِ مَا جَاءَتْ بِهَذَا النَّبِیُّونَ وَ لَقَدْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ (إِنِّی سَقِیمٌ وَ مَا کَانَ سَقِیماً وَ مَا کَذَبَ.
امام صادق ( ابوبصیر گوید: نزد امام باقر (بودم که برخی به حضرت عرض کردند: «از سالم‌بن‌ابی‌حفصه از شما روایت می‌شود که شما به هفتاد صورت سخن می‌گویید و به این وسیله راه گریز دارید. حضرت فرمود: «سالم از من چه می‌خواهد؟ آیا می‌خواهد که برایش فرشتگان را بیاورم؟ به خداوند سوگند! که پیامبران نیز آن‌ها را نیاورده‌اند ابراهیم (گفت: إِنِّی سَقِیمٌ؛ درحالی‌که به خدا سوگند! کسالت نداشت و نیز دروغ نگفت».
Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I was with Imam Baqir (peace be upon him) when some people said to him: "It is narrated from Salim ibn Abi Hafsa from you that you speak in seventy ways, and through this you have a way out." He said: "What does Salim want from me? Does he want me to bring the angels to him? By Allah, the prophets did not bring them either. Ibrahim (peace be upon him) said: إِنِّی سَقِیمٌ [Indeed I am sick], while by Allah, he had no illness, nor did he lie."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: હું ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પાસે હતો ત્યારે કેટલાક લોકોએ આપને અર્જ કરી: "સાલિમ બિન અબી હફ્સાથી તમારા વિષે રિવાયત થાય છે કે તમે સિત્તેર રીતે વાત કરો છો અને આ રીતે તમારી પાસે બચવાનો માર્ગ છે." આપે ફરમાવ્યું: "સાલિમ મારાથી શું ચાહે છે? શું તે ચાહે છે કે હું તેના માટે ફરિશ્તાઓને લાવું? અલ્લાહની કસમ! પયગંબરો પણ તેમને લાવ્યા નથી. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: إِنِّی سَقِیمٌ [ખરેખર હું બીમાર છું]; જ્યારે કે અલ્લાહની કસમ! તેમને કોઈ બીમારી ન હતી અને તેઓએ જૂઠ પણ બોલ્યું ન હતું."
الصّادق ( فَقَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (وَ اللَّهِ مَا کَانَ سَقِیماً وَ مَا کَذَبَ وَ إِنَّمَا عَنَی سَقِیماً فِی دِینِهِ مُرْتَاداً.
امام صادق ( به خدا سوگند ابراهیم (بیمار نبود، امّا دروغ هم نگفته بود. منظور او از بیمار، این بود که در دین خود به شک افتاده است.
Imam Sadiq (peace be upon him): By Allah, Ibrahim (peace be upon him) was not sick, but he did not lie either. What he meant by "sick" was that he was in doubt regarding his religion.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કસમ, ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) બીમાર ન હતા, પરંતુ તેઓએ જૂઠ પણ બોલ્યું ન હતું. તેમનો બીમારથી મતલબ એ હતો કે તેઓ પોતાના દીનમાં શંકામાં પડ્યા છે.
الصّادق ( فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِ فَقالَ إِنِّی سَقِیمٌ قَالَ حَسَبَ فَرَأَی مَا یَحُلُّ بِالْحُسَیْنِ (فَقَالَ إِنِّی سَقِیمٌ لِمَا یَحُلُّ بِالْحُسَیْنِ (.
امام صادق ( فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِ* فَقَالَ إِنِّی سَقِیمٌ حضرت ابراهیم (محاسبه کرد و مصائب امام حسین (را دریافت و به قوم خود فرمود: «من به خاطر آنچه بر سر امام حسین (می‌رود، مریض هستم».
Imam Sadiq (peace be upon him): فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِ* فَقَالَ إِنِّی سَقِیمٌ [Then he cast a glance at the stars, then he said: Indeed I am sick.] Ibrahim (peace be upon him) calculated and perceived the calamities that would befall Imam Husayn (peace be upon him), and said to his people: "I am sick on account of what will befall Imam Husayn (peace be upon him)."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): فَنَظَرَ نَظْرَةً فِی النُّجُومِ* فَقَالَ إِنِّی سَقِیمٌ [પછી તેમણે તારાઓ તરફ એક નજર કરી, પછી કહ્યું: ખરેખર હું બીમાર છું.] હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ ગણતરી કરી અને ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) પર આવનારી મુસીબતોને જાણી અને પોતાની કૌમને ફરમાવ્યું: "ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) પર જે વીતવાનું છે તેના કારણે હું બીમાર છું."
الصّادق ( عَن خَیْثَمَهًَْ الْجُعْفِیِّ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ جَعْفَرِبْنِمُحَمَّدٍ (أَنَا وَ مُفَضَّلُبْنُعُمَرَ لَیْلًا لَیْسَ عِنْدَهُ أَحَدٌ غَیْرُنَا فَقَالَ لَهُ مُفَضَّلٌالْجُعْفِیُّ جُعِلْتُ فِدَاکَ حَدِّثْنَا حَدِیثاً نَسُرُّ بِهِ قَالَ نَعَمْ إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهًِْ حَشَرَ اللَّهُ الْخَلَائِقَ فِی صَعِیدٍ وَاحِدٍ حُفَاهًًْ عُرَاهًًْ غُرْلًا قَالَ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا الْغُرْلُ قَالَ کَمَا خُلِقُوا أَوَّلَ مَرَّهًٍْ فَیَقِفُونَ حَتَّی یُلْجِمَهُمُ الْعَرَقُ فَیَقُولُونَ لَیْتَ اللَّهَ یَحْکُمُ بَیْنَنَا وَ لَوْ إِلَی النَّارِ یَرَوْنَ أَنَّ فِی النَّارِ رَاحَهًًْ فِیمَا هُمْ فِیهِ ثُمَّ یَأْتُونَ آدَمَ (فَیَقُولُونَ أَنْتَ أَبُونَا وَ أَنْتَ نَبِیٌّ فَاسْأَلْ رَبَّکَ یَحْکُمْ بَیْنَنَا وَ لَوْ إِلَی النَّارِ فَیَقُولُ آدَمُ (لَسْتُ بِصَاحِبِکُمْ خَلَقَنِی رَبِّی بِیَدِهِ وَ حَمَلَنِی عَلَی عَرْشِهِ وَ أَسْجَدَ لِی مَلَائِکَتَهُ ثُمَّ أَمَرَنِی فَعَصَیْتُهُ وَ لَکِنِّی أَدُلُّکُمْ عَلَی ابْنِیَ الصِّدِّیقِ الَّذِی مَکَثَ فِی قَوْمِهِ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً یَدْعُوهُمْ کُلَّمَا کَذَّبُوا اشْتَدَّ تَصْدِیقُهُ (نوح () قَالَ فَیَأْتُونَ نُوحاً (فَیَقُولُونَ سَلْ رَبَّکَ یَحْکُمْ بَیْنَنَا وَ لَوْ إِلَی النَّارِ قَالَ فَیَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِکُمْ إِنِّی قُلْتُ إِنَّ ابْنِی مِنْ أَهْلِی وَ لَکِنِّی أَدُلُّکُمْ عَلَی مَنِ اتَّخَذَهُ اللَّهُ خَلِیلًا فِی دَارِ الدُّنْیَا ایتُوا إِبْرَاهِیمَ (قَالَ فَیَأْتُونَ إِبْرَاهِیمَ (فَیَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِکُمْ إِنِّی قُلْتُ إِنِّی سَقِیمٌ وَ لَکِنِّی أَدُلُّکُمْ عَلَی مَنْ کَلَّمَ اللَّهَ تَکْلِیماً (موسی () قَالَ فَیَأْتُونَ مُوسَی (فَیَقُولُونَ لَهُ فَیَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِکُمْ إِنِّی قَتَلْتُ نَفْساً وَ لَکِنِّی أَدُلُّکُمْ عَلَی مَنْ کَانَ یَخْلُقُ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ یُبْرِئُ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِ اللَّهِ (عیسی () فَیَأْتُونَهُ فَیَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِکُمْ وَ لَکِنِّی أَدُلُّکُمْ عَلَی مَنْ بَشَّرْتُکُمْ بِهِ فِی دَارِ الدُّنْیَا (أحمد) ثُمَّ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (مَا مِنْ نَبِیٍّ وُلِدَ مِنْ آدَمَ (إِلَی مُحَمَّدٍ (إِلَّا وَ هُمْ تَحْتَ لِوَاءِ مُحَمَّدٍ (قَالَ فَیَأْتُونَهُ ثُمَّ قَالَ فَیَقُولُونَ یَا مُحَمَّدُ (سَلْ رَبَّکَ یَحْکُمْ بَیْنَنَا وَ لَوْ إِلَی النَّارِ قَالَ فَیَقُولُ نَعَمْ أَنَا صَاحِبُکُم.
امام صادق ( خَیثَمه جُعفی گوید: من و مفضّل‌بن‌عُمَر شبی نزد امام صادق (بودیم، و جز ما کس دیگری آنجا نبود؛ مفضّل عرض کرد: «فدایتان شوم! حدیثی برایمان بگویید تا با شنیدن آن شاد و مسرور شویم». امام (فرمود: «آری، وقتی روز قیامت برپا شود، خداوند همه‌ی خلایق را در زمین بلندی سراپا برهنه و غُرل محشور می‌کند»، پرسیدم: «فدایتان شوم! غُرل یعنی چه»؟ فرمود: «یعنی همان‌گونه که روز اوّل متولّد شدند، و آنقدر می‌ایستند تا عرق به دهان‌هایشان برسد، می‌گویند: «کاش خداوند میان ما حکم کند حتی اگر جهنّم باشد»؛ زیرا می‌بینند در آتش جهنّم بودن از آن حالتی که دارند راحت‌تر است، سپس نزد آدم (می‌آیند و می‌گویند: «تو پدر ما و پیامبر خدا هستی، از پروردگارت بخواه میان ما حکم کند، حتّی اگر به‌سوی جهنّم برویم»؛ آدم (می‌گوید: «من صاحب شما نیستم، پروردگارم مرا به دست خود آفرید و بر عرش خود حمل کرد و ملائکه را امر کرد بر من سجده کنند، سپس به من امر و دستوری داد، و من معصیت و نافرمانی کردم، امّا شما را به‌سوی پیامبری راستگو راهنمایی می‌کنم که نهصدوپنجاه سال میان قوم خود ماند و آن‌ها را به خدا دعوت کرد، و هرچه بیشتر او را تکذیب کردند، راستی و حقیقت امرش بیشتر آشکار شد؛ او نوح، پیامبر خداست». مردم نزد نوح (می‌روند و می‌گویند: «از پروردگارت بخواه برای ما حکم کند، حتّی اگر جهنّم باشد»؛ نوح می‌گوید: «من صاحب شما نیستم، من پسر کافرم را از اهل خود دانستم، امّا شما را به‌سوی کسی راهنمایی می‌کنم که خدا او را در دنیا دوست خود قرار داده بود؛ نزد ابراهیم (بروید». سپس مردم نزد ابراهیم (آمده و او می‌گوید: «من صاحب شما نیستم، من به بت‌پرستان دروغ گفتم که من بیمار هستم، امّا شما را به سوی پیامبری راهنمایی می‌کنم که خدا با او سخن گفته است ؛ منظورم موسی (است»، مردم نزد موسی (می‌آیند و خواسته خود را به او می‌گویند، موسی نیز می‌گوید: «من صاحب شما نیستم، من کسی را کشته‌ام، امّا شما را نزد کسی می‌فرستم که به اذن و اراده‌ی خدا خلق می‌کرد، و بیماران کور مادرزاد و مبتلایان به پیسی را به امر خدا شفا می‌داد، به نزد عیسی (بروید»، مردم نزد عیسی می‌آیند و او می‌گوید: «من صاحب شما نیستم، امّا شما را به‌سوی پیامبری راهنمایی می‌کنم که در دنیا وجود او را به شما بشارت دادم؛ نزد احمد بروید. هر پیامبری که از زمان آدم (تا پیامبر خدا (متولّد شده، تحت لوای محمد (خواهد بود». مردم نزد پیامبر (می‌آیند و می‌گویند: «ای محمّد! از پروردگارت بخواه برای ما حکم کند حتّی اگر جهنّم باشد، پیامبر (می‌فرماید: «آری، من صاحب شما هستم»».
Imam Sadiq (peace be upon him): Khaythama al-Ju'fi said: One night, Mufaddal ibn Umar and I were with Imam Sadiq (peace be upon him), and there was no one else there apart from us. Mufaddal said: "May I be your ransom! Narrate a hadith to us that will delight and gladden us upon hearing it." The Imam (peace be upon him) said: "Yes. When the Day of Resurrection arrives, Allah will gather all creation on a high plain, barefoot, naked and ghurl." I asked: "May I be your ransom! What does ghurl mean?" He said: "It means [they will be] just as they were born on the first day. And they will stand for so long that sweat reaches their mouths, and they will say: 'We wish Allah would judge between us, even if it be to the Fire' — for they see that being in the Fire of Hell is more comfortable than the state they are in. Then they will come to Adam (peace be upon him) and say: 'You are our father and the Prophet of Allah; ask your Lord to judge between us, even if we go towards Hell.' Adam (peace be upon him) will say: 'I am not the one for you. My Lord created me with His own hand, bore me upon His Throne, and commanded the angels to prostrate to me. Then He gave me a command, and I disobeyed and defied Him. But I will guide you to a truthful Prophet who remained among his people for nine hundred and fifty years, calling them to Allah; and the more they denied him, the more the truth and reality of his mission was made manifest — he is Nuh, the Prophet of Allah.' The people will go to Nuh (peace be upon him) and say: 'Ask your Lord to judge for us, even if it be to Hell.' Nuh will say: 'I am not the one for you. I counted my disbelieving son as being of my family. But I will guide you to one whom Allah took as His khalil (intimate friend) in the world — go to Ibrahim (peace be upon him).' Then the people will come to Ibrahim (peace be upon him) and he will say: 'I am not the one for you. I told the idolaters a lie, that إِنِّي سَقِيمٌ [Surely I am sick]. But I will guide you to a Prophet with whom Allah spoke directly — I mean Musa (peace be upon him).' The people will come to Musa (peace be upon him) and put their request to him, and Musa too will say: 'I am not the one for you. I killed a soul. But I will send you to one who, by the permission and will of Allah, used to create, and who by Allah's command used to heal those born blind and those afflicted with leprosy — go to Isa (peace be upon him).' The people will come to Isa and he will say: 'I am not the one for you. But I will guide you to a Prophet whose coming I gave you glad tidings of in the world — go to Ahmad. Every prophet born from the time of Adam (peace be upon him) up to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) will be under the banner of Muhammad (peace be upon him and his family).' The people will come to the Prophet (peace be upon him and his family) and say: 'O Muhammad! Ask your Lord to judge for us, even if it be to Hell.' The Prophet (peace be upon him and his family) will say: 'Yes, I am the one for you.'"
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ખયસમા જુઅફી કહે છે: એક રાત્રે હું અને મુફઝ્ઝલ બિન ઉમર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ની પાસે હતા, અને અમારા સિવાય ત્યાં બીજું કોઈ ન હતું. મુફઝ્ઝલે અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! અમને એક એવી હદીસ સંભળાવો કે જેને સાંભળીને અમે ખુશ અને પ્રસન્ન થઈએ." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "જી હા. જ્યારે કયામતનો દિવસ કાયમ થશે, ત્યારે અલ્લાહ તમામ મખ્લૂકને એક ઊંચી ધરતી પર ઉઘાડા પગે, નગ્ન અને ગુર્લ સ્થિતિમાં એકઠા કરશે." મેં પૂછ્યું: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! ગુર્લ એટલે શું?" આપે ફરમાવ્યું: "એટલે જે રીતે તેઓ પ્રથમ દિવસે જન્મ્યા હતા. અને તેઓ એટલા વખત ઊભા રહેશે કે પરસેવો તેમના મોંઢા સુધી પહોંચી જશે, અને કહેશે: 'કાશ અલ્લાહ અમારી વચ્ચે ફેંસલો કરે, ભલે જહન્નમ હોય' — કારણ કે તેઓ જુએ છે કે જહન્નમની આગમાં હોવું એ પોતાની જે હાલત છે તેના કરતાં વધુ આરામદાયક છે. પછી તેઓ આદમ (અલયહિસ્સલામ) ની પાસે આવીને કહેશે: 'આપ અમારા પિતા અને અલ્લાહના પયગંબર છો, આપના પરવરદિગાર પાસે માંગણી કરો કે અમારી વચ્ચે ફેંસલો કરે, ભલે અમે જહન્નમ તરફ જઈએ.' આદમ (અલયહિસ્સલામ) કહેશે: 'હું તમારો સાહિબ નથી. મારા પરવરદિગારે મને પોતાના હાથે પેદા કર્યો, પોતાના અર્શ પર ઉઠાવ્યો અને ફરિશ્તાઓને હુકમ કર્યો કે મને સિજદો કરે, પછી મને એક હુકમ આપ્યો, અને મેં નાફરમાની કરી. પરંતુ હું તમને એક સાચા પયગંબર તરફ માર્ગદર્શન કરું છું જેઓ પોતાની કૌમ વચ્ચે નવસો પચાસ વર્ષ સુધી રહ્યા અને તેઓને અલ્લાહ તરફ બોલાવ્યા, અને જેમ જેમ તેઓએ તેમનું વધુ જૂઠલાવ્યું, તેમનું અમ્ર વધુ સાચું અને પ્રગટ થતું ગયું — તેઓ નૂહ, અલ્લાહના પયગંબર છે.' લોકો નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની પાસે જશે અને કહેશે: 'આપના પરવરદિગાર પાસે માંગણી કરો કે અમારી વચ્ચે ફેંસલો કરે, ભલે જહન્નમ હોય.' નૂહ કહેશે: 'હું તમારો સાહિબ નથી, મેં મારા કાફિર પુત્રને મારા અહલમાંથી ગણ્યો હતો, પરંતુ હું તમને એવા વ્યક્તિ તરફ માર્ગદર્શન કરું છું જેને અલ્લાહે દુનિયામાં પોતાનો ખલીલ (અંતરંગ મિત્ર) બનાવ્યો હતો; ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ની પાસે જાવ.' પછી લોકો ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ની પાસે આવશે અને તેઓ કહેશે: 'હું તમારો સાહિબ નથી, મેં બુત-પરસ્તોને જૂઠું કહ્યું હતું કે إِنِّي سَقِيمٌ [ખરેખર હું બીમાર છું]. પરંતુ હું તમને એવા પયગંબર તરફ માર્ગદર્શન કરું છું જેમની સાથે અલ્લાહે વાત કરી છે; મારો મતલબ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) છે.' લોકો મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ની પાસે આવીને પોતાની માંગણી તેમને જણાવશે, મૂસા પણ કહેશે: 'હું તમારો સાહિબ નથી, મેં એક વ્યક્તિની હત્યા કરી છે, પરંતુ હું તમને એવા વ્યક્તિની પાસે મોકલું છું જેઓ અલ્લાહની ઇજાઝત અને ઇરાદાથી ખલ્ક કરતા હતા, અને જન્મથી અંધ અને કોઢના રોગીઓને અલ્લાહના હુકમથી શિફા આપતા હતા; ઇસા (અલયહિસ્સલામ) ની પાસે જાવ.' લોકો ઇસાની પાસે આવશે અને તેઓ કહેશે: 'હું તમારો સાહિબ નથી, પરંતુ હું તમને એવા પયગંબર તરફ માર્ગદર્શન કરું છું જેમના વુજૂદની ખુશખબરી મેં તમને દુનિયામાં આપી હતી; અહમદની પાસે જાવ. આદમ (અલયહિસ્સલામ) ના જમાનાથી અલ્લાહના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સુધી જન્મ પામેલો દરેક પયગંબર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના અલમ હેઠળ હશે.' લોકો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની પાસે આવશે અને કહેશે: 'ઓ મુહમ્મદ! તમારા પરવરદિગાર પાસે માંગણી કરો કે અમારી વચ્ચે ફેંસલો કરે, ભલે જહન્નમ હોય.' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવશે: 'જી હા, હું તમારો સાહિબ છું.'"