Sad 38:69

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ: قَالَ لِی رَبِّی أَ تَدْرِی فِیمَ یَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَی فَقُلْتُ لَا قَالَ اخْتَصَمُوا فِی الْکَفَّارَاتِ وَ الدَّرَجَاتِ فَأَمَّا الْکَفَّارَاتُ فَإِسْبَاغُ الْوُضُوءِ فِی السَّبَرَاتِ وَ نَقْلُ الْأَقْدَامِ إِلَی الْجَمَاعَاتِ وَ انْتِظَارُ الصَّلَاهًِْ بَعْدَ الصَّلَاهًِْ وَ أَمَّا الدَّرَجَاتُ فَإِفْشَاءُ السَّلَامِ وَ إِطْعَامُ الطَّعَامِ وَ الصَّلَاهًُْ بِاللَّیْلِ وَ النَّاسُ نِیَامٌ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خدایم به من فرمود: «آیا می‌دانی ملاء اعلی در چه موردی با هم مخاصمه می‌کنند»؟ گفتم: «نه»! فرمود: «در مورد کفّارات و درجات بحث می‌کنند، کفّارات عبارتند از: در هوای سرد وضوگرفتن، آشکارا سلام‌کردن و غذادادن به دیگران و شب هنگام وقتی مردم خوابند، نماز شب خواندن».

The Prophet (peace be upon him and his family): My Lord said to me: "Do you know about what the Exalted Assembly (al-Mala al-A'la) disputes?" I said: "No." He said: "They dispute about the expiations (kaffarat) and the ranks (darajat). As for the expiations, they are: performing wudu thoroughly in bitter cold, walking on foot to the congregational prayers, and waiting for one prayer after another. As for the ranks, they are: spreading the salam, feeding food to others, and praying at night while people are asleep."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મારા રબે મને ફરમાવ્યું: "શું તું જાણે છે કે મલએ આલા (ઉચ્ચ સભા) કઈ બાબતમાં એકબીજા સાથે ચર્ચા કરે છે?" મેં કહ્યું: "નહીં!" તેમણે ફરમાવ્યું: "કફ્ફારાત (પ્રાયશ્ચિત્તો) અને દરજાત (દરજ્જાઓ) બાબતે ચર્ચા કરે છે. કફ્ફારાત આ છે: સખત ઠંડીમાં પૂરી રીતે વુઝૂ કરવું, જમાતની નમાઝ તરફ પગલાં ભરવા, અને એક નમાઝ પછી બીજી નમાઝની રાહ જોવી. અને દરજાત આ છે: સલામ ફેલાવવો, બીજાઓને ખાવાનું ખવડાવવું, અને રાત્રે જ્યારે લોકો સૂતા હોય ત્યારે નમાઝ પઢવી."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ إِسْمَاعِیلَ الْجُعْفِیِ قَالَ: کُنْتُ فِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ قَاعِداً وَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی نَاحِیَهًٍْ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَی السَّمَاءِ مَرَّهًًْ وَ إِلَی الْکَعْبَهًِْ مَرَّهًًْ ثُمَّ قَالَ: سُبْحانَ الَّذِی أَسْری بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَی الْمَسْجِدِ الْأَقْصَی وَ کَرَّرَ ذَلِکَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَیَّ فَقَالَ: أَیَّ شَیْءٍ یَقُولُونَ أَهْلُ الْعِرَاقِ فِی هَذِهِ الْآیَهًِْ یَا عِرَاقِیُّ؟ قُلْتُ: یَقُولُونَ: أَسْرَی بِهِ مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَی الْبَیْتِ الْمُقَدَّسِ. فَقَالَ: لَا لَیْسَ کَمَا یَقُولُونَ، وَ لَکِنَّهُ أَسْرَی بِهِ مِنْ هَذِهِ إِلَی هَذِهِ وَ أَشَارَ بِیَدِهِ إِلَی السَّمَاءِ وَ قَالَ: مَا بَیْنَهُمَا حَرَمٌ، قَالَ فَلَمَّا انْتَهَی بِهِ إِلَی سِدْرَهًِْ الْمُنْتَهَی تَخَلَّفَ عَنْهُ جَبْرَئِیلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): یَا جَبْرَئِیلُ فِی هَذَا الْمَوْضِعِ تَخْذُلُنِی فَقَالَ تَقَدَّمْ أَمَامَکَ فَوَ اللَّهِ لَقَدْ بَلَغْتَ مَبْلَغاً لَمْ یَبْلُغْهُ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ قَبْلَکَ فَرَأَیْتُ مِنْ نُورِ رَبِّی وَ حَالَ بَیْنِی وَ بَیْنَهُ السَّبَخَهًُْ {التَّسْبِیحَهًُْ}، قُلْتُ: وَ مَا السَّبَخَهًُْ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَأَوْمَی بِوَجْهِهِ إِلَی الْأَرْضِ وَ أَوْمَی بِیَدِهِ إِلَی السَّمَاءِ وَ هُوَ یَقُولُ: جَلَالُ رَبِّی ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، قَالَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله)! قُلْتُ: لَبَّیْکَ یَا رَبِّ. قَالَ: فِیمَ اخْتَصَمَ الْمَلَأُ الْأَعْلَی؟ قَالَ: قُلْتُ: سُبْحَانَکَ لَا عِلْمَ لِی إِلَّا مَا عَلَّمْتَنِی. قَالَ فَوَضَعَ یَدَهُ أَیْ یَدَ الْقُدْرَهًِْ بَیْنَ ثَدْیَیَّ فَوَجَدْتُ بَرْدَهَا بَیْنَ کَتِفِی قَالَ: فَلَمْ یَسْأَلْنِی عَمَّا مَضَی وَ لَا عَمَّا بَقِیَ إِلَّا عَلِمْتُهُ قَالَ: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فِیمَ اخْتَصَمَ الْمَلَأُ الْأَعْلَی قَالَ قُلْتُ: یَا رَبِّ فِی الدَّرَجَاتِ وَ الْکَفَّارَاتِ وَ الْحَسَنَاتِ فَقَالَ: یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) قَدِ انْقَضَتْ نُبُوَّتُکَ وَ انْقَطَعَ أَکْلُکَ فَمَنْ وَصِیُّکَ فَقُلْتُ: یَا رَبِّ قَدْ بَلَوْتُ خَلْقَکَ فَلَمْ أَرَ مِنْ خَلْقِکَ أَحَداً أَطْوَعَ لِی مِنْ عَلِیٍّ (علیه السلام). فَقَالَ: وَ لِی یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله). فَقُلْتُ: یَا رَبِّ إِنِّی قَدْ بَلَوْتُ خَلْقَکَ فَلَمْ أَرَ فِی خَلْقِکَ أَحَداً أَشَدَّ حُبّاً لِی مِنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ: وَ لِی یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فَبَشِّرْهُ بِأَنَّهُ رَایَهًُْ الْهُدَی وَ إِمَامُ أَوْلِیَائِی وَ نُورٌ لِمَنْ أَطَاعَنِی وَ الْکَلِمَهًُْ الَّتِی أَلْزَمْتُهَا الْمُتَّقِینَ، مَنْ أَحَبَّهُ فَقَدْ أَحَبَّنِی وَ مَنْ أَبْغَضَهُ فَقَدْ أَبْغَضَنِی، مَعَ مَا أَنِّی أَخُصُّهُ بِمَا لَمْ أُخُصَّ بِهِ أَحَداً، فَقُلْتُ: یَا رَبِّ أَخِی وَ صَاحِبِی وَ وَزِیرِی وَ وَارِثِی. فَقَالَ: إِنَّهُ أَمْرٌ قَدْ سَبَقَ أَنَّهُ مُبْتَلًی وَ مُبْتَلًی بِهِ مَعَ مَا أَنِّی قَدْ نَحَلْتُهُ وَ نَحَلْتُهُ وَ نَحَلْتُهُ وَ نَحَلْتُهُ أَرْبَعَهًُْ أَشْیَاءَ عَقَدَهَا بِیَدِهِ وَ لَا یُفْصِحُ بِهَا عَقْدَهَا.

امام باقر (علیه السلام)- اسماعیل جعفی گوید: در مسجدالحرام نشسته بودم و امام باقر (علیه السلام) نیز در گوشه ای نشسته بود، ایشان سر بلند کرد و نگاهی به آسمان و نگاهی به کعبه کرد و فرمود: پاک و منزّه است خدایی که بنده‌اش را در یک شب، از مسجد الحرام به مسجد الاقصی که گرداگردش را پربرکت ساخته‌ایم برد. ( اسراء/۱ ) و این آیه را سه‌بار تکرار کرد، سپس رو سوی من کرد و فرمود: «ای عراقی! عراقیان درباره‌ی این آیه چه می‌گویند»؟ عرض کردم: «می‌گویند ایشان را شبانگاهی از مسجدالحرام به‌سوی بیت المقدّس سیر داد». حضرت (علیه السلام) فرمود: «چنین که می‌گویند نیست! بلکه ایشان را شبانگاه از اینجا به اینجا سیر داد». و با دست خود به آسمان اشاره کرد، سپس فرمود: «بین این دو جا حرم است. چون ایشان به سدرهًْ المنتهی رسید، جبرئیل از همراهی اش بازماند. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: ای جبرئیل! آیا در چنین جایی مرا تنها می گذاری؟ جبرئیل عرض کرد: تو پیش رو که به خدا سوگند! به‌جایی رسیده ای که هیچ‌کس از آفریدگان خدا، پیش از تو به آن نرسیده است. اینجا بود که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: نور پروردگارم را دیدم و سبحه بین من و او فاصله انداخته بود». عرض کردم: «فدایت شوم! سُبحه چیست»؟ حضرت با چهره‌ی خود اشاره به زمین و با دست خود اشاره به آسمان کرد و سه‌بار فرمود: «بزرگی پروردگارم! بزرگی پروردگارم»! سپس امام (علیه السلام) فرمود: «رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: خطاب آمد؛ ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! عرض کردم: «پروردگارا! گوش به فرمانم». فرمود: «آسمانیان بر سر چه‌چیز مشاجره می کنند»؟ عرض کردم: «خداوندا! پاک و منزّهی، من دانشی جز آنچه تو به من آموخته ای ندارم». پس خداوند متعال دستش یعنی دست قدرت را میان سینه هایم گذاشت و من خنکی آن را میان شانه هایم احساس کردم. از آن پس هرآنچه درباره‌ی گذشته و آینده از من پرسید، پاسخش را می دانستم. فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! آسمانیان بر سر چه‌چیز مشاجره می کنند»؟ عرض کردم: «پروردگارا! بر سر درجات و کفّارات و حسنات». فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! پیامبری‌ات به پایان رسید و هنگام مرگت فرا رسید، جانشینت کیست»؟ عرض کردم: «پروردگارا! همه‌ی آفریدگانت را آزمودم، در میان آن‌ها هیچ‌کس را ندیدم که بیش از علی (علیه السلام) فرمان‌پذیر من باشد». فرمود: «و نیز فرمان‌پذیر من ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! پس او را نوید ده که او بیرق هدایت و امام دوستداران من است و نوری است از برای آنان که از من فرمان می برند و کلمه ای است که پرهیزکاران را به آن ملزم کرده ام. هرکه او را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هرکه او را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است. همچنین من ویژگی‌هایی را به او اختصاص داده ام که به هیچ‌کس دیگر نداده ام». عرض کردم: «پروردگارا! او برادر و همدم و وزیر و وارث من است». فرمود: «این امری است که از پیش رقم خورده است. او آزموده شده و مردم به‌وسیله‌ی او آزموده می شوند و همچنین من به او عطا کرده‌ام و عطا کرده ام و عطا کرده ام. من چهار چیز به او عطا کرده ام که گره‌ی آن‌ها به‌دست اوست و او هرگز آن‌ها را فاش نمی کند».

Imam Baqir (peace be upon him): Isma'il al-Ju'fi said: I was sitting in al-Masjid al-Haram and Imam Baqir (peace be upon him) was also seated in a corner. He raised his head, looked once at the sky and once at the Ka'bah, and said: "Glory be to Allah who took His servant by night from al-Masjid al-Haram to al-Masjid al-Aqsa, whose surroundings We have blessed." (al-Isra/1) He repeated this verse three times, then turned to me and said: "O Iraqi! What do the people of Iraq say about this verse?" I said: "They say that He took him by night from al-Masjid al-Haram to Bayt al-Muqaddas." He (peace be upon him) said: "It is not as they say! Rather, He took him by night from here to here." And he pointed with his hand to the sky, then said: "Between these two places is a sanctuary. When he reached Sidrat al-Muntaha, Jibra'il remained behind him. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'O Jibra'il! Do you leave me alone in such a place?' Jibra'il said: 'Go forward, for by Allah, you have reached a station that none of Allah's creation before you has reached.' It was there that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'I saw the light of my Lord, and the subhah stood as a veil between me and Him.'" I said: "May I be your ransom! What is the subhah?" The Imam gestured with his face towards the earth and with his hand towards the sky, and said three times: "The majesty of my Lord! The majesty of my Lord!" Then the Imam (peace be upon him) said: "The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'The call came: O Muhammad (peace be upon him and his family)! I said: My Lord! I am at Your service.' He said: 'About what are the inhabitants of the heavens disputing?' I said: 'O Allah! Glory be to You, I have no knowledge except what You have taught me.' Then Allah the Exalted placed His hand — that is, the hand of power — between my breasts, and I felt its coolness between my shoulders. From then on, whatever He asked me concerning the past and the future, I knew the answer. He said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! About what are the inhabitants of the heavens disputing?' I said: 'My Lord! Concerning the ranks, the atonements, and the good deeds.' He said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Your prophethood has come to an end and the time of your death has drawn near; who is your successor?' I said: 'My Lord! I have tested all Your creation, and among them I have seen no one more obedient to me than Ali (peace be upon him).' He said: 'And to Me as well, O Muhammad (peace be upon him and his family)! So give him the good news that he is the banner of guidance and the Imam of those who love Me, and a light for those who obey Me, and the word which I have made binding upon the Allah-fearing. Whoever loves him has loved Me, and whoever hates him has hated Me. Moreover, I have singled him out with qualities I have given to no one else.' I said: 'My Lord! He is my brother, my companion, my minister and my heir.' He said: 'This is a matter already decreed. He is tested, and people are tested through him. Furthermore, I have granted him, and granted him, and granted him. I have granted him four things whose knot is in his hand, and he will never disclose them.'"

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્માઇલ જોઅફી કહે છે: હું મસ્જિદુલ હરામમાં બેઠો હતો અને ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) પણ એક ખૂણામાં બેઠા હતા. તેમણે માથું ઊંચું કરીને એક નજર આકાશ તરફ અને એક નજર કાબા તરફ કરી અને ફરમાવ્યું: "પાક અને પવિત્ર છે તે અલ્લાહ જેણે પોતાના બંદાને એક રાતમાં મસ્જિદુલ હરામથી મસ્જિદુલ અક્સા સુધી, જેની ચારે તરફ અમે બરકત આપી છે, લઈ ગયો." (અલ-ઇસ્રા/૧) અને આ આયતને ત્રણ વખત દોહરાવી, પછી મારી તરફ ફરીને ફરમાવ્યું: "ઓ ઇરાકી! આ આયત વિશે ઇરાકના લોકો શું કહે છે?" મેં અરજ કરી: "તેઓ કહે છે કે તેમને રાત્રે મસ્જિદુલ હરામથી બૈતુલ મુકદ્દસ સુધી લઈ ગયા." હઝરત (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તેઓ કહે છે તેમ નથી! બલ્કે તેમને રાત્રે અહીંથી અહીં લઈ ગયા." અને તેમણે પોતાના હાથથી આકાશ તરફ ઇશારો કર્યો, પછી ફરમાવ્યું: "આ બંને જગ્યાઓ વચ્ચે હરમ છે. જ્યારે તેઓ સિદરતુલ મુન્તહા પર પહોંચ્યા, ત્યારે જિબ્રઈલ તેમની સાથે જવાથી પાછળ રહી ગયા. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'ઓ જિબ્રઈલ! શું આવી જગ્યાએ મને એકલો છોડી દો છો?' જિબ્રઈલે અરજ કરી: 'તમે આગળ વધો, અલ્લાહની કસમ! તમે એવી જગ્યાએ પહોંચી ગયા છો કે જ્યાં અલ્લાહની મખલૂકમાંથી કોઈ પણ તમારા પહેલા પહોંચ્યું નથી.' અહીં જ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: 'મેં મારા પરવરદિગારના નૂરને જોયું અને સુબ્હે મારી અને તેમની વચ્ચે પડદો નાખ્યો હતો.'" મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન! સુબ્હે શું છે?" હઝરતે પોતાના ચહેરાથી જમીન તરફ અને પોતાના હાથથી આકાશ તરફ ઇશારો કર્યો અને ત્રણ વખત ફરમાવ્યું: "મારા પરવરદિગારની અઝમત! મારા પરવરદિગારની અઝમત!" પછી ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: અવાજ આવ્યો; ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! મેં અરજ કરી: 'પરવરદિગાર! હું આપના હુકમને સાંભળી રહ્યો છું.' ફરમાવ્યું: 'આસમાનવાળા શેના વિશે ઝગડો કરી રહ્યા છે?' મેં અરજ કરી: 'ઓ અલ્લાહ! તું પાક અને પવિત્ર છે, મારી પાસે તે સિવાય કોઈ ઇલ્મ નથી જે તેં મને શીખવ્યું છે.' પછી અલ્લાહ તઆલા એ પોતાનો હાથ એટલે કે કુદરતનો હાથ મારી છાતીની વચ્ચે મૂક્યો અને મેં તેની ઠંડક મારા ખભાઓની વચ્ચે અનુભવી. ત્યાર બાદ ભૂતકાળ અને ભવિષ્ય વિશે જે કંઈ પણ મને પૂછ્યું, મને તેનો જવાબ ખબર હતો. ફરમાવ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આસમાનવાળા શેના વિશે ઝગડો કરી રહ્યા છે?' મેં અરજ કરી: 'પરવરદિગાર! દરજાઓ અને કફ્ફારાત અને હસનાત વિશે.' ફરમાવ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારી નબુવ્વત પૂરી થઈ ગઈ છે અને તમારા મૃત્યુનો સમય નજીક આવી ગયો છે, તમારા જાનશીન કોણ છે?' મેં અરજ કરી: 'પરવરદિગાર! મેં તારી બધી મખલૂકને અજમાવી છે, તેઓમાં કોઈને પણ મેં અલી (અલયહિસ્સલામ) કરતાં વધારે મારો આજ્ઞાકારી નથી જોયો.' ફરમાવ્યું: 'અને મારા પણ આજ્ઞાકારી, ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તો તેમને ખુશખબરી આપો કે તેઓ હિદાયતનો અલમ છે અને મારા દોસ્તોના ઇમામ છે અને તેઓના માટે નૂર છે જેઓ મારી આજ્ઞા માને છે અને તે કલિમા છે જેને મેં પરહેઝગારો માટે લાઝિમ કર્યો છે. જે તેમને દોસ્ત રાખશે તેણે મને દોસ્ત રાખ્યો છે અને જે તેમની સાથે દુશ્મની રાખશે તેણે મારી સાથે દુશ્મની રાખી છે. તેમજ મેં તેમને એવી વિશેષતાઓ આપી છે જે બીજા કોઈને આપી નથી.' મેં અરજ કરી: 'પરવરદિગાર! તેઓ મારા ભાઈ અને સાથી અને વઝીર અને વારસ છે.' ફરમાવ્યું: 'આ એવો મામલો છે જે પહેલેથી નક્કી થઈ ગયો છે. તેઓ અજમાયશ કરાયેલા છે અને લોકોની અજમાયશ તેમના દ્વારા થાય છે અને તેમજ મેં તેમને અતા કર્યું છે અને અતા કર્યું છે અને અતા કર્યું છે. મેં તેમને ચાર વસ્તુઓ અતા કરી છે જેની ગાંઠ તેમના હાથમાં છે અને તેઓ ક્યારેય તેને જાહેર નહીં કરે.'"

سورة ص

Verse 69 of 88