إِنَّ حَدِیثَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ ذَکْوَانُ أَجْرَدُ لَا یَحْتَمِلُهُ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لَا عَبْدٌ امْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِیمَانِ أَمَّا الصَّعْبُ فَهُوَ الَّذِی لَمْ یُرْکَبْ بَعْدُ وَ أَمَّا الْمُسْتَصْعَبُ فَهُوَ الَّذِی یَهْرُبُ مِنْهُ إِذَا رَأَی وَ أَمَّا الذَّکْوَانُ فَهُوَ ذَکَاءُ الْمُؤْمِنِینَ وَ أَمَّا الْأَجْرَدُ فَهُوَ الَّذِی لَا یَتَعَلَّقُ بِهِ شَیْءٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لَا مِنْ خَلْفِهِ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ اللهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِیثِ فَأَحْسَنُ الْحَدِیثِ حَدِیثُنَا لَا یَحْتَمِلُ أَحَدٌ مِنَ الْخَلَائِقِ أَمْرَهُ بِکَمَالِهِ حَتَّی یَحُدَّهُ لِأَنَّ مَنْ حَدَّ شَیْئاً فَهُوَ أَکْبَرُ مِنْهُ.
امام باقر (علیه السلام)- [فهم] سخن ما مشکل و دشوار است و کلام ما شیوا و پاکیزه و باطراوت است که حتّی هیچ فرشته‌ی مقرّب و پیامبر فرستاده‌شده و مؤمنی که خداوند قلبش را از لحاظ قدرت ایمانش سنجیده باشد، تحمّل پذیرش و فهم آن را ندارد. معنای «صعب» (مشکل) آن است که فراتر از آن چیزی نباشد و «مستعصب» (دشوار) آن است که آنقدر شگفت‌آور است که با دیدن آن، از آن بگریزند، «ذکوان» (شیوا) اشاره به هوش و ذکاوت مؤمن دارد [که کلام ما زیرکانه است] و «اجرد» (باطراوت) اشاره به چیزی دارد که مستقل است و به قبل و بعد خود وابسته نیست که اشاره به همان کلام الهی است که فرمود: اللهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الحَدِیثِ که [منظور از] بهترین سخن، سخن ما است که احدی از مخلوقات، آن را به‌صورت تمام و کمال نمی‌تواند تحمّل کند (به دوش بکشد) مگر اینکه آن را حدّ بزند [و بخشی از آن را بشناسد] و اگر کسی بتواند به چیزی حدّ بزند، معنایش آن است که آن چیز بزرگتر از آن حدّ نیز بوده [و او نتوانسته آن را درک کند].
Imam Baqir (peace be upon him): [Understanding] our speech is difficult and hard, and our words are eloquent, pure and fresh — such that not even any angel brought near, nor any sent prophet, nor any believer whose heart Allah has tested for the strength of its faith, can bear to accept and understand it. The meaning of "sa'b" (difficult) is that there is nothing beyond it, and "musta's'ab" (hard) means that it is so astonishing that upon seeing it, they flee from it. "Dhakwan" (eloquent) refers to the intelligence and sharpness of the believer [meaning that our speech is subtle], and "ajrad" (fresh) refers to something that is independent and not tied to what is before or after it, which is a reference to that very divine word, where He said: اللهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِیثِ [Allah has revealed the best announcement]. [The meaning of] the best speech is our speech, which none of the creatures can bear (carry on their shoulders) in its complete and perfect form, except that they set a limit to it [and recognise a portion of it]; and if someone is able to set a limit to something, its meaning is that the thing was greater than that limit as well [and he was not able to grasp it].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમારી વાત [સમજવી] મુશ્કેલ અને દુષ્કર છે, અને અમારો કલામ સુવાળો, પવિત્ર અને તાજગીભર્યો છે — એટલી હદે કે કોઈ પણ મુકર્રબ ફરિશ્તો, કોઈ પણ મોકલવામાં આવેલા પયગંબર, અને એ મોમિન કે જેના દિલને અલ્લાહે ઈમાનની તાકાત બાબતે પરખ્યું હોય, પણ તેને સ્વીકારવાની અને સમજવાની તાકાત ધરાવતા નથી. "સઅ્બ" (મુશ્કેલ)નો અર્થ એ છે કે તેનાથી ઉપર બીજું કંઈ ન હોય, અને "મુસ્તઅ્સબ" (દુષ્કર) એ છે કે તે એટલી અદ્ભુત છે કે તેને જોઈને લોકો તેનાથી ભાગી જાય, "ઝકવાન" (સુવાળો) મોમિનની બુદ્ધિ અને હોશિયારી તરફ ઈશારો કરે છે [કે અમારો કલામ સૂક્ષ્મ છે], અને "અજરદ" (તાજગીભર્યો) એવી વસ્તુ તરફ ઈશારો કરે છે જે સ્વતંત્ર છે અને પોતાના પહેલા અને પછી પર આધારિત નથી, જે તે જ ઈલાહી કલામ તરફ ઈશારો છે જ્યાં ફરમાવ્યું: اللهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الحَدِیثِ [અલ્લાહે ઉત્તમ વાત નાઝિલ કરી છે], કે [જેનાથી હેતુ] શ્રેષ્ઠ વાત, અમારી વાત છે કે જેને મખલૂકમાંથી કોઈ પણ સંપૂર્ણ અને પરિપૂર્ણ સ્વરૂપે સહન કરી શકતું નથી (પોતાના ખભા પર ઉપાડી શકતું નથી) સિવાય કે તેને હદ બાંધે [અને તેના એક ભાગને ઓળખે], અને જો કોઈ કોઈ વસ્તુને હદ બાંધી શકે, તો તેનો અર્થ એ છે કે તે વસ્તુ તે હદથી પણ મોટી હતી [અને તે તેને સમજી ન શક્યો].