عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: لَمَّا أُسْرِیَ بِالنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قِیلَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ مُخْتَبِرُکَ فِی ثَلَاثٍ لِیَنْظُرَ کَیْفَ صَبْرُکَ قَالَ أُسْلِمُ لِأَمْرِکَ یَا رَبِّ وَ لَا قُوَّهًَْ لِی عَلَی الصَّبْرِ إِلَّا بِکَ فَمَا هُنَّ قِیل.. وَ أَمَّا الثَّالِثَهًُْ فَمَا یَلْقَی أَهْلُ بَیْتِکَ مِنْ بَعْدِکَ مِنَ الْقَتْلِ ... أَمَّا ابْنَتُکَ فَتُظْلَمُ وَ تُحْرَمُ وَ یُؤْخَذُ حَقُّهَا غَصْباً الَّذِی تَجْعَلُهُ لَهَا وَ تُضْرَبُ وَ هِیَ حَامِلٌ وَ یُدْخَلُ عَلَی حَرِیمِهَا وَ مَنْزِلِهَا بِغَیْرِ إِذْنٍ ثُمَّ یَمَسُّهَا هَوَانٌ وَ ذُلٌّ ثُمَّ لَا تَجِدُ مَانِعاً وَ تَطْرَحُ مَا فِی بَطْنِهَا مِنَ الضَّرْبِ وَ تَمُوتُ مِنْ ذَلِکَ الضَّرْبِ قَالَ إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ قَبِلْتُ یَا رَبِّ وَ سَلَّمْتُ وَ مِنْکَ التَّوْفِیقُ وَ الصَّبْرُ فَقِیلَ ارْفَعْ رَأْسَکَ فَنَظَرْتُ إِلَی رَجُلٍ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ صُورَهًًْ ... فَقُلْتُ یَا رَبِّ مَنْ هَذَا وَ لِمَنْ أَعْدَدْتَ هَؤُلَاءِ وَ قَدْ وَعَدْتَنِی النَّصْرَ فِیهِمْ فَأَنَا أَنْتَظِرُهُ مِنْکَ فَهَؤُلَاءِ أَهْلِی وَ أَهْلُ بَیْتِی وَ قَدْ أَخْبَرْتَنِی بِمَا یَلْقَوْنَ مِنْ بَعْدِی وَ لَوْ شِئْتَ لَأَعْطَیْتَنِی النَّصْرَ فِیهِمْ عَلَی مَنْ بَغَی عَلَیْهِمْ وَ قَدْ سَلَّمْتُ وَ قَبِلْتُ وَ رَضِیتُ وَ مِنْکَ التَّوْفِیقُ وَ الرِّضَا (علیه السلام) وَ الْعَوْنُ عَلَی الصَّبْرِ فَقِیلَ لِی ... أَمَّا ابْنَتُکَ فَجَزَاؤُها عِنْدِی فَإِنِّی أُوْقِفُهَا عِنْدَ عَرْشِی فَیُقَالُ لَهَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَکَّمَکِ فِی خَلْقِهِ فَمَنْ ظَلَمَکِ وَ ظَلَمَ وُلْدَکِ فَاحْکُمِی فِیهِ بِمَا أَحْبَبْتِ فَإِنِّی أُجِیزُ حُکُومَتَکِ فِیهِمْ فَتَشْهَدُ الْعَرْصَهًَْ فَإِذَا أُوقِفَ مَنْ ظَلَمَهَا أَمَرَتْ بِهِ إِلَی النَّارِ فَیَقُولُ الظَّالِمُ وَا حَسْرَتَاهْ عَلی ما فَرَّطْتُ فِی جَنْبِ اللهِ وَ یَتَمَنَّی الْکَرَّهًَْ وَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلی یَدَیْهِ یَقُولُ یا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا یا وَیْلَتی لَیْتَنِی لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِیلًا وَ قَالَ حَتَّی إِذا جاءَنا قالَ یا لَیْتَ بَیْنِی وَ بَیْنَکَ بُعْدَ الْمَشْرِقَیْنِ فَبِئْسَ الْقَرِینُ وَ لَنْ یَنْفَعَکُمُ الْیَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ أَنَّکُمْ فِی الْعَذابِ مُشْتَرِکُونَ فَیَقُولُ الظَّالِمُ أَنْتَ تَحْکُمُ بَیْنَ عِبادِکَ فِی ما کانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ أَوِ الْحُکْمُ لِغَیْرِکَ فَیُقَالُ لهما (لَهُمْ) أَلا لَعْنَةُ اللهِ عَلَی الظَّالِمِینَ الَّذِینَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللهِ وَ یَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ کافِرُون.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) در شب معراج به آسمان‌ها رفت، خطاب آمد: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)، خداوند تو را در سه چیز امتحان خواهد کرد تا ببیند صبر تو چگونه است»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «خداوندا! من تسلیم امر تو هستم. ولی ای خدای من، تو باید در صبرکردن به من نیرو بدهی، آن سه چیز کدامند»؟ خطاب آمد: «... امّا سوّمی، کشتار و قتلی است که بعد از تو نسبت به اهل بیتت انجام می‌شود ... دخترت بعد از تو مظلوم و محروم واقع می‌شود، حقّ او را غصب می‌کنند (یعنی باغ فدک را از او می‌گیرند) و درحال بارداری او را مورد ضرب قرار می‌دهند و بدون اجازه به خانه‌ی او داخل می‌شوند و بعد هم به وی اهانت می‌کنند و بد می‌گویند، بعد هم آنچه را که در شکمش بوده سقط می‌کند و عاقبت هم از همین ضرب می‌میرد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) گفت: إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ؛ خداوندا! این را هم قبول کردم و تسلیم شدم و از تو توفیق صبر می‌طلبم» ندایی به من گفت: «سرت را بالا بیاور. من سرم را بالا آوردم و به مردی خوش سیما نگاه کردم ... عرض کردم: «پروردگارا! این شخص کیست و این گروه فرشتگان را برای چه شخصی آماده کرده‌ای؟ تو به من وعده‌ی نصرت در خاندانم را داده‌ای پس انتظار آن را از تو دارم، ایشان خانواده و اهل بیت من هستند، تو خودت از ایذاء و آزادی که بعد از من به ایشان می‌رسد به من خبر دادی و اگر بخواهی حتماً می‌توانی به‌واسطه‌ی ایشان آنان را که ظلم و ستم به اهل بیت من کرده‌اند منکوب و ذلیل کرده و بدین وسیله من را نصرت نمایی و من تسلیم تو بوده و پذیرفته و راضی بوده و از تو می‌خواهم که به من توفیق و رضا و خشنودی را اعطاء کرده و بر صبرنمودن کمکم نمایی» .... به من گفته شد: «در مورد دخترت، او را نزد عرش قرار می‌دهم، پس به او (حضرت زهرا (سلام الله علیها)) گفته می‌شود: خداوند تو را در میان خلقش حاکم قرار داد، پس کسی که به تو و به فرزندانت ظلم نموده در مورد او هر حکمی می‌خواهی بکن و من حکم تو را بر ایشان اجراء خواهم نمود، آن حضرت در عرصه‌ی قیامت حاضر شده و وقتی اشخاصی که به او ظلم و ستم کرده‌اند. در آنجا ایستادند امر می‌کنم که ایشان را در آتش بیاندازند». پس ظالم می‌گوید: فریاد وا حسرتا بر آورده و گوید: ای وای بر من که جانب خدا را فروگذارده و در حق خود ظلم و تفریط کردم. ( زمر/۵۶ ) و به‌دنبال آن آرزوی بازگشت به دنیا را می‌کند؛ ای کاش من در دنیا با رسول حقّ راه دوستی و طاعت پیش می‌گرفتم. وای بر من کاش فلان کافر و فلان فاسق را دوست خود قرار نمی‌دادم. ( فرقان/۲۸۲۷ ). نیز می‌گوید: تا زمانی‌که [در قیامت] نزد ما حاضر شود می‌گوید: ای کاش میان من و تو فاصله‌ی مشرق و مغرب بود چه بد همنشینی بودی!. ( زخرف/۳۸ ). و نیز می‌گوید: [ولی به آن‌ها می‌گوییم]: هرگز این گفتگوها امروز به حال شما سودی ندارد، چرا که ظلم کردید و همه در عذاب مشترکید!. ( زخرف/۳۹ ) و نیز می‌گوید: أَنْتَ تَحْکُمُ بَیْنَ عِبادِکَ فِی ما کانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ یعنی خدایا تو حکم می‌کنی یا کس دیگری حاکم است؟ پس به ایشان گفته می‌شود: آگاه باشید! لعنت خدا بر ستمکاران باد آنان که بندگان خدا را از راه خدا باز می‌دارند و راه کج را می‌طلبند و به عالم آخرت اعتقاد ندارند. ( هود/۱۸ )».
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Imam Sadiq (peace be upon him) said: When the Prophet (peace be upon him and his family) was taken up to the heavens on the night of Mi'raj, an address came: "O Muhammad (peace be upon him and his family), Allah will test you in three things to see how your patience is." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "O Allah! I submit to Your command. But O my Allah, You must give me strength in bearing patience. What are those three things?" The address came: "... As for the third, it is the killing and slaughter that will be inflicted upon your Ahl al-Bayt after you ... Your daughter, after you, will be wronged and deprived; her right will be usurped (that is, they will take the garden of Fadak from her); and while she is pregnant she will be struck; they will enter her house without permission, then insult her and speak ill of her; then she will miscarry what is in her womb, and in the end she will die from that very beating." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ [Indeed we belong to Allah, and indeed to Him we shall return]; O Allah! I accept this too and submit, and I ask You for the tawfiq (divinely granted success) of patience." A voice said to me: "Raise your head." I raised my head and looked at a man of the finest appearance ... I said: "My Lord! Who is this person, and for whom have You prepared this group of angels? You promised me victory concerning my household, so I await it from You. They are my family and my Ahl al-Bayt; You Yourself informed me of the harm and injury that will reach them after me, and if You willed, You could surely, through them, crush and humiliate those who wronged and oppressed my Ahl al-Bayt, and thereby grant me victory. And I am submissive to You, accepting, and content, and I ask You to grant me tawfiq (divinely granted success) and contentment and satisfaction, and to help me bear patience." ... It was said to me: "As for your daughter, I shall place her by the Throne, and she (Hazrat Zahra (peace be upon her)) will be told: Allah has made you the judge over His creation; so whoever wronged you and wronged your children, pass upon them whatever ruling you wish, and I will carry out your judgement upon them. She will be present in the arena of the Resurrection, and when those who oppressed her are made to stand there, she will command that they be cast into the Fire." Then the oppressor will cry out in anguish and say: "Alas for me, that I neglected my duty toward Allah and wronged myself and fell short." (Zumar/56). Following that, he will wish to return to the world: "Would that I had, in the world, taken the path of friendship and obedience with the Messenger of Truth. Woe to me! Would that I had not taken so-and-so the disbeliever and so-and-so the transgressor as my friend." (Furqan/27-28). And he will also say: Until, when he comes to Us [on the Day of Resurrection], he says: "Would that between me and you were the distance of the two easts — what a bad companion you were!" (Zukhruf/38). And also [it is said to them]: "Never will these dialogues benefit you today, for you have wronged, and you all share in the punishment!" (Zukhruf/39). And also he says: أَنْتَ تَحْکُمُ بَیْنَ عِبادِکَ فِی ما کانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ [You alone judge between Your servants regarding that in which they used to differ] — meaning, O Allah, do You judge, or is someone else the judge? Then it will be said to them: "Beware! The curse of Allah is upon the wrongdoers, those who bar the servants of Allah from the path of Allah and seek a crooked path and do not believe in the Hereafter." (Hud/18).
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મેઅરાજની રાત્રે આસમાનો પર ગયા, ત્યારે સંબોધન આવ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલ્લાહ તમને ત્રણ બાબતોમાં કસોટીમાં મૂકશે એ જોવા માટે કે તમારો સબ્ર કેવો છે?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ અલ્લાહ! હું તારા હુકમને તાબે છું. પરંતુ ઓ મારા અલ્લાહ, સબ્ર કરવામાં તારે મને શક્તિ આપવી પડશે, તે ત્રણ બાબતો કઈ છે?" સંબોધન આવ્યું: "... પરંતુ ત્રીજી બાબત, તમારા પછી તમારા અહલેબૈત પર જે કત્લેઆમ અને હત્યા થશે તે છે ... તમારી પુત્રી તમારા પછી મઝલૂમ અને મહરૂમ થશે, તેમનો હક્ક છીનવી લેવામાં આવશે (એટલે કે ફદકનો બાગ તેમની પાસેથી લઈ લેવામાં આવશે) અને ગર્ભાવસ્થામાં તેમને મારવામાં આવશે અને પરવાનગી વગર તેમના ઘરમાં દાખલ થશે અને પછી તેમનું અપમાન કરશે અને બૂરું બોલશે, પછી જે તેમના પેટમાં હતું તે સાકિત થઈ જશે અને આખરે તે જ મારના કારણે તેમનું અવસાન થશે." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ કહ્યું: إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ [ખરેખર અમે અલ્લાહના છીએ અને તેની જ તરફ પાછા ફરવાના છીએ]; ઓ અલ્લાહ! આ પણ મેં કબૂલ કર્યું અને હું તાબે થયો અને તારી પાસેથી સબ્રની તૌફીક માંગું છું." એક અવાજે મને કહ્યું: "તમારું માથું ઊંચું કરો." મેં મારું માથું ઊંચું કર્યું અને એક ખૂબસૂરત ચહેરાવાળા વ્યક્તિ તરફ જોયું ... મેં અરજ કરી: "પરવરદિગાર! આ વ્યક્તિ કોણ છે અને આ ફરિશ્તાઓના જૂથને તેં કોના માટે તૈયાર કર્યું છે? તેં મને મારા ખાનદાનમાં નુસરત (વિજય)નું વચન આપ્યું છે, તેથી હું તારી પાસેથી તેની અપેક્ષા રાખું છું, તેઓ મારો પરિવાર અને મારા અહલેબૈત છે, તું પોતે એ ઈઝા અને તકલીફ વિશે જે મારા પછી તેઓને પહોંચશે તેની મને ખબર આપી છે અને જો તું ઈચ્છે તો ચોક્કસપણે તેઓના માધ્યમથી જેમણે મારા અહલેબૈત પર ઝુલ્મ કર્યો છે તેઓને પરાસ્ત અને ઝલીલ કરી શકે છે અને એ રીતે મને નુસરત આપી શકે છે, અને હું તારો તાબેદાર છું અને સ્વીકારું છું અને રાજી છું અને તારી પાસેથી માંગું છું કે તું મને તૌફીક અને રિઝા અને ખુશનૂદી અતા કર અને સબ્ર કરવામાં મારી મદદ કર" .... મને કહેવામાં આવ્યું: "તમારી પુત્રી બાબતે, હું તેમને અર્શ પાસે રાખીશ, પછી તેમને (હઝરત ઝહરા (સલામુલ્લાહિ અલયહા))ને કહેવામાં આવશે: અલ્લાહે તમને તેની મખ્લૂક પર હાકિમ બનાવ્યા છે, તેથી જેણે તમારા પર અને તમારા સંતાનો પર ઝુલ્મ કર્યો છે તેમના વિશે તમે જે હુકમ ચાહો તે કરો અને હું તેમના પર તમારો હુકમ અમલમાં લાવીશ, તે હઝરત કયામતના મેદાનમાં હાજર થશે અને જ્યારે તે લોકો જેમણે તેમના પર ઝુલ્મ કર્યો છે ત્યાં ઊભા થશે, હું હુકમ કરીશ કે તેમને આગમાં નાખવામાં આવે." પછી ઝાલિમ ફરિયાદ કરશે અને કહેશે: અફસોસ મારા પર કે મેં અલ્લાહની બાજુને છોડી દીધી અને પોતાના હક્કમાં ઝુલ્મ અને ગફલત કરી. (ઝુમર/૫૬) અને પછી તે દુનિયામાં પાછા ફરવાની ઇચ્છા કરશે; કાશ હું દુનિયામાં હક્કના રસૂલ સાથે દોસ્તી અને આજ્ઞાપાલનનો રસ્તો પકડ્યો હોત. અફસોસ મારા પર, કાશ મેં ફલાણા કાફિર અને ફલાણા ફાસિકને પોતાનો દોસ્ત ન બનાવ્યો હોત. (ફુરકાન/૨૭-૨૮). વળી કહેશે: જ્યાં સુધી [કયામતમાં] અમારી પાસે હાજર થાય ત્યાં સુધી કહેશે: કાશ મારી અને તારી વચ્ચે પૂર્વ અને પશ્ચિમ જેટલું અંતર હોત, તું કેટલો બૂરો સાથી હતો! (ઝુખરુફ/૩૮). અને વળી કહેવામાં આવશે: [પરંતુ તેઓને કહીશું]: આજે આ વાતચીતો તમને કોઈ ફાયદો નહીં આપે, કારણ કે તમે ઝુલ્મ કર્યો છે અને બધા અઝાબમાં ભાગીદાર છો! (ઝુખરુફ/૩૯) અને વળી કહેશે: أَنْتَ تَحْکُمُ بَیْنَ عِبادِکَ فِی ما کانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ [તું જ તારા બંદાઓ વચ્ચે તે બાબતોમાં હુકમ કરે છે જેમાં તેઓ મતભેદ કરતા હતા] એટલે કે ઓ અલ્લાહ, તું હુકમ કરે છે કે બીજું કોઈ હાકિમ છે? પછી તેઓને કહેવામાં આવશે: સાવધાન રહો! અલ્લાહની લઅનત ઝાલિમો પર છે, જેઓ અલ્લાહના બંદાઓને અલ્લાહના રસ્તાથી રોકે છે અને વાંકો રસ્તો શોધે છે અને આખિરતના જગત પર ઈમાન રાખતા નથી. (હૂદ/૧૮).