سورة الزمر

Verse 53 of 75

39:53

قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ

بگو: «اى بندگان من كه برخود اسراف و ستم كرده‌ايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه‌ی گناهان را مى‌آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.

Say: O my servants! who have acted extravagantly against their own souls, do not despair of the mercy of Allah; surely Allah forgives the faults altogether; surely He is the Forgiving the Merciful.

તું કહે કે અય મારા બંદાઓ કે જેમણે પોતાના નફસ ઉપર ઝિયાદતી (ઇસરાફ) કરી છે તમો અલ્લાહની રહેમતથી માયુસ ન થાવ; બેશક અલ્લાહ તમામ ગુનાહ માફ કરી દેશે કારણકે તે ગફુરૂર રહીમ છે.

#1 بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید» Say: O My servants who have transgressed against themselves કહો: «હે મારા બંદાઓ જેમણે પોતાના પર અતિરેક અને ઝુલ્મ કર્યો છે»

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

قِیلَ لِأَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) صِفْ لَنَا الْمَوْتَ؟ فَقَالَ: عَلَی الْخَبِیرِ سَقَطْتُمْ هُوَ أَحَدُ ثَلَاثَهًِْ أُمُورٍ یَرِدُ عَلَیْهِ إِمَّا بِشَارَهًٌْ بِنَعِیمِ الْأَبَدِ وَ إِمَّا بِشَارَهًٌْ بِعَذَابِ الْأَبَدِ وَ إِمَّا تَحْزِینٌ وَ تَهْوِیلٌ وَ أَمْرُهُ مُبْهَمٌ لَا یَدْرِی مِنْ أَیِّ الْفِرَقِ هُوَ فَأَمَّا وَلِیُّنَا الْمُطِیعُ لِأَمْرِنَا فَهُوَ الْمُبَشَّرُ بِنَعِیمِ الْأَبَدِ وَ أَمَّا عَدُوُّنَا الْمُخَالِفُ عَلَیْنَا فَهُوَ الْمُبَشَّرُ بِعَذَابِ الْأَبَدِ وَ أَمَّا الْمُبْهَمُ أَمْرُهُ الَّذِی لَا یُدْرَی مَا حَالُهُ فَهُوَ الْمُؤْمِنُ الْمُسْرِفُ عَلَی نَفْسِهِ لَا یَدْرِی مَا یَئُولُ إِلَیْهِ حَالُهُ یَأْتِیهِ الْخَبَرُ مُبْهَماً مَخُوفاً ثُمَّ لَنْ یُسَوِّیَهُ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ بِأَعْدَائِنَا لَکِنْ یُخْرِجُهُ مِنَ النَّارِ بِشَفَاعَتِنَا فَاعْمَلُوا وَ أَطِیعُوا لَا تَتَّکِلُوا وَ لَا تَسْتَصْغِرُوا عُقُوبَهًَْ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فَإِنَّ مِنَ الْمُسْرِفِینَ مَنْ لَا تَلْحَقُهُ شَفَاعَتُنَا إِلَّا بَعْدَ عَذَابِ ثَلَاثِمِائَهًِْ أَلْفِ سَنَهًْ.

امام علی (علیه السلام)- شخصی به امیرالمؤمنین (علیه السلام) عرض کرد: «مرگ را برایم وصف کن». حضرت فرمود: «با مرد آگاهی روبرو شده‌اید. مرگ یکی از سه امری است که بر آدمی وارد می‌شود: یا نوید به نعمت‌های جاودان است و یا خبری است به عذاب همیشگی؛ و یا اندوهگین نمودن و ترسانیدن است، و کار شخص «محتضر» مبهم می‌باشد، زیرا نمی‌داند جزء کدامیک از این سه گروه خواهد بود؛ امّا انسانی که دوستدار و مطیع ما باشد، به نعمت‌های جاودان نوید داده شده، و دشمنانی که با ما سر ستیز دارند، عذاب ابدی در پیش خواهند داشت و امّا آن کس که وضعش معلوم نیست و نمی‌داند سرانجامش چه خواهد شد، مؤمنی است که به زیان خود زیاده روی نموده و مشخص نیست سرانجامش به کجا خواهد کشید، خبر مبهم و ترسناکی به او می‌رسد، ولی خداوند هرگز او را با دشمنان ما برابر نخواهد کرد، و به شفاعت ما او را از جهنّم بیرون می‌آورد، پس کار نیک انجام دهید و از خدا اطاعت کنید. مطمئن نباشید و سزای گناه را از طرف خدا ناچیز مشمارید! زیرا شفاعت شامل حال «مسرفین» نخواهد شد، مگر بعد از سیصدهزار سال.

Imam Ali (peace be upon him): A person said to Amir al-Mu'minin (peace be upon him): "Describe death for me." The Imam said: "You have come upon one who knows. Death is one of three things that come upon a person: either it is glad tidings of everlasting blessings, or it is news of eternal punishment, or it is grief and terror; and the affair of the dying person is unclear, for he does not know which of these three groups he will belong to. As for the one who loves us and obeys us, he is given the glad tidings of everlasting blessings; and the enemies who oppose us will face eternal punishment; and as for the one whose state is unknown and who does not know what his end will be, he is a believer who has gone to excess against himself and it is not clear where his affair will lead — an unclear and frightening report reaches him. But Allah the Mighty and Majestic will never place him on the same level as our enemies; rather, He will bring him out of the Fire through our intercession. So do good deeds and obey Allah. Do not be complacent, and do not think lightly of the punishment of Allah the Mighty and Majestic! For among the excessive ones (musrifin) there are those whom our intercession will not reach except after three hundred thousand years [of punishment]."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક વ્યક્તિએ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "મારા માટે મૃત્યુનું વર્ણન કરો." ઇમામે ફરમાવ્યું: "તમે એક જાણકાર માણસનો સામનો કર્યો છે. મૃત્યુ એ ત્રણ બાબતોમાંથી એક છે જે માણસ પર આવે છે: કાં તો તે શાશ્વત નેઅમતોની ખુશખબરી છે, અથવા હંમેશના અઝાબની ખબર છે, અથવા દુઃખી કરવું અને ડરાવવું છે. અને 'મુહતઝર' (મૃત્યુ પામનાર) વ્યક્તિની બાબત અસ્પષ્ટ હોય છે, કારણ કે તે નથી જાણતો કે તે આ ત્રણ જૂથોમાંથી કયામાં હશે. પરંતુ જે માણસ અમારો ચાહનારો અને આજ્ઞાકારી હોય, તેને શાશ્વત નેઅમતોની ખુશખબરી આપવામાં આવી છે, અને જે દુશ્મનો અમારી સાથે લડાઈ કરે છે, તેમની આગળ હંમેશનો અઝાબ હશે. અને જેની સ્થિતિ સ્પષ્ટ નથી અને જે નથી જાણતો કે તેનું અંજામ શું થશે, તે એવો મોઅમિન છે જેણે પોતાના નુકસાનમાં ઝિયાદતી કરી છે અને એ સ્પષ્ટ નથી કે તેનું અંજામ ક્યાં પહોંચશે. તેને એક અસ્પષ્ટ અને ડરામણી ખબર પહોંચે છે, પરંતુ અલ્લાહ તેને કદી અમારા દુશ્મનો સાથે બરાબર નહીં કરે, અને અમારી શફાઅત દ્વારા તેને જહન્નમમાંથી બહાર કાઢશે. તો સારા કાર્યો કરો અને અલ્લાહની આજ્ઞા પાળો. બેફિકર ન રહો અને અલ્લાહ તરફથી ગુનાહની સજાને નાની ન સમજો! કારણ કે 'મુસરેફીન' (અતિરેક કરનારાઓ)ને શફાઅત નહીં પહોંચે, સિવાય કે ત્રણ લાખ વર્ષ [ના અઝાબ] પછી."

#2 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

{فِی مَجْمَعِ الْبَیَانِ وَ} عَنْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَنَّهُ قَالَ: مَا فِی الْقُرْآنِ آیَهًٌْ أَوْسَعُ مِنْ یَا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا الْآیَهًَْ. وَ قِیلَ: إِنَّ هَذِهِ الْآیَهًُْ نَزَلَتْ فِی وَحْشِیٍّ قَاتِلِ حَمْزَهًَْ حِینَ أَرَادَ أَنْ یُسْلِمَ وَ خَافَ أَنْ لَا یُقْبَلَ تَوْبَتُهُ فَلَمَّا نَزَلَتِ الْآیَهًُْ أَسْلَمَ، فَقِیلَ: یَا رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه و آله) هَذِهِ لَهُ خَاصَّهًًْ أَمْ لِلْمُسْلِمِینَ عَامَّهًًْ؟ فَقَالَ (صلی الله علیه و آله): بَلْ لِلْمُسْلِمِینَ عَامَّهًًْ.

امام علی (علیه السلام)- [در مجمع البیان آمده است:] از امام علی (علیه السلام) نقل شده است که فرمود: «هیچ آیه‌ای در قرآن وسیع‌تر از این آیه: یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیم نیست». و گفته شده: «این آیه درباره‌ی وحشی قاتل حمزه (نازل شد در آن هنگام که خواست مسلمان شود و می‌ترسید که توبه‌اش پذیرفته نشود. وقتی‌که این آیه نازل شد، [وحشی] مسلمان شد». گفته شد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! این آیه مخصوص او (وحشی) است یا شامل همه‌ی مسلمانان می‌شود»؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «بلکه شامل همه مسلمانان می‌شود».

Imam Ali (peace be upon him): [In Majma' al-Bayan it is stated:] It has been narrated from Imam Ali (peace be upon him) that he said: "There is no verse in the Quran more expansive than this verse: يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ [O my servants who have acted extravagantly against their own souls, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful]." And it has been said: "This verse was revealed concerning Wahshi, the killer of Hamza, at the time when he wanted to become a Muslim and feared that his repentance would not be accepted. When this verse was revealed, [Wahshi] became a Muslim." It was said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Is this verse specific to him (Wahshi) or does it include all the Muslims?" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "Rather, it includes all the Muslims."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): [મજમઉલ બયાનમાં આવ્યું છે:] ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ થયું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "કુરઆનમાં આ આયત કરતાં વધુ વિશાળ કોઈ આયત નથી: يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ [હે મારા બંદાઓ જેમણે પોતાના પર અતિરેક કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહોને માફ કરે છે; ખરેખર તે જ ખૂબ માફ કરનાર, દયાળુ છે]." અને કહેવાયું છે: "આ આયત વહશી, હમ્ઝાના કાતિલ, વિશે તે સમયે નાઝિલ થઈ જ્યારે તે મુસલમાન થવા ઇચ્છતો હતો અને ડરતો હતો કે તેની તૌબા કબૂલ નહીં થાય. જ્યારે આ આયત નાઝિલ થઈ, [વહશી] મુસલમાન થઈ ગયો." કહેવાયું: "અય અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! શું આ આયત ફક્ત તેને (વહશીને) માટે ખાસ છે કે બધા મુસલમાનોને સામેલ કરે છે?" પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "બલ્કે તે બધા મુસલમાનોને સામેલ કરે છે."

#3 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَحْمَدَ‌بْن‌مُحَمَّدِ‌بْنِ‌أَبِی‌نَصْرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی‌الْحَسَنِ (علیه السلام) جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنِّی قَدْ سَأَلْتُ اللَّهَ حَاجَهًًْ مُنْذُ کَذَا وَ کَذَا سَنَهًًْ وَ قَدْ دَخَلَ قَلْبِی مِنْ إِبْطَائِهَا شَیْءٌ فَقَالَ یَا أَحْمَدُ إِیَّاکَ وَ الشَّیْطَانَ أَنْ یَکُونَ لَهُ عَلَیْکَ سَبِیلٌ حَتَّی یُقَنِّطَکَ إِنَّ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) کَانَ یَقُولُ إِنَّ الْمُؤْمِنَ یَسْأَلُ اللَّهَ عزّوجلّ حَاجَهًًْ فَیُؤَخِّرُ عَنْهُ تَعْجِیلَ إِجَابَتِهِ حُبّاً لِصَوْتِهِ وَ اسْتِمَاعِ نَحِیبِهِ ثُمَّ قَالَ وَ اللَّهِ مَا أَخَّرَ اللَّهُ عزّوجلّ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ مَا یَطْلُبُونَ مِنْ هَذِهِ الدُّنْیَا خَیْرٌ لَهُمْ مِمَّا عَجَّلَ لَهُمْ فِیهَا وَ أَیُّ شَیْءٍ الدُّنْیَا إِنَّ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) کَانَ یَقُولُ یَنْبَغِی لِلْمُؤْمِنِ أَنْ یَکُونَ دُعَاؤُهُ فِی الرَّخَاءِ نَحْواً مِنْ دُعَائِهِ فِی الشِّدَّهًِْ لَیْسَ إِذَا أُعْطِیَ فَتَرَ فَلَا تَمَلَّ الدُّعَاءَ فَإِنَّهُ مِنَ اللَّهِ عزّوجلّ بِمَکَانٍ وَ عَلَیْکَ بِالصَّبْرِ وَ طَلَبِ الْحَلَالِ وَ صِلَهًِْ الرَّحِمِ وَ إِیَّاکَ وَ مُکَاشَفَهًَْ النَّاسِ فَإِنَّا أَهْلَ الْبَیْتِ نَصِلُ مَنْ قَطَعَنَا وَ نُحْسِنُ إِلَی مَنْ أَسَاءَ إِلَیْنَا فَنَرَی وَ اللَّهِ فِی ذَلِکَ الْعَاقِبَهًَْ الْحَسَنَهًَْ إِنَّ صَاحِبَ النِّعْمَهًِْ فِی الدُّنْیَا إِذَا سَأَلَ فَأُعْطِیَ طَلَبَ غَیْرَ الَّذِی سَأَلَ وَ صَغُرَتِ النِّعْمَهًُْ فِی عَیْنِهِ فَلَا یَشْبَعُ مِنْ شَیْءٍ وَ إِذَا کَثُرَتِ النِّعَمُ کَانَ الْمُسْلِمُ مِنْ ذَلِکَ عَلَی خَطَرٍ لِلْحُقُوقِ الَّتِی تَجِبُ عَلَیْهِ وَ مَا یُخَافُ مِنَ الْفِتْنَهًِْ فِیهَا أَخْبِرْنِی عَنْکَ لَوْ أَنِّی قُلْتُ لَکَ قَوْلًا أَ کُنْتَ تَثِقُ بِهِ مِنِّی فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ إِذَا لَمْ أَثِقْ بِقَوْلِکَ فَبِمَنْ أَثِقُ وَ أَنْتَ حُجَّهًُْ اللَّهِ عَلَی خَلْقِهِ قَالَ فَکُنْ بِاللَّهِ أَوْثَقَ فَإِنَّکَ عَلَی مَوْعِدٍ مِنَ اللَّهِ أَلَیْسَ اللَّهُ عزّوجلّ یَقُولُ وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ وَ قَالَ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ وَ قَالَ وَ اللهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا فَکُنْ بِاللهِ عزّوجلّ أَوْثَقَ مِنْکَ بِغَیْرِهِ وَ لَا تَجْعَلُوا فِی أَنْفُسِکُمْ إِلَّا خَیْراً فَإِنَّهُ مَغْفُورٌ لَکُمْ.

امام کاظم (علیه السلام)- احمدبن‌محمّدبن‌ابی‌نصر گوید: به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم: «فدایت شوم! من چند سال است که از خدا حاجتی درخواست کرده‌ام و از تأخیر اجابتش در دلم شبهه و نگرانی پدید آمده است»؟ فرمود: «ای احمد! مبادا شیطان بر [دل] تو راهی باز کند، تا تو را نا امید کند! امام باقر (علیه السلام) می‌فرمود: «گاهی مؤمن حاجتی از خدا می‌خواهد و خداوند اجابت آن را پس می‌اندازد و دلیل آن محبوبیّت آوازش [نزد خداوند] و محبوبیّت شنیدن صدای گریه‌اش است [و خداوند دوست دارد صدای آن بنده‌اش را بشنود]». سپس فرمود: «به خدا سوگند آنچه خدای عزّوجلّ برای آخرت مؤمنین می‌فرستد و در دنیا عطا نمی‌کند، از آنچه در دنیا به آن‌ها می‌دهد، برایشان بهتر است و دنیا چیست؟ امام باقر (علیه السلام) می‌فرمود: «سزاوار است برای مؤمن که دعایش درحال آسایش همانند دعای او در حال سختی باشد، و چون [آنچه درخواست کرده از دعا] به او داده شد سست نشود. پس تو از دعا خسته مشو زیرا که دعا نزد خدای عزّوجلّ منزلتی دارد [بس بزرگ] و بر تو باد به شکیبایی، و دنبال روزی حلال رفتن، و صله رحم کردن و مبادا با مردم اظهار دشمنی کنی، زیرا که ما خاندانی هستیم که با هرکه از ما ببرد پیوند می‌کنیم، و به هرکه به ما بدی کند نیکی می‌کنیم، پس به خدا سوگند! در این کار سرانجام نیکویی ببینیم [چه در دنیا و چه در آخرت]، کسی که در این دنیا دارای نعمت است اگر هرگاه درخواست [چیزی از خدا] کند و به او داده شود [حرصش زیاد گردد] و جز آن را نیز بخواهد، و [در نتیجه] نعمت خدا در چشم او کوچک و خوار گردد، و از هیچ‌چیز سیر نشود، و چون نعمت فراوان شود مسلمان از این راه به خطر افتد [و این خطر] به خاطر آن حقوقی [است] که بر او واجب شود، و به خاطر آن چیزی است که بیم آن رود به‌واسطه‌ی این حقوق در فتنه و آزمایش افتد [و در اداء آن‌ها کوتاهی کند]، بگو بدانم که اگر من به تو چیزی گفتم بدان وثوق و اعتماد داری»؟ عرض کردم: «فدایت شوم اگر من به گفته‌ی شما اعتماد نکنم پس به گفتار چه کسی اعتماد کنم با اینکه شما حجّت خداوند بر خلق او هستی»؟ فرمود: «پس تو به خدا [و وعده‌ها و گفتارهای او] اعتمادت بیشتر باشد، زیرا خداوند به تو وعده‌ی اجابت داده است [یا اینکه اجابت دعای تو به موعدی واگذار شده] آیا خدای عزّوجلّ نفرمود: و هرگاه پرسندت بندگان من از من، پس همانا من نزدیکم و اجابت کنم دعای آنکه مرا خواند. ( بقره/۱۸۶ ). و فرموده است: نومید نباشید از رحمت خدا. ( زمر/۵۳ ). و نیز فرموده است: و خدا نویدتان دهد به آمرزش و فضل. ( بقره/۲۸۶ ). پس تو به خدای عزّوجلّ اعتمادت بیشتر باشد از دیگران، و در دل خود جز خوبی راه ندهید، که شما آمرزیده‌اید.

Imam Kazim (peace be upon him): Ahmad ibn Muhammad ibn Abi Nasr said: I said to Imam Rida (peace be upon him): "May I be your ransom! For several years I have been asking Allah for a need, and because of the delay in its answer, doubt and worry have entered my heart." He said: "O Ahmad! Beware lest Satan open a way into [your heart] and drive you to despair! Imam Baqir (peace be upon him) used to say: 'Sometimes the believer asks Allah for a need and Allah delays answering it, and the reason for this is the belovedness of his voice [before Allah] and the belovedness of hearing the sound of his weeping [Allah loves to hear the voice of that servant of His].'" Then he said: "By Allah, what Allah the Mighty and Majestic sends forward for the hereafter of the believers and does not give in this world is better for them than what He gives them in this world — and what is this world? Imam Baqir (peace be upon him) used to say: 'It befits the believer that his supplication in ease be like his supplication in hardship, and when [what he has asked for in his supplication] is given to him, he should not slacken. So do not weary of supplication, for supplication has a [great] station with Allah the Mighty and Majestic. Cling to patience, to seeking lawful sustenance, and to maintaining ties of kinship, and beware of showing enmity to people; for we are a household who join with whoever cuts us off, and do good to whoever wrongs us — and by Allah, in this we see a good end [both in this world and in the hereafter]. The one who possesses blessings in this world, whenever he asks [Allah for something] and it is given to him, [his greed increases] and he asks for more than that; and [as a result] Allah's blessing becomes small and worthless in his eyes, and he is not satisfied with anything. And when blessings become abundant, the Muslim is exposed to danger from that path — [that danger] being on account of the rights that become obligatory upon him, and on account of what is feared of him falling into trial and testing through these rights [and falling short in fulfilling them]. Tell me: if I told you something, would you trust it from me?'" I said to him: "May I be your ransom! If I do not trust your word, then whose word am I to trust, when you are Allah's proof over His creation?" He said: "Then your trust in Allah [and in His promises and His words] should be greater, for Allah has promised you an answer [or: the answering of your supplication has been deferred to an appointed time]. Did not Allah the Mighty and Majestic say: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ [And when My servants ask you about Me, indeed I am near; I answer the call of the caller when he calls upon Me.] (al-Baqarah/186). And He said: لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ [Do not despair of the mercy of Allah.] (az-Zumar/53). And He also said: وَ اللهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا [And Allah promises you forgiveness from Him and bounty.] (al-Baqarah/286). So let your trust in Allah the Mighty and Majestic be greater than your trust in anyone else, and do not admit into your hearts anything but good, for you are forgiven."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અહમદ બિન મુહમ્મદ બિન અબી નસ્ર કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન! કેટલાંય વર્ષોથી હું અલ્લાહ પાસે એક હાજત માંગી રહ્યો છું અને તેની કબૂલિયતમાં વિલંબ થવાના કારણે મારા દિલમાં શંકા અને ચિંતા પેદા થઈ છે." તમે ફરમાવ્યું: "ઓ અહમદ! ખબરદાર, શેતાન [તારા દિલમાં] કોઈ રસ્તો ખોલી ન દે અને તને નિરાશ ન કરી નાખે! ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવતા હતા: 'ક્યારેક મોમિન અલ્લાહ પાસે કોઈ હાજત માંગે છે અને અલ્લાહ તેની કબૂલિયતને પાછળ ઠેલી દે છે, અને તેનું કારણ તેના અવાજની મહબૂબિયત [અલ્લાહ પાસે] અને તેના રડવાના અવાજને સાંભળવાની મહબૂબિયત છે [અને અલ્લાહ પોતાના તે બંદાના અવાજને સાંભળવાનું પસંદ કરે છે].'" પછી તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ મોમિનોની આખિરત માટે જે મોકલી રાખે છે અને દુનિયામાં નથી આપતો, તે તેમના માટે તે કરતાં બહેતર છે જે તેમને દુનિયામાં આપે છે — અને દુનિયા છે શું? ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવતા હતા: 'મોમિનને શોભે છે કે તેની દુઆ આરામની હાલતમાં તેની મુસીબતની હાલતની દુઆ જેવી હોય, અને જ્યારે [જે તેણે દુઆમાં માંગ્યું હતું તે] તેને આપી દેવામાં આવે તો સુસ્ત ન બને. તો તું દુઆથી થાકી ન જા, ખરેખર દુઆનું અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પાસે [ઘણું મોટું] મકામ છે, અને તારા પર જરૂરી છે સબ્ર કરવો, હલાલ રોજી પાછળ જવું, અને સિલએ રહમી કરવી, અને ખબરદાર, લોકો સાથે દુશ્મની ન બતાવ, કારણ કે અમે એ ખાનદાન છીએ કે જે અમારાથી કાપી નાખે તેની સાથે અમે જોડાણ કરીએ છીએ, અને જે અમારી સાથે બુરાઈ કરે તેની સાથે અમે ભલાઈ કરીએ છીએ, તો અલ્લાહની કસમ! અમે આ કામમાં સારો અંજામ જોઈએ છીએ [દુનિયામાં પણ અને આખિરતમાં પણ]. જે વ્યક્તિ આ દુનિયામાં નેઅમત ધરાવે છે, જ્યારે તે [અલ્લાહ પાસે કંઇક] માંગે અને તેને આપી દેવામાં આવે [તો તેની હિર્સ વધી જાય] અને તે ઉપરાંત બીજું પણ માંગે, અને [પરિણામે] અલ્લાહની નેઅમત તેની આંખમાં નાની અને ખરાબ થઈ જાય, અને કોઈ પણ વસ્તુથી તેને તૃપ્તિ ન થાય. અને જ્યારે નેઅમતો વધારે થઈ જાય તો મુસલમાન આ રસ્તાથી ખતરામાં પડી જાય [અને આ ખતરો] તે હકોના કારણે [છે] જે તેના પર વાજિબ થઈ જાય છે, અને તે વસ્તુના કારણે છે જેનો ડર રાખવામાં આવે કે આ હકોના કારણે ફિતના અને આઝમાયશમાં પડી જાય [અને તેને અદા કરવામાં કોતાહી કરે]. મને કહે, જો હું તને કંઇક કહું તો શું તું તેના ઉપર વિશ્વાસ અને ભરોસો રાખશે?'" મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન! જો હું આપની વાત પર ભરોસો ન કરું તો કોની વાત પર ભરોસો કરું, જ્યારે કે તમે અલ્લાહની હુજ્જત તેની ખલ્ક ઉપર છો?" તમે ફરમાવ્યું: "તો તારો ભરોસો અલ્લાહ [અને તેના વાયદાઓ અને તેની વાતો] ઉપર વધારે હોવો જોઈએ, કારણ કે અલ્લાહે તને કબૂલિયતનો વાયદો આપ્યો છે [અથવા આ કે તારી દુઆની કબૂલિયત એક નક્કી કરેલા સમય ઉપર છોડી દેવામાં આવી છે]. શું અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે નથી ફરમાવ્યું: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ [અને જ્યારે મારા બંદાઓ મારા વિશે તમને પૂછે, તો ખરેખર હું નજીક છું, હું પોકારનારની દુઆ કબૂલ કરું છું જ્યારે તે મને પોકારે.] (બકરહ/૧૮૬). અને ફરમાવ્યું: لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ [અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાવ.] (ઝુમર/૫૩). અને એ પણ ફરમાવ્યું છે: وَ اللهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا [અને અલ્લાહ તમને પોતાની તરફથી માફી અને ફઝલનો વાયદો આપે છે.] (બકરહ/૨૮૬). તો તારો ભરોસો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ઉપર બીજા કરતાં વધારે હોવો જોઈએ, અને પોતાના દિલમાં ભલાઈ સિવાય કંઇ પણ દાખલ ન કરો, ખરેખર તમે માફ કરી દેવાયેલા છો."

#4 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

عَنْ أَبِی‌حَمْزَهًَْ الثُّمَالِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَحَدَهُمَا (علیها السلام) یَقُولُ: إِنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) أَقْبَلَ عَلَی النَّاسِ فَقَالَ أَیَّهًُْ آیَهًٍْ فِی کِتَابِ اللَّهِ أَرْجَی عِنْدَکُمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ اللهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ قَالَ حَسَنَهًٌْ وَ لَیْسَتْ إِیَّاهَا وَ قَالَ بَعْضُهُمْ وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ... قَالَ حَسَنَهًٌْ وَ لَیْسَتْ إِیَّاهَا فَقَالَ بَعْضُهُمْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ قَالَ حَسَنَهًٌْ وَ لَیْسَتْ إِیَّاهَا وَ قَالَ بَعْضُهُمْ وَ الَّذِینَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ قَالَ حَسَنَهًٌْ وَ لَیْسَتْ إِیَّاهَا قَالَ ثُمَّ أَحْجَمَ النَّاسُ فَقَالَ مَا لَکُمْ یَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِینَ قَالُوا لَا وَ اللَّهِ مَا عِنْدَنَا شَیْءٌ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ أَرْجَی آیَهًٍْ فِی کِتَابِ اللَّهِ وَ أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَیِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّیْلِ وَ قَرَأَ الْآیَهًَْ کُلَّهَا.

امام باقر (علیه السلام) و امام صادق (علیه السلام)- ابوحمزه ثمالی گوید: از امام باقر (علیه السلام) یا امام صادق (علیه السلام) شنیدم: علی (علیه السلام) رو به مردم کرد و فرمود: «کدام آیه در کتاب خدا، در نزد شما امیدبخش‌تر است»؟ بعضی از مردم گفتند: خداوند [هرگز] شرک را نمی‌بخشد و پایین‌تر از آن را برای هرکس بخواهد و [شایسته بداند] می‌بخشد. ( نساء/۴۸ ) [علی (علیه السلام)] فرمود: «این آیه خوب است ولی [آنچه که منظور من است] این آیه نیست». بعضی از آن‌ها گفتند: کسی که کار بدی انجام دهد یا به خود ستم کند، سپس از خداوند طلب آمرزش نماید، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت. ( نساء/۱۱۰ ) فرمود: «خوب است ولی این آیه [منظورِ من] نیست». بعضی از آن‌ها گفتند: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ». فرمود: «خوب است ولی این آیه [منظورِ من] نیست». بعضی از آن‌ها گفتند: و آن‌ها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند یا به خود ستم کنند به یاد خدا می‌افتند و برای گناهان خود طلب آمرزش می‌کنند. ( آل عمران/۱۳۵ ) فرمود: «خوب است ولی این آیه [منظور من] نیست». مردم [ناامید شدند و] برگشتند. حضرت فرمود: «ای مسلمانان! شما را چه شده است»؟ گفتند: «نه؛ به خدا سوگند! چیزی نزد ما نیست (آیه دیگری سراغ نداریم)». فرمود: «از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنیدیم که می‌فرمود: امیدبخش‌ترین آیه در کتاب خدا این آیه است در دو طرف روز، و اوایل شب، نماز را برپا دار چرا که حسنات، سیئات [و آثار آنها را] از بین می‌برند این تذکّری است برای کسانی که اهل تذکّرند ( هود/۱۱۴ ) و حضرت تمام آیه را قرائت کرد.

Imam Baqir (peace be upon him) and Imam Sadiq (peace be upon him) — Abu Hamzah Thumali said: I heard from Imam Baqir (peace be upon him) or Imam Sadiq (peace be upon him): Ali (peace be upon him) turned to the people and said: "Which verse in the Book of Allah is the most hope-giving in your view?" Some of the people said: Allah does not forgive [ever] that a partner should be associated with Him, but He forgives anything less than that for whom He wills and [deems worthy]. (Nisa/48) [Ali (peace be upon him)] said: "This verse is good, but it is not this verse [that I mean]." Some of them said: Whoever does an evil deed or wrongs himself, then seeks forgiveness from Allah, will find Allah Forgiving, Merciful. (Nisa/110) He said: "It is good, but this verse is not [what I mean]." Some of them said: يا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah]. He said: "It is good, but this verse is not [what I mean]." Some of them said: And those who, when they commit an indecent act or wrong themselves, remember Allah and seek forgiveness for their sins. (Al-i Imran/135) He said: "It is good, but this verse is not [what I mean]." The people [became hopeless and] turned back. His Eminence said: "O Muslims! What is the matter with you?" They said: "No, by Allah! We have nothing (we do not know of any other verse)." He said: "We heard from the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) who said: The most hope-giving verse in the Book of Allah is this verse: Establish prayer at the two ends of the day and in the early parts of the night, for indeed good deeds wipe away evil deeds [and their effects]. This is a reminder for those who take heed. (Hud/114)" And his Eminence recited the entire verse.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) અને ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) — અબૂ હમ્ઝહ સુમાલી કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) અથવા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું: અલી (અલયહિસ્સલામ) લોકો તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કિતાબમાં કઈ આયત તમારી નજરે સૌથી વધુ ઉમ્મીદ આપનારી છે?" કેટલાક લોકોએ કહ્યું: અલ્લાહ શિર્કને [ક્યારેય] માફ કરતો નથી અને તેનાથી ઓછું, જેને ચાહે અને [યોગ્ય સમજે] તેને માફ કરે છે. (નિસા/48) [અલી (અલયહિસ્સલામ)] એ ફરમાવ્યું: "આ આયત સારી છે પરંતુ [મારો ઉદ્દેશ્ય] આ આયત નથી." કેટલાકે કહ્યું: જે કોઈ ખરાબ કામ કરે અથવા પોતાના પર જુલમ કરે, પછી અલ્લાહ પાસેથી માફી માંગે, તો તે અલ્લાહને માફ કરનાર અને રહેમ કરનાર પામશે. (નિસા/110) ફરમાવ્યું: "સારી છે, પરંતુ [મારો ઉદ્દેશ્ય] આ આયત નથી." કેટલાકે કહ્યું: يا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ [ઓ મારા બંદાઓ જેઓએ પોતાના પર જુલમ કર્યો છે, અલ્લાહની રહેમતથી નિરાશ ન થાવ]. ફરમાવ્યું: "સારી છે, પરંતુ [મારો ઉદ્દેશ્ય] આ આયત નથી." કેટલાકે કહ્યું: અને તેઓ કે જ્યારે કોઈ ખરાબ કામ કરી બેસે અથવા પોતાના પર જુલમ કરે, તો અલ્લાહને યાદ કરે છે અને પોતાના ગુનાહો માટે માફી માંગે છે. (આલે ઇમરાન/135) ફરમાવ્યું: "સારી છે, પરંતુ [મારો ઉદ્દેશ્ય] આ આયત નથી." લોકો [નિરાશ થઈને] પાછા ફર્યા. હઝરતે ફરમાવ્યું: "ઓ મુસલમાનો! તમને શું થયું છે?" તેઓએ કહ્યું: "નહીં; અલ્લાહની કસમ! અમારી પાસે કંઈ નથી (અમને બીજી કોઈ આયત ખબર નથી)." ફરમાવ્યું: "અમે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેઓ ફરમાવતા હતા: અલ્લાહની કિતાબમાં સૌથી વધુ ઉમ્મીદ આપનારી આયત આ છે: દિવસના બે છેડે અને રાતના પ્રારંભમાં નમાઝ કાયમ કર, ખરેખર નેકીઓ બુરાઈઓને [અને તેમની અસરને] મિટાવી દે છે. આ યાદ છે તેમના માટે જેઓ યાદ કરનારા છે. (હૂદ/114)" અને હઝરતે આખી આયત તિલાવત કરી.

#5 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَا أُحِبُ أَنَ لِیَ الدُّنْیَا وَ مَا فِیهَا بِهَذِهِ الآیَهًِْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- دوست ندارم که به‌جای این آیه (یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ) تمام دنیا و هرچه در آن است به من داده شود.

The Prophet (peace be upon him and his family): I would not wish that the whole world and all that is in it be given to me in exchange for this verse (يا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful]).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): હું પસંદ નથી કરતો કે આ આયત (يا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ [ઓ મારા બંદાઓ જેઓએ પોતાના પર જુલમ કર્યો છે, અલ્લાહની રહેમતથી નિરાશ ન થાવ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહો માફ કરે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, રહેમ કરનાર છે])ના બદલામાં આખી દુનિયા અને તેમાં જે કંઈ છે તે મને આપવામાં આવે.

#6 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ مُعَمَّرٍ عَنْ رَجُلٍ: أَنَّهُ دَخَلَ عُمَرُ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ ذَکَرَ مَا یَقْرُبُ مِنْهُ وَ فِیه أَنَّهُ نَزَلَ جَبْرَئِیلُ بَعْدَ مَا دَعَا الشَّابُّ أَنْ یُحْرِقَهُ اللَّهُ بِنَارِ الدُّنْیَا نَاشِراً أَجْنِحَتَهُ أَحَدَهَا فِی الْمَشْرِقِ وَ الْآخَرَ فِی الْمَغْرِبِ وَ قَالَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ اللَّهَ یُقْرِئُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ أَ أَنْتَ خَلَقْتَ الْخَلْقَ أَمْ أَنَا فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا بَلْ أَنْتَ خَلَقْتَنِی وَ إِیَّاهُمْ قَالَ وَ یَقُولُ أَنْتَ تَرْزُقُهُمْ أَمْ أَنَا قَالَ لَا أَنْتَ تَرْزُقُنِی وَ إِیَّاهُمْ قَالَ وَ یَقُولُ أَنْتَ تَقْبَلُ تَوْبَتَهُمْ أَمْ أَنَا قَالَ لَا بَلْ أَنْتَ تَقْبَلُ مِنْهُمْ قَالَ فَلِمَ آیَسْتَ عَبْدِی ادْعُهُ وَ اقْبَلْ تَوْبَتَهُ وَ قُلْ لَهُ إِنِّی قَبِلْتُ تَوْبَتَهُ وَ رَحِمْتُ عَلَیْهِ وَ نَزَلَ بِهَذِهِ الْآیَهًِْ قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِلَی قَوْلِهِ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ... بعد از اینکه آن جوان دعا کرد که خداوند او را به آتش دنیا بسوزاند، جبرئیل درحالی‌که بال‌هایش را باز کرده بود که یکی از آن‌ها در مشرق و دیگری در مغرب قرار داشت فرود آمد و گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خداوند به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید: «آیا تو مخلوقات را آفریده‌ای یا من»؟ حضرت گفت: «خدایا! نه؛ بلکه من و آن‌ها را تو آفریدی». [جبرئیل] گفت: «و می‌فرماید: آیا تو به آن‌ها روزی می‌دهی یا من»؟ حضرت گفت: «نه؛ بلکه تو هستی که مرا و آن‌ها را روزی می‌دهی». جبرئیل گفت: «و می‌فرماید: آیا تو توبه‌ی آن‌ها را می‌پذیری یا من»؟ [پیامبر (صلی الله علیه و آله)] گفت: «نه؛ بلکه تو از آن‌ها می‌پذیری». [خدا] فرمود: «پس چرا بنده‌ی مرا نا امید کردی؟ او را صدا بزن! و توبه‌اش را قبول کن و به او بگو: من توبه‌اش را پذیرفتم و او رحم کردم و با این آیه فرود آمد: یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ.

The Prophet (peace be upon him and his family) — ... After that young man prayed that Allah should burn him with the fire of this world, Jibra'il descended with his wings spread — one of them in the east and the other in the west — and said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Allah sends you greetings of peace and says: 'Did you create the creation, or did I?'" His Eminence said: "O Allah! No; rather You created me and them." [Jibra'il] said: "And He says: Do you provide sustenance for them, or do I?" His Eminence said: "No; rather it is You who provides sustenance for me and for them." Jibra'il said: "And He says: Do you accept their repentance, or do I?" [The Prophet (peace be upon him and his family)] said: "No; rather You accept it from them." [Allah] said: "Then why did you make My servant despair? Call him! And accept his repentance and say to him: I have accepted his repentance and have shown mercy to him." And he descended with this verse: يا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — ... તે જુવાને દુઆ કરી કે અલ્લાહ તેને દુનિયાની આગમાં બાળી નાખે, તે પછી જિબ્રઈલ પોતાની પાંખો ફેલાવીને — જેમાંથી એક પૂર્વમાં અને બીજી પશ્ચિમમાં હતી — ઉતર્યા અને કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહ તમને સલામ પહોંચાડે છે અને ફરમાવે છે: 'શું તમે મખ્લૂકને પેદા કર્યા છે કે મેં?'" હઝરતે કહ્યું: "ઓ અલ્લાહ! નહીં; બલ્કે મને અને તેમને તેં જ પેદા કર્યા છે." [જિબ્રઈલે] કહ્યું: "અને ફરમાવે છે: શું તમે તેમને રિઝ્ક આપો છો કે હું?" હઝરતે કહ્યું: "નહીં; બલ્કે તું જ છે જે મને અને તેમને રિઝ્ક આપે છે." જિબ્રઈલે કહ્યું: "અને ફરમાવે છે: શું તમે તેમની તૌબા કબૂલ કરો છો કે હું?" [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)] એ કહ્યું: "નહીં; બલ્કે તું જ તેમની તૌબા કબૂલ કરે છે." [અલ્લાહે] ફરમાવ્યું: "તો પછી શા માટે તમે મારા બંદાને નિરાશ કર્યો? તેને બોલાવો! અને તેની તૌબા કબૂલ કરો અને તેને કહો: મેં તેની તૌબા કબૂલ કરી અને તેના પર રહેમ કર્યો." અને આ આયત સાથે ઉતર્યા: يا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ [ઓ મારા બંદાઓ જેઓએ પોતાના પર જુલમ કર્યો છે, અલ્લાહની રહેમતથી નિરાશ ન થાવ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહો માફ કરે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, રહેમ કરનાર છે].

#7 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

لَمَّا جَعَلَ مُطْعِمُ بْنُ عَدِیِّ‌بْنِ‌نَوْفَلٍ لِغُلَامِهِ وَحْشِیٍّ إِنْ هُوَ قَتَلَ حَمْزَهًَْ أَنْ یُعْتِقَهُ فَلَمَّا قَتَلَهُ وَ قَدَّمُوا أَمَلَهُ فَلَمْ یُعْتِقَهُ فَبَعَثَ وَحْشِیٌّ جَمَاعَهًًْ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ مَا یَمْنَعُنَا مِنْ دِینِکَ إِلَّا أَنَّنَا سَمِعْنَاکَ تَقْرَأُ فِی کِتَابِکَ أَنَّ مَنْ یَدْعُو مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ یَقْتُلُ النَّفْسَ وَ یَزْنِی یَلْقَ أَثاماً وَ یُخَلَّدْ فِی الْعَذابِ وَ نَحْنُ قَدْ فَعَلْنَا هَذَا کُلَّهُ. فَبَعَثَ إِلَیْهِمْ بِقَوْلِهِ تَعَالَی: إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَقَالُوا: نَخَافُ لَا نَعْمَلُ صالِحاً. فَبَعَثَ إِلَیْهِمْ: إِنَّ اللهَ لَا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ. فَقَالُوا: نَخَافُ أَلَّا نَدْخُلَ فِی الْمَشِیَّهًِْ. فَبَعَثَ إِلَیْهِمْ: یَا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ الله إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً. فَجَاءُوا وَ أَسْلَمُوا. فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) لِوَحْشِیٍّ قَاتَلِ حَمْزَهًَْ: غَیِّبْ وَجْهَکَ عَنِّی فَإِنَّنِی لَا أَسْتَطِیعُ النَّظَرَ إِلَیْکَ فَحَلَقَ فَمَاتَ فِی الْخَمْرِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- مطعم‌بن‌نوفل به غلامش وحشی وعده داد که اگر حمزه (را بکشد او را آزاد خواهد کرد ولی وقتی وحشی، حمزه (را کشت او را آزاد نکرد. وحشی جماعتی را نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرستاد [با این پیام که] چیزی ما را از [پذیرش] دین تو منع نمی‌کند جز اینکه ما از تو شنیدیم که در کتابت اینگونه می‌خوانی: کسانی که معبود دیگری را با خدا می‌خوانند و انسانی را می‌کشند و زنا می‌کنند، مجازاتش را خواهند دید و در عذاب دوزخ جاودانه خواهند بود و ما همه‌ی این کارها را انجام داده‌ایم. [پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرستاده‌ای را] به همراه این کلام خداوند تعالی مگر کسی که توبه کند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد. ( مریم/۶۰ ). به‌سوی آن‌ها فرستاد». آن‌ها گفتند: «می‌ترسیم که عمل صالح انجام ندهیم». پیامبر (صلی الله علیه و آله) این آیه را به‌سوی آن‌ها فرستاد: خداوند [هرگز] شرک را نمی‌بخشد! و پایین‌تر از آن را برای هرکس بخواهد [و شایسته بداند] می‌بخشد!. ( نساء/۴۸ )». آن‌ها گفتند: «می‌ترسیم که در مشیّت و خواست [خدا] وارد نشویم [و خدا نخواهد که ما را ببخشد]». پیامبر (صلی الله علیه و آله) این آیه را سوی آن‌ها فرستاد: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً آن‌ها [با شنیدن این آیه] آمدند و اسلام آوردند. پیامبر (صلی الله علیه و آله) به وحشی قاتل حمزه (فرمود: «رویت را از من بپوشان [جلوی چشم من نباش] زیرا من نمی‌توانم به تو نگاه کنم». ازاین‌رو وحشی سرش را تراشید [و به جای دور رفت] و درحالی‌که شراب می‌نوشید، مرد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Mut'im ibn Nawfal promised his slave Wahshi that if he killed Hamza he would set him free, but when Wahshi killed Hamza, he did not free him. Wahshi sent a group to the Prophet (peace be upon him and his family) [with this message]: "Nothing prevents us from [accepting] your religion except that we heard you recite in your Book: those who call upon another deity along with Allah and kill a person and commit fornication will meet the punishment for it and will abide eternally in the torment [of Hellfire], and we have done all of these things." [The Prophet (peace be upon him and his family) sent a messenger to them] with this word of Allah the Exalted: إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً [Except the one who repents and believes and does righteous deeds] (Maryam/60). They said: "We fear that we will not perform righteous deeds." The Prophet (peace be upon him and his family) sent this verse to them: إِنَّ اللهَ لَا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ [Indeed Allah does not forgive that any partner be associated with Him, but He forgives anything less than that for whomever He wills (and deems worthy)] (Nisa/48). They said: "We fear that we will not enter into the will and wish [of Allah], [and that Allah will not will to forgive us]." The Prophet (peace be upon him and his family) sent this verse to them: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins]. They [upon hearing this verse] came and accepted Islam. The Prophet (peace be upon him and his family) said to Wahshi, the killer of Hamza: "Hide your face from me [do not appear before my eyes], for I cannot look at you." So Wahshi shaved his head [and went to a distant place], and he died while drinking wine.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મુત્ઇમ બિન નવફલે પોતાના ગુલામ વહશીને વચન આપ્યું કે જો તે હમ્ઝાને મારી નાખશે તો તેને આઝાદ કરી દેશે, પરંતુ જ્યારે વહશીએ હમ્ઝાને કત્લ કરી નાખ્યા, તો તેને આઝાદ ન કર્યો. વહશીએ એક જૂથને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે મોકલ્યું [આ સંદેશા સાથે કે] અમને તમારા દીનને [સ્વીકારવાથી] કોઈ વસ્તુ રોકતી નથી, સિવાય એ કે અમે તમારી પાસેથી સાંભળ્યું છે કે તમે તમારી કિતાબમાં આ પ્રમાણે વાંચો છો: જેઓ અલ્લાહની સાથે બીજા મઅબૂદને પોકારે છે અને કોઈ ઇન્સાનને કત્લ કરે છે અને ઝિના કરે છે, તેઓ તેની સજા જોશે અને દોઝખના અઝાબમાં હંમેશા રહેશે, અને અમે આ બધા કામો કર્યા છે. [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ એક સંદેશવાહકને] અલ્લાહ તઆલાના આ કથન સાથે તેમની તરફ મોકલ્યો: إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً [સિવાય એ કે જે તૌબા કરે અને ઈમાન લાવે અને નેક અમલ કરે] (મરયમ/૬૦). તેમણે કહ્યું: "અમને ડર છે કે અમે નેક અમલ ન કરી શકીએ." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ આયત તેમની તરફ મોકલી: إِنَّ اللهَ لَا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ [ખરેખર અલ્લાહ શિર્કને [ક્યારેય] માફ કરતો નથી! અને તેનાથી નીચેના [ગુનાહો]ને જેના માટે ચાહે [અને લાયક સમજે] તેને માફ કરી દે છે!] (નિસા/૪૮). તેમણે કહ્યું: "અમને ડર છે કે અમે [અલ્લાહની] મરજી અને ઇચ્છામાં દાખલ ન થઈએ [અને અલ્લાહ અમને માફ કરવાનું ન ચાહે]." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ આયત તેમની તરફ મોકલી: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً [હે મારા બંદાઓ જેમણે પોતાના પર અતિરેક કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહોને માફ કરી દે છે]. તેઓ [આ આયત સાંભળીને] આવ્યા અને ઇસ્લામ સ્વીકારી લીધો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હમ્ઝાના કાતિલ વહશીને ફરમાવ્યું: "તારો ચહેરો મારાથી છુપાવ [મારી આંખો સામે ન રહે] કારણ કે હું તારી તરફ જોઈ શકતો નથી." આથી વહશીએ પોતાનું માથું મુંડાવી નાખ્યું [અને દૂરની જગ્યાએ ચાલ્યો ગયો] અને શરાબ પીતાં પીતાં તે મરી ગયો.

#8 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

عَجِبْتُ لِمَنْ یَقْنَطُ وَ مَعَهُ الِاسْتِغْفَار.

امام علی (علیه السلام)- در شگفتم از کسی که توانایی استغفار دارد، امّا ناامید است.

Imam Ali (peace be upon him): I am amazed at one who has the ability to seek forgiveness, yet despairs.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): મને તે વ્યક્તિ પર આશ્ચર્ય થાય છે જેની પાસે ઇસ્તિગ્ફારની (માફી માંગવાની) શક્તિ છે, છતાં તે નિરાશ છે.

#9 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

الْفَقِیهُ کُلُ الْفَقِیهِ مَنْ لَمْ یُقَنِّطِ النَّاسَ مِنْ رَحْمَهًِْ اللَّه.

امام علی (علیه السلام)- فقیه کامل کسی است که مردم را از آمرزش خدا مأیوس نسازد.

Imam Ali (peace be upon him): The complete faqih (jurist) is the one who does not make people despair of Allah's forgiveness.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સંપૂર્ણ ફકીહ (ધર્મશાસ્ત્રી) તે છે જે લોકોને અલ્લાહની માફીથી નિરાશ ન કરે.

#10 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَ بَعَثَ نَبِیّاً مِنْ أَنْبِیَائِهِ إِلَی قَوْمِهِ وَ أَوْحَی إِلَیْهِ أَنْ قُلْ لِقَوْمِکَ إِنَّ رَحْمَتِی سَبَقَتْ غَضَبِی فَلَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَتِی فَإِنَّهُ لَا یَتَعَاظَمُ عِنْدِی ذَنْبُ عَبْدٍ أَغْفِرُه.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند یکی از پیامبران خود را به‌طرف قومش فرستاد و به او گفت: «به قومت بگو، رحمت من بر غضبم سبقت گرفته، پس از رحمت من مأیوس و نومید نشوید، زیرا هیچ گناهی بر من بزرگ و دشوار نیست لذا آن را می‌آمرزم».

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Mighty and Majestic sent one of His prophets to his people and said to him: "Tell your people, My mercy has preceded My wrath, so do not despair of My mercy, for no sin of a servant is too great for Me to forgive."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પોતાના પયગંબરોમાંથી એકને તેની કોમ તરફ મોકલ્યા અને તેમને કહ્યું: "તમારી કોમને કહો, મારી રહમત મારા ગુસ્સા પર આગળ વધી ગઈ છે, તેથી મારી રહમતથી નિરાશ ન થાઓ, કારણ કે કોઈ પણ બંદાનો ગુનાહ મારા માટે એટલો મોટો નથી કે હું તેને માફ ન કરું."

#11 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَ الْمُؤْمِنَ لَیُهَوَّلُ عَلَیْهِ فِی نَوْمِهِ فَیُغْفَرُ لَهُ ذُنُوبُهُ وَ إِنَّهُ لَیُمْتَهَنُ فِی بَدَنِهِ فَیُغْفَرُ لَهُ ذُنُوبُه.

امام صادق (علیه السلام)- گاهی مؤمن خواب هولناک می‌بیند و [به‌واسطه‌ی همان ترسی که او را گرفته] گناهش آمرزیده می‌شود، و گاهی تنش رنج کار می‌بیند و به ازای آن، گناهش آمرزیده می‌شود.

Imam Sadiq (peace be upon him): Sometimes the believer sees a terrifying dream and [through the very fear that seizes him] his sins are forgiven, and sometimes his body endures the hardship of labour, and in exchange for that, his sins are forgiven.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ક્યારેક મોમિન ભયાનક સ્વપ્ન જુએ છે અને [તે જ ડરના કારણે જે તેને પકડે છે] તેના ગુનાહ માફ થઈ જાય છે, અને ક્યારેક તેનું શરીર કામની તકલીફ સહન કરે છે અને તેના બદલામાં તેના ગુનાહ માફ થઈ જાય છે.

#12 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) حَاکِیاً عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ یَا ابْنَ آدَمَ بِمَشِیَّتِی کُنْتَ أَنْتَ الَّذِی تَشَاءُ إِلَی قَوْلِهِ وَ بِسُوءِ ظَنِّکَ قَنَطْتَ مِنْ رَحْمَتِی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- پیامبر (صلی الله علیه و آله) از خدای جلّ جلاله حکایت کرد که فرمود: «ای فرزند آدم! آنچه تو می‌خواهی، به خواست من است .... و با بدگمانی خودت است که از رحمت من مأیوس شوی».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) narrated from Allah, majestic is His majesty, that He said: "O son of Adam! What you will is by My will .... and it is through your own ill-thought that you despair of My mercy."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) અલ્લાહ જલ્લ જલાલોહુ તરફથી વર્ણન કર્યું કે તેમણે ફરમાવ્યું: "હે આદમના પુત્ર! તું જે ઇચ્છે છે તે મારી ઇચ્છાથી છે .... અને તારી પોતાની ખરાબ ધારણાના કારણે તું મારી રહમતથી નિરાશ થાય છે."

#13 از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه‌ی گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است Do not despair of Allah's mercy; indeed Allah forgives all sins, for He is the Most Forgiving, the Most Merciful અલ્લાહની રહમતથી નાઉમ્મીદ ન થાઓ, ખરેખર અલ્લાહ સર્વ ગુનાહો માફ કરી દે છે, ખરેખર તે ઘણો માફ કરનાર અને દયાળુ છે

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ أَبُو هَاشِمٍ سَمِعْتُ أَبَا مُحَمَّدٍ (علیه السلام) یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ لَیَعْفُو یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ عَفْواً یُحِیطُ عَلَی الْعِبَادِ حَتَّی یَقُولَ أَهْلُ الشِّرْکِ وَ اللهِ رَبِّنا ما کُنَّا مُشْرِکِینَ فَذَکَرْتُ فِی نَفْسِی حَدِیثاً حَدَّثَنِی بِهِ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِنَا مِنْ أَهْلِ مَکَّهًَْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَرَأَ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ فَقَالَ الرَّجُلُ وَ مَنْ أَشْرَکَ فَأَنْکَرْتُ ذَلِکَ وَ تَنَمَّرْتُ لِلرَّجُلِ فَأَنَا أَقُولُ فِی نَفْسِی إِذْ أَقْبَلَ عَلَیَّ (علیه السلام) فَقَالَ إِنَّ اللهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ بِئْسَمَا قَالَ هَذَا وَ بِئْسَمَا رَوَی.

امام عسکری (علیه السلام)- ابوهاشم گوید: شنیدم امام عسکری (علیه السلام) فرمود: خداوند در روز قیامت ، چنان مردم را عفو می‌کند و از گناهان آن‌ها می‌گذرد که بر قلب هیچ‌کس خطور نکرده است تا اینکه اهل شرک می‌گویند: به خداوندی که پروردگار ماست سوگند که ما مشرک نبودیم!. ( انعام/۲۳ )». در این هنگام، حدیثی به یادم آمد که مردی شیعه از اهل مکّه گفته بود که؛ پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آیه: إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً را تلاوت کرد، شخصی گفت: «هرکس که شرک بورزد [هم بخشیده می‌شود]». از آن سخن ناخشنود شدم و نسبت به آن مرد ابراز ناخشنودی کردم و درحالی‌که پیش خود چنان می‌گفتم، امام (علیه السلام) رو به من کرد و فرمود: خداوند [هرگز] شرک را نمی‌بخشد! و پایین‌تر از آن را برای هرکس [بخواهد و شایسته بداند] می‌بخشد. ( نساء/۴۸ ). خداوند شرک را نمی آمرزد و جز آن را برای هرکه بخواهد می‌آمرزد. او بد سخن گفت و بد چیزی روایت کرد.

Imam al-Askari (peace be upon him): Abu Hashim said: I heard Imam al-Askari (peace be upon him) say: On the Day of Resurrection, Allah will pardon people and overlook their sins to such an extent as has never crossed the heart of anyone, so that the people of shirk (polytheism) will say: وَ اللهِ رَبِّنا ما کُنَّا مُشْرِکِینَ [By Allah, our Lord, we were not polytheists!] (al-An'am/23). At that moment, a hadith came to my mind that a Shi'a man from the people of Makkah had narrated to me; that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) recited the verse: إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً [Indeed Allah forgives all sins], and a person said: 'Whoever commits shirk [is also forgiven].' I was displeased with that statement and expressed my displeasure toward that man, and while I was saying this to myself, the Imam (peace be upon him) turned to me and said: Allah [never] forgives shirk being associated with Him! And forgives what is less than that for whomever He [wills and deems worthy]. (al-Nisa/48). Allah does not forgive shirk and forgives what is other than that for whomever He wills. He spoke ill and narrated ill.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અબૂ હાશિમ કહે છે: મેં ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા: કયામતના દિવસે અલ્લાહ લોકોને એવી રીતે માફ કરશે અને તેમના ગુનાહોને એવી રીતે અવગણશે કે જે કોઈના પણ દિલમાં આવ્યું નથી, ત્યાં સુધી કે શિર્કવાળા લોકો કહેશે: وَ اللهِ رَبِّنا ما کُنَّا مُشْرِکِینَ [અમારા પરવરદિગાર અલ્લાહની કસમ, અમે મુશરિક ન હતા!] (અન્આમ/૨૩). આ સમયે મને એક હદીસ યાદ આવી કે મક્કાના એક શિયા પુરુષે કહ્યું હતું કે; પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ આયત: إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً [ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહોને માફ કરે છે] ની તિલાવત કરી, ત્યારે એક વ્યક્તિએ કહ્યું: 'જે કોઈ શિર્ક કરે [તેને પણ માફ કરી દેવામાં આવે છે].' હું તે વાતથી નાખુશ થયો અને તે માણસ પ્રત્યે નાખુશી વ્યક્ત કરી, અને જ્યારે હું મનમાં આમ કહી રહ્યો હતો, ત્યારે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) મારી તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: અલ્લાહ [ક્યારેય] શિર્કને માફ કરતો નથી! અને તેનાથી નીચેના [ગુનાહ] ને જેના માટે [ઈચ્છે અને લાયક સમજે] માફ કરે છે. (નિસા/૪૮). અલ્લાહ શિર્કને માફ કરતો નથી અને તે સિવાયના [ગુનાહો] ને જેના માટે ઈચ્છે માફ કરે છે. તેણે ખરાબ કહ્યું અને ખરાબ રિવાયત કરી.

#14 دعا Supplication (Du'a) દુઆ

إِلَیْکَ رُفِعَتِ الْأَصْوَاتُ وَ دُعِیَتِ الدَّعَوَاتُ وَ لَکَ عَنَتِ الْوُجُوهُ وَ لَکَ خَضَعَتِ الرِّقَابُ وَ إِلَیْکَ التَّحَاکُمُ فِی الْأَعْمَالِ یَا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ وَ یَا خَیْرَ مَنْ أَعْطَی یَا صَادِقُ یَا بَارِئُ یَا مَنْ لا یُخْلِفُ الْمِیعادَ یَا مَنْ أَمَرَ بِالدُّعَاءِ وَ وَعَدَ بِالْإِجَابَهًِْ یَا مَنْ قَالَ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ یَا مَنْ قَالَ وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَ لْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ وَ یَا مَنْ قَالَ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ لَبَّیْکَ وَ سَعْدَیْکَ هَا أَنَا ذَا بَیْنَ یَدَیْکَ الْمُسْرِفُ وَ أَنْتَ الْقَائِلُ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً.

امام علی (علیه السلام)- خداوندا! صداها به‌سوی تو بلند است و صورت‌ها بر آستان تو بر خاک است و گردن‌ها برای تو خاضع است و محاکمه‌ی اعمال با توست، ای بهترین مسئول و بهترین عطا کننده! ای راستگو و ای خالق و ای کسی که خلف وعده نمی‌کنی، ای کسی که دستور دعا دادی و اجابت را ضامن شدی و فرمودی: مرا بخوانید تا [دعای] شما را بپذیرم!. ( غافر/۶۰ ). و فرمودی: و هنگامی‌که بندگان من، از تو درباره‌ی من سؤال کنند، [بگو]: من نزدیکم! دعای دعاکننده را، به هنگامی‌که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم! پس باید دعوت مرا بپذیرند، و به من ایمان بیاورند، تا راه یابند [و به مقصد برسند]!. ( بقره/۱۸۶ ). و فرمودی: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ. آری! می‌پذیرم! من همان اسراف‌کننده [بر نفس خویش] هستم، و تو فرموده‌ای: لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً.

Imam Ali (peace be upon him): O Allah! Voices are raised toward You, and faces are on the dust at Your threshold, and necks are humbled before You, and the judgement of deeds rests with You. O best of those who are asked and best of those who give! O Truthful One, O Creator, O One who does not break His promise, O One who commanded supplication and guaranteed its acceptance and said: ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ [Call upon Me, I will answer you (your supplication)!] (Ghafir/60). And You said: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَ لْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ [And when My servants ask you about Me, [say]: I am near! I answer the call of the caller when he calls Me. So let them respond to My call and believe in Me, so that they may be guided [and reach the goal]!] (al-Baqarah/186). And You said: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [O My servants who have transgressed against themselves! Do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful]. Yes! I accept! I am that very transgressor [against my own self], and You have said: لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً [Do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અય અલ્લાહ! અવાજો તારી તરફ બુલંદ છે અને ચહેરાઓ તારા ઉંબરે ધૂળમાં છે અને ગરદનો તારા માટે નમેલી છે અને આમાલોનો ચુકાદો તારી પાસે છે, અય શ્રેષ્ઠ મસ્ઊલ અને શ્રેષ્ઠ અતા કરનાર! અય સાચા, અય ખાલિક, અય તે કે જે વાયદાનો ભંગ કરતો નથી, અય તે કે જેણે દુઆનો હુકમ આપ્યો અને કબૂલિયતની ઝમાનત આપી અને ફરમાવ્યું: ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ [મને પોકારો, હું તમારી [દુઆ] કબૂલ કરીશ!] (ગાફિર/૬૦). અને ફરમાવ્યું: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَ لْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ [અને જ્યારે મારા બંદાઓ મારા વિશે તમને પૂછે, [કહો]: હું નજદીક છું! દુઆ કરનારની દુઆનો, જ્યારે તે મને પોકારે, જવાબ આપું છું! તો તેમણે મારી દાવત કબૂલ કરવી જોઈએ, અને મારા પર ઈમાન લાવવું જોઈએ, જેથી તેઓ હિદાયત પામે [અને મંઝિલ પર પહોંચે]!] (બકરહ/૧૮૬). અને ફરમાવ્યું: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [અય મારા બંદાઓ કે જેમણે પોતાના પર જુલ્મ કર્યો છે! અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહોને માફ કરે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, દયાળુ છે]. હા! હું કબૂલ કરું છું! હું જ તે [પોતાના પર] ઇસ્રાફ કરનાર છું, અને તેં ફરમાવ્યું છે: لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً [અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહોને માફ કરે છે].

#15 دعا Supplication (Du'a) દુઆ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنْ صَلَّی هَذِهِ الصَّلَاهًَْ وَ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ رَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ شَرَّ أَهْلِ السَّمَاءِ وَ أَهْلِ الْأَرْضِ وَ شَرَّ الشَّیْطَانِ وَ شَرَّ کُلِّ سُلْطَانٍ جَائِر ٍو ... أَنْتَ أَحْصَی لِذُنُوبِی مِنِّی فَاغْفِرْهَا لِی یَا إِلَهِی إِنَّ ذُنُوبِی کَثِیرَهًٌْ وَ أَفْعَالِی سَیِّئَهًٌْ وَ جَرَائِرِی وَ إِجْرَامِی عَظِیمَهًٌْ وَ إِقْدَامِی وَ اجْتِرَائِی أَکْثَرُ مِنْ أَنْ یُحْصَی أَوْ یُعَدُّ أَوْ یُذْکَرُ أَوْ یُنْشَرُ وَ اعْتِمَادِی یَا سَیِّدِی عَلَی عَفْوِکَ وَ عَلَی مَا وَعَدْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِکَ فَإِنَّکَ یَا سَیِّدِی قُلْتَ وَ قَوْلُکَ الْحَقُّ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ فَاغْفِرْ لِی مَا قَدَّمْتُ وَ مَا أَخَّرْتُ وَ مَا أَسْرَرْتُ وَ مَا أَعْلَنْتُ وَ أَخْطَأْتُ وَ تَعَمَّدْتُ وَ حَفِظْتُ وَ نَسِیتُ وَ عَلِمْتُ وَ شَهِدْتُ وَ رَحْمَتُکَ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ وَأَنَا شَیْءٌ فَلْتَسَعْنِی رَحْمَتُکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس این نماز را بجا آورد و این دعا را بگوید، خداوند شرّ اهل آسمان و اهل زمین و شرّ شیطان و شرّ پادشاه ستمگر را از او رفع می‌کند ... [دعا این است: خداوندا!] تو گناهان مرا بهتر از خودم [می‌دانی و] شمارش می‌کنی. پس آن‌ها را به من ببخش؛ ای خدای من! گناهان من بسیار و کارهایم زشت و جسارت و جُرم‌هایم بزرگ و اقدام من [به گناه] و جرأت و جسارت من بیشتر از آن است که احصا شود (همه‌اش شمارش شود) یا شمرده شود یا ذکر شود یا منتشر شود. ای آقای من! اعتماد من بر عفو تو و بر فضل توست که به آن وعده دادی. چرا که ای آقای من! تو که سخنت حق است اینگونه فرمودی: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ پس گناهانی را که قبلاً انجام داده‌ام و آنچه که بعداً انجام می‌دهم و آنچه که پنهان کردم و آنچه آشکار ساختم و خطا کردم و عمداً [گناه] انجام داده‌ام و در یاد و خاطرم هست یا فراموش کردم و گواهی دادم، ببخش. رحمت تو هر شیء (چیزی) را فرا گرفته است و من هم یک شیء (چیز) هستم پس باید رحمت تو مرا هم فرا بگیرد ای مهربان‌ترین مهربانان!

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Whoever performs this prayer and recites this supplication, Allah will remove from him the evil of the people of the heavens and the people of the earth, the evil of Satan, and the evil of every tyrannical ruler ... [The supplication is: O Allah!] You know and count my sins better than I do myself. So forgive them for me; O my Allah! My sins are many, my deeds are ugly, and my transgressions and crimes are great, and my daring in [committing] sin and my boldness and audacity are more than can be enumerated (all counted) or numbered or mentioned or made public. O my Master! My reliance is upon Your pardon and upon Your bounty which You have promised. For, O my Master, You — whose word is truth — have said: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful]. So forgive the sins I have committed before and those I will commit later, and what I concealed and what I made public, and what I did in error and what I did deliberately, and what I remember and what I forgot, and what I witnessed. Your mercy has encompassed every thing, and I too am a thing, so let Your mercy encompass me as well, O Most Merciful of the merciful!

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ આ નમાઝ પઢે અને આ દુઆ પઢે, અલ્લાહ તેનાથી આસમાનવાળાઓ અને ઝમીનવાળાઓની બુરાઈ, શેતાનની બુરાઈ અને દરેક ઝાલિમ બાદશાહની બુરાઈ દૂર કરી દેશે ... [દુઆ આ છે: હે અલ્લાહ!] તું મારા ગુનાહોને મારા કરતાં વધારે સારી રીતે [જાણે છે અને] ગણે છે. તો તેમને મને માફ કરી દે; હે મારા ખુદા! મારા ગુનાહો ઘણા છે અને મારા કામો ખરાબ છે અને મારી જુર્રત અને જુર્મ મોટા છે અને મારું [ગુનાહ તરફ] પગલું ભરવું અને મારી હિંમત અને જુર્રત એટલી છે કે તેની ગણતરી (સંપૂર્ણ ગણતરી) થઈ શકે નહીં કે ગણી શકાય નહીં કે યાદ કરી શકાય નહીં કે જાહેર કરી શકાય નહીં. હે મારા સ્વામી! મારો ભરોસો તારી માફી પર અને તારા એ ફઝલ પર છે જેનો તેં વાયદો કર્યો છે. કારણ કે હે મારા સ્વામી! તું, જેની વાત હક છે, એવું ફરમાવ્યું છે: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [હે મારા બંદાઓ, જેમણે પોતાના પર ઝુલ્મ કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહો માફ કરે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, દયાળુ છે]. તો જે ગુનાહો મેં પહેલા કર્યા છે અને જે પછી કરીશ, અને જે મેં છુપાવ્યા અને જે જાહેર કર્યા, અને જે ભૂલથી કર્યા અને જે જાણી જોઈને કર્યા, અને જે યાદ છે અથવા ભૂલી ગયો અને જેની ગવાહી આપી, બધા માફ કરી દે. તારી રહમતે દરેક શયને (વસ્તુને) ઘેરી લીધી છે અને હું પણ એક શય (વસ્તુ) છું તો તારી રહમતે મને પણ ઘેરી લેવી જોઈએ, હે સૌથી વધુ દયા કરનારાઓમાં દયાળુ!

#16 دعا Supplication (Du'a) દુઆ

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

إِلَهِی إِنَّ ذُنُوبِی وَ کَثْرَتَهَا قَدْ غَبَّرَتْ وَجْهِی عِنْدَکَ وَ حَجَبَتْنِی عَنِ اسْتِئْهَالِ (اسْتِیهَالِ) رَحْمَتِکَ وَ بَاعَدَتْنِی عَنِ اسْتِنْجَازِ مَغْفِرَتِکَ وَ لَوْ لَا تَعَلُّقِی بِآلَائِکَ وَ تَمَسُّکِی بِالرَّجَاءِ لَمَا وَعَدْتَ أَمْثَالِی مِنَ الْمُسْرِفِینَ وَ أَشْبَاهِی مِنَ الْخَاطِئِینَ بِقَوْلِکَ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیم.

امام کاظم (علیه السلام)- خداوندا! گناهان من و بسیاری آن‌ها روی مرا در پیشگاه تو به غبار خود پوشانده، و مرا از اهلیّت رحمتت در پوشانده، و از طلب عملی‌شدن آمرزش تو دور ساخته است، و دلیل اینکه به نعمت‌های تو آویخته‌ام، و به امیدواری به تو چنگ زده‌ام به این خاطر است که به امثال من از اسرافکاران و خطاکاران، با این فرمایش خود وعده [بخشش] فرموده‌ای: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیم.

Imam Kazim (peace be upon him): O my Allah! My sins and their multitude have covered my face with their dust before You, and have veiled me from being worthy of Your mercy, and have distanced me from seeking the fulfilment of Your forgiveness. And the reason I have clung to Your blessings and grasped hold of hope in You is that You have promised [forgiveness] to the likes of me among the transgressors and to those like me among the sinners, with this saying of Yours: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیم [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful].

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): હે અલ્લાહ! મારા ગુનાહો અને તેમની અધિકતાએ મારા ચહેરાને તારી બારગાહમાં ધૂળથી ઢાંકી દીધો છે, અને મને તારી રહમતની લાયકાતથી ઢાંકી દીધો છે, અને તારી માફીના અમલમાં આવવાની માંગણીથી દૂર કરી દીધો છે, અને એ કારણ કે હું તારી નેમતોને પકડી બેઠો છું અને તારી પર ઉમ્મીદ રાખીને લટકી રહ્યો છું એ છે કે તેં મારા જેવા ઇસરાફ કરનારાઓ અને ખતાકારોને આ પોતાના ફરમાનથી [બખ્શિશનો] વાયદો કર્યો છે: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیم [હે મારા બંદાઓ, જેમણે પોતાના પર ઝુલ્મ કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહો માફ કરે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, દયાળુ છે].

#17 دعا Supplication (Du'a) દુઆ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

اللَّهُمَّ وَ إِنِّی أَقْصِدُکَ بِطَلِبَتِی وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِمَسْأَلَتِی وَ أُحْضِرُکَ رَغْبَتِی وَ أَجْعَلُ بِکَ اسْتِغَاثَتِی وَ بِدُعَائِکَ تَحَرُّمِی مِنْ غَیْرِ اسْتِحْقَاقٍ مِنِّی لِاسْتِمَاعِکَ لَا اسْتِیجَابٍ لِإِجَابَتِکَ عَنْ بَسْطِ یَدٍ إِلَی طَاعَتِکَ أَوْ قَبْضِ یَدٍ مِنْ مَعَاصِیکَ وَ لَا اتَّعَاظٍ مِنِّی لِزَجْرِکَ وَ لَا إِحْجَامٍ عَنْ نَهْیِکَ إِلَّا لَجْأً إِلَی تَوْحِیدِکَ وَ مَعْرِفَتِکَ بِمَعْرِفَتِی أَنْ لَا رَبَّ لِی غَیْرُکَ وَ لَا قُوَّهًَْ وَ لَا اسْتِعَانَهًَْ إِلَّا بِکَ إِذْ تَقُولُ یَا إِلَهِی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ لِمُسْرِفِی عِبَادِکَ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ.

امام صادق (علیه السلام)- خدایا! من با خواسته‌ام تو را قصد کرده و با در خواستم به تو رو می‌کنم و میل و رغبتم را نزد تو می‌آورم و از تو یاری می‌طلبم و به دعای تو پناه آوردم [و به این وسیله با تو هم‌صحبت شدم] بدون اینکه شایستگی این را داشته باشم که [به دعای من] گوش دهی، بدون اینکه شایسته اجابت تو باشم. و نتیجه پذیرش دستور تو در انجام طاعات و عبادات و دست‌کشیدن از گناهان باشد و بدون اینکه از منع‌کردن‌های تو، پند بگیرم و از نهی‌های تو دست بکشم [و انجام ندهم.] بلکه دلیل این درخواست چیزی نیست جز اینکه به یگانگی تو و به شناخت تو پناهنده شده‌ام، به معرفت من به اینکه پروردگاری جز تو ندارم و نیرو و کمکی جز از سوی تو وجود ندارد، زیرا ای خدای من و آقای من و مولای من! تو به بندگانت که بر خود اسراف و ستم کرده‌اند اینگونه می‌گویی: لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ.

Imam Sadiq (peace be upon him): O Allah! I turn to You with my request and I face You with my petition and I bring my desire before You and I seek help from You and I take refuge in supplicating to You [and by this means I converse with You], without having any right that You should listen [to my supplication], without being deserving of Your response. And [this is] not the result of accepting Your command in performing acts of obedience and worship and refraining from sins, and not because I took heed of Your warnings or held back from Your prohibitions [and did not commit them]. Rather, the reason for this request is nothing but that I have taken refuge in Your Oneness and in knowledge of You, through my knowledge that I have no Lord besides You, and that there is no strength nor help except from You, for O my Allah and my Master and my Lord! You say to Your servants who have committed excesses and wronged themselves: لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [Do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હે અલ્લાહ! હું મારી માંગણી સાથે તારો ઇરાદો કરું છું અને મારી અરજ સાથે તારા તરફ રુખ કરું છું અને મારી ઇચ્છા અને રગ્બતને તારી પાસે લાવું છું અને તારાથી મદદ માંગું છું અને તારી દુઆની પનાહ લીધી છે [અને આ રીતે તારી સાથે વાતચીત કરું છું] એ લાયકાત વગર કે તું [મારી દુઆ] સાંભળે, અને એ લાયકાત વગર કે તારા જવાબનો હકદાર બનું. અને એ તારા હુકમને કબૂલ કરવાનું નતીજો પણ નથી કે તાઅત અને ઇબાદતો કરવામાં અને ગુનાહોથી હાથ ખેંચી લેવામાં, અને એ પણ નહીં કે તારી મનાઈઓથી બોધ લઈને તારી નહી કરેલી બાબતોથી હાથ ખેંચી લીધો હોય [અને તે ન કરું]. બલ્કે આ માંગણીનું કારણ કંઈ નથી સિવાય એ કે તારી યગાનગી અને તારી માઅરેફતમાં પનાહ લીધી છે, મારી આ માઅરેફત સાથે કે તારા સિવાય કોઈ પરવરદિગાર નથી અને તારા સિવાય કોઈ તાકત અને મદદ નથી, કારણ કે હે મારા ખુદા અને મારા સ્વામી અને મારા મૌલા! તું તારા બંદાઓને, જેમણે પોતાના પર ઇસરાફ અને ઝુલ્મ કર્યો છે, આ પ્રમાણે કહે છે: لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહો માફ કરે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, દયાળુ છે].

#18 ولایت Wilayah વિલાયત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌سُلَیْمَانَ عَنْ أَبِیهِ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) إِذْ دَخَلَ عَلَیْهِ أَبُوبَصِیرٍ وَ قَدْ خَفَرَهُ النَّفَسُ فَلَمَّا أَخَذَ مَجْلِسَهُ قَالَ لَهُ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) یَا أَبَامُحَمَّدٍ مَا هَذَا النَّفَسُ الْعَالِی فَقَالَ جُعِلْتُ فِدَاکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) کَبِرَ سِنِّی وَ دَقَّ عَظْمِی وَ اقْتَرَبَ أَجَلِی مَعَ أَنَّنِی لَسْتُ أَدْرِی مَا أَرِدُ عَلَیْهِ مِنْ أَمْرِ آخِرَتِی فَقَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) یَا أَبَا مُحَمَّدٍ أ مَا عَلِمْتَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی یُکْرِمُ الشَّبَابَ مِنْکُم وَ یَسْتَحْیِی مِنَ الْکُهُولِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ فَکَیْفَ یُکْرِمُ الشَّبَابَ وَ یَسْتَحْیِی مِنَ الْکُهُولِ فَقَالَ یُکْرِمُ اللَّهُ الشَّبَابَ أَنْ یُعَذِّبَهُمْ وَ یَسْتَحْیِی مِنَ الْکُهُولِ أَنْ یُحَاسِبَهُمْ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ هَذَا لَنَا خَاصَّهًًْ أَمْ لِأَهْلِ التَّوْحِیدِ قَالَ فَقَالَ لَا وَ اللَّهِ إِلَّا لَکُمْ خَاصَّهًًْ دُونَ الْعَالَمِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاک زِدْنِی ... فقَالَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَقَدْ ذَکَرَکُمُ اللَّهُ تَعَالَی فِی کِتَابِهِ إِذْ یَقُولُ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ وَ اللَّهِ مَا أَرَادَ بِهَذَا غَیْرَکُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- محمّدبن‌سلیمان از پدرش نقل کرده است: نزد امام صادق (علیه السلام) بودیم که ابوبصیر نفس زنان وارد شد چون نشست امام (علیه السلام) فرمود: «این چه حالی است»؟ عرض کرد: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) سنّ من فزونی گرفته و مغز استخوانم آب شده و اجلم نزدیک گشته درحالی‌که نمی‌دانم در آخرت بر من چه خواهد گذشت». فرمود: «یا ابا محمّد! آیا نمی‌دانی خداوند متعال جوانان شما را اکراه کرده از اینکه عذاب کند و پیروان شما را لطف کرده از اینکه به معرض حساب کشد». عرض کرد: «فدایت شوم! آیا این موهبت ویژه‌ی ما است یا برای تمام اهل توحید است». فرمود: «نه این فقط برای شما است نه برای دیگران». امام صادق (علیه السلام) به ابوبصیر فرمود: «خداوند در قرآن کریم شما را یادآوری کرده زیرا می‌فرماید یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ. به خدا قسم جز شما را اراده نکرده است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Muhammad ibn Sulayman narrates from his father: We were with Imam Sadiq (peace be upon him) when Abu Basir entered, panting. When he sat down, the Imam (peace be upon him) said: "What is this state?" He said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), my age has advanced, the marrow of my bones has melted away, and my death draws near, while I do not know what will befall me in the hereafter." He said: "O Abu Muhammad! Do you not know that Allah the Exalted holds your youth too dear to punish them, and shows regard for your elders too much to bring them to account?" He said: "May I be your ransom! Is this favour exclusive to us, or is it for all the people of tawhid (monotheism)?" He said: "No, this is only for you and no one else." Imam Sadiq (peace be upon him) said to Abu Basir: "Allah has mentioned you in the noble Qur'an, for He says: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful]. By Allah, He intended none but you."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન સુલયમાન પોતાના પિતાથી નકલ કરે છે: અમે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે હતા કે અબૂ બસીર હાંફતા હાંફતા દાખલ થયા. જ્યારે તેઓ બેઠા, ત્યારે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આ કેવી હાલત છે?" તેમણે અરજ કરી: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! મારી ઉંમર વધી ગઈ છે, મારા હાડકાનો મગજ પીગળી ગયો છે અને મારી મૃત્યુ નજીક આવી ગઈ છે, જ્યારે હું નથી જાણતો કે આખિરતમાં મારા પર શું વીતશે." તમે (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ અબૂ મુહમ્મદ! શું તું નથી જાણતો કે અલ્લાહ તઆલા તમારા યુવાનોને અઝાબ કરવાથી અકરામ કરે છે અને તમારા વૃદ્ધોને હિસાબમાં લેવાથી લિહાજ કરે છે?" તેમણે અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! શું આ ઇનાયત ફક્ત અમારા માટે ખાસ છે કે તમામ અહલે તૌહીદ માટે છે?" તમે ફરમાવ્યું: "ના, આ ફક્ત તમારા માટે જ છે, બીજા કોઈ માટે નહીં." ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અબૂ બસીરને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે કુરઆને કરીમમાં તમારો ઉલ્લેખ કર્યો છે, કારણ કે તે ફરમાવે છે: یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [ઓ મારા બંદાઓ જેમણે પોતાના પર અતિરેક કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહો માફ કરી દે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, દયાળુ છે]. અલ્લાહની કસમ, તેણે તમારા સિવાય કોઈને ઇરાદો કર્યો નથી."

#19 ولایت Wilayah વિલાયત

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ ... قَالَ نَزَلَتْ فِی شِیعَهًِْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) خَاصَّهًًْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ... این آیه تنها درباره‌ی پیروان امیرالمؤمنین (علیه السلام) نازل شده است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful] ... this verse was revealed only concerning the followers of the Commander of the Faithful (peace be upon him).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [ઓ મારા બંદાઓ જેમણે પોતાના પર અતિરેક કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહો માફ કરી દે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, દયાળુ છે] ... આ આયત ફક્ત અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ના પૈરવીકારો વિશે નાઝિલ થઈ છે.

#20 ولایت Wilayah વિલાયત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

سُئِلَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عزّوجلّ قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ أخاص أم عام قال خاص هو لشیعتنا.

امام باقر (علیه السلام)- از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی این کلام خداوند عزّوجلّ قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ پرسیده شد که: «آیا این آیه خاص است (مخصوص فرد خاصّی است) یا عام (فراگیر) است»؟ فرمود: «این [بخشش] فقط مخصوص شیعیان ماست».

Imam Baqir (peace be upon him): Imam Baqir (peace be upon him) was asked about this word of Allah the Mighty and Majestic, قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [Say: O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah; indeed Allah forgives all sins; indeed He is the Forgiving, the Merciful]: "Is this verse specific (restricted to a particular person) or general (encompassing all)?" He said: "This [forgiveness] is only for our Shia."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના આ કલામ قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ إِنَّ اللهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ [કહી દો: ઓ મારા બંદાઓ જેમણે પોતાના પર અતિરેક કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ; ખરેખર અલ્લાહ બધા ગુનાહો માફ કરી દે છે; ખરેખર તે માફ કરનાર, દયાળુ છે] વિશે પૂછવામાં આવ્યું કે: "શું આ આયત ખાસ છે (કોઈ ખાસ વ્યક્તિ માટે છે) કે આમ (સર્વસામાન્ય) છે?" તમે ફરમાવ્યું: "આ [બક્ષિશ] ફક્ત અમારા શિયાઓ માટે ખાસ છે."

#21 ولایت Wilayah વિલાયત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَا یُعْذِرُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ أَحَداً یَقُولُ یَا رَبِّ لَمْ أَعْلَمْ أَنَّ وُلْدَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) هُمُ الْوُلَاهًُْ عَلَی النَّاسِ کَافَّهًًْ وَ فِی شِیعَهًِْ وُلْدِ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) أَنْزَلَ اللَّهُ هَذِهِ الْآیَهًَْ خَاصَّهًًْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلی أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللهِ ...

امام باقر (علیه السلام)- خداوند در روز قیامت چنین عذر و بهانه‌ای را از کسی نمی‌پذیرد که بگوید: «پروردگارا! نمی‌دانستم که فرزندان فاطمه (سلام الله علیها) بر تمامی مردم والی و حاکم هستند». و خداوند مخصوص شیعیان فرزندان فاطمه (سلام الله علیها) این آیه را نازل فرمود: یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَی أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللهِ [و در مورد دیگران صدق نمی‌کند]».

Imam Baqir (peace be upon him): On the Day of Resurrection, Allah will not accept any excuse from anyone who says: "O my Lord! I did not know that the children of Fatimah (peace be upon her) are the guardians and rulers over all people." And Allah revealed this verse specifically concerning the Shia of the children of Fatimah (peace be upon her): یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَی أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللهِ [O My servants who have transgressed against themselves, do not despair of the mercy of Allah] [and it does not apply to others].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ કયામતના દિવસે એવા કોઈ વ્યક્તિનું બહાનું નહીં સ્વીકારે જે કહે કે: "પરવરદિગાર! હું નહોતો જાણતો કે ફાતિમા (સલામુલ્લાહે અલયહા)ના ફરઝંદો તમામ લોકો પર વાલી અને હાકિમ છે." અને અલ્લાહે ખાસ ફાતિમા (સલામુલ્લાહે અલયહા)ના ફરઝંદોના શિયાઓ માટે આ આયત નાઝિલ ફરમાવી: یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَی أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللهِ [ઓ મારા બંદાઓ જેમણે પોતાના પર અતિરેક કર્યો છે, અલ્લાહની રહમતથી નિરાશ ન થાઓ] [અને બીજાઓના મામલામાં તે લાગુ પડતી નથી].

#22 ولایت Wilayah વિલાયત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

یا عِبادِ مَا عَلَیَّ مِلَّهًِْ ابراهیم (علیه السلام) أَحَدُ غَیْرُکُمْ وَ مَا یَقْبَلُ اللَّهُ الَّا مِنْکُمْ وَ لَا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ الَّا لَکُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- ای عباد! جز شما (شیعیان) کسی بر دین و آیین ابراهیم (علیه السلام) نیست، و خداوند فقط از شما [اعمالتان را] قبول می‌کند و [فقط] گناهان شما را می‌آمرزد.

Imam Sadiq (peace be upon him): O servants! None is upon the religion and creed of Ibrahim (peace be upon him) except you (the Shia), and Allah accepts [deeds] only from you and forgives sins only for you.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઓ બંદાઓ! તમારા (શિયાઓ) સિવાય કોઈ પણ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ના દીન અને આઈન પર નથી, અને અલ્લાહ ફક્ત તમારા [આમાલ] જ કબૂલ કરે છે અને [ફક્ત] તમારા ગુનાહો જ માફ કરે છે.

#23 گناهان Sins ગુનાહો

الذُّنُوبُ ثَلَاثَهًٌْ فَذَنْبٌ مَغْفُورٌ وَ ذَنْبٌ غَیْرُ مَغْفُورٍ وَ ذَنْبٌ نَرْجُو لِصَاحِبِهِ وَ نَخَافُ عَلَیْهِ قَالَ {لَهُ حَبَّهًُْ الْعُرَنِی} یَا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَبَیِّنْهَا لَنَا. قَالَ: نَعَمْ أَمَّا الذَّنْبُ الْمَغْفُورُ فَعَبْدٌ عَاقَبَهُ اللَّهُ عَلَی ذَنْبِهِ فِی الدُّنْیَا فَاللَّهُ أَحْلَمُ وَ أَکْرَمُ مِنْ أَنْ یُعَاقِبَ عَبْدَهُ مَرَّتَیْنِ وَ أَمَّا الذَّنْبُ الَّذِی لَا یُغْفَرُ فَمَظَالِمُ الْعِبَادِ بَعْضِهِمْ لِبَعْضٍ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِذَا بَرَزَ لِخَلْقِهِ أَقْسَمَ قَسَماً عَلَی نَفْسِهِ فَقَالَ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی لَا یَجُوزُنِی ظُلْمُ ظَالِمٍ وَ لَوْ کَفٌّ بِکَفٍّ وَ لَوْ مَسْحَهًٌْ بِکَفٍّ وَ لَوْ نَطْحَهًٌْ مَا بَیْنَ الْقَرْنَاءِ إِلَی الْجَمَّاءِ فَیَقْتَصُّ لِلْعِبَادِ بَعْضِهِمْ مِنْ بَعْضٍ حَتَّی لَا تَبْقَی لِأَحَدٍ عَلَی أَحَدٍ مَظْلِمَهًٌْ ثُمَّ یَبْعَثُهُمْ لِلْحِسَابِ وَ أَمَّا الذَّنْبُ الثَّالِثُ فَذَنْبٌ سَتَرَهُ اللَّهُ عَلَی خَلْقِهِ وَ رَزَقَهُ التَّوْبَهًَْ مِنْهُ فَأَصْبَحَ خَائِفاً مِنْ ذَنْبِهِ رَاجِیاً لِرَبِّهِ فَنَحْنُ لَهُ کَمَا هُوَ لِنَفْسِهِ نَرْجُو لَهُ الرَّحْمَهًَْ وَ نَخَافُ عَلَیْهِ الْعَذَابَ.

امام علی (علیه السلام)- گناهان سه‌گونه‌اند: گناه آمرزیدنی و گناه نیامرزیدنی و گناهی که، گناهکار امید دارد که بخشیده شود و می‌ترسید که نبخشند. [حبّه عرنی] گفت: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! آن‌ها را برای ما روشن کن (توضیح بده)». فرمود: «آری، گناه آمرزیدنی آن است که خدا گنهکار را در دنیا کیفر داده و خدا حکیم‌تر و کریم‌تر است از اینکه بنده خود را دو بار کیفر دهد [و بخواهد در آخرت نیز کیفر دهد لذا او را می‌بخشد]، و امّا گناهی که آمرزیده نشود ظلم بنده‌ها به یکدیگر است. چون خدا به خلقش توجّه کرده و به نام خودش قسم مؤکّدی خورد و فرمود: «به عزّت و جلال خود قسم می‌خورم که از ظلم یک ظالم به کس دیگر نگذرم، حتّی اگر به اندازه‌ی یک کف دست ظلم کرده باشد و یا حتّی اگر به اندازه‌ی لمس‌کردن، ظلم کرده باشد و مثل گوسفند شاخ‌دار به گوسفند بی‌شاخ، شاخ زده باشد. خداوند ظلم مردم به یکدیگر را آنقدر قصاص می‌کند، تا دیگر، ظلمی بی‌جواب نماند و پس از آن است که آن‌ها را برای محاسبه‌ی اعمالشان حاضر می‌کند؛ خدا قصاص کند برای بندگان در ظلم به هم تا مظلمه‌ای بر کسی نماند، و آنگاه آن‌ها را پای حساب کشاند امّا گناه سوّم آن است که خدا آن را بر بنده‌اش پنهان داشته و توبه از آن را روزی او کرده و او از گناهش ترسان شده و او را امیدوار به پروردگارش کرده، و ما هم به‌اندازه‌ی خودش از او طرفداری می‌کنیم و برایش امید رحمت داریم و از اینکه [بخشیده نشود و] کیفر ببیند هراسانیم».

Imam Ali (peace be upon him): Sins are of three kinds: a sin that is forgiven, a sin that is not forgiven, and a sin for which the sinner hopes to be forgiven and fears he will not be forgiven. [Habbah al-Urani] said: "O Commander of the Faithful (peace be upon him)! Explain them to us (clarify them)." He said: "Yes. As for the forgiven sin, it is when Allah has punished the sinner for it in this world, and Allah is more forbearing and more generous than to punish His servant twice [and to punish him in the Hereafter as well; therefore He forgives him]. As for the sin that is not forgiven, it is the wrongs of the servants against one another. For when Allah turns His attention to His creation, He swears a solemn oath by His own name and says: 'By My might and majesty, I will not let the wrong of any wrongdoer pass Me by, even if it be the measure of a palm of the hand, or even the measure of a mere touch, and even if a horned sheep butted a hornless sheep.' Allah takes retribution for the wrongs of people against one another to such an extent that no wrong is left unanswered, and only after that does He bring them forward for the reckoning of their deeds; Allah takes retribution for the servants for their wronging one another until no grievance remains upon anyone against another, and then He drives them to the reckoning. As for the third sin, it is the one that Allah has concealed from His servant and has granted him repentance from it, so that he becomes fearful of his sin and hopeful of his Lord. And we too support him to the same measure as he does himself; we hope for mercy for him and we fear that he [will not be forgiven and] will be punished."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ગુનાહો ત્રણ પ્રકારના છે: માફ થનારો ગુનાહ, માફ ન થનારો ગુનાહ, અને એવો ગુનાહ કે જેમાં ગુનેહગારને આશા હોય કે માફ થઈ જશે અને ડર હોય કે માફ નહીં થાય. [હબ્બએ ઉરની] એ કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! તેમને અમારા માટે સ્પષ્ટ કરો (સમજાવો)." ફરમાવ્યું: "હા, માફ થનારો ગુનાહ એ છે કે અલ્લાહે ગુનેહગારને દુનિયામાં જ સજા આપી દીધી, અને અલ્લાહ પોતાના બંદાને બે વાર સજા આપવાથી વધુ હિકમતવાળો અને કરીમ છે [અને આખેરતમાં પણ સજા આપવા ઇચ્છે એથી, તેથી તેને માફ કરી દે છે]. અને માફ ન થનારો ગુનાહ એ છે કે બંદાઓનો એકબીજા પર ઝુલ્મ. કેમ કે જ્યારે અલ્લાહ પોતાની ખલ્કત તરફ ધ્યાન આપે છે ત્યારે પોતાના નામની મજબૂત કસમ ખાય છે અને ફરમાવે છે: 'મારી ઇઝ્ઝત અને જલાલની કસમ, હું કોઈ ઝાલિમના ઝુલ્મને બીજા પર પસાર થવા નહીં દઉં, ભલે તેણે એક હથેળી બરાબર ઝુલ્મ કર્યો હોય, અથવા ભલે માત્ર સ્પર્શ કરવા બરાબર ઝુલ્મ કર્યો હોય, અને ભલે શિંગડાવાળી ઘેટીએ શિંગડા વગરની ઘેટીને શિંગડું માર્યું હોય. અલ્લાહ લોકોના એકબીજા પરના ઝુલ્મનો એટલો કિસાસ લે છે કે કોઈ ઝુલ્મ જવાબ વગરનો ન રહે, અને ત્યાર પછી જ તેમને તેમના આમાલના હિસાબ માટે હાજર કરે છે; અલ્લાહ બંદાઓ માટે એકબીજા પરના ઝુલ્મનો કિસાસ લે છે જ્યાં સુધી કોઈ પર કોઈની ફરિયાદ બાકી ન રહે, અને પછી તેમને હિસાબ પર લઈ જાય છે. પરંતુ ત્રીજો ગુનાહ એ છે કે અલ્લાહે તેને પોતાના બંદા પર છુપાવ્યો છે અને તેમાંથી તૌબા કરવાનું તેને રોજી કર્યું છે, અને તે પોતાના ગુનાહથી ડરવા લાગ્યો છે અને પોતાના પરવરદિગાર માટે આશાવાન થયો છે, અને અમે પણ તેની પોતાની જેટલી હદે તેની તરફદારી કરીએ છીએ અને તેના માટે રહમતની આશા રાખીએ છીએ અને [માફ ન થાય અને] સજા પામે તેનાથી ડરીએ છીએ."