سورة النساء

Verse 6 of 176

4:6

وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا وَ مَنْ كانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ كانَ فَقيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَ كَفى بِاللهِ‌ حَسيباً

و يتيمان را چون به حدّ بلوغ برسند، بيازماييد؛ اگر در آن‌ها رشد [كافى] يافتيد، اموالشان را به آن‌ها بدهيد. و پيش از آنكه بزرگ شوند، اموالشان را عجولانه و از روى اسراف نخوريد هركس كه بى‌نياز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خوددارى كند؛ و آن كس كه نيازمند است، به‌طور شايسته [و مطابق زحمتى كه مى‌كشد]، از آن مصرف كند. و هنگامى‌كه اموالشان را به آن‌ها باز مى‌گردانيد، بر آن‌ها شاهد بگيريد؛ [اگرچه] خداوند براى محاسبه كافى است.

And test the orphans until they attain puberty; then if you find in them maturity of intellect, make over to them their property, and do not consume it extravagantly and hastily, lest they attain to full age; and whoever is rich, let him abstain altogether, and whoever is poor, let him eat reasonably; then when you make over to them their property, call witnesses in their presence; and Allah is enough as a Reckoner.

અને યતીમોને અજમાવો જયારે તેઓ બાલિગ થઇ જાય; પછી જો તમે તેમનામાં કાંઈ (સંસાર વહેવારની) લાયકાત જૂઓ તો તેમનો માલ તેમને સોંપી દો, અને એ માલને ઉડાઉપણે ખર્ચીને તથા (એવા વિચારથી) જલ્દીથી ખાઈ ન જાઓ (કે) યતીમો મોટા થઈ જશે; અને જે (વાલી) માલદાર હોય તો તે યતીમોના માલથી તદ્દન પરહેઝ કરે (પરવરીશ કરવા બદલ વળતર ન લે), અને જે (વાલી) ગરીબ હોય, તે વ્યાજબી રીતે ખાય; પછી જયારે તમે તેમનો માલ તેમને હવાલે કરો ત્યારે તે ઉપર ગવાહ રાખી લો; જો કે અલ્લાહ હિસાબ લેવા માટે પૂરતો છે.

#1 و یتیمان را چون به حدّ بلوغ برسند، بیازمایید؛ اگر در آن‌ها رشد [کافی] یافتید، اموالشان را به آن‌ها بدهید Test the orphans until they reach the age of marriage અને યતીમોને જ્યારે તેઓ બલૂગની ઉંમરે પહોંચે ત્યારે તેમની પરીક્ષા કરો; જો તેમનામાં [પૂરતી] સમજદારી જુઓ, તો તેમનો માલ તેમને સોંપી દો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً وَ هُوَ الْعَقْلُ فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ قَدْ قِیلَ إِنَّ الرُّشْدَ هُوَ صَلَاحٌ فِی الدِّینِ وَ حِفْظُ الْمَال.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً، یعنی دیدید عاقل شده‌اند، اموالشان را به خودشان بپردازید. همچنین گفته شده: رُشْد، داشتن صلاحیّت دینی و [توانایی] نگهداری مال است.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً [Then if you perceive in them maturity], meaning if you see that they have become sensible, hand over their wealth to them. It has also been said: rushd is having religious competence and [the ability] to preserve wealth.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً [જો તમે તેઓમાં સમજદારી જુઓ], એટલે કે તમે જુઓ કે તેઓ સમજદાર થઈ ગયા છે, તો તેઓની સંપત્તિ તેઓને સોંપી દો. તેમજ કહેવાયું છે: રુશ્દ, દીની યોગ્યતા અને માલની હિફાઝત [કરવાની ક્ષમતા] હોવી છે.

#2 و یتیمان را چون به حدّ بلوغ برسند، بیازمایید؛ اگر در آن‌ها رشد [کافی] یافتید، اموالشان را به آن‌ها بدهید Test the orphans until they reach the age of marriage અને યતીમોને જ્યારે તેઓ બલૂગની ઉંમરે પહોંચે ત્યારે તેમની પરીક્ષા કરો; જો તેમનામાં [પૂરતી] સમજદારી જુઓ, તો તેમનો માલ તેમને સોંપી દો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ابن بابویه فی الفقیه: رُوِیَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ قَالَ إِینَاسُ الرُّشْدِ حِفْظُ الْمَالِ.

امام صادق (علیه السلام)- در مورد کلام خداوند متعال: وَابْتَلُوا الْیَتامی حَتَّی إِذا بَلَغُوا النِّکاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْکُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ یَکْبَرُوا، از ایشان پرسیدند؛ امام فرمود: «از علامت‌های رشد و بلوغ، [توانایی] حفظ مال است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Concerning the word of Allah the Exalted: وَابْتَلُوا الْیَتامی حَتَّی إِذا بَلَغُوا النِّکاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْکُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ یَکْبَرُوا [And test the orphans until they reach the age of marriage; then if you perceive in them maturity, hand over to them their wealth; and do not consume it wastefully and hastily lest they grow up], he was asked about it; the Imam said: "Among the signs of maturity and reaching adulthood is [the ability] to safeguard wealth."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાના કલામ: وَابْتَلُوا الْیَتامی حَتَّی إِذا بَلَغُوا النِّکاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْکُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ یَکْبَرُوا [અને યતીમોને પરખો ત્યાં સુધી કે તેઓ નિકાહની ઉંમરે પહોંચે; પછી જો તમે તેઓમાં સમજદારી જુઓ તો તેઓની સંપત્તિ તેઓને સોંપી દો; અને તેને ઉડાઉપણે તથા ઉતાવળે ન ખાઓ કે તેઓ મોટા થઈ જશે] વિશે ઇમામને પૂછવામાં આવ્યું; ઇમામે ફરમાવ્યું: "રુશ્દ અને બુલૂગની નિશાનીઓમાંથી એક, માલની હિફાઝત [કરવાની ક્ષમતા] છે."

#3 و یتیمان را چون به حدّ بلوغ برسند، بیازمایید؛ اگر در آن‌ها رشد [کافی] یافتید، اموالشان را به آن‌ها بدهید Test the orphans until they reach the age of marriage અને યતીમોને જ્યારે તેઓ બલૂગની ઉંમરે પહોંચે ત્યારે તેમની પરીક્ષા કરો; જો તેમનામાં [પૂરતી] સમજદારી જુઓ, તો તેમનો માલ તેમને સોંપી દો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی رِوَایَهًِْ أَبِی‌الْجَارُودِ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِه قَالَ مَنْ کَانَ فِی یَدِهِ مَالُ بَعْضِ الْیَتَامَی فَلَا یَجُوزُ لَهُ أَنْ یُؤْتِیَهُ حَتَّی یَبْلُغَ النِّکَاحَ وَ یَحْتَلِمَ فَإِذَا احْتَلَمَ وَ وَجَبَ عَلَیْهِ الْحُدُودُ وَ إِقَامَهًُْ الْفَرَائِضِ وَ لَایَکُونُ مُضَیِّعاً وَ لَاشَارِبَ خَمْرٍ وَ لَازَانِیاً فَإِذَا آنَسَ مِنْهُ الرُّشْدَ دَفَعَ إِلَیْهِ الْمَالَ وَ أَشْهَدَ عَلَیْهِ وَ إِنْ کَانُوا لَا یَعْلَمُونَ أَنَّهُ قَدْ بَلَغَ فَإِنَّهُ یُمْتَحَنُ بِرِیحِ إِبْطِهِ أَوْ نَبْتِ عَانَتِهِ فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ فَقَدْ بَلَغَ فَیَدْفَعُ إِلَیْهِ مَالَهُ إِذَا کَانَ رَشِیداً وَ لَا یَجُوزُ أَنْ یَحْبِسَ عَنْهُ مَالَهُ وَ یَعْتَلَّ عَلَیْهِ أَنَّهُ لَمْ یَکْبَرْ بَعْدُ.

امام باقر (علیه السلام)- در روایت ابوجارود آمده است: امام باقر (علیه السلام) در مورد این آیه: وَابْتَلُوا الْیَتامی حَتَّی إِذا بَلَغُوا النِّکاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْکُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ یَکْبَرُوا، فرمود: «هرکسی که اموال یتیمی در دست اوست، جایز نیست که اموال را به او بدهد، تا به سن نکاح رسیده و محتلم شود، پس اگر محتلم شد و حدود شرعی و انجام فرایض بر او واجب شد و زناکار و شارب خمر و از بین برنده اموال نبود و مطمئن شد که به حد بلوغ رسیده، مال را به او بدهد و شاهد گیرد و اگر مطمئن نبود که آیا کودک به سن بلوغ رسیده، به واسطه بوی زیر بغل یا موی روییده بر عانه مورد آزمایش قرار گیرد، و اگر این موارد حاصل آمده بود، پس به سن بلوغ رسیده و باید اموال به او پرداخت شود، و جایز نیست که اموال یتیمی که به بلوغ رسیده، حبس شود و بهانه آورده شود که به بلوغ نرسیده است».

Imam Baqir (peace be upon him): In the narration of Abu al-Jarud it is reported: Imam Baqir (peace be upon him) said concerning this verse: وَابْتَلُوا الْیَتامی حَتَّی إِذا بَلَغُوا النِّکاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْکُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ یَکْبَرُوا [And test the orphans until they reach the age of marriage; then if you perceive in them maturity, hand over to them their wealth; and do not consume it wastefully and hastily lest they grow up]: "Whoever has the property of an orphan in his hand, it is not permissible for him to give the property to him until he reaches the age of marriage and becomes muhtalim (attains puberty). So if he becomes muhtalim and the shar'i legal punishments and the performance of the obligatory duties become binding upon him, and he is not a fornicator, nor a wine-drinker, nor one who squanders wealth, and one is assured that he has reached the age of maturity, then let him give the wealth to him and call witnesses. And if it is not certain whether the child has reached the age of maturity, he is tested by the smell of his armpit or the growth of hair on his pubic region. If these signs are present, he has reached puberty, and his wealth must be paid to him; and it is not permissible to withhold the wealth of an orphan who has reached puberty and to make the excuse that he has not yet come of age."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ જારૂદની રિવાયતમાં આવ્યું છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ આ આયત: وَابْتَلُوا الْیَتامی حَتَّی إِذا بَلَغُوا النِّکاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ وَ لا تَأْکُلُوها إِسْرافاً وَ بِداراً أَنْ یَکْبَرُوا [અને યતીમોને પરખો ત્યાં સુધી કે તેઓ નિકાહની ઉંમરે પહોંચે; પછી જો તમે તેઓમાં સમજદારી જુઓ તો તેઓની સંપત્તિ તેઓને સોંપી દો; અને તેને ઉડાઉપણે તથા ઉતાવળે ન ખાઓ કે તેઓ મોટા થઈ જશે] વિશે ફરમાવ્યું: "જે વ્યક્તિના હાથમાં કોઈ યતીમની સંપત્તિ છે, તેને એ સંપત્તિ યતીમને આપવી જાયઝ નથી જ્યાં સુધી તે નિકાહની ઉંમરે પહોંચીને મોહતલિમ થાય. જો તે મોહતલિમ થયો અને શરઈ હદ તથા ફરાઇઝનું અદા કરવું તેના પર વાજિબ થયું, અને તે ઝિનાકાર, શરાબ પીનાર અને માલને બરબાદ કરનાર ન હોય, અને ખાત્રી થાય કે તે બુલૂગની હદે પહોંચી ગયો છે, તો માલ તેને સોંપી દે અને સાક્ષી લે. અને જો ખાત્રી ન હોય કે બાળક બુલૂગની ઉંમરે પહોંચ્યો છે કે નહીં, તો બગલના ગંધ અથવા ઝેરખાન પર ઊગેલા વાળ દ્વારા તેની પરીક્ષા કરવામાં આવે, અને જો આ બાબતો હાસિલ થઈ ગઈ હોય, તો તે બુલૂગની ઉંમરે પહોંચી ગયો છે અને તેને સંપત્તિ આપી દેવી જોઈએ; અને એ જાયઝ નથી કે બુલૂગની ઉંમરે પહોંચેલા યતીમની સંપત્તિ રોકી રાખવામાં આવે અને બહાનું બનાવવામાં આવે કે તે હજી બુલૂગની ઉંમરે નથી પહોંચ્યો."

#4 و یتیمان را چون به حدّ بلوغ برسند، بیازمایید؛ اگر در آن‌ها رشد [کافی] یافتید، اموالشان را به آن‌ها بدهید Test the orphans until they reach the age of marriage અને યતીમોને જ્યારે તેઓ બલૂગની ઉંમરે પહોંચે ત્યારે તેમની પરીક્ષા કરો; જો તેમનામાં [પૂરતી] સમજદારી જુઓ, તો તેમનો માલ તેમને સોંપી દો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ‌بْنِ‌الْمَعْبَدِ عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ قَالَ فَقَالَ إِذَا رَأَیْتُمُوهُمْ یُحِبُّونَ آلَ مُحَمَّدٍ (فَارْفَعُوهُمْ دَرَجَهًًْ.

امام صادق (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌معبد گوید: امام صادق (علیه السلام) در تفسیر آیه‌ی: فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ، فرمود: «اگر دیدید که آنان محّب آل محمّد (هستند، مقامشان را [در محاسبه‌ی میزان رشد و بلوغشان] بالا ببرید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abdullah ibn Ma'bad said: Imam Sadiq (peace be upon him), regarding the verse فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ [Then if you find in them maturity of intellect, make over to them their property], said: "If you see that they love the family of Muhammad (peace be upon him and his family), raise their rank [in the assessment of their maturity and coming of age]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન મઅબદ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ આયત فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ [જો તમે તેઓમાં બુદ્ધિની પરિપક્વતા જુઓ તો તેમનું ધન તેમને સોંપી દો] ના તફસીરમાં ફરમાવ્યું: "જો તમે જુઓ કે તેઓ આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ચાહનારા છે, તો [તેમની પરિપક્વતા અને બલૂગનો અંદાજ કાઢવામાં] તેમનો દરજ્જો ઊંચો કરો."

#5 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَإِنْ کَانَ فِی یَدِهِ مَالُ یَتِیمٍ وَ هُوَ غَنِیٌّ فَلَا یَحِلُّ لَهُ أَنْ یَأْکُلَ مِنْ مَالِ الْیَتِیمِ وَ مَنْ کَانَ فَقِیراً فَقَدْ حَبَسَ نَفْسَهُ عَلَی مَالِهِ فَلَهُ أَنْ یَأْکُلَ بِالْمَعْرُوفِ.

امام باقر (علیه السلام)- امّا اگر در دست کسی مال یتیمی بود و از آن مال نیز بی‌نیاز بود، دست بردن در آن مال و برداشتن بخشی از آن [حتی به‌عنوان حقّ‌ّّالزّحمه] بر او حلال نیست، امّا اگر فقیر بود و فقط بخشی از مال یتیم [که عنوان حقّ‌الزّحمه برای او دارد] که می‌تواند نیاز او را برآورده کند، مانعی نیست که از آن مال به‌طور شایسته‌ای بردارد و مصرف کند.

Imam Baqir (peace be upon him): But if someone has an orphan's property in his hand and he himself is well-off, it is not lawful for him to touch that property and take any portion of it [even as a fee for his work]. However, if he is poor and [taking] a portion of the orphan's property [as compensation for his labour] can meet his need, there is no objection to his taking from that property in a fitting measure and using it.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): પરંતુ જો કોઈની પાસે યતીમનું ધન હોય અને તે પોતે તે ધનથી બિનમોહતાજ હોય, તો તે ધનમાં હાથ નાખવો અને તેમાંથી કંઈક લેવું [મહેનતાણા તરીકે પણ] તેના માટે હલાલ નથી, પરંતુ જો તે ફકીર હોય અને યતીમના ધનમાંથી માત્ર એટલો ભાગ [જે તેના માટે મહેનતાણું ગણાય] જે તેની જરૂરત પૂરી કરી શકે, તો તે ધનમાંથી યોગ્ય રીતે લઈને વાપરવામાં કોઈ મનાઈ નથી.

#6 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عِیصِ‌بْنِ‌الْقَاسِمِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْیَتِیمَهًِْ مَتَی یُدْفَعُ إِلَیْهَا مَالُهَا؟ قَالَ إِذَا عَلِمْتَ أَنَّهَا لَا تُفْسِدُ وَ لَا تُضَیِّعُ. فَسَأَلْتُهُ إِنْ کَانَتْ قَدْ تَزَوَّجَتْ؟ فَقَالَ إِذَا تَزَوَّجَتْ فَقَدِ انْقَطَعَ مِلْکُ الْوَصِیِّ عَنْهَا.

امام صادق (علیه السلام)- عیص‌بن‌قاسم گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد اینکه چه زمانی مال دختر یتیم را باید به او پرداخت کرد، سؤال کردم و ایشان فرمود: «وقتی فهمیدی که او اهل فساد و تباه‌کردن مال نیست». پرسیدم: «اگر ازدواج کرده باشد چه»؟ فرمود: «اگر ازدواج کرد، اختیار وصیّ از او سلب می‌شود (وصیّ دیگر اختیاری ندارد)».

Imam Sadiq (peace be upon him): Iys ibn al-Qasim said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about when the property of an orphan girl should be handed over to her, and he said: "When you know that she is not given to corruption or to wasting property." I asked: "What if she has married?" He said: "If she has married, the guardian's authority over her is severed (the guardian no longer has any authority)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઈસ બિન કાસિમ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું કે યતીમ છોકરીનું ધન તેને ક્યારે સોંપવું જોઈએ, અને તેઓએ ફરમાવ્યું: "જ્યારે તું જાણી લે કે તે ફસાદ કરનારી અને ધન બરબાદ કરનારી નથી." મેં પૂછ્યું: "જો તેણે લગ્ન કરી લીધા હોય તો?" ફરમાવ્યું: "જો તેણે લગ્ન કરી લીધા, તો વસી (વાલી)નો અધિકાર તેના પરથી હટી જાય છે (વસીનો હવે કોઈ અધિકાર રહેતો નથી)."

#7 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ‌اللَّهِ‌بْنِ‌سِنَانٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ قَالَ الْمَعْرُوفُ هُوَ الْقُوتُ وَ إِنَّمَا عَنَی الْوَصِیَّ أَوِ الْقَیِّمَ فِی أَمْوَالِهِمْ وَ مَا یُصْلِحُهُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- عبدالله‌بن‌سنان در مورد آیه: فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند که فرمود: «منظور از معروف، همان قوت و غذاست و همان توجّه وصیّ یا قیّم در اموال یتیمان و انجام اموری است که به صلاح آنان می‌باشد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abdullah ibn Sinan narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) regarding the verse فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ [let him eat reasonably] that he said: "What is meant by ma'ruf (what is fitting) is sustenance and food, and it refers to the attention the guardian (wasi) or caretaker (qayyim) gives to the orphans' property and to carrying out matters that are in their interest."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુલ્લાહ બિન સિનાન આયત فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ [તો તે યોગ્ય રીતે ખાય] વિશે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે કે તેઓએ ફરમાવ્યું: "મઅરૂફ (યોગ્ય)થી મુરાદ ખોરાક અને ગિઝા છે, અને એ જ વસી કે કય્યિમનું યતીમોના ધનમાં ધ્યાન રાખવું અને એવા કામો કરવા જે તેમના હિતમાં હોય."

#8 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَمَاعَهًَْ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَقَالَ مَنْ کَانَ یَلِی شَیْئاً لِلْیَتَامَی وَ هُوَ مُحْتَاجٌ لَیْسَ لَهُ مَا یُقِیمُهُ فَهُوَ یَتَقَاضَی أَمْوَالَهُمْ وَ یَقُومُ فِی ضَیْعَتِهِمْ فَلْیَأْکُلْ بِقَدَرٍ وَ لَا یُسْرِفْ وَ إِنْ کَانَ ضَیْعَتُهُمْ لَا تَشْغَلُهُ عَمَّا یُعَالِجُ لِنَفْسِهِ فَلَا یَرْزَأَنَّ مِنْ أَمْوَالِهِمْ شَیْئاً.

امام صادق (علیه السلام)- سماعه از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند که فرمود: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ، هرکس چیزی را برای یتیمان بیاورد که خودش به آن محتاج است و نیازمند به اموالشان بوده و در ملک آنان مشغول به کار می‌باشد، به‌اندازه‌ی نیاز خود مصرف کرده و اسراف نکند و اگر کار در ملک یتیمان، نیاز او را رفع نمی‌کند، نباید چیزی از اموال آنان را تصاحب کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Samaa'a narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said [regarding]: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ [And whoever is poor, let him eat reasonably], whoever undertakes something for the orphans while he himself is in need of it and requires their property, and is engaged in working on their estate, let him consume in the measure of his need and not overspend; and if the work on the orphans' estate does not prevent him from earning for himself, then he must not take anything at all from their property.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સમાઅહ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે કે તેઓએ ફરમાવ્યું: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ [અને જે ફકીર હોય તે યોગ્ય રીતે ખાય], જે વ્યક્તિ યતીમો માટે કંઈક કરે અને પોતે તેનો મોહતાજ હોય તથા તેમના ધનની જરૂરત ધરાવતો હોય અને તેમની મિલકતમાં કામ કરવામાં વ્યસ્ત હોય, તો તે પોતાની જરૂરત મુજબ વાપરે અને ઇસરાફ ન કરે, અને જો યતીમોની મિલકતમાં કામ કરવાથી તેની જરૂરત પૂરી ન થતી હોય, તો તેણે તેમના ધનમાંથી કંઈ પણ પોતાના કબજામાં ન લેવું જોઈએ.

#9 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌الصَّبَّاحِ الْکِنَانِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَقَالَ ذَلِکَ رَجُلٌ یَحْبِسُ نَفْسَهُ عَنِ الْمَعِیشَهًِْ فَلَا بَأْسَ أَنْ یَأْکُلَ بِالْمَعْرُوفِ إِذَا کَانَ یُصْلِحُ لَهُمْ أَمْوَالَهُمْ فَإِنْ کَانَ الْمَالُ قَلِیلًا فَلَا یَأْکُلْ مِنْهُ شَیْئاً قَالَ قُلْتُ أَ رَأَیْتَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُکُمْ قَالَ تُخْرِجُ مِنْ أَمْوَالِهِمْ بِقَدْرِ مَا یَکْفِیهِمْ وَ تُخْرِجُ مِنْ مَالِکَ قَدْرَ مَا یَکْفِیکَ ثُمَّ تُنْفِقُهُ قُلْتُ أَ‌رَأَیْتَ إِنْ کَانُوا یَتَامَی صِغَاراً وَ کِبَاراً وَ بَعْضُهُمْ أَعْلَی کِسْوَهًًْ مِنْ بَعْضٍ وَ بَعْضُهُمْ آکَلُ مِنْ بَعْضٍ وَ مَالُهُمْ جَمِیعاً فَقَالَ أَمَّا الْکِسْوَهًُْ فَعَلَی کُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ ثَمَنُ کِسْوَتِهِ وَ أَمَّا {أَکْلُ} الطَّعَامِ فَاجْعَلُوهُ جَمِیعاً فَإِنْ الصَّغِیرَ یُوشِکُ أَنْ یَأْکُلَ مِثْلَ الْکَبِیرِ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوصباح کنانی نقل می‌کند که امام صادق (علیه السلام) در مورد کلام خداوند که می‌فرماید: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ، فرمود: «این آیه در مورد کسی است که در تدبیر امور زندگی خود در مانده است، پس چاره‌ای نیست جز آنکه از مال یتیم]که در دست اوست[به‌طور شایسته‌ای مصرف کند، امّا به شرط آنکه مال، به‌قدر کافی باشد. امّا اگر آن مال کم باشد، نباید از آن چیزی بردارد». گفتم: «این گفته‌ی خدا چیست که می‌فرماید: و اگر زندگی خود را با زندگی آنان بیامیزید، [مانعی ندارد] آن‌ها برادر [دینی] شما هستند. ( بقره/۲۲۰ )»؟ فرمود: «از اموال آن‌ها به‌قدری‌که برای آن‌ها کفایت می‌کند و از اموال خود نیز به‌قدری‌که کفایت تو را می‌کند خارج کن، بعد از آن [باقی مانده‌ی مال‌ها را] مصرف کن». گفتم: «اگر یتیم‌ها کوچک و بزرگ باشند و نیاز آن‌ها به لباس و غذا با هم متفاوت باشد درحالی‌که آن اموال به‌طور یکسان برای همه‌ی آن‌ها باشد به نظر شما باید چه کرد»؟ فرمود: «در مورد پوشاک به هرکدام پول لباس خودش [متناسب نیازش] پرداخت شود امّا در مورد خوراک به همه یکسان پرداخت شود چون کوچک و بزرگ تقریباً مثل هم غذا می‌خورند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu al-Sabbah al-Kinani narrated that Imam Sadiq (peace be upon him), regarding the word of Allah the Exalted who says: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ [and whoever is poor, let him eat reasonably], said: "This verse concerns one who is helpless in managing the affairs of his own livelihood, so there is no alternative but that he consume from the property of the orphan [which is in his hand] in a fitting manner, but on the condition that the property is sufficient. However, if that property is little, he must not take anything from it." I said: "What is this word of Allah who says: 'and if you mix your life with their life, [there is no problem]; they are your [religious] brothers.' (al-Baqarah/220)?" He said: "Take out from their properties as much as suffices them, and take out from your own property as much as suffices you, then after that consume [the remainder of the properties]." I said: "If the orphans are small and large, and their needs for clothing and food differ from one another, while those properties are equally for all of them, in your view what should be done?" He said: "Regarding clothing, the price of each one's clothing [proportionate to his need] should be paid to him; but regarding food, it should be paid equally to all, because small and large eat approximately the same."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ સબ્બાહ કિનાનીએ નકલ કર્યું છે કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ તઆલાના કલામ વિષે જે ફરમાવે છે: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ [અને જે ગરીબ હોય, તે યોગ્ય રીતે ખાય], ફરમાવ્યું: "આ આયત તે વ્યક્તિ વિષે છે જે પોતાના જીવન નિર્વાહની વ્યવસ્થામાં લાચાર છે, તો કોઈ ઉપાય નથી સિવાય કે તે યતીમના માલમાંથી [જે તેના હાથમાં છે] યોગ્ય રીતે ઉપયોગ કરે, પરંતુ શરત એ છે કે માલ પૂરતો હોય. પરંતુ જો તે માલ ઓછો હોય, તો તેમાંથી કંઈ પણ લેવું જોઈએ નહીં." મેં કહ્યું: "અલ્લાહનું આ કથન શું છે જે ફરમાવે છે: અને જો તમે તમારું જીવન તેમના જીવન સાથે મેળવો, [કોઈ વાંધો નથી] તેઓ તમારા [દીની] ભાઈઓ છે. (બકરહ/૨૨૦)"? ફરમાવ્યું: "તેમના માલમાંથી તેમના માટે પૂરતું હોય તેટલું અને તમારા માલમાંથી પણ તમારા માટે પૂરતું હોય તેટલું કાઢી લો, ત્યાર બાદ [બાકી રહેલો માલ] ખર્ચો." મેં કહ્યું: "જો યતીમો નાના અને મોટા હોય અને તેમની કપડાં અને ખોરાકની જરૂરિયાતો એકબીજાથી અલગ હોય, જ્યારે તે માલ બધા માટે સમાન રીતે હોય, તો તમારા મતે શું કરવું જોઈએ"? ફરમાવ્યું: "કપડાં બાબતે દરેકને તેના કપડાંની કિંમત [તેની જરૂરિયાત મુજબ] ચૂકવવી જોઈએ, પરંતુ ખોરાક બાબતે બધાને સમાન ચૂકવવું જોઈએ, કારણ કે નાના અને મોટા લગભગ સરખું ખાય છે."

#10 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌الصَّبَّاحِ الْکِنَانِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَقَالَ ذَلِکَ رَجُلٌ یَحْبِسُ نَفْسَهُ عَنِ الْمَعِیشَهًِْ فَلَابَأْسَ أَنْ یَأْکُلَ بِالْمَعْرُوفِ إِذَا کَانَ یُصْلِحُ لَهُمْ أَمْوَالَهُمْ فَإِنْ کَانَ الْمَالُ قَلِیلًا فَلَا یَأْکُلْ مِنْهُ شَیْئا.

امام صادق (علیه السلام)- ابوصباح کنانی از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند که فرمود: در مورد آیه: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ می‌فرماید: «مردی که دست از کار معیشت خود بکشد و به فکر اصلاح امور یتیمان باشد، اشکالی ندارد که از مال یتیمان به شکلی مناسب استفاده کند و اگر میزان آن مال کم باشد، نباید چیزی از آن بردارد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu al-Sabbah al-Kinani narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that regarding the verse: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ [and whoever is poor, let him eat reasonably] he says: "A man who leaves off the work of his own livelihood and attends to the setting right of the orphans' affairs, there is no objection to his using the orphans' property in a fitting manner; and if the amount of that property is little, he must not take anything from it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ સબ્બાહ કિનાની ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે કે ફરમાવ્યું: આયત: وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ [અને જે ગરીબ હોય, તે યોગ્ય રીતે ખાય] વિષે ફરમાવે છે: "જે માણસ પોતાના જીવન નિર્વાહનું કામ છોડી દે અને યતીમોના મામલા સુધારવામાં લાગી જાય, તેને યતીમોના માલથી યોગ્ય રીતે ઉપયોગ કરવામાં કોઈ વાંધો નથી, અને જો તે માલનું પ્રમાણ ઓછું હોય, તો તેમાંથી કંઈ પણ લેવું જોઈએ નહીં."

#11 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَقَالَ هَذَا رَجُلٌ یَحْبِسُ نَفْسَهُ لِلْیَتِیمِ عَلَی حَرْثٍ أَوْ مَاشِیَهًٍْ وَ یَشْغَلُ فِیهَا نَفْسَهُ فَلْیَأْکُلْ مِنْهُ بِالْمَعْرُوفِ وَ لَیْسَ ذَلِکَ لَهُ فِی الدَّنَانِیرِ وَ الدَّرَاهِمِ الَّتِی عِنْدَهُ مَوْضُوعَهًٌْ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر در مورد آیه: وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ، نقل می‌کند که امام صادق (علیه السلام) فرمود: «کسی که کشت و زرع و یا چهارپایی که متعلّق به یتیم است را سرپرستی کند و خود را وقف آن نموده، به‌گونه‌ای که خود نیز بدان کار مشغول است، باید به شکلی مناسب از آن مال استفاده کند. در مورد دینار و درهم‌هایی که در نزد او سپرده شده است، چنین حقّی ندارد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir, regarding the verse: وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ [and whoever is rich, let him abstain altogether, and whoever is poor, let him eat reasonably], narrates that Imam Sadiq (peace be upon him) said: "One who oversees a cultivation or livestock belonging to an orphan and devotes himself to it, in such a way that he himself is also occupied with that work, must use that property in a fitting manner. Regarding the dinars and dirhams that have been deposited with him, he has no such right."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર આયત: وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ [અને જે ધનવાન હોય, તે સંપૂર્ણપણે દૂર રહે, અને જે ગરીબ હોય, તે યોગ્ય રીતે ખાય] વિષે નકલ કરે છે કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જે વ્યક્તિ યતીમની ખેતી અથવા ચોપગા પ્રાણીની દેખરેખ કરે અને પોતાને તેમાં સમર્પિત કરે, એવી રીતે કે તે પોતે પણ તે કામમાં લાગેલો હોય, તેને તે માલમાંથી યોગ્ય રીતે ઉપયોગ કરવો જોઈએ. તેની પાસે થાપણ તરીકે રાખવામાં આવેલા દીનાર અને દિરહમો બાબતે, તેને એવો કોઈ હક નથી."

#12 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ زُرَارَهًَْ وَ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) أَنَّهُ قَال مَالُ الْیَتِیمِ إِنْ عَمِلَ بِهِ مَنْ وُضِعَ عَلَی یَدَیْهِ ضَمِنَهُ وَ لِلْیَتِیمِ رِبْحُهُ قَالَ قُلْنَا لَهُ قَوْلُهُ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ قَالَ إِنَّمَا ذَلِکَ إِذَا حَبَسَ نَفْسَهُ عَلَیْهِمْ فِی أَمْوَالِهِمْ فَلَمْ یَتَّخِذْ لِنَفْسِهِ فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ مِنْ مَالِهِمْ.

امام صادق (علیه السلام)- زراره و محمّدبن‌مسلم از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کنند که فرمود: «اگر کسی با مال یتیمی که در اختیار او قرار داده شده، کار کند به شرط ضمانت آن مال، سود آن، مال یتیم خواهد بود. به ایشان گفتیم: «اینکه خداوند در این آیه می‌فرماید: وَ مَن کَانَ فَقِیرًا فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ به چه معناست»؟ فرمود: «منظور از آن، کسی است که خود را وقف اموال یتیمان کرده است و از آن سهمی برای خود در نظر نمی‌گیرد، چنین فردی می‌تواند به شکلی مناسب از اموالشان استفاده کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Zurarah and Muhammad ibn Muslim narrate from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: "If someone works with the property of an orphan that has been placed in his hand, on condition of guaranteeing that property, its profit belongs to the orphan." We said to him: "What does it mean that Allah says in this verse: وَ مَن کَانَ فَقِیرًا فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ [and whoever is poor, let him eat reasonably]?" He said: "What is meant by it is a person who has devoted himself to the properties of the orphans and does not set aside any share from it for himself; such a person may use their properties in a fitting manner."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ અને મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે કે ફરમાવ્યું: "જો કોઈ વ્યક્તિ યતીમના માલ સાથે, જે તેના હવાલે કરવામાં આવ્યો છે, કામ કરે, તે માલની જમાનતની શરતે, તેનો નફો યતીમનો રહેશે." અમે તેમને કહ્યું: "અલ્લાહ આ આયતમાં જે ફરમાવે છે: وَ مَن کَانَ فَقِیرًا فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ [અને જે ગરીબ હોય, તે યોગ્ય રીતે ખાય] તેનો શું અર્થ છે"? ફરમાવ્યું: "તેનાથી મુરાદ એ વ્યક્તિ છે જેણે પોતાને યતીમોના માલ માટે સમર્પિત કર્યો છે અને તેમાંથી પોતાના માટે કોઈ હિસ્સો રાખતો નથી; આવો વ્યક્તિ તેમના માલથી યોગ્ય રીતે ઉપયોગ કરી શકે છે."

#13 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ زُرَارَهًَْ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ قَالَ ذَلِکَ إِذَا حَبَسَ نَفْسَهُ فِی أَمْوَالِهِمْ فَلَا یَحْتَرِثُ لِنَفْسِهِ فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ مِنْ مَالِهِمْ.

امام باقر (علیه السلام)- زراره گوید: از امام باقر (علیه السلام) در مورد آیه: وَمَن کَانَ فَقِیرًا فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ پرسیدم. ایشان فرمود: «کسی که خود را وقف اموال یتیمان کرده و چیزی از آن برای خود برندارد، می‌تواند از اموالشان به شکلی مناسب استفاده کند».

Imam Baqir (peace be upon him): Zurarah said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the verse: وَمَن کَانَ فَقِیرًا فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ [and whoever is poor, let him eat reasonably]. He said: "One who has devoted himself to the properties of the orphans and does not take anything of it for himself may use their properties in a fitting manner."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને આયત: وَمَن کَانَ فَقِیرًا فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعرُوفِ [અને જે ગરીબ હોય, તે યોગ્ય રીતે ખાય] વિષે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "જેણે પોતાને યતીમોના માલ માટે સમર્પિત કર્યો છે અને તેમાંથી પોતાના માટે કંઈ ન લે, તે તેમના માલથી યોગ્ય રીતે ઉપયોગ કરી શકે છે."

#14 هرکس که بی‌نیاز است، [از برداشت حقّ الزحمه] خودداری کند؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته [و مطابق زحمتی که می‌کشد]… Whoever is well-off, let him abstain [from taking a fee]; and whoever is in need, let him consume from it in a fitting manner જે બેનિયાઝ છે તે [મહેનતાણું લેવાથી] દૂર રહે; અને જે જરૂરિયાતમંદ છે, તે યોગ્ય રીતે [અને પોતાની મહેનત પ્રમાણે] તેમાંથી ખર્ચ કરે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ بِیَدِهِ الْمَاشِیَهًُْ لِابْنِ أَخٍ لَهُ یَتِیمٍ فِی حَجْرِهِ أَ یَخْلِطُ أَمْرَهَا بِأَمْرِ مَاشِیَتِهِ قَالَ فَإِنْ کَانَ یَلِیطُ حَوْضَهَا وَ یَقُومُ عَلَی هِنَائِهَا وَ یَرُدُّ نَادَّتَهَا فَیَشْرَبُ مِنْ أَلْبَانِهَا غَیْرَ مُجْتَهِدٍ لِلْحِلَابِ وَ لَا مُضِرٍّ بِالْوَلَدِ ثُمَّ قَالَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ.

امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم گوید: از امام باقر (علیه السلام) در مورد مردی پرسیدم که احشام و چهارپایانی در دست اوست که به برادرزاده‌ی یتیمش تعلّق دارد که تحت تکفّل او قرار گرفته است و او آن چهارپایان را با احشام خود جمع کرده و یکجا به امور همه‌ی آن‌ها رسیدگی می‌کند. امام (علیه السلام) فرمود: «اگر حوض آب آن‌ها را پر می‌کند تا آب بنوشند و نسبت به چراندن و غذا دادن به آن‌ها اقدام می‌کند و چهارپایان چموش گریزپا]که از گلّه می‌گریزند[را] به گلّه] باز می‌گرداند و از شیر آنان می‌خورد امّا بر فروختن شیر آن‌ها اصرار و کوششی ندارد]تا آن را مایه‌ی کسب و کار و سود خود کند[و به [واسطه‌ی دوشیدن شیر آن‌ها، به] برّه‌هایشان ضرری از این راه نمی‌رسد اشکالی ندارد و این عملش مجاز است». سپس امام (علیه السلام) فرمود: «مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالمَعْرُوفِ وَ اللهُ یَعْلَمُ المُفْسِدَ مِنَ المُصْلِحِ».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about a man who has livestock and cattle in his charge belonging to his orphan nephew who is under his guardianship, and he has combined those cattle with his own livestock and tends to the affairs of all of them together. The Imam (peace be upon him) said: 'If he fills their watering trough so they may drink, and sees to their grazing and feeding, and brings back the unruly ones [that flee the herd back to the herd], and drinks from their milk but does not persist and exert himself in selling their milk [to make it a source of gain and profit for himself], and no harm reaches their young [from his milking them], then there is no objection and this act of his is permissible.' Then the Imam (peace be upon him) said: 'مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ وَ اللهُ یَعْلَمُ المُفْسِدَ مِنَ المُصْلِحِ [Whoever is rich, let him abstain altogether, and whoever is poor, let him eat reasonably, and Allah knows the corrupter from the reformer].'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને એક એવા માણસ વિશે પૂછ્યું જેની પાસે તેના યતીમ ભત્રીજાના ઢોર અને ચોપગા પ્રાણીઓ છે જે તેની દેખરેખ હેઠળ છે, અને તેણે તે ચોપગાઓને પોતાના ઢોર સાથે ભેગા કરી દીધા છે અને એક જ જગ્યાએ તે બધાની દેખભાળ કરે છે. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'જો તે તેમનો પાણીનો હોજ ભરે છે જેથી તેઓ પાણી પીવે અને તેમને ચરાવવા અને ખવડાવવાનું કામ કરે અને ભાગનારા તોફાની ચોપગાઓને [જે ટોળામાંથી ભાગી જાય છે તેમને ટોળામાં] પાછા લાવે છે અને તેમના દૂધમાંથી પીવે છે પરંતુ તેમના દૂધને વેચવા પર આગ્રહ અને પ્રયત્ન નથી કરતો [જેથી તેને પોતાની કમાણી અને નફાનું સાધન બનાવે] અને [તેમનું દૂધ દોહવાના કારણે] તેમના બચ્ચાઓને આ રીતે કોઈ નુકસાન નથી પહોંચતું, તો કોઈ વાંધો નથી અને તેનું આ કાર્ય માન્ય છે.' પછી ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ وَ مَنْ کانَ فَقِیراً فَلْیَأْکُلْ بِالمَعْرُوفِ وَ اللهُ یَعْلَمُ المُفْسِدَ مِنَ المُصْلِحِ [જે માલદાર હોય તે સંપૂર્ણપણે દૂર રહે, અને જે ગરીબ હોય તે વાજબી રીતે ખાય, અને અલ્લાહ બગાડ કરનારને સુધારનારથી જાણે છે].'