سورة النساء

Verse 77 of 176

4:77

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ قيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَريقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللهِ‌ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلى أَجَلٍ قَريبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَليلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى وَ لا تُظْلَمُونَ فَتيلاً

آيا نديدى كسانى را كه [در مكّه] به آن‌ها گفته شد: «[فعلاً] دست از جهاد برداريد؛ و نماز را برپا كنيد؛ و زكات را بپردازيد»؛ [امّا آن‌ها از اين دستور ناراحت بودند]، ولى هنگامى‌كه [در مدينه] فرمان جهاد به آن‌ها داده شد، جمعى از آنان، از مردم مى‌ترسيدند، همان‌گونه كه از خدا مى‌ترسند، بلكه بيشتر. و گفتند: «پروردگارا! چرا جهاد را بر ما مقرّر داشتى؟! چرا اين فرمان را تا زمان نزديكى تأخير نينداختى»؟! به آن‌ها بگو: «سرمايه‌ی زندگى دنيا، ناچيز است؛ و آخرت، براى كسى كه پرهيزگار باشد، بهتر است. و كمترين ستمى به شما نخواهد شد».

Have you not seen those to whom it was said: Withhold your hands, and keep up prayer and pay the poor-rate; but when fighting is prescribed for them, lo! a party of them fear men as they ought to have feared Allah, or (even) with a greater fear, and say: Our Lord! why hast Thou ordained fighting for us? Wherefore didst Thou not grant us a delay to a near end? Say: The provision of this world is short, and the hereafter is better for him who guards (against evil); and you shall not be wronged the husk of a date stone.

શું તેં તેઓને નથી જોયા કે જેમને કહેવામાં આવ્યું (હતું) કે તમારા હાથ રોકી લો તથા નમાઝ કાયમ કરો અને ઝકાત આપતા રહો (તો તેઓ બેચેન થઇ ગયા) પછી જ્યારે તેમના પર જેહાદ લખવામાં (વાજિબ કરવામાં) આવ્યું ત્યારે તેઓમાંથી અમુક લોકોથી (દુશ્મનથી) એવા ડરવા લાગ્યા જે રીતે અલ્લાહથી ડરવું જોઈએ અથવા તે કરતાંય વધારે, અને તેઓ કહેવા લાગ્યા કે અય અમારા પરવરદિગાર! તેં અમારા પર શા માટે જંગ લખી (વાજિબ કરી)? અમને વધુ થોડાક દિવસની મોહલત કેમ ન આપી? તું કહે કે દુન્યવી જીવનના સાધનો બહુજ થોડાક છે, અને આખેરત પરહેઝગારો માટે બેહતર છે; અને તમારા પર લેશમાત્ર પણ અન્યાય કરવામાં આવશે નહિ.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فَلَمَّا أَمَرَ النَّاسَ بِالْحَرْبِ جَزِعُوا وَ خَافُوا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَرِیقٌ مِنْهُمْ یَخْشَوْنَ النَّاسَ کَخَشْیَةِ اللهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْیَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلی أَجَلٍ قَرِیبٍ إِلَی قَوْلِهِ سُبْحَانَهُ أَیْنَما تَکُونُوا یُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ کُنْتُمْ فِی بُرُوجٍ مُشَیَّدَةٍ فَنَسَخَتْ آیَهًُْ الْقِتَالِ آیَهًَْ الْکَف.

امام علی (علیه السلام)- وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) [برای اوّلین‌بار] مردم را به جهاد [با مشرکین] دعوت کرد، مردم ترسیدند و آه و ناله کردند پس خدا این آیه را نازل کرد: أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَرِیقٌ مِنْهُمْ یَخْشَوْنَ النَّاسَ کَخَشْیَةِ اللهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْیَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلی أَجَلٍ قَرِیبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْیا قَلیلٌ وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِمَنِ اتَّقی وَ لا تُظْلَمُونَ فَتیلاً سُبْحَانَهُ أَیْنَما تَکُونُوا یُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ کُنْتُمْ فِی بُرُوجٍ مُشَیَّدَةٍ و با نزول این آیه که به آیه‌ی قتال مشهور است، آیه: کُفُّ نسخ شد.

Imam Ali (peace be upon him): When the Prophet (peace be upon him and his family) [for the first time] called the people to jihad [against the polytheists], the people became afraid and cried out in distress. So Allah revealed this verse: أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَرِیقٌ مِنْهُمْ یَخْشَوْنَ النَّاسَ کَخَشْیَةِ اللهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْیَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلی أَجَلٍ قَرِیبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْیا قَلیلٌ وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِمَنِ اتَّقی وَ لا تُظْلَمُونَ فَتیلاً سُبْحَانَهُ أَیْنَما تَکُونُوا یُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ کُنْتُمْ فِی بُرُوجٍ مُشَیَّدَةٍ [Have you not seen those to whom it was said: Withhold your hands, and keep up prayer and pay the zakat; but when fighting was prescribed for them, lo! a party of them fear men as they ought to fear Allah, or with an even greater fear, and they say: Our Lord! Why hast Thou ordained fighting for us? Wherefore didst Thou not grant us a delay to a near term? Say: The provision of this world is little, and the hereafter is better for him who guards against evil; and you shall not be wronged the husk of a date stone. Wherever you may be, death will overtake you, even if you were in strongly built towers.] And with the revelation of this verse, which is famous as the verse of fighting (qital), the verse of Kaff [withholding] was abrogated.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ [પહેલી વાર] લોકોને [મુશરિકો સાથે] જિહાદ માટે બોલાવ્યા, ત્યારે લોકો ડરી ગયા અને આહ-નાળા કરવા લાગ્યા. તો અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَرِیقٌ مِنْهُمْ یَخْشَوْنَ النَّاسَ کَخَشْیَةِ اللهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْیَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلی أَجَلٍ قَرِیبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْیا قَلیلٌ وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِمَنِ اتَّقی وَ لا تُظْلَمُونَ فَتیلاً سُبْحَانَهُ أَیْنَما تَکُونُوا یُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ کُنْتُمْ فِی بُرُوجٍ مُشَیَّدَةٍ [શું તમે તેઓને જોયા નથી જેઓને કહેવામાં આવ્યું હતું: તમારા હાથ રોકી રાખો, અને નમાઝ કાયમ કરો અને ઝકાત આપો; પરંતુ જ્યારે તેમના પર લડાઈ ફરજ પાડવામાં આવી, ત્યારે તેઓમાંનો એક જૂથ લોકોથી એવો ડરવા લાગ્યો જેમ અલ્લાહથી ડરવું જોઈએ, અથવા તેથી પણ વધુ, અને તેઓએ કહ્યું: અમારા પરવરદિગાર! તેં અમારા પર લડાઈ કેમ ફરજ પાડી? અમને થોડા સમય માટે મુદત કેમ ન આપી? કહી દો: દુનિયાનો સામાન થોડો છે, અને આખેરત તકવા કરનાર માટે વધુ સારી છે; અને તમારા પર ખજૂરની ગોટલીની ઝીણી પટ્ટી જેટલો પણ ઝુલ્મ કરવામાં આવશે નહીં. તમે જ્યાં પણ હોવ, મૃત્યુ તમને આવી પકડશે, ભલે તમે મજબૂત કિલ્લાઓમાં હોવ]. અને આ આયતના નાઝિલ થવાથી, જે કિતાલની આયત તરીકે પ્રખ્યાત છે, કફ્ફ [રોકવા]ની આયત મન્સૂખ થઈ ગઈ.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَوْلُهُ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ کُرْهٌ لَکُمْ نَزَلَتْ بِالْمَدِینَهًِْ وَ نَسَخْتْ آیَهًَْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ الَّتِی نَزَلَتْ بِمَکَّهًَْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- آیه: کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ کُرْهٌ لَکُمْ در مدینه نازل شد و آیه: کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ را که در مکّه نازل شده بود، نسخ کرد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The verse كُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ کُرْهٌ لَکُمْ [Fighting has been prescribed for you, though it is disliked by you] was revealed in Madinah, and it abrogated the verse كُفُّوا أَیْدِیَکُمْ [Withhold your hands], which had been revealed in Makkah.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આયત كُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ کُرْهٌ لَکُمْ [તમારા પર લડાઈ ફરજ પાડવામાં આવી છે અને તે તમારા માટે નાપસંદ છે] મદીનામાં નાઝિલ થઈ અને તેણે આયત كُفُّوا أَیْدِیَکُمْ [તમારા હાથ રોકી રાખો]ને, જે મક્કામાં નાઝિલ થઈ હતી, મન્સૂખ કરી.

وَ قَولُهُ أَ‌لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ فَإنَّهَا نَزَلَت بِمَکَّهًَْ قَبلَ الهِجرَهًِْ فَلَمَّا هَاجَرَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) إلَی المَدینَهًَِْ وَ کُتِبَ عَلَیهِمُ القِتَالُ نُسِخَ هَذَا، فَجَزَعَ أَصحَابُهُ مِن هَذَا فَأَنزَلَ اللهُ أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ بِمَکَّهًَْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ لِأنَّهُم سَأَلُوا رَسُولَ اللهٍ (صلی الله علیه و آله) بِمَکَّهًَْ أن یَأذَنَ لَهُم فِی مُحَارَبَتِهِم فَأَنزَلَ اللهُ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیهِمُ القِتَالُ بِالمَدِینَهًِْ قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ لَوْ لاأَخَّرْتَنا إِلی أَجَلٍ قَرِیبٍ فَقَالَ اللهُ قُلْ لهم یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) مَتاعُ الدُّنْیا قَلِیلٌ وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِمَنِ اتَّقی وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِیلًا الفَتِیلَ القِشرُالَّذِی فِی النَّوَاهًْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ؛ این آیه قبل از هجرت در مکّه نازل شده است. زمانی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به مدینه مهاجرت کرد و جنگ بر آنان واجب شد، این آیه منسوخ شد. اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) بی‌تابی کردند و خداوند این آیه را نازل کرد: آیا ندیدی کسانی را که در مکّه بودند به آن‌ها گفته شد: «[فعلاً] دست از جهاد بردارید. چون آنان در مکّه از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خواستند به آن‌ها اجازه جنگ بدهد، خداوند این آیه را نازل کرد: کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ وَأَقِیمُواْ الصَّلاَةَ و هنگامی‌که در مدینه، جنگ بر آنان واجب شد؛ وَ قَالُواْ رَبَّنَا لِمَ کَتَبْتَ علَیْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ. پس خداوند فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! قُلْ مَتَاع الدَّنْیَا قَلِیلٌ وَالآخِرَةُ خَیْرٌ لِّمَنِ اتَّقَی وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِیلاً؛ فَتِیلاً منظور، نخ درون شکاف هسته‌ی خرماست».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ [Have you not seen those to whom it was said: Withhold your hands, and keep up prayer and pay the zakat]; this verse was revealed in Makkah before the Hijrah. When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) migrated to Madinah and fighting was made obligatory on them, this verse was abrogated. The companions of the Prophet (peace be upon him and his family) became distressed, and Allah revealed this verse: Have you not seen those who were in Makkah, who were told: "[For now] withhold from jihad," for they in Makkah had asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) to give them permission to fight, so Allah revealed this verse: کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ وَأَقِیمُواْ الصَّلاَةَ [Withhold your hands and keep up prayer]. And when, in Madinah, fighting was made obligatory upon them; وَ قَالُواْ رَبَّنَا لِمَ کَتَبْتَ علَیْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ [and they said: Our Lord! Why hast Thou ordained fighting for us? Wherefore didst Thou not grant us a delay to a near term?]. Then Allah said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! قُلْ مَتَاع الدَّنْیَا قَلِیلٌ وَالآخِرَةُ خَیْرٌ لِّمَنِ اتَّقَی وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِیلاً [Say: The provision of this world is little, and the hereafter is better for him who guards against evil, and you shall not be wronged a fatil]; by fatilan is meant the thread inside the cleft of the date stone."

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ [શું તમે તેઓને જોયા નથી જેઓને કહેવામાં આવ્યું: તમારા હાથ રોકી રાખો અને નમાઝ કાયમ કરો અને ઝકાત આપો]; આ આયત હિજરત પહેલાં મક્કામાં નાઝિલ થઈ. જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીના તરફ હિજરત કરી ગયા અને તેઓ પર જંગ વાજિબ થઈ, ત્યારે આ આયત મન્સૂખ થઈ ગઈ. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સહાબીઓએ બેચેની બતાવી, અને અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: શું તમે તેઓને જોયા નથી જેઓ મક્કામાં હતા અને તેઓને કહેવામાં આવ્યું: "[હમણાં] જિહાદથી હાથ રોકી લો," કારણ કે તેઓએ મક્કામાં રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસેથી લડાઈની ઇજાઝત માંગી હતી, તો અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ وَأَقِیمُواْ الصَّلاَةَ [તમારા હાથ રોકી રાખો અને નમાઝ કાયમ કરો]. અને જ્યારે મદીનામાં તેઓ પર જંગ વાજિબ થઈ; وَ قَالُواْ رَبَّنَا لِمَ کَتَبْتَ علَیْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ [અને તેઓએ કહ્યું: અમારા પરવરદિગાર! તેં અમારા પર લડાઈ કેમ ફરજ પાડી? અમને થોડા સમય માટે મુદત કેમ ન આપી?]. તો અલ્લાહે ફરમાવ્યું: "અય મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! قُلْ مَتَاع الدَّنْیَا قَلِیلٌ وَالآخِرَةُ خَیْرٌ لِّمَنِ اتَّقَی وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِیلاً [કહી દો: દુનિયાનો સામાન થોડો છે, અને આખેરત તકવા કરનાર માટે વધુ સારી છે, અને તમારા પર ફતીલ જેટલો પણ ઝુલ્મ કરવામાં આવશે નહીં]; ફતીલાનો અર્થ છે ખજૂરની ગોટલીની તિરાડની અંદરનો દોરો."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ اللَّهِ لَلَّذِی صَنَعَهُ الْحَسَنُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) کَانَ خَیْراً لِهَذِهِ الْأُمَّهًِْ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَیْهِ الشَّمْسُ وَ اللَّهِ لَقَدْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ أَ‌لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ إِنَّمَا هِیَ طَاعَهًُْ الْإِمَامِ وَ طَلَبُوا الْقِتَالَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتَالُ مَعَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلی أَجَلٍ قَرِیبٍ نُجِبْ دَعْوَتَکَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَرَادُوا تَأْخِیرَ ذَلِکَ إِلَی الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

امام باقر (علیه السلام)- به خدا سوگند کاری که حسن‌بن‌علی (علیه السلام) کرد (صلح با معاویه) از هرآنچه خورشید بدان تابیده بهتر بود. به خدا سوگند منظور از این آیه أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ که نازل کرده است؛ تنها فرمانبری از امام است ولی ایشان خواهان جنگ شدند. و چون با حسین (علیه السلام) جنگ بر آن‌ها مقرّر شد. گفتند: «بار خدایا! چرا بر ما جنگ مقرّر داشتی؟ چرا ما را تا مدّتی کوتاه فرصت ندادی تا دعوتت را بپذیریم و از رسولان (تو پیروی کنیم؟ مقصود آن‌ها از تأخیر همان زمان ظهور حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بود».

Imam Baqir (peace be upon him): By Allah, what Hasan ibn Ali (peace be upon him) did (making peace with Mu'awiya) was better than anything the sun has shone upon. By Allah, the meaning of this verse أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ [Have you not seen those to whom it was said: Withhold your hands, and keep up prayer and pay the poor-rate] which He revealed is: only obedience to the Imam [is required], but they demanded battle. And when fighting alongside Husayn (peace be upon him) was prescribed for them, they said: 'Our Lord! Why have You prescribed fighting for us? Why did You not grant us a delay for a short while, so that we might accept Your call and follow the messengers?' What they meant by this delay was the time of the appearance of al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કસમ, હસન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ)એ જે કર્યું (મુઆવિયા સાથે સુલેહ) તે એ દરેક વસ્તુ કરતાં વધુ સારું હતું જેના પર સૂરજ ઉગ્યો છે. અલ્લાહની કસમ, આ આયત أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ [શું તમે તેમને જોયા નથી જેમને કહેવામાં આવ્યું કે તમારા હાથ રોકી રાખો, અને નમાઝ કાયમ કરો અને ઝકાત આપો] જે નાઝિલ કરી છે તેનો મતલબ છે: ફક્ત ઇમામની આજ્ઞાપાલન [જ જરૂરી છે], પરંતુ તેમણે યુદ્ધની માંગણી કરી. અને જ્યારે તેમના પર હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) સાથે યુદ્ધ ફર્ઝ કરવામાં આવ્યું, ત્યારે તેમણે કહ્યું: 'હે અમારા પરવરદિગાર! તેં અમારા પર યુદ્ધ કેમ ફર્ઝ કર્યું? તેં અમને થોડા સમય માટે મહેલત કેમ ન આપી કે અમે તારી દાવત કબૂલ કરીએ અને (તારા) રસૂલોનું અનુસરણ કરીએ? તેમનો આ મહેલતથી હેતુ હઝરત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના ઝુહૂરનો સમય હતો.'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌زِیَادٍ الْعَطَّارِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ قَال: نَزَلَتْ فِی الْحَسَنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) أَمَرَهُ اللَّهُ بِالْکَفِّ قَالَ قُلْتُ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ قَالَ نَزَلَتْ فِی الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) کَتَبَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ عَلَی أَهْلِ الْأَرْضِ أَنْ یُقَاتِلُوا مَعَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- حسن‌بن‌عطّار گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد کلام خداوند متعال: أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ پرسیدم. امام (علیه السلام) فرمود: «درباره‌ی حسن‌بن‌علی (علیه السلام) نازل شده است که خداوند تعالی او را به انصراف [از جنگ] امر کرد. فَلَمَّا کُتِبَ علَیْهِمُ الْقِتَالُ در مورد حسین‌بن‌علی (علیه السلام) نازل شده است. خداوند بر او واجب کرد که بجنگد و بر اهل زمین واجب کرد که به همراه او بجنگد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hasan ibn Attar narrates: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the word of Allah the Exalted: أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ [Have you not seen those to whom it was said: Withhold your hands, and keep up prayer]. The Imam (peace be upon him) said: 'It was revealed concerning Hasan ibn Ali (peace be upon him), for Allah the Exalted commanded him to withhold [from battle]. فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتَالُ [But when fighting is prescribed for them] was revealed concerning Husayn ibn Ali (peace be upon him). Allah made it obligatory upon him to fight, and made it obligatory upon the people of the earth to fight alongside him.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હસન બિન અત્તાર નકલ કરે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ તઆલાના કલામ: أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ [શું તમે તેમને જોયા નથી જેમને કહેવામાં આવ્યું કે તમારા હાથ રોકી રાખો અને નમાઝ કાયમ કરો] વિશે પૂછ્યું. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'આ હસન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે નાઝિલ થઈ છે કે અલ્લાહ તઆલાએ તેમને [યુદ્ધથી] પાછા ફરવાનો હુકમ આપ્યો. فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتَالُ [પછી જ્યારે તેમના પર યુદ્ધ ફર્ઝ કરવામાં આવ્યું] હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે નાઝિલ થઈ છે. અલ્લાહે તેમના પર ફર્ઝ કર્યું કે તેઓ યુદ્ધ કરે, અને ઝમીનવાળાઓ પર ફર્ઝ કર્યું કે તેમની સાથે યુદ્ધ કરે.'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ مَعَ الْحُسَیْنِ قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلی أَجَلٍ قَرِیبٍ إِلَی خُرُوجِ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فَإِنَّ مَعَهُ النَّصْرَ وَ الظَّفَرَ قَالَ اللَّهُ قُلْ مَتاعُ الدُّنْیا قَلِیلٌ وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِمَنِ اتَّقی ...

امام صادق (علیه السلام)- فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ [یعنی] با حسین (علیه السلام). رَبَّنَا لِمَ کَتَبْتَ علَیْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ؛ مقصود از إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ تا خروج حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می‌باشد که یاری و پیروزی همراه اوست. خداوند فرمود: قُلْ مَتَاع الدَّنْیَا قَلِیلٌ وَالآخِرَةُ خَیْرٌ لِّمَنِ اتَّقَی.

Imam Sadiq (peace be upon him): فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ [But when fighting is prescribed for them] [means] with Husayn (peace be upon him). رَبَّنَا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ [Our Lord, why have You prescribed fighting for us? Why did You not grant us a delay to a near end?]; what is meant by إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ [to a near end] is until the rising of al-Qa'im (may Allah hasten his noble relief), for help and victory are with him. Allah said: قُلْ مَتَاعُ الدُّنْیَا قَلِیلٌ وَالآخِرَةُ خَیْرٌ لِّمَنِ اتَّقَی [Say: The provision of this world is little, and the hereafter is better for him who guards against evil].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ [પછી જ્યારે તેમના પર યુદ્ધ ફર્ઝ કરવામાં આવ્યું] [એટલે] હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) સાથે. رَبَّنَا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ [હે અમારા પરવરદિગાર! તેં અમારા પર યુદ્ધ કેમ ફર્ઝ કર્યું? તેં અમને થોડા સમય માટે મહેલત કેમ ન આપી?]; إِلَی أَجَلٍ قَرِیبٍ [થોડા સમય માટે]નો હેતુ હઝરત કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના ખુરૂજ સુધી છે કે જેમની સાથે મદદ અને વિજય છે. અલ્લાહે ફરમાવ્યું: قُلْ مَتَاعُ الدُّنْیَا قَلِیلٌ وَالآخِرَةُ خَیْرٌ لِّمَنِ اتَّقَی [કહો કે દુનિયાનો સામાન થોડો છે અને આખિરત તેના માટે વધુ સારી છે જે તકવા ધારણ કરે].

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْفُضَیْلِ عَنِ أَبِی جَعْفَر (علیه السلام)، قال: یَا فُضَیْلُ أَ‌مَا تَرْضَوْنَ أَنْ تُقِیمُوا الصَّلَاهًَْ وَ تُؤْتُوا الزَّکَاهًَْ وَ تَکُفُّوا أَلْسِنَتَکُمْ وَ تَدْخُلُوا الْجَنَّهًَْ ثُمَّ قَرَأَ أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ أَنْتُمْ وَ اللَّهِ أَهْلُ هَذِهِ ...

امام باقر (علیه السلام)- فضیل نقل می‌کند: امام باقر (علیه السلام) فرمود: «ای فضیل! آیا راضی نمی‌شوید که نماز به پا دارید و زکات دهید و جلوی زبانتان را بگیرید و وارد بهشت شوید»؟! سپس آیه: أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ وَأَقِیمُواْ الصَّلاَةَ وَ آتُواْ الزَّکَاةَ را خواند و فرمود: «به خدا سوگند مقصود این آیه، شما [شیعیان] هستید».

Imam Baqir (peace be upon him): Fudayl narrates: Imam Baqir (peace be upon him) said: 'O Fudayl! Would you not be pleased to establish the prayer, pay the zakat, restrain your tongues and enter Paradise?' Then he recited the verse: أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ وَأَقِیمُواْ الصَّلاَةَ وَ آتُواْ الزَّکَاةَ [Have you not seen those to whom it was said: Withhold your hands, and keep up prayer and pay the poor-rate], and said: 'By Allah, the ones meant by this verse are you [Shi'a].'

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ફુઝૈલ નકલ કરે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'હે ફુઝૈલ! શું તમે રાજી નથી થતા કે નમાઝ કાયમ કરો અને ઝકાત આપો અને તમારી જીભને રોકી રાખો અને જન્નતમાં દાખલ થાઓ?' પછી આયત: أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ وَأَقِیمُواْ الصَّلاَةَ وَ آتُواْ الزَّکَاةَ [શું તમે તેમને જોયા નથી જેમને કહેવામાં આવ્યું કે તમારા હાથ રોકી રાખો અને નમાઝ કાયમ કરો અને ઝકાત આપો] પઢી અને ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહની કસમ આ આયતનો હેતુ તમે [શીઆઓ] છો.'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عُبَیْدِاللَّهِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ الْحَلَبِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ قَالَ یَعْنِی کُفُّوا أَلْسِنَتَکُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- عبیدالله‌بن‌علی حلبی نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) در مورد این آیه: أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ. فرمود: «مقصود این است که جلوی زبانتان را بگیرید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ubaydullah ibn Ali al-Halabi narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said concerning this verse: أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ [Have you not seen those to whom it was said: Withhold your hands]: 'What is meant is: restrain your tongues.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઉબૈદુલ્લાહ બિન અલી હલબી નકલ કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ આ આયત: أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّواْ أَیْدِیَکُمْ [શું તમે તેમને જોયા નથી જેમને કહેવામાં આવ્યું કે તમારા હાથ રોકી રાખો] વિશે ફરમાવ્યું: 'હેતુ એ છે કે તમારી જીભને રોકી રાખો.'

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ الْفَتِیلُ مَا تَفْتَلُهُ بِیَدِکَ مِنَ الْوَسَخِ ثُمَّ تُلْقِیهِ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- الفَتِیلُ همان چرکی است که از بین انگشتان خارج می‌کنی و دور می‌اندازی.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): al-Fatil is the dirt that you rub out from between your fingers and throw away.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્-ફતીલ એ મેલ છે જે તમે તમારી આંગળીઓ વચ્ચેથી કાઢીને ફેંકી દો છો.