سورة النساء

Verse 79 of 176

4:79

ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ‌ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَ كَفى بِاللهِ‌ شَهيداً

[آرى]، آنچه از نيكى به تو مى‌رسد، از طرف خداست؛ و آنچه از بدى به تو مى‌رسد، از سوى خود توست. و ما تو را رسول براى مردم فرستاديم؛ و كافى است كه خدا گواه [بر اين امر] باشد.

Whatever benefit comes to you (O man!), it is from Allah, and whatever misfortune befalls you, it is from yourself, and We have sent you (O Prophet!), to mankind as an apostle; and Allah is sufficient as a witness.

જે કંઇ ફાયદો પહોંચે તે અલ્લાહ તરફથી જ છે, અને જે નુકસાન તને પહોંચે તે તારા પોતાના (આમાલના) કારણે છે; અને (અય રસૂલ!) અમોએ તને તમામ લોકો માટે પયગામ પહોંચાડનાર બનાવી મોકલ્યો છે; અને અલ્લાહ (આ બાબતની) ગવાહી માટે કાફી છે.

#1 حسنه و سیّئه Good deeds and evil deeds નેકી અને બદી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

الْحَسَنَاتُ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَلَی وَجْهَیْنِ وَ السَّیِّئَاتُ عَلَی وَجْهَیْنِ فَمِنَ الْحَسَنَاتِ الَّتِی ذَکَرَهَا اللَّهُ الصِّحَّهًُْ وَ السَّلَامَهًُْ وَ الْأَمْنُ وَ السَّعَهًُْ فِی الرِّزْقِ وَ قَدْ سَمَّاهَا اللَّهُ حَسَنَاتٍ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ یَعْنِی بِالسَّیِّئَهًِْ هَاهُنَا الْمَرَضَ وَ الْخَوْفَ وَ الْجُوعَ وَ الشِّدَّهًَْ یَطَّیَّرُوا بِمُوسی وَ مَنْ مَعَهُ أَیْ یَتَشَاءَمُوا بِهِ وَ الْوَجْهُ الثَّانِی مِنَ الْحَسَنَاتِ یَعْنِی بِهِ أَفْعَالَ الْعِبَادِ وَ هُوَ قَوْلُهُ مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مِثْلُهُ کَثِیرٌ وَ کَذَا السَّیِّئَاتُ عَلَی وَجْهَیْنِ فَمِنَ السَّیِّئَاتِ الْخَوْفُ وَ الْجُوعُ وَ الشِدَّهًُْ وَ هُوَ مَا ذَکَرْنَاهُ فِی قَوْلِهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ یَطَّیَّرُوا بِمُوسی وَ مَنْ مَعَهُ وَ عُقُوبَاتِ الذُّنُوبِ قَدْ سَمَّاهَا اللَّهُ السَّیِّئَاتِ کَقَوْلِهِ تَعَالَی جَزاءُ سَیِّئَةٍ سَیِّئَةٌ مِثْلُها وَ الْوَجْهُ الثَّانِی مِنَ السَّیِّئَاتِ یَعْنِی بِهَا أَفْعَالَ الْعِبَادِ الَّذِینَ یُعَاقَبُونَ عَلَیْهَا وَ هُوَ قَوْلُهُ وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَکُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِی النَّارِ وَ قَوْلُهُ ما أَصابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِکَ یَعْنِی مَا عَمِلْتَ مِنْ ذُنُوبٍ فَعُوقِبْتَ عَلَیْهَا فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًِْ فَمِنْ نَفْسِکَ بِأَعْمَالِکَ لِأَنَّ السَّارِقَ یُقْطَعُ وَ الزَّانِی یُجْلَدُ وَ یُرْجَمُ وَ الْقَاتِلُ یُقْتَلُ فَقَدْ سَمَّی اللَّهُ الْعِلَلَ وَ الْخَوْفَ وَ الشِّدَّهًَْ وَ عُقُوبَاتِ الذُّنُوبِ کُلَّهَا سَیِّئَاتٍ فَقَالَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِکَ بِأَعْمَالِکَ قَوْلُهُ قُلْ کُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللهِ یَعْنِی الصِّحَّهًَْ وَ الْعَافِیَهًَْ وَ السَّعَهًَْ وَ السَّیِّئَاتِ الَّتِی هِیَ عُقُوبَاتُ الذُّنُوبِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ.

امام صادق (علیه السلام)- حسنات در قرآن به دو وجه می‌باشد و سیّئات نیز این‌گونه است از جمله حسناتی که خداوند ذکر کرده، صحّت، سلامتی، امنیّت و گشایش روزی است و خداوند آن‌ها را حسنات نامیده است. وَ إِن تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ؛ سیّئهًْ در اینجا به‌معنای بیماری، ترس، گرسنگی و سختی است. و چون بدیی به آن‌ها می‌رسید، موسی و همراهانش را بدشگون می‌دانستند. ( اعراف/۱۳۱ ). یعنی بدگمانی می‌کردند. وجه دوّم حسنات، اعمال بندگان است و در کلام خداوند: هرکس کار نیکی انجام دهد ده برابر به او پاداش دهند. ( انعام/۱۶۰ ). آمده است و مانند آن بسیار است. همچنین سیّئات بر دو وجه است، از جمله: ترس، گرسنگی، سختی. مصداق آن را در آیه: و چون بدیی به آن‌ها می‌رسید، موسی و همراهانش را بدشگون می‌دانستند. ( اعراف/۱۳۱ ). ذکر کردیم. خداوند، عقوبات گناهان را نیز سیّئات نامیده است. وجه دوّم سیّئات، اعمال بندگان است که به خاطر آن‌ها مجازات می‌شوند. و این معنا در کلام خداوند آمده است: و آنان را که کارهای بد می‌کنند سرنگون در آتش اندازند. ( نمل/۹۰ ) و آیه: مَّا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ مَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ بدین معناست که نتیجه گناهانی که مرتکب می‌شوی و در دنیا و آخرت می‌بینی از خود تو و از اعمال تو است، چون دزد که انگشتانش قطع می‌شود و زناکننده، تازیانه می‌خورد و سنگسار می‌شود و قاتل، کُشته می‌شود. خداوند متعال بیماری‌ها، ترس و سختی و عقوبات گناهان را سیّئات نامیده است و فرموده: وَ مَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ یعنی نتیجه‌ی اعمالت می‌باشد، و آیه: قُلْ کُلًّ مِّنْ عندِ اللهِ به‌معنای صحّت و عافیت و گشایش روزی است. و سیئاتی که مجازات گناهان است، از جانب خداست.

Imam Sadiq (peace be upon him): Hasanat (good things) in the Quran are of two aspects, and sayyi'at (evil things) are likewise. Among the hasanat that Allah has mentioned are health, safety, security, and abundance in provision — Allah has called these hasanat. وَ إِن تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ [And if some evil befalls them]; sayyi'ah here means illness, fear, hunger, and hardship. "And when some evil reached them, they regarded Musa and his companions as an ill omen." (al-A'raf/131). That is, they thought ill of them. The second aspect of hasanat is the deeds of the servants, and it appears in the word of Allah: "Whoever does a good deed shall be rewarded tenfold." (al-An'am/160), and there are many like it. Sayyi'at too are of two aspects, among them: fear, hunger, and hardship. Its instance we mentioned in the verse: "And when some evil reached them, they regarded Musa and his companions as an ill omen." (al-A'raf/131). Allah has also called the punishments of sins sayyi'at. The second aspect of sayyi'at is the deeds of the servants for which they are punished. And this meaning has come in the word of Allah: "And those who do evil deeds shall be flung down on their faces into the Fire." (al-Naml/90). And the verse: مَّا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ مَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ [Whatever good reaches you is from Allah, and whatever evil reaches you is from yourself] means that the result of the sins you commit and which you experience in this world and the hereafter is from yourself and from your deeds — like the thief whose fingers are cut off, and the fornicator who is lashed and stoned, and the murderer who is killed. Allah the Exalted has called illnesses, fear, hardship, and the punishments of sins sayyi'at, and He said: وَ مَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ [Whatever evil reaches you is from yourself], meaning it is the result of your deeds. And the verse: قُلْ کُلًّ مِّنْ عندِ اللهِ [Say: all is from Allah] means health and well-being and abundance of provision. And the sayyi'at which are the punishments of sins are from Allah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કુરઆનમાં હસનાત (સારી બાબતો) બે પ્રકારે છે અને સય્યિઆત (ખરાબ બાબતો) પણ એ જ રીતે છે. જે હસનાતનો અલ્લાહે ઉલ્લેખ કર્યો છે તેમાં તંદુરસ્તી, સલામતી, અમન અને રિઝ્કની વિશાળતાનો સમાવેશ થાય છે, અને અલ્લાહે તેમને હસનાત નામ આપ્યું છે. وَ إِن تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ [અને જો તેમને કોઈ ખરાબી પહોંચે]; અહીં સય્યિઆહનો અર્થ છે બીમારી, ડર, ભૂખ અને મુશ્કેલી. "અને જ્યારે તેમને કોઈ ખરાબી પહોંચતી ત્યારે તેઓ મૂસા અને તેમના સાથીઓને અપશુકનનું કારણ સમજતા હતા." (અઅરાફ/૧૩૧). એટલે કે તેઓ ખરાબ ધારણા કરતા હતા. હસનાતનો બીજો પ્રકાર બંદાઓના અમલ છે, અને અલ્લાહના કલામમાં આવ્યું છે: "જે કોઈ સારું કામ કરે તેને દસ ગણો બદલો આપવામાં આવે છે." (અનઆમ/૧૬૦). અને એના જેવા ઘણા છે. એ જ રીતે સય્યિઆત પણ બે પ્રકારે છે, જેમાંથી: ડર, ભૂખ, મુશ્કેલી. તેનો દાખલો અમે આ આયતમાં જણાવ્યો: "અને જ્યારે તેમને કોઈ ખરાબી પહોંચતી ત્યારે તેઓ મૂસા અને તેમના સાથીઓને અપશુકનનું કારણ સમજતા હતા." (અઅરાફ/૧૩૧). અલ્લાહે ગુનાહોની સજાઓને પણ સય્યિઆત નામ આપ્યું છે. સય્યિઆતનો બીજો પ્રકાર બંદાઓના તે અમલ છે જેને લીધે તેમને સજા મળે છે. અને આ અર્થ અલ્લાહના કલામમાં આવ્યો છે: "અને જેઓ ખરાબ કામો કરે છે તેઓને આગમાં ઊંધા મુખે ફેંકવામાં આવશે." (નમ્લ/૯૦). અને આયત: مَّا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ مَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ [જે કોઈ ભલાઈ તમને પહોંચે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે કોઈ બુરાઈ તમને પહોંચે તે તમારા પોતાના તરફથી છે] નો અર્થ એ છે કે તું જે ગુનાહો કરે છે અને દુનિયા તથા આખિરતમાં જુએ છે તેનું પરિણામ તારા પોતાના અને તારા અમલો તરફથી છે, જેમ કે ચોર જેની આંગળીઓ કાપવામાં આવે છે, અને વ્યભિચારીને કોરડા મારવામાં આવે છે અને સંગસાર કરવામાં આવે છે, અને હત્યારો કત્લ કરવામાં આવે છે. અલ્લાહ તઆલાએ બીમારીઓ, ડર અને મુશ્કેલી અને ગુનાહોની સજાઓને સય્યિઆત નામ આપ્યું છે અને ફરમાવ્યું: وَ مَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ [જે કોઈ બુરાઈ તમને પહોંચે તે તમારા પોતાના તરફથી છે] એટલે કે તારા અમલોનું પરિણામ છે, અને આયત: قُلْ کُلًّ مِّنْ عندِ اللهِ [કહો: બધું જ અલ્લાહ તરફથી છે] નો અર્થ છે તંદુરસ્તી, આફિયત અને રિઝ્કની વિશાળતા. અને તે સય્યિઆત જે ગુનાહોની સજા છે, અલ્લાહ તરફથી છે.

#2 حسنه و سیّئه Good deeds and evil deeds નેકી અને બદી

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

الْحَسَنَهًُْ مَا أَصَابَ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) یَوْمَ بَدْرٍ مِنَ الظَّفَرِ وَ الْغَنِیمَهًِْ وَ السَّیِّئَهًُْ مَا أَصَابَهُ یَوْمَ أُحُدٍ مِنْ کَسْرِ رَبَاعِیَتِهِ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- منظور از حسنه و خوبی‌ای که به پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسید، فتح و پیروزی و غنایمی بود که در جنگ بدر به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مسلمانان رسید و منظور از مصیبت و بدی‌ای که به پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسید، [شکست در] جنگ احد و شکستن دندان میانی پیامبر (صلی الله علیه و آله) [چهار دندان جلویی] بود.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): What is meant by the hasanah (good) that reached the Prophet (peace be upon him and his family) is the victory and spoils that came to the Prophet (peace be upon him and his family) and the Muslims in the Battle of Badr, and what is meant by the calamity and evil that reached the Prophet (peace be upon him and his family) is [the defeat in] the Battle of Uhud and the breaking of the Prophet's (peace be upon him and his family) front tooth [the four front teeth].

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પહોંચેલી હસનહ અને ભલાઈથી મતલબ તે ફતહ અને વિજય તથા ગનીમતો છે જે બદરની જંગમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને મુસલમાનોને પ્રાપ્ત થઈ, અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પહોંચેલી મુસીબત અને બુરાઈથી મતલબ [ઓહદની જંગમાં પરાજય] અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના વચ્ચેના દાંત [આગળના ચાર દાંત] તૂટવાની ઘટના છે.

#3 هر خیری که به تو رسد از جانب خداست و هر شری که به تو رسد از جانب خود تو است Whatever good reaches you is from Allah, and whatever evil befalls you is from yourself જે ખૈર તમને પહોંચે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે શર તમને પહોંચે તે તમારા પોતાના તરફથી છે

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی ابْنَ آدَمَ (علیه السلام) بِمَشِیَّتِی کُنْتَ أَنْتَ الَّذِی تَشَاءُ وَ تَقُولُ وَ بِقُوَّتِی أَدَّیْتَ إِلَیَّ فَرَائِضِی وَ بِنِعْمَتِی قَوِیتَ عَلَی مَعْصِیَتِی مَا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ مَا أَصَابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِکَ وَ ذَاکَ أَنِّی أَوْلَی بِحَسَنَاتِکَ مِنْکَ وَ أَنْتَ أَوْلَی بِسَیِّئَاتِکَ مِنِّی وَ ذَاکَ أَنِّی لَا أُسْأَلُ عَمَّا أَفْعَلُ وَ هُمْ یُسْئَلُون.

امام کاظم (علیه السلام)- خداوند تعالی‌وتبارک فرمود: «فرزند آدم! تو با مشیّت من، همان هستی که می‌خواهی و می‌گویی، و با نیروی من، فریضه‌ی مرا به‌جای آوری، و با نعمت من بر معصیتم قدرت یافتی، هرگونه نیکی می‌یابی، از خداست و هرگونه بدی می‌بینی از خود توست».

Imam Kazim (peace be upon him): Allah the Exalted and Blessed said: "Son of Adam (peace be upon him)! By My will you are the one who wills and speaks, and by My strength you fulfil My obligations towards Me, and by My blessing you have gained the strength to disobey Me. Whatever good you find is from Allah, and whatever evil you see is from yourself."

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલા વ તબારકે ફરમાવ્યું: "આદમના પુત્ર! તમે મારી મશિય્યત (ઈચ્છા) સાથે તે જ છો જે ઈચ્છો છો અને કહો છો, અને મારી શક્તિથી તમે મારા ફરાઈઝ (ફરજો) અદા કરો છો, અને મારી નેઅમતથી તમે મારી નાફરમાની પર શક્તિ પ્રાપ્ત કરી છે. જે કોઈ ભલાઈ તમને મળે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે કોઈ બુરાઈ તમે જુઓ તે તમારા પોતાના તરફથી છે."

#4 هر خیری که به تو رسد از جانب خداست و هر شری که به تو رسد از جانب خود تو است Whatever good reaches you is from Allah, and whatever evil befalls you is from yourself જે ખૈર તમને પહોંચે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે શર તમને પહોંચે તે તમારા પોતાના તરફથી છે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَنْتَ أَوْلَی بِسَیِّئَاتِکَ مِنِّی عَمِلْتَ الْمَعَاصِیَ بِقُوَّتِیَ الَّتِی جَعَلْتُ فِیکَ.

امام رضا (علیه السلام)- تو به بدی هایت سزاوارتری؛ تو با قدرتی که درونت قرار دادم، مرتکب گناهان شدی.

Imam Rida (peace be upon him): You are more deserving of your evil deeds [than I am]; you committed sins with the strength I placed within you.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): તમે તમારી બુરાઈઓના વધારે હકદાર છો; મેં તમારી અંદર જે શક્તિ રાખી હતી તેનાથી તમે ગુનાહો કર્યા.

#5 هر خیری که به تو رسد از جانب خداست و هر شری که به تو رسد از جانب خود تو است Whatever good reaches you is from Allah, and whatever evil befalls you is from yourself જે ખૈર તમને પહોંચે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે શર તમને પહોંચે તે તમારા પોતાના તરફથી છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَمَا أَنَّ بَادِیَ النِّعَمِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَدْ نَحَلَکُمُوهُ فَکَذَلِکَ الشَّرُّ مِنْ أَنْفُسِکُمْ وَ إِنْ جَرَی بِهِ قَدَرُهُ.

امام صادق (علیه السلام)- همانگونه که آغاز نعمت [بر بندگان] از جانب خدا بوده [و خدا مسبّب خیرهایی که به تو رسیده است بوده]، همین‌طور نیز است درباره‌ی شر و بدی‌ها که از جانب خودتان است [و شما مسبّب آن‌هایید] اگرچه که قضا و قدر خدا نیز بر آن (انجام آن بدی) جاری شده باشد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Just as the beginning of blessings [upon the servants] is from Allah the Mighty and Majestic [and Allah is the cause of the good things that have reached you], likewise it is regarding evil and bad things — they are from yourselves [and you are their cause], even though Allah's decree and destiny has also flowed upon it (the committing of that evil).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જેવી રીતે નેઅમતોની શરૂઆત [બંદાઓ પર] અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફથી હતી [અને અલ્લાહ તમને પહોંચેલી ભલાઈઓનો કારણભૂત છે], એ જ રીતે શર અને બુરાઈઓ વિશે પણ છે કે તે તમારા પોતાના તરફથી છે [અને તમે તેના કારણભૂત છો] જો કે અલ્લાહની કઝા અને કદર પણ તેના (તે બુરાઈ કરવા) પર જારી થઈ હોય.

#6 هر خیری که به تو رسد از جانب خداست و هر شری که به تو رسد از جانب خود تو است Whatever good reaches you is from Allah, and whatever evil befalls you is from yourself જે ખૈર તમને પહોંચે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે શર તમને પહોંચે તે તમારા પોતાના તરફથી છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَ أَسَاسَ الدِّینِ التَّوْحِیدُ وَ الْعَدْلُ وَ عِلْمُهُ کَثِیرٌ وَ لَا بُدَّ لِعَاقِلٍ مِنْهُ فَاذْکُرْ مَا یَسْهُلُ الْوُقُوفُ عَلَیْهِ وَ یَتَهَیَّأُ حِفْظُهُ فَقَالَ (علیه السلام) أَمَّا التَّوْحِیدُ فَأَنْ لَا تُجَوِّزَ عَلَی رَبِّکَ مَا جَازَ عَلَیْکَ وَ أَمَّا الْعَدْلُ فَأَنْ لَا تَنْسُبَ إِلَی خَالِقِکَ مَا لَامَکَ عَلَیْه.

امام صادق (علیه السلام)- اساس دین توحید و عدل است و همه بر این مطلب حکم می‌کنند و آن را صحیح می‌دانند و عاقل چاره‌ای جز پذیرش این دو اصل ندارد، تو نیز [در باب معرفت و اوصاف خدا] چیزی بگو و بر آن پایداری کن که اثبات آن آسان باشد [و از مسائل غامض نباشد] و حفظ‌کردن آن [برای تو] ممکن باشد. معنی توحید آن است که آنچه برای شما جائز است را برای خدا جایز ندانی [خدا را به صفات ناقص خود متّصف نکنی] و معنی عدل آن است که کاری که به خاطر آن [مردم] تو را سرزنش می‌کنند [و آن را خارج از حق و انصاف می‌دانند] به خالقت نسبت ندهی.

Imam Sadiq (peace be upon him): The foundation of the religion is tawhid (divine oneness) and 'adl (divine justice), and everyone rules on this matter and considers it sound, and a rational person has no choice but to accept these two principles. You too [in the matter of the knowledge and attributes of Allah] say something and hold firmly to it whose proof is easy [and is not from the intricate matters] and whose retention is possible [for you]. The meaning of tawhid is that you do not deem permissible for Allah what is permissible for you [do not describe Allah with your own deficient attributes], and the meaning of 'adl is that you do not attribute to your Creator an action for which [people] blame you [and consider it outside of right and fairness].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): દીનનો પાયો તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ) અને અદ્લ (ન્યાય) છે, અને દરેક લોકો આ વાત પર હુકમ કરે છે અને તેને સાચી માને છે, અને બુદ્ધિમાન વ્યક્તિ પાસે આ બે સિદ્ધાંતોને સ્વીકારવા સિવાય કોઈ ઉપાય નથી. તમે પણ [અલ્લાહની ઓળખ અને સિફતોના બાબતમાં] એવી વાત કહો અને તેના પર ટકી રહો જેને સાબિત કરવું સહેલું હોય [અને જટિલ મસાઈલમાંથી ન હોય] અને જેને યાદ રાખવું [તમારા માટે] શક્ય હોય. તૌહીદનો અર્થ એ છે કે જે તમારા માટે જાઈઝ છે તેને અલ્લાહ માટે જાઈઝ ન સમજો [અલ્લાહને પોતાની ખામીયુક્ત સિફતોથી વર્ણવો નહીં], અને અદ્લનો અર્થ એ છે કે જે કામને કારણે [લોકો] તમને ઠપકો આપે છે [અને તેને હક અને ઇન્સાફથી બહાર ગણે છે] તેને પોતાના ખાલિકને ન સોંપો.

#7 هر خیری که به تو رسد از جانب خداست و هر شری که به تو رسد از جانب خود تو است Whatever good reaches you is from Allah, and whatever evil befalls you is from yourself જે ખૈર તમને પહોંચે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે શર તમને પહોંચે તે તમારા પોતાના તરફથી છે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

مَا عَرَفَ اللَّهَ مَنْ شَبَّهَهُ بِخَلْقِهِ وَ لَا وَصَفَهُ بِالْعَدْلِ مَنْ نَسَبَ إِلَیْهِ ذُنُوبَ عِبَادِهِ.

امام رضا (علیه السلام)- خدا را نشناخته کسی او را مثل و شبیه خلقش [در اوصاف و افعال] بداند و کسی که گناهان بندگانش را به خدا نسبت دهد [بگوید عامل ایجاد گناه، خدا بود] خدا را [به درستی] عادل وصف نکرده است.

Imam Rida (peace be upon him): He has not known Allah, who considers Him similar and comparable to His creation [in attributes and actions], and one who attributes the sins of His servants to Allah [saying that the cause of the sin was Allah] has not [truly] described Allah as just.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહને એ વ્યક્તિએ ઓળખ્યો નથી જે તેને તેની મખલૂક જેવો અને સમાન [સિફતો અને કાર્યોમાં] સમજે, અને જે વ્યક્તિ બંદાઓના ગુનાહોને અલ્લાહ સાથે જોડે [એટલે કે કહે કે ગુનાહનું કારણ અલ્લાહ હતો] તેણે અલ્લાહને [યોગ્ય રીતે] આદિલ તરીકે વર્ણવ્યો નથી.

#8 هر خیری که به تو رسد از جانب خداست و هر شری که به تو رسد از جانب خود تو است Whatever good reaches you is from Allah, and whatever evil befalls you is from yourself જે ખૈર તમને પહોંચે તે અલ્લાહ તરફથી છે અને જે શર તમને પહોંચે તે તમારા પોતાના તરફથી છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

الْأَعْمَالُ عَلَی ثَلَاثَهًِْ أَحْوَالٍ فَرَائِضُ وَ فَضَائِلُ وَ مَعَاصِی فَأَمَّا الْفَرَائِضُ فَبِأَمْرِ اللَّهِ تَعَالَی وَ بِرِضَی اللَّهِ وَ بِقَضَائِهِ وَ تَقْدِیرِهِ وَ مَشِیَّتِهِ وَ عِلْمِهِ وَ أَمَّا الْفَضَائِلُ فَلَیْسَتْ بِأَمْرِ اللَّهِ وَ لَکِنْ بِرِضَی اللَّهِ وَ بِقَضَاءِ اللَّهِ وَ بِقَدَرِ اللَّهِ وَ بِمَشِیَّهًِْ اللَّهِ وَ بِعِلْمِ اللَّهِ وَ أَمَّا الْمَعَاصِی فَلَیْسَتْ بِأَمْرِ اللَّهِ وَ لَکِنْ بِقَضَاءِ اللَّهِ وَ بِقَدَرِ اللَّهِ وَ بِمَشِیَّهًِْ اللَّهِ وَ بِعِلْمِهِ ثُمَّ یُعَاقِبُ عَلَیْهَا.

امام علی (علیه السلام)- اعمال سه حالت دارند: فرایض (یعنی اعمالی که از جانب خدا به‌طور حتم معیّن شده)، فضایل (یعنی کارهای خوب که انجام آن‌ها نیک است ولی حتمی نیست)، گناهان (که مورد غدقن است و نباید انجام داد). امّا اعمال واجبه مطابق فرمان خداست و مورد پسند اوست و به حکم الهی و تقدیر و خواست اوست و خدا آن‌ها را دانسته. امّا فضایل به فرمان خدا نیست و گرنه ترک آن‌ها روا نبود ولی پسند خداست و به حکم الهی و خواست اوست و خداوند به این امور آگاه است. امّا گناهان به دستور خدا نیست و به سند خدا هم نیست ولی در اثر حکم خدا و به تقدیر و خواست اوست و خدا آن‌ها را دانسته و سپس به خاطر انجام آن‌ها، گناهکاران را عقوبت می‌کند و کیفر آن‌ها را می‌دهد.

Imam Ali (peace be upon him): Deeds have three states: fara'id (obligatory acts, meaning deeds that are definitively fixed by Allah), fada'il (meritorious acts, meaning good deeds whose performance is virtuous but not obligatory), and sins (which are forbidden and must not be performed). As for the obligatory deeds, they are in accordance with the command of Allah, are pleasing to Him, are by the divine decree, ordainment, and will, and Allah knows them. As for the meritorious deeds, they are not by the command of Allah — otherwise it would not be permissible to leave them — but they are pleasing to Allah, and by His decree and will, and Allah is aware of these matters. As for sins, they are not by the command of Allah, nor by the assignment of Allah, but they occur through the decree of Allah, and by His ordainment and will, and Allah knows them, and then, because of committing them, He punishes the sinners and gives them their retribution.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમલોની ત્રણ સ્થિતિઓ છે: ફરાઇઝ (એટલે કે એવા અમલો જે અલ્લાહ તરફથી ચોક્કસ રીતે નિર્ધારિત છે), ફઝાઇલ (એટલે કે એવા સારા કામો જેમનું કરવું ઉત્તમ છે પરંતુ ફરજિયાત નથી), ગુનાહો (જે મના કરાયેલા છે અને ન કરવા જોઈએ). પરંતુ વાજિબ અમલો અલ્લાહના હુકમ મુજબ છે અને તેને પસંદ છે અને અલ્લાહના હુકમ અને તકદીર અને ઇચ્છા મુજબ છે અને અલ્લાહ તેમને જાણે છે. પરંતુ ફઝાઇલ અલ્લાહના હુકમથી નથી, નહીંતર તેમને છોડવું જાઈઝ ન હોત, પરંતુ અલ્લાહને પસંદ છે અને અલ્લાહના હુકમ અને ઇચ્છા મુજબ છે અને અલ્લાહ આ બાબતોથી વાકેફ છે. પરંતુ ગુનાહો અલ્લાહના હુકમથી નથી અને અલ્લાહની સોંપણીથી પણ નથી, પરંતુ અલ્લાહના હુકમ અને તેની તકદીર અને ઇચ્છાને કારણે થાય છે અને અલ્લાહ તેમને જાણે છે અને પછી તેમને કરવાને કારણે, ગુનેહગારોને સજા આપે છે અને તેમને તેમનો બદલો આપે છે.