وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ إِیمانَهُ قَالَ کَتَمَ إِیمَانَهُ سِتَّمِائَهًِْ سَنَهًٍْ قَالَ وَ کَانَ مَجْذُوماً مُکَنَّعاً وَ هُوَ الَّذِی قَدْ وَقَعَتْ أَصَابِعُهُ وَ کَانَ یُشِیرُ إِلَی قَوْمِهِ بِیَدَیْهِ الْمَکْنُوعَتَیْنِ وَ یَقُولُ یا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِکُمْ سَبِیلَ الرَّشادِ قَوْلُهُ فَوَقاهُ اللهُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا یَعْنِی مُؤْمِنَ آلِ فِرْعَوْنَ فَقَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) وَ اللَّهِ لَقَدْ قَطَعُوهُ إِرْباً إِرْباً وَ لَکِنْ وَقَاهُ اللَّهُ أَنْ یَفْتِنُوهُ فِی دِینِهِ.
علیّ‌ّبن‌ابراهیم ( قَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ إِیمانَهُ؛ او حزقیل بود که ششصد سال ایمان خود را مخفی نگاه داشت و مبتلا به جذام شده و انگشتان دستش قطع شده بود و با دو دست بدون انگشت خود به قومش اشاره می‌کرد و می‌گفت: قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِکُمْ سَبِیلَ الرَّشادِ و فَوَقاهُ اللهُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید: «قوم فرعون او را تکّه‌تکّه کردند امّا خداوند او را از اینکه ایمانش را از او بگیرند حفظ کرد».
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): قَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ إِیمانَهُ [And a believing man from the people of Firawn who concealed his faith said]; he was Hizqil, who kept his faith hidden for six hundred years and was afflicted with leprosy, and the fingers of his hand had fallen off, and with his two fingerless hands he would gesture to his people and say: قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِکُمْ سَبِیلَ الرَّشادِ [O my people! Follow me, I will guide you to the path of right conduct]; and فَوَقاهُ اللهُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا [So Allah protected him from the evils of what they plotted]. Imam Sadiq (peace be upon him) says: "The people of Firawn cut him into pieces, but Allah protected him from their taking his faith away from him."
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): قَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَکْتُمُ إِیمانَهُ [અને ફિરઔનના લોકોમાંથી એક ઈમાનવાળા માણસે, જે પોતાનો ઈમાન છુપાવતો હતો, કહ્યું]; તે હિઝકીલ હતો, જેણે છસ્સો વર્ષ સુધી પોતાનો ઈમાન છુપાવીને રાખ્યો અને કોઢ (જુઝામ)થી પીડિત થયો હતો અને તેના હાથની આંગળીઓ ખરી પડી હતી, અને પોતાના આંગળીઓ વગરના બે હાથોથી તે પોતાની કોમ તરફ ઇશારો કરતો અને કહેતો: قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِکُمْ سَبِیلَ الرَّشادِ [ઓ મારી કોમ! મારી પાછળ આવો, હું તમને હિદાયતના માર્ગની રહનુમાઈ કરીશ] અને فَوَقاهُ اللهُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا [તો અલ્લાહે તેને તેમની યુક્તિઓની બુરાઈઓથી બચાવી લીધો]. ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: "ફિરઔનની કોમે તેના ટુકડે-ટુકડા કરી નાખ્યા, પરંતુ અલ્લાહે તેને એ વાતથી બચાવ્યો કે તેઓ તેનો ઈમાન તેની પાસેથી છીનવી લે."