سورة فصلت

Verse 21 of 54

41:21

وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللهُ الَّذي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

آن‌ها به پوست‌هاى خود مى‌گويند: «چرا بر‌ضدّ ما گواهى داديد»؟! جواب مى‌دهند: «همان خدايى كه هر‌موجودى را به سخن در آورده ما را گويا ساخته [تا حقايق را بازگو كنيم]؛ و او شما را نخستين‌بار آفريد، و به‌سوى او بازگردانده مى‌شويد».

And they shall say to their skins: Why have you borne witness against us? They shall say: Allah Who makes everything speak has made us speak, and He created you at first, and to Him you shall be brought back.

અને તેઓ પોતાની ચામડીઓને કહેશે તમે અમારી ખિલાફ શા માટે ગવાહી આપી? તેઓ કહેશે કે અમને એ જ અલ્લાહે બોલતા કર્યા છે જેણે દરેક ચીઝને વાચા આપી છે, અને પહેલી વાર તેણે જ તમને પેદા કર્યા હતા, અને તેની તરફ પાછા ફેરવવામાં આવશો.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَإِنَّهَا نَزَلَتْ فِی قَوْمٍ یَعْرِضُ عَلَیْهِمْ أَعْمَالُهُمْ فَیُنْکِرُونَهَا فَیَقُولُونَ مَا عَمِلْنَا مِنْهَا شَیْئاً فَیَشْهَدُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَهًُْ الَّذِینَ کَتَبُوا عَلَیْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فَقَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام) فَیَقُولُونَ لِلَّهِ یَا رَبِّ هَؤُلَاءِ مَلَائِکَتُکَ یَشْهَدُونَ لَکَ ثُمَّ یَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا فَعَلُوا مِنْ ذَلِکَ شَیْئاً منها و هو قول الله یَوْمَ یَبْعَثُهُمُ اللهُ جَمیعاً فَیَحْلِفُونَ لَهُ کَما یَحْلِفُونَ لَکُم وَ هُمُ الَّذِینَ غَصَبُوا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَعِنْدَ ذَلِکَ یَخْتِمُ اللَّهُ عَلَی أَلْسِنَتِهِم و یَنْطِقُ جَوَارِحُهُمْ فَیَشْهَدُ السَّمْعُ بِمَا سَمِعَ مِمَّا حَرَّمَ اللَّهُ وَ یَشْهَدُ الْبَصَرُ بِمَا نَظَرَ بِهِ إِلَی مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَ تَشْهَدُ الْیَدَانِ بِمَا أَخَذَتَا وَ تَشْهَدُ الرِّجْلَانِ بِمَا سَعَتَا مِمَّا حَرَّمَ اللَّهُ وَ تَشْهَدُ الْفَرْجُ بِمَا ارْتَکَبَتْ مِمَّا حَرَّمَ اللَّهُ ثُمَّ أَنْطَقَ اللَّهُ أَلْسِنَتَهُمْ فَیَقُولُونَ هُمْ لِجُلُودِهِم لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَیْنا فَیَقُولُونَ أَنْطَقَنَا اللهُ الَّذِی أَنْطَقَ کُلَّ شَیْءٍ وَ هُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُون.

امام صادق (علیه السلام)- این آیه درباره‌ی قومی نازل شده است که اعمالشان بر آن‌ها عرضه می‌شد امّا آن‌ها را انکار می‌کردند و می‌گفتند: «ما چنین اعمالی را انجام نداده‌ایم». در نتیجه فرشتگانی که اعمالشان را تثبیت می‌کردند علیه آن‌ها شهادت می‌دهند. امّا آن افراد در پیشگاه خداوند عرض می‌کنند: «پروردگارا! این‌ها فرشتگان تو هستند و به نفع تو شهادت می‌دهند». سپس به خداوند قسم یاد می‌کنند که مرتکب چنین اعمالی نشده‌اند. این همان فرموده پروردگار است که در آن درباره‌ی چنین افرادی، چنین بیان فرموده است: [به خاطر بیاورید] روزی را که خداوند همه‌ی آن‌ها را برمی‌انگیزد، آن‌ها برای خدا نیز سوگند [دروغ] یاد می‌کنند. ( مجادله/۱۸ ) آن‌ها همان کسانی هستند که حقّ امیرالمؤمنین (علیه السلام) را غصب کرده‌اند. دراین‌هنگام خداوند بر دهان‌هایشان مهر سکوت می‌زند و اعضای بدنشان شروع به سخن‌گفتن می‌کند. گوش به امور حرامی که شنیده است گواهی می‌دهد. چشم به دیدن اشیایی که خداوند آن‌ها را حرام اعلام کرده بود، اعتراف می‌کند. دست‌ها به آنچه گرفته بودند؛ پاها به تلاش برای رفتن به مکان‌هایی که خداوند بر فرد حرام کرده بود و عورت فرد به اعمال حرامی که مرتکب شده بود، اذعان می‌کنند. دراین‌هنگام خداوند مهر سکوت را از روی زبان‌هایشان بر می‌دارد. در نتیجه آن‌ها خطاب به پوست‌هایشان می‌گویند: «لمَ شَهِدتُّمْ عَلینَا قَالوا أَنطَقَنَا اللهُ الذِی أَنطَقَ کُل شَیءٍ و هُو خَلقَکُمْ أَول مَرَّةٍ و إِلیهِ تُرْجَعُونَ».

Imam Sadiq (peace be upon him): This verse was revealed concerning a people to whom their deeds are presented, but they deny them and say: 'We did not do any of these deeds.' As a result, the angels who recorded their deeds bear witness against them. But those people plead before Allah: 'O Lord! These are Your angels bearing witness in Your favour.' Then they swear by Allah that they have not committed such deeds. This is the very saying of the Lord in which He describes such people: '[Remember] the day when Allah will raise them all up; they will swear [false oaths] to Allah too.' (al-Mujadalah/18). They are the very ones who usurped the right of Amir al-Mu'minin (peace be upon him). At that moment Allah places the seal of silence upon their mouths, and the members of their body begin to speak. The ear bears witness to the forbidden things it heard. The eye confesses to seeing the things Allah had declared forbidden. The hands acknowledge what they had taken; the feet, their striving to go to places Allah had forbidden to the person; and the person's private parts, the forbidden acts they had committed. At that point Allah lifts the seal of silence from their tongues. As a result, they say, addressing their skins: 'لِمَ شَهِدتُّمْ عَلَینَا قَالوا أَنطَقَنَا اللهُ الذِی أَنطَقَ کُلَّ شَیءٍ و هُو خَلقَکُمْ أَولَ مَرَّةٍ و إِلیهِ تُرْجَعُونَ [Why did you bear witness against us? They say: Allah, who made every thing speak, has made us speak, and He created you the first time, and to Him you are returned].'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત તે કૌમ વિશે નાઝિલ થઈ છે જેમને તેમના અઅમાલ રજૂ કરવામાં આવશે પરંતુ તેઓ તેને નકારશે અને કહેશે: 'અમે આવા અઅમાલ કર્યા જ નથી.' પરિણામે, જે ફરિશ્તાઓએ તેમના અઅમાલ નોંધ્યા હતા તેઓ તેમની વિરુદ્ધ ગવાહી આપશે. પરંતુ તે લોકો અલ્લાહની બારગાહમાં અરજ કરશે: 'પરવરદિગાર! આ તારા ફરિશ્તાઓ છે અને તારી તરફેણમાં ગવાહી આપી રહ્યા છે.' પછી અલ્લાહની કસમ ખાશે કે તેમણે આવા અઅમાલ કર્યા નથી. આ જ પરવરદિગારનું ફરમાન છે જેમાં તેણે આવા લોકો વિશે આ પ્રમાણે બયાન કર્યું છે: [યાદ કરો] તે દિવસને જયારે અલ્લાહ તે બધાને ઉઠાવશે, તેઓ અલ્લાહ માટે પણ [જૂઠી] કસમ ખાશે. (મુજાદલહ/૧૮). તેઓ તે જ લોકો છે જેમણે અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)નો હક ગસબ કર્યો હતો. તે વખતે અલ્લાહ તેમના મોઢા પર ખામોશીની મહોર લગાવી દેશે અને તેમના શરીરના અંગો બોલવા લાગશે. કાન તે હરામ બાબતોની ગવાહી આપશે જે તેણે સાંભળી હતી. આંખ તે વસ્તુઓને જોવાનો કબૂલ કરશે જેને અલ્લાહે હરામ જાહેર કરી હતી. હાથો જે તેઓએ પકડ્યું હતું; પગો તે જગ્યાઓ પર જવાની કોશિશની જેને અલ્લાહે તે વ્યક્તિ પર હરામ કરી હતી; અને વ્યક્તિની શરમગાહ તે હરામ કાર્યોની જે તેણે અંજામ આપ્યાં હતાં, કબૂલ કરશે. તે વખતે અલ્લાહ તેમની જીભો પરથી ખામોશીની મહોર હટાવી લેશે. પરિણામે તેઓ પોતાની ચામડીઓને સંબોધીને કહેશે: 'لِمَ شَهِدتُّمْ عَلَینَا قَالوا أَنطَقَنَا اللهُ الذِی أَنطَقَ کُلَّ شَیءٍ و هُو خَلقَکُمْ أَولَ مَرَّةٍ و إِلیهِ تُرْجَعُونَ [તમે અમારી વિરુદ્ધ કેમ ગવાહી આપી? તેઓ કહેશે: તે અલ્લાહે અમને બોલતા કર્યા છે જેણે દરેક વસ્તુને બોલતી કરી છે, અને તેણે જ તમને પ્રથમ વખત પૈદા કર્યા હતા અને તેની જ તરફ તમે પલટાવવામાં આવશો].'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَوَارِحِ ابْنِ‌آدَمَ (علیه السلام) وَ قَسَّمَهُ عَلَیْهَا ... ثُمَّ نَظَمَ مَا فَرَضَ عَلَی الْقَلْبِ وَ اللِّسَانِ وَ السَّمْعِ وَ الْبَصَرِ فِی آیَهًٍْ أُخْرَی فَقَالَ وَ ما کُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ یَشْهَدَ عَلَیْکُمْ سَمْعُکُمْ وَ لا أَبْصارُکُمْ وَ لا جُلُودُکُمْ یَعْنِی بِالْجُلُودِ الْفُرُوجَ وَ الْأَفْخَاذَ.

امام صادق (علیه السلام)- ایمان را بر جوارح فرزندان آدم (علیه السلام) واجب گردانید و آن را بر اعضاء تقسیم فرمود. سپس خداوند آنچه بر قلب و چشم و زبان واجب است، در یک آیه به نظم در آورده و فرموده: وَ ما کُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ یَشْهَدَ عَلَیْکُمْ سَمْعُکُمْ وَ لا أَبْصارُکُمْ وَ لا جُلُودُکُمْ که منظور از پوست‌ها، عورت‌ها و ران‌ها است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, made faith obligatory upon the limbs of the children of Adam (peace be upon him) and distributed it among the organs. Then Allah arranged what is obligatory upon the heart, the tongue, the hearing and the sight in another verse, saying: وَ ما کُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ یَشْهَدَ عَلَیْکُمْ سَمْعُکُمْ وَ لا أَبْصارُکُمْ وَ لا جُلُودُکُمْ [And you did not conceal yourselves lest your hearing, your sight and your skins should bear witness against you] — where by "skins" is meant the private parts and the thighs.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ઈમાનને આદમ (અલયહિસ્સલામ)ના સંતાનોના અંગો પર વાજિબ કર્યું અને તેને અંગો પર વહેંચી દીધું. પછી અલ્લાહે જે દિલ, જીભ, કાન અને આંખ પર વાજિબ છે તેને એક બીજી આયતમાં ક્રમબદ્ધ કર્યું અને ફરમાવ્યું: وَ ما کُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ یَشْهَدَ عَلَیْکُمْ سَمْعُکُمْ وَ لا أَبْصارُکُمْ وَ لا جُلُودُکُمْ [અને તમે એ વાતથી છુપાતા ન હતા કે તમારા કાન, તમારી આંખો અને તમારી ચામડીઓ તમારી વિરુદ્ધ સાક્ષી આપશે] — જ્યાં ચામડીઓથી મુરાદ શરમના અંગો અને સાથળો છે.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قالُوا یَعْنِی الْکُفَّارِ لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَیْنا أَی یُعَاتَبُونَ أعضَاءَهُم فَیَقُولُونَ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَیْنا قالُوا أَی فَتَقُولُ جُلُودُهُمْ فِی جوابِهِم أَنْطَقَنَا اللهُ الَّذِی أَنْطَقَ کُلَّ شَیْءٍ أَیْ مِمَّا یَنْطِقَ وَ الْمَعْنَی أَعْطَانَا اللَّهُ آلهًْ النُّطْقِ وَ القُدرَهًَْ عَلَیْهِ وَ تَمَّ الْکَلَامَ ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَهُ وَ هُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ فِی الْآخِرَهًِْ.

ابن‌عبّاس ( قالُوا یعنی کافران خواهند گفت؛ لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَیْنا یعنی کافران، اعضای بدن خویش را مورد سرزنش قرار داده و گویند: چرا بر ضدّ ما گواهی دادید؟! قالُوا یعنی پوست‌های تنشان در پاسخ آن‌ها می‌گویند، أَنْطَقَنَا اللهُ الَّذِی أَنْطَقَ کُلَّ شَیْءٍ یعنی [همان خدایی که] هر موجودِ دارای توانِ سخن‌گفتن [را به سخن در آورده ما را نیز گویا ساخته است]، و معنایش این است که خداوند، وسیله‌ی سخن گفتن و توانایی بر آن را به ما عنایت کرده است. در اینجا سخنِ اعضای بدن تمام می‌شود؛ آنگاه خداوند سبحان می‌فرماید: وَ هُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ [بازگشتتان] در روز قیامت [به‌سوی اوست].

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): قالُوا means the disbelievers will say; لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَیْنا [Why have you borne witness against us?] means the disbelievers will rebuke the limbs of their own bodies and say: Why did you testify against us?! قالُوا means their skins will say in reply, أَنْطَقَنَا اللهُ الَّذِی أَنْطَقَ کُلَّ شَیْءٍ [Allah, Who makes everything speak, has made us speak] means [the same Allah who] made every being that has the capacity of speech [speak has also made us speak], and its meaning is that Allah has granted us the means of speech and the ability for it. Here the speech of the limbs ends; then Allah the Glorified says: وَ هُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ [and He created you at first, and to Him you shall be brought back] [your return] on the Day of Resurrection [is to Him].

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): قالُوا એટલે કે કાફિરો કહેશે; لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَیْنا [તમે અમારી વિરુદ્ધ કેમ ગવાહી આપી?] એટલે કે કાફિરો પોતાના શરીરના અંગોને ઠપકો આપીને કહેશે: તમે અમારી વિરુદ્ધ કેમ ગવાહી આપી?! قالُوا એટલે કે તેમના શરીરની ચામડીઓ જવાબમાં કહેશે, أَنْطَقَنَا اللهُ الَّذِی أَنْطَقَ کُلَّ شَیْءٍ [અલ્લાહે અમને બોલતા કર્યા, જેણે દરેક વસ્તુને બોલતી કરી] એટલે કે [એ જ અલ્લાહે કે જેણે] બોલવાની શક્તિ ધરાવતા દરેક અસ્તિત્વ[ને બોલતું કર્યું છે, અમને પણ બોલતા કર્યા છે], અને તેનો અર્થ એ છે કે અલ્લાહે અમને બોલવાનું સાધન અને તેની ક્ષમતા આપી છે. અહીં અંગોની વાત પૂરી થાય છે; ત્યારપછી અલ્લાહ સુબ્હાનહુ ફરમાવે છે: وَ هُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ [અને તેણે જ તમને પ્રથમ વખત પેદા કર્યા અને તેની જ તરફ તમને પાછા ફેરવવામાં આવશે] કયામતના દિવસે [તમારું પાછું ફરવું] તેની તરફ છે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ لَیْسَتِ الْجَوَارِحُ تَشْهَدُ عَلی مُؤْمِنٍ، إِنَّمَا تَشْهَدُ عَلی مَنْ حَقَّتْ عَلَیْهِ کَلِمَهًُْ الْعَذَابِ، فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَیُعْطَی کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ؛ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمِینِهِ فَأُولئِکَ یَقْرَؤُنَ کِتابَهُمْ وَ لا یُظْلَمُونَ فَتِیلًا.

امام باقر (علیه السلام)- جوارح برضدّ مؤمن گواهی نمی‌دهند بلکه برای آن گروهی که مستحقّ عذاب هستند گواهی می‌دهند و مؤمن نامه‌ی عملش به دست راستش داده می‌شود. خداوند متعال می‌فرماید: کسانی که نامه‌ی عملشان به دست راستشان داده شود، آن را [با شادی و سرور] می‌خوانند و به قدر رشته‌ی شکاف هسته‌ی خرمایی به آنان ستم نمی‌شود!. ( اسراء/۷۱ ).

Imam Baqir (peace be upon him): The limbs do not testify against a believer; rather they testify against the group who deserve punishment, and the believer is given the record of his deeds in his right hand. Allah the Exalted says: Those who are given their record in their right hand will read it [with joy and gladness], and they will not be wronged even by the amount of the thread in a date-stone! (al-Isra/71).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અંગો મોમિનની વિરુદ્ધ ગવાહી નથી આપતા, બલ્કે તે જૂથ કે જેઓ અઝાબને પાત્ર છે તેમની વિરુદ્ધ ગવાહી આપે છે, અને મોમિનનું અમલનામું તેના જમણા હાથમાં આપવામાં આવે છે. અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: જે લોકોનું અમલનામું તેમના જમણા હાથમાં આપવામાં આવશે, તેઓ તેને [ખુશી અને આનંદથી] વાંચશે અને ખજૂરની ગોટલીની તિરાડના તાંતણા બરાબર પણ તેમના પર જુલમ નહીં થાય! (ઇસરા/૭૧).

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

خُتِمَ عَلَی الْأَفْوَاهِ فَلَا تَکَلَّمُ وَ قَدْ تَکَلَّمَتِ الْأَیْدِی وَ شَهِدَتِ الْأَرْجُلُ وَ نَطَقَتِ الْجُلُودُ بِمَا عَمِلُوا {فَ} لا یَکْتُمُونَ اللهَ حَدِیثا.

امام علی (علیه السلام)- [روز قیامت] بر دهان‌ها مُهر نهاده می‌شود در نتیجه، سخنی نمی‌گویند و دست‌ها به سخن در می‌آیند و پاها گواهی می‌دهند و پوست‌ها در مورد آنچه صاحبانشان انجام داده‌اند، به زبان می‌آیند، هیچ سخنی را از خدا پنهان نتوانند کرد. ( نساء/۴۲ )

Imam Ali (peace be upon him): [On the Day of Resurrection] the mouths will be sealed, so they will not speak, and the hands will speak, and the feet will bear witness, and the skins will speak of what their owners did; they will not be able to hide any word from Allah. (al-Nisa/42)

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): [કયામતના દિવસે] મોઢાં પર મહોર લગાવી દેવામાં આવશે, પરિણામે તેઓ કંઈ બોલી શકશે નહીં, અને હાથ બોલવા લાગશે અને પગ ગવાહી આપશે અને ચામડીઓ તેમના માલિકોએ જે કંઈ કર્યું છે તે વિશે બોલી ઊઠશે, તેઓ કોઈ પણ વાત અલ્લાહથી છુપાવી શકશે નહીં. (નિસા/૪૨)

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أَمَا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ کَمَا أَمَرَکُمْ أَنْ تَحْتَاطُوا لِأَنْفُسِکُمْ وَ أَدْیَانِکُمْ وَ أَمْوَالِکُمْ بِاسْتِشْهَادِ الشُّهُودِ الْعُدُولِ عَلَیْکُمْ فَکَذَلِکَ قَدِ احْتَاطَ عَلَی عِبَادِهِ وَ لَکُمْ فِی اسْتِشْهَادِ الشُّهُودِ عَلَیْهِمْ فَلِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَی کُلِّ عَبْدٍ رُقَبَاءُ مِنْ کُلِّ خَلْقِهِ وَ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ وَ یَحْفَظُونَ عَلَیْهِ مَا یَکُونُ مِنْهُ مِنْ أَعْمَالِهِ وَ أَقْوَالِهِ وَ أَلْفَاظِهِ وَ أَلْحَاظِهِ وَ الْبِقَاعُ الَّتِی تَشْتَمِلُ عَلَیْهِ شُهُودُ رَبِّهِ لَهُ أَوْ عَلَیْهِ وَ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامُ وَ الشُّهُورُ شُهُودُهُ عَلَیْهِ أَوْ لَهُ وَ سَائِرُ عِبَادِ اللَّهِ الْمُؤْمِنِینَ شُهُودُهُ عَلَیْهِ أَوْ لَهُ وَ حَفَظَتُهُ الْکَاتِبُونَ أَعْمَالَهُ شُهُودٌ لَهُ أَوْ عَلَیْهِ فَکَمْ یَکُونُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ مِنْ سَعِیدٍ بِشَهَادَتِهَا لَهُ وَ کَمْ یَکُونُوا یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ مِنْ شَقِیٍّ بِشَهَادَتِهَا عَلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَبْعَثُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ عِبَادَهُ أَجْمَعِینَ وَ إِمَاءَهُ فَیَجْمَعُهُمْ فِی صَعِیدٍ وَاحِدٍ یَنْفُذُهُمُ الْبَصَرُ وَ یُسْمِعُهُمُ الدَّاعِی وَ یُحْشَرُ اللَّیَالِی وَ الْأَیَّامُ وَ یُسْتَشْهَدُ الْبِقَاعُ وَ الشُّهُورُ عَلَی أَعْمَالِ الْعِبَادِ فَمَنْ عَمِلَ صَالِحاً شَهِدَتْ لَهُ جَوَارِحُهُ وَ بِقَاعُهُ وَ شُهُورُهُ وَ أَعْوَامُهُ وَ سَاعَاتُهُ وَ أَیَّامُهُ وَ لَیَالِی الْجَمْعِ وَ سَاعَاتُهَا وَ أَیَّامُهَا فَیَسْعَدُ بِذَلِکَ سَعَادَهًَْ الْأَبَدِ وَ مَنْ عَمِلَ سُوءاً شَهِدَتْ عَلَیْهِ جَوَارِحُهُ وَ بِقَاعُهُ وَ شُهُورُهُ و أَعْوَامُهُ وَ سَاعَاتُهُ وَ لَیَالِی الْجَمْعِ وَ سَاعَاتُهَا وَ أَیَّامُهَا فَیَشْقَی بِذَلِکَ شَقَاءَ الْأَبَدِ فَاعْمَلُوا لِیَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ أَعِدُّوا الزَّادَ لِیَوْمِ الْجَمْعِ یَوْمَ التَّنادِ وَ تَجَنَّبُوا الْمَعَاصِیَ فَبِتَقْوَی اللَّهِ یُرْجَی الْخَلَاص.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- همان‌گونه که خداوند عزّوجلّ به شما فرمان داد تا با گرفتن گواهانی دادگر، برای [حفظِ] جان، دین و دارایی‌هایتان دور اندیشی نمایید، همان‌سان خود نیز به‌عنوان دوراندیشی، [هم] برضدّ بندگان و [هم] به نفع آنان گواهانی بر ایشان گرفته است؛ پس خداوند عزّوجلّ بر هر بنده‌ای، نگاهبانانی از آفریدگانش گمارده است و [برای انسان] مأمورانی است که پی‌درپی، از پیش‌رو، و از پشت‌سر او را از فرمان خدا [حوادث غیر حتمی] حفظ می‌کنند. ( رعد/۱۱ ) و مراقب رفتار، گفتار، آنچه بر زبان می‌آورد و [حتّی] نگاه‌های مخفی‌اش هستند. و آن قسمت‌هایی از زمین که آن بنده را در برگرفته گواهانِ پروردگارش هستند که به نفع یا بر ضدّ او گواهی می‌دهند؛ و [همچنین شب‌ها، روزها و ماه‌ها گواهانِ خداوند برضدّ او یا به نفعش هستند؛ و [همچنین] دیگر بندگان مؤمن خدا و نیز نگاهبانانی که بر او گماشته شده‌اند تا اعمالش را بنگارند [همگی] به نفع او یا برضدّش گواه خواهند بود. پس چه بسیارند کسانی که روز قیامت سعادتمند خواهند شد به خاطر اینکه آن گواهان به نفعشان گواهی خواهند داد؛ و چه فراوانند کسانی که روز قیامت تیره‌بخت خواهند شد به خاطر اینکه آن گواهان به ضررشان گواهی خواهند داد. خداوند عزّوجلّ روز قیامت تمام بندگانش از مرد و زن را برانگیخته و در یک‌جا گرد می‌آورد، [در آن حال] چشمِ بیننده‌ی خدا آن‌ها را می‌نگرد و ندادهنده، ندای خویش را به گوش آن‌ها می‌رساند و شب‌ها و روزها گردآوری شده و از زمین‌ها و ماه‌ها بر اعمال بندگان گواهی خواسته خواهد شد؛ پس هرکس کار نیکی انجام داده باشد اعضای بدنش، مکان‌هایی که بر آن‌ها گام نهاده، ماه‌ها، سال‌ها، ساعت‌ها، روزها، شب‌های جمعه و ساعت‌ها و روزهای جمعه‌ی عمرش به نفع او گواهی خواهند داد و با این گواهی‌ها، او به نیک‌بختی ابدی خواهد رسید. و هرکس کار بدی انجام داده باشد اعضای بدنش، مکان‌هایی که بر آن‌ها گام نهاده، ماه‌ها، سال‌ها، ساعت‌ها، شب‌های جمعه و ساعت‌ها و روزهای جمعه‌ی عمرش بر ضدّ او گواهی خواهند داد و با این گواهی‌ها، او به بدبختی ابدی گرفتار خواهد شد. پس [ای مردم] برای روز قیامت تلاش نمایید و برای روزی که همه‌ی خلایق در آن روز جمع می‌شوند، روزی که مردم یکدیگر را [برای نجات خود از عذاب] ندا می‌دهند [ولی صدایشان به جایی نمی‌رسد] توشه برگیرید و از نافرمانی‌ها دوری گزینید که تنها با تقوای الهی است که امید رهایی می‌رود.

The Prophet (peace be upon him and his family): Just as Allah the Mighty and Majestic commanded you to take precaution by summoning just witnesses for [the protection of] your lives, your religion and your properties, He too, by way of precaution, has taken witnesses over His servants — [both] against them and in their favour. So Allah the Mighty and Majestic has appointed over every servant watchers from among His creation, and [for man there are] attendants who follow one another, from before him and from behind him, guarding him from the command of Allah [i.e. from non-decreed calamities] (al-Ra'd/11), and they observe his conduct, his speech, whatever he utters and even his hidden glances. And those parts of the earth which enclose that servant are witnesses of his Lord who testify in his favour or against him; and likewise the nights, the days and the months are Allah's witnesses against him or in his favour; and likewise the rest of the believing servants of Allah, as well as the guardians appointed over him to record his deeds, will all be witnesses in his favour or against him. How many, then, will be those on the Day of Resurrection who will be blessed because those witnesses testify in their favour; and how many will be those on the Day of Resurrection who will be wretched because those witnesses testify against them. Allah the Mighty and Majestic on the Day of Resurrection will raise up all His servants, men and women, and gather them in one place. [At that time] the sight of the Beholder [i.e. Allah] surveys them, and the Caller makes His call reach their ears, and the nights and the days are gathered together, and the places and the months are called to testify regarding the deeds of the servants. So whoever has done a good deed, the limbs of his body, the places upon which he stepped, the months, the years, the hours, the days, the Friday nights and the hours and days of the Fridays of his life will testify in his favour, and through these testimonies he will attain eternal felicity. And whoever has done an evil deed, the limbs of his body, the places upon which he stepped, the months, the years, the hours, the Friday nights and the hours and days of the Fridays of his life will testify against him, and through these testimonies he will be afflicted with eternal wretchedness. So [O people], strive for the Day of Resurrection, and take provision for the day when all creatures will be gathered together, the day when people will call out to one another [to save themselves from the punishment, but their cries will reach nowhere], and shun disobedience, for it is only through the fear of Allah (taqwa) that there is hope of deliverance.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે રીતે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તમને આદેશ આપ્યો કે ન્યાયી ગવાહો લઈને તમારા જીવન, દીન અને માલ-મિલકતના [રક્ષણ] માટે દૂરંદેશી કરો, તે જ રીતે તેણે પોતે પણ દૂરંદેશી તરીકે, [પોતાના] બંદાઓની વિરુદ્ધ અને તેમના પક્ષમાં [બંને] તેમના પર ગવાહો નિયુક્ત કર્યા છે. તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે દરેક બંદા પર પોતાની સૃષ્ટિમાંથી નિરીક્ષકો નિમ્યા છે, અને [માણસ માટે] એવા મુકર્રર ફરિશ્તાઓ છે જે એક પછી એક, આગળથી અને પાછળથી તેને અલ્લાહના આદેશ [એટલે કે અનિવાર્ય ન હોય તેવી ઘટનાઓ]થી હિફાઝત કરે છે (સૂરએ રઅદ/૧૧), અને તેના વર્તન, બોલચાલ, જે તેની જીભ પર આવે છે, અને [ત્યાં સુધી કે] તેની છૂપી નજરો પર પણ દેખરેખ રાખે છે. અને ઝમીનના તે ભાગો જે તે બંદાને ઘેરી લે છે તે તેના રબના ગવાહો છે જે તેના પક્ષમાં અથવા વિરુદ્ધ ગવાહી આપશે; અને [એ જ રીતે] રાતો, દિવસો અને મહિનાઓ પણ અલ્લાહના ગવાહો છે જે તેની વિરુદ્ધ અથવા તેના પક્ષમાં [ગવાહી આપશે]; અને [એ જ રીતે] અલ્લાહના બીજા મોમિન બંદાઓ તેમજ તેના પર નિમાયેલા નિરીક્ષકો, જેઓ તેના અમલોને લખે છે, તે [બધા] તેના પક્ષમાં અથવા વિરુદ્ધ ગવાહ થશે. તો કેટલા છે એવા લોકો જેઓ કયામતના દિવસે સૌભાગ્યશાળી થશે એ કારણે કે તે ગવાહો તેમના પક્ષમાં ગવાહી આપશે; અને કેટલા છે એવા લોકો જેઓ કયામતના દિવસે દુર્ભાગ્યશાળી થશે એ કારણે કે તે ગવાહો તેમની વિરુદ્ધ ગવાહી આપશે. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ કયામતના દિવસે પોતાના તમામ બંદાઓને, પુરુષો અને સ્ત્રીઓને, ઉઠાવશે અને એક જ જગ્યાએ ભેગા કરશે, [તે વખતે] અલ્લાહની જોનારી નજર તેમને જુએ છે, અને પોકારનારો પોતાની પોકાર તેમના કાનો સુધી પહોંચાડે છે, અને રાતો અને દિવસો એકત્ર કરવામાં આવશે, અને ઝમીનો અને મહિનાઓ પાસેથી બંદાઓના અમલો પર ગવાહી માંગવામાં આવશે; તો જેણે નેક કામ કર્યું હશે તેના શરીરના અંગો, જે જગ્યાઓ પર તેણે પગ મૂક્યો હશે, મહિનાઓ, વર્ષો, કલાકો, દિવસો, જુમ્આની રાતો અને તેની ઉંમરના જુમ્આના કલાકો અને દિવસો તેના પક્ષમાં ગવાહી આપશે, અને આ ગવાહીઓ સાથે તે અનંત સૌભાગ્યને પ્રાપ્ત કરશે. અને જેણે ખરાબ કામ કર્યું હશે તેના શરીરના અંગો, જે જગ્યાઓ પર તેણે પગ મૂક્યો હશે, મહિનાઓ, વર્ષો, કલાકો, જુમ્આની રાતો અને તેની ઉંમરના જુમ્આના કલાકો અને દિવસો તેની વિરુદ્ધ ગવાહી આપશે, અને આ ગવાહીઓ સાથે તે અનંત દુર્ભાગ્યમાં ફસાશે. તો [ઓ લોકો] કયામતના દિવસ માટે પ્રયત્ન કરો, અને તે દિવસ માટે જ્યારે તમામ સર્જન એકત્ર થશે, જે દિવસે લોકો એકબીજાને [પોતાને અઝાબથી બચાવવા માટે] પોકારશે [પણ તેમનો અવાજ ક્યાંય પહોંચશે નહીં] તોશો ભેગું કરો, અને ગુનાહોથી દૂર રહો, કેમ કે માત્ર અલ્લાહના તકવા દ્વારા જ મુક્તિની આશા રાખી શકાય છે.