عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِه ... لَوْ‌لا فُصِّلَتْ آیاتُهُءَ أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌّ قَالَ لَوْ کَانَ هَذَا الْقُرْآنُ أَعْجَمِیّاً لَقَالُوا کَیْفَ نَتَعَلَّمُهُ وَ لِسَانُنَا عَرَبِیٌّ وَ أَتَیْتَنَا بِقُرآنٍ أَعْجَمِیٍّ فَأَحَبَّ اللَّهُ أَنْ یُنَزَّلَ بِلِسَانِهِمْ وَ فِیهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّوجَلَّ وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ.
امام باقر (علیه السلام)- لَوْ لا فُصِّلَتْ آیاتُهُ ءَ أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌّ؛ یعنی اگر این قرآن به زبان غیر عرب بود می‌گفتند: «چگونه آن را بیاموزیم زبان ما که عربی است تو برای ما قرآنی به زبان عجمی آورده‌ای»! خداوند به زبان خودشان فرستاد: ما هیچ پیامبری را، جز به زبان قومش، نفرستادیم. ( ابراهیم/۴ ).
Imam Baqir (peace be upon him): لَوْ لا فُصِّلَتْ آیاتُهُ ءَ أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌّ [Why have its verses not been made clear? What! a foreign (tongue) and an Arab?]; meaning, if this Quran had been in a non-Arab tongue, they would have said: 'How are we to learn it, when our tongue is Arabic and you have brought us a Quran in a foreign tongue?' So Allah sent it in their own tongue: We did not send any messenger except in the tongue of his people. (Ibrahim/4).
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): લَوْ لا فُصِّلَتْ آیاتُهُ ءَ أَعْجَمِیٌّ وَ عَرَبِیٌّ [શા માટે તેની આયતોને સ્પષ્ટ કરવામાં નથી આવી? શું અજમી (વિદેશી) અને અરબી?]; એટલે કે જો આ કુરઆન બિનઅરબી ભાષામાં હોત તો તેઓ કહેત: 'અમે તેને કેવી રીતે શીખીએ, જ્યારે અમારી ભાષા અરબી છે અને તમે અમારા માટે અજમી ભાષામાં કુરઆન લાવ્યા છો?' અલ્લાહે તેમની જ ભાષામાં તેને મોકલ્યું: અમે કોઈ પણ પયગંબરને તેની કૌમની ભાષા સિવાય મોકલ્યા નથી. (ઇબ્રાહીમ/૪).