علی‌بن‌إبراهیم ( لَا یَسْأَمُ الْإِنْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَیْرِ أَیْ لَا یَمَلُّ وَ لَا یَعْیَی أَنْ یَدْعُوَ لِنَفْسِهِ بِالْخَیْرِ وَ إِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَیَؤُسٌ قَنُوطٌ أَیْ یَائِسٌ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ وَ فَرَجِهِ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( لا یسْأَمُ الإِنسَانُ مِن دُعَاء الخَیرِ یعنی انسان از دعای نیک‌کردن برای خودش خسته نمی‌شود. و إِن مَّسَّهُ الشَّرُّ فَیؤُوسٌ قَنُوطٌ چنانکه به او گزندی یا بدی برسد، از رحمت و گشایش خداوند ناامید می‌شود.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): لا یَسْأَمُ الإِنسَانُ مِن دُعَاء الخَیرِ [Man is never tired of praying for good] — meaning man does not grow weary of praying for good for himself. وَإِن مَّسَّهُ الشَّرُّ فَیَؤُوسٌ قَنُوطٌ [And if evil touches him, he is despairing, hopeless] — as soon as some harm or evil reaches him, he loses hope in the mercy and relief of Allah.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): لا یَسْأَمُ الإِنسَانُ مِن دُعَاء الخَیرِ [ઇન્સાન ભલાઈની દુઆ કરવાથી થાકતો નથી] યાની ઇન્સાન પોતાના માટે ભલાઈની દુઆ કરવાથી થાકતો નથી. وَإِن مَّسَّهُ الشَّرُّ فَیَؤُوسٌ قَنُوطٌ [અને જો તેને દુ:ખ પહોંચે તો તે નિરાશ અને હતાશ થઈ જાય છે] જેવું જ તેને કોઈ તકલીફ કે બુરાઈ પહોંચે છે, તે અલ્લાહની રહમત અને કુશાદગીથી નાઉમ્મીદ થઈ જાય છે.