سورة الشورى

Verse 13 of 53

42:13

شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهيمَ وَ مُوسى وَ عيسى أَنْ أَقيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكينَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللهُ يَجْتَبي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدي إِلَيْهِ مَنْ يُنيبُ

آيينى را براى شما مقرّر ‌‌نمود كه به نوح توصيه كرده بود و آنچه را بر تو وحى فرستاديم و به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش كرديم اين بود كه همان دين [خالص] را برپا داريد و در آن تفرقه ايجاد نكنيد و آنچه مشركان را به آن دعوت مى‌كنيد [توحيد] بر آن‌ها گران است. خداوند هركس را بخواهد برمى‌گزيند و كسى را كه توبه كند به‌سوى هدايت مى‌نمايد.

He has made plain to you of the religion what He enjoined upon Nuh and that which We have revealed to you and that which We enjoined upon Ibrahim and Musa and Isa that keep to obedience and be not divided therein; hard to the unbelievers is that which you call them to; Allah chooses for Himself whom He pleases, and guides to Himself him who turns (to Him), frequently.

તેણે તમારા માટે નૂહનો સિફારિશ કરેલ દીન નક્કી કર્યો કે જેની વહી તમને કરી અને જેની ઇબ્રાહીમ તથા મૂસા તથા ઇસાને સિફારિશ કરી કે દીનને કાયમ કરો અને તેમાં ભાગલા ન પાડો, મુશરિકો માટે તે બાબત સખત છે જેના તરફ તેઓને તું દાવત આપે છે. અલ્લાહ જેને ચાહે છે ચૂંટી લે છે અને જે પણ તેની તરફ રજૂ થાય છે તેની હિદાયત કરે છે.

#1 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ بَعَثَ نُوحاً (علیه السلام) إِلَی قَوْمِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللهَ وَ اتَّقُوهُ وَ أَطِیعُونِ ثُمَّ دَعَاهُمْ إِلَی اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَحْدَهُ وَ أَنْ یَعْبُدُوهُ وَ لَا یُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً ثُمَ بَعَثَ الْأَنْبِیَاءَ (علیهم السلام) عَلَی ذَلِکَ إِلَی أَنْ بَلَغُوا مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) فَدَعَاهُمْ إِلَی أَنْ یَعْبُدُوا اللَّهَ وَ لَا یُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ قَالَ شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ فَبَعَثَ الْأَنْبِیَاءَ إِلَی قَوْمِهِمْ بِشَهَادَهًِْ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ الْإِقْرَارِ بِمَا جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَمَنْ آمَنَ مُخْلِصاً وَ مَاتَ عَلَی ذَلِکَ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّهًَْ بِذَلِکَ وَ ذَلِکَ أَنَّ اللهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ وَ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ لَمْ یَکُنْ یُعَذِّبُ عَبْداً حَتَّی یُغَلِّظَ عَلَیْهِ فِی الْقَتْلِ وَ الْمَعَاصِی الَّتِی أَوْجَبَ اللَّهُ عَلَیْهِ بِهَا النَّارَ لِمَنْ عَمِلَ بِهَا فَلَمَّا اسْتَجَابَ لِکُلِّ نَبِیٍّ مَنِ اسْتَجَابَ لَهُ مِنْ قَوْمِهِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ جَعَلَ لِکُلِّ نَبِیٍّ مِنْهُمْ شِرْعَهًًْ وَ مِنْهَاجاً وَ الشِّرْعَهًُْ وَ الْمِنْهَاجُ سَبِیلٌ وَ سُنَّهًْ.

امام باقر (علیه السلام)- خداوند متعال نوح (علیه السلام) را برای نبوّت برانگیخت که به مردم [بگوید]: که خدا را پرستش کنید و از مخالفت او بپرهیزید و مرا اطاعت نمایید!. ( نوح/۳ ). بعد از آن نوح (علیه السلام) آن‌ها را به‌طرف خداوند دعوت کردند تا او را پرستش کنند و شریکی برای او قائل نگردند. بعد از آن پیامبران را مبعوث فرمود تا همین سخنان را به مردم ابلاغ کنند، تا آنگاه که نوبت به محمّد (صلی الله علیه و آله) رسید، او هم مردم را دعوت کرد تا خداوند را پرستش کنند و برای او شریک و همتایی معتقد نگردند. در قرآن مجید فرمود: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهیمَ وَ مُوسی وَ عیسی أَنْ أَقیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فیهِ کَبُرَ عَلَی المُشْرِکینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدی إِلَیْهِ مَنْ یُنیبُ مشرکان از دعوت شما ناراحت شده‌اند و گفتار شما در این مورد برای آن‌ها بزرگ و سنگین است، این خداوند است که هرکس را بخواهد برمی‌گزیند و هرکس به‌طرف او متوجّه گردد او را هدایت می‌کند، خداوند پیامبران را به‌طرف قومشان فرستاد تا بر وحدانیّت خداوند گواهی دهند و به آنچه خداوند فرموده اقرار کنند. هرکس از روی اخلاص ایمان بیاورد و با همین اخلاص از دنیا برود خداوند او را وارد بهشت می‌کند و خداوند هرگز به بندگان ظلم نمی‌کند!. ( انفال/۵۱ ). مگر اینکه خود را در معصیت گرفتار سازد و یا مرتکب قتل شود که دراین‌صورت جهنّم را بر او واجب می‌گرداند. امّا هرگاه قوم یک پیامبری او را اجابت کنند و دعوت او را قبول نمایند آن‌ها راهی به‌طرف پیغمبر خود خواهند داشت و از آن راه با او ارتباط برقرار خواهند کرد.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah the Exalted raised Nuh (peace be upon him) for prophethood to [tell] the people: worship Allah and refrain from opposing Him and obey me! (Nuh/3). After that, Nuh (peace be upon him) called them toward Allah, that they should worship Him and not take any partner for Him. After that, He sent the prophets to convey these same words to the people, until the turn reached Muhammad (peace be upon him and his family), and he too called the people to worship Allah and not to hold any partner or equal for Him. In the Glorious Qur'an He said: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهیمَ وَ مُوسی وَ عیسی أَنْ أَقیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فیهِ کَبُرَ عَلَی المُشْرِکینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدی إِلَیْهِ مَنْ یُنیبُ [He has ordained for you of the religion what He enjoined upon Nuh and that which We have revealed to you and that which We enjoined upon Ibrahim and Musa and Isa: that you establish the religion and not be divided in it. Grievous to the polytheists is that which you call them to. Allah chooses for Himself whom He wills and guides to Himself whoever turns [to Him]]. The polytheists have become distressed by your call, and your words in this matter are great and heavy upon them; it is Allah who chooses whomever He wills and guides whoever turns toward Him. Allah sent the prophets to their peoples so that they may bear witness to the Oneness of Allah and acknowledge what Allah has said. Whoever believes with sincerity and departs from this world with the same sincerity, Allah will admit him into paradise, and Allah never wrongs His servants! (Anfal/51). Unless one traps oneself in disobedience or commits murder, in which case He makes hell obligatory upon him. But whenever the people of a prophet answer him and accept his call, they will have a path toward their prophet and through that path they will establish a connection with him.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તઆલાએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને નબુવ્વત માટે મોકલ્યા કે લોકોને [કહે]: અલ્લાહની ઇબાદત કરો અને તેની મુખાલફતથી બચો અને મારી આજ્ઞાનું પાલન કરો! (નૂહ/૩). ત્યાર બાદ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને અલ્લાહ તરફ બોલાવ્યા કે તેની ઇબાદત કરે અને તેના માટે કોઈ શરીક ન ઠરાવે. ત્યાર બાદ પયગંબરોને મોકલ્યા કે એ જ વાતો લોકોને પહોંચાડે, ત્યાં સુધી કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો વારો આવ્યો, તેમણે પણ લોકોને બોલાવ્યા કે અલ્લાહની ઇબાદત કરે અને તેના માટે કોઈ શરીક અને સમકક્ષને ન માને. કુરઆન મજીદમાં ફરમાવ્યું: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهیمَ وَ مُوسی وَ عیسی أَنْ أَقیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فیهِ کَبُرَ عَلَی المُشْرِکینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدی إِلَیْهِ مَنْ یُنیبُ [તેણે તમારા માટે એ જ દીન નક્કી કર્યો છે જેની વસિય્યત તેણે નૂહને કરી હતી અને જે અમે તમારી તરફ વહી કરી છે અને જેની વસિય્યત અમે ઇબ્રાહિમ, મૂસા અને ઈસાને કરી હતી કે દીનને કાયમ કરો અને તેમાં તફરકો ન કરો. મુશરિકો પર ભારે છે એ જેની તરફ તમે તેમને બોલાવો છો. અલ્લાહ પોતાના માટે જેને ઇચ્છે છે તેને પસંદ કરે છે અને જે તેની તરફ પાછો ફરે તેને હિદાયત આપે છે]. મુશરિકો તમારી દાવતથી નારાજ થયા છે અને આ બાબતમાં તમારી વાત તેમના પર ભારે અને મોટી છે, આ અલ્લાહ છે જે જેને ઇચ્છે છે તેને પસંદ કરે છે અને જે તેની તરફ મુતવજ્જેહ થાય તેને હિદાયત આપે છે. અલ્લાહે પયગંબરોને તેમની કૌમ તરફ મોકલ્યા કે અલ્લાહની વહદાનિય્યત પર ગવાહી આપે અને જે અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે તેનો ઇકરાર કરે. જે કોઈ ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા)થી ઈમાન લાવે અને એ જ ઇખ્લાસ સાથે દુનિયાથી જાય, અલ્લાહ તેને જન્નતમાં દાખલ કરશે, અને અલ્લાહ ક્યારેય પોતાના બંદાઓ પર ઝુલ્મ કરતો નથી! (અન્ફાલ/૫૧). સિવાય કે તે પોતાને ગુનાહમાં ફસાવે અથવા કત્લ કરે, જે સૂરતમાં જહન્નમ તેના પર વાજિબ થાય છે. પરંતુ જ્યારે કોઈ પયગંબરની કૌમ તેને જવાબ આપે અને તેની દાવત કબૂલ કરે, તો તેમને પોતાના પયગંબર તરફ એક રસ્તો હશે અને એ રસ્તાથી તેઓ તેની સાથે સંબંધ કાયમ કરશે.

#2 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

کَانَتْ شَرِیعَهًُْ نُوحٍ (علیه السلام) أَنْ یُعْبَدَ اللَّهُ بِالتَّوْحِیدِ وَ الْإِخْلَاصِ وَ خَلْعِ الْأَنْدَادِ وَ هُوَ الْفِطْرَهًُْ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْها وَ أَخَذَ اللَّهُ مِیثَاقَهُ عَلَی نُوحٍ (علیه السلام) عَلَی النَّبِیِّینَ (علیهم السلام) أَنْ یَعْبُدُوا اللَّهَ تَعَالَی وَ لَا یُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ أَمَرَهُ بِالصَّلَاهًِْ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ وَ لَمْ یَفْرِضْ عَلَیْهِ أَحْکَامَ حُدُودٍ وَ لَا فَرَائِضَ مَوَارِیثَ فَهَذِهِ شَرِیعَتُهُ.

امام باقر (علیه السلام)- شریعت و دین نوح (علیه السلام) چنین بود که باید خدا را از سر توحید و اخلاص پرستید و از پرستش مانندها و امثالی که برای او ساخته‌اند دست شست و این همان سرشتی است که مردم بر آن سرشته شده‌اند و خداوند از نوح (علیه السلام) و دیگر پیامبران (علیهم السلام) پیمان گرفته است که او را بپرستند و انبازی برایش نگیرند و به نماز و امر به معروف و نهی از منکر و در نظر داشتن حلال و حرام، امر کرده است، ولی بر او احکام حدود و مواریث واجب نساخت و این‌چنین بود آیین نوح (علیه السلام).

Imam Baqir (peace be upon him): The shari'ah and religion of Nuh (peace be upon him) was this: that Allah must be worshipped out of tawhid (oneness) and ikhlas (sincerity), and that one must withdraw from worshipping the likes and equivalents they have made for Him; and this is the very nature (fitrah) upon which people have been created. And Allah took a covenant from Nuh (peace be upon him) and the other prophets (peace be upon them) that they worship Him and take no partner for Him, and He commanded [him] to prayer, to enjoining good and forbidding evil, and to observing the lawful and the unlawful; but He did not make obligatory upon him the rulings of the hudud (prescribed penalties) nor the obligations of inheritance. Such was the religion of Nuh (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની શરીઅત અને દીન એવો હતો કે અલ્લાહની ઇબાદત તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ) અને ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા)થી કરવી જોઈએ અને જે સમાનતાઓ અને દ્રષ્ટાંતો તેમના માટે બનાવવામાં આવ્યા છે તેમની ઇબાદતથી હાથ ઉઠાવવો જોઈએ, અને આ એ જ ફિતરત (પ્રકૃતિ) છે જેના પર લોકોને પેદા કરવામાં આવ્યા છે. અને અલ્લાહે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને બીજા પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ) પાસેથી અહદ લીધો છે કે તેઓ તેની ઇબાદત કરે અને તેના માટે કોઈ શરીકને ન ઠરાવે, અને નમાઝ, અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર, અને હલાલ-હરામને ધ્યાનમાં રાખવાનો હુકમ કર્યો છે, પરંતુ તેમના પર હુદૂદ (નિર્ધારિત સજાઓ) અને મવારીસ (વારસો)ના અહકામ વાજિબ કર્યા નહીં, અને આવો હતો નૂહ (અલયહિસ્સલામ)નો દીન.

#3 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَعْطَی مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) شَرَائِعَ نُوحٍ وَ إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَی وَ عِیسَی (علیهم السلام)، التَّوْحِیدَ وَ الْإِخْلَاصَ وَ خَلْعَ الْأَنْدَادِ وَ الْفِطْرَهًَْ الْحَنِیفِیَّهًَْ السَّمْحَهًَْ لَا رَهْبَانِیَّهًَْ وَ لَا سِیَاحَهًَْ، أَحَلَّ فِیهَا الطَّیِّبَاتِ وَ حَرَّمَ فِیهَا الْخَبَائِثَ وَ وَضَعَ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلَالَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ، ثُمَّ افْتَرَضَ عَلَیْهِ فِیهَا الصَّلَاهًَْ وَ الزَّکَاهًَْ وَ الصِّیَام وَ الْحَجَ وَ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ و الْحَلَالَ وَ الْحَرَامَ وَ الْمَوَارِیثَ وَ الْحُدُودَ وَ الْفَرَائِضَ وَ الْجِهَادَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ زَادَهُ الْوُضُوءَ وَ فَضَّلَهُ بِفَاتِحَهًِْ الْکِتَابِ وَ بِخَوَاتِیمِ سُورَهًِْ الْبَقَرَهًِْ وَ الْمُفَصَّلِ وَ أَحَلَّ لَهُ الْمَغْنَمَ وَ الْفَیْءَ وَ نَصَرَهُ بِالرُّعْبِ وَ جَعَلَ لَهُ الْأَرْضَ مَسْجِداً وَ طَهُوراً وَ أَرْسَلَهُ کَافَّهًًْ إِلَی الْأَبْیَضِ وَ الْأَسْوَدِ وَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ أَعْطَاهُ الْجِزْیَهًَْ وَ أَسْرَ الْمُشْرِکِینَ وَ فِدَاهُمْ ثُمَ کُلِّفَ مَا لَمْ یُکَلَّفْ أَحَدٌ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ أَنْزَلَ عَلَیْهِ سَیْفاً مِنَ السَّمَاءِ فِی غَیْرِ غِمْدٍ وَ قِیلَ لَهُ فَقاتِلْ فِی سَبِیلِ اللهِ لا تُکَلَّفُ إِلَّا نَفْسَک.

امام صادق (علیه السلام)- همانا خدای تبارک‌وتعالی شریعت‌های نوح و ابراهیم و موسی و عیسی (علیهم السلام) را به محمّد (صلی الله علیه و آله) عطا فرمود و آن شرایع یکتاپرستی است و اخلاص و ترک بت‌پرستی و فطرت حنیفیّه آسان [که همان طریقه و روش اسلام است] و اینکه گوشه‌گیری و صحراگردی (کناره‌گیری از جماعت مسلمین) نیست، چیزهای پاکیزه را در این شرایع حلال کرد و پلیدی‌ها را حرام نمود و بارهای سنگین، و زنجیرهایی را که بر آن‌ها بود، [از دوش و گردنشان] بر می‌دارد. ( اعراف/۱۵۷ )، آنگاه در آن شرایع مقرّر فرمود؛ نماز و زکات و روزه و حج و امر به معروف و نهی از منکر و حلال و حرام و میراث‌ها و حدود و فرایض و جهاد در راه خدا را، به اضافه وضو [و وضو را برای محمّد (صلی الله علیه و آله) اضافه فرمود] و آن حضرت (صلی الله علیه و آله) را فضیلت بخشید به‌سبب سوره‌ی فاتحهًْ الکتاب و آیات آخر سوره‌ی بقره و سوره‌های مفصّل [از سوره‌ی ق یا محمّد یا فتح تا آخر قرآن] و غنیمت و فیء را برای او حلال فرمود و او را با رعب [و ترسی که در دل دشمنانش می‌افکند] نصرت بخشید و زمین را برایش سجده‌گاه و پاک‌کننده [در تیمّم] قرار داد و او را به‌سوی همگان از سفید و سیاه و جنّ و انس ارسال فرمود و گرفتن جزیه و اسیرکردن مشرکین و فدیه‌گرفتن را به او عطا فرمود، سپس تکلیفی به او متوجّه شد که به هیچ‌یک از پیغمبران (علیهم السلام) آن تکلیف متوجّه نشده بود و از آسمان شمشیری بی‌غلاف بر او نازل شد و به او گفته شد؛ در راه خدا پیکار کن! تنها مسئول وظیفه خود هستی!. ( نساء/۸۴ )».

Imam Sadiq (peace be upon him): Indeed Allah, Blessed and Exalted, granted to Muhammad (peace be upon him and his family) the religious laws of Nuh, Ibrahim, Musa and Isa (peace be upon them). Those laws are: the oneness of Allah, ikhlas (sincerity), abandoning idol-worship, and the easy, upright fitrah (natural disposition) [which is the very way and method of Islam], and that there is no monasticism and no wandering in the wilderness (withdrawal from the community of the Muslims). In these laws He made the good things lawful and the impure things unlawful, and "removes from them their burden and the shackles that were upon them" [from their shoulders and necks] (al-A'raf/157). Then within those laws He ordained: salah (prayer), zakat, fasting, hajj, enjoining good and forbidding evil, the lawful and the unlawful, inheritances, hudud (prescribed penalties), obligatory duties, and jihad in the way of Allah, along with wudu [and He added wudu specially for Muhammad (peace be upon him and his family)]. And He granted His Messenger (peace be upon him and his family) excellence through Surah Fatihat al-Kitab, the closing verses of Surah al-Baqarah, and the mufassal surahs [from Surah Qaf, or Muhammad, or al-Fath to the end of the Quran]. He made ghanimah (spoils of war) and fay' lawful for him, and aided him with awe [which He cast into the hearts of his enemies], and made the earth for him a place of prostration and a means of purification [in tayammum]. He sent him to all peoples — white and black, jinn and mankind — and granted him the taking of jizyah, the capturing of the polytheists, and the taking of ransom. Then a duty came upon him which had not come upon any of the prophets (peace be upon them): a sword without a scabbard was sent down upon him from the sky, and it was said to him: "So fight in the way of Allah! You are responsible only for yourself!" (al-Nisa/84).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ખરેખર અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ નૂહ, ઇબ્રાહીમ, મૂસા અને ઈસા (અલયહિમુસ્સલામ)ની શરીઅતો મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અતા ફરમાવી, અને તે શરીઅતો છે: તૌહીદ (એક ઈશ્વરવાદ), ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા), મૂર્તિપૂજા છોડવી, અને સરળ ફિતરતે હનીફિય્યહ [જે ઇસ્લામની જ રીત અને પદ્ધતિ છે], અને એ કે એકાંતવાસ અને જંગલમાં ભટકવું (મુસલમાનોના સમૂહથી અલગ થવું) નથી. આ શરીઅતોમાં પવિત્ર વસ્તુઓને હલાલ કરી અને ગંદકીઓને હરામ કરી અને ભારે બોજાઓ અને સાંકળો જે તેમના પર હતી તે [તેમના ખભા અને ગરદન પરથી] ઉતારે છે (અઅરાફ/૧૫૭). પછી તે શરીઅતોમાં નિર્ધારિત ફરમાવ્યું: નમાઝ, ઝકાત, રોઝા, હજ, અમ્ર બિલ મઅરૂફ અને નહી અનિલ મુન્કર, હલાલ અને હરામ, વારસાઓ, હુદૂદ, ફરાઈઝ, અને અલ્લાહના માર્ગમાં જિહાદ, અને તેની સાથે વુઝૂ [અને વુઝૂ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે વધારે ફરમાવ્યું]. અને તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને સૂરએ ફાતિહતુલ કિતાબ, સૂરએ બકરહની આખરી આયતો, અને મુફસ્સલ સૂરાઓ [સૂરએ કાફ અથવા મુહમ્મદ અથવા ફત્હથી કુરઆનના અંત સુધી] દ્વારા ફઝીલત આપી. અને ગનીમત તથા ફય તેમના માટે હલાલ ફરમાવ્યા, અને તેમને રૂબ [અને ભય જે તેમના દુશ્મનોના દિલોમાં નાખતા હતા] દ્વારા મદદ કરી, અને ઝમીનને તેમના માટે સિજદાગાહ અને પાક કરનારી [તયમ્મુમમાં] બનાવી. અને તેમને સફેદ અને કાળા, જિન્ન અને ઇન્સાન — બધા તરફ મોકલ્યા, અને જિઝ્યહ લેવું, મુશરિકોને કેદી બનાવવું, અને ફિદ્યહ લેવું તેમને અતા ફરમાવ્યું. પછી તેમના પર એવી ફરજ આવી જે કોઈ પણ પયગંબર (અલયહિમુસ્સલામ) પર આવી ન હતી, અને આસમાનથી મ્યાન વગરની તલવાર તેમના પર નાઝિલ થઈ અને તેમને કહેવામાં આવ્યું: "અલ્લાહના માર્ગમાં લડો! તમે ફક્ત તમારી પોતાની ફરજ માટે જવાબદાર છો!" (નિસા/૮૪).

#4 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ‌الْعَظِیمِ الْحَسَنِیِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی سَیِّدِی عَلِیِّ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) فَلَمَّا بَصُرَ بِی قَالَ لِی: مَرْحَباً بِکَ یَا أَبَاالْقَاسِمِ أَنْتَ وَلِیُّنَا حَقّاً. فَقُلْتُ لَهُ: یَا ابْنَ‌رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنِّی أُرِیدُ أَنْ أَعْرِضَ عَلَیْکَ دِینِی فَإِنْ کَانَ مَرْضِیّاً ثَبَتُ عَلَیْهِ حَتَّی أَلْقَی اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فَقَالَ: هَاتِ یَا أَبَاالْقَاسِمِ. فَقُلْتُ: إِنِّی أَقُولُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَاحِدٌ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ خَارِجٌ مِنَ الْحَدَّیْنِ حَدِّ الْإِبْطَالِ وَ حَدِّ التَّشْبِیهِ وَ إِنَّهُ لَیْسَ بِجِسْمٍ وَ لَا صُورَهًٍْ وَ لَا عَرَضٍ وَ لَا جَوْهَرٍ بَلْ هُوَ مُجَسِّمُ الْأَجْسَامِ وَ مُصَوِّرُ الصُّوَرِ وَ خَالِقُ الْأَعْرَاضِ وَ الْجَوَاهِرِ وَ رَبُّ کُلِّ شَیْءٍ وَ مَالِکُهُ وَ جَاعِلُهُ وَ مُحْدِثُهُ وَ إِنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ خَاتَمُ النَّبِیِّینَ لَا نَبِیَّ بَعْدَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ إِنَّ شَرِیعَتَهُ خَاتِمَهًُْ الشَّرَائِعِ وَ لَا شَرِیعَهًَْ بَعْدَهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ أَقُولُ إِنَّ الْإِمَامَ وَ الْخَلِیفَهًَْ وَ وَلِیَّ الْأَمْرِ بَعْدَهُ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) ثُمَّ الْحَسَنُ (علیه السلام) ثُمَّ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) ثُمَّ عَلِیُّ‌بْنُ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) ثُمَّ مُحَمَّدُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) ثُمَّ جَعْفَرُ‌بْنُ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) ثُمَّ مُوسَی‌بْنُ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) ثُمَّ عَلِیُّ‌بْنُ‌مُوسَی (علیه السلام) ثُمَّ مُحَمَّدُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) ثُمَّ أَنْتَ یَا مَوْلَایَ. فَقَالَ (علیه السلام): وَ مِنْ بَعْدِیَ الْحَسَنُ (علیه السلام) ابْنِی فَکَیْفَ لِلنَّاسِ بِالْخَلَفِ مِنْ بَعْدِهِ. قَالَ فَقُلْتُ: وَ کَیْفَ ذَلِکَ یَا مَوْلَایَ؟ قَالَ: لِأَنَّهُ لَا یُرَی شَخْصُهُ وَ لَا یَحِلُّ ذِکْرُهُ بِاسْمِهِ حَتَّی یَخْرُجَ فَیَمْلَأَ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً. قَالَ فَقُلْتُ: أَقْرَرْتُ وَ أَقُولُ إِنَّ وَلِیَّهُمْ وَلِیُّ اللَّهِ وَ عَدُوَّهُمْ عَدُوُّ اللَّهِ وَ طَاعَتَهُمْ طَاعَهًُْ اللَّهِ وَ مَعْصِیَتَهُمْ مَعْصِیَهًُْ اللَّهِ وَ أَقُولُ إِنَّ الْمِعْرَاجَ حَقٌّ وَ الْمُسَاءَلَهًَْ فِی الْقَبْرِ حَقٌّ وَ إِنَّ الْجَنَّهًَْ حَقٌّ وَ النَّارَ حَقٌّ وَ الصِّرَاطَ حَقٌّ وَ الْمِیزَانَ حَقٌّ وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیها وَ أَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ وَ أَقُولُ إِنَّ الْفَرَائِضَ الْوَاجِبَهًَْ بَعْدَ الْوَلَایَهًِْ الصَّلَاهًُْ وَ الزَّکَاهًُْ وَ الصَّوْمُ وَ الْحَجُّ وَ الْجِهَادُ وَ الْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیُ عَنِ الْمُنْکَرِ فَقَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام): یَا أَبَا الْقَاسِمِ هَذَا وَ اللَّهِ دِینُ اللَّهِ الَّذِی ارْتَضَاهُ لِعِبَادِهِ فَاثْبُتْ عَلَیْهِ ثَبَّتَکَ اللَّهُ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِی الْحَیاهًِْ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَهًِْ.

امام هادی (علیه السلام)- در کتاب توحید به نقل از عبدالعظیم حسنی آمده است: خدمت آقای خود امام هادی (علیه السلام) رسیدم، هنگامی‌که دیدگانش بر من افتاد گفت: «ای ابوالقاسم، خوش آمدی! تو حقیقتاً دوست ما هستی». گفتم: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! می‌خواهم دین خود را بر شما عرضه بدارم، اگر مورد پسند شما هست بر آن ثابت باشم تا در محضر خداوند حاضر گردم». امام (علیه السلام) فرمود: «عقاید خود را اظهار بکن». عبدالعظیم عرض کرد: «من اعتقاد دارم که خداوند یکی است و شریکی ندارد و او از ابطال و تشبیه بیرون است، خداوند دارای همه صفات می‌باشد و از صفات مخلوقات منزّه است، خداوند نه جسم است و نه صورت و نه عرض و جوهر، خداوند همه‌ی اجسام را پدید آورد و صورت‌ها را تصویر فرمود و جوهر و اعراض را خلق کرد، او پروردگار همه‌ی اشیاء و مالک و آفریننده‌ی آن‌ها می‌باشد، محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده و رسول و خاتم پیامبران است و پیغمبری بعد از او نخواهد آمد تا آنگاه که قیامت برپا گردد. شریعت او آخرین شرایع بوده و تا روز قیامت شریعتی دیگر نخواهد آمد، من عقیده دارم که امام و جانشین و ولیّ امر بعد از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) امیرالمؤمنین علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) می‌باشد و بعد از او حسن و بعد حسین (علیها السلام) و بعد علیّ‌ّبن‌الحسین (علیه السلام) هستند. بعد از آن‌ها محمّدبن‌علی (علیه السلام) و بعد جعفربن‌محمّد، سپس موسی‌بن‌جعفر و بعد علیّ‌بن‌موسی الرّضا و بعد محمّدبن‌علی (علیهم السلام) و بعد شما هستید». امام (علیه السلام) فرمود: «بعد از من فرزندم حسن (علیه السلام) امام است، مردم درباره‌ی امام بعد از او چه می‌کنند». عبدالعظیم گوید: «چرا مردم درباره‌ی او مردّد باشند». فرمود: «برای اینکه مردم او را مشاهده نمی‌کنند و روا نیست که نامش هم بر زبان‌ها جاری گردد، تا آنگاه که زمین پس از ظلم و جور پر از عدالت شود». گفت: «من به این هم اقرار کردم و به امامت آن‌ها هم اعتراف نمودم». بعد از این عبدالعظیم گفت: «دوست آن‌ها دوست خداوند است و دشمن آن‌ها دشمن خدا می‌باشد، اطاعت از آن‌ها اطاعت از خداوند می‌باشد و نافرمانی آن‌ها، نافرمانی از خدا به حساب می‌آید و عقیده دارم معراج حق است، و اینکه رستاخیز آمدنی است، و شکّی در آن نیست و خداوند تمام کسانی را که در قبرها هستند زنده می‌کند. ( حج/۷ ). من عقیده دارم واجبات بعد از ولایت عبارتند از؛ نماز، زکات و روزه، حج، جهاد و امر به معروف و نهی از منکر». امام هادی (علیه السلام) فرمود: «به خداوند سوگند! این دینی است که خداوند قبول می‌کند، بر آن ثابت باش که خداوند در این گفتار تو را ثابت بدارد و در دنیا و آخرت بر همین طریق باشی».

Imam al-Hadi (peace be upon him): In the book al-Tawhid, it is narrated from Abd al-Azim al-Hasani that he said: I came into the presence of my master, Imam al-Hadi (peace be upon him). When his gaze fell upon me, he said: "O Abu al-Qasim, welcome! You are truly a friend of ours." I said: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! I wish to present my religion to you; if it meets with your approval, I will hold firmly to it until I appear before Allah." The Imam (peace be upon him) said: "Declare your beliefs." Abd al-Azim said: "I believe that Allah is One and has no partner, and He is beyond both denial (of His attributes) and likening (Him to creation). Allah possesses all attributes and is exalted above the attributes of creatures. Allah is neither body, nor form, nor accident, nor substance; rather, Allah brought all bodies into being, gave form to all shapes, and created substances and accidents. He is the Lord of all things, and their Owner and Creator. Muhammad (peace be upon him and his family) is His servant, His messenger, and the Seal of the Prophets, and no prophet will come after him until the Resurrection is established. His sharia is the last of all religious laws, and no other sharia will come until the Day of Resurrection. I believe that the Imam, successor, and wali al-amr after the Noble Messenger (peace be upon him and his family) is Amir al-Muminin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and after him al-Hasan and then al-Husayn (peace be upon them), and then Ali ibn al-Husayn (peace be upon him). After them are Muhammad ibn Ali (peace be upon him), then Jafar ibn Muhammad, then Musa ibn Jafar, then Ali ibn Musa al-Rida, then Muhammad ibn Ali (peace be upon them), and then you." The Imam (peace be upon him) said: "After me, my son al-Hasan (peace be upon him) is the Imam. What will the people do concerning the Imam after him?" Abd al-Azim said: "Why should the people be in doubt concerning him?" He said: "Because the people will not see him, and it is not permitted that his name be uttered on tongues, until the time when he emerges and fills the earth with justice after it has been filled with oppression and injustice." He (Abd al-Azim) said: "I acknowledged this as well, and I confessed to their imamate." After this, Abd al-Azim said: "Their friend is the friend of Allah, and their enemy is the enemy of Allah; obedience to them is obedience to Allah, and disobedience to them is reckoned as disobedience to Allah. I believe that the Miraj is true, and that the Resurrection is coming, وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیها وَ أَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ [and indeed the Hour is coming, there is no doubt about it, and indeed Allah will raise up those who are in the graves] (Hajj/7). I believe that the obligatory duties, after wilayah, are: salat, zakat, fasting, hajj, jihad, and enjoining good and forbidding evil." Imam al-Hadi (peace be upon him) said: "By Allah! This is the religion which Allah accepts. Hold firmly to it, may Allah keep you firm upon this saying, and may you remain upon this path in the world and the Hereafter."

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)- કિતાબુત તૌહીદમાં અબ્દુલ અઝીમ હસનીથી નકલ કરવામાં આવ્યું છે કે તેમણે કહ્યું: હું મારા આકા ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હાજર થયો. જ્યારે તમારી નજર મારા પર પડી ત્યારે તમે ફરમાવ્યું: "ઓ અબુલ કાસિમ, ખુશ આમદીદ! તમે ખરેખર અમારા દોસ્ત છો." મેં કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! હું મારો દીન તમારી સામે રજૂ કરવા ઈચ્છું છું, જો તે તમારી પસંદગીને પાત્ર હોય તો હું તેના પર કાયમ રહું, ત્યાં સુધી કે અલ્લાહની હાજરીમાં હાજર થઈ જાઉં." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તમારા અકીદાઓ બયાન કરો." અબ્દુલ અઝીમે અરજ કરી: "હું અકીદો ધરાવું છું કે અલ્લાહ એક છે અને તેનો કોઈ શરીક નથી, અને તે ઇબતાલ (સિફતોના ઇન્કાર) અને તશબીહ (સર્જન સાથે સરખાવવા)થી બહાર છે. અલ્લાહ તમામ સિફતોનો માલિક છે અને મખલૂકની સિફતોથી પવિત્ર છે. અલ્લાહ ન તો જિસ્મ છે, ન સૂરત, ન અરઝ કે ન જૌહર; અલ્લાહે તમામ અજસામને પૈદા કર્યાં, સૂરતોને તસ્વીર બક્ષી અને જૌહર તથા અઅરાઝને ખલ્ક કર્યાં. તે તમામ વસ્તુઓનો પાલનહાર, માલિક અને પૈદા કરનાર છે. મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેના બંદા, રસૂલ અને ખાતમુન નબીય્યીન છે અને તેમની પછી કયામત કાયમ થાય ત્યાં સુધી કોઈ પયગંબર નહીં આવે. તેમની શરીઅત તમામ શરીઅતોમાં આખરી છે અને કયામતના દિવસ સુધી બીજી કોઈ શરીઅત નહીં આવે. હું અકીદો ધરાવું છું કે રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી ઇમામ, ખલીફા અને વલીએ અમ્ર અમીરુલ મોઅમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે, અને તેમના પછી હસન અને પછી હુસૈન (અલયહેમસ્સલામ) અને પછી અલી બિન અલ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) છે. તેમના પછી મુહમ્મદ બિન અલી (અલયહિસ્સલામ), પછી જાફર બિન મુહમ્મદ, પછી મૂસા બિન જાફર, પછી અલી બિન મૂસા અલ રિઝા અને પછી મુહમ્મદ બિન અલી (અલયહેમુસ્સલામ), અને પછી તમે છો." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "મારા પછી મારા ફરઝંદ હસન (અલયહિસ્સલામ) ઇમામ છે, તેમના પછીના ઇમામ બાબતે લોકો શું કરશે?" અબ્દુલ અઝીમે કહ્યું: "લોકો તેમના બાબતે શા માટે તરદ્દુદમાં હોય?" તમે ફરમાવ્યું: "એટલા માટે કે લોકો તેમને જોઈ નહીં શકે અને એ પણ જાએઝ નથી કે તેમનું નામ જીભો પર જારી થાય, ત્યાં સુધી કે ઝમીન ઝુલ્મ અને જૌરથી ભરાઈ ગયા પછી અદલથી ભરાઈ જાય." તેમણે કહ્યું: "મેં આનો પણ ઇકરાર કર્યો અને તેમની ઇમામતનો પણ સ્વીકાર કર્યો." આ પછી અબ્દુલ અઝીમે કહ્યું: "તેમનો દોસ્ત અલ્લાહનો દોસ્ત છે અને તેમનો દુશ્મન અલ્લાહનો દુશ્મન છે, તેમની ઇતાઅત અલ્લાહની ઇતાઅત છે અને તેમની નાફરમાની અલ્લાહની નાફરમાની ગણાય છે. અને હું અકીદો ધરાવું છું કે મેઅરાજ હક છે, અને એ કે કયામત આવનારી છે, وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیها وَ أَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ [અને ખરેખર કયામત આવનારી છે, તેમાં કોઈ શંકા નથી, અને ખરેખર અલ્લાહ કબરોમાં રહેલા સૌને જીવતા કરશે] (હજ/૭). હું અકીદો ધરાવું છું કે વિલાયત પછીના વાજેબાત આ છે; નમાઝ, ઝકાત, રોઝા, હજ, જેહાદ અને અમ્ર બિલ મઅરૂફ તથા નહી અનિલ મુન્કર." ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! આ એ દીન છે જેને અલ્લાહ કબૂલ કરે છે, તેના પર કાયમ રહો, અલ્લાહ આ કથન પર તમને સાબિત કદમ રાખે અને દુનિયા તથા આખિરતમાં તમે આ જ માર્ગ પર રહો."

#5 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَمْرِوبْنِ‌حُرَیْثٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) وَ هُوَ فِی مَنْزِلِ أَخِیهِ عَبْدِ‌اللَّهِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ فَقُلْتُ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا حَوَّلَکَ إِلَی هَذَا الْمَنْزِلِ؟ قَالَ: طَلَبُ النُّزْهَهًِْ. فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ أَ لَا أَقُصُّ عَلَیْکَ دِینِی؟ فَقَالَ: بَلَی. قُلْتُ: أَدِینُ اللَّهَ بِشَهَادَهًِْ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیها وَ أَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ وَ إِقَامِ الصَّلَاهًِْ وَ إِیتَاءِ الزَّکَاهًِْ وَ صَوْمِ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ حِجِ الْبَیْتِ وَ الْوَلَایَهًِْ لِعَلِیٍّ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ الْوَلَایَهًِْ لِلْحَسَنِ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ الْوَلَایَهًِْ لِعَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ الْوَلَایَهًِْ لِمُحَمَّدِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ لَکَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنَّکُمْ أَئِمَّتِی عَلَیْهِ أَحْیَا وَ عَلَیْهِ أَمُوتُ وَ أَدِینُ اللَّهَ بِهِ فَقَالَ: یَا عَمْرُو هَذَا وَ اللَّهِ دِینُ اللَّهِ وَ دِینُ آبَائِیَ الَّذِی أَدِینُ اللَّهَ بِهِ فِی السِّرِّ وَ الْعَلَانِیَهًِْ فَاتَّقِ اللَّهَ وَ کُفَّ لِسَانَکَ إِلَّا مِنْ خَیْرٍ وَ لَا تَقُلْ إِنِّی هَدَیْتُ نَفْسِی بَلِ اللَّهُ هَدَاکَ فَأَدِّ شُکْرَ مَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ بِهِ عَلَیْکَ وَ لَا تَکُنْ مِمَّنْ إِذَا أَقْبَلَ طُعِنَ فِی عَیْنِهِ وَ إِذَا أَدْبَرَ طُعِنَ فِی قَفَاهُ وَ لَا تَحْمِلِ النَّاسَ عَلَی کَاهِلِکَ فَإِنَّکَ أَوْشَکَ إِنْ حَمَلْتَ النَّاسَ عَلَی کَاهِلِکَ أَنْ یُصَدِّعُوا شَعَبَ کَاهِلِک.

امام صادق (علیه السلام)- عمروبن‌حریث گوید، خدمت امام صادق (علیه السلام) رسیدم و آن حضرت (علیه السلام) در منزل برادرش عبداللّه‌بن‌محمّد بود. عرض کردم: «فدایت شوم! چرا به این منزل منتقل شدی»؟ فرمود: «برای تفریح». عرض کردم: «فدایت شوم! دینم را برای شما عرضه نکنم»؟! فرمود: «چرا»! عرض کردم: «من خدا را دینداری می‌کنم با شهادت‌دادن به اینکه شایسته پرستشی جز خدای یگانه بی‌شریک نیست و اینکه محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده و فرستاده‌ی اوست و اینکه رستاخیز آمدنی است، و شکّی در آن نیست و خداوند تمام کسانی را که در قبرها هستند زنده می‌کند. ( حج/۷ ). و گزاردن نماز و دادن زکات و روزه ماه رمضان و حجّ خانه‌ی کعبه و ولایت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بعد از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و ولایت حسن و حسین (علیها السلام) و ولایت علیّ‌بن‌الحسین (علیه السلام) و ولایت محمّدبن‌علی (علیه السلام) و شما پس از او و اینکه شما امامان من هستید. بر این روش زندگی کنم و بر این روش بمیرم و خدا را با آن دینداری کنم. فرمود: «ای عمرو! این، به‎ خدا دین من است و دین پدرانم که خدا را در پنهان و آشکار دینداری می‌کنم پس از خدا پروا کن و زبانت را جز از سخن خیر نگهدار و نگو من از جانب خود هدایت یافتم، بلکه خدا تو را هدایت فرموده، پس شکر نعمت‌هایی را که خدای عزّوجلّ به تو داده بگزار و از کسانی مباش که چون رو آورد و حاضر باشد، روبرو سرزنش شود و چون پشت کند و غایب شود، غیبتش کنند [بلکه تقیّه را از دست مده و با همه‌ی مردم خوش‌رفتاری کن] و مردم را بر دوش خود سوار مکن [مردم را بر خود مسلّط مکن و خود را مدیون آن‌ها مساز، به اینکه از آن‌ها ضمانت کنی یا وعده‌ای بدهی که نتوانی وفا کنی یا سستی و مداهنه از خود نشان دهی] زیرا اگر مردم را بر دوش خود سوار کنی، استخوان شانه‌ات به شکستن نزدیک شود. زیر بار می‌مانی و درمانده می‌شوی و شاید از هستی ساقط گردی.

Imam Sadiq (peace be upon him): Amr ibn Hurayth said: I came to Imam Sadiq (peace be upon him) while he was in the house of his brother Abdullah ibn Muhammad. I said: "May I be your ransom! Why have you moved to this house?" He said: "For recreation." I said: "May I be your ransom! Shall I not present my religion to you?" He said: "Yes, do." I said: "I worship Allah by bearing witness that there is none worthy of worship except Allah, the One, without partner, and that Muhammad (peace be upon him and his family) is His servant and Messenger, and that the Hour is coming — there is no doubt in it — and that Allah will raise up all those who are in the graves (Hajj 7); and by establishing the prayer, giving zakat, fasting the month of Ramadan, performing Hajj to the House of the Ka'bah, and the wilayah (guardianship) of Amir al-Mu'minin Ali (peace be upon him) after the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and the wilayah of Hasan and Husayn (peace be upon them), and the wilayah of Ali ibn al-Husayn (peace be upon him), and the wilayah of Muhammad ibn Ali (peace be upon him), and of you after him — and that you are my Imams. On this I live, on this I die, and on this I worship Allah." He said: "O Amr! By Allah, this is my religion and the religion of my fathers by which I worship Allah in secret and in the open. So fear Allah, and hold back your tongue except from good, and do not say, 'I guided myself,' but rather Allah guided you. So give thanks for the blessings which Allah the Mighty and Majestic has bestowed on you, and do not be of those who, when they come forward and are present, are reproached to their face, and when they turn away and are absent, are backbitten [rather, do not abandon taqiyyah, and treat all people well], and do not carry people on your shoulders [do not let people dominate you, and do not make yourself indebted to them by standing surety for them or making a promise you cannot fulfil, or showing weakness and flattery], for if you carry people on your shoulders, the bone of your shoulder will come close to breaking. You will remain under the load and be left helpless, and perhaps you will be brought down from existence."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- અમ્ર બિન હુરય્સ કહે છે: હું ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં હાજર થયો અને તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) પોતાના ભાઈ અબ્દુલ્લાહ બિન મુહમ્મદના ઘરે હતા. મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! આપ આ ઘરે કેમ સ્થાનાંતરિત થયા?" તમેએ ફરમાવ્યું: "મનોરંજન માટે." મેં અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! શું હું મારો દીન આપની સમક્ષ રજૂ ન કરું?" તમેએ ફરમાવ્યું: "કેમ નહીં!" મેં અરજ કરી: "હું અલ્લાહની બંદગી કરું છું આ ગવાહી આપીને કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇબાદતને લાયક નથી, જે એકલો છે અને તેનો કોઈ શરીક નથી, અને એ કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેના બંદા અને રસૂલ છે, અને એ કે કયામત આવવાની છે, તેમાં કોઈ શંકા નથી, અને અલ્લાહ કબરોમાં જે લોકો છે તે બધાને જીવતા કરશે (સૂરએ હજ/૭). અને નમાઝ કાયમ કરવી, ઝકાત આપવી, રમઝાન મહિનાના રોઝા રાખવા, કાબા ઘરની હજ કરવી, અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પછી અમીરુલ મોમેનીન અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત, અને હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ)ની વિલાયત, અને અલી બિન અલ-હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત, અને મુહમ્મદ બિન અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત, અને તેમના પછી તમારી, અને એ કે તમે મારા ઇમામો છો. આ રીતે જીવું અને આ રીતે મરું અને અલ્લાહની બંદગી આના પર કરું." તમેએ ફરમાવ્યું: "ઓ અમ્ર! અલ્લાહની કસમ, આ મારો દીન છે અને મારા પિતાઓનો દીન છે જેના પર હું અલ્લાહની બંદગી છૂપી અને જાહેરમાં કરું છું. તો અલ્લાહથી ડર અને પોતાની જીભને ભલી વાત સિવાય રોકી રાખ, અને એમ ન કહે કે મેં પોતાના તરફથી હિદાયત મેળવી, બલ્કે અલ્લાહે તને હિદાયત આપી છે. તો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તને જે નેઅમતો આપી છે તેનો શુક્ર અદા કર, અને એવા લોકોમાંથી ન થા કે જયારે તે સામે આવે અને હાજર હોય તો મોઢા પર તેની નિંદા કરવામાં આવે, અને જયારે તે પીઠ ફેરવે અને ગેરહાજર થાય તો તેની ગીબત કરવામાં આવે [બલ્કે તકિય્યાને હાથમાંથી જવા ન દે અને બધા લોકો સાથે સારો વર્તાવ કર], અને લોકોને પોતાના ખભા પર સવાર ન કર [લોકોને પોતાના પર હાવી થવા ન દે અને પોતાને તેમના મદદકર્તા ન બનાવ, એવી રીતે કે તેમની જમાનત આપે અથવા એવો વાયદો કરે જેને પૂરો ન કરી શકે અથવા સુસ્તી અને ચાપલૂસી બતાવે], કારણ કે જો તું લોકોને પોતાના ખભા પર સવાર કરીશ, તો તારા ખભાનું હાડકું તૂટવાની નજીક પહોંચી જશે. તું ભાર નીચે રહી જઈશ અને લાચાર થઈ જઈશ અને શાયદ અસ્તિત્વમાંથી ખરી પડીશ."

#6 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عُبَیْدِ‌بْنِ‌زُرَارَهًَْ قَالَ حَدَّثَنِی حَمْزَهًُْ‌بْنُ‌حُمْرَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) عَنِ الِاسْتِطَاعَهًِْ، فَلَمْ یُجِبْنِی فَدَخَلْتُ عَلَیْهِ دَخْلَهًًْ أُخْرَی فَقُلْتُ: أَصْلَحَکَ اللَّهُ إِنَّهُ قَدْ وَقَعَ فِی قَلْبِی مِنْهَا شَیْءٌ لَا یُخْرِجُهُ إِلَّا شَیْءٌ أَسْمَعُهُ مِنْکَ. قَالَ: فَإِنَّهُ لَا یَضُرُّکَ مَا کَانَ فِی قَلْبِکَ. قُلْتُ: أَصْلَحَکَ اللَّهُ إِنِّی أَقُولُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمْ یُکَلِّفِ الْعِبَادَ مَا لَا یَسْتَطِیعُونَ وَ لَمْ یُکَلِّفْهُمْ إِلَّا مَا یُطِیقُونَ وَ أَنَّهُمْ لَا یَصْنَعُونَ شَیْئاً مِنْ ذَلِکَ إِلَّا بِإِرَادَهًِْ اللَّهِ وَ مَشِیئَتِهِ وَ قَضَائِهِ وَ قَدَرِهِ. قَالَ: فَقَالَ: هَذَا دِینُ اللَّهِ الَّذِی أَنَا عَلَیْهِ وَ آبَائِی (علیهم السلام).

امام صادق (علیه السلام)- حمزهًْ‌بن‌حمران گوید، از امام صادق (علیه السلام) سؤال کردم از استطاعت. و آن حضرت (علیه السلام) جواب من را داد. بعد از آن در نوبت دیگر بر آن حضرت (علیه السلام) داخل شدم و عرض کردم: «خدا تو را به اصلاح آورد به‌درستی‌که در دلم از استطاعت چیزی واقع شده که آن را از دلم بیرون نمی‌کند مگر چیزی که آن را از تو بشنوم». حضرت (علیه السلام) فرمود: «آنچه در دل تو است تو را ضرر نمی‌رساند». عرض کردم: «خدا تو را به اصلاح آورد من می‌گویم که خدای تبارک‌وتعالی بندگان را تکلیف نفرموده مگر آنچه استطاعت دارند و مگر آنچه طاقت دارند چه ایشان چیزی از آن را نمی‌کنند مگر به اراده و خواست و قضاء و قدر خدا». حضرت (علیه السلام) فرمود: «این دین خدا است که من و پدرانم برآنیم».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hamzah ibn Humran said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about istita'ah (capability), and he did not answer me. Then on another occasion I came in to him and said: "May Allah set your affairs right! Indeed, something has fallen into my heart about it which nothing will remove from my heart except something I hear from you." He (peace be upon him) said: "What is in your heart will not harm you." I said: "May Allah set your affairs right! I say that Allah the Blessed and Exalted has not charged the servants with what they are not capable of, and has not charged them except with what they can bear, and that they do nothing of it except by Allah's will, His wish, His decree and His decree." He (peace be upon him) said: "This is the religion of Allah upon which I and my fathers stand."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- હમ્ઝા બિન હુમરાન કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ઇસ્તિતાઅત (સામર્થ્ય) વિશે પૂછ્યું, અને તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ મને જવાબ આપ્યો. ત્યાર પછી બીજી વારીમાં હું તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં દાખલ થયો અને અરજ કરી: "અલ્લાહ તમારી બાબતોને દુરસ્ત કરે, ખરેખર મારા દિલમાં ઇસ્તિતાઅત વિષે એવી કોઈ વસ્તુ પડી છે જે મારા દિલમાંથી નહીં નીકળે સિવાય એ કે તેના વિષે તમારાથી કંઈક સાંભળું." હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જે તારા દિલમાં છે તે તને નુકસાન નહીં પહોંચાડે." મેં અરજ કરી: "અલ્લાહ તમારી બાબતોને દુરસ્ત કરે, હું કહું છું કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ બંદાઓને એ સિવાય કોઈ તકલીફ નથી આપી જેની તેઓ પાસે ઇસ્તિતાઅત છે, અને એ સિવાય કંઈ નહીં જેની તાકાત તેઓ ધરાવે છે, અને ખરેખર તેઓ તેમાંથી કંઈ પણ કરતા નથી સિવાય અલ્લાહની ઇરાદા, ઇચ્છા, કઝા અને કદરથી." હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આ અલ્લાહનો દીન છે જેના પર હું અને મારા પિતાઓ છીએ."

#7 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ إِسْمَاعِیلَ الْجُعْفِیِّ قَال: دَخَلَ رَجُلٌ عَلی أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ مَعَهُ صَحِیفَهًٌْ، فَقَالَ لَهُ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام): هذِهِ صَحِیفَهًُْ مُخَاصِمٍ یَسْأَلُ عَنِ الدِّینِ الَّذِی یُقْبَلُ فِیهِ الْعَمَلُ. فَقَالَ: رَحِمَکَ اللَّهُ، هذَا الَّذِی أُرِیدُ، فَقَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام): شَهَادَهًُْ أَنْ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَاشَرِیکَ لَهُ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، وَ تُقِرَّ بِمَا جَاءَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ، وَ الْوَلَایَهًُْ لَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ، وَ الْبَرَاءَهًُْ مِنْ عَدُوِّنَا، وَ التَّسْلِیمُ لِأَمْرِنَا، وَ الْوَرَعُ، وَ التَّوَاضُعُ، وَ انْتِظَارُ قَائِمِنَا (عجل الله تعالی فرجه الشریف)؛ فَإِنَّ لَنَا دَوْلَهًًْ إِذَا شَاءَ اللَّهُ جَاءَ بِهَا.

امام باقر (علیه السلام)- اسماعیل جعفی گوید، مردی خدمت امام باقر (علیه السلام) رسید و نوشته‌ای همراه داشت، حضرت (علیه السلام) فرمود: «این نوشته مخاصم است که پرستش می‌کند از دینی که عمل در آن پذیرفته می‌شود». عرض کرد: «خدایت رحمت کند! همین را می‌خواستم». امام باقر (علیه السلام) فرمود: «گواهی‌دادن به اینکه شایسته‌ی پرستشی جز خدای یکتای بی‌شریک نیست و اینکه محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده و فرستاده‌ی اوست و اقرارنمودن به آنچه از جانب خدا آمده و ولایت ما خانواده و بیزاری از دشمن ما و گردن‌نهادن به امر ما و پرهیزگاری و فروتنی و انتظار قائم ما (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، زیرا برای او دولتی است که هر زمان خدا بخواهد با آن دولت می‌آید».

Imam Baqir (peace be upon him): Isma'il al-Ju'fi said, a man came to Imam Baqir (peace be upon him) with a document in his hand. The Imam (peace be upon him) said: "This is the document of a disputant who asks about the religion in which deeds are accepted." He said: "May Allah have mercy on you! That is exactly what I wanted." Imam Baqir (peace be upon him) said: "To bear witness that there is none worthy of worship except Allah, the One, who has no partner, and that Muhammad (peace be upon him and his family) is His servant and Messenger, and to affirm what has come from Allah, and the wilayah of us, the Ahl al-Bayt, and disavowal of our enemy, and submission to our command, and piety, and humility, and awaiting our Qa'im (may Allah hasten his noble relief); for indeed he has a state which, whenever Allah wills, He will bring forth with it."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્માઇલ જુઅફી કહે છે, એક વ્યક્તિ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યો અને તેની સાથે એક લખાણ હતું. હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આ એક ઝઘડો કરનારનું લખાણ છે જે તે દીન વિશે પૂછે છે જેમાં અમલ કબૂલ થાય છે." તેણે અરજ કરી: "અલ્લાહ તમારા પર રહમ કરે! હું આ જ ચાહતો હતો." ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "એ સાક્ષી આપવી કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇબાદતને પાત્ર નથી, જે એક છે અને તેનો કોઈ ભાગીદાર નથી, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેના બંદા અને રસૂલ છે, અને જે અલ્લાહની તરફથી આવ્યું છે તેનો ઇકરાર કરવો, અને અમારા અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ની વિલાયત અને અમારા દુશ્મનોથી બરાઅત અને અમારા આદેશ સામે ગરદન ઝુકાવવી અને પરહેઝગારી અને નમ્રતા અને અમારા કાએમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની ઇન્તેઝારી; ખરેખર તેમના માટે એક હુકૂમત છે જે જ્યારે અલ્લાહ ચાહશે તે તેને લઈને આવશે."

#8 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌مُوسَی الرِّضَا (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ (علیهم السلام) عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): التَّوْحِیدُ نِصْفُ الدِّین.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- توحید نیمی از دین است.

The Prophet (peace be upon him and his family): Tawhid is half of religion.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તૌહીદ દીનનો અડધો ભાગ છે.

#9 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ (علیهم السلام) عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): ... أَفْضَلُ دِینِکُمُ الْوَرَع.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- بهترین دین شما پرهیزکاری است.

The Prophet (peace be upon him and his family): The best of your religion is wara' (piety).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તમારા દીનનું શ્રેષ્ઠ પરહેઝગારી છે.

#10 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أَفْضَلُ الدِّینِ الْوَرَع.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- بهترین دین ورع می‌باشد.

The Prophet (peace be upon him and his family): The best of religion is wara' (piety).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): દીનનું શ્રેષ્ઠ વરઅ (પરહેઝગારી) છે.

#11 کلّیات General points કુલ્લિય્યાત

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ مُخَاطَبَهًًْ لِرَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله) مَا وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) وَ مَا وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لَا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( شَرَعَ لکُم مِّنَ الدِّینِ مَا وصَّی بِهِ نُوحًا و الذِی أَوحَینَا إِلیکَ و مَا وصَّینَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ و مُوسَی و عِیسَی، یعنی ای خاندان محمّد (صلی الله علیه و آله)! خداوند شریعتی را که تبلیغ آن را به حضرت نوح (علیه السلام) توصیه کرده بود و همچنین آنچه بر تو ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! نازل شده و آنچه تبلیغش را بر ابراهیم، موسی و عیسی (علیهم السلام) واجب کرده بود، برای شما اهل بیت (علیهم السلام)، پایه‌گذاری کرده است. أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ و لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلیهِ، یعنی کسانی که افراد دیگری را در ولایت علی (علیه السلام) شریک قرار می‌دهند، دعوت کردنشان به ترک ولایت دیگران و پذیرش ولایت علی (علیه السلام) به تنهایی بر ایشان دشوار و گران خواهد بود. اللهُ یجْتَبِی إِلیهِ مَن یشَاءُ یهْدِی إِلیهِ مَن ینِیبُ، یعنی خداوند کسانی را که به دعوت پیامبر (صلی الله علیه و آله) مبنی بر پذیرش ولایت علی (علیه السلام) به تنهایی پاسخ مثبت می‌دهند، به‌سوی خودش هدایت می‌کند.

Ali ibn Ibrahim: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ مَا وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ وَ مَا وَصَّیْنَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَی وَ عِیسَی [He has ordained for you of religion what He enjoined upon Nuh and that which We have revealed to you and that which We enjoined upon Ibrahim, Musa and Isa], meaning: O family of Muhammad (peace be upon him and his family)! Allah has established for you, the Ahl al-Bayt (peace be upon them), the law whose proclamation He had enjoined upon Nuh (peace be upon him), and likewise what has been revealed upon you, O Muhammad (peace be upon him and his family), and what He had made obligatory upon Ibrahim, Musa and Isa (peace be upon them) to proclaim. أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لَا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ [That you should establish the religion and not be divided therein; hard is that to which you call them upon the polytheists], meaning: those who set up others as partners in the wilayah of Ali (peace be upon him) — calling them to abandon the wilayah of others and to accept the wilayah of Ali (peace be upon him) alone will be difficult and burdensome upon them. اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشَاءُ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ [Allah chooses for Himself whom He wills and guides to Himself whoever turns to Him], meaning: Allah guides towards Himself those who respond positively to the Prophet's (peace be upon him and his family) invitation to accept the wilayah of Ali (peace be upon him) alone.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ مَا وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ وَ مَا وَصَّیْنَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَی وَ عِیسَی [તેણે તમારા માટે તે દીન ઠરાવ્યો છે જેની વસિય્યત તેણે નૂહને કરી હતી અને જે અમે તમારી તરફ વહી કરી છે અને જેની વસિય્યત અમે ઇબ્રાહીમ, મૂસા અને ઇસાને કરી હતી], એટલે કે એ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ખાનદાન! અલ્લાહે તે શરીઅત જેની તબ્લીગની વસિય્યત તેણે હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને કરી હતી અને એ જ રીતે જે તમારા પર, એ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! નાઝિલ થયું છે અને જેની તબ્લીગ ઇબ્રાહીમ, મૂસા અને ઇસા (અલયહિમુસ્સલામ) પર વાજિબ કરી હતી, તે તમારા માટે અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ) માટે સ્થાપી છે. أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لَا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ [કે દીનને કાયમ કરો અને તેમાં તફરકો ન કરો; મુશ્રિકો પર તે ભારે છે જેની તરફ તમે તેમને બોલાવો છો], એટલે કે જે લોકો બીજાઓને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતમાં ભાગીદાર બનાવે છે, તેમને બીજાઓની વિલાયત છોડવા અને ફક્ત અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત કબૂલ કરવા બોલાવવું તેમના પર મુશ્કેલ અને ભારે થશે. اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشَاءُ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ [અલ્લાહ પોતાની તરફ જેને ચાહે તેને પસંદ કરે છે અને પોતાની તરફ તેને હિદાયત આપે છે જે તેની તરફ પલટે છે], એટલે કે અલ્લાહ તે લોકોને જેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ફક્ત અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત કબૂલ કરવાની દઅવતનો હકારાત્મક જવાબ આપે છે, તેમને પોતાની તરફ હિદાયત આપે છે.

#12 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

نَحْنُ الَّذِینَ شَرَعَ اللَّهُ لَنَا دِینَهُ فَقَالَ فِی کِتَابِهِ شَرَعَ لَکُمْ یَا آل محمد (علیهم السلام) مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً (علیه السلام) قَدْ وَصَّانَا بِمَا وَصَّی بِهِ نُوحاً (علیه السلام) وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ یا محمد (صلی الله علیه و آله) وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ (علیه السلام) وَ مُوسی (علیه السلام) وَ عِیسی (علیه السلام) فَقَدْ عَلَّمَنَا وَ بَلَّغَنَا عِلْمَ مَا عَلِمْنَا وَ اسْتَوْدَعَنَا عِلْمَهُمْ نَحْنُ وَرَثَهًُْ أُولِی الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ یَا آل محمد (علیهم السلام) وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ وَ کُونُوا عَلَی جَمَاعَهًٍْ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ مَنْ أَشْرَکَ بِوَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ مِنْ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ یا محمد (صلی الله علیه و آله) یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ مَنْ یُجِیبُکَ إِلَی وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام).

امام رضا (علیه السلام)- شَرَعَ لکُم مِّنَ الدِّینِ مَا وصَّی بِهِ نُوحًا و الذِی أَوحَینَا إِلیکَ و مَا وصَّینَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ و مُوسَی و عِیسَی، یعنی ای خاندان محمّد (صلی الله علیه و آله)! خداوند برایتان دینی را پایه‌گذاری کرد که تبلیغ آن را به حضرت نوح (علیه السلام)، توصیه کرده بود. همچنین آنچه بر تو ای محمّد (صلی الله علیه و آله) نازل شده و آنچه ابلاغش را بر ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب، موسی و عیسی (علیهم السلام) واجب گرداندیم، برای شما اهل بیت (علیهم السلام) پایه‌گذاری کرده است. ما اهل بیت این علم را فرا گرفتیم و ابلاغ کردیم و علمشان را از خود برجای گذاشتیم. ما وارثان انبیاء و پیامبران اولوالعزم (علیهم السلام) هستیم. أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ و لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ، یعنی ای خاندان محمّد (صلی الله علیه و آله)! دین را برپای دارید و در آن دچار تفرقه نشوید و همواره متّحد باشید. کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلیهِ، برای مشرکان دشوار و گران است که آن‌ها را به پذیرش ولایت علی (علیه السلام) دعوت می‌کنی. اللهُ یجْتَبِی إِلیهِ مَن یشَاءُ یهْدِی إِلیهِ مَن ینِیبُ، ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خداوند کسی را که به دعوت تو در پذیرش ولایت علی (علیه السلام) پاسخ مثبت می‌دهد به‌سوی خودش هدایت می‌کند.

Imam Rida (peace be upon him): شَرَعَ لکُم مِّنَ الدِّینِ مَا وصَّی بِهِ نُوحًا و الذِی أَوحَینَا إِلیکَ و مَا وصَّینَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ و مُوسَی و عِیسَی [He has ordained for you of the religion what He enjoined upon Nuh, and that which We have revealed to you, and what We enjoined upon Ibrahim, Musa and Isa] — meaning: O family of Muhammad (peace be upon him and his family)! Allah has established for you a religion whose propagation He had enjoined upon Nuh (peace be upon him). Likewise, what was sent down upon you, O Muhammad (peace be upon him and his family), and what We made obligatory upon Ibrahim, Ismail, Ishaq, Yaqub, Musa and Isa (peace be upon them) to convey, He has established for you, the Ahl al-Bayt (peace be upon them). We, the Ahl al-Bayt, received this knowledge and conveyed it, and their knowledge remained deposited with us. We are the heirs of the prophets and the Ulul-Azm messengers (peace be upon them). أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ و لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ [that you should establish the religion and not be divided therein] — meaning: O family of Muhammad (peace be upon him and his family)! Uphold the religion and do not fall into division regarding it, and always remain united. کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلیهِ [Hard upon the polytheists is that to which you call them] — it is difficult and burdensome upon the polytheists that you call them to accept the wilayah of Ali (peace be upon him). اللهُ یجْتَبِی إِلیهِ مَن یشَاءُ یهْدِی إِلیهِ مَن ینِیبُ [Allah chooses for Himself whom He pleases, and guides to Himself the one who turns to Him] — O Muhammad (peace be upon him and his family)! Allah guides toward Himself the one who responds positively to your call in accepting the wilayah of Ali (peace be upon him).

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): શَرَعَ لکُم مِّنَ الدِّینِ مَا وصَّی بِهِ نُوحًا و الذِی أَوحَینَا إِلیکَ و مَا وصَّینَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ و مُوسَی و عِیسَی [તેણે તમારા માટે તે દીન નક્કી કર્યો છે જેની તાકીદ નૂહને કરી હતી, અને જે અમે તમારા તરફ વહી કરી, અને જેની તાકીદ અમે ઇબ્રાહીમ, મૂસા અને ઈસાને કરી હતી], એટલે કે હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ખાનદાન! અલ્લાહે તમારા માટે એવો દીન સ્થાપ્યો છે જેના તબ્લીગની તાકીદ તેણે હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને કરી હતી. તેમજ જે તમારા પર, હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), નાઝિલ થયું અને જેનું તબ્લીગ અમે ઇબ્રાહીમ, ઇસ્માઇલ, ઇસ્હાક, યાકૂબ, મૂસા અને ઈસા (અલયહેમુસ્સલામ) પર વાજિબ કર્યું, તે તમારા માટે, અહલે બૈત (અલયહેમુસ્સલામ), સ્થાપ્યું છે. અમે અહલે બૈતે આ ઇલ્મ પ્રાપ્ત કર્યું અને તબ્લીગ કર્યું અને તેમનું ઇલ્મ પોતાની પાસે રાખ્યું. અમે અંબિયા અને ઉલુલ અઝ્મ પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ)ના વારસ છીએ. أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ و لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ [કે દીનને કાયમ કરો અને તેમાં ફૂટ ન પાડો], એટલે કે હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ખાનદાન! દીનને કાયમ રાખો અને તેમાં તફરકા ન સર્જો અને હંમેશા એકજૂટ રહો. کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلیهِ [મુશરિકો ઉપર ભારે છે તે વસ્તુ જેની તરફ તમે તેમને બોલાવો છો], મુશરિકો માટે મુશ્કેલ અને ભારે છે કે તેઓને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત સ્વીકારવા તરફ બોલાવવામાં આવે. اللهُ یجْتَبِی إِلیهِ مَن یشَاءُ یهْدِی إِلیهِ مَن ینِیبُ [અલ્લાહ પોતાના તરફ જેને ઈચ્છે તેને પસંદ કરે છે, અને જે તેની તરફ પલટે તેને હિદાયત આપે છે], હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહ તે વ્યક્તિને, જે તમારી દઅવત પર અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત સ્વીકારવામાં હકારાત્મક જવાબ આપે છે, પોતાની તરફ હિદાયત આપે છે.

#13 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ بِوَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ یا محمد (صلی الله علیه و آله) مِنْ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) هَکَذَا فِی الْکِتَابِ مَخْطُوطَهًٌْ.

امام رضا (علیه السلام)- کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ به ولایت علی (علیه السلام) مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ یَا مُحَمَّدُ مِنْ وَلَایَةِ عَلِی یعنی ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! برای کسانی که در ولایت حضرت علی (علیه السلام) شریک قرار می‌دهند، دعوت‌شدن به پذیرش ولایت او [به تنهایی] دشوار و گران می‌آید. این‌گونه در کتاب محفوظ است.

Imam Rida (peace be upon him): کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ [It is hard upon the polytheists] — through associating others in the wilayah of Ali (peace be upon him) — مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ یَا مُحَمَّدُ مِنْ وَلَایَةِ عَلِی [that to which you call them, O Muhammad, of the wilayah of Ali], meaning: O Muhammad (peace be upon him and his family)! For those who set up partners in the wilayah of Ali (peace be upon him), being called to accept his wilayah [alone] is difficult and burdensome. Thus it is preserved in the [heavenly] Book.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ [મુશરિકો ઉપર ભારે છે] અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતમાં [શરીક ઠેરવવાના કારણે] مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ یَا مُحَمَّدُ مِنْ وَلَایَةِ عَلِی [જેની તરફ તમે તેમને બોલાવો છો, હે મુહમ્મદ, અલીની વિલાયતથી], એટલે કે હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જેઓ હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતમાં શરીક ઠેરવે છે, તેમના માટે તેમની વિલાયત [એકલા]ને સ્વીકારવા માટે બોલાવવામાં આવવું મુશ્કેલ અને ભારે લાગે છે. આ પ્રમાણે [આસમાની] કિતાબમાં મહફૂઝ છે.

#14 ولایت Wilayah વિલાયત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّمَا یَعْنِی الْوَلَایَهًَْ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ یَعْنِی کَبُرَ عَلَی قَوْمِکَ یا محمد (صلی الله علیه و آله) مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ مِنْ تَوْلِیَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام)- یعنی ولایت کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ یعنی بر قوم تو گران است که آن‌ها را دعوت به ولایت علی (علیه السلام) می‌کنی.

Imam Sadiq (peace be upon him): meaning wilayah. کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ [Hard upon the polytheists is that to which you call them] — meaning it is burdensome upon your people that you call them to the wilayah of Ali (peace be upon him).

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે વિલાયત. کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ [મુશરિકો ઉપર ભારે છે તે વસ્તુ જેની તરફ તમે તેમને બોલાવો છો], એટલે કે તમારી કૌમ ઉપર ભારે છે કે તમે તેમને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત તરફ બોલાવો છો.

#15 ولایت Wilayah વિલાયત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ زَیْدٍ الشَّحَّامِ قَال سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) هَلْ کَانَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) یَعْرِفُ الْأَئِمَّهًَْ (علیهم السلام) قَالَ کَانَ نُوحٌ (علیه السلام) یَعْرِفُهُمْ الشَّاهِدُ عَلَی ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی قَالَ شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ یَا مَعْشَرَ الشِّیعَهًِْ مَا وَصَّی بِهِ نُوحاً (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام)- زید شحّام گوید: از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: «آیا پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ائمّه (علیهم السلام) را می‌شناخت»؟ فرمود: «نوح (علیه السلام) آن‌ها را می‌شناخت. شاهد این مطلب این آیه است: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی. یعنی از دین برای شما تشریع نمود، ای گروه شیعیان! آنچه را به نوح (علیه السلام) سفارش نموده بود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Zayd al-Shahham said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): "Did the noble Prophet (peace be upon him and his family) know the Imams (peace be upon them)?" He said: "Nuh (peace be upon him) knew them. The witness to this matter is this verse: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی [He has ordained for you of the religion what He enjoined upon Nuh and that which We have revealed to you and what We enjoined upon Ibrahim, Musa and Isa]. Meaning: He legislated of the religion for you, O company of the Shia, what He had enjoined upon Nuh (peace be upon him)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝૈદ શહ્હામ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "શું પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અઈમ્મા (અલયહેમુસ્સલામ)ને ઓળખતા હતા?" તમે ફરમાવ્યું: "નૂહ (અલયહિસ્સલામ) તેઓને ઓળખતા હતા. આ વાતની સાક્ષી આ આયત છે: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی [તેણે તમારા માટે તે દીન નક્કી કર્યો છે જેની તાકીદ નૂહને કરી હતી અને જે અમે તમારા તરફ વહી કરી અને જેની તાકીદ અમે ઇબ્રાહીમ, મૂસા અને ઈસાને કરી હતી]. એટલે કે દીનમાંથી તમારા માટે તશ્રીઅ કર્યું, હે શિયાઓના જૂથ! જે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને તાકીદ કરી હતી."

#16 ولایت Wilayah વિલાયત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْصُورُ‌بْنُ‌حَازِم قَالَ لِلصَّادِقِ (علیه السلام) أَ کَانَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) یَعْرِفُ الْأَئِمَّهًَْ (علیهم السلام) فَقَالَ نَعَمْ وَ نُوحٌ (علیه السلام) ثُمَّ تَلَا شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً الْآیَهًَْ.

امام صادق (علیه السلام)- منصوربن‌حازم به امام صادق (علیه السلام) عرض کرد: «آیا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) امامان را می‌شناخت»؟ فرمود: «بلی! و نوح (علیه السلام) نیز می‌دانست. سپس این آیه را تلاوت فرمود: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی».

Imam Sadiq (peace be upon him): Mansur ibn Hazim said to Imam Sadiq (peace be upon him): "Did the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) know the Imams?" He said: "Yes! And Nuh (peace be upon him) too knew. Then he recited this verse: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی [He has ordained for you of the religion what He enjoined upon Nuh and that which We have revealed to you and what We enjoined upon Ibrahim, Musa and Isa]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મન્સૂર બિન હાઝિમે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "શું રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઇમામોને ઓળખતા હતા?" તમે ફરમાવ્યું: "હા! અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પણ જાણતા હતા. ત્યાર બાદ આ આયત તિલાવત ફરમાવી: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی [તેણે તમારા માટે તે દીન નક્કી કર્યો છે જેની તાકીદ નૂહને કરી હતી અને જે અમે તમારા તરફ વહી કરી અને જેની તાકીદ અમે ઇબ્રાહીમ, મૂસા અને ઈસાને કરી હતી]."

#17 ولایت Wilayah વિલાયત

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌ذَرٍّ الْغِفَارِیِّ (رحمة الله علیه) قَال {قال النبی (صلی الله علیه و آله)} لَوْ لَا عَلِیٌّ (علیه السلام) مَا بَانَ الْحَقُّ مِنَ الْبَاطِلِ وَ لَا مُؤْمِنٌ مِنَ الْکَافِرِ وَ لَا عُبِدَ اللَّهُ لِأَنَّهُ ضَرَبَ رُءُوسَ الْمُشْرِکِینَ حَتَّی أَسْلَمُوا وَ عَبَدُوا اللَّهَ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ لَمْ یَکُنْ ثَوَابٌ وَ لَا عِقَابٌ وَ لَا یَسْتُرُهُ مِنَ اللَّهِ سِتْرٌ وَ لَا یَحْجُبُهُ مِنَ اللَّهِ حِجَابٌ وَ هُوَ الْحِجَابُ وَ السِّتْرُ ثُمَّ قَرَأَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیب.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابوذر غفاری (گوید: [پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود]: اگر علی (علیه السلام) نبود حق از باطل و مؤمن از کافر تشخیص داده نمی شد و خدا هم عبادت نمی گردید چرا که او سرهای مشرکین را از بدن جدا کرد تا زمانی‌که اسلام آوردند و خداوند را پرستش کردند. و اگر این چنین نبود نه ثوابی وجود داشت و نه عقابی. هیچ پرده ای از سوی خدا او را مستور نمی داشت و هیچ حجابی از سوی خدا او را محجوب نمی کرد، بلکه او خود حجاب و ستر است. سپس رسول خدا (صلی الله علیه و آله) این آیه را خواند: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیب.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abu Dharr al-Ghifari (may Allah have mercy on him) said: [The Prophet (peace be upon him and his family) said]: 'Were it not for Ali (peace be upon him), truth would not have been distinguished from falsehood, nor the believer from the disbeliever, and Allah would not have been worshipped, for he severed the heads of the polytheists from their bodies until they submitted and worshipped Allah. And were it not so, there would be neither reward nor punishment. No veil from Allah conceals him, and no barrier from Allah screens him; rather, he himself is the veil and the covering.' Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) recited this verse: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیب [He has ordained for you of the religion what He enjoined upon Nuh, and what We have revealed to you, and what We enjoined upon Ibrahim and Musa and Isa: that you establish the religion and do not become divided in it. Hard upon the polytheists is that to which you call them. Allah chooses for Himself whom He wills, and guides to Himself whoever turns to Him].

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબૂઝર ગિફારી (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું]: 'જો અલી (અલયહિસ્સલામ) ન હોત તો હક બાતિલથી અને મોમિન કાફિરથી ઓળખાત નહીં, અને અલ્લાહની ઇબાદત પણ થાત નહીં, કારણ કે તેઓએ મુશરિકોના માથાં તેમના શરીરથી અલગ કર્યાં ત્યાં સુધી કે તેઓ ઇસ્લામ લાવ્યા અને અલ્લાહની ઇબાદત કરી. અને જો આમ ન હોત તો ન કોઈ સવાબ હોત ન કોઈ સજા. અલ્લાહ તરફથી કોઈ પડદો તેમને છુપાવતો નથી અને કોઈ હિજાબ તેમને ઢાંકતો નથી, બલ્કે તેઓ પોતે જ હિજાબ અને પડદો છે.' પછી અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) આ આયત તિલાવત કરી: شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیب [તેણે તમારા માટે દીનમાંથી તે વસ્તુ મુકર્રર કરી છે જેની વસિય્યત તેણે નૂહને કરી હતી, અને જે અમે તમારી તરફ વહી કરી છે, અને જેની વસિય્યત અમે ઇબ્રાહીમ અને મૂસા અને ઈસાને કરી હતી, કે દીનને કાયમ કરો અને તેમાં તફરકો ન કરો. મુશરિકો પર તે ભારે છે જેની તરફ તમે તેમને બોલાવો છો. અલ્લાહ પોતાની તરફ તેને પસંદ કરે છે જેને ચાહે, અને પોતાની તરફ તેને હિદાયત આપે છે જે તેની તરફ પાછો ફરે].

#18 ولایت Wilayah વિલાયત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عن عَلِیِّ‌بْنِ‌مَهْزِیَارَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ قَالَ الْإِمَامُ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کِنَایَهًٌْ عَنْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) ثُمَّ قَالَ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ مِنْ أَمْرِ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) اللَّهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ کِنَایَهًٌْ عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ ثُمَّ قَالَ فَلِذلِکَ فَادْعُ یَعْنِی إِلَی وَلَایَهًِْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ فِیهِ وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللهُ مِنْ کِتابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَیْنَکُمُ اللهُ رَبُّنا وَ رَبُّکُمْ إِلَی قَوْلِهِ وَ إِلَیْهِ الْمَصِیرُ.

امام صادق (علیه السلام)- علیّ‌بن‌مهزیار از یکی از یاران ما از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده است که آن حضرت (علیه السلام) درباره‌ی آیه: أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ فرمود: «و لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ، یعنی درباره‌ی امیرالمؤمنین (علیه السلام) دچار تفرقه نشوید. کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلیهِ یعنی برای مشرکان، دعوت‌کردنشان به پذیرش ولایت حضرت علی (علیه السلام) گران و دشوار خواهد بود. اللهُ یجْتَبِی إِلیهِ مَن یشَاءُ؛ منظور آن است که خداوند امیرالمؤمنین (علیه السلام) را برگزیده است. فَلذَلکَ فَادْعُ یعنی مردم را به ولایت حضرت علی (علیه السلام) فرا بخوان، و لا تَتَّبِعْ أَهْواءهُمْ و دراین‌باره از رأی و خواسته‌های آن‌ها پیروی مکن. و قُل آمَنتُ بِمَا أَنزَل اللهُ مِن کِتَابٍ و أُمِرْتُ لأَعْدِل بَینَکُمُ اللهُ رَبُّنَا و رَبُّکُمْ لنَا أَعْمَالنَا و لکُمْ أَعْمَالکُمْ لا حُجَّةَ بَینَنَا و بَینَکُمُ اللهُ یجْمَعُ بَینَنَا و إِلیهِ المَصِیرُ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Ali ibn Mahziyar has narrated from one of our companions from Imam Sadiq (peace be upon him) that His Eminence (peace be upon him) said concerning the verse أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ [that you establish the religion]: 'وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ [and do not become divided in it] means: do not fall into disunity regarding Amir al-Mu'minin (peace be upon him). کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ [Hard upon the polytheists is that to which you call them] means: for the polytheists, calling them to accept the wilayah of Ali (peace be upon him) is heavy and difficult. اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشَاءُ [Allah chooses for Himself whom He wills]; what is meant is that Allah has chosen Amir al-Mu'minin (peace be upon him). فَلِذَلِکَ فَادْعُ [So call to that] means: call the people to the wilayah of Ali (peace be upon him), وَ لا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ [and do not follow their vain desires], and in this matter do not follow their opinions and wishes. And say: قُلْ آمَنْتُ بِمَا أَنْزَلَ اللهُ مِنْ کِتَابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَیْنَکُمُ اللهُ رَبُّنَا وَ رَبُّکُمْ لَنَا أَعْمَالُنَا وَ لَکُمْ أَعْمَالُکُمْ لا حُجَّةَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَکُمُ اللهُ یَجْمَعُ بَیْنَنَا وَ إِلَیْهِ الْمَصِیرُ [Say: I believe in whatever Book Allah has sent down, and I am commanded to do justice between you. Allah is our Lord and your Lord. For us are our deeds and for you your deeds. There is no argument between us and you. Allah will gather us together, and to Him is the return].'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન મહઝિયારે અમારા સાથીઓમાંથી એક પાસેથી ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરી છે કે તે હઝરત (અલયહિસ્સલામે) આયત: أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ વિશે ફરમાવ્યું: 'وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ [અને તેમાં તફરકો ન કરો], એટલે કે અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ) બાબતે તફરકામાં ન પડો. کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ [મુશરિકો પર તે ભારે છે જેની તરફ તમે તેમને બોલાવો છો] એટલે કે મુશરિકો માટે, તેમને હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત સ્વીકારવા માટે બોલાવવું ભારે અને દુષ્કર છે. اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشَاءُ [અલ્લાહ પોતાની તરફ તેને પસંદ કરે છે જેને ચાહે]; મતલબ એ છે કે અલ્લાહે અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ને પસંદ કર્યા છે. فَلِذَلِکَ فَادْعُ [તો તેની તરફ બોલાવો] એટલે લોકોને હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત તરફ બોલાવો, وَ لا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ [અને તેમની ઇચ્છાઓનું અનુસરણ ન કરો] અને આ બાબતે તેમના મંતવ્યો અને ઇચ્છાઓનું અનુસરણ ન કરો. અને કહો: قُلْ آمَنْتُ بِمَا أَنْزَلَ اللهُ مِنْ کِتَابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَیْنَکُمُ اللهُ رَبُّنَا وَ رَبُّکُمْ لَنَا أَعْمَالُنَا وَ لَکُمْ أَعْمَالُکُمْ لا حُجَّةَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَکُمُ اللهُ یَجْمَعُ بَیْنَنَا وَ إِلَیْهِ الْمَصِیرُ [કહો: અલ્લાહે જે કિતાબ ઉતારી છે તેના પર હું ઈમાન લાવ્યો છું, અને મને હુકમ છે કે તમારી વચ્ચે ન્યાય કરું. અલ્લાહ અમારો રબ છે અને તમારો રબ છે. અમારા માટે અમારા આમાલ છે અને તમારા માટે તમારા આમાલ છે. અમારી અને તમારી વચ્ચે કોઈ દલીલ નથી. અલ્લાહ અમને એકત્ર કરશે, અને તેની જ તરફ પાછા ફરવાનું છે].'

#19 ولایت Wilayah વિલાયત

شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ مُخَاطَبَهًًْ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) ما وَصَّی بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ یا محمد (صلی الله علیه و آله) وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسی وَ عِیسی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ أَیْ تَعَلَّمُوا الدِّینَ یَعْنِی التَّوْحِیدَ وَ إِقَامَ الصَّلَاهًِْ وَ إِیتَاءَ الزَّکَاهًِْ وَ صَوْمَ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ حِجَّ الْبَیْتِ وَ السُّنَنَ وَ الْأَحْکَامَ الَّتِی فِی الْکُتُبِ وَ الْإِقْرَارَ بِوَلَایَهًِْ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ أَیْ لَا تَخْتَلِفُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی الْمُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ مِنْ ذِکْرِ هَذِهِ الشَّرَائِعِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ أَیْ یَخْتَارُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ وَ هُمُ الْأَئِمَّهًُْ (علیهم السلام) الَّذِینَ اجْتَبَاهُمُ اللَّهُ وَ اخْتَارَهُم.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( در عبارت شَرَعَ لکُم مِّنَ الدِّینِ، مخاطب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است و ضمیر مخاطب در أَوحَینَا إِلیکَ نیز به آن حضرت (علیه السلام) برمی‌گردد. و مَا وصَّینَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ و مُوسَی و عِیسَی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ، اقامه‌ی دین به معنای یادگرفتن آن یعنی توحید، نمازخواندن، زکات‌دادن، گرفتن روزه‌ی ماه رمضان، حجّ خانه‌ی خدا و سُنن و احکامی است که در کتب آمده و همچنین پذیرش ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) است. و لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ یعنی درباره‌ی دین دچار اختلاف نشوید. کَبُرَ عَلی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلیهِ، برای مشرکان، دعوت کردنشان به ذکر این آیین‌ها دشوار و غیرقابل تحمّل است. اللهُ یجْتَبِی إِلیهِ مَن یشَاءُ؛ خداوند کسانی را که بخواهد انتخاب می‌کند و به‌سوی خودش باز می‌گرداند. یهْدِی إِلیهِ مَن ینِیبُ؛ منظور از کسانی که به‌سوی خداوند باز می‌گردند، ائمّه (علیهم السلام) هستند که خداوند آن‌ها را برگزیده و انتخاب کرده است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): In the phrase شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ [He has ordained for you of the religion], the one addressed is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and the pronoun of address in أَوْحَیْنا إِلَیْکَ [We have revealed to you] also refers back to His Eminence (peace be upon him). And مَا وَصَّیْنا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَی وَ عِیسَی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ [what We enjoined upon Ibrahim and Musa and Isa: that you establish the religion] — establishing the religion means learning it, that is: tawhid (monotheism), performing the prayer, giving zakat, fasting the month of Ramadan, pilgrimage to the House of Allah, and the practices and rulings that are set down in the [revealed] books, and likewise accepting the wilayah of Amir al-Mu'minin (peace be upon him). وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ [and do not become divided in it] means: do not fall into disagreement regarding the religion. کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ [Hard upon the polytheists is that to which you call them]: for the polytheists, calling them to the mention of these practices is difficult and unbearable. اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشَاءُ [Allah chooses for Himself whom He wills]; Allah selects whomever He wishes and turns them back to Himself. یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ [He guides to Himself whoever turns to Him]; what is meant by those who turn back to Allah are the Imams (peace be upon them), whom Allah has chosen and selected.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ ના શબ્દોમાં, મુખાતબ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, અને أَوْحَیْنا إِلَیْکَ માં મુખાતબની ઝમીર પણ તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) તરફ પાછી ફરે છે. અને مَا وَصَّیْنا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَی وَ عِیسَی أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ, દીનની ઇકામતનો અર્થ છે તેને શીખવું એટલે તૌહીદ, નમાઝ પઢવી, ઝકાત આપવી, રમઝાન મહિનાના રોઝા રાખવા, અલ્લાહના ઘરનો હજ, અને એ સુન્નતો તથા અહકામ જે કિતાબોમાં આવેલા છે, અને એ જ રીતે અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતનો સ્વીકાર. وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ [અને તેમાં તફરકો ન કરો] એટલે કે દીન બાબતે મતભેદમાં ન પડો. کَبُرَ عَلَی المُشْرِکِینَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ, મુશરિકો માટે, તેમને આ આયીનોના ઝિક્ર તરફ બોલાવવું દુષ્કર અને અસહ્ય છે. اللهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشَاءُ; અલ્લાહ જેને ચાહે તેને પસંદ કરે છે અને પોતાની તરફ પાછો વાળે છે. یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ; જેઓ અલ્લાહની તરફ પાછા ફરે છે તેમનાથી મુરાદ ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ) છે, જેમને અલ્લાહે પસંદ કર્યા છે અને ચૂંટ્યા છે.