سورة الشورى

Verse 7 of 53

42:7

وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها وَ تُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لا رَيْبَ فيهِ فَريقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَريقٌ فِي السَّعيرِ

و اين‌گونه قرآنى فصيح و گويا را بر تو وحى كرديم تا امّ القرى و كسانى را كه گرد آن هستيد [ساكنان مكّه و همه‌ی جهانيان را] انذار كنى و آن‌ها را از روزى كه همگان در آن روز جمع مى‌شوند و هيچ شك و ترديدى در آن نيست بيم دهى، [در آن روز] گروهى در بهشتند و گروهى در آتش سوزان!

And thus have We revealed to you an Arabic Quran, that you may warn the mother city and those around it, and that you may give warning of the day of gathering together wherein is no doubt; a party shall be in the garden and (another) party in the burning fire.

અને અમોએ આ જ રીતે તારી તરફ અરબી ભાષામાં કુરઆનની વહી મોકલી છે, જેથી તમે મક્કા તથા તેના આસપાસ રહેવાવાળાઓને ડરાવો, અને સૌના ભેગા થવાના દિવસથી ડરાવો કે જેમાં કોઇ શક નથી; (તે દિવસે) એક સમૂહ જન્નતમાં હશે અને એક જહન્નમમાં હશે.

#1 و این‌گونه قرآنی فصیح و گویا را بر تو وحی کردیم And thus We revealed to you an eloquent and clear Quran અને આ રીતે ફસીહ અને સ્પષ્ટ કુરઆન તમારા પર વહી કર્યું

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ (علیه السلام) قَالَ: مَا أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی کِتَاباً وَ لَا وَحْیاً إِلَّا بِالْعَرَبِیَّهًِْ فَکَانَ یَقَعُ فِی مَسَامِعِ الْأَنْبِیَاءِ بِأَلْسِنَهًِْ قَوْمِهِمْ وَ کَانَ یَقَعُ فِی مَسَامِعِ نَبِیِّنَا (صلی الله علیه و آله) بِالْعَرَبِیَّهًِْ فَإِذَا کَلَّمَ بِهِ قَوْمَهُمْ کَلَّمَهُمْ بِالْعَرَبِیَّهًِْ فَیَقَعُ فِی مَسَامِعِهِمْ بِلِسَانِهِمْ وَ کَانَ أَحَدٌ لَا یُخَاطِبُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِأَیِّ لِسَانٍ خَاطَبَهُ إِلَّا وَقَعَ فِی مَسَامِعِهِ بِالْعَرَبِیَّهًِْ کُلَّ ذَلِکَ یُتَرْجِمُ جَبْرَئِیلُ لَهُ وَ عَنْهُ تَشْرِیفاً مِنَ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ لَه.1

امام کاظم (علیه السلام)- امام صادق (علیه السلام) از پدرش (علیه السلام) روایت کرده است: خداوند تبارک و تعالی هیچ کتاب یا وحیی را جز به زبان عربی نازل نکرده، امّا این ها به زبان قوم پیامبران بر گوش ایشان می نشسته و به گوش پیامبر ما به همان عربی نشسته است. این گونه وقتی حضرت با قوم خود سخن می گفته به زبان عربی سخن می گفته و سخنان ایشان به زبان خودشان بر گوش هایشان می نشسته است. هرکس با هر زبانی با پیامبر (صلی الله علیه و آله) هم سخن می شده آن سخن به زبان عربی به گوش حضرت می نشسته است. جبرئیل همه این سخنان را برای حضرت و از ایشان ترجمه می‌کرده و این منزلتی از سوی خداوند متعال بوده است.

Imam Kazim (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) narrated from his father (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, did not send down any book or revelation except in Arabic; but it would fall upon the ears of the prophets in the language of their people, and it would fall upon the ears of our Prophet (peace be upon him and his family) in that same Arabic. So when he spoke with his people, he would speak in Arabic, and his words would fall upon their ears in their own language. And whoever spoke to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) in any language, that speech would fall upon his ears in Arabic. Jibrail would translate all of this for him and from him, and this was an honour from Allah the Exalted to him.

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના પિતા (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરી છે: અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ કોઈ પણ કિતાબ કે વહી ફક્ત અરબી ભાષામાં જ નાઝિલ કરી છે, પરંતુ તે પયગંબરોના કાનો પર તેમની કૌમની ભાષામાં પડતી હતી, અને આપણા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના કાનો પર તે જ અરબીમાં પડતી હતી. આ રીતે જ્યારે તમે પોતાની કૌમ સાથે વાત કરતા ત્યારે અરબીમાં વાત કરતા અને તમારી વાતો તેમના કાનો પર તેમની જ ભાષામાં પડતી હતી. જે કોઈ પણ કોઈ પણ ભાષામાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે વાત કરતું, તે વાત તમારા કાનો પર અરબીમાં પડતી હતી. જિબ્રઈલ આ બધી વાતોનું તમારા માટે અને તમારા તરફથી ભાષાંતર કરતા હતા, અને આ અલ્લાહ તઆલા તરફથી એક મરતબો હતો.

#2 تا امّ القری و کسانی را که گرد آن هستید [ساکنان مکّه و همه‌ی جهانیان را] انذار کنی That you may warn Umm al-Qura and those around it જેથી ઉમ્મુલ કુરા અને તેની આસપાસના લોકોને ડરાવો

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فی قوله وَ کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ قُرْآناً عَرَبِیًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها قَالَ: أُمُّ الْقُرَی مَکَّهًُْ سُمِّیَتْ أُمَ الْقُرَی لِأَنَّهَا أَوَّلُ بُقْعَهًٍْ خَلَقَهَا اللَّهُ مِنَ الْأَرْضِ.2

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ قُرْآناً عَرَبِیًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها مکّه را امّ القری نامیدند چون نخستین بقعه زمین بود که خدا آفرید.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ قُرْآناً عَرَبِیًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها [And thus have We revealed to you an Arabic Quran, that you may warn the mother of towns and those around it] — Makkah was named Ummul Qura (the mother of towns) because it was the first spot of the earth that Allah created.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ قُرْآناً عَرَبِیًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها [અને આ રીતે અમે તમારા પર અરબી કુરઆન વહી કર્યું, જેથી તમે ઉમ્મુલ કુરા અને તેની આસપાસનાઓને ડરાવો] — મક્કાને ઉમ્મુલ કુરા (વસ્તીઓની માતા) કહેવામાં આવ્યું કારણ કે તે ધરતીનો પહેલો ટુકડો હતો જેને અલ્લાહે પેદા કર્યો.

#3 تا امّ القری و کسانی را که گرد آن هستید [ساکنان مکّه و همه‌ی جهانیان را] انذار کنی That you may warn Umm al-Qura and those around it જેથી ઉમ્મુલ કુરા અને તેની આસપાસના લોકોને ડરાવો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ قَوْلُهُ لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری مَکَّهًَْ وَ مَنْ حَوْلَها سَائِرَ الْأَرْض.

امام باقر (علیه السلام)- منظور از أُمَّ الْقُری، شهر مکّه و منظور از وَ مَنْ حَوْلَها، باقی سرزمین‌ها است.

Imam Baqir (peace be upon him): What is meant by أُمَّ الْقُری is the city of Makkah, and what is meant by وَ مَنْ حَوْلَها [and those around it] is the rest of the lands.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): [મતલબ કે] أُمَّ الْقُری થી મુરાદ મક્કા શહેર છે, અને وَ مَنْ حَوْلَها [અને તેની આસપાસનાઓ] થી મુરાદ બાકીની ધરતીઓ છે.

#4 تا امّ القری و کسانی را که گرد آن هستید [ساکنان مکّه و همه‌ی جهانیان را] انذار کنی That you may warn Umm al-Qura and those around it જેથી ઉમ્મુલ કુરા અને તેની આસપાસના લોકોને ડરાવો

الجواد (علیه السلام) Imam Jawad (peace be upon him) ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّمَا سُمِّیَ الْأُمِّیَ لِأَنَّهُ کَانَ مِنْ أَهْلِ مَکَّهًَْ وَ مَکَّهًُْ مِنْ أُمَّهَاتِ الْقُرَی وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها.

امام جواد (علیه السلام)- و جز این نیست که سبب نامیده‌شدن ایشان به امّی این است که از اهل مکّه بود که نام‌های متعدّدی دارد و یک نام آن امّ القری است. چنانکه خدای عزّوجلّ می‌فرماید: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها.

Imam Jawad (peace be upon him): He was called al-Ummi only because he was from the people of Makkah, which has many names, one of which is Ummul Qura, as Allah the Mighty and Majestic says: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها [that you may warn Ummul Qura and those around it].

ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ): અને તમને ઉમ્મી કહેવાનું કારણ ફક્ત એ છે કે તમે મક્કાના રહેવાસી હતા, જેના ઘણા નામો છે અને તેમાંનું એક નામ ઉમ્મુલ કુરા છે. જેમ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها [જેથી તમે ઉમ્મુલ કુરા અને તેની આસપાસનાઓને ડરાવો].

#5 تا امّ القری و کسانی را که گرد آن هستید [ساکنان مکّه و همه‌ی جهانیان را] انذار کنی That you may warn Umm al-Qura and those around it જેથી ઉમ્મુલ કુરા અને તેની આસપાસના લોકોને ડરાવો

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَلِیِّ‌بْنِ‌أَسْبَاطٍ وَ غَیْرِهِ رَفَعَهُ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: قُلْتُ ... فَلِمَ سُمِّیَ النَّبِیُّ الْأُمِّیَّ؟ قَالَ: نُسِبَ إِلَی مَکَّهًَْ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها فَأُمُ الْقُرَی مَکَّهًُْ فَقِیلَ أُمِّیٌ لِذَلِک.

امام باقر (علیه السلام)- علیّ‌بن‌اسباط و دیگران از امام باقر (علیه السلام) نقل کرده‌اند، گفتم: «... چرا پیامبر (صلی الله علیه و آله) امّی نامیده شد»؟ امام باقر (علیه السلام) فرمود: «چون منسوب به مکّه است و همین معنا مراد از فرموده‌ی حق تعالی است که می‌فرماید: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها پس امّ القری مکّه است لذا به حضرت (صلی الله علیه و آله) که منسوب به آن است گفته شده امّی».

Imam Baqir (peace be upon him): Ali ibn Asbat and others have narrated from Imam Baqir (peace be upon him). I said: "... Why was the Prophet (peace be upon him and his family) called Ummi?" Imam Baqir (peace be upon him) said: "Because he is ascribed to Makkah, and this is the meaning intended by the saying of Allah the Exalted: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها [that you may warn the mother city and those around it]. So Umm al-Qura is Makkah, and therefore the Prophet (peace be upon him and his family), who is ascribed to it, was called Ummi."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન અસ્બાત અને બીજાઓએ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે, મેં કહ્યું: "... શા માટે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને ઉમ્મી કહેવામાં આવ્યા?" ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "કારણ કે તેઓ મક્કા સાથે સંલગ્ન છે, અને આ જ અર્થ અલ્લાહ તઆલા ના આ ફરમાનનો છે: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُری وَ مَنْ حَوْلَها [જેથી તમે ઉમ્મુલ કુરા અને તેની આસપાસના લોકોને ડરાવો]. તો ઉમ્મુલ કુરા મક્કા છે, તેથી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જે તેની સાથે સંલગ્ન છે, તેમને ઉમ્મી કહેવામાં આવ્યા."

#6 و آن‌ها را از روزی که همگان در آن روز جمع می‌شوند و هیچ شک و تردیدی در آن نیست بیم دهی، [در آن روز] گروهی در بهشتند و گر… And warn them of the Day of Gathering, in which there is no doubt; a party in Paradise and a party in the Blazing Fire અને તેમને એ દિવસથી ડરાવો જે દિવસે બધા એકઠા કરવામાં આવશે અને તેમાં કોઈ શંકા નથી; તે દિવસે એક ગિરોહ જન્નતમાં હશે અને એક ગિરોહ ભડકતી આગમાં

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام)، عَنْ آبَائِهِ (علیهم السلام) قَالَ: کَانَ فِیمَا سَأَلَ مَلِکُ الرُّومِ الْحَسَنَ‌بْنَ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) أَنْ سَأَلَهُ عَنْ أَرْوَاحِ الْمُؤْمِنِینَ أَیْنَ یَکُونُونَ إِذَا مَاتُوا قَالَ تَجْتَمِعُ عِنْدَ صَخْرَهًِْ بَیْتِ الْمَقْدِسِ فِی لَیْلَهًِْ الْجُمُعَهًِْ وَ هُوَ عَرْشُ اللَّهِ الْأَدْنَی مِنْهَا یَبْسُطُ اللَّهُ الْأَرْضَ وَ إِلَیْهَا یَطْوِیهَا وَ إِلَیْهَا الْمَحْشَرُ وَ مِنْهَا اسْتَوَی رَبُّنَا إِلَی السَّمَاءِ وَ الْمَلَائِکَهًُْ ثُمَّ سَأَلَهُ عَنْ أَرْوَاحِ الْکُفَّارِ أَیْنَ تَجْتَمِعُ قَالَ تَجْتَمِعُ فِی وَادِی حَضْرَمَوْتَ وَرَاءَ مَدِینَهًِْ الْیَمَنِ ثُمَّ یَبْعَثُ اللَّهُ نَاراً مِنَ الْمَشْرِقِ وَ نَاراً مِنَ الْمَغْرِبِ وَ یَتْبَعُهُمَا بِرِیحَیْنِ شَدِیدَتَیْنِ فَیَحْشُرُ النَّاسَ عِنْدَ صَخْرَهًِْ بَیْتِ الْمَقْدِسِ فَیَحْشُرُ أَهْلَ الْجَنَّهًِْ عَنْ یَمِینِ الصَّخْرَهًِْ وَ یُزْلِفُ الْمُتَّقِینَ وَ یَصِیرُ جَهَنَّمَ عَنْ یَسَارِ الصَّخْرَهًِْ فِی تُخُومِ الْأَرَضِینَ السَّابِعَهًِْ وَ فِیهَا الْفَلَقُ وَ السِّجِّینُ فَیُعْرَفُ الْخَلَائِقُ مِنْ عِنْدِ الصَّخْرَهًِْ فَمَنْ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّهًُْ دَخَلَهَا وَ مَنْ وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ دَخَلَهَا وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ.

امام حسن (علیه السلام)- امام صادق (علیه السلام) از پدرانش نقل کرده است: پادشاه روم درباره‌ی محلّ ارواح مؤمنان پس از مرگشان سؤال کرد. حضرت (علیه السلام) فرمود: «هرشب جمعه در کنار صخره بیت المقدّس که عرش زمینی خداوند است گرد هم می‌آیند. خداوند از آنجا زمین را گستراند و از همان‌جا آن را در هم می‌پیچد. محشر نیز از همان‌جا آغاز می‌شود و از آنجا خداوند بر آسمان و فرشتگان استیلا یافت». پادشاه علاوه بر این، از امام حسن (علیه السلام) درباره‌ی محلّ گرد هم آمدن ارواح کفّار پس از مرگشان سؤال کرد. آن حضرت (علیه السلام) پاسخ داد: «در وادی حضر موت، پشت شهر یمن گرد هم می‌آیند. سپس خداوند آتشی از مغرب و آتشی از مشرق را برمی‌انگیزد و دو باد شدید را نیز درپی آن دو روان می‌سازد. آنگاه مردم را در نزدیکی صخره‌ی بیت‌المقدّس زنده می‌کند و مردم را در سمت راست صخره گرد هم می‌آورد و پرهیزگاران را به خود نزدیک می‌کند. دوزخ در سمت چپ صخره، در میان طبقه‌ی هفتم زمین خواهد بود که در آنجا حفره‌ی آتش و سجّین نیز وجود خواهد داشت. مردم در کنار صخره تقسیم خواهند شد. هرکس سزاوار ورود به بهشت باشد، وارد آن خواهد شد. این مسئله، مصداق آیه‌ی فَرِیقٌ فِی الجَنَّةِ و فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ است».

Imam Hasan (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) has narrated from his fathers: The king of Rome asked about the location of the souls of the believers after their death. The Imam (peace be upon him) said: "Every Friday night they gather beside the Rock of Bayt al-Muqaddas, which is the earthly Throne of Allah. From there Allah spread out the earth and from there He folds it up. The gathering [of the resurrection] also begins from there, and from there Allah ascended to the heaven and the angels." In addition to this, the king asked Imam Hasan (peace be upon him) about the place where the souls of the disbelievers gather after their death. The Imam (peace be upon him) answered: "They gather in the valley of Hadramawt, behind the city of Yemen. Then Allah raises up a fire from the west and a fire from the east, and sends two violent winds after them. Then He resurrects the people near the Rock of Bayt al-Muqaddas, and gathers the people of Paradise on the right side of the Rock and draws the pious near to Himself. Hell will be on the left side of the Rock, in the middle of the seventh layer of the earth, where the pit of fire and Sijjin will also be. The people will be divided beside the Rock. Whoever deserves to enter Paradise will enter it. This matter is the instance of the verse فَرِیقٌ فِی الجَنَّةِ و فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ [a party shall be in the garden and (another) party in the burning fire]."

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના પિતાઓથી નકલ કર્યું છે: રોમના બાદશાહે મોમિનોના મૃત્યુ પછી તેમની રૂહોના સ્થાન વિશે પૂછ્યું. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "દરેક શુક્રવારની રાતે તેઓ બયતુલ મુકદ્દસના ખડક પાસે એકત્રિત થાય છે જે અલ્લાહનું ઝમીની અર્શ છે. અલ્લાહે ત્યાંથી ઝમીનને ફેલાવી અને ત્યાંથી જ તેને સમેટે છે. મહશર પણ ત્યાંથી જ શરૂ થાય છે અને ત્યાંથી અલ્લાહે આસમાન અને ફરિશ્તાઓ પર વર્ચસ્વ મેળવ્યું." બાદશાહે આ ઉપરાંત, ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) ને કાફિરોના મૃત્યુ પછી તેમની રૂહોના એકત્રિત થવાના સ્થાન વિશે પૂછ્યું. તે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ જવાબ આપ્યો: "હઝરમૌતની ખીણમાં, યમન શહેરની પાછળ એકત્રિત થાય છે. પછી અલ્લાહ પશ્ચિમથી એક આગ અને પૂર્વથી એક આગ ઉભી કરશે અને બે તીવ્ર વાયુઓને પણ તેમની પાછળ ચલાવશે. પછી લોકોને બયતુલ મુકદ્દસના ખડકની નજીક જીવંત કરશે અને લોકોને ખડકની જમણી બાજુ એકત્રિત કરશે અને પરહેજગારોને પોતાની નજીક કરશે. જહન્નમ ખડકની ડાબી બાજુ, ઝમીનના સાતમા સ્તરમાં હશે જ્યાં આગનો ખાડો અને સિજ્જીન પણ હશે. લોકો ખડક પાસે વહેંચાશે. જે કોઈ જન્નતમાં દાખલ થવાને લાયક હશે, તે તેમાં દાખલ થશે. આ બાબત આ આયતનું ઉદાહરણ છે: فَرِیقٌ فِی الجَنَّةِ و فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ [એક જૂથ જન્નતમાં હશે અને એક જૂથ ભડભડતી આગમાં]."

#7 و آن‌ها را از روزی که همگان در آن روز جمع می‌شوند و هیچ شک و تردیدی در آن نیست بیم دهی، [در آن روز] گروهی در بهشتند و گر… And warn them of the Day of Gathering, in which there is no doubt; a party in Paradise and a party in the Blazing Fire અને તેમને એ દિવસથી ડરાવો જે દિવસે બધા એકઠા કરવામાં આવશે અને તેમાં કોઈ શંકા નથી; તે દિવસે એક ગિરોહ જન્નતમાં હશે અને એક ગિરોહ ભડકતી આગમાં

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) النَّاسَ ثُمَ رَفَعَ یَدَهُ الْیُمْنَی قَابِضاً عَلَی کَفِّهِ ثُمَ قَالَ: أَ تَدْرُونَ أَیُّهَا النَّاسُ مَا فِی کَفِّی؟ قَالُوا: اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَقَالَ: فِیهَا أَسْمَاءُ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ وَ أَسْمَاءُ آبَائِهِمْ وَ قَبَائِلِهِمْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ. ثُمَّ رَفَعَ یَدَهُ الشِّمَالَ فَقَالَ: أَیُّهَا النَّاسُ أَ تَدْرُونَ مَا فِی کَفِّی؟ قَالُوا: اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَقَالَ أَسْمَاءُ أَهْلِ النَّارِ وَ أَسْمَاءُ آبَائِهِمْ وَ قَبَائِلِهِمْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ ثُمَّ قَالَ حَکَمَ اللَّهُ وَ عَدَلَ حَکَمَ اللَّهُ وَ عَدَلَ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از امام صادق (علیه السلام) روایت شده است: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برای مردم خطبه خواند و سپس دست راست خود را مشت بسته بلند کرد و فرمود: «ای مردم! می‌دانید در مشت من چیست»؟ گفتند: «خدا و پیغمبرش داناترند»! فرمود: «در آن نام‌های اهل بهشت و نام‌های پدران و قبایل آن‌ها تا روز قیامت است». سپس دست چپش را بلند کرد و فرمود: «ای مردم! می‌دانید در این مشتم چیست»؟ گفتند: «خدا و پیغمبرش داناترند»! فرمود: «نام‌های دوزخیان و نام‌های پدران و قبایل آن‌هاست تا روز قیامت [یعنی مشخّصات بهشتیان و دوزخیان برایم چنان روشن است که گویا در کف دستم موجود است]». سپس فرمود: «خدا حکم فرموده و عدالت نموده، خدا حکم فرموده و عدالت نموده، که گروهی در بهشتند و گروهی در آتش سوزان».

The Prophet (peace be upon him and his family): It has been narrated from Imam Sadiq (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) delivered a sermon to the people, then raised his right hand with the fist clenched and said: "O people! Do you know what is in my fist?" They said: "Allah and His Messenger know best!" He said: "In it are the names of the people of Paradise and the names of their fathers and their tribes until the Day of Resurrection." Then he raised his left hand and said: "O people! Do you know what is in this fist of mine?" They said: "Allah and His Messenger know best!" He said: "The names of the people of the Fire and the names of their fathers and their tribes until the Day of Resurrection [meaning the details of the people of Paradise and the people of the Fire are as clear to me as if they were present in the palm of my hand]." Then he said: "Allah has decreed and done justice; Allah has decreed and done justice — that a party shall be in Paradise and a party in the burning fire."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે: અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ લોકો માટે ખુત્બો આપ્યો અને પછી પોતાનો જમણો હાથ મુઠ્ઠી બંધ કરીને ઉંચો કર્યો અને ફરમાવ્યું: "ઓ લોકો! શું તમે જાણો છો કે મારી મુઠ્ઠીમાં શું છે?" તેઓએ કહ્યું: "અલ્લાહ અને તેના પયગંબર વધુ જાણે છે!" ફરમાવ્યું: "તેમાં જન્નતવાળાઓના નામો અને તેમના પિતાઓ અને કબીલાઓના નામો કયામતના દિવસ સુધી છે." પછી પોતાનો ડાબો હાથ ઉંચો કર્યો અને ફરમાવ્યું: "ઓ લોકો! શું તમે જાણો છો કે મારી આ મુઠ્ઠીમાં શું છે?" તેઓએ કહ્યું: "અલ્લાહ અને તેના પયગંબર વધુ જાણે છે!" ફરમાવ્યું: "જહન્નમવાળાઓના નામો અને તેમના પિતાઓ અને કબીલાઓના નામો કયામતના દિવસ સુધી છે [એટલે કે જન્નતવાળાઓ અને જહન્નમવાળાઓની વિગતો મારા માટે એટલી સ્પષ્ટ છે કે જાણે મારી હથેળીમાં હાજર હોય]." પછી ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે હુકમ ફરમાવ્યો છે અને ન્યાય કર્યો છે, અલ્લાહે હુકમ ફરમાવ્યો છે અને ન્યાય કર્યો છે, કે એક જૂથ જન્નતમાં હશે અને એક જૂથ ભડભડતી આગમાં."

#8 و آن‌ها را از روزی که همگان در آن روز جمع می‌شوند و هیچ شک و تردیدی در آن نیست بیم دهی، [در آن روز] گروهی در بهشتند و گر… And warn them of the Day of Gathering, in which there is no doubt; a party in Paradise and a party in the Blazing Fire અને તેમને એ દિવસથી ડરાવો જે દિવસે બધા એકઠા કરવામાં આવશે અને તેમાં કોઈ શંકા નથી; તે દિવસે એક ગિરોહ જન્નતમાં હશે અને એક ગિરોહ ભડકતી આગમાં

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌الصَّبَّاح الْکِنَانِیِّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ (علیه السلام) قَالَ: خَرَجَ عَلَیْنَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ فِی یَدِهِ الْیُمْنَی کِتَابٌ وَ فِی یَدِهِ الْیُسْرَی کِتَابٌ فَنَشَرَ الْکِتَابَ الَّذِی فِی یَدِهِ الْیُمْنَی فَقَرَأَ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ کِتَابٌ لِأَهْلِ الْجَنَّهًِْ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ لَا یُزَادُ فِیهِمْ وَاحِدٌ وَ لَا یُنْقَصُ مِنْهُمْ وَاحِدٌ. قَالَ: ثُمَّ نَشَرَ الَّذِی بِیَدِهِ الْیُسْرَی فَقَرَأَ: کِتَابٌ مِنَ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ لِأَهْلِ النَّارِ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَ قَبَائِلِهِمْ لَا یُزَادُ فِیهِمْ وَاحِدٌ وَ لَا یُنْقَصُ مِنْهُمْ وَاحِد.

امام باقر (علیه السلام)- ابوالصّباح کنانی از امام باقر (علیه السلام) نقل کرده است که فرمود: «پدرم به من از کسی که او را ذکر کرد، گفت: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بیرون آمد در دست راستش کتابی و در دست چپش کتابی بود. کتابی که در دست راست داشت، گشود و خواند: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم نوشته‌ای برای اهل بهشت با اسم خودشان و پدرانشان است یک‌نفر کم و زیاد نمی‌شود. بعد کتاب دست چپ خود را گشود و خواند: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم نوشته‌ای است با اسم جهنّمیان و اسم پدر و قبیله‌ی آن‌ها که یکی کم و زیاد نمی‌شود».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu al-Sabbah al-Kinani narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that he said: "My father told me, from someone whom he mentioned, that the Noble Prophet (peace be upon him and his family) came out with a book in his right hand and a book in his left hand. He opened the book that was in his right hand and read: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful] — this is a document for the people of Paradise with their own names and the names of their fathers; not one is added to them and not one is reduced from them. Then he opened the book in his left hand and read: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful] — this is a document with the names of the people of Hell and the names of their fathers and their tribes; not one is added and not one is reduced."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબુસ્સબ્બાહ કિનાનીએ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કર્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "મારા પિતાએ મને એક એવી વ્યક્તિ પાસેથી, જેનો તેમણે ઉલ્લેખ કર્યો, કહ્યું: પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બહાર આવ્યા, તેમના જમણા હાથમાં એક કિતાબ હતી અને ડાબા હાથમાં એક કિતાબ હતી. જે કિતાબ જમણા હાથમાં હતી તે ખોલી અને વાંચી: બિસ્મિલ્લાહિર્રહમાનિર્રહીમ [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે] આ જન્નતવાસીઓ માટે તેમના પોતાના અને તેમના પિતાઓના નામ સાથેનું લખાણ છે, જેમાં એક પણ વ્યક્તિ ઓછી કે વધુ થતી નથી. પછી પોતાના ડાબા હાથની કિતાબ ખોલી અને વાંચી: બિસ્મિલ્લાહિર્રહમાનિર્રહીમ [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે] આ જહન્નમવાસીઓના અને તેમના પિતા તથા કબીલાના નામ સાથેનું લખાણ છે, જેમાં એક પણ ઓછી કે વધુ થતી નથી."

#9 ولایت Wilayah વિલાયત

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

بِشْرُ‌بْنُ‌غَالِب قَالَ: یَا ابْنَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ قَالَ إِمَامٌ دَعَا إِلَی هُدًی فَأَجَابُوهُ إِلَیْهِ وَ إِمَامٌ دَعَا إِلَی ضَلَالَهًٍْ فَأَجَابُوهُ إِلَیْهَا هَؤُلَاءِ فِی الْجَنَّهًِْ وَ هَؤُلَاءِ فِی النَّارِ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ.

امام حسین (علیه السلام)- بشربن‌غالب به امام حسین (علیه السلام) گفت: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! مرا از سخن خدای سبحان که می‌فرماید: [به یاد آورید] روزی را که هر گروهی را با پیشوایشان می‌خوانیم!. ( اسراء/۷۱ )، آگاه کن». فرمود: «یک امام آن است که مردم را به راه هدایت دعوت می‌کند و مردم می‌پذیرند و یک امام آن است که بشر را به راه گمراهی دعوت می‌کند و آنان اجابت می‌کنند. گروه اوّل اهل بهشت و گروه دوّم اهل جهنّم خواهند بود و این است معنای کلام خدا که می‌فرماید: فَرِیقٌ فِی الجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ».

Imam Husayn (peace be upon him): Bishr ibn Ghalib said to Imam Husayn (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Inform me about the saying of Allah the Glorified, who says: [Remember] the day when We shall call every people with their imam! (al-Isra/71)." He said: "One imam is he who calls people to the path of guidance and the people accept, and one imam is he who calls mankind to the path of misguidance and they respond. The first group will be the people of Paradise and the second group will be the people of Hell, and this is the meaning of the word of Allah who says: فَرِیقٌ فِی الجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ [a party shall be in the Garden and a party in the burning Fire]."

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): બિશ્ર બિન ગાલિબે ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "હે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના પુત્ર! મને અલ્લાહ સુબ્હાનહુના વચન વિશે જણાવો કે જે ફરમાવે છે: [યાદ કરો] તે દિવસને જ્યારે અમે દરેક જૂથને તેમના પેશવા સાથે બોલાવીશું! (ઇસરા/૭૧)." તમે ફરમાવ્યું: "એક ઇમામ તે છે જે લોકોને હિદાયતના માર્ગ તરફ બોલાવે છે અને લોકો સ્વીકારે છે, અને એક ઇમામ તે છે જે માનવીને ગુમરાહીના માર્ગ તરફ બોલાવે છે અને તેઓ કબૂલ કરે છે. પ્રથમ જૂથ જન્નતવાસી હશે અને બીજું જૂથ જહન્નમવાસી હશે, અને આ છે અલ્લાહના તે વચનનો અર્થ જે ફરમાવે છે: فَرِیقٌ فِی الجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ [એક જૂથ જન્નતમાં હશે અને એક જૂથ ભડકતી આગમાં]."