سورة الجاثية

Verse 10 of 37

45:10

مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ وَ لا يُغْني عَنْهُمْ ما كَسَبُوا شَيْئاً وَ لا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللهِ أَوْلِياءَ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظيمٌ

و پشت‌سرشان دوزخ است و هرگز آنچه را به‌دست آورده‌اند ‌آن‌ها را [از عذاب‌الهى] رهايى نمى‌بخشد و نه اوليايى كه غير از خدا براى خود برگزيدند، [مايه‌ی نجاتشان خواهند بود] و عذاب بزرگى براى آن‌ها است!

Before them is hell, and there shall not avail them aught of what they earned, nor those whom they took for guardians besides Allah, and they shall have a grievous punishment.

તેમની પાછળ જહન્નમ છે; અને તેમણે જે કાંઇ કમાવ્યું છે તે અને જેમને તેઓએ અલ્લાહના સિવાય પોતાના સરપરસ્ત બનાવી લીધા છે તે (સરપરસ્તો) તેઓને બેનિયાઝ નહી કરે અને તેમના માટે ઘણો મોટો અઝાબ છે.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ شُرَیْحٍ الْقَاضِی، قَالَ: قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لِأَصْحَابِهِ یَوْماً وَ هُوَ یَعِظُهُمْ: ... اسْمَعْ یَا ذَا الْغَفْلَهًِْ وَ التَّصْرِیفِ مِنْ ذِی الْوَعْظِ وَ التَّعْرِیفِ جُعِلَ یَوْمُ الْحَشْرِ یَوْمَ الْعَرْضِ وَ السُّؤَالِ وَ الْحِبَاءِ وَ النَّکَالِ یَوْمَ تُقَلَّبُ إِلَیْهِ أَعْمَالُ الْأَنَامِ وَ تُحْصَی فِیهِ جَمِیعُ الْآثَامِ ... أَمَامَهُمُ الْحِسَابُ وَ مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ یَسْمَعُونَ زَفِیرَهَا وَ یَرَوْنَ سَعِیرَهَا.

امام علی (علیه السلام)- شریح قاضی گوید: امام علی (علیه السلام) به اصحابش فرمود: ... ای بی‌خبر بی‌ملاحظه، بشنو از آنان که پند و اندرز می‌دهند! روز قیامت روز عرض و پرستش قرار داده شده، روز نزدیک‌شدن به مجازات، روز برگرداندن عمل‌ها به‌سوی خداست. در آن روز همه‌ی گناهان شمرده می‌شود ... پیش‌رویشان حساب و از پشت‌سرشان شعله‌ی جهنّمی است که صدایش را می‌شنوند، زبانه‌ی او را می‌بینند.

Imam Ali (peace be upon him): Shurayh the judge says: Imam Ali (peace be upon him) said to his companions: ... O heedless and unmindful one, listen to those who counsel and admonish! The Day of Resurrection has been appointed as the day of presentation and questioning, the day of drawing near to punishment, the day when deeds are returned to Allah. On that day all sins are counted ... Before them is the reckoning, and behind them is the flame of Hell, whose sound they hear and whose tongues of fire they see.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)- શુરૈહ કાઝી કહે છે: ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના સહાબીઓને ફરમાવ્યું: ... ઓ બેખબર અને બેપરવા, તેઓની વાત સાંભળ જેઓ નસીહત અને ઉપદેશ આપે છે! કયામતનો દિવસ પ્રસ્તુતિ અને પૂછપરછનો દિવસ, સજા સુધી પહોંચવાનો દિવસ, અમલોને અલ્લાહ તરફ પાછા ફેરવવાનો દિવસ ઠરાવવામાં આવ્યો છે. તે દિવસે બધાં ગુનાહો ગણવામાં આવે છે ... તેઓની આગળ હિસાબ છે અને તેઓની પાછળ જહન્નમની જ્વાળા છે, જેનો અવાજ તેઓ સાંભળે છે અને જેની જ્વાળાઓ તેઓ જુએ છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا احْتُضِرَ الْکَافِرُ حَضَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ جَبْرَئِیلُ وَ مَلَکُ الْمَوْتِ فَیَدْنُو إِلَیْهِ عَلِیٌّ (علیه السلام) فَیَقُولُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ هَذَا کَانَ یُبْغِضُنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَأَبْغِضْهُ فَیَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَا جَبْرَئِیلُ إِنَّ هَذَا کَانَ یُبْغِضُ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (صلی الله علیه و آله) وَ أَهْلَ بَیْتِ رَسُولِهِ (صلی الله علیه و آله) فَأَبْغِضْهُ فَیَقُولُ جَبْرَئِیلُ لِمَلَکِ الْمَوْتِ إِنَّ هَذَا کَانَ یُبْغِضُ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ (صلی الله علیه و آله) وَ أَهْلَ بَیْتِهِ فَأَبْغِضْهُ وَ أَعْنِفْ بِهِ فَیَدْنُو مِنْهُ مَلَکُ الْمَوْتِ فَیَقُولُ یَا عَبْدَ‌اللَّهِ أَخَذْتَ فَکَاکَ رَقَبَتِکَ أَخَذْتَ أَمَانَ بَرَاءَتِکَ تَمَسَّکْتَ بِالْعِصْمَهًِْ الْکُبْرَی فِی دَارِ الْحَیَاهًِْ الدُّنْیَا فَیَقُولُ وَ مَا هِیَ فَیَقُولُ وَلَایَهًُْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَیَقُولُ مَاأَعْرِفُهَا وَ لَا أَعْتَقِدُ بِهَا فَیَقُولُ لَهُ جَبْرَئِیلُ یَا عَدُوَّ اللَّهِ وَ مَا کُنْتَ تَعْتَقِدُ فَیَقُولُ لَهُ جَبْرَئِیلُ أَبْشِرْ یَا عَدُوَّ اللَّهِ بِسَخَطِ اللَّهِ وَ عَذَابِهِ فِی النَّارِ أَمَّا مَا کُنْتَ تَرْجُو فَقَدْ فَاتَکَ وَ أَمَّا الَّذِی‌کُنْتَ تَخَافُ فَقَدْ نَزَلَ بِکَ ثُمَّ یَسُلُّ نَفْسَهُ سَلًّا عَنِیفاً ثُمَّ یُوَکِّلُ بِرُوحِهِ مِائَهًَْ شَیْطَانٍ کُلُّهُمْ یَبْصُقُ فِی وَجْهِهِ وَ یَتَأَذَّی بِرِیحِهِ فَإِذَا وُضِعَ فِی قَبْرِهِ فُتِحَ لَهُ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ النَّارِ یَدْخُلُ إِلَیْهِ مِنْ فَوْحِ رِیحِهَا وَ لَهَبِهَا ثُمَّ إِنَّهُ یُؤْتَی بِرُوحِهِ إِلَی جِبَالِ بَرَهُوتَ ثُمَّ إِنَّهُ یَصِیرُ فِی الْمُرَکَّبَاتِ بَعْدَ أَنْ یَجْرِیَ فِی کُلِّ سِنْخٍ مَسْخُوطٍ عَلَیْهِ حَتَّی یَقُومَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَیَبْعَثُهُ اللَّهُ فَیَضْرِبُ عُنُقَهُ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَیْنِ وَ أَحْیَیْتَنَا اثْنَتَیْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلی خُرُوجٍ مِنْ سَبِیلٍ وَ اللَّهِ لَقَدْ أُتِیَ بِعُمَرَ‌بْنِ‌سَعْدٍ بَعْدَ مَا قُتِلَ وَ إِنَّهُ لَفِی صُورَهًِْ قِرْدٍ فِی عُنُقِهِ سِلْسِلَهًٌْ فَجَعَلَ یَعْرِفُ أَهْلَ الدَّارِ وَ هُمْ لَا یَعْرِفُونَهُ وَ اللَّهِ لَا یَذْهَبُ الْأَیَّامُ حَتَّی یُمْسَخَ عَدُوُّنَا مَسْخاً ظَاهِراً حَتَّی إِنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ لَیُمْسَخُ فِی حَیَاتِهِ قِرْداً أَوْ خِنْزِیراً وَ مِنْ وَرَائِهِمْ عَذابٌ غَلِیظٌ وَ مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّم.

امام صادق (علیه السلام)- موقعی که وقت جان دادن شخص کافر می‌رسد، پیغمبر خدا (صلی الله علیه و آله) و علی مرتضی (علیه السلام) و جبرئیل و ملک الموت نزد او می‌آیند. امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) نزدیک وی می‌رود و می‌گوید: ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! این شخص بغض ما اهل بیت را دارد، تو نیز بغض او را داشته باشد»! پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) به جبرئیل می‌فرماید: «این شخص بغض خدا و رسول او و اهل بیت وی را دارد، تو نیز بغض وی را داشته باش و با او به خشونت رفتار کن»! ملک الموت نزدیک او می‌رود و می‌گوید: «ای بنده خدا! آیا برات آزادی خود را از آتش جهنم گرفته‌ای؟ آیا امان نامه برائت خود را از دوزخ گرفته‌ای؟ آیا در دنیا به عصمت کبری (یعنی ولایت و محبت محمّد و آل محمّد (صلی الله علیه و آله)) چنگ زده‌ای»؟ می‌گوید: «کدام عصمت کبری»؟ می‌گوید: «ولایت و دوستی علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)». آن شخص کافر می‌گوید: «من آن را نمی‌شناسم و به آن معتقد نیستم». جبرئیل می‌گوید: «ای دشمن خدا! تو معتقد به آن نیستی!؟ ای دشمن خدا! مژده باد تو را به سخط و عذاب دوزخ خدا! آنچه را که به آن توجّه داشتی فوت شد. و آنچه که از آن خائف بودی دچار تو شد. سپس او را با خشونت و سختی قبض روح می‌کند و تعداد صد شیطان را بر روح وی موکّل می‌نماید تا آب دهان به صورتش بیندازند و از بوی بد آن متأذّی و ناراحت شود». وقتی او را در قبر می‌گذارند، یکی از درهای جهنم به رویش باز می‌شود و از شعله جهنم داخل قبر او خواهد شد. سپس روح او را به سوی کوه‌های برهوت می‌برند. و در آنجا از سنخ غضب‌شدگان خواهد بود تا قائم ما اهل بیت قیام نماید. بعد خدا او را مبعوث می‌کند و گردنش را می‌زند. همین است معنای این آیه شریفه که می‌فرماید: آن‌ها می‌گویند: «پروردگارا! ما را دو بار میراندی و دو بار زنده کردی اکنون به گناهان خود معترفیم آیا راهی برای خارج‌شدن [از دوزخ] وجود دارد»؟ ( غافر/۱۱ ) به خدا قسم عمربن‌سعد پس از این که کشته شده بود، به صورت بوزینه‌ای آورده شد که زنجیر به گردن داشت. وی اهل خانه را می‌شناخت، ولی اهل خانه او را نمی‌شناختند. به خدا قسم چند روزی بیش نخواهد گذشت که دشمنان ما مسخ یعنی از صورت انسان خارج خواهند شد. حتی مردی از آنان به صورت بوزینه یا خوک خواهد آمد و بعد دچار عذابی سخت و داخل جهنّم که بد جایگاهی است خواهند شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): When the time of death approaches an unbeliever, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), Ali al-Murtada (peace be upon him), Jibra'il and the Angel of Death come to him. Amir al-Mu'minin Ali (peace be upon him) draws near to him and says: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! This person harbours hatred for us, the Ahl al-Bayt; you too should hate him!' The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) says to Jibra'il: 'This person harbours hatred for Allah, His Messenger and his Ahl al-Bayt; you too should hate him and treat him harshly!' The Angel of Death draws near to him and says: 'O servant of Allah! Have you obtained the deed of your freedom from the fire of Hell? Have you obtained your certificate of safety from Hell? Did you cling in this world to the greatest safeguard (al-ismah al-kubra) — that is, the wilayah and love of Muhammad and the family of Muhammad (peace be upon him and his family)?' He says: 'Which greatest safeguard?' He says: 'The wilayah and friendship of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).' That unbeliever says: 'I do not know it and I do not believe in it.' Jibra'il says: 'O enemy of Allah! You do not believe in it!? O enemy of Allah! Receive the good news of Allah's wrath and the punishment of Hell! What you were hoping for has slipped from you, and what you feared has descended upon you.' Then he takes his soul harshly and severely, and appoints a hundred devils over his soul to spit in his face, so that he is tormented and distressed by their foul smell. When he is placed in his grave, one of the doors of Hell is opened towards him, and the flame of Hell enters his grave. Then his soul is taken to the mountains of Barahut, and there he will be among those upon whom Allah's wrath has fallen, until our Qa'im of the Ahl al-Bayt rises. Then Allah will resurrect him and he will strike off his neck. This is the meaning of this noble verse in which they say: 'رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَیْنِ وَ أَحْیَیْتَنَا اثْنَتَیْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلی خُرُوجٍ مِنْ سَبِیلٍ [Our Lord! Twice did You make us die, and twice have You given us life; so we confess our sins; is there then any way to get out?]' (Ghafir/11). By Allah, Umar ibn Sa'd, after he had been killed, was brought in the form of a monkey with a chain around his neck. He recognised the people of the house, but the people of the house did not recognise him. By Allah, not many days will pass before our enemies undergo maskh — that is, they will be transformed out of human form. Indeed a man of them will come in the form of a monkey or a pig, and then they will be afflicted with a severe punishment and enter Hell, an evil abode.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે કાફિરના મૃત્યુનો સમય આવે છે, ત્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલી મુર્તઝા (અલયહિસ્સલામ), જિબ્રઈલ અને મલકુલ મોત તેની પાસે આવે છે. અમીરુલ મોઅમેનીન અલી (અલયહિસ્સલામ) તેની નજીક જાય છે અને કહે છે: 'હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આ વ્યક્તિ અમો અહલેબૈત પ્રત્યે દ્વેષ રાખે છે, તમે પણ તેના પ્રત્યે દ્વેષ રાખો!' અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જિબ્રઈલને ફરમાવે છે: 'આ વ્યક્તિ અલ્લાહ, તેના રસૂલ અને તેના અહલેબૈત પ્રત્યે દ્વેષ રાખે છે, તું પણ તેના પ્રત્યે દ્વેષ રાખ અને તેની સાથે કઠોરતાથી વર્ત!' મલકુલ મોત તેની નજીક જાય છે અને કહે છે: 'હે અલ્લાહના બંદા! શું તેં જહન્નમની આગથી પોતાની આઝાદીનો પરવાનો મેળવ્યો છે? શું તેં દોઝખથી પોતાની બરાઅતનો અમાનનામો મેળવ્યો છે? શું તું દુનિયામાં ઇસ્મતે કુબરા (એટલે કે મુહમ્મદ અને આલે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વિલાયત અને મુહબ્બત)ને વળગી રહ્યો છે?' તે કહે છે: 'કઈ ઇસ્મતે કુબરા?' તે કહે છે: 'અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત અને દોસ્તી.' તે કાફિર વ્યક્તિ કહે છે: 'હું તેને ઓળખતો નથી અને તેમાં માનતો પણ નથી.' જિબ્રઈલ કહે છે: 'હે અલ્લાહના દુશ્મન! તું તેમાં માનતો નથી!? હે અલ્લાહના દુશ્મન! તને અલ્લાહના ગુસ્સા અને દોઝખના અઝાબની ખુશખબર હો! જેની તું આશા રાખતો હતો તે તારાથી છૂટી ગયું અને જેનાથી તું ડરતો હતો તે તારા પર આવી પડ્યું.' પછી તે તેની રૂહને કઠોરતા અને સખ્તાઈથી કબઝ કરે છે અને સો શેતાનોને તેની રૂહ પર નિયુક્ત કરે છે જેથી તેઓ તેના ચહેરા પર થૂંકે અને તેની ખરાબ ગંધથી તે તકલીફ પામે અને દુઃખી થાય. જ્યારે તેને કબરમાં મૂકવામાં આવે છે, ત્યારે જહન્નમના દરવાજાઓમાંનો એક દરવાજો તેના પર ખૂલી જાય છે અને જહન્નમની જ્વાળા તેની કબરમાં દાખલ થાય છે. પછી તેની રૂહને બરહૂતના પર્વતો તરફ લઈ જવામાં આવે છે અને ત્યાં તે ગઝબ પામેલાઓની જમાતમાંથી હશે, જ્યાં સુધી અમો અહલેબૈતના કાઈમ કિયામ કરે. પછી અલ્લાહ તેને પુનર્જીવિત કરશે અને તેની ગરદન કાપશે. આ જ આ પવિત્ર આયતનો અર્થ છે જેમાં તેઓ કહે છે: 'رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَیْنِ وَ أَحْیَیْتَنَا اثْنَتَیْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلی خُرُوجٍ مِنْ سَبِیلٍ [હે અમારા પરવરદિગાર! તેં અમને બે વાર મૃત્યુ આપ્યું અને બે વાર જીવન આપ્યું, હવે અમે અમારા ગુનાહોનો કબૂલ કરીએ છીએ, શું [દોઝખમાંથી] બહાર નીકળવાનો કોઈ માર્ગ છે?]' (ગાફિર/૧૧). અલ્લાહની કસમ, ઉમર બિન સઅદને તેના કત્લ પછી વાંદરાના રૂપમાં લાવવામાં આવ્યો હતો જેની ગરદનમાં સાંકળ હતી. તે ઘરવાળાઓને ઓળખતો હતો, પરંતુ ઘરવાળાઓ તેને ઓળખતા ન હતા. અલ્લાહની કસમ, થોડા દિવસો કરતાં વધુ સમય નહીં વીતે કે અમારા દુશ્મનો મસ્ખ પામશે એટલે કે ઇન્સાની સૂરતથી બહાર નીકળી જશે. તેમનામાંથી એક માણસ વાંદરા અથવા ડુક્કરની સૂરતમાં આવશે અને પછી સખત અઝાબમાં સપડાશે અને જહન્નમમાં દાખલ થશે, જે ખરાબ ઠેકાણું છે.