وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آیاتِنا شَیْئاً اتَّخَذَها هُزُواً یَعْنِی إِذَا رَأَی فَوَضَعَ الْعِلْمَ مَکَانَ الرُّؤْیَهًِْ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- و إِذَا عَلمَ مِنْ آیَاتِنَا شَیْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوا یعنی هرگاه یکی از نشانه‌های ما را ببیند. در اینجا به جای دیدن کلمه‌ی عَلمَ به معنای [اطّلاع یافت] آمده است. هَذَا هُدًی یعنی این قرآن بیان‌کننده و روشنگر است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ إِذَا عَلِمَ مِنْ آیَاتِنَا شَیْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا [And when he comes to know of any of Our signs, he takes them for a jest] means whenever he sees one of Our signs. Here, in place of seeing, the word عَلِمَ meaning [he came to know] has been used. هَذَا هُدًی means this Quran is expounding and illuminating.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)- و إِذَا عَلِمَ مِنْ آیَاتِنَا شَیْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا [અને જ્યારે તે અમારી નિશાનીઓમાંથી કંઈક જાણે છે, ત્યારે તેને મજાક બનાવી લે છે] એટલે જ્યારે પણ તે અમારી નિશાનીઓમાંથી કોઈ એકને જુએ. અહીં જોવાની જગ્યાએ عَلِمَ શબ્દ [જાણકારી મેળવી]ના અર્થમાં આવ્યો છે. هَذَا هُدًی એટલે આ કુરઆન બયાન કરનાર અને પ્રકાશિત કરનાર છે.