وَ لَقَدْ مَکَّنَّاهُمْ فِیمَا إِنْ مَکَّنَّاکُمْ فِیهِ وَ جَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً أَیْ قَدْ أَعْطَیْنَاهُمْ فَکَفَرُوا فَنَزَلَ بِهِمُ الْعَذَابُ فَاحْذَرُوا أَنْ لَا یَنْزِلَ بِکُمْ مَا نَزَلَ بِهِمْ.
علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ لَقَدْ مَکَّنَّاهُمْ فیما إِنْ مَکَّنَّاکُمْ فیهِ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً و یعنی به‌راستی به آنان عطا کردیم پس کفر ورزیدند و عذاب بر آنان نازل شد، بترسید که آنچه بر آنان نازل شد، بر شما نیز نازل می‌شود.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ لَقَدْ مَکَّنَّاهُمْ فیما إِنْ مَکَّنَّاکُمْ فیهِ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً [And certainly We had established them in what We have not established you in, and We had given them ears and eyes and hearts], meaning: indeed We gave to them, then they disbelieved and the punishment descended upon them; so beware that what descended upon them does not also descend upon you.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ لَقَدْ مَکَّنَّاهُمْ فیما إِنْ مَکَّنَّاکُمْ فیهِ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً [અને ખરેખર અમે તેમને એવી બાબતોમાં સામર્થ્ય આપ્યું હતું જેમાં અમે તમને સામર્થ્ય નથી આપ્યું, અને અમે તેમને કાન, આંખો અને દિલો આપ્યા હતા], એટલે કે ખરેખર અમે તેમને આપ્યું, પછી તેઓએ કુફ્ર કર્યું અને તેમના પર અઝાબ ઉતર્યો; ડરો કે જે તેમના પર ઉતર્યું તે તમારા પર પણ ન ઉતરે.