سورة محمد

Verse 10 of 38

47:10

أَ فَلَمْ يَسيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللهُ عَلَيْهِمْ وَ لِلْكافِرينَ أَمْثالُها

آيا در زمين سير نكردند تا ببينند عاقبت كسانى كه قبل از آنان بودند [و با حق ستيز كردند] چگونه بود؟! خداوند آن‌ها را هلاك كرد؛ و براى كافران امثال آن خواهد بود.

Have they not then journeyed in the land and seen how was the end of those before them: Allah brought down destruction upon them, and the unbelievers shall have the like of it.

શું તે લોકો ઝમીનમાં મુસાફરી નથી કરી કે જોવે કે તેમની અગાઊના લોકોનો અંજામ કેવો હતો ? અલ્લાહે તેમને હલાક કરી નાખ્યા અને નાસ્તિકો માટે બિલ્કુલ એવી જ સજા છે.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَالَ عَلِیُّ‌بْنُ‌إِبْرَاهِیمَ (رحمة الله علیه) فِی قَوْلِهِ أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَیْ أَوَلَمْ یَنْظُرُوا فِی أَخْبَارِ الْأُمَمِ الْمَاضِیَهًِْ وَ قَوْلِهِ دَمَّرَ اللهُ عَلَیْهِمْ أَیْ أَهْلَکَهُمْ وَ عَذَّبَهُمْ ثُمَّ قَالَ وَ لِلْکافِرِینَ یَعْنِی الَّذِینَ کَفَرُوا وَ کَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِی عَلِیٍّ أَمْثالُها أَیْ لَهُمْ مِثْلُ مَا کَانَ لِلْأُمَمِ الْمَاضِیَهًِْ مِنَ الْعَذَابِ وَ الْهَلَاک.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ یعنی مگر در سرگذشت امّت های گذشته ننگریسته اند؟ و دَمَّرَ اللهُ عَلیْهِمْ یعنی آن‌ها را هلاک کرد و عذاب داد. للکَافِرِینَ یعنی کسانی که کفر ورزیدند و نسبت به آیات نازل شده درباره‌ی امیرالمؤمنین (علیه السلام) بیزار و متنفّر بودند. أَمْثَالهَا یعنی برای آن‌ها نیز عذابی مانند عذاب سایر امّت‌های پیشین در نظر گرفته شده است».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ [Have they not journeyed in the land and seen how was the end of those before them] — meaning, have they not looked into the accounts of the past nations? And دَمَّرَ اللهُ عَلیْهِمْ [Allah brought down destruction upon them] — meaning He destroyed them and punished them. لِلْکَافِرِینَ [for the disbelievers] — meaning those who disbelieved and had aversion and hatred toward the verses revealed concerning Amir al-Mu'minin (peace be upon him). أَمْثَالهَا [the like of it] — meaning that for them too a punishment like the punishment of the other past nations has been appointed.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ [શું તેઓ ધરતી પર ફર્યા નથી અને જોયું નથી કે તેમના પહેલાના લોકોનો અંજામ કેવો હતો] એટલે કે શું તેઓએ ગત ઉમ્મતોની હકીકતોમાં નજર નથી કરી? અને دَمَّرَ اللهُ عَلیْهِمْ [અલ્લાહે તેમના પર વિનાશ નાઝિલ કર્યો] એટલે કે તેમને હલાક કર્યા અને અઝાબ આપ્યો. لِلْکَافِرِینَ [કાફિરો માટે] એટલે કે તે લોકો જેઓએ કુફ્ર કર્યું અને અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) વિશે નાઝિલ થયેલી આયતોથી બેઝાર અને નફરત ધરાવતા હતા. أَمْثَالهَا [તેના જેવું] એટલે કે તેમના માટે પણ ગત અન્ય ઉમ્મતોના અઝાબ જેવો અઝાબ નક્કી કરવામાં આવ્યો છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

سُئِلَ الصَّادِقُ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ: أَ وَ لَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ قَالَ: مَعْنَاهُ أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا فِی الْقُرْآن.

امام صادق (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه‌ی أَولمْ یَسِیرُوا فِی الأَرْضِ سؤال شد. امام فرمود: «به این معناست که آیا در قرآن نظر نکرده‌اند»؟

Imam Sadiq (peace be upon him): Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about the verse أَولمْ یَسِیرُوا فِی الأَرْضِ [Have they not journeyed in the land]. The Imam said: 'It means: have they not looked into the Quran?'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયત أَولمْ یَسِیرُوا فِی الأَرْضِ [શું તેઓ ધરતી પર ફર્યા નથી] વિશે પૂછવામાં આવ્યું. ઇમામે ફરમાવ્યું: 'આનો અર્થ એ છે કે શું તેઓએ કુરઆનમાં નજર નથી કરી?'

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ جَابِرٌ سَأَلْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَقَرَأَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) الَّذِینَ کَفَرُوا حَتَّی بَلَغَ إِلَی أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ ثُمَّ قَالَ هَلْ لَکَ فِی رَجُلٍ یَسِیرُ بِکَ فَیَبْلُغُ بِکَ مِنَ الْمَطْلَعِ إِلَی الْمَغْرِبِ فِی یَوْمٍ وَاحِدٍ قَالَ فَقُلْتُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) جَعَلَنِیَ اللَّهُ فِدَاکَ وَ مَنْ لِی بِهَذَا فَقَالَ ذَاکَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَتَبْلُغَنَّ الْأَسْبَابَ وَ اللَّهِ لَتَرْکَبَنَّ السَّحَابَ وَ اللَّهِ لَتُؤْتَنَّ لَتُؤْتَیَنّ عَصَا مُوسَی (علیه السلام) وَ اللَّهِ لَتُعْطَنَّ لَتُعْطَیَنّ خَاتَمَ سُلَیْمَانَ ثُمَّ قَالَ هَذَا قَوْلُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ اللَّهِ.

امام باقر (علیه السلام)- جابر گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه: أَفَلمْ یَسِیرُوا فِی الأَرْضِ سؤال کردم. ایشان تلاوت کرد تا به أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ رسید. سپس فرمود: «آیا تا به حال شنیده‌ای که مردی بتواند در یک روز تو را با خود از مشرق به مغرب ببرد»؟ جابر پاسخ داد: «خیر! فدایت شوم! مگر چنین چیزی ممکن است»؟ امام فرمود: «آن شخص امیرالمؤمنین (علیه السلام) است. مگر نشنیده‌ای که رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) خطاب به او فرمود: «تو به اسباب، دست خواهی یافت. به خدا قسم! تو بر روی ابرها راه خواهی رفت و به تو عصای حضرت موسی (علیه السلام) و انگشتری حضرت سلیمان (علیه السلام) داده خواهد شد». امام سپس فرمود: «این فرموده‌ی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بود».

Imam Baqir (peace be upon him): Jabir said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the verse: أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ [Have they not then journeyed in the land]. He recited until he reached أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ. Then he said: "Have you ever heard of a man who could take you from the east to the west in a single day?" Jabir answered: "No! May I be your ransom! Is such a thing possible?" The Imam said: "That person is Amir al-Mu'minin (peace be upon him). Have you not heard that the Noble Messenger (peace be upon him and his family) said to him: 'You will reach the means (asbab). By Allah! You will ride upon the clouds, and you will be given the staff of Musa (peace be upon him) and the ring of Sulayman (peace be upon him).'" Then the Imam said: "This was the saying of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને આયત: أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ [શું તેઓ ધરતી પર ચાલ્યા નથી] વિશે પૂછ્યું. તમે તિલાવત કરી ત્યાં સુધી કે أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ સુધી પહોંચ્યા. પછી ફરમાવ્યું: "શું તમે અત્યાર સુધી સાંભળ્યું છે કે કોઈ માણસ એક જ દિવસમાં તમને પોતાની સાથે પૂર્વથી પશ્ચિમ સુધી લઈ જઈ શકે?" જાબિરે જવાબ આપ્યો: "ના! હું આપ પર કુરબાન થાઉં! શું આવું શક્ય છે?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "તે વ્યક્તિ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે. શું તમે સાંભળ્યું નથી કે રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તમને સંબોધીને ફરમાવ્યું: 'તમે અસ્બાબ (સાધનો) પર દસ્તરસ મેળવશો. અલ્લાહની કસમ! તમે વાદળો પર ચાલશો અને તમને હઝરત મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની લાકડી અને હઝરત સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ની વીંટી આપવામાં આવશે.'" પછી ઇમામે ફરમાવ્યું: "આ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નું ફરમાન હતું."