سورة الفتح

Verse 10 of 29

48:10

إِنَّ الَّذينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللهَ يَدُ اللهِ فَوْقَ أَيْديهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللهَ فَسَيُؤْتيهِ أَجْراً عَظيماً

كسانى كه با تو بيعت مى‌كنند [در حقيقت] تنها با خدا بيعت مى‌نمايند، و دست خدا بالاى دست آنهاست پس هركس پيمان‌شكنى كند، تنها به زيان خود پيمان شكسته است و آن كس كه نسبت به عهدى كه با خدا بسته وفا كند، به‌زودى پاداش عظيمى به او خواهد داد.

Surely those who swear allegiance to you do but swear allegiance to Allah; the hand of Allah is above their hands. Therefore whoever breaks (his faith), he breaks it only to the injury of his own soul, and whoever fulfills what he has covenanted with Allah, He will grant him a mighty reward.

બેશક જેઓ તમારી સાથે બયઅત કરી (હકીકતમાં) તેઓએ અલ્લાહ સાથે બયઅત કરી અને તેમના હાથો ઉપર અલ્લાહનો હાથ છે, પછી જે બયઅતને તોડે છે તે પોતાનું જ નુકસાન કરે છે, અને જે કોઇ અલ્લાહ સાથે કરેલા વાયદાને પૂરા કરશે, ટૂંક સમયમાં અલ્લાહ તેમને અજ્રે અઝીમ આપશે.

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ نَزَلَتْ فِی بِیعَهًِْ الرِّضْوَانِ لَقَدْ رَضِیَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ إِذْ یُبایِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَهًِْ اشْتَرَطَ عَلَیْهِمْ أَنْ لَا یُنْکِرُوا بَعْدَ ذَلِکَ عَلَی رسول الله (صلی الله علیه و آله) شَیْئاً یَفْعَلُهُ وَ لَا یُخَالِفُوهُ فِی شَیْءٍ یَأْمُرُهُمْ بِهِ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَعْدَ نُزُولِ آیَهًِْ الرِّضْوَانِ إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً وَ إِنَّمَا رَضِیَ عَنْهُمْ بِهَذَا الشَّرْطِ أَنْ یَفُوا بَعْدَ ذَلِکَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ مِیثَاقِهِ وَ لَا یَنْقُضُوا عَهْدَهُ وَ عَقْدَهُ فَبِهَذَا الْعَقْدِ رَضِیَ عَنْهُم.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- این آیه در بیعت رضوان نازل شد که خداوند فرموده است: لقَدْ رَضِیَ اللهُ عَنِ المُؤْمِنِینَ إِذْ یُبَایِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ خداوند شرط این رضایت خودش از آن ها را عدم انتقاد آن ها از هیچ‌کدام از اعمال پیامبر (صلی الله علیه و آله) و عدم مخالفت با اوامر آن حضرت دانسته است. خداوند پس از نازل‌کردن آیه‌ی بیعت رضوان، در آیه‌ی دیگری چنین فرموده است: إِنَّ الذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوقَ أَیْدِیهِمْ فَمَن نَّکَثَ فَإِنَّمَا یَنکُثُ عَلی نَفْسِهِ ومَنْ أَوفَی بِمَا عَاهَدَ عَلیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیماً رضایت خداوند از آن ها مشروط بر این بود که پس از آن به عهد و پیمان الهی وفادار باشند و پیمان‌شکنی نکنند. چنانچه به این عهد خود وفا کنند، پروردگار از آن ها راضی خواهد بود.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): This verse was revealed concerning the Bay'at al-Ridwan (the Pledge of Ridwan), in which Allah said: لَقَدْ رَضِیَ اللهُ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ إِذْ یُبَایِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ [Certainly Allah was pleased with the believers when they swore allegiance to you under the tree]. Allah made the condition of His pleasure with them their not criticising any of the actions of the Prophet (peace be upon him and his family) and their not opposing his commands. After revealing the verse of Bay'at al-Ridwan, Allah revealed in another verse: إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّمَا یَنْکُثُ عَلَی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفَی بِمَا عَاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا [Surely those who swear allegiance to you do but swear allegiance to Allah; the hand of Allah is above their hands. Therefore whoever breaks (his faith), he breaks it only to the injury of his own soul, and whoever fulfills what he has covenanted with Allah, He will grant him a mighty reward]. Allah's pleasure with them was conditional upon their being faithful to the covenant and pact of Allah after that and not breaking the covenant. If they fulfil this covenant of theirs, the Lord will be pleased with them.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): આ આયત બયઅતે રિઝવાનના પ્રસંગે નાઝિલ થઈ, જેમાં અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: لَقَدْ رَضِیَ اللهُ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ إِذْ یُبَایِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ [ખરેખર અલ્લાહ મોમિનોથી રાજી થયો જ્યારે તેઓએ ઝાડ નીચે તમારી બયઅત કરી]. અલ્લાહે તેમનાથી પોતાની આ રઝામંદીની શરત એ રાખી કે તેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના કોઈ પણ કાર્યની ટીકા ન કરે અને તે હઝરતના આદેશો સાથે વિરોધ ન કરે. અલ્લાહે બયઅતે રિઝવાનની આયત નાઝિલ કર્યા બાદ, બીજી આયતમાં આ પ્રમાણે ફરમાવ્યું છે: إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّمَا یَنْکُثُ عَلَی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفَی بِمَا عَاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا [ખરેખર જેઓ તમારી બયઅત કરે છે તેઓ ફક્ત અલ્લાહની બયઅત કરે છે; અલ્લાહનો હાથ તેમના હાથો પર છે. તો જે તોડે છે તે પોતાના જ નુકસાનમાં તોડે છે, અને જે તેણે અલ્લાહ સાથે કરેલા વચનને પૂરું કરે, અલ્લાહ તેને મહાન બદલો આપશે]. અલ્લાહની તેમનાથી રઝામંદી એ શરત પર હતી કે તેઓ તે પછી અલ્લાહના અહદ અને પયમાન પર વફાદાર રહે અને પયમાન ન તોડે. જો તેઓ પોતાના આ અહદને પૂરો કરે તો પરવરદિગાર તેમનાથી રાજી રહેશે.

#2 کسانی که با تو بیعت می‌کنند [در حقیقت] تنها با خدا بیعت می‌نمایند Those who pledge allegiance to you pledge allegiance only to Allah જેઓ તારી સાથે બયઅત કરે છે, હકીકતમાં અલ્લાહ સાથે જ બયઅત કરે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا هَاجَرَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) إِلَی الْمَدِینَهًِْ وَ حَضَرَ خُرُوجُهُ إِلَی بَدْرٍ دَعَا النَّاسَ إِلَی الْبَیْعَهًِْ فَبَایَعَ کُلُّهُمْ عَلَی السَّمْعِ وَ الطَّاعَهًِْ وَ کَانَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) إِذَا خَلَا دَعَا علیا (علیه السلام) فَأَخْبَرَهُ مَنْ یَفِی مِنْهُمْ وَ مَنْ لَا یَفِی وَ یَسْأَلُهُ کِتْمَانَ ذَلِکَ ثُمَّ دَعَا رسول الله (صلی الله علیه و آله) علیا (علیه السلام) وَ حَمْزَهًَْ (رحمة الله علیه) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) فَقَالَ لَهُمْ بَایِعُونِی بَیْعَهًَْ الرِّضَا فَقَالَ حَمْزَهًُْ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی عَلَی مَا نُبَایِعُ أَ لَیْسَ قَدْ بَایَعْنَا فَقَالَ یَا أَسَدَ اللَّهِ وَ أَسَدَ رَسُولِهِ تُبَایِعُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ بِالْوَفَاءِ وَ الِاسْتِقَامَهًِْ لِابْنِ أَخِیکَ إِذَنْ تَسْتَکْمِلَ الْإِیمَانَ قَالَ نَعَمْ سَمْعاً وَ طَاعَهًًْ وَ بَسَطَ یَدَهُ فَقَالَ لَهُمْ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیکُمْ عَلِیٌّ أمیرالمؤمنین (علیه السلام) وَ حَمْزَهًُْ سَیِّدُ الشُّهَدَاءِ (رحمة الله علیه) وَ جَعْفَرٌ الطَّیَّارُ (رحمة الله علیه) فِی الْجَنَّهًِْ وَ فَاطِمَهًُْ سَیِّدَهًُْ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ (سلام الله علیها) وَ السِّبْطَانِ الْحَسَنُ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنُ (علیه السلام) سَیِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ هَذَا شَرْطٌ مِنَ اللَّهِ عَلَی جَمِیعِ الْمُسْلِمِینَ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَجْمَعِینَ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً ثُمَّ قَرَأَ إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللَّه.

امام صادق (علیه السلام)- زمانی‌که پیامبر (صلی الله علیه و آله) به مدینه هجرت کرد و لحظه‌ی خروج او به‌سوی جنگ بدر فرا رسید مردم را به بیعت فرا خواند و همه‌ی مردم با کمال میل اطاعت کردند. چون رسول خدا (صلی الله علیه و آله) تنها می شد علی (علیه السلام) را فرا می خواند تا نام کسانی را که به عهدشان وفادار می‌ماندند و کسانی که وفادار نمی‌ماندند را به او خبر دهد و از او می‌خواست که آن را پوشیده نگه دارد. سپس رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، علی، حمزه و فاطمه (علیهم السلام) را صدا زد و به آن‌ها فرمود: «با من از روی رضایتمندی بیعت کنید». حمزه (علیه السلام) گفت: «پدر و مادرم به فدایت. نسبت به چه چیزی با تو بیعت ببندیم؟ آیا ما پیش از این با تو بیعت نبسته‌ایم». پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «ای شیر خدا و شیر رسول خدا! به خاطر خدا و رسول او از روی وفا و درستی با پسر برادرت بیعت ببند که دراین‌صورت ایمانت را کامل می‌کنی». گفت: «باشد من در خدمتم». و دستش را باز کرد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) به آن‌ها فرمود: «یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیکُمْ». و در ادامه گفت: علی (علیه السلام) امیرالمؤمنین و حمزه (علیه السلام) سیدالشّهداء است. جعفر دارای دو بال است که در بهشت پرواز می‌کند. فاطمه (سلام الله علیها) سرور زنان دو جهان و دو فرزندزاده پیامبر (صلی الله علیه و آله) حسن و حسین (علیها السلام) سرور جوانان اهل بهشتند. این شرطی از جانب خدا بر همه‌ی مسلمانانِ جن و انس است. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً سپس این آیه را تلاوت کرد: إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللهَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): When the Prophet (peace be upon him and his family) migrated to Medina and the moment of his departure for the Battle of Badr arrived, he called the people to pledge allegiance, and all the people obeyed with complete willingness. Whenever the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was alone, he would summon Ali (peace be upon him) so that he could inform him of the names of those who would remain faithful to their pledge and those who would not, and he would ask him to keep it concealed. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) called Ali, Hamza and Fatima (peace be upon them) and said to them: "Pledge allegiance to me out of willingness." Hamza (peace be upon him) said: "May my father and mother be sacrificed for you. Regarding what should we pledge allegiance to you? Have we not pledged allegiance to you before this?" The Prophet (peace be upon him and his family) said: "O Lion of Allah and Lion of the Messenger of Allah! For the sake of Allah and His Messenger, pledge allegiance to your brother's son with faithfulness and uprightness, for in that case you will complete your faith." He said: "Very well, I am at your service," and he opened his hand. The Prophet (peace be upon him and his family) said to them: "یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیکُمْ [The hand of Allah is above your hands]." And he went on to say: Ali (peace be upon him) is Amir al-Mu'minin and Hamza (peace be upon him) is Sayyid al-Shuhada (the master of martyrs). Ja'far has two wings with which he flies in Paradise. Fatima (peace be upon her) is the mistress of the women of the two worlds, and the two grandsons of the Prophet (peace be upon him and his family), Hasan and Husayn (peace be upon them), are the masters of the youth of the people of Paradise. This is a condition from Allah upon all Muslims of the jinn and mankind. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً [Therefore whoever breaks (his faith), he breaks it only to the injury of his own soul, and whoever fulfills what he has covenanted with Allah, He will grant him a mighty reward]. Then he recited this verse: إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللهَ [Surely those who swear allegiance to you do but swear allegiance to Allah].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મદીના તરફ હિજરત કરી અને બદરની જંગ તરફ તેમના નીકળવાની ક્ષણ આવી પહોંચી, ત્યારે તેમણે લોકોને બયઅત માટે બોલાવ્યા, અને બધા લોકોએ પૂરેપૂરી ઇચ્છાથી આજ્ઞાપાલન કર્યું. જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એકલા થતા, ત્યારે તેઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને બોલાવતા જેથી તેઓ તેમને એ લોકોના નામ જણાવે જેઓ પોતાના વચન પર વફાદાર રહેશે અને જેઓ વફાદાર નહીં રહે, અને તેમની પાસેથી માંગતા કે તેઓ એને ગુપ્ત રાખે. પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અલી, હમ્ઝા અને ફાતિમા (અલયહિમુસ્સલામ)ને બોલાવ્યા અને તેમને ફરમાવ્યું: 'મારી સાથે રઝામંદીથી બયઅત કરો.' હમ્ઝા (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'મારા મા-બાપ તમારા પર કુરબાન. કઈ બાબતે અમે તમારી સાથે બયઅત કરીએ? શું અમે આ પહેલાં તમારી સાથે બયઅત નથી કરી?' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'હે અલ્લાહના શેર અને રસૂલુલ્લાહના શેર! અલ્લાહ અને તેના રસૂલ ખાતર વફા અને સચ્ચાઈથી તમારા ભત્રીજા સાથે બયઅત કરો, કારણ કે એ સ્થિતિમાં તમે તમારા ઈમાનને પૂર્ણ કરશો.' તેમણે કહ્યું: 'ઠીક છે, હું હાજર છું,' અને પોતાનો હાથ ખોલ્યો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમને ફરમાવ્યું: 'یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیکُمْ [અલ્લાહનો હાથ તમારા હાથો ઉપર છે].' અને આગળ કહ્યું: અલી (અલયહિસ્સલામ) અમીરુલ મુઅમિનીન છે અને હમ્ઝા (અલયહિસ્સલામ) સય્યિદુશ્શોહદા (શહીદોના સરદાર) છે. જાફર બે પાંખો ધરાવે છે જેનાથી તેઓ જન્નતમાં ઉડે છે. ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) બંને જહાનની સ્ત્રીઓની સરદાર છે અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના બે નવાસા હસન અને હુસૈન (અલયહિમુસ્સલામ) જન્નતવાસી જુવાનોના સરદાર છે. આ અલ્લાહ તરફથી જિન અને ઇન્સાનના તમામ મુસલમાનો પર એક શરત છે. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً [તો જે કોઈ (પોતાનું વચન) તોડશે તે પોતાના જ નુકસાનમાં તોડે છે, અને જે કોઈ અલ્લાહ સાથે કરેલા વચનને પૂરું કરશે, તે તેને એક મહાન બદલો આપશે]. પછી તેમણે આ આયત તિલાવત કરી: إِنَّ الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللهَ [ખરેખર જેઓ તમારી સાથે બયઅત કરે છે, તેઓ તો ફક્ત અલ્લાહ સાથે બયઅત કરે છે].

#3 کسانی که با تو بیعت می‌کنند [در حقیقت] تنها با خدا بیعت می‌نمایند Those who pledge allegiance to you pledge allegiance only to Allah જેઓ તારી સાથે બયઅત કરે છે, હકીકતમાં અલ્લાહ સાથે જ બયઅત કરે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

حَجَّ رسول الله (صلی الله علیه و آله) مِنَ الْمَدِینَهًِْ وَ قَدْ بَلَّغَ جَمِیعَ الشَّرَائِعِ قَوْمَهُ غَیْرَ الْحَجِّ وَ الْوَلَایَهًْ ... فَلَمَّا بَلَغَ غَدِیرَ خُمٍّ قَبْلَ الْجُحْفَهًِْ بِثَلَاثَهًِْ أَمْیَالٍ أَتَاهُ جبرئیل لَی خَمْسِ سَاعَاتٍ مَضَتْ مِنَ النَّهَارِ بِالزَّجْرِ وَ الِانْتِهَارِ وَ الْعِصْمَهًِْ مِنَ النَّاسِ فَقَالَ یا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یُقْرِئُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ فِی عَلِی (علیه السلام) فقال (صلی الله علیه و آله) ... مَنْ بَایَعَ فَإِنَّمَا یُبَایِعُ اللَّهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ مَعَاشِرَ النَّاسِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ بَایِعُوا علیا (علیه السلام) أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ الْحَسَنَ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًَْ (علیهم السلام) کَلِمَهًًْ طَیِّبَهًًْ بَاقِیَهًًْ یُهْلِکُ اللَّهُ مَنْ غَدَرَ وَ یَرْحَمُ مَنْ وَفَی فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ الْآیَهًَْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از مدینه به حج رفت، زیرا همه‌ی احکام غیر از حج و ولایت را به قوم خود تعلیم داده بود ... سپس به راه خود ادامه داد تا اینکه به غدیرخم که در سه مایلی قبل از جحفه قرار دارد، رسید و درحالی‌که پنج ساعت از روز گذشته بود، جبرئیل با تهدید و نهیب و تضمین امان از مردم، از جانب خدا باز آمده و گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)، خدای عزّوجلّ به تو سلام می رساند و می گوید: ای پیامبر! در مورد علی (علیه السلام) آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، کاملًا [به مردم] برسان! ( مائده/۶۷ ) و هرکه بیعت کرده، در حقیقت با خدا بیعت کرده است؛ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ. ای مردم، از خدا پروا نموده و با علی (علیه السلام) امیرالمؤمنین و با حسن و حسین و امامان (علیهم السلام) پس از ایشان که کلمه طیّبه‌ی باقیه‌ی خداوند است، بیعت کنید. خداوند هرکس را که خیانت کند به هلاکت می‌رساند و هرکس به پیمان خود وفا کند، رحم می‌کند. پس هر کس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است ...

The Prophet (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) went from Medina for Hajj, because he had taught all the rulings to his people except Hajj and wilayah ... Then he continued on his way until he reached Ghadir Khumm, which is three miles before al-Juhfa, and when five hours of the day had passed, Jibra'il came from Allah with warning and rebuke and a guarantee of protection from the people, and said: "O Muhammad (peace be upon him and his family), Allah the Mighty and Majestic sends you greetings and says: O Messenger! Concerning Ali (peace be upon him), fully deliver [to the people] what has been revealed to you from your Lord!" (al-Ma'ida/67). And whoever has pledged allegiance has in truth pledged allegiance to Allah; یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ [the hand of Allah is above their hands]. O people, fear Allah and pledge allegiance to Ali (peace be upon him), Amir al-Mu'minin, and to Hasan and Husayn and the Imams (peace be upon them) after them, who are the pure, enduring word of Allah. Allah destroys whoever betrays and has mercy on whoever remains faithful. So whoever breaks the pledge, breaks it only to the injury of his own soul ...

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મદીનાથી હજ માટે ગયા, કારણ કે તેમણે હજ અને વિલાયત સિવાયના તમામ અહકામ પોતાની કૌમને શીખવી દીધા હતા ... પછી તેઓ પોતાના રસ્તે આગળ વધતા રહ્યા ત્યાં સુધી કે તેઓ ગદીરે ખુમ પર પહોંચ્યા, જે જુહફાથી ત્રણ માઈલ પહેલાં આવેલું છે, અને જ્યારે દિવસના પાંચ કલાક વીતી ગયા હતા, ત્યારે જિબ્રઈલ ધમકી અને હાકોટ સાથે અને લોકોથી અમાનની ખાતરી સાથે અલ્લાહ તરફથી પાછા આવ્યા અને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તમને સલામ પહોંચાડે છે અને કહે છે: ઓ પયગંબર! અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે જે તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારા પર નાઝિલ કરવામાં આવ્યું છે, તેને સંપૂર્ણપણે [લોકોને] પહોંચાડી દો! (માઇદા/૬૭). અને જેણે બયઅત કરી છે, હકીકતમાં તેણે અલ્લાહ સાથે બયઅત કરી છે; یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ [અલ્લાહનો હાથ તેમના હાથો ઉપર છે]. હે લોકો, અલ્લાહથી ડરો અને અલી (અલયહિસ્સલામ) અમીરુલ મુઅમિનીન સાથે અને હસન અને હુસૈન અને તેમના પછીના ઇમામો (અલયહિમુસ્સલામ) સાથે, જેઓ અલ્લાહની પવિત્ર, બાકી રહેનારી કલિમા છે, બયઅત કરો. અલ્લાહ જે કોઈ ખિયાનત કરે તેને હલાક કરે છે અને જે કોઈ પોતાના વચનને પૂરું કરે તેના પર રહમ કરે છે. તો જે કોઈ વચન તોડશે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં વચન તોડે છે ...

#4 کسانی که با تو بیعت می‌کنند [در حقیقت] تنها با خدا بیعت می‌نمایند Those who pledge allegiance to you pledge allegiance only to Allah જેઓ તારી સાથે બયઅત કરે છે, હકીકતમાં અલ્લાહ સાથે જ બયઅત કરે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ النَّبِیِ (صلی الله علیه و آله) حَدِیثٌ طَوِیلٌ یَقُولُ فیهِ (علیه السلام) فِی خُطْیَهًِْ الْغَدِیرِ: مَعَاشِرَ النَّاسِ قَدْ بَیَّنْتُ لَکُمْ وَ أَفْهَمْتُکُمْ وَ هَذَا عَلِیٌ (علیه السلام) یُفْهِمُکُمْ بَعْدِی أَلَا وَ إِنَ عِنْدَ انْقِضَاءِ خُطْبَتِی أَدْعُوکُمْ إِلَی مُصَافَقَتِی عَلَی بَیْعَتِهِ وَ الْإِقْرَارِ بِهِ ثُمَّ مُصَافَقَتِهِ بَعْدِی أَلَا إِنِّی قَدْ بَایَعْتُ اللَّهَ وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) قَدْ بَایَعَنِی وَ أَنَا آخِذُکُمْ بِالْبَیْعَهًِْ لَهُ عَنِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ الْآیَهًْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ای مردم، من گفتنی ها را گفتم و آن ها را به شما فهماندم و این علی (علیه السلام) است که پس از من به شما می فهماند؛ بدانید که پس از پایان خطبه ام از شما دعوت خواهم کرد به‌عنوان بیعت با علی (علیه السلام) و اقرار به امامت او با من دست دهید و سپس با علی (علیه السلام) دست دهید. بدانید که من با خدا بیعت کردم و علی (علیه السلام) با من بیعت نمود و من از جانب خدای عزّوجلّ از شما برای علی (علیه السلام) بیعت می گیرم که خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ.

The Prophet (peace be upon him and his family): O people, I have said what needed to be said and made it clear to you, and this is Ali (peace be upon him) who will make it clear to you after me. Know that at the end of my sermon I will call upon you, as a pledge of allegiance (bay'ah) to Ali (peace be upon him) and acknowledgement of his imamate, to give your hand to me and then to give your hand to Ali (peace be upon him). Know that I have pledged allegiance to Allah, and Ali (peace be upon him) has pledged allegiance to me, and I take from you, on behalf of Allah the Mighty and Majestic, the pledge of allegiance for Ali (peace be upon him), for Allah the Mighty and Majestic says: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [So whoever breaks it, breaks it only to the injury of his own soul].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઓ લોકો, જે કહેવાનું હતું તે મેં કહી દીધું અને તમને સમજાવી દીધું, અને આ અલી (અલયહિસ્સલામ) છે જે મારા પછી તમને સમજાવશે; જાણી લો કે મારા ખુત્બાના અંતે હું તમને આમંત્રણ આપીશ કે અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે બયઅત (વફાદારીના શપથ) અને તેમની ઇમામતના ઇકરાર તરીકે મારી સાથે હાથ મિલાવો અને પછી અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે હાથ મિલાવો. જાણી લો કે મેં અલ્લાહ સાથે બયઅત કરી છે અને અલી (અલયહિસ્સલામ)એ મારી સાથે બયઅત કરી છે, અને હું અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ તરફથી તમારી પાસેથી અલી (અલયહિસ્સલામ) માટે બયઅત લઉં છું, કારણ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [તો જે તોડશે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાન માટે તોડશે].

#5 کسانی که با تو بیعت می‌کنند [در حقیقت] تنها با خدا بیعت می‌نمایند Those who pledge allegiance to you pledge allegiance only to Allah જેઓ તારી સાથે બયઅત કરે છે, હકીકતમાં અલ્લાહ સાથે જ બયઅત કરે છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَیْسَ عَلَی النِّسَاءِ أَذَان الی ان قال (علیه السلام) وَ لَا تُبَایِعُ إِلَّا مِنْ وَرَاءِ ثَوْبِهَا.

امام باقر (علیه السلام)- ... زنان در هنگام بیعت پارچه‌ای به دست می‌گرفتند و بیعت می‌نمودند.

Imam Baqir (peace be upon him): ... Women, at the time of the pledge of allegiance (bay'ah), would take hold of a piece of cloth and give their pledge.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ... સ્ત્રીઓ બયઅત (વફાદારીના શપથ) ના સમયે એક કપડું હાથમાં લેતી અને બયઅત કરતી.

#6 بیعهًْ حضرت قائم Allegiance to al-Qa'im હઝરત કાઇમની બયઅત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ‌بْنِ‌عُمَرَ قَالَ سَأَلْتُ سَیِّدِیَ الصَّادِقَ (علیه السلام) هَلْ لِلْمَأْمُورِ الْمُنْتَظَرِ الْمَهْدِیِّ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مِنْ وَقْتٍ مُوَقَّتٍ یَعْلَمُهُ النَّاسُ فَقَالَ حَاشَ لِلَّهِ أَنْ یُوَقِّتَ ظُهُورَهُ بِوَقْتٍ یَعْلَمُهُ شِیعَتُنَا ... یَقِفُ بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ فَیَصْرُخُ صَرْخَهًًْ فَیَقُولُ یَا مَعَاشِرَ نُقَبَائِی وَ أَهْلَ خَاصَّتِی وَ مَنْ ذَخَرَهُمُ اللَّهُ لِنُصْرَتِی قَبْلَ ظُهُورِی عَلَی وَجْهِ الْأَرْضِ ائْتُونِی طَائِعِینَ فَتَرِدُ صَیْحَتُهُ (علیه السلام) عَلَیْهِمْ وَ هُمْ عَلَی مَحَارِیبِهِمْ وَ عَلَی فُرُشِهِمْ فِی شَرْقِ الْأَرْضِ وَ غَرْبِهَا فَیَسْمَعُونَهُ فِی صَیْحَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ فِی أُذُنِ کُلِّ رَجُلٍ فَیَجِیئُونَ نَحْوَهَا وَ لَا یَمْضِی لَهُمْ إِلَّا کَلَمْحَهًِْ بَصَرٍ حَتَّی یَکُونَ کُلُّهُمْ بَیْنَ یَدَیْهِ بَیْنَ الرُّکْنِ وَ الْمَقَامِ فَیَأْمُرُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ النُّورَ فَیَصِیرُ عَمُوداً مِنَ الْأَرْضِ إِلَی السَّمَاءِ فَیَسْتَضِیءُ بِهِ کُلُّ مُؤْمِنٍ عَلَی وَجْهِ الْأَرْضِ وَ یَدْخُلُ عَلَیْهِ نُورٌ مِنْ جَوْفِ بَیْتِهِ فَتَفْرَحُ نُفُوسُ الْمُؤْمِنِینَ بِذَلِکَ النُّورِ وَ هُمْ لَا یَعْلَمُونَ بِظُهُورِ قَائِمِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ (علیهم السلام) ثُمَّ یُصْبِحُونَ وُقُوفاً بَیْنَ یَدَیْهِ وَ هُمْ ثَلَاثُمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا بِعِدَّهًِْ أَصْحَابِ رسول الله (صلی الله علیه و آله) یَوْمَ بَدْرٍ قَالَ الْمُفَضَّلُ یَا مَوْلَایَ یَا سَیِّدِی فَاثْنَانِ وَ سَبْعُونَ رَجُلًا الَّذِینَ قُتِلُوا مَعَ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) یَظْهَرُونَ مَعَهُمْ قَالَ یَظْهَرُ مِنْهُمْ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) فِی اثْنَیْ عَشَرَ أَلْفاً مُؤْمِنِینَ مِنْ شِیعَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ عَلَیْهِ عِمَامَهًٌْ سَوْدَاءُ قَالَ الْمُفَضَّلُ یَا سَیِّدِی فَبِغَیْرِ سُنَّهًِْ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بَایَعُوا لَهُ قَبْلَ ظُهُورِهِ وَ قَبْلَ قِیَامِهِ فَقَالَ (علیه السلام) یَا مُفَضَّلُ کُلُّ بَیْعَهًٍْ قَبْلَ ظُهُورِ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فَبَیْعَتُهُ کُفْرٌ وَ نِفَاقٌ وَ خَدِیعَهًٌْ لَعَنَ اللَّهُ الْمُبَایِعَ لَهَا وَ الْمُبَایَعَ لَهُ بَلْ یَا مُفَضَّلُ یُسْنِدُ الْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظَهْرَهُ إِلَی الْحَرَمِ وَ یَمُدُّ یَدَهُ فَتُرَی بَیْضَاءَ مِنْ غَیْرِ سُوءٍ وَ یَقُولُ هَذِهِ یَدُ اللَّهِ وَ عَنِ اللَّهِ وَ بِأَمْرِ اللَّهِ ثُمَّ یَتْلُو هَذِهِ الْآیَهًَْ إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ الْآیَهًَْ.

امام صادق (علیه السلام)- مفضّل‌بن‌عمر گوید: «از آقایم امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: «آیا مأموریّت حضرت مهدی منتظر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وقت معیّنی دارد که باید مردم بدانند کی خواهد بود؟ فرمود: «حاشا که خداوند وقت ظهور او را طوری معیّن کند که شیعیان ما آن را بدانند، آنگاه در بین رکن و مقام می‌ایستد و با صدای رسا می‌گوید: «ای نقبا و مردمی که به من نزدیک هستید! و ای کسانی که خداوند شما را پیش از ظهور من در روی زمین برای یاری من ذخیره کرده است! برای اطاعت از من به‌سوی من بیایید! صدای او به این افراد می‌رسد و آن‌ها در شرق و غرب عالم، بعضی در محراب عبادت و گروهی خوابیده‌اند، با این وصف با یک صدا که می‌شنوند و با یک چشم‌به‌هم‌زدن، در بین رکن و مقام نزد او خواهند بود. سپس خداوند به نور دستور می‌دهد که به صورت عمودی از زمین تا آسمان جلوه کند و هرکه ساکن زمین است، از آن نور مستفیض می‌شود و نور از میان خانه‌اش بر وی می‌درخشد و از این نور دل‌های مؤمنین مسرور می‌گردد، درحالی‌که هنوز آن‌ها نمی‌دانند که قائم ما اهل‌بیت ظهور کرده است. ولی چون صبح شود، همه در برابر قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خواهند بود و آن‌ها سیصدوسیزده مرد به تعداد لشکر پیغمبر در روز جنگ بدر هستند». مفضّل گفت: «آقا! آیا آن هفتادودو نفر که با امام حسین (علیه السلام) در کربلا شهید شدند هم با آن‌ها ظهور می‌کنند؟ فرمود: «فقط حسین‌بن‌علی (علیه السلام) با دوازده هزار نفر از شیعیان امیرالمؤمنین (علیه السلام)، درحالی‌که حضرت عمامه‌ی سیاه پوشیده است، ظهور می‌کند». عرض کردم: «آقا! آیا مردم به غیر روش و سنّت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قبل از ظهور و قیامش با امام حسین (علیه السلام) بیعت می‌کنند»؟ فرمود: «ای مفضّل! هر بیعتی قبل از ظهور قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، کفر و نفاق و نیرنگ است؛ خداوند بیعت‌کننده و بیعت‌گیرندگان آن را لعنت کند. بلکه ای مفضّل! تکیه به خانه‌ی خدا می‌دهد و دستش را دراز می‌کند و نوری که ضرری برای خود حضرت ندارد، از آن می‌جهد و می‌گوید: این دست خدا و از جانب خدا و به امر خداست. سپس این آیه را می خواند: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ».

Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal ibn Umar said: "I asked my master Imam Sadiq (peace be upon him): 'Does the mission of the awaited Mahdi (may Allah hasten his noble relief) have a specific time that the people must know?' He said: 'Far be it from Allah that He should fix the time of his appearance in such a way that our Shia would know it. Then he will stand between the Rukn and the Maqam and call out in a resounding voice: "O my chiefs and people who are close to me! And O you whom Allah has stored up on the face of the earth, before my appearance, for my support! Come to me, obedient!" His call reaches these people while they are in the east and west of the world — some in their prayer-niches, some asleep — and with that single call which they hear, in the blink of an eye they will be before him between the Rukn and the Maqam. Then Allah will command the light, and it will manifest as a pillar from the earth to the sky, and every dweller on earth will draw benefit from that light, and the light will shine upon him from within his house, and by this light the hearts of the believers will rejoice, while they still do not know that our Qaim of the Ahl al-Bayt has appeared. But when morning comes, they will all be before the Qaim (may Allah hasten his noble relief), and they are three hundred and thirteen men, equal to the number of the Prophet's army on the day of the Battle of Badr.'" Mufaddal said: "'My master! Will those seventy-two who were martyred with Imam Husayn (peace be upon him) at Karbala also appear with them?' He said: 'Only Husayn ibn Ali (peace be upon him) will appear, with twelve thousand of the Shia of Amir al-Mu'minin (peace be upon him), while His Eminence is wearing a black turban.'" I said: "'My master! Do the people then, contrary to the way and Sunnah of the Qaim (may Allah hasten his noble relief), swear allegiance to Imam Husayn (peace be upon him) before his appearance and rising?' He said: 'O Mufaddal! Every allegiance before the appearance of the Qaim (may Allah hasten his noble relief) is disbelief, hypocrisy and deceit; may Allah curse the one who gives such allegiance and those who take it. Rather, O Mufaddal, he will lean his back against the House of Allah and stretch out his hand, and a light which brings no harm to His Eminence will burst forth from it, and he will say: This is the hand of Allah, and from Allah, and by the command of Allah. Then he will recite this verse: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [Surely those who swear allegiance to you do but swear allegiance to Allah; the hand of Allah is above their hands. Therefore whoever breaks (his faith), he breaks it only to the injury of his own soul].'"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફદ્દલ બિન ઉમર કહે છે: "મેં મારા મૌલા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: 'શું હઝરત મહદી મુન્તઝર (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની મામુરિય્યતનો કોઈ નિશ્ચિત સમય છે જે લોકોએ જાણવો જોઈએ કે તે ક્યારે થશે?' આપે ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહ પાક છે એ વાતથી કે તેઓ તેમના ઝુહૂરનો સમય એ રીતે નિશ્ચિત કરે કે અમારા શિયાઓ તેને જાણી શકે. પછી તેઓ રુક્ન અને મકામની વચ્ચે ઊભા રહેશે અને બુલંદ અવાજથી કહેશે: "હે નકીબો અને હે લોકો કે જેઓ મારી નજીક છો! અને હે તે લોકો કે જેમને અલ્લાહે મારા ઝુહૂરથી પહેલાં પૃથ્વી પર મારી મદદ માટે ઝખીરો કર્યા છે! મારી આજ્ઞાપાલન માટે મારી તરફ આવો!" તેમનો અવાજ આ લોકો સુધી પહોંચશે, જ્યારે તેઓ પૂર્વ અને પશ્ચિમમાં હશે — કેટલાક ઇબાદતના મેહરાબમાં અને કેટલાક સૂતેલા હશે — છતાં એક જ અવાજ સાંભળીને, આંખના પલકારા સાથે, રુક્ન અને મકામની વચ્ચે તેમની પાસે હશે. પછી અલ્લાહ નૂરને હુકમ આપશે કે તે પૃથ્વીથી આસમાન સુધી થાંભલાના રૂપમાં પ્રગટ થાય, અને જે પણ પૃથ્વી પર રહેનાર છે તે એ નૂરથી ફાયદો પ્રાપ્ત કરશે અને નૂર તેના ઘરની અંદરથી તેના પર ચમકશે, અને આ નૂરથી મોમિનોના દિલો ખુશ થશે, જ્યારે તેઓ હજુ સુધી નથી જાણતા કે અમારા અહલેબૈતના કાઈમનું ઝુહૂર થયું છે. પરંતુ જ્યારે સવાર થશે, બધા કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની સામે હશે, અને તેઓ ત્રણસો તેર માણસો હશે — બદ્રના યુદ્ધના દિવસે પયગંબરના લશ્કરની સંખ્યા બરાબર.'" મુફદ્દલે કહ્યું: "'મૌલા! શું તે બોંતેર માણસો કે જેઓ ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) સાથે કરબલામાં શહીદ થયા હતા તેઓ પણ તેમની સાથે ઝુહૂર કરશે?' આપે ફરમાવ્યું: 'ફક્ત હુસૈન બિન અલી (અલયહિસ્સલામ) બાર હજાર અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ના શિયાઓ સાથે ઝુહૂર કરશે, જ્યારે હઝરતે કાળી અમામા પહેરેલી હશે.'" મેં અરજ કરી: "'મૌલા! શું લોકો કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ની રીત અને સુન્નતથી વિરુદ્ધ, તેમના ઝુહૂર અને કિયામ પહેલાં ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) સાથે બયઅત કરશે?' આપે ફરમાવ્યું: 'હે મુફદ્દલ! કાઈમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ)ના ઝુહૂર પહેલાંની દરેક બયઅત કુફ્ર, નિફાક અને દગો છે; અલ્લાહ બયઅત કરનાર અને બયઅત લેનારાઓ પર લાનત કરે. બલ્કે હે મુફદ્દલ! તેઓ પોતાની પીઠ ખાનએ ખુદા સાથે ટેકવશે અને પોતાનો હાથ લંબાવશે, અને એક નૂર કે જે ખુદ હઝરત માટે નુકસાનકારક નથી, તેમાંથી ઝળહળશે, અને તેઓ કહેશે: આ અલ્લાહનો હાથ છે, અલ્લાહની તરફથી છે અને અલ્લાહના હુકમથી છે. પછી તેઓ આ આયત તિલાવત કરશે: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [ખરેખર જે લોકો તમારી સાથે બયઅત કરે છે, તેઓ ખરેખર અલ્લાહ સાથે જ બયઅત કરે છે; અલ્લાહનો હાથ તેમના હાથો ઉપર છે. તો જે તોડે છે, તે ફક્ત પોતાના જ નફસ પર (નુકસાનનું) તોડે છે].'"

#7 بیعهًْ حضرت قائم Allegiance to al-Qa'im હઝરત કાઇમની બયઅત

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عن الصادق (علیه السلام) فی حدیث ظهور القائم:(عجل الله تعالی فرجه الشریف) یَا مُفَضَّلُ یُسْنِدُ الْقَائِمُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظَهْرَهُ إِلَی الْحَرَمِ وَ یَمُدُّ یَدَهُ فَتُرَی بَیْضَاءَ مِنْ غَیْرِ سُوءٍ وَ یَقُولُ هَذِهِ یَدُ اللَّهِ وَ عَنِ اللَّهِ وَ بِأَمْرِ اللَّهِ ثُمَّ یَتْلُو هَذِهِ الْآیَهًَْ إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ الْآیَهًَْ فَیَکُونُ أَوَّلُ مَنْ یُقَبِّلُ یَدَهُ جَبْرَئِیلَ ثُمَّ یُبَایِعُه.

امام صادق (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی حدیث ظهور قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف): ای مفضّل! تکیه به خانه‌ی خدا می‌دهد و دستش را دراز می‌کند و نوری از آن می‌جهد و می‌گوید: این دست خدا و از جانب خدا و به امر خداست سپس این آیه را می‌خواند: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ اوّل کسی که دست او را می‌بوسد، جبرئیل است، و با ایشان بیعت می‌کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): From Imam Sadiq (peace be upon him) regarding the hadith of the appearance of the Qa'im (may Allah hasten his noble relief): O Mufaddal! He will lean his back against the House of Allah and stretch out his hand, and a light will shine forth from it, and he will say: This is the hand of Allah, and from Allah, and by the command of Allah. Then he will recite this verse: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [Surely those who swear allegiance to you do but swear allegiance to Allah; the hand of Allah is above their hands. Therefore whoever breaks (his faith), he breaks it only to the injury of his own soul]. The first one to kiss his hand will be Jibra'il, and he will pledge allegiance to him.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ના ઝુહૂરની હદીસ વિશે રિવાયત છે: હે મુફઝ્ઝલ! તેઓ પોતાની પીઠ અલ્લાહના ઘરને ટેકવશે અને પોતાનો હાથ લંબાવશે અને તેમાંથી એક નૂર પ્રગટ થશે અને તેઓ ફરમાવશે: આ અલ્લાહનો હાથ છે અને અલ્લાહ તરફથી છે અને અલ્લાહના હુકમથી છે. પછી આ આયત તિલાવત કરશે: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [ખરેખર જે લોકો તમારી બયઅત કરે છે તેઓ ફક્ત અલ્લાહની જ બયઅત કરે છે; અલ્લાહનો હાથ તેઓના હાથો ઉપર છે. તો જે કોઈ (તેને) તોડે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં તોડે છે]. તેમના હાથને ચૂમનાર પ્રથમ વ્યક્તિ જિબ્રઈલ હશે, અને તેઓ તેમની સાથે બયઅત કરશે.

#8 شباهت بیعت خدا با بیعت پیامبر The likeness of Allah's covenant to the Prophet's covenant અલ્લાહની બયઅતની પયગંબરની બયઅત સાથે સમાનતા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

حَمْزَهًَْ‌بْنِ‌بَزِیعٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَا یَأْسَفُ کَأَسَفِنَا وَ لَکِنَّهُ خَلَقَ أَوْلِیَاءَ لِنَفْسِهِ یَأْسَفُونَ وَ یَرْضَوْنَ وَ هُمْ مَخْلُوقُونَ مَرْبُوبُونَ فَجَعَلَ رِضَاهُمْ رِضَا نَفْسِهِ وَ سَخَطَهُمْ سَخَطَ نَفْسِهِ لِأَنَّهُ جَعَلَهُمُ الدُّعَاهًَْ إِلَیْهِ وَ الْأَدِلَّاءَ عَلَیْهِ فَلِذَلِکَ صَارُوا کَذَلِکَ وَ لَیْسَ أَنَّ ذَلِکَ یَصِلُ إِلَی اللَّهِ کَمَا یَصِلُ إِلَی خَلْقِهِ لَکِنْ هَذَا مَعْنَی مَا قَالَ مِنْ ذَلِکَ وَ قَدْ قَالَ مَنْ أَهَانَ لِی وَلِیّاً فَقَدْ بَارَزَنِی بِالْمُحَارَبَهًِْ وَ دَعَانِی إِلَیْهَا وَ قَالَ مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ وَ قَالَ إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَکُلُّ هَذَا وَ شِبْهُهُ عَلَی مَا ذَکَرْتُ لَک.

امام صادق (علیه السلام)- از حمزهًْ‌بن‌بزیع روایت شده است: که امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه: امّا هنگامی‌که ما را به خشم آوردند، از آن‌ها انتقام گرفتیم. ( زخرف/۵۵ )» فرمود: «خداوند مانند ما غم و غصّه نمی‌خورد؛ بلکه او اولیایی را برای خودش آفریده است که اندوهگین و شاد می‌شوند. آن‌ها آفریده و تربیت شده‌اند. خداوند، رضایت آن‌ها را به‌عنوان رضایت خودش و خشم آن‌ها را به‌عنوان خشم خودش قرار داده است. زیرا به آن‌ها دستور داده است تا مردم را به‌سوی او دعوت کنند و راهنمایانی برای مردم به‌سوی او باشند. به همین دلیل آن‌ها به چنان جایگاهی دست یافته‌اند. این بدان معنی نیست که خداوند مانند انسان‌ها شاد یا غمگین می‌شود؛ بلکه این، معنای آیه‌ی فوق است. خداوند همچنین فرموده است: «هرکس به یکی از اولیای من اهانت کند، آشکارا با من به جنگ برخاسته و مرا به جنگ با خودش دعوت کرده است. پروردگار در قرآن کریم فرموده است: کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده است. ( نساء/۸۰ ) همچنین در آیه‌ی دیگری می‌فرماید: إِنَّ الذِینَ یبَایعُونَکَ إِنَّمَا یبَایعُونَ اللهَ یدُ اللهِ فَوقَ أَیدِیهِمْ».

Imam Sadiq (peace be upon him): It is narrated from Hamza ibn Bazi' that Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding the verse: "But when they angered Us, We took vengeance on them" (Zukhruf/55): "Allah does not grieve or become sorrowful as we do; rather He has created awliya' (friends) for Himself who grieve and rejoice. They are created and nurtured. Allah has appointed their pleasure as His own pleasure and their anger as His own anger, because He commanded them to invite people towards Him and to be guides for people towards Him. For this reason they have attained such a station. This does not mean that Allah becomes happy or sad like human beings; rather this is the meaning of the above verse. Allah has also said: 'Whoever insults one of My awliya' has openly risen up in war against Me and has invited Me to war with him.' The Lord has said in the Noble Qur'an: Whoever obeys the Messenger has obeyed Allah (Nisa/80). Likewise, in another verse He says: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ [Surely those who swear allegiance to you do but swear allegiance to Allah; the hand of Allah is above their hands]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હમ્ઝા બિન બઝીઅ થી રિવાયત છે કે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ આયત: "પરંતુ જ્યારે તેઓએ અમને ગુસ્સે કર્યા, ત્યારે અમે તેઓથી બદલો લીધો. (ઝુખરુફ/૫૫)" વિશે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ આપણી જેમ ગમ અને દુ:ખ અનુભવતા નથી; બલ્કે તેમણે પોતાના માટે એવા અવલિયા પેદા કર્યા છે જેઓ ગમગીન અને ખુશ થાય છે. તેઓ પેદા કરાયેલા અને તરબિયત પામેલા છે. અલ્લાહે તેઓની રિઝામંદીને પોતાની રિઝામંદી તરીકે અને તેઓના ગુસ્સાને પોતાના ગુસ્સા તરીકે નક્કી કર્યો છે. કારણ કે તેમણે તેઓને હુકમ આપ્યો છે કે લોકોને પોતાની તરફ બોલાવે અને લોકો માટે તેમની તરફના રાહનુમાઓ બને. આ જ કારણે તેઓ એવા મરતબા સુધી પહોંચ્યા છે. આનો અર્થ એ નથી કે અલ્લાહ ઇન્સાનોની જેમ ખુશ કે ગમગીન થાય છે; બલ્કે ઉપરોક્ત આયતનો આ જ અર્થ છે. અલ્લાહે એ પણ ફરમાવ્યું છે: 'જે કોઈ મારા અવલિયા પૈકી કોઈની બેઅદબી કરે, તે ખુલ્લેઆમ મારી સાથે યુદ્ધ કરવા ઊભો થયો છે અને તેણે મને પોતાની સાથે યુદ્ધ કરવા આમંત્રણ આપ્યું છે. પરવરદિગારે કુરઆને કરીમમાં ફરમાવ્યું છે: જે વ્યક્તિ પયગંબરની ઇતાઅત કરે, તેણે અલ્લાહની ઇતાઅત કરી. (નિસા/૮૦) એ જ પ્રમાણે બીજી આયતમાં ફરમાવે છે: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ [ખરેખર જે લોકો તમારી બયઅત કરે છે તેઓ ફક્ત અલ્લાહની જ બયઅત કરે છે; અલ્લાહનો હાથ તેઓના હાથો ઉપર છે]."

#9 بیعت امام رضا Allegiance to Imam al-Rida ઇમામ રેઝાની બયઅત

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

أَنَ الْمَأْمُونَ لَمَّا أَرَادَ أَنْ یَأْخُذَ الْبَیْعَهًَْ لِنَفْسِهِ بِإِمْرَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ وَ لِأَبِی‌الْحَسَنِ عَلِیِّ‌بْنِ‌مُوسَی الرِّضَا (علیه السلام) بِوَلَایَهًِْ الْعَهْدِ وَ لِفَضْلِ‌بْنِ‌سَهْلٍ بِالْوِزَارَهًِْ أَمَرَ بِثَلَاثَهًِْ کَرَاسِیَّ فَنُصِبَتْ لَهُمْ فَلَمَّا قَعَدُوا عَلَیْهَا أَذِنَ لِلنَّاسِ فَدَخَلُوا یُبَایِعُونَ فَکَانُوا یَصْفِقُونَ بِأَیْمَانِهِمْ عَلَی أَیْمَانِ الثَّلَاثَهًِْ مِنْ أَعْلَی الْإِبْهَامِ إِلَی الْخِنْصِرِ وَ یَخْرُجُونَ حَتَّی بَایَعَ فِی آخِرِ النَّاسِ فَتًی مِنَ الْأَنْصَارِ فَصَفَقَ بِیَمِینِهِ مِنْ أَعْلَی الْخِنْصِرِ إِلَی أَعْلَی الْإِبْهَامِ فَتَبَسَّمَ أَبُوالْحَسَنِ الرِّضَا (علیه السلام) ثُمَّ قَالَ: کُلُّ مَنْ بَایَعَنَا بَایَعَ بِفَسْخِ الْبَیْعَهًِْ غَیْرَ هَذَا الْفَتَی فَإِنَّهُ بَایَعَنَا بِعَقْدِهَا. فَقَالَ الْمَأْمُونُ: وَ مَا فَسْخُ الْبَیْعَهًِْ مِنْ عَقْدِهَا. قَالَ أَبُوالْحَسَنِ (علیه السلام): عَقْدُ الْبَیْعَهًِْ هُوَ مِنْ أَعْلَی الْخِنْصِرِ إِلَی أَعْلَی الْإِبْهَامِ وَ فَسْخُهَا مِنْ أَعْلَی الْإِبْهَامِ إِلَی أَعْلَی الْخِنْصِرِ. قَالَ: فَمَاجَ النَّاسُ فِی ذَلِکَ وَ أَمَرَ الْمَأْمُونُ بِإِعَادَهًِْ النَّاسِ إِلَی الْبَیْعَهًِْ عَلَی مَا وَصَفَهُ أَبُوالْحَسَنِ (علیه السلام) وَ قَالَ النَّاسُ: کَیْفَ یَسْتَحِقُّ الْإِمَامَهًَْ مَنْ لَا یَعْرِفُ عَقْدَ الْبَیْعَهًِْ إِنَّ مَنْ عَلِمَ لَأَوْلَی بِهَا مِمَّنْ لَا یَعْلَمُ؟ قَالَ: فَحَمَلَهُ ذَلِکَ عَلَی مَا فَعَلَهُ مِنْ سَمِّهِ.

امام رضا (علیه السلام)- وقتی مأمون خواست برای خود به خلافت و برای امام رضا (علیه السلام) به ولایتعهدی و برای فضل‌بن‌سهل به وزارت بیعت بگیرد، دستور داد سه کرسی گذاشتند. وقتی هرکدام بر کرسی خود قرار گرفتند، به مردم اجازه‌ی ورود داد. مردم وارد شدند و شروع به بیعت کردند و با دست راست، از بالای انگشت شست تا انگشت کوچک بر دست راست هریک از این سه نفر می‌گذاشتند و خارج می‌شدند. تا بالأخره جوانی از انصار در آخر بیعت کرد و دست راست خود را از انگشت کوچک تا بالای شست بر دست آن‌ها گذاشت. امام رضا (علیه السلام) تبسّم کرد و آنگاه فرمود: «هرکس با ما بیعت کرد، بیعتی کرد که آن را بشکند، جز این جوان که بیعت محکم و پایدار کرد». مأمون گفت: «شکستن و پایداری بیعت از کجا معلوم شد»؟ امام رضا (علیه السلام) فرمود: «پایداری بیعت از بالای انگشت کوچک تا بالای انگشت شست است و فسخ بیعت از بالای شست تا بالای انگشت کوچک است». مردم با شنیدن این جریان با یکدیگر به صحبت پرداختند. مأمون دستور داد برگردند و آن‌طوری که امام رضا (علیه السلام) دستور می‌دهد بیعت کنند. مردم می‌گفتند: «از کجا لیاقت امامت دارد کسی که شیوه‌ی بیعت‌کردن را نمی‌داند؟ کسی که می‌داند از او شایسته‌تر است. این سخنان باعث شد که مأمون، امام رضا (علیه السلام) را مسموم کند».

Imam Rida (peace be upon him): When Ma'mun wanted to take allegiance for himself as the caliphate, for Imam Rida (peace be upon him) as heir apparent, and for Fadl ibn Sahl as vizier, he ordered that three chairs be placed. When each one took his seat on his chair, he gave the people permission to enter. The people entered and began to give allegiance, placing their right hand — from the top of the thumb down to the little finger — upon the right hand of each of the three, and then leaving. Finally, a young man from the Ansar was the last to give allegiance, and he placed his right hand from the little finger up to the top of the thumb upon their hands. Imam Rida (peace be upon him) smiled and then said: "Everyone who has given us allegiance has given an allegiance that he will break, except this young man, who has given a firm and lasting allegiance." Ma'mun said: "How is the breaking or the firmness of the allegiance known?" Imam Rida (peace be upon him) said: "The firmness of allegiance is from the top of the little finger up to the top of the thumb, and the breaking of it is from the top of the thumb down to the top of the little finger." On hearing this, the people began speaking with one another. Ma'mun ordered them to return and give allegiance in the manner that Imam Rida (peace be upon him) had directed. The people were saying: "How is one who does not know the manner of giving allegiance worthy of the Imamate? The one who knows is more deserving of it than the one who does not know." These words led Ma'mun to poison Imam Rida (peace be upon him).

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે મામૂને પોતાના માટે ખિલાફતની, ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) માટે વલીઅહદીની અને ફઝલ બિન સહલ માટે વઝારતની બયઅત લેવાનો ઇરાદો કર્યો, ત્યારે તેણે આદેશ આપ્યો કે ત્રણ ખુરશીઓ મૂકવામાં આવે. જ્યારે દરેક પોતાની ખુરશી પર બેઠા, ત્યારે તેણે લોકોને પ્રવેશવાની પરવાનગી આપી. લોકો દાખલ થયા અને બયઅત કરવા લાગ્યા, અને તેઓ પોતાના જમણા હાથથી, અંગૂઠાની ઉપરથી નાની આંગળી સુધી, આ ત્રણેયના જમણા હાથ ઉપર મૂકતા અને બહાર જતા. આખરે અન્સારનો એક જવાન છેલ્લે બયઅત કરવા આવ્યો અને તેણે પોતાનો જમણો હાથ નાની આંગળીથી અંગૂઠાની ઉપર સુધી તેમના હાથો પર મૂક્યો. ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) મુસ્કરાયા અને પછી ફરમાવ્યું: 'જેણે પણ અમારી સાથે બયઅત કરી છે, તેણે એવી બયઅત કરી છે જે તે તોડશે, સિવાય આ જવાનના જેણે મજબૂત અને પાયદાર બયઅત કરી છે.' મામૂને કહ્યું: 'બયઅતનું તૂટવું અને પાયદારી કેવી રીતે જાણી શકાય?' ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'બયઅતની પાયદારી નાની આંગળીની ઉપરથી અંગૂઠાની ઉપર સુધી છે, અને તેનું તૂટવું અંગૂઠાની ઉપરથી નાની આંગળીની ઉપર સુધી છે.' આ સાંભળીને લોકો એકબીજા સાથે વાતચીત કરવા લાગ્યા. મામૂને આદેશ આપ્યો કે તેઓ પાછા આવે અને જે રીતે ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) આદેશ આપે તે રીતે બયઅત કરે. લોકો કહેતા હતા: 'જે વ્યક્તિ બયઅત કરવાની રીત નથી જાણતી, તે ઇમામતની લાયકાત કેવી રીતે ધરાવે? જે જાણે છે તે તેના કરતાં વધુ યોગ્ય છે. આ વાતોના કારણે મામૂને ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને ઝેર આપ્યું.'

#10 بیعت امام رضا Allegiance to Imam al-Rida ઇમામ રેઝાની બયઅત

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فِی بَیْعَهًِْ النَّاسِ لِلرّضَا (علیه السلام) عِنْدَ الْمَأمُونِ وَ فِیهِ جَلَسَ الْمَأْمُونُ وَ وَضَعَ لِلرِّضَا (علیه السلام) وِسَادَتَیْنِ عَظیِمَتَیْنِ حَتَّی لَحِقَ بِمَجْلِسِهِ وَ فَرْشِهِ وَ أَجْلَسَ الرِّضَا (علیه السلام) عَلَیْهِمَا فِی الْخُضْرَهًِْ وَ عَلَیْهِ عِمَامَهًٌْ وَ سَیْفٌ ثُمَّ أَمَرَ ابْنَهُ الْعَبَّاسَ‌بْنَ‌الْمَأْمُونِ أَنْ یُبَایِعَ لَهُ أَوَّلَ النَّاسِ فَرَفَعَ الرِّضَا (علیه السلام) یَدَهُ فَتَلَقَّی بِظَهْرِهَا وَجْهَ نَفْسِهِ وَ بِبَطْنِهَا وُجُوهَهُمْ فَقَالَ لَهُ الْمَأْمُونُ: ابْسُطْ یَدَکَ لِلْبَیْعَهًِْ. وَ قَالَ لَهُ الرِّضَا (علیه السلام) إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) هَکَذَا کَانَ یُبَایِعُ فَبَایَعَهُ النَّاسُ وَ یَدُهُ فَوْقَ أَیْدِیهِم.

امام رضا (علیه السلام)- در جریان بیعت‌کردن مردم با امام رضا (علیه السلام) نزد مأمون آمده است: مأمون نشست و برای امام رضا (علیه السلام) دو پشتی بزرگ نزدیک خود قرار داده بود آن جناب با لباس سبز در جایگاه خود نشست؛ عمّامه‌ای بر سر داشت و شمشیری بر کمر آویخته بود، مأمون دستور داد که اوّلین شخص پسرش عبّاس‌بن‌مأمون بیعت کند، امام (علیه السلام) دست خود را طوری بلند کرد که پشت دست آن جناب مقابل صورت خودش و کف دست رو به مردم بود. مأمون گفت: «دست خود را برای بیعت بگشایید». فرمود: «پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) این چنین بیعت می‌کرد». مردم بیعت کردند؛ دست امام رضا (علیه السلام) بالای دست آن‌ها بود.

Imam Rida (peace be upon him): Concerning the people's giving of allegiance to Imam Rida (peace be upon him) before Ma'mun, it is reported: Ma'mun sat down, and had placed two large cushions near himself for Imam Rida (peace be upon him). His eminence sat in his place wearing green garments; he had a turban on his head and a sword hung at his waist. Ma'mun ordered that the first person to give allegiance be his son Abbas ibn Ma'mun. The Imam (peace be upon him) raised his hand in such a way that the back of his hand faced his own face and the palm of his hand faced the people. Ma'mun said: "Open your hand for the allegiance." He said: "The Noble Prophet (peace be upon him and his family) used to take allegiance in this manner." The people gave their allegiance, and Imam Rida's (peace be upon him) hand was above their hands.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) સાથે લોકોની બયઅત મામૂનની હાજરીમાં થવાના પ્રસંગમાં આવ્યું છે: મામૂન બેઠો અને ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) માટે પોતાની નજીક બે મોટા તકિયા મૂક્યા હતા. તે મહાનુભાવ લીલા વસ્ત્રોમાં પોતાની જગ્યાએ બેઠા; માથા પર અમામો હતો અને કમર પર તલવાર લટકાવેલી હતી. મામૂને આદેશ આપ્યો કે સૌથી પહેલા તેનો પુત્ર અબ્બાસ બિન મામૂન બયઅત કરે. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાનો હાથ એ રીતે ઊંચો કર્યો કે તેમના હાથની પીઠ તેમના પોતાના ચહેરા સામે અને હથેળી લોકો તરફ હતી. મામૂને કહ્યું: 'બયઅત માટે તમારો હાથ ખોલો.' આપે ફરમાવ્યું: 'પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) આ રીતે બયઅત કરતા હતા.' લોકોએ બયઅત કરી; ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)નો હાથ તેમના હાથો ઉપર હતો.

#11 زیارت Ziyarah ઝિયારત

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

الْهَمْدَانِیُّ عَنْ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْهَرَوِیِّ قَالَ: قُلْتُ لِعَلِیِّ‌بْنِ‌مُوسَی الرِّضَا (علیه السلام) یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَا تَقُولُ فِی الْحَدِیثِ الَّذِی یَرْوِیهِ أَهْلُ الْحَدِیث أَنَّ الْمُؤْمِنِینَ یَزُورُونَ رَبَّهُمْ مِنْ مَنَازِلِهِمْ فِی الْجَنَّهًِْ فَقَالَ (علیه السلام) یَا أَبَا الصَّلْتِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَضَّلَ نَبِیَّهُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَلَی جَمِیعِ خَلْقِهِ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الْمَلَائِکَهًِْ وَ جَعَلَ طَاعَتَهُ طَاعَتَهُ وَ مُبَایَعَتَهُ مُبَایَعَتَهُ وَ زِیَارَتَهُ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًِْ زِیَارَتَهُ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللهَ وَ قَالَ إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ وَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَنْ زَارَنِی فِی حَیَاتِی أَوْ بَعْدَ مَوْتِی فَقَدْ زَارَ اللَّهَ وَ دَرَجَهًُْ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فِی الْجَنَّهًِْ أَرْفَعُ الدَّرَجَاتِ فَمَنْ زَارَهُ إِلَی دَرَجَتِهِ فِی الْجَنَّهًِْ مِنْ مَنْزِلِهِ فَقَدْ زَارَ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی.

امام رضا (علیه السلام)- اباصلت گوید: «به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم: «ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! درباره‌ی حدیثی که اهل حدیث آن را روایت می کنند: «مؤمنان در بهشت در منزل‌های خود پروردگار خود را زیارت می کنند، چه می‌فرمایید؟ امام فرمود: «ای اباصلت! به‌درستی که خدای تبارک‌وتعالی پیامبرش محمّد (صلی الله علیه و آله) را بر همه‌ی آفریدگانش از پیامبران و فرشتگان برتری داد و اطاعت او را اطاعت خود و متابعت او را متابعت خود و زیارت او را در دنیا و آخرت زیارت خود قرار داد. و فرمود: کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده است. ( نساء/۸۰ ) و فرموده است: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ و پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «هرکس مرا در حیات من یا بعد از وفات من زیارت کند در حقیقت خدای تعالی را زیارت کرده است».

Imam Rida (peace be upon him): Abu Salt said: I said to Imam Rida (peace be upon him): 'O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! What do you say about the hadith which the people of hadith narrate: "The believers visit their Lord in Paradise from their dwellings"?' The Imam said: 'O Abu Salt! Indeed Allah the Blessed and Exalted has given preference to His Prophet Muhammad (peace be upon him and his family) over all His creation from among the prophets and angels, and has made obedience to him obedience to Himself, allegiance to him allegiance to Himself, and visiting him in this world and the Hereafter visiting Himself. He, the Mighty and Majestic, said: مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللهَ [Whoever obeys the Messenger has indeed obeyed Allah] (al-Nisa 4:80). And He said: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ [Surely those who swear allegiance to you do but swear allegiance to Allah; the hand of Allah is above their hands]. And the Prophet (peace be upon him and his family) said: "Whoever visits me during my life or after my death has in truth visited Allah the Exalted."'

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબા સલ્તે કહ્યું: 'મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! અહલે હદીસ જે હદીસ રિવાયત કરે છે કે "મોમિનો જન્નતમાં પોતાના ઘરોમાં પોતાના પરવરદિગારની ઝિયારત કરશે", તેના વિષે તમે શું ફરમાવો છો?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "હે અબા સલ્ત! ખરેખર અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ પોતાના પયગંબર મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પોતાની તમામ મખ્લૂક એટલે કે પયગંબરો અને ફરિશ્તાઓ પર ફઝીલત આપી છે, અને તેમની ઇતાઅતને પોતાની ઇતાઅત, તેમની બયઅતને પોતાની બયઅત, અને દુનિયા તથા આખેરતમાં તેમની ઝિયારતને પોતાની ઝિયારત કરાર દીધી છે. અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللهَ [જે પયગંબરની ઇતાઅત કરે, તેણે ખરેખર અલ્લાહની ઇતાઅત કરી] (નિસા/૮૦). અને ફરમાવ્યું: إِنَّ الَّذِینَ یُبایِعُونَکَ إِنَّما یُبایِعُونَ اللهَ یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ [ખરેખર જેઓ તમારી બયઅત કરે છે તેઓ ફક્ત અલ્લાહની બયઅત કરે છે; અલ્લાહનો હાથ તેમના હાથો ઉપર છે]. અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ મારી હયાતીમાં અથવા મારી વફાત પછી મારી ઝિયારત કરે, હકીકતમાં તેણે અલ્લાહ તઆલાની ઝિયારત કરી છે."'

#12 دست خدا بالای دست آن‌هاست The Hand of Allah is above their hands અલ્લાહનો હાથ તેમના હાથ ઉપર છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

أَنَا عَیْنُ اللَّهِ وَ أَنَا یَدُ اللَّهِ وَ أَنَا جَنْبُ اللَّهِ وَ أَنَا بَابُ اللَّه.

امام علی (علیه السلام)- منم چشم خدا، منم دست خدا، منم جنب خدا (یعنی به خدا نزدیکم و مردم باید از ناحیه‌ی من به خدا تقرّب جویند) منم باب خدا (هرکه معرفت و خشنودی خدا را طلب کند باید از طریق من وارد شود).

Imam Ali (peace be upon him): I am the eye of Allah, I am the hand of Allah, I am the side of Allah (meaning I am near to Allah, and people must seek nearness to Allah through me), I am the door of Allah (whoever seeks the knowledge and pleasure of Allah must enter through me).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હું અલ્લાહની આંખ છું, હું અલ્લાહનો હાથ છું, હું અલ્લાહનો જંબ છું (એટલે કે હું અલ્લાહની નજદીક છું અને લોકોએ મારા થકી અલ્લાહની નજદીકી હાસિલ કરવી જોઈએ), હું અલ્લાહનો દરવાજો છું (જે કોઈ અલ્લાહની મઅરેફત અને રઝામંદી ઈચ્છે તેણે મારા થકી દાખલ થવું જોઈએ).

#13 دست خدا بالای دست آن‌هاست The Hand of Allah is above their hands અલ્લાહનો હાથ તેમના હાથ ઉપર છે

أَنَا عِلْمُ اللَّهِ وَ أَنَا قَلْبُ اللَّهِ الْوَاعِی وَ لِسَانُ اللَّهِ النَّاطِقُ وَ عَیْنُ اللَّهِ النَّاظِرَهًُْ وَ أَنَا جَنْبُ اللَّهِ وَ أَنَا یَدُ اللَّه.

امام علی (علیه السلام)- منم علم خدا و منم قلب واعی خدا یعنی دل خدا که حافظ و نگاهدارنده است و زبان گویای خدا و چشم خدا و جنب و پهلوی خدا و منم دست خدا.

Imam Ali (peace be upon him): I am the knowledge of Allah, I am the retentive heart of Allah — meaning the heart of Allah which preserves and safeguards — and the speaking tongue of Allah, and the eye of Allah, and the side and flank of Allah, and I am the hand of Allah.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): હું અલ્લાહનું ઇલ્મ છું અને હું અલ્લાહનું વાએઈ (સાચવનાર) દિલ છું એટલે કે અલ્લાહનું દિલ જે હિફાઝત કરનાર અને સાચવનાર છે, અને અલ્લાહની બોલતી જીભ, અને અલ્લાહની આંખ, અને અલ્લાહનો જંબ અને પડખું, અને હું અલ્લાહનો હાથ છું.

#14 دست خدا بالای دست آن‌هاست The Hand of Allah is above their hands અલ્લાહનો હાથ તેમના હાથ ઉપર છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَمَّا ن فَکَانَ نَهَراً فِی الْجَنَّهًِْ أَشَدَّ بَیَاضاً مِنَ الثَّلْجِ وَ أَحْلَی مِنَ الْعَسَلِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ لَهُ: کُنْ مِدَاداً. فَکَانَ مِدَاداً ثُمَ أَخَذَ شَجَرَهًًْ فَغَرَسَهَا بِیَدِهِ ثُمَّ قَالَ وَ الْیَدُ الْقُوَّهًُْ وَ لَیْسَ بِحَیْثُ تَذْهَبُ إِلَیْهِ الْمُشَبِّهَهًْ.

امام صادق (علیه السلام)- و امّا نون؛ عبارت است از نهری در بهشت که آبش از برف سفیدتر و از عسل شیرین‌تر است؛ حق‌تعالی به این آب می‌فرماید: «مرکّب شو»! پس بلافاصله مرکّب می‌گردد، سپس درختی را با دستش می‌کارد [امام (علیه السلام) برای رفع شبهه‌ای که برای گروه مشبّهه پیش آمده بلافاصله فرمود: مقصود از «ید» قوّه و قدرت است نه آن معنایی که در توهّم گروه مشبّهه می‌باشد].

Imam Sadiq (peace be upon him): As for Nun; it is a river in Paradise whose water is whiter than snow and sweeter than honey. Allah the Exalted says to this water: "Be ink!" So immediately it becomes ink. Then He plants a tree with His hand [The Imam (peace be upon him), to remove the doubt that had arisen for the group of the Mushabbiha (anthropomorphists), immediately said: what is meant by "hand" is power and might, not the meaning that is in the imagination of the group of the Mushabbiha].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અને નૂનની વાત કરીએ તો; તે જન્નતમાં એક નહેર છે જેનું પાણી બરફ કરતાં વધારે સફેદ અને મધ કરતાં વધારે મીઠું છે; હક તઆલા આ પાણીને ફરમાવે છે: "શાહી થઈ જા!" તો તરત જ તે શાહી બની જાય છે, ત્યાર બાદ તે પોતાના હાથથી એક ઝાડ વાવે છે [ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ મુશબ્બેહા સમૂહને પેદા થયેલી શંકા દૂર કરવા માટે તરત જ ફરમાવ્યું: "યદ"થી મુરાદ કુવ્વત અને કુદરત છે, નહીં કે તે અર્થ જે મુશબ્બેહા સમૂહની કલ્પનામાં છે].

#15 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی کِتَابِهِ الَّذِی کَتَبَهُ إِلَی شِیعَتِهِ وَ یَذْکُرُ فِیهِ خُرُوجَ عَائِشَهًَْ إِلَی الْبَصْرَهًِْ وَ عِظَمَ خَطَإِ طَلْحَهًَْ وَ الزُّبَیْرِ فَقَالَ وَ أَیُّ خَطِیئَهًٍْ أَعْظَمُ مِمَّا أَتَیَا أَخْرَجَا زَوْجَهًَْ رسول الله (صلی الله علیه و آله) مِنْ بَیْتِهَا وَ کَشَفَا عَنْهَا حِجَاباً سَتَرَهُ اللَّهُ عَلَیْهَا وَ صَانَا حَلَائِلَهُمَا فِی بُیُوتِهِمَا مَا أَنْصَفَا لَا لِلَّهِ وَ لَا لِرَسُولِهِ مِنْ أَنْفُسِهِمَا ثَلَاثُ خِصَالٍ مَرْجِعُهَا عَلَی النَّاسِ فِی کِتَابِ اللَّهِ الْبَغْیُ وَ الْمَکْرُ وَ النَّکْثُ قَالَ اللَّهُ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْیُکُمْ عَلی أَنْفُسِکُمْ وَ قَالَ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ قَالَ وَ لا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ وَ قَدْ بَغَیا علینَا وَ نَکَثَا بَیْعَتِی وَ مَکَرَا بِی.

امام علی (علیه السلام)- امیرالمؤمنین (علیه السلام) در نامه‌ای به شیعیان خویش نوشته و در آن متذکّر خروج عایشه به بصره شده و اشتباهات فاحش طلحه و زبیر را برشمرده و فرمود: «چه خطایی عظیم‌تر از این عمل این دو نفر است که همسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را از خانه‌ی خویش بیرون آورده و حجاب و پوششی که خداوند برای وی قرار داده بود را کشف نموده‌اند درحالی‌که همسران خویش را در خانه محافظت می‌کردند. ایشان برای خداوند و رسولش در سه مورد انصاف را رعایت ننمودند که در کتاب خداوند بازگشت آن به مردم است و آن اعمال ظلم و مکر و عهدشکنی است؛ خداوند تعالی می‌فرماید: ای مردم! ستم‌های شما، به زیان خود شماست!. ( یونس/۲۳ ) و فرمود: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ و فرمود: امّا این نیرنگ‌ها تنها دامان صاحبانش را می‌گیرد. ( فاطر/۴۳ ) و این افراد بر من ستم نموده و پیمان‌شکنی کرده و برعلیه من مکر نمودند.

Imam Ali (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him) wrote in a letter to his Shia in which he mentioned the going out of Aisha to Basra and enumerated the grave errors of Talha and Zubayr, and said: 'What error is greater than this deed of these two men, who brought the wife of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) out of her house and uncovered the veil and covering which Allah had placed for her, while they kept their own wives safeguarded in their houses. They did not observe fairness towards Allah and His Messenger in three matters, whose return, in the Book of Allah, is upon the people themselves; and those are the acts of oppression, deceit and breaking of the covenant. Allah the Exalted says: یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْیُکُمْ عَلی أَنْفُسِکُمْ [O people! Your oppression is only against yourselves!] (Yunus 10:23). And He said: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [So whoever breaks (his oath), breaks it only to the injury of his own self]. And He said: وَ لا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ [But these evil plots only ensnare those who devise them] (Fatir 35:43). And these people oppressed me and broke the covenant and plotted against me.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના શિયાઓને એક પત્રમાં લખ્યું અને તેમાં આયશાના બસરા તરફ ખરૂજનો અને તલ્હા તથા ઝુબૈરની ઘોર ભૂલોનો ઉલ્લેખ કર્યો અને ફરમાવ્યું: 'આ બે માણસોના આ કૃત્ય કરતાં કઈ ભૂલ મોટી છે કે તેઓએ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પત્નીને પોતાના ઘરમાંથી બહાર કાઢી અને હિજાબ તથા પડદો જે અલ્લાહે તેમના માટે નક્કી કર્યો હતો તે ઉઠાવી લીધો, જ્યારે તેઓ પોતાની પત્નીઓને ઘરમાં સાચવીને રાખતા હતા. તેઓએ અલ્લાહ અને તેના રસૂલ માટે ત્રણ બાબતોમાં ઇન્સાફ કર્યો નહીં કે જેની અલ્લાહની કિતાબમાં લોકો તરફ પાછી ફરવાની વાત છે; અને તે ઝુલ્મ, મક્ર અને પ્રતિજ્ઞાભંગનાં અમલો છે; અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْیُکُمْ عَلی أَنْفُسِکُمْ [હે લોકો! તમારા ઝુલ્મો તમારા પોતાના જ નુકસાનમાં છે!] (યુનુસ/૨૩). અને ફરમાવ્યું: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞાભંગ કરે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞાભંગ કરે છે]. અને ફરમાવ્યું: وَ لا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ [પરંતુ આ મક્ર ફક્ત તેના કરનારાઓને જ ઘેરી લે છે] (ફાતિર/૪૩). અને આ લોકોએ મારા પર ઝુલ્મ કર્યો અને પ્રતિજ્ઞાભંગ કર્યો અને મારી વિરુદ્ધ મક્ર કર્યો.'

#16 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ثَلَاثٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کُنَّ عَلَیْهِ الْمَکْرُ وَ النَّکْثُ وَ الْبَغْیُ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ وَ لا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ مَکْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعِینَ وَ قَالَ جَلَّ وَ عَزَّ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ قَالَ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْیُکُمْ عَلی أَنْفُسِکُمْ مَتاعَ الْحَیاةِ الدُّنْیا.

امام صادق (علیه السلام)- سه چیز در هرکس باشد به ضرر اوست: مکر، پیمان‌شکنی و ستم. و این‌ها به دلیل فرموده خدا است: امّا این نیرنگ‌ها تنها دامان صاحبانش را می‌گیرد. ( فاطر/۴۳ ) مکر و حیله‌بازی بد جز صاحب خود را فرانمی‌گیرد. بنگر عاقبت توطئه‌ی آن‌ها چه شد، که ما آن‌ها و قومشان همگی را نابود کردیم. ( نمل/۵۱ ) و خداوند فرموده: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ و فرموده است: ای مردم! ستم‌های شما، به زیان خود شماست! از زندگی دنیا بهره [می‌برید]. ( یونس/۲۳ )».

Imam Sadiq (peace be upon him): Three things, whoever has them in him, they are against him: deception, treaty-breaking, and oppression. And this is because of the saying of Allah: "But these evil plots only ensnare their own authors." (Fatir 35:43) Evil plotting and scheming does not encompass anyone but its own author. "See then how was the end of their plan, that We destroyed them and their people, all together." (Naml 27:51) And Allah has said: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [So whoever breaks (his oath), he breaks it only to the injury of his own soul]. And He has said: "O people! Indeed, your oppression is only against yourselves — [you take] enjoyment of the life of this world." (Yunus 10:23)

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ત્રણ વસ્તુઓ જે વ્યક્તિમાં હોય તે તેના નુકસાનમાં છે: મક્ર (કપટ), પ્રતિજ્ઞાભંગ, અને ઝુલ્મ. અને આ અલ્લાહના કથનના કારણે છે: "પરંતુ આ કપટ ફક્ત તેના કરનારાઓને જ ઘેરી લે છે." (ફાતિર ૩૫:૪૩) ખરાબ મક્ર અને હીલા ફક્ત તેના કરનારને જ ઘેરે છે. "જુઓ તેમના ષડ્યંત્રનું પરિણામ શું થયું, કે અમે તેમને અને તેમની કોમને બધાને નષ્ટ કરી દીધા." (નમ્લ ૨૭:૫૧) અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે છે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં તોડે છે]. અને ફરમાવ્યું: "ઓ લોકો! તમારા ઝુલ્મ તમારા પોતાના જ નુકસાનમાં છે! દુનિયાના જીવનથી [લાભ લઈ રહ્યા છો]." (યૂનુસ ૧૦:૨૩)

#17 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

خَمْسَهًٌْ فِی کِتَابِ اللَّهِ تَعَالَی مَنْ کُنَّ فِیهِ کُنَّ عَلَیْهِ قِیلَ وَ مَا هِیَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله)؟ قَالَ: النَّکْثُ وَ الْمَکْرُ وَ الْبَغْیُ وَ الْخِدَاعُ وَ الظُّلْمُ فَأَمَّا النَّکْثُ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- پنج خصلت است که در کتاب خدا ذکر شده؛ هرکس دارای آن‌ها باشد ضرر آن‌ها به صاحبانش برمی‌گردد. گفتند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آن پنج‌چیز کدام است»؟ فرمود: «عهدشکستن، مکرکردن، ستم‌نمودن، فریب‌دادن و ظلم‌نمودن است». پس آن حضرت آیات شریفه این پنج خصلت را قرائت فرمود: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ.

The Prophet (peace be upon him and his family): There are five traits mentioned in the Book of Allah; whoever possesses them, their harm returns upon their doers. They said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), what are those five things?" He said: "Breaking of covenants, deception, transgression, trickery, and oppression." Then his eminence recited the noble verses concerning these five traits: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [So whoever breaks (his oath), he breaks it only to the injury of his own soul].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પાંચ ખાસિયતો છે જે અલ્લાહની કિતાબમાં ઉલ્લેખાયેલી છે; જે કોઈ પણ તેમને ધરાવે છે તેમનું નુકસાન તેમના કરનારાઓ ઉપર જ પાછું ફરે છે. લોકોએ પૂછ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તે પાંચ વસ્તુઓ કઈ છે?" આપે ફરમાવ્યું: "પ્રતિજ્ઞાભંગ કરવો, મક્ર કરવો, અતિક્રમણ કરવું, છેતરવું, અને ઝુલ્મ કરવો." પછી તે હઝરતે આ પાંચ ખાસિયતોની શરીફ આયતો પઠન કરી: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે છે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં તોડે છે].

#18 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

عَنِ الطَّبَرِیِّ ... أَرْسَلَ طَلْحَهًُْ وَ الزُّبَیْرُ إِلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) قَبْلَ خُرُوجِهِمَا إِلَی مَکَّهًَْ مَعَ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌طَلْحَهًْ ثُمَّ جَاءَاهُ علیا (علیه السلام) فَاسْتَأْذَنَاهُ فِی الْخُرُوجِ إِلَی مَکَّهًَْ لِلْعُمْرَهًِْ فَأَذِنَ لَهُمَا بَعْدَ أَنْ أَحْلَفَهُمَا أَنْ لَا یَنْقُضَا بَیْعَتَهُ وَ لَا یَغْدِرَا بِهِ وَ لَا یَشُقَّا عَصَا الْمُسْلِمِینَ وَ لَا یُوقِعَا الْفُرْقَهًَْ بَیْنَهُمْ وَ أَنْ یَعُودَا بَعْدَ الْعُمْرَهًِْ إِلَی بُیُوتِهِمَا بِالْمَدِینَهًِْ فَحَلَفَا عَلَی ذَلِکَ کُلِّهِ ثُمَّ خَرَجَا فَفَعَلَا مَا فَعَلَا قَالَ وَ لَمَّا خَرَجَا قَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) لِأَصْحَابِهِ وَ اللَّهِ مَا یُرِیدَانِ الْعُمْرَهًَْ وَ إِنَّمَا یُرِیدَانِ الْغَدْرَهًَْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللَّهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً.

امام علی (علیه السلام)- از طبری روایت شده است: ... طلحه و زبیر قبل از خروج به‌سمت مکّه و قیام برعلیه حضرت علی (علیه السلام) دنبال آن حضرت فرستاده و محمّدبن‌طلحه نیز همراه آن‌ها بود ... سپس خدمت علی (علیه السلام) آمده و از آن حضرت برای تشرّف به مکّه برای انجام اعمال عمره اجازه خواستند. آن حضرت بعد از اینکه از ایشان خواست که پیمان‌شکنی نکنند و بر وی ستم روا ندارند و بین امّت اسلام اختلاف نیندازند و بعد از انجام اعمال عمره به خانه‌ی خویش در مدینه باز گردند به ایشان اجازه داده و آن دونفر قسم یاد نمودند و از شهر خارج شدند و آنچه را می‌خواستند مرتکب شدند و چون ایشان از محضر امیرالمؤمنین (علیه السلام) خارج شدند آن حضرت به اصحاب خویش فرمود: «به خدا قسم این دو قصد به‌جا آوردن حج عمره ندارند بلکه قصد خروج در سر دارند و فرمود: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهِ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً.

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from al-Tabari: ... Talha and Zubayr, before setting out toward Mecca and rising against Imam Ali (peace be upon him), sent someone to that Imam, and Muhammad ibn Talha was also with them ... Then they came to Ali (peace be upon him) and sought his permission to travel to Mecca to perform the rites of umrah. That Imam, after requiring them not to break their pledge, not to wrong him, not to sow discord among the Muslim community, and to return to their homes in Medina after performing the rites of umrah, granted them permission, and those two swore an oath and left the city, and committed what they wished to commit. When they left the presence of the Commander of the Faithful (peace be upon him), that Imam said to his companions: 'By Allah, these two do not intend to perform the umrah pilgrimage; rather, they intend rebellion,' and he recited: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهِ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً [So whoever breaks his pledge, breaks it only to the injury of his own soul, and whoever fulfils what he has covenanted with Allah, He will grant him a mighty reward].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તબરીથી રિવાયત થઈ છે: ... તલ્હા અને ઝુબૈરે મક્કા તરફ જવા અને ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) વિરુદ્ધ કિયામ કરવા પહેલાં તે ઇમામની પાસે માણસ મોકલ્યો, અને મુહમ્મદ બિન તલ્હા પણ તેમની સાથે હતા ... પછી તેઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યા અને ઉમરાના અઅમાલ બજાવવા માટે મક્કા જવાની અનુમતિ માંગી. તે ઇમામે તેમની પાસેથી માંગ્યું કે તેઓ પ્રતિજ્ઞા ન તોડે, તેમના પર ઝુલ્મ ન કરે, ઇસ્લામી ઉમ્મત વચ્ચે મતભેદ ન નાંખે, અને ઉમરાના અઅમાલ પછી પોતાના મદીનાના ઘરે પાછા ફરે, ત્યાર બાદ તેમને અનુમતિ આપી, અને તે બંનેએ કસમ ખાધી અને શહેરમાંથી બહાર નીકળી ગયા અને જે કરવા ઈચ્છતા હતા તે કર્યું. અને જ્યારે તેઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ની હાજરીથી બહાર નીકળ્યા, ત્યારે તે ઇમામે પોતાના અસ્હાબોને ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહની કસમ, આ બંનેનો ઇરાદો ઉમરાહ હજ બજાવવાનો નથી, પરંતુ ખુરૂજ (બળવો)નો ઇરાદો ધરાવે છે,' અને ફરમાવ્યું: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهِ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً [તો જે પણ પ્રતિજ્ઞા તોડે છે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે, અને જે અલ્લાહ સાથે કરેલી પ્રતિજ્ઞાને પૂરી કરે છે, અલ્લાહ તેને મહાન પ્રતિફળ આપશે].

#19 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِیِّ (رحمة الله علیه) قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَوْمَ عَرَفَهًَْ فَقَالَ: أَیُّهَا النَّاسُ إِنَ اللَّهَ بَاهَی بِکُمُ الْیَوْمَ لِیَغْفِرَ لَکُمْ عَامَّهًًْ وَ یَغْفِرُ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) خَاصَّهًًْ فَقَالَ: ادْنُ مِنِّی یَا عَلِیُّ (علیه السلام) فَدَنَا فَأَخَذَ بِیَدِهِ ثُمَّ قَالَ: إِنَّ السَّعِیدَ کُلَّ السَّعِیدِ حَقَّ السَّعِیدِ مَنْ أَطَاعَکَ وَ تَوَلَّاکَ مِنْ بَعْدِی وَ إِنَّ الشَّقِیَّ کُلَّ الشَّقِیِّ حَقَّ الشَّقِیِّ مَنْ عَصَاکَ وَ نَصَبَ لَکَ الْعَدَاوَهًَْ مِنْ بَعْدِی وَ رَوَوْا عَنْ أَبِی‌أَیُّوبَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: خَرَجَ عَلَیْنَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ: یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ بَاهَی بِکُمْ فِی هَذَا الْیَوْمِ فَغَفَرَ لَکُمْ عَامَّهًًْ وَ غَفَرَ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) خَاصَّهًًْ فَأَمَّا الْعَامَّهًُْ فَفِیهِمْ مَنْ یُحْدِثُ بَعْدِی أَحْدَاثاً وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَ: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ أَمَّا الْخَاصَّهًُْ فَطَاعَتُهُ طَاعَتِی وَ مَنْ عَصَاهُ فَقَدْ عَصَانِی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- سلمان (رحمة الله علیه) گوید: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در روز عرفه در بین اصحاب چنین فرمود: «ای مردم همانا خداوند در این روز به شما مباهات می‌کند تا همگی شما را مورد مغفرت خویش قرار دهد و علی (علیه السلام) را مشمول غفران خاص خویش سازد». سپس فرمود: «ای علی (علیه السلام) نزدیک من بیا». و آن حضرت جلو آمد و پیامبر دست علی (علیه السلام) را گرفته و فرمود: «حقیقتا خوشبخت کسی است که بعد از من از تو اطاعت نماید و تو را دوست داشته باشد و بدبخت به تمام معنا آن است که بعد از من با تو مخالفت نموده و با تو دشمنی کند». و از ابوایّوب نیز این‌گونه روایت شده است. با این تفاوت که فرمود رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بر ما وارد شده و فرمود: «ای مردم خداوند در این روز بر شما مباهات نموده و شما را به صورت عمومی و علی (علیه السلام) را به صورت خاص مشمول مغفرت خویش نموده است. امّا غفران عمومی این است که در بین امّت بعد از من اموری حادث می‌گردد که خداوند فرموده است: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ امّا مغفرت خاص این است که هرکس از علی (علیه السلام) پیروی نماید درحقیقت از من پیروی نموده و سرپیچی از امر او سرپیچی از دستور من است».

The Prophet (peace be upon him and his family): Salman (may Allah have mercy on him) said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) on the day of Arafah said this among the companions: 'O people, indeed Allah on this day takes pride in you, so that He may cover all of you with His forgiveness and include Ali (peace be upon him) in His special forgiveness.' Then he said: 'O Ali (peace be upon him), come near me.' And that Imam came forward, and the Prophet took Ali's (peace be upon him) hand and said: 'Truly the fortunate one is the one who obeys you after me and loves you, and the wretched one in the full sense is the one who opposes you after me and shows enmity toward you.' And from Abu Ayyub it has also been narrated similarly, with this difference: that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) came out to us and said: 'O people, Allah on this day has taken pride in you and has included you generally, and Ali (peace be upon him) specifically, in His forgiveness. As for the general forgiveness, it is that in the community after me matters will occur about which Allah has said: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [So whoever breaks his pledge, breaks it only to the injury of his own soul]. And as for the special forgiveness, it is that whoever follows Ali (peace be upon him) has in reality followed me, and disobedience to his command is disobedience to my command.'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અરફાના દિવસે અસ્હાબોની વચ્ચે આ પ્રમાણે ફરમાવ્યું: 'ઓ લોકો! ખરેખર અલ્લાહ આ દિવસે તમારા પર ગૌરવ કરે છે, જેથી તમને સર્વેને પોતાની મગફિરતમાં આવરી લે અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને પોતાની ખાસ મગફિરતમાં સામેલ કરે.' પછી ફરમાવ્યું: 'ઓ અલી (અલયહિસ્સલામ)! તમે મારી પાસે આવો.' અને તે ઇમામ આગળ આવ્યા અને પયગંબરે અલી (અલયહિસ્સલામ)નો હાથ પકડીને ફરમાવ્યું: 'હકીકતમાં ખુશનસીબ તે છે જે મારા પછી તમારી ઇતાઅત (આજ્ઞાપાલન) કરે અને તમને દોસ્ત રાખે, અને પૂરા અર્થમાં બદનસીબ તે છે જે મારા પછી તમારો વિરોધ કરે અને તમારી સાથે દુશ્મની કરે.' અને અબૂ અય્યૂબથી પણ આ પ્રમાણે રિવાયત થઈ છે, આ ફરકની સાથે કે ફરમાવ્યું: રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અમારી પાસે આવ્યા અને ફરમાવ્યું: 'ઓ લોકો! અલ્લાહે આ દિવસે તમારા પર ગૌરવ કર્યું છે અને તમને સામાન્ય રીતે અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ને ખાસ રીતે પોતાની મગફિરતમાં સામેલ કર્યા છે. પરંતુ સામાન્ય મગફિરત આ છે કે મારા પછી ઉમ્મત વચ્ચે એવી બાબતો બનશે જેના વિષે અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [તો જે પણ પ્રતિજ્ઞા તોડે છે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે]. પરંતુ ખાસ મગફિરત આ છે કે જે પણ અલી (અલયહિસ્સલામ)ની પૈરવી કરે તેણે હકીકતમાં મારી પૈરવી કરી છે, અને તેમના હુકમની અવજ્ઞા મારા હુકમની અવજ્ઞા છે.'

#20 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

اتَّقُوا اللَّهَ عِبَادَ اللَّهِ وَ اثْبُتُوا عَلَی مَا أَمَرَکُمْ بِهِ رسول الله (صلی الله علیه و آله) مِنْ تَوْحِیدِ اللَّهِ وَ مِنَ الْإِیمَانِ بِنُبُوَّهًِْ محمد (صلی الله علیه و آله) رسول الله (صلی الله علیه و آله) وَ مِنَ الِاعْتِقَادِ بِوَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَلِیِّ اللَّهِ وَ لَا یَغُرَّنَّکُمْ صَلَاتُکُمْ وَ صِیَامُکُمْ وَ عِبَادَتُکُمُ السَّالِفَهًُْ إِنَّمَا تَنْفَعُکُمْ إِنْ وَافَیْتُمُ الْعَهْدَ وَ الْمِیثَاقَ فَمَنْ وَفَی وُفِیَ لَهُ وَ تَفْضُلُ بِالْإِفْضَالِ عَلَیْهِ وَ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ اللَّهُ وَلِیُّ الِانْتِقَامِ مِنْهُ وَ إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِخَوَاتِیمِهَا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- تقوای خدا را پیشه کنید و در راه فرمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) درباره‌ی توحید و ایمان به نبوّت محمّد رسول خدا و اعتقاد به ولایت علی ولی الله پایدار باشید. مبادا شما را نماز و روزه و عبادت‌های گذشته‌تان بفریبد. و آنچه به شما سود می‌بخشد؛ وفا نمودن به عهد و پیمان است. اگر وفا کردید نسبت به شما وفا خواهد شد و مورد محبّت قرار می‌گیرید. پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است. خداوند انتقام‌گیرنده از اوست و اعمال شما در آخر آن معلوم خواهد شد.

The Prophet (peace be upon him and his family): Adopt taqwa (Allah-consciousness) of Allah, and stand firm on the command of the Noble Prophet (peace be upon him and his family) regarding the Oneness of Allah, faith in the prophethood of Muhammad the Messenger of Allah, and belief in the wilayah (guardianship) of Ali the wali of Allah. Do not let your prayers, fasts, and past acts of worship deceive you. What benefits you is fulfilling the covenant and pledge. If you fulfil it, it will be fulfilled toward you and you will be embraced with favour. So whoever breaks his pledge, breaks it only to the injury of his own soul. Allah is the taker of vengeance from him, and your deeds will become known at their end.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહની તકવા (ખુદાભય) અપનાવો, અને પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના હુકમમાં - અલ્લાહની તૌહીદ, મુહમ્મદ રસૂલે અલ્લાહની નબુવ્વત પર ઈમાન, અને અલી વલીયુલ્લાહની વિલાયત પરના અકીદા બાબતે - અડગ રહો. ખબરદાર, તમારી નમાઝ, રોઝા અને ભૂતકાળની ઇબાદતો તમને છેતરી ન દે. અને જે તમને ફાયદો પહોંચાડે છે તે અહદ અને પ્રતિજ્ઞાને પૂરી કરવી છે. જો તમે વફા કરશો તો તમારી સાથે વફા કરવામાં આવશે અને તમે મુહબ્બતના પાત્ર બનશો. તો જે પણ પ્રતિજ્ઞા તોડે છે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે. અલ્લાહ તેનાથી બદલો લેનાર છે, અને તમારા અઅમાલ તેમના અંતે માલૂમ થશે.

#21 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ اللَّهَ أَوْحَی إِلَی النَّبِیِّ یا محمد (صلی الله علیه و آله) إِنَّ الْعَلِیَّ الْأَعْلَی یَقْرَأُ عَلَیْکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ إِنَّ أَبَا جَهْلٍ وَ الْمَلَأَ مِنْ قُرَیْشٍ قَدْ دَبَّرُوا یُرِیدُونَ قَتْلَکَ وَ أَمَرَکَ أَنْ تُبِیتَ علیا (علیه السلام) فِی مَوْضِعِکَ وَ قَالَ لَکَ إِنَّ مَنْزِلَتَهُ مَنْزِلَهًُْ إِسْمَاعِیلَ الذَّبِیحِ مِنْ إِبْرَاهِیمَ الْخَلِیلِ (علیه السلام) یَجْعَلُ نَفْسَهُ لِنَفْسِکَ فِدَاءً وَ رُوحَهُ لِرُوحِکَ وِقَاءً وَ أَمَرَکَ أَنْ تَسْتَصْحِبَ أَبَابَکْرٍ ثُمَّ قَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) لِأَبِی‌بَکْرٍ أَ رَضِیتَ أَنْ تَکُونَ مَعِی یَا أَبَا بَکْرٍ تُطْلَبُ کَمَا أُطْلَبُ وَ تُعْرَفُ بِأَنَّکَ أَنْتَ الَّذِی تَحْمِلُنِی عَلَی مَا أَدَّعِیهِ فَتَحْمِلُ عَنِّی أَنْوَاعَ الْعَذَابِ قَالَ أَبُو بَکْرٍ یا رسول الله (صلی الله علیه و آله) أَمَّا أَنَا لَوْ عِشْتُ عُمُرَ الدُّنْیَا أُعَذَّبُ فِی جَمِیعِهَا أَشَدَّ عَذَابٍ لَا یَنْزِلُ عَلَیَّ مَوْتٌ مُرِیحٌ وَ لَا مَنْهَجٌ مُتِیحٌ وَ کَانَ ذَلِکَ فِی مَحَبَّتِکَ لَکَانَ ذَلِکَ أَحَبَّ إِلَیَّ مِنْ أَنْ أَتَنَعَّمَ فِیهَا یَا أَبَا بَکْرٍ إِنَّ مَنْ عَاهَدَ ثُمَّ لَمْ یَنْکُثْ وَ لَمْ یُغَیِّرْ وَ لَمْ یُبَدِّلْ وَ لَمْ یَحْسُدْ مَنْ قَدْ أَبَانَهُ اللَّهُ بِالتَّفْضِیلِ فَهُوَ مَعَنَا فِی الرَّفِیقِ الْأَعْلَی وَ إِذَا أَنْتَ مَضَیْتَ عَلَی طَرِیقَهًٍْ یُحِبُّهَا مِنْکَ رَبُّکَ وَ لَمْ تَتْبَعْهَا بِمَا یُسْخِطُ وَ وَافَیْتَهُ بِهَا إِذَا بَعَثَکَ بَیْنَ یَدَیْهِ کُنْتَ لِوَلَایَهًِْ اللَّهِ مُسْتَحِقّاً وَ لِمُرَافَقَتِنَا فِی تِلْکَ الْجِنَانِ مُسْتَوْجِباً انْظُرْ أَبَا بَکْرٍ فَنَظَرَ فِی آفَاقِ السَّمَاءِ فَرَأَی أَمْلَاکاً مِنْ نَارٍ عَلَی أَفْرَاسٍ مِنْ نَارٍ بِأَیْدِیهِمْ رِمَاحٌ مِنْ نَارٍ وَ کُلٌّ یُنَادِی یا محمد (صلی الله علیه و آله) مُرْنَا بِأَمْرِکَ فِی مُخَالِفِیکَ نُطَحْطِحُهُم ثُمَّ قَالَ تَسَمَّعْ عَلَی الْبِحَارِ فَأُحْضِرَتِ الْبِحَارُ بِحَضْرَتِهِ وَ صَاحَتِ أَمْوَاجُهَا یا محمد (صلی الله علیه و آله) مُرْنَا بِأَمْرِکَ فِی أَعْدَائِکَ نَمْتَثِلْهُ ثُمَّ سَمِعَ السَّمَاءَ وَ الْأَرْضَ وَ الْجِبَالَ وَ الْبِحَارَ کُلٌّ یَقُولُ یا محمد (صلی الله علیه و آله) مَا أَمَرَکَ رَبُّکَ بِدُخُولِ الْغَارِ لِعَجْزِکَ عَنِ الْکُفَّارِ وَ لَکِنِ امْتِحَاناً وَ ابْتِلَاءً لِیُخَلِّصَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ مِنْ عِبَادِهِ وَ إِمَائِهِ بِأَنَاتِکَ وَ صَبْرِکَ وَ حِلْمِکَ عَنْهُمْ یا محمد (صلی الله علیه و آله) مَنْ وَفَی بِعَهْدِکَ فَهُوَ مِنْ رُفَقَائِکَ فِی الْجِنَانِ وَ مَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ هُوَ مِنْ قُرَنَاءِ إِبْلِیسَ اللَّعِینِ فِی طَبَقَاتِ النِّیرَان.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خداوند به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وحی نمود که ای محمّد (صلی الله علیه و آله) خداوند بلند مرتبه به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید که ابوجهل و گروهی از قریش این‌گونه برنامه‌ریزی نموده‌اند که تو را به قتل برسانند لذا پروردگار تو را مأمور ساخته که علی (علیه السلام) را در بستر خود بخوابانی. و فرود: «منزلت علی (علیه السلام) همانند مرتبه‌ی اسماعیل (علیه السلام) ذبیح فرزند ابراهیم خلیل (علیه السلام) است چون نفس و جان خویش را فدای نفس و جان تو می‌نماید و خداوند به تو دستور می‌دهد که ابوبکر را با خود همراه سازی». سپس رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به ابوبکر فرمود: «آیا میل داری با من همراه شوی درحالی‌که ببازخواست می‌شوی همانگونه که از من طلب می‌شود. و اینگونه شناخته خواهی شد که تو باری را برایم متحمّل شده‌ای و در این مسیر گرفتار انواع عذاب خواهی شد». ابوبکر گفت: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اگر من به‌اندازه‌ی عمر دنیا زندگی نمایم و در تمام مدّت آن گرفتار عذاب شوم و در این مدّت با مرگ از عذاب رهایی نیابم و راه آزادی از آن نداشته باشم و در مدّت این عذاب محبّت تو را در دل داشته باشم برایم گواراتر است از زندگی در ناز و نعمت ». ای ابوبکر هرکس عهد ببندد و آن را نشکند و در آن تغییری ایجاد ننماید و پیمانش را تبدیل نکند و با آنکه خداوند وی را برتری و فضیلت داده حسادت ننماید این شخص در عالی‌ترین مقامات اخروی همراه ماست و تو نیز هرگاه بر شیوه‌ای که پروردگارت برایت پسندیده است حرکت نمایی و در مسیری که مغضوب پروردگار است گام نگذاری و به عهدت وفادار بمانی در روز قیامت برای ولایت و محبّت خداوند شایستگی خواهی داشت و مستوجب همراهی و مرافقت با ما در درجات بهشت خواهی شد. ای ابوبکر بنگر. پس وی به افق آسمان نظر انداخت و دید که مالکان دوزخ بر اسب‌های آتشین سوار شده و در دستشان نیزه‌های از آتش دارند و هرکدام صدا می‌زند ای محمّد (صلی الله علیه و آله) ما مأموریم تا مخالفانت را نابود نماییم ... سپس فرمود: «به صدای دریاها گوش بده و دریاها به محضر آن حضرت حاضر شده و امواجشان فریاد زدند: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله) ما مأموریم به دستور تو دشمنانت را درهم بکوبیم». سپس شنید که آسمان‌ها و زمین وکوه‌ها و دریاها همه می‌گفتند: «خداوند به جهت عاجزبودن تو در مقابل کفّار به تو دستور پناهنده‌شدن به غار را نداده بلکه این امتحانی برای امّت و جداشدن زنان و مردان ناپاک از بندگان پاک است تا با صبر و بردباری تو این امر محقّق گردد، ای محمّد (صلی الله علیه و آله) هرکس به عهد با تو وفادار باشد پس با تو در درجات بهشت خواهد بود و هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است و در طبقات آتش جهنّم همنشین شیطان خواهد بود».

The Prophet (peace be upon him and his family): Allah revealed to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "O Muhammad (peace be upon him and his family), Allah the Most High sends His greetings to you and says that Abu Jahl and a group of Quraysh have plotted to kill you, so your Lord has commanded you to have Ali (peace be upon him) sleep in your bed." And He said: "The station of Ali (peace be upon him) is like the station of Isma'il (peace be upon him), the sacrifice, son of Ibrahim the Friend (peace be upon him), for he offers his own self as a ransom for your self and his soul as a shield for your soul, and Allah commands you to take Abu Bakr along with you." Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to Abu Bakr: "Do you wish to accompany me, given that you will be pursued just as I am pursued? And you will be known as the one who has borne this burden for me, and on this path you will be afflicted with all kinds of torment." Abu Bakr said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), if I were to live the lifespan of this world and throughout all of it be subjected to torment, and during that time death did not come to relieve me and I had no path to escape, and throughout that torment I held love for you in my heart, it would be sweeter to me than living in ease and comfort." "O Abu Bakr, whoever makes a covenant and does not break it, does not alter it, does not change it, and does not envy the one whom Allah has distinguished with preference — such a person is with us in the highest station of the hereafter. And you too, whenever you walk upon the way that your Lord is pleased with from you, and do not step onto a path that draws your Lord's wrath, and remain faithful to your covenant, on the Day of Resurrection you will be worthy of the wilayah (guardianship) and love of Allah, and deserving of companionship and accompaniment with us in the degrees of Paradise. O Abu Bakr, look." So he looked at the horizon of the sky and saw the keepers of Hell mounted on fiery horses, holding spears of fire in their hands, and each one was calling out: "O Muhammad (peace be upon him and his family), we are commanded to destroy your opponents..." Then he said: "Listen to the voice of the seas." And the seas were brought into his presence, and their waves cried out: "O Muhammad (peace be upon him and his family), we are commanded, at your order, to crush your enemies." Then he heard the heavens, the earth, the mountains and the seas all saying: "Allah did not command you to take refuge in the cave because of any inability of yours before the disbelievers; rather, it is a test for the ummah and to separate the impure women and men from the pure servants, so that through your patience and forbearance this matter may be realised. O Muhammad (peace be upon him and his family), whoever keeps his covenant with you will be with you in the degrees of Paradise, and whoever breaks it فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [breaks it only to the injury of his own soul], and he will be the companion of Satan in the layers of the Fire of Hell."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર વહી નાઝિલ કરી કે 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! ઉચ્ચ મરતબાવાળા અલ્લાહ તમને સલામ મોકલે છે અને ફરમાવે છે કે અબૂ જહલ અને કુરૈશના એક જૂથે એવી યોજના બનાવી છે કે તમને કત્લ કરી નાખે, તેથી તમારા પરવરદિગારે તમને હુકમ આપ્યો છે કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ને તમારા બિસ્તર પર સુવડાવો.' અને ફરમાવ્યું: 'અલી (અલયહિસ્સલામ)નો મરતબો ઇસ્માઇલ (અલયહિસ્સલામ) ઝબીહ ફરઝંદે ઇબ્રાહીમ ખલીલ (અલયહિસ્સલામ)ના મરતબા જેવો છે, કારણ કે તેઓ પોતાની જાત અને પોતાનો જીવ તમારી જાત અને તમારા જીવ પર ફિદા કરે છે, અને અલ્લાહ તમને હુકમ આપે છે કે અબૂ બક્રને તમારી સાથે લઈ જાઓ.' પછી રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ અબૂ બક્રને ફરમાવ્યું: 'શું તું મારી સાથે આવવા ઈચ્છે છે એ સ્થિતિમાં કે તારી પણ પૂછપરછ થશે જેમ મારી થાય છે? અને એ રીતે ઓળખાઈશ કે તું મારા માટે એક બોજો ઉઠાવી રહ્યો છે અને આ મુસાફરીમાં અનેક પ્રકારની યાતનાઓમાં ફસાઈ જઈશ.' અબૂ બક્રે કહ્યું: 'હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જો હું દુનિયાના આયુષ્ય જેટલું જીવું અને એની આખી મુદત દરમિયાન યાતનામાં ફસાયેલો રહું અને એ દરમિયાન મોત આવીને મને છોડાવી ન દે અને એમાંથી છૂટકારાનો કોઈ માર્ગ ન હોય, અને એ યાતના દરમિયાન દિલમાં આપની મુહબ્બત રાખું, તો એ મારા માટે નાઝ અને નેઅમતવાળી જિંદગી કરતાં વધુ ગમનારું છે.' 'હે અબૂ બક્ર! જે વ્યક્તિ કરાર બાંધે અને તેને ન તોડે, તેમાં કોઈ પરિવર્તન ન કરે, તેના પ્રતિજ્ઞાને ન બદલે, અને એવી વ્યક્તિ સાથે હસદ (ઈર્ષ્યા) ન કરે જેને અલ્લાહે ફઝીલત આપી છે, તો આવી વ્યક્તિ આખિરતના સર્વોચ્ચ મરતબાઓમાં અમારી સાથે હશે. અને તું પણ જ્યારે એ રીતે ચાલીશ જે તારા પરવરદિગારને પસંદ છે, અને એવા માર્ગ પર પગ નહીં મૂકે જે પરવરદિગારના ગઝબનું કારણ છે, અને પોતાના કરાર પર વફાદાર રહીશ, તો કયામતના દિવસે અલ્લાહની વિલાયત (વલી હોવાપણું) અને મુહબ્બતને લાયક હોઈશ અને જન્નતના દરજ્જાઓમાં અમારી સાથે સંગત અને સાથ પામવાને પાત્ર બનીશ. હે અબૂ બક્ર! જો.' પછી તેણે આસમાનની ક્ષિતિજ તરફ નજર કરી અને જોયું કે જહન્નમના માલિકો આગના ઘોડાઓ પર સવાર છે અને તેમના હાથોમાં આગના ભાલા છે અને દરેક પોકારી રહ્યો છે: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમે હુકમ પર છીએ કે તમારા વિરોધીઓને નાબૂદ કરી દઈએ...' પછી ફરમાવ્યું: 'દરિયાઓના અવાજને સાંભળ.' અને દરિયાઓ તે હઝરતની હાજરીમાં હાજર થયા અને તેમના મોજાઓએ પોકાર્યું: 'હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમે હુકમ પર છીએ કે તમારા આદેશથી તમારા દુશ્મનોને કચડી નાખીએ.' પછી તેણે સાંભળ્યું કે આસમાનો અને ઝમીન અને પહાડો અને દરિયાઓ બધા કહી રહ્યા હતા: 'અલ્લાહે કાફિરો સામે તમારી અસમર્થતાના કારણે તમને ગુફામાં પનાહ લેવાનો હુકમ નથી આપ્યો, બલ્કે આ ઉમ્મત માટે ઈમ્તિહાન છે અને પાક બંદાઓમાંથી નાપાક સ્ત્રીઓ અને પુરુષોને અલગ કરવા માટે છે જેથી તમારી ધીરજ અને સહનશીલતાથી આ કાર્ય પૂરું થાય. હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! જે તમારા સાથેના કરાર પર વફાદાર રહેશે તે તમારી સાથે જન્નતના દરજ્જાઓમાં હશે, અને જે પ્રતિજ્ઞા તોડશે, فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [ખરેખર તે પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે] અને તે જહન્નમની આગના ત્બકાઓમાં શેતાનનો સાથી હશે.'

#22 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ لَمَّا رَجَعَ الْأَمْرُ إِلَیْهِ أَمَرَ أَبَا الْهَیْثَمِ‌بْنَ‌التَّیِّهَانِ وَ عَمَّارَ‌بْنَ‌یَاسِرٍ وَ عُبَیْدَ اللَّهِ‌بْنَ‌أَبِی‌رَافِعٍ فَقَالَ اجْمَعُوا النَّاسَ ثُمَّ انْظُرُوا مَا فِی بَیْتِ مَالِهِمْ وَ اقْسِمُوا بَیْنَهُمْ بِالسَّوِیَّهًِْ فَوَجَدُوا نَصِیبَ کُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ ثَلَاثَهًَْ دَنَانِیرَ فَأَمَرَهُمْ یَقْعُدُونَ لِلنَّاسِ وَ یُعطُونَهُمْ قَالَ وَ أَخَذَ مِکْتَلَهُ وَ مِسْحَاتَهُ ثُمَّ انْطَلَقَ إِلَی بِئْرِ الْمَلِکِ یَعْمَلُ فِیهَا فَأَخَذَ النَّاسُ ذَلِکَ الْقِسْمَ حَتَّی بَلَغُوا الزُّبَیْرَ وَ طَلْحَهًَْ وَ عَبْدَ اللَّهِ‌بْنَ‌عُمَرَ أَمْسَکُوا بِأَیْدِیهِمْ وَ قَالُوا هَذَا مِنْکُمْ أَوْ مِنْ صَاحِبِکُمْ قَالُوا بَلْ هَذَا أَمْرُهُ لَا نَعْمَلُ إِلَّا بِأَمْرِهِ قَالُوا فَاسْتَأْذِنُوا لَنَا عَلَیْهِ قَالُوا مَا عَلَیْهِ إِذْنٌ هُوَ ذَا بِبِئْرِ الْمَلِکِ یَعْمَلُ فَرَکِبُوا دَوَابَّهُمْ حَتَّی جَاءُوا إِلَیْهِ فَوَجَدُوهُ فِی الشَّمْسِ وَ مَعَهُ أَجِیرٌ لَهُ یُعِینُهُ فَقَالُوا لَهُ إِنَّ الشَّمْسَ حَارَّهًٌْ فَارْتَفِعْ مَعَنَا إِلَی الظِّلِّ فَارْتَفَعَ مَعَهُمْ إِلَیْهِ فَقَالُوا لَهُ لَنَا قَرَابَهًٌْ مِنْ نَبِیِّ اللَّهِ وَ سَابِقَهًٌْ وَ جِهَادٌ إِنَّکَ أَعْطَیْتَنَا بِالسَّوِیَّهًِْ وَ لَمْ یَکُنْ عُمَرُ وَ لَا عُثْمَانُ یُعْطُونَنَا بِالسَّوِیَّهًِْ کَانُوا یُفَضِّلُونَنَا عَلَی غَیْرِنَا فَقَالَ عَلِیٌّ أَیُّهُمَا عِنْدَکُمْ أَفْضَلُ عُمَرُ أَوْ أَبُو بَکْرٍ قَالُوا أَبُو بَکْرٍ قَالَ فَهَذَا قَسْمُ أَبِی‌بَکْرٍ وَ إِلَّا فَدَعُوا أَبَا بَکْرٍ وَ غَیْرَهُ وَ هَذَا کِتَابُ اللَّهِ فَانْظُرُوا مَا لَکُمْ مِنْ حَقٍّ فَخُذُوهُ قَالَا فَسَابِقَتُنَا قَالَ أَنْتُمَا أَسْبَقُ مِنِّی بِسَابِقَتِی قَالُوا لَا قَالَا قَرَابَتُنَا بِالنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ أَ هِیَ أَقْرَبُ مِنْ قَرَابَتِی قَالُوا لَا قَالُوا فَجِهَادُنَا قَالَ أَعْظَمُ مِنْ جِهَادِی قَالُوا لَا قَالَ فَوَ اللَّهِ مَا أَنَا فِی هَذَا الْمَالِ وَ أَجِیرِی هَذَا إِلَّا بِمَنْزِلَهًٍْ سَوَاءٍ قَالَا أَ فَتَأْذَنُ لَنَا فِی الْعُمْرَهًِْ قَالَ مَا الْعُمْرَهًَْ تُرِیدَانِ وَ إِنِّی لَأَعْلَمُ أَمْرَکُمْ وَ شَأْنَکُمْ فَاذْهَبَا حَیْثُ شِئْتُمَا فَلَمَّا وَلَّیَا قَالَ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ.

امام علی (علیه السلام)- روایت شده است که: وقتی که خلافت ظاهری به علی (علیه السلام) رسید، به ابوالهیثم و عمّاریاسر و عبداللَّه‌بن‌ابی رافع دستور داد که مردم را جمع کنند و به حساب بیت المال برسند. و آن را بین مردم به‌طور مساوی تقسیم نمایند. آن‌ها حساب کردند و دیدند که به هرکس سه دینار می‌رسد. حضرت فرمود: «بنشینید و بین مردم تقسیم کنید». امّا خود حضرت، زنبیل و بیلش را برداشت و روانه‌ی زمین بایری شد تا در آنجا کار کند. هرکس سهم خود را گرفت تا اینکه نوبت به طلحه و زبیر و عبداللَّه‌بن‌عمر رسید. آن‌ها نگرفتند و گفتند: «خودتان این‌گونه تقسیم می‌کنید یا به دستور علی (علیه السلام) است»؟ گفتند: «علی (علیه السلام) این‌گونه دستور داده است و ما بدون اجازه او کاری انجام نمی‌دهیم». گفتند: «پس از او اذن بگیرید تا ما پیش او برویم». گفتند: «او در صحراست و کار می‌کند. سوار چهار پایان خود شدند و رفتند و حضرت را درحالی‌که زیر آفتاب سوزان کار می‌کرد و یک‌نفر نیز او را کمک می‌نمود، یافتند». گفتند: «نور و گرمای خورشید ما را اذیت می‌کند بیا در سایه با تو حرف بزنیم». حضرت با آن‌ها به زیر سایه‌ای رفت و آن‌ها گفتند: «ما از نزدیکان پیامبر (صلی الله علیه و آله) هستیم و در جهاد در راه خدا سابقه‌ی طولانی داریم، چرا در تقسیم بیت المال، ما را با دیگران مساوی قرار می‌دهی؟! عمر و عثمان این‌گونه عمل نمی‌کردند. و ما را بر دیگران برتری می‌دادند»! حضرت پرسید: «ابوبکر افضل است یا عمر»؟. گفتند: «ابوبکر»! حضرت فرمود: «من مثل ابوبکر با شما رفتار کردم و اگر او را نیز نمی‌پذیرید به قرآن نگاه کنید و طبق آن، حق خود را بگیرید». گفتند: «ما در اسلام سابقه داریم». حضرت فرمود: «آیا سابقه‌ی شما از من زیادتر است»؟. گفتند: «نه». دوباره گفتند: «ما از خویشان پیامبر (صلی الله علیه و آله) هستیم». حضرت فرمود: «آیا خویشاوندی شما به پیامبر (صلی الله علیه و آله) از من نزدیک‌تر است». گفتند: «نه». باز هم آنان گفتند: «ما در راه خدا جهاد کردیم». امام پرسید: «آیا بیشتر از من جهاد کرده‌اید»؟. گفتند: «نه». حضرت فرمود: «من و این کارگر، در استفاده از بیت المال مساوی هستیم». طلحه و زبیر گفتند: «پس اجازه بده ما به عمره برویم»!. حضرت فرمود: «شما به عمره نمی‌روید؛ من از نیّت شما آگاهم. هرجا می‌خواهید بروید»!. وقتی که رفتند، حضرت فرمود: «هرکس بیعت خود را بشکند به ضرر خودش تمام می‌شود».

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated that when the outward caliphate came to Ali (peace be upon him), he ordered Abu al-Haytham, Ammar ibn Yasir and Abdullah ibn Abi Rafi' to gather the people and take account of the treasury (Bayt al-Mal) and divide it among the people equally. They took the account and found that each person's share came to three dinars. The Imam said: "Sit down and distribute it among the people." But the Imam himself took up his basket and shovel and set off to a piece of barren land to work there. Each person took his share until it came the turn of Talha, Zubayr and Abdullah ibn Umar. They did not take it and said: "Are you distributing it this way on your own, or is it by the order of Ali (peace be upon him)?" They said: "Ali (peace be upon him) has commanded it this way, and we do not do anything without his permission." They said: "Then seek permission from him for us so we may go to him." They said: "He is out in the open country working." They mounted their beasts and went, and they found the Imam working under the burning sun with one man helping him. They said: "The light and heat of the sun distress us; come into the shade so we may speak with you." The Imam went with them into the shade, and they said: "We are close relatives of the Prophet (peace be upon him and his family) and we have a long record in jihad in the way of Allah. Why in the distribution of the treasury do you set us equal with others?! Umar and Uthman did not act this way. They gave us preference over others!" The Imam asked: "Is Abu Bakr more excellent, or Umar?" They said: "Abu Bakr!" The Imam said: "I have dealt with you the way Abu Bakr did, and if you will not accept even him, then look into the Qur'an and take your right according to it." They said: "We have precedence in Islam." The Imam said: "Is your precedence greater than mine?" They said: "No." Again they said: "We are of the kin of the Prophet (peace be upon him and his family)." The Imam said: "Is your kinship to the Prophet (peace be upon him and his family) closer than mine?" They said: "No." Yet again they said: "We have waged jihad in the way of Allah." The Imam asked: "Have you waged more jihad than I have?" They said: "No." The Imam said: "This labourer and I are equal in the use of the treasury." Talha and Zubayr said: "Then give us permission to go for the Umrah!" The Imam said: "You are not going for the Umrah; I am aware of your intention. Go wherever you wish!" When they had left, the Imam said: "Whoever breaks his pledge, it turns only to the injury of his own self."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): રિવાયત થયું છે કે: જ્યારે ઝાહેરી ખિલાફત અલી (અલયહિસ્સલામ) સુધી પહોંચી, ત્યારે તમે અબુલહયસમ, અમ્માર બિન યાસિર અને અબ્દુલ્લાહ બિન અબી રાફેને હુકમ આપ્યો કે લોકોને ભેગા કરો અને બયતુલમાલનો હિસાબ કરો અને તેને લોકો વચ્ચે સમાન રીતે વહેંચી દો. તેઓએ હિસાબ કર્યો અને જોયું કે દરેક વ્યક્તિને ત્રણ દીનાર મળે છે. હઝરતે ફરમાવ્યું: "બેસો અને લોકો વચ્ચે વહેંચો." પરંતુ ખુદ હઝરતે પોતાનો ટોપલો અને પાવડો ઉપાડ્યો અને એક ઉજ્જડ જમીન તરફ ચાલ્યા ગયા જેથી ત્યાં કામ કરે. દરેક વ્યક્તિએ પોતાનો ભાગ લીધો, ત્યાં સુધી કે તલ્હા, ઝુબૈર અને અબ્દુલ્લાહ બિન ઉમરનો વારો આવ્યો. તેઓએ ન લીધું અને કહ્યું: "શું તમે પોતે આ રીતે વહેંચો છો કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ના હુકમથી છે?" તેઓએ કહ્યું: "અલી (અલયહિસ્સલામ)એ આ રીતે હુકમ આપ્યો છે અને અમે તેમની ઇજાઝત વગર કોઈ કામ કરતા નથી." તેઓએ કહ્યું: "તો તેમની પાસેથી ઇજાઝત લો કે અમે તેમની પાસે જઈએ." તેઓએ કહ્યું: "તેઓ ખુલ્લા મેદાનમાં છે અને કામ કરી રહ્યા છે." તેઓ પોતાની સવારીઓ પર બેસીને ગયા અને હઝરતને એવી હાલતમાં જોયા કે તમે તપતા સૂરજની નીચે કામ કરી રહ્યા હતા અને એક વ્યક્તિ પણ તમને મદદ કરી રહ્યો હતો. તેઓએ કહ્યું: "સૂરજની રોશની અને ગરમી અમને તકલીફ આપે છે, છાયામાં આવો જેથી અમે તમારી સાથે વાત કરીએ." હઝરત તેમની સાથે એક છાયા હેઠળ ગયા અને તેઓએ કહ્યું: "અમે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના નજીકના સગાઓમાંથી છીએ અને અલ્લાહના માર્ગમાં જિહાદમાં અમારી લાંબી સાબેકા છે, બયતુલમાલની વહેંચણીમાં તમે અમને બીજા સાથે સમાન કેમ રાખો છો?! ઉમર અને ઉસ્માન આ રીતે વર્તન કરતા ન હતા. તેઓ અમને બીજા પર પ્રાધાન્ય આપતા હતા!" હઝરતે પૂછ્યું: "અબૂબક્ર અફઝલ છે કે ઉમર?" તેઓએ કહ્યું: "અબૂબક્ર!" હઝરતે ફરમાવ્યું: "મેં તમારી સાથે અબૂબક્ર જેવો વ્યવહાર કર્યો છે અને જો તમે તેને પણ સ્વીકારતા નથી તો કુરઆન તરફ જુઓ અને તેના મુજબ પોતાનો હક લો." તેઓએ કહ્યું: "અમારી ઇસ્લામમાં સાબેકા છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "શું તમારી સાબેકા મારાથી વધારે છે?" તેઓએ કહ્યું: "ના." ફરી તેઓએ કહ્યું: "અમે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સગાઓમાંથી છીએ." હઝરતે ફરમાવ્યું: "શું પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે તમારી સગાઈ મારાથી નજીકની છે?" તેઓએ કહ્યું: "ના." ફરી પણ તેઓએ કહ્યું: "અમે અલ્લાહના માર્ગમાં જિહાદ કર્યો છે." ઇમામે પૂછ્યું: "શું તમે મારાથી વધારે જિહાદ કર્યો છે?" તેઓએ કહ્યું: "ના." હઝરતે ફરમાવ્યું: "હું અને આ મજૂર, બયતુલમાલના ઉપયોગમાં સમાન છીએ." તલ્હા અને ઝુબૈરે કહ્યું: "તો અમને ઉમરહ પર જવાની ઇજાઝત આપો!" હઝરતે ફરમાવ્યું: "તમે ઉમરહ પર જવાના નથી; હું તમારી નિય્યતથી વાકેફ છું. જ્યાં જવા માગો ત્યાં જાઓ!" જ્યારે તેઓ ગયા, હઝરતે ફરમાવ્યું: "જે કોઈ પોતાની બયઅત તોડે છે તે તેના પોતાના જ નુકસાનમાં પરિણમે છે."

#23 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

کَتَبَ أمیرالمؤمنین (علیه السلام) کِتَاباً بَعْدَ مُنْصَرَفِهِ مِنَ النَّهْرَوَانِ وَ أَمَرَ أَنْ یُقْرَأَ عَلَی النَّاس فَکَانَ أَوَّلُ مَنْ بَایَعَنِی طَلْحَهًَْ وَ الزُّبَیْرَ فَقَالَا نُبَایِعُکَ عَلَی أَنَّا شُرَکَاؤُکَ فِی الْأَمْرِ فَقُلْتُ لَا وَ لَکِنَّکُمَا شُرَکَائِی فِی الْقُوَّهًِْ وَ عَوْنَایَ فِی الْعَجْزِ فَبَایَعَانِی عَلَی هَذَا الْأَمْرِ وَ لَوْ أَبَیَا لَمْ أُکْرِهْهُمَا کَمَا لَمْ أُکْرِهْ غَیْرَهُمَا وَ کَانَ طَلْحَهًُْ یَرْجُو الْیَمَنَ وَ الزُّبَیْرُ یَرْجُو الْعِرَاقَ فَلَمَّا عَلِمَا أَنِّی غَیْرُ مُوَلِّیهِمَا اسْتَأْذَنَانِی لِلْعُمْرَهًِْ یُرِیدَانِ الْغَدْرَ فَأَتَیَا عَائِشَهًَْ وَ اسْتَخَفَّاهَا مَعَ کُلِّ شَیْءٍ فِی نَفْسِهَا عَلَیَّ وَ النِّسَاءُ نَوَاقِصُ الْإِیمَانِ نَوَاقِصُ الْعُقُولِ نَوَاقِصُ الْحُظُوظِ فَأَمَّا نُقْصَانُ إِیمَانِهِنَّ فَقُعُودُهُنَّ عَنِ الصَّلَاهًِْ وَ الصِّیَامِ فِی أَیَّامِ حَیْضِهِنَّ وَ أَمَّا نُقْصَانُ عُقُولِهِنَّ فَلَا شَهَادَهًَْ لَهُنَّ إِلَّا فِی الدَّیْنِ وَ شَهَادَهًُْ امْرَأَتَیْنِ بِرَجُلٍ وَ أَمَّا نُقْصَانُ حُظُوظِهِنَّ فَمَوَارِیثُهُنَّ عَلَی الْأَنْصَافِ مِنْ مَوَارِیثِ الرِّجَالِ وَ قَادَهُمَا عُبَیْدُ اللَّهِ‌بْنُ‌عَامِرٍ إِلَی الْبَصْرَهًِْ وَ ضَمِنَ لَهُمَا الْأَمْوَالَ وَ الرِّجَالَ فَبَیْنَمَا هُمَا یَقُودَانِهَا إِذْ هِیَ تَقُودُهُمَا فَاتَّخَذَاهَا فِئَهًًْ یُقَاتِلَانِ دُونَهَا فَأَیُّ خَطِیئَهًٍْ أَعْظَمُ مِمَّا أَتَیَا إِخْرَاجِهِمَا زَوْجَهًَْ رسول الله (صلی الله علیه و آله) مِنْ بَیْتِهَا فَکَشَفَا عَنْهَا حِجَاباً سَتَرَهُ اللَّهُ عَلَیْهَا وَ صَانَا حَلَائِلَهُمَا فِی بُیُوتِهِمَا وَ لَا أَنْصَفَا اللَّهَ وَ لَا رَسُولَهُ مِنْ أَنْفُسِهِمَا ثَلَاثُ خِصَالٍ مَرْجِعُهَا عَلَی النَّاسِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْیُکُمْ عَلی أَنْفُسِکُمْ وَ قَالَ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ قَالَ لا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ فَقَدْ بَغَیا علی (علیه السلام) وَ نَکَثَا بَیْعَتِی وَ مَکَرَا بِی.

امام علی (علیه السلام)- امیرمؤمنان (علیه السلام) پس از بازگشت از نهروان نامه‌ای نگاشت و فرمان داد بر مردم بخوانند ... نخستین بیعت‌کنندگان «طلحه» و «زبیر» بودند و گفتند با تو بیعت می‌کنیم به‌شرط آنکه در کار خلافت شریک تو باشیم. گفتم: «نه، امّا در قوّت و نیروی کار با من شریک باشید و درحال ناتوانی یار و مددکار من». به این شرط بیعت کردند و اگر خودداری می‌کردند وادارشان نمی‌کردم همان‌طور که هیچ‌کس دیگر را وادار به بیعت نکردم. «طلحه» امید داشت به حکومت «یمن» برسد و «زبیر» به حکومت «عراق»، هنگامی‌که دانستند به آنان حکومت نخواهم داد به بهانه‌ی «عمره» رخصت سفر خواستند درحقیقت قصدشان نیرنگ و حیله‌گری بود. سپس به «عایشه» پیوستند و او را که دل از دشمنی من انباشته بود به جنگ با من برانگیختند. «عبداللَّه‌بن‌عامر» آن‌ها را به بصره کشانید و تعهّد کرد که مال و مرد جنگجو در اختیارشان بگذارد عایشه آن‌ها را می‌کشاند و آن‌ها عایشه را. عایشه را پناهگاه خود و آلت دست خود قرار دادند و در پیرامون او به جنگ پرداختند. چه گناهی سهمگین‌تر ازین که زنان خود را در خانه محفوظ نگاه داشتند امّا حرم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را از خانه بیرون کشیدند و حجاب او را که خدای تعالی بر او پوشانده است برداشتند: سه خصلت است که بازگشت نتایج آن عاید عامل آن گردد. نخست آنکه خدای تعالی می‌فرماید: ای مردم! ستم‌های شما، به زیان خود شماست!. ( یونس/۱۰ ) دوّم؛ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ. سوّم؛ امّا این نیرنگ‌ها تنها دامان صاحبانش را می‌گیرد. ( فاطر/۴۳ ) اینک بنگرید که آن دو در مقابل من سرکشی کردند و بیعت مرا شکستند و به نیرنگ دست زدند.

Imam Ali (peace be upon him): Amir al-Mu'minin (peace be upon him), after his return from Nahrawan, wrote a letter and ordered that it be read out to the people ... The first to pledge allegiance were Talha and Zubayr, and they said, "We pledge allegiance to you on the condition that we are your partners in the affair of the caliphate." I said, "No, but be my partners in strength and in bearing the load of the work, and my helpers and supporters in times of weakness." On this condition they pledged allegiance, and had they refused I would not have compelled them, just as I compelled no one else to pledge allegiance. Talha was hoping to obtain the governorship of Yemen, and Zubayr the governorship of Iraq. When they realised that I would not give them any governorship, they sought leave to travel under the pretext of ʿumrah, though in truth their intent was deceit and treachery. They then joined ʿA'isha and, since her heart was already filled with enmity towards me, they roused her to war against me. ʿUbaydullah ibn ʿAmir drew them to Basra and undertook to place wealth and fighting men at their disposal. ʿA'isha was leading them and they were leading her. They made her their refuge and their instrument, and fought around her. What sin is graver than this — that they kept their own women safe within their homes, yet dragged the wife of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) out of her house and stripped away the veil which Allah the Exalted had drawn over her? There are three traits whose consequences return upon the one who commits them. First, Allah the Exalted says: "O people! Your rebellions are only against your own selves." (Yunus/10). Second: فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [So whoever breaks (his pledge), he breaks it only to the injury of his own soul]. Third: "But the evil plot only ensnares its own authors." (Fatir/43). Now see how those two rebelled against me, broke their pledge of allegiance to me, and resorted to treachery.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) એ નહરવાનથી પાછા ફર્યા બાદ એક પત્ર લખ્યો અને હુકમ આપ્યો કે તેને લોકોની સામે વાંચવામાં આવે ... પ્રથમ બયઅત કરનારાઓ "તલ્હા" અને "ઝુબૈર" હતા અને તેમણે કહ્યું કે અમે તમારી સાથે એ શરતે બયઅત કરીએ છીએ કે ખિલાફતના કાર્યમાં તમારા ભાગીદાર હોઈએ. મેં કહ્યું: "ના, પરંતુ કાર્યની તાકાત અને શક્તિમાં મારા ભાગીદાર બનો અને નબળાઈની અવસ્થામાં મારા સહાયક અને મદદગાર બનો." આ શરત પર તેમણે બયઅત કરી અને જો તેમણે ઇનકાર કર્યો હોત તો હું તેમને મજબૂર ન કરત, જેમ મેં બીજા કોઈને પણ બયઅત માટે મજબૂર ન કર્યા. "તલ્હા" ને "યમન" ની હકૂમત મળવાની આશા હતી અને "ઝુબૈર" ને "ઇરાક" ની હકૂમતની. જ્યારે તેમને ખબર પડી કે હું તેમને હકૂમત નહીં આપું, તો "ઉમરહ" ના બહાના હેઠળ સફરની રજા માંગી, વાસ્તવમાં તેમનો ઇરાદો છળ અને દગાબાજી હતો. પછી તેઓ "આયશા" ને જઈને મળ્યા અને તેને, જેનું દિલ મારી દુશ્મનીથી ભરેલું હતું, મારી સાથે યુદ્ધ કરવા માટે ઉશ્કેરી. "અબ્દુલ્લાહ બિન આમિર" તેમને બસરા સુધી લઈ ગયો અને વચન આપ્યું કે માલ અને લડવૈયા માણસો તેમના હવાલે કરશે. આયશા તેમને દોરી રહી હતી અને તેઓ આયશાને. તેમણે આયશાને પોતાનો આશ્રય અને પોતાનું સાધન બનાવ્યું અને તેની આસપાસ યુદ્ધ કર્યું. આનાથી મોટો ગુનાહ કયો હોઈ શકે કે તેમણે પોતાની સ્ત્રીઓને ઘરમાં સુરક્ષિત રાખી પરંતુ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની હરમને ઘરમાંથી બહાર કાઢી અને તે પરદો જે અલ્લાહ તઆલા એ તેમના પર ઢાંક્યો હતો તેને હટાવ્યો. ત્રણ ખસલતો છે જેની અસર તેના કરનાર પર જ પાછી આવે છે. પહેલી એ કે અલ્લાહ તઆલા ફરમાવે છે: હે લોકો! તમારો ઝુલ્મ તમારા પોતાના જ નુકસાનમાં છે! (યુનુસ/૧૦). બીજી; فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [તો જે પણ બયઅત તોડે છે તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાનમાં તોડે છે]. ત્રીજી; પરંતુ આ છળકપટ ફક્ત તેના કરનારને જ ઘેરી લે છે. (ફાતિર/૪૩). હવે જુઓ કે તે બંનેએ મારી સામે સરકશી કરી અને મારી બયઅતને તોડી અને છળનો સહારો લીધો.

#24 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ اللَّهِ لَقَدْ خَرَجَ آدَمُ مِنَ الدُّنْیَا وَ قَدْ عَاهَدَ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَلَدِهِ شَیْثٍ فَمَا وُفِیَ لَهُ وَ لَقَدْ خَرَجَ نُوحٌ (علیه السلام) مِنَ الدُّنْیَا وَ قَدْ عَاهَدَ قَوْمَهُ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَصِیِّهِ سَامٍ فَمَا وَفَتْ أُمَّتُهُ وَ لَقَدْ خَرَجَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) مِنَ الدُّنْیَا وَ عَاهَدَ قَوْمَهُ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَصِیِّهِ إِسْمَاعِیلَ فَمَا وَفَتْ أُمَّتُهُ وَ لَقَدْ خَرَجَ موسی (علیه السلام) مِنَ الدُّنْیَا وَ عَاهَدَ قَوْمَهُ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَصِیِّهِ یُوشَعَ‌بْنِ‌نُونٍ (علیه السلام) فَمَا وَفَتْ أُمَّتُهُ وَ لَقَدْ رُفِعَ عِیسَی‌بْنُ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) إِلَی السَّمَاءِ وَ قَدْ عَاهَدَ قَوْمَهُ عَلَی الْوَفَاءِ لِوَصِیِّهِ شَمْعُونَ‌بْنِ‌حَمُّونَ (علیه السلام) الصَّفَا فَمَا وَفَتْ أُمَّتُهُ وَ إِنِّی مُفَارِقُکُمْ عَنْ قَرِیبٍ وَ خَارِجٌ مِنْ بَیْنِ أَظْهُرِکُمْ وَ قَدْ عَهِدْتُ إِلَی أُمَّتِی فِی عَهْدِ علی‌بن‌أبی‌طالب (علیه السلام) وَ إِنَّهَا لَرَاکِبَهًٌْ سَنَنَ مَنْ قَبْلَهَا مِنَ الْأُمَمِ فِی مُخَالَفَهًِْ وَصِیِّی وَ عِصْیَانِهِ أَلَا وَ إِنِّی مُجَدِّدٌ عَلَیْکُمْ عَهْدِی فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) گوید: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: وقتی خداوند تبارک‌وتعالی آیه: و به پیمانی که با من بسته‌اید وفا کنید، تا من نیز به پیمان شما وفا کنم. [و در راه انجام وظیفه، و عمل به پیمان‌ها] تنها از من بترسید!. ( بقر ه/۴۰ ) را نازل ساخت. پیغمبر خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «به خدا سوگند؛ حضرت آدم (علیه السلام) از دار دنیا رفت، درحالی‌که با قومش پیمان بسته بود تا به فرزندش شیث وفادار بمانند، و به آن وفا نکردند، و حضرت نوح (علیه السلام) چشم از جهان پوشید و با قومش برای وصیّش سام وفادار باشند، امّتش وفا نکردند، و حضرت ابراهیم (علیه السلام) دار دنیا را وداع گفت و از قومش بر وفادارماندن به وصیّش، اسماعیل (علیه السلام) پیمان گرفت، امّتش انجام ندادند، حضرت موسی (علیه السلام) از دنیا رفت درحالی‌که با قومش عهد بسته بود به وفا با وصیّش یوشع‌بن‌نون (علیه السلام)، امّتش به آن وفا نکردند، و حضرت عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) به آسمان بالابرده شد و میثاق بست با قومش بر وفادارماندن به وصیّش شمعون‌بن‌حمون صفا، [ولی] امّتش وفا نکردند، و من نیز به‌زودی از شما جدا خواهم شد و از میان شما می‌روم و به ملکوت اعلی خواهم پیوست، و به تحقیق عهد کردم با امّتم درباره‌ی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)، و او هم به سرنوشت اوصیاء پیامبران پیشین از جانب امّتشان دچار خواهد شد، با وصیّ من مخالفت خواهند ورزید، و نافرمانیش خواهند کرد، آگاه باشید! عهدم را درباره‌ی علی (علیه السلام) بار دیگر به شما ابلاغ می‌نمایم. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) said: The Prophet (peace be upon him and his family) said: When Allah the Blessed and Exalted revealed the verse: "And fulfill the covenant you have made with Me, so that I too may fulfill My covenant with you. [And in carrying out your duty and acting upon the covenants] fear only Me!" (al-Baqarah/40), the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "By Allah! Adam (peace be upon him) departed from this world, having taken a covenant from his people that they would remain loyal to his son Shith, but they did not fulfill it. And Nuh (peace be upon him) closed his eyes to this world having covenanted with his people to be loyal to his successor Sam, but his community did not fulfill it. And Ibrahim (peace be upon him) bade farewell to this world and took a covenant from his people to remain loyal to his successor Ismail (peace be upon him), but his community did not carry it out. Musa (peace be upon him) departed from this world having taken a covenant with his people to be loyal to his successor Yusha ibn Nun (peace be upon him), but his community did not fulfill it. And Isa ibn Maryam (peace be upon him) was raised to the heavens and had taken a pact with his people to remain loyal to his successor Sham'un ibn Hammun al-Safa, [but] his community did not fulfill it. And I too will soon part from you and depart from among you and will join the highest realm, and indeed I have taken a covenant with my community concerning Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). And he too will meet the same fate at the hands of his community as the successors of the earlier prophets: they will oppose my successor and disobey him. Be aware! I convey to you once again my covenant concerning Ali (peace be upon him). فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [So whoever breaks (his pledge), breaks it only to the injury of his own soul]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: જ્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ આ આયત નાઝિલ કરી: "અને મારી સાથે કરેલા વચનને પૂરું કરો, જેથી હું પણ તમારા વચનને પૂરું કરું. [અને ફરજ બજાવવા તથા વચનો પર અમલ કરવામાં] ફક્ત મારાથી જ ડરો!" (સૂરએ બકરહ/૪૦), તો પયગંબર ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ! હઝરત આદમ (અલયહિસ્સલામ) દુનિયામાંથી ગયા એ સ્થિતિમાં કે તેમણે પોતાની કૌમ સાથે વચન લીધું હતું કે તેમના પુત્ર શીસ પ્રત્યે વફાદાર રહે, પરંતુ તેઓએ તે વચનનું પાલન ન કર્યું; અને હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામે) જગતથી આંખ મીંચી લીધી અને પોતાની કૌમ પાસેથી પોતાના વસી સામ પ્રત્યે વફાદાર રહેવાનું વચન લીધું, પરંતુ તેમની ઉમ્મતે વફા ન કરી; અને હઝરત ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામે) દુનિયાને અલવિદા કહ્યું અને પોતાની કૌમ પાસેથી પોતાના વસી ઇસ્માઈલ (અલયહિસ્સલામ) પ્રત્યે વફાદાર રહેવાનું વચન લીધું, પરંતુ તેમની ઉમ્મતે તેનું પાલન ન કર્યું; હઝરત મૂસા (અલયહિસ્સલામ) દુનિયામાંથી ગયા એ સ્થિતિમાં કે તેમણે પોતાની કૌમ સાથે પોતાના વસી યૂશા બિન નૂન (અલયહિસ્સલામ) પ્રત્યે વફાદારીનું વચન લીધું હતું, પરંતુ તેમની ઉમ્મતે તેનું પાલન ન કર્યું; અને હઝરત ઈસા બિન મરયમ (અલયહિસ્સલામ)ને આસમાન પર ઉઠાવી લેવામાં આવ્યા અને તેમણે પોતાની કૌમ સાથે પોતાના વસી શમઊન બિન હમ્મૂન સફા પ્રત્યે વફાદાર રહેવાનો કરાર કર્યો હતો, [પરંતુ] તેમની ઉમ્મતે વફા ન કરી; અને હું પણ જલ્દી જ તમારાથી જુદો પડી જઈશ અને તમારી વચ્ચેથી જઈશ અને મલકૂતે આલા સાથે મળી જઈશ, અને ખરેખર મેં પોતાની ઉમ્મત સાથે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) વિશે વચન લીધું છે, અને તેઓ પણ પોતાની ઉમ્મત તરફથી પહેલાના પયગંબરોના અવસિયાઓ જેવી જ ભાગ્યની સ્થિતિમાં આવી પડશે; મારા વસી સાથે વિરોધ કરશે અને તેમની નાફરમાની કરશે. ખબરદાર રહો! અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે મારો કરાર ફરીથી તમને પહોંચાડું છું. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [તો જે પોતાનું વચન તોડે છે, તે ફક્ત પોતાની જ હાનિ માટે તોડે છે]."

#25 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

دَعَا الْحُسَیْنُ (علیه السلام) بِدَوَاهًٍْ وَ بَیْضَاءَ وَ کَتَبَ إِلَی أَشْرَافِ الْکُوفَهًِْ مِمَّنْ کَانَ یَظُنُّ أَنَّهُ عَلَی رَأْیِهِ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ مِنَ الْحُسَیْنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) إِلَی سُلَیْمَانَ‌بْنِ‌صُرَدٍ وَ الْمُسَیَّبِ‌بْنِ‌نَجَبَهًَْ وَ رِفَاعَهًَْ‌بْنِ‌شَدَّادٍ وَ عَبْدِ اللَّهِ‌بْنِ‌وَالٍ وَ جَمَاعَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رسول الله (صلی الله علیه و آله) قَدْ قَالَ فِی حَیَاتِهِ مَنْ رَأَی سُلْطَاناً جَائِراً مُسْتَحِلًّا لِحُرُمِ اللَّهِ نَاکِثاً لِعَهْدِ اللَّهِ مُخَالِفاً لِسُنَّهًِْ رسول الله (صلی الله علیه و آله) یَعْمَلُ فِی عِبَادِ اللَّهِ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوَانِ ثُمَّ لَمْ یُغَیِّرْ بِقَوْلٍ وَ لَا فِعْلٍ کَانَ حَقِیقاً عَلَی اللَّهِ أَنْ یُدْخِلَهُ مَدْخَلَهُ وَ قَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ قَدْ لَزِمُوا طَاعَهًَْ الشَّیْطَانِ وَ تَوَلَّوْا عَنْ طَاعَهًِْ الرَّحْمَنِ وَ أَظْهَرُوا الْفَسَادَ وَ عَطَّلُوا الْحُدُودَ وَ اسْتَأْثَرُوا بِالْفَیْءِ وَ أَحَلُّوا حَرَامَ اللَّهِ وَ حَرَّمُوا حَلَالَهُ وَ إِنِّی أَحَقُّ بِهَذَا الْأَمْرِ لِقَرَابَتِی مِنْ رسول الله (صلی الله علیه و آله) وَ قَدْ أَتَتْنِی کُتُبُکُمْ وَ قَدِمَتْ عَلَیَّ رُسُلُکُمْ بِبَیْعَتِکُمْ أَنَّکُمْ لَا تُسَلِّمُونِّی وَ لَا تَخْذُلُونِّی فَإِنْ وَفَیْتُمْ لِی بِبَیْعَتِکُمْ فَقَدْ أُصِبْتُمْ حَظَّکُمْ وَ رُشْدَکُمْ وَ نَفْسِی مَعَ أَنْفُسِکُمْ وَ أَهْلِی وَ وُلْدِی مَعَ أَهَالِیکُمْ وَ أَوْلَادِکُمْ فَلَکُمْ بِی أُسْوَهًٌْ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ نَقَضْتُمْ عُهُودَکُمْ وَ خَلَعْتُمْ بَیْعَتَکُمْ فَلَعَمْرِی مَا هِیَ مِنْکُمْ بِنُکْرٍ لَقَدْ فَعَلْتُمُوهَا بِأَبِی وَ أَخِی وَ ابْنِ عَمِّی وَ الْمَغْرُورُ مَنِ اغْتَرَّ بِکُمْ فَحَظَّکُمْ أَخْطَأْتُمْ وَ نَصِیبَکُمْ ضَیَّعْتُمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ سَیُغْنِی اللَّهُ عَنْکُمْ وَ السَّلَامُ.

امام حسین (علیه السلام)- امام حسین (علیه السلام) پس از نزول به کربلا دوات و کاغذ خواست و نامه‌ای برای اشراف کوفه که گمان می‌کرد موافق با آن حضرت هستند، نوشت. مضمون آن نامه این است: [نامه‌ی امام به کوفیان پس از نزول در سرزمین کربلا] بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم از حسین‌بن‌علی به‌سوی سلیمان‌بن‌صرد، مسیب‌بن‌نجبه، رفاعهًْ‌بن‌شداد عبد اللَّه‌بن‌وائل و گروهی از مؤمنین. امّا بعد؛ شما می‌دانید که پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) در زمان زندگی خود فرمود: کسی که سلطان ستم‌کیشی را که حرام خدا را حلال بداند، عهد و پیمان خدا را بشکند، مخالف سنّت رسول اللَّه (صلی الله علیه و آله) باشد، در میان مردم با گناه و عدوان رفتار نماید، سپس قول و رفتار خود را تغییر ندهد خدا حق دارد که وی را هم در جایگاهی نظیر جایگاه او داخل کند. شما می‌دانید این گروه اطاعت شیطان را لازم می‌دانند و از طاعت خدای رحمان روگردان شده‌اند، فتنه و فساد را ظاهر حدود و احکام خدا را تعطیل نموده‌اند، حقّ فقراء را می‌بلعند، حرام خدا را حلال و حلال خدا را حرام کرده‌اند من ازاین‌جهت به مقام خلافت احق و اولی می‌باشم چون به پیغمبر خدا (صلی الله علیه و آله) نزدیک‌ترم. نامه‌های شما به من رسید، فرستادگان شما بیعت‌های شما را به من رساندند که مرا تسلیم دشمن نکنید و رها ننمایید. اگر شما به بیعت خود وفا کنید بهره و هدایت خود را یافته‌اید. جان من با جان شما اهل و فرزندان من با اهل و فرزندان شما خواهد بود. شما به من تأسّی نمایید اگر شما این مطالب را گوش نکنید، عهد و پیمان خود را بشکنید، بیعت خود را خلع نمایید به جان خودم که این اعمال از شما استبعادی ندارد، زیرا شما این‌گونه بی‌وفایی‌ها را با پدر و برادر و پسر عمویم مسلّ کردید. کسی که به شما مغرور شود فریب خواهد خورد. شما درباره‌ی حظ و بهره‌ی خود خطا کردید، و نصیب خویشتن را ضایع نمودید. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ. به‌زودی خدا مرا از شما بی‌نیاز خواهد کرد. و السّلام.

Imam Husayn (peace be upon him): After descending at Karbala, Imam Husayn (peace be upon him) called for an inkwell and paper, and wrote a letter to the nobles of Kufa whom he supposed to be in agreement with him. The content of the letter is this: [The Imam's letter to the Kufans after descending in the land of Karbala] بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم [In the name of Allah, the All-Merciful, the Ever-Merciful]. From Husayn ibn Ali to Sulayman ibn Surad, al-Musayyab ibn Najaba, Rifa'a ibn Shaddad, Abd Allah ibn Wa'il, and a group of the believers. To proceed: you know that the Prophet of Islam (peace be upon him and his family) said during his lifetime: 'Whoever sees a tyrannical ruler who deems what Allah has forbidden to be lawful, breaks the covenant of Allah, opposes the Sunnah of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and conducts himself among the people with sin and enmity, then does not alter that by word or deed, Allah has the right to place him in a station like his.' You know that this group has committed themselves to obeying Satan and have turned away from the obedience of the All-Merciful, have made manifest sedition and corruption, have suspended the bounds and rulings of Allah, devour the right of the poor, have made lawful what Allah has forbidden and forbidden what Allah has made lawful. I am more worthy and entitled to the station of the caliphate for this reason: because I am the closest to the Prophet of Allah (peace be upon him and his family). Your letters reached me, and your messengers brought me your pledges of allegiance, that you would not hand me over to the enemy nor abandon me. If you fulfil your pledge to me, you have attained your share and your guidance. My life will be with your lives, and my family and children with your families and children. Take me as your example. But if you do not heed these matters, break your covenants, and cast off your pledge — by my life, such deeds are not unlikely from you, for you carried out such faithlessness with my father, my brother, and my cousin. Whoever is deceived by you will be misled. You have erred concerning your share and portion, and have wasted your lot. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [So whoever breaks his pledge, he breaks it only to the injury of his own soul]. Allah will soon make me independent of you. And peace.

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): કરબલામાં ઉતર્યા પછી ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) એ દવાત અને કાગળ મંગાવ્યા અને કૂફાના અશરાફ [પ્રતિષ્ઠિતો], જેમને તેઓ પોતાની સાથે સંમત માનતા હતા, તેમને એક પત્ર લખ્યો. તે પત્રનું મજમૂન આ છે: [કરબલાની ધરતી પર ઉતર્યા પછી ઇમામનો કૂફાવાળાઓને પત્ર] بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે]. હુસૈન બિન અલી તરફથી સુલયમાન બિન સુરદ, મુસય્યબ બિન નજબા, રિફાઆ બિન શદ્દાદ, અબ્દુલ્લાહ બિન વાઇલ અને મોમિનોના એક જૂથ તરફ. અમ્મા બાદ; તમે જાણો છો કે ઇસ્લામના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પોતાના જીવનકાળ દરમિયાન ફરમાવ્યું: 'જે વ્યક્તિ કોઈ ઝુલ્મ કરનાર બાદશાહને જુએ કે જે અલ્લાહના હરામને હલાલ ગણે, અલ્લાહના અહદ અને પયમાનને તોડે, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની સુન્નતનો વિરોધ કરે, લોકોમાં ગુનાહ અને દુશ્મનીથી વર્તન કરે, અને પછી પોતાના કથન અને વર્તનને ન બદલે, તો અલ્લાહને હક છે કે તેને પણ તેના જેવા સ્થાને દાખલ કરે.' તમે જાણો છો કે આ જૂથે શેતાનની ઇતાઅત જરૂરી ગણી છે અને રહમાન ખુદાની ઇતાઅતથી મોઢું ફેરવ્યું છે, ફિતના અને ફસાદ પ્રગટ કર્યાં છે, અલ્લાહની હદ અને અહકામને મુઅત્તલ કર્યાં છે, ફકીરોના હકને ગળી જાય છે, અલ્લાહના હરામને હલાલ અને હલાલને હરામ કર્યું છે. હું આ કારણથી ખિલાફતના મકામ માટે વધુ હકદાર અને અગ્રીમ છું કારણ કે હું પયગંબરે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની સૌથી નજીક છું. તમારા પત્રો મને પહોંચ્યા, તમારા ફરસ્તાદાઓ [ફરસ્તાવેલાઓ] એ તમારી બયઅતો મને પહોંચાડી કે તમે મને દુશ્મનને હવાલે નહીં કરો અને છોડી નહીં દો. જો તમે તમારી બયઅત પર વફા કરો તો તમે તમારો હિસ્સો અને હિદાયત મેળવી લીધી છે. મારી જાન તમારી જાન સાથે અને મારા અહલો અયાલ તમારા અહલો અયાલ સાથે રહેશે. તમે મારું અનુસરણ કરો. પણ જો તમે આ વાતો ન સાંભળો, પોતાનાં અહદ અને પયમાન તોડો, પોતાની બયઅત ઉતારી નાખો, તો મારી જાનની કસમ કે આ કામો તમારાથી અસંભવ નથી, કારણ કે તમે આવી બેવફાઈઓ મારા પિતા, ભાઈ અને પિતરાઈ ભાઈ સાથે કરી છે. જે તમારા પર ભરોસો કરે તે ધોકો ખાશે. તમે તમારા હિસ્સા અને લાભ વિશે ભૂલ કરી, અને પોતાનો ભાગ ગુમાવ્યો. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [તો જે પયમાન તોડે છે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાન માટે તોડે છે]. જલદી જ અલ્લાહ મને તમારાથી બેનિયાઝ કરી દેશે. વસ્સલામ.

#26 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قال (صلی الله علیه و آله) إِنِّی مُفَارِقُکُمْ عَنْ قَرِیبٍ وَ خَارِجٌ مِنْ بَیْنِ أَظْهُرِکُمْ وَ قَدْ عَهِدْتُ إِلَی أُمَّتِی فِی عَهْدِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ إِنَّهَا لَرَاکِبَهًٌْ سَنَنَ مَنْ قَبْلَهَا مِنَ الْأُمَمِ فِی مُخَالَفَهًِْ وَصِیِّی وَ عِصْیَانِهِ أَلَا وَ إِنِّی مُجَدِّدٌ عَلَیْکُمْ عَهْدِی فِی عَلِیٍ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیما.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: من نیز به‌زودی از شما جدا خواهم شد و از میان شما می‌روم و به ملکوت اعلی خواهم پیوست، و به تحقیق با امّتم درباره‌ی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) عهد کردم. و او هم به سرنوشت اوصیاء پیامبران پیشین (علیهم السلام) از جانب امّتشان دچار خواهد شد، با وصیّ من مخالفت خواهند ورزید، و نافرمانیش خواهند کرد، آگاه باشید! عهدم را درباره‌ی علی (علیه السلام) بار دیگر به شما ابلاغ می‌نمایم. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهِ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیما.

The Prophet (peace be upon him and his family): The Prophet (peace be upon him and his family) said: I too will soon part from you and go from your midst and will join the highest realm. And indeed I have made a covenant with my Ummah concerning Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). He too will meet the fate of the successors of the previous prophets (peace be upon them) at the hands of their communities: they will oppose my successor and disobey him. Beware! I renew my covenant with you concerning Ali (peace be upon him) once more. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیما [So whoever breaks his pledge, he breaks it only to the injury of his own soul; and whoever fulfils what he has covenanted with Allah, He will grant him a mighty reward].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: હું પણ જલદી જ તમારાથી જુદો થઈ જઈશ અને તમારી વચ્ચેથી જતો રહીશ અને મલકૂતે આલા [ઉચ્ચ સ્થાન] સાથે જોડાઈ જઈશ, અને ખરેખર મેં મારી ઉમ્મત સાથે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) વિશે અહદ કર્યો છે. અને તેઓ પણ પહેલાના પયગંબરો (અલયહેમુસ્સલામ) ના અવસિયાઓ જેવી પોતાની ઉમ્મત તરફથી પરિસ્થિતિનો સામનો કરશે, મારા વસી સાથે વિરોધ કરશે, અને તેમની નાફરમાની કરશે. ખબરદાર! અલી (અલયહિસ્સલામ) વિશે મારો અહદ ફરી એકવાર તમને પહોંચાડું છું. فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیما [તો જે પયમાન તોડે છે, તે ફક્ત પોતાના જ નુકસાન માટે તોડે છે; અને જે અલ્લાહ સાથે કરેલા વચનને પૂર્ણ કરે છે, અલ્લાહ તેને મહાન બદલો આપશે].

#27 پس هرکس پیمان‌شکنی کند، تنها به زیان خود پیمان شکسته است Whoever breaks his pledge breaks it only to his own loss તો જે કોઈ પ્રતિજ્ઞા તોડે, તે માત્ર પોતાના જ નુકસાનમાં પ્રતિજ્ઞા તોડે છે

إِنَّ فِی النَّارِ لَمَدِینَهًًْ یُقَالُ لَهَا الْحَصِینَهًُْ أَ فَلَا تَسْأَلُونِّی مَا فِیهَا؟ فَقِیلَ لَهُ: وَ مَا فِیهَا یَا أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)؟ قَالَ؟ فِیهَا أَیْدِی النَّاکِثِین.

امام علی (علیه السلام)- در دوزخ شهری است که آن را «حصینه» می‌گویند: «آیا نمی‌پرسید که در آن شهر چیست»؟ پرسیدند: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)، در آن شهر چیست»؟ فرمود: «دست‌های بیعت‌شکنان در آنجا خواهد بود».

Imam Ali (peace be upon him): In Hell there is a city called 'al-Hasina.' 'Do you not ask what is in that city?' They asked: 'O Commander of the Faithful (peace be upon him), what is in that city?' He said: 'The hands of the pledge-breakers will be there.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): દોઝખમાં એક શહેર છે જેને 'હસીના' કહેવામાં આવે છે: 'શું તમે નથી પૂછતા કે તે શહેરમાં શું છે?' લોકોએ પૂછ્યું: 'હે અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ), તે શહેરમાં શું છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'બયઅત તોડનારાઓના હાથ ત્યાં હશે.'

#28 آن کس که نسبت به عهدی که با خدا بسته وفا کند، به‌زودی پاداش عظیمی به او خواهد داد Whoever fulfills his covenant with Allah, He will grant him a great reward જે અલ્લાહ સાથે કરેલા વચનને પૂરું કરે, તેને ટૂંક સમયમાં મહાન બદલો આપવામાં આવશે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أَیُّهَا النَّاسُ هَذَا علی‌بن‌أبی‌طالب (علیه السلام) کَنْزُ اللَّهِ الْیَوْمَ وَ مَا بَعْدَ الْیَوْمِ مَنْ أَحَبَّهُ وَ تَوَلَّاهُ الْیَوْمَ وَ مَا بَعْدَ الْیَوْمِ فَقَدْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللَّهَ وَ أَدَّی مَا وَجَبَ عَلَیْهِ وَ مَنْ عَادَاهُ الْیَوْمَ وَ مَا بَعْدَ الْیَوْمِ جَاءَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ أَعْمَی وَ أَصَمَّ لَا حُجَّهًَْ لَهُ عِنْدَ اللَّه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- علیّ‌ابن ابی‌طالب (علیه السلام) امروز و بعد از این، گنج الهی است؛ هرکس علی (علیه السلام) را دوست بدارد و از او پیروی کند، عهد خدا را وفا کرده است و آنچه را که پروردگار بر او واجب ساخته اداء نموده است، آن کس که از امروز به بعد علی (علیه السلام) را دشمن بدارد، در روز قیامت کور و کر محشور می‌شود و حجّتی برای او نزد خدا نیست.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): O people! This Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) is, today and after today, the treasure of Allah. Whoever loves him and follows him today and after today has fulfilled the covenant of Allah and has performed what the Lord has made obligatory upon him. Whoever regards Ali (peace be upon him) as an enemy from today onward will be raised on the Day of Resurrection blind and deaf, and he will have no argument before Allah.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઓ લોકો! આ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) આજે અને આજ પછી અલ્લાહનો ખજાનો છે; જે કોઈ અલી (અલયહિસ્સલામ) ને દોસ્ત રાખશે અને તેમનું અનુસરણ કરશે, તેણે અલ્લાહના વચનને પૂરું કર્યું છે અને જે કંઈ પરવરદિગારે તેના પર વાજિબ કર્યું છે તે અદા કર્યું છે. જે કોઈ આજ પછી અલી (અલયહિસ્સલામ) સાથે દુશ્મની રાખશે, કયામતના દિવસે આંધળો અને બહેરો ઉઠાડવામાં આવશે અને અલ્લાહ પાસે તેના માટે કોઈ હુજ્જત નહીં હોય.

#29 آن کس که نسبت به عهدی که با خدا بسته وفا کند، به‌زودی پاداش عظیمی به او خواهد داد Whoever fulfills his covenant with Allah, He will grant him a great reward જે અલ્લાહ સાથે કરેલા વચનને પૂરું કરે, તેને ટૂંક સમયમાં મહાન બદલો આપવામાં આવશે

الهادی (علیه السلام) Imam Hadi (peace be upon him) ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ)

مَا رُوِیَ عَنْ أَبِی‌مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ‌بْنِ‌الْعَسْکَرِیِّ (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ وَ ذَکَرَ أَنَّهُ زَارَ بِهَا فِی یَوْمِ الْغَدِیرِ فِی السَّنَهًِْ الَّتِی أَشْخَصَهُ الْمُعْتَصِمُ فَإِذَا أَرَدْتَ ذَلِکَ فَقِفْ عَلَی بَابِ الْقُبَّهًِْ الشَّرِیفَهًِْ وَ اسْتَأْذِنْ وَ ادْخُلْ مُقَدِّماً رِجْلَکَ الْیُمْنَی عَلَی الْیُسْرَی وَ امْشِ حَتَّی تَقِفَ عَلَی الضَّرِیحِ وَ اسْتَقْبِلْهُ وَ اجْعَلِ الْقِبْلَهًَْ بَیْنَ کَتِفَیْکَ وَ قُل أَشْهَدُ أَنَّکَ وَفَیْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ تَعَالَی وَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی مُوفٍ لَکَ بِعَهْدِهِ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) الْحَقُّ الَّذِی نَطَقَ بِوَلَایَتِکَ التَّنْزِیلُ وَ أَخَذَ لَکَ الْعَهْدَ عَلَی الْأُمَّهًِْ بِذَلِکَ الرَّسُولُ.

امام هادی (علیه السلام)- آنچه از حضرت ابامحمّد امام حسن عسکری (علیه السلام) از پدر بزرگوارش روایت شده این است که آن حضرت در روز عید غدیر در سالی که معتصم آن حضرت را احضار نموده بود به زیارت امیرالمؤمنین (علیه السلام) رفت و فرمود: «هرگاه اراده‌ی زیارت نمودی بر باب قبّه‌ی شریفه بایست و اذن دخول بخوان و با پای راست وارد شو و تا نزدیک ضریح بیا و رو به ضریح بایست و قبله را بین شانه‌های خویش قرار بده و چنین بگو ... شهادت می‌دهم که به عهد خدا وفادار بودی و خداوند تعالی برای تو به عهد خویشش وفا نمود و وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً و شهادت می‌دهم که حقیقتاً تو امیرالمؤمنین (علیه السلام) هستی که خدا و به ولایت تو در قرآن سخن گفته است و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برای تو از امّت عهد و پیمان گرفت».

Imam al-Hadi (peace be upon him): What has been narrated from Abu Muhammad Imam Hasan al-Askari (peace be upon him) from his noble father is that he (peace be upon him) went to visit Amir al-Mu'minin (peace be upon him) on the day of Eid al-Ghadir in the year in which al-Mu'tasim had summoned him, and he said: "Whenever you intend to perform the ziyarah, stand at the door of the noble dome, seek permission to enter, enter with your right foot first, and walk until you come close to the shrine. Stand facing the shrine and place the qiblah between your shoulders, and say thus ... I bear witness that you were faithful to the covenant of Allah, and Allah the Exalted fulfilled His covenant to you, and وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً [And whoever fulfills what he has covenanted with Allah, He will grant him a mighty reward], and I bear witness that you are truly Amir al-Mu'minin (peace be upon him), the one about whose wilayah Allah spoke in the Qur'an and for whom the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) took the covenant and pledge from the ummah."

ઇમામ હાદી (અલયહિસ્સલામ): હઝરત અબા મુહમ્મદ ઇમામ હસન અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ) થી તેમના બુઝુર્ગ પિતા થકી જે રિવાયત થયું છે તે એ છે કે તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) ઈદે ગદીરના દિવસે એ વર્ષે, જ્યારે મોઅતસિમે તેમને બોલાવ્યા હતા, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ની ઝિયારત માટે ગયા અને ફરમાવ્યું: "જ્યારે તું ઝિયારતનો ઇરાદો કરે, તો શરીફ ગુંબદના દરવાજા પર ઊભો રહે અને દાખલ થવાની ઇજાઝત માંગ, અને જમણા પગથી દાખલ થા, અને ઝરીહની નજીક આવ અને ઝરીહ તરફ મોઢું કરીને ઊભો રહે અને કિબ્લાને તારા ખભાઓની વચ્ચે રાખ, અને આ પ્રમાણે કહે ... હું ગવાહી આપું છું કે તમે અલ્લાહના વચનને વફાદાર રહ્યા અને અલ્લાહ તઆલાએ તમારા માટે પોતાના વચનને પૂરું કર્યું, અને وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً [અને જે કોઈ અલ્લાહ સાથે કરેલા વચનને પૂરું કરે, અલ્લાહ તેને મહાન બદલો આપશે], અને હું ગવાહી આપું છું કે ખરેખર તમે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છો, જેમની વિલાયત વિશે અલ્લાહે કુરઆનમાં વાત કરી છે અને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તમારા માટે ઉમ્મત પાસેથી અહદ અને પયમાન લીધો હતો."

#30 تعویذ Ta'wiz (amulet for protection) તઅવીઝ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لِلصُّدَاعِ وَ الشَّقِیقَهًِْ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ اقْرَأْ وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُیِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ إِلَی قَوْلِهِ جَمِیعاً. تَکادُ السَّماواتُ یَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ إِلَی قَوْلِهِ هَدًّا. وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا الْآیَهًَْ وَ یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ وَ یا سَماءُ أَقْلِعِی الْآیَهًَْ مِثْلَهُ فَمَنْ کانَ مِنْکُمْ مَرِیضاً إِلَی قَوْلِهِ نُسُکٍ. یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ اسْکُنْ سَکَّنْتُکَ یَا وَجَعَ الرَّأْسِ بِالَّذِی سَکَنَ لَهُ مَا فِی اللَّیْلِ وَ النَّهارِ وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ.

امام صادق (علیه السلام)- برای درد سر و شقیقه از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که آیه: اگر به‌وسیله‌ی قرآن، کوه‌ها به حرکت درآیند یا زمین‌ها قطعه‌قطعه شوند، یا به‌وسیله‌ی آن با مردگان سخن گفته شود، [باز هم ایمان نخواهند آورد]! ولی همه‌ی کارها در اختیار خداست! آیا آن‌ها که ایمان آورده‌اند نمی‌دانند که اگر خدا بخواهد همه‌ی مردم را [به اجبار] هدایت می‌کند [امّا هدایت اجباری سودی ندارد]. ( رعد/۳۱ ) و نزدیک است به خاطر این سخن آسمان‌ها از هم متلاشی گردد، و زمین شکافته شود، و کوه‌ها به‌شدّت فرو ریزد. ( مریم/۹۰ ) و آیه: و در پیش‌روی آنان سدّی قرار دادیم، و در پشت‌سرشان سدّی است. ( یس/۹ ) و آیه: ای زمین، آبت را فرو بر! و ای آسمان، خودداری کن!. ( هود/۴۴ ) و آیه: و اگر کسی از شما بیمار بود، و یا ناراحتی در سر داشت، [و ناچار بود سر خود را بتراشد]، باید فدیه و کفّاره‌ای از قبیل روزه یا صدقه یا گوسفندی بدهد!. ( بقره/۱۹۶ ) و یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ؛ ای دردِ سر به حق پروردگاری که آنچه در شب و روز در برابرش رام است و او نسبت به همه چیز شنوا و آگاه است، آرام باش.

Imam Sadiq (peace be upon him): For headache and migraine, it is narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that [one should recite] the verse: "If there were a Qur'an by which the mountains could be moved, or the earth cut into pieces, or the dead spoken to [they still would not believe]! But all affairs are in the hand of Allah. Do those who believe not know that if Allah had willed He would have guided all people [by force, but forced guidance is of no benefit]." (Ra'd/31), and "The heavens are almost torn apart at this, and the earth split asunder, and the mountains fall down in ruins." (Maryam/90), and the verse: "And We have placed a barrier before them and a barrier behind them." (Yasin/9), and the verse: "O earth, swallow up your water! And O sky, hold back!" (Hud/44), and the verse: "And if any of you is sick or has an ailment of the head [and is compelled to shave his head], he must give a ransom or expiation such as fasting, charity, or a sheep!" (Baqarah/196), and یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [The hand of Allah is above their hands; so whoever breaks (his oath) breaks it only to the injury of his own soul]; O headache, by the right of the Lord before whom all that is in the night and the day is subdued, and who is All-Hearing and All-Knowing of every thing, be still.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): માથાના દર્દ અને શકીકા [આધાશીશી] માટે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે કે [આ] આયત [પઢવી]: જો કુરઆન દ્વારા પહાડોને ચલાવવામાં આવે, અથવા ધરતીને ટુકડે ટુકડા કરવામાં આવે, અથવા તેના દ્વારા મુર્દાઓ સાથે વાત કરવામાં આવે, [તો પણ તેઓ ઈમાન નહીં લાવે]! પરંતુ બધા કામો અલ્લાહના હાથમાં છે! શું જેઓ ઈમાન લાવ્યા છે તેઓ જાણતા નથી કે જો અલ્લાહ ઈચ્છે તો બધા લોકોને [જબરદસ્તીથી] હિદાયત આપી શકે છે [પરંતુ જબરદસ્તીની હિદાયતનો કોઈ ફાયદો નથી]. (રઅદ/૩૧) અને આ વાતના કારણે નજીક છે કે આસમાનો ફાટી પડે, અને ધરતી ચીરાઈ જાય, અને પહાડો સખત રીતે તૂટી પડે. (મરયમ/૯૦) અને આયત: અને અમે તેમની આગળ એક દીવાલ મૂકી છે, અને તેમની પાછળ પણ એક દીવાલ છે. (યાસીન/૯) અને આયત: ઓ ધરતી, તારું પાણી ગળી જા! અને ઓ આસમાન, રોકાઈ જા!. (હૂદ/૪૪) અને આયત: અને જો તમારામાંથી કોઈ બીમાર હોય, અથવા માથામાં તકલીફ હોય, [અને માથું મુંડાવવા મજબૂર હોય], તો તેણે ફિદ્યા અને કફ્ફારો જેવો કે રોઝો અથવા સદકો અથવા બકરી આપવી જોઈએ!. (બકરહ/૧૯૬) અને یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّما یَنْکُثُ عَلی نَفْسِهِ [અલ્લાહનો હાથ તેમના હાથો ઉપર છે; તો જે તોડશે તે માત્ર પોતાના જ નફસ પર તોડશે]; ઓ માથાના દર્દ, એ પરવરદિગારના હકથી કે જે કંઈ રાત અને દિવસમાં તેની સામે તાબે છે અને જે દરેક વસ્તુ પ્રત્યે સાંભળનાર અને જાણનાર છે, શાંત થઈ જા.