مؤمنان [واقعى] تنهاكسانى هستند كه به خداو پيامبرش ايمان آورده‌اند، سپس شك و ترديدى به خود راه نداده و با اموال و جانهاى خود در راه خدا جهاد كرده‌اند؛آن‌ها راستگويانند.
The believers are only those who believe in Allah and His Apostle then they doubt not and struggle hard with their wealth and their lives in the way of Allah; they are the truthful ones.
મોઅમીન ફકત તે લોકો છે જે અલ્લાહ તથા તેના રસૂલ પર ઇમાન લાવ્યા બાદ તેઓ કદી શંકા નથી કરી, અને અલ્લાહની રાહમાં પોતાના માલથી તથા પોતાની જાનથી જેહાદ કરી; એજ લોકો તેમના (ઇમાનના) દાવામાં સાચા છે.
نَزَلَتْ فِی أمیرَالمُؤمِنینَ (علیه السلام).
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- منظور از آن امیرالمؤمنین (علیه السلام) است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The intended meaning of it is Amir al-Mu'minin (peace be upon him).
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): તેનાથી હેતુ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે.
قَالَ ابن‌عباس (رحمة الله علیه) إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا صَدَّقُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا یَعْنِی لَمْ یَشُکُّوا فِی إِیمَانِهِمْ نَزَلَتْ فِی عَلِیٍّ وَ جَعْفَرٍ وَ حَمْزَهًَْ وَ جاهَدُوا الْأَعْدَاءَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فِی طَاعَتِهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ فِی إِیمَانِهِمْ فَشَهِدَ اللَّهُ لَهُمْ بِالصِّدْقِ وَ الْوَفَاءِ.
ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا؛ یعنی کسانی‌که خدای سبحان و رسولش را تصدیق کردند و شکّ و شبهه‌ای در ایمان نداشتند. و این آیه در شأن علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) و حمزه سید الشهداء و جعفر طیّار نازل شد که از مؤمنان راستین به خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) و قرآن بودند. وَجاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ؛ که از سر صدق و خلوص با جان و مال با دشمنان خدا و در راه طاعت اللَّه پیکار و مجاهدت کردند و اینان مؤمنان صادق و وفادارند که خدای سبحان آنان را به صداقت و راستی در این آیه‌ی شریفه ستوده و نام برده است.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا [The believers are only those who have believed]; that is, those who affirmed Allah the Glorified and His Messenger and had no doubt or uncertainty in their faith. This verse was revealed regarding Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), Hamza the Master of Martyrs, and Ja'far al-Tayyar, who were among the truthful believers in Allah, the Prophet (peace be upon him and his family), and the Quran. وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ [And they strove with their wealth and their lives in the way of Allah; it is they who are the truthful]; for out of sincerity and purity they fought and struggled with life and wealth against the enemies of Allah and in the path of obedience to Allah, and they are the sincere and loyal believers whom Allah the Glorified has praised and named for their truthfulness in this noble verse.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا [મોઅમિનો ફક્ત તેઓ જ છે જેમણે ઈમાન લાવ્યા]; એટલે કે તે લોકો જેમણે અલ્લાહ સુબ્હાનહુ અને તેના રસૂલની તસ્દીક કરી અને પોતાના ઈમાનમાં કોઈ શંકા કે સંશય ન રાખ્યો. અને આ આયત અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ), હમ્ઝા સૈયદુશ્શોહદા અને જઅફર તય્યારની શાનમાં નાઝિલ થઈ, જેઓ અલ્લાહ, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને કુરઆન પર સાચા મોઅમિનોમાંથી હતા. وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ [અને તેઓએ પોતાના માલ અને જાનથી અલ્લાહના રસ્તામાં જિહાદ કર્યું, તેઓ જ સાચા છે]; જેઓએ સચ્ચાઈ અને ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) સાથે જાન અને માલથી અલ્લાહના દુશ્મનો સામે અને અલ્લાહની આજ્ઞાપાલનના રસ્તે લડાઈ અને મુજાહદત કરી, અને આ લોકો સાચા અને વફાદાર મોઅમિનો છે જેમને અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ આ પવિત્ર આયતમાં સચ્ચાઈ અને સત્યતાની પ્રશંસા કરી અને નામ લીધું છે.
فِی قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ قَالَ ابن‌عباس (رحمة الله علیه) ذَهَبَ عَلِیٌّ (علیه السلام) بِشَرَفِهَا وَ فَضْلِهَا.
ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ؛ منظور از آن امیرالمؤمنین (علیه السلام) است که همه‌ی افتخارات و فضائل خود را در راه اسلام هزینه کرد.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ [The believers are only those who have believed in Allah and His Messenger and then have not doubted, and have striven with their wealth and their lives in the way of Allah; it is they who are the truthful]; the intended meaning of it is Amir al-Mu'minin (peace be upon him), who expended all his honours and virtues in the path of Islam.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ [મોઅમિનો ફક્ત તેઓ જ છે જેઓ અલ્લાહ અને તેના રસૂલ પર ઈમાન લાવ્યા અને પછી શંકા ન કરી અને પોતાના માલ અને જાનથી અલ્લાહના રસ્તામાં જિહાદ કર્યું; તેઓ જ સાચા છે]; તેનાથી હેતુ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે, જેમણે પોતાના તમામ ગૌરવો અને ફઝીલતોને ઇસ્લામના રસ્તામાં ખર્ચી નાખ્યા.
مِنْ کَلَامِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) لَمَّا عَمَدَ الْمَسِیرَ إِلَی الشَّامِ لِقِتَالِ مُعَاوِیَهًَْبْنِأَبِیسُفْیَانَ قَال ... اسْمَعُوا مَا أَتْلُو عَلَیْکُمْ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ الْمُنْزَلِ عَلَی نَبِیِّهِ الْمُرْسَلِ لِتَتَّعِظُوا فَإِنَّهُ عِظَهًٌْ لَکُمْ فَانْتَفِعُوا بِمَوَاعِظِ اللَّهِ وَ ازْدَجِرُوا عَنْ مَعَاصِی اللَّهِ فَقَدْ وَعَظَکُمُ اللَّهُ بِغَیْرِکُمْ فَقَالَ لِنَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) أَ لَمْ تَرَ إِلَی الْمَلَإِ مِنْ بَنِی إِسْرائِیلَ مِنْ بَعْدِ مُوسی (علیه السلام) إِذْ قالُوا لِنَبِیٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِکاً ... یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ لَکُمْ فِی هَذِهِ الْآیَاتِ عِبْرَهًًْ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی جَعَلَ الْخِلَافَهًَْ وَ الْأَمْرَ مِنْ بَعْدِ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) فِی أَعْقَابِهِمْ وَ أَنَّهُ فَضَّلَ طَالُوتَ وَ قَدَّمَهُ عَلَی الْجَمَاعَهًِْ بِاصْطِفَائِهِ إِیَّاهُ وَ زِیَادَتِهِ بَسْطَهًًْ فِی الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ فَهَلْ تَجِدُونَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ اصْطَفَی بَنِیأُمَیَّهًَْ عَلَی بَنِی هَاشِمٍ وَ زَادَ مُعَاوِیَهًَْ عَلَیَّ بَسْطَهًًْ فِی الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبَادَ اللَّهِ وَ جَاهِدُوا فِی سَبِیلِهِ قَبْلَ أَنْ یَنَالَکُمْ سَخَطُهُ بِعِصْیَانِکُمْ لَهُ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لُعِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ بَنِی إِسْرائِیلَ عَلی لِسانِ داوُدَ وَ عِیسَی‌ابْنِ‌مَرْیَمَ ذلِکَ بِما عَصَوْا وَ کانُوا یَعْتَدُونَ کانُوا لا یَتَناهَوْنَ عَنْ مُنکَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ ما کانُوا یَفْعَلُونَ وَ قَالَ تَعَالَی إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُون.
امام علی (علیه السلام)- هنگام اردوکشی به شام برای نبرد با معاویهًْبنابیسفیان فرمود: «اکنون آیاتی از کتاب خدا که بر پیامبرش (صلی الله علیه و آله) نازل فرموده برای شما تلاوت می‌کنم بشنوید و پند گیرید که بهترین راه پند شماست و از پندهای خدا بهره‌مند گردید و از نافرمانیهای او دست بردارید زیرا خدا شما را به سرانجام کار دیگران موعظه‌کرده و فرمود: آیا مشاهده نکردی جمعی از بنی اسرائیل را بعد از موسی، که به پیامبر خود گفتند: «زمامدار (و فرماندهی) برای ما انتخاب کن! تا (زیر فرمان او) در راه خدا پیکار کنیم. پیامبر آن‌ها گفت: «شاید اگر دستور پیکار به شما داده شود، (سرپیچی کنید، و) در راه خدا، جهاد و پیکار نکنید!» گفتند: «چگونه ممکن است در راه خدا پیکار نکنیم، در حالی که از خانه‌ها و فرزندانمان رانده شده‌ایم، (و شهرهای ما به وسیله دشمن اشغال، و فرزندان ما اسیر شده‌اند) ؟!» امّا هنگامی که دستور پیکار به آن‌ها داده شد، جز عدّه کمی از آنان، همه سرپیچی کردند. و خداوند از ستمکاران، آگاه است ( بقره/۲۴۶ ) ای مردم، برای شما در این آیات عبرت و پندی است تا دریابید که خداوند خلافت و امارت پس از پیامبران را در بازماندگان آنان نهاده، و اینکه «طالوت» را بر مردمان تفضیل داده و پیش انداخته و فزونی در دانش و پیکر او داده، پس آیا هیچ می‌یابید که خداوند بنی‌امیّه را بر بنی‌هاشم برگزیده و معاویه را بر من در دانش و پیکر فزونی داده‌باشد؟ پس ای بندگان خدا رعایت تقوای الهی را نموده و پیش از آنکه به واسطه‌ی معصیت شما سخط خود را متوجّه‌تان سازد در راه او تلاش و کوشش نمایید، خداوند سبحان فرماید: کسانی از فرزندان اسرائیل که کافر شدند، بر زبان داوود و عیسی پسر مریم لعنت شدند، این از آن رو بود که نافرمانی کردند و از اندازه در می‌گذشتند* یک دیگر را از کار ناروا و زشتی که می‌کردند باز نمی‌داشتند؛ هر آینه بد است آنچه می‌کردند، ( مائده/۷۹۷۸ ) و خداوند فرمود: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُون».
Imam Ali (peace be upon him): At the time of the march to Sham to fight Mu'awiya ibn Abi Sufyan, he said: "Now I shall recite to you verses from the Book of Allah which He revealed to His Prophet (peace be upon him and his family). Listen and take heed, for it is the best path of admonition for you. Benefit from the admonitions of Allah and desist from disobedience to Him, for Allah has admonished you through the fate of others and said: 'Have you not seen a group of the Children of Israel after Musa (peace be upon him), when they said to their Prophet: "Appoint for us a ruler (and commander), that we may fight (under his command) in the way of Allah." Their Prophet said: "Perhaps, if the order to fight were given to you, you would disobey and would not fight in the way of Allah!" They said: "How could we not fight in the way of Allah, when we have been driven from our homes and children (and our cities have been occupied by the enemy, and our children taken captive)?!" But when the order to fight was given to them, all of them turned away except a few of them. And Allah is aware of the wrongdoers' (al-Baqarah/246). O people, in these verses there is a lesson and admonition for you, so that you may understand that Allah has placed the caliphate and rulership after the prophets in their descendants, and that He preferred Talut and set him above the people by choosing him and giving him greater breadth in knowledge and body. So do you find that Allah has chosen Bani Umayya over Bani Hashim, and given Mu'awiya greater breadth in knowledge and body over me? So, O servants of Allah, observe taqwa (Allah-consciousness) of Allah and strive in His way before His wrath overtakes you because of your disobedience to Him. Allah the Glorified says: 'Those of the Children of Israel who disbelieved were cursed upon the tongue of Dawud and Isa the son of Maryam; that was because they disobeyed and used to transgress. They did not forbid one another from the wrong they were doing; evil indeed was what they used to do' (al-Ma'idah/78-79), and Allah said: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُون [The believers are only those who believe in Allah and His Apostle then they doubt not and struggle hard with their wealth and their lives in the way of Allah; they are the truthful ones]."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): મુઆવિયા બિન અબી સુફ્યાન સાથે યુદ્ધ કરવા માટે શામ તરફ કૂચ કરતી વખતે ફરમાવ્યું: "હવે હું તમારા માટે અલ્લાહની કિતાબની કેટલીક આયતો, જે તેમણે પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર ઉતારી છે, તિલાવત કરું છું; સાંભળો અને બોધ ગ્રહણ કરો કે આ તમારા માટે બોધનો શ્રેષ્ઠ માર્ગ છે, અને અલ્લાહની નસીહતોથી લાભ ઉઠાવો અને તેમની નાફરમાનીથી દૂર રહો, કારણ કે અલ્લાહે તમને બીજાઓના અંજામ દ્વારા નસીહત આપી છે અને ફરમાવ્યું: 'શું તમે મૂસા પછી બની ઇસરાઈલના એક જૂથને જોયું નથી, જ્યારે તેમણે પોતાના પયગંબરને કહ્યું: "અમારા માટે એક શાસક (અને કમાન્ડર) નિયુક્ત કરો! જેથી અમે (તેમની આજ્ઞા હેઠળ) અલ્લાહના માર્ગમાં યુદ્ધ કરીએ." તેમના પયગંબરે કહ્યું: "કદાચ જો તમને યુદ્ધનો આદેશ આપવામાં આવે, તો (તમે નાફરમાની કરશો અને) અલ્લાહના માર્ગમાં જિહાદ અને યુદ્ધ નહીં કરો!" તેમણે કહ્યું: "કઈ રીતે શક્ય છે કે અમે અલ્લાહના માર્ગમાં યુદ્ધ ન કરીએ, જ્યારે અમને અમારા ઘરો અને સંતાનોથી કાઢી મૂકવામાં આવ્યા છે (અને અમારા શહેરો દુશ્મન દ્વારા કબજે કરાયા છે, અને અમારા સંતાનો કેદી બન્યાં છે)?!" પરંતુ જ્યારે તેમને યુદ્ધનો આદેશ આપવામાં આવ્યો, ત્યારે તેમાંથી થોડા સિવાય બધાએ નાફરમાની કરી. અને અલ્લાહ ઝુલ્મ કરનારાઓથી વાકેફ છે' (બકરહ/૨૪૬). ઓ લોકો, તમારા માટે આ આયતોમાં ઇબરત અને બોધ છે જેથી તમે સમજી શકો કે અલ્લાહે પયગંબરો પછી ખિલાફત અને હકૂમત તેમના વારસદારોમાં મૂકી છે, અને 'તાલૂત'ને લોકો ઉપર ફઝીલત આપી અને આગળ કર્યો અને તેને ઇલ્મ અને શરીરમાં વૃદ્ધિ આપી, તો શું તમે એવું જુઓ છો કે અલ્લાહે બની ઉમય્યાને બની હાશિમ ઉપર પસંદ કર્યા છે અને મુઆવિયાને મારા ઉપર ઇલ્મ અને શરીરમાં વૃદ્ધિ આપી છે? તો ઓ અલ્લાહના બંદાઓ, અલ્લાહી તકવાનું પાલન કરો અને તમારી માસિયતના કારણે તેમનો ગઝબ તમારા ઉપર આવે તે પહેલાં તેમના માર્ગમાં પ્રયત્ન અને પ્રયાસ કરો. અલ્લાહ સુબ્હાનહુ ફરમાવે છે: 'બની ઇસરાઈલમાંથી જેમણે કુફ્ર કર્યો, તેમના ઉપર દાઉદ અને મરિયમના પુત્ર ઈસાની જબાન દ્વારા લાનત કરવામાં આવી, આ એટલા માટે હતું કે તેમણે નાફરમાની કરી અને હદ ઓળંગી * એકબીજાને ખરાબ અને અયોગ્ય કામથી રોકતા ન હતા જે તેઓ કરતા હતા; ખરેખર જે તેઓ કરતા હતા તે ખરાબ છે' (માઇદહ/૭૮-૭૯), અને અલ્લાહે ફરમાવ્યું: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللهِ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُون [ખરેખર મોમિનો તો તે જ છે જેઓ અલ્લાહ અને તેમના રસૂલ પર ઈમાન લાવ્યા, પછી શંકા ન કરી, અને પોતાના માલ અને પોતાની જાનોથી અલ્લાહના માર્ગમાં જિહાદ કર્યો; આ જ લોકો સાચા છે]."
فَإِنَّهُ کَانَ الْمُهَاجِرُونَ حِینَ قَدِمُوا الْمَدِینَهًَْ أَعْطَتْهُمُ الْأَنْصَارُ نِصْفَ دُورِهِمْ وَ نِصْفَ أَمْوَالِهِمْ وَ الْمُهَاجِرُونَ یَوْمَئِذٍ نَحْوُ مِائَهًِْ رَجُلٍ فَلَمَّا ظَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی بَنِیقُرَیْظَهًَْ وَ النَّضِیرِ وَ قَبَضَ أَمْوَالَهُمْ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) لِلْأَنْصَارِ إِنْ شِئْتُمْ أَخْرَجْتُمُ الْمُهَاجِرِینَ مِنْ دُورِکُمْ وَ أَمْوَالِکُمْ وَ قَسَمْتُ لَهُمْ هَذِهِ الْأَمْوَالَ دُونَکُمْ وَ إِنْ شِئْتُمْ تَرَکْتُمْ أَمْوَالَکُمْ وَ دُورَکُمْ وَ قَسَمْتُ لَکُمْ مَعَهُمْ قَالَتِ الْأَنْصَارُ بَلِ اقْسِمْ لَهُمْ دُونَنَا وَ اتْرُکْهُمْ مَعَنَا فِی دُورِنَا وَ أَمْوَالِنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی ما أَفاءَ اللهُ عَلی رَسُولِهِ مِنْهُم ... ثُمَّ أَثْنَی عَلَی الْمُهَاجِرِینَ الَّذِینَ جَعَلَ لَهُمُ الْخُمُسَ وَ بَرَّأَهُمْ مِنَ النِّفَاقِ بِتَصْدِیقِهِمْ إِیَّاهُ حِینَ قَالَ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ لَا الْکَاذِبُون.
امام صادق (علیه السلام)- مهاجران هنگامی‌که به مدینه آمدند انصار نیمی از خانه‌ها و نیمی از اموال خود را به آن‌ها دادند. در این روزها مهاجران در حدود صد تن بودند، و چون خدا بر دو طائفه بنی‌قریظه و بنی‌نضیر پیروز شد و اموالشان را به‌دست آورد پیغمبر (صلی الله علیه و آله) به انصار فرمود: «اگر می‌خواهید مهاجران را از خانه‌ها و اموال خود به‌درکنید، و من این اموال را به آن‌ها تقسیم کنم، و اگر می‌خواهید اموال و خانه‌ها که بدانها دادید بدانها وانهید و من این اموال را به همه‌ی شما و آن‌ها تقسیم کنم»، انصار گفتند: «بلکه همه‌ی این اموال را به آن‌ها تقسیم‌کن، و خانه‌ها و اموال ما هم از آن آن‌ها باشد، و خدا تبارک‌وتعالی این آیه را فرستاد: آنچه خدا بهره دهد به رسولش از آن دشمن‌ها، ( حشر/۶ ) سپس مهاجرانی را که خمس (پنج یک) برایشان مقررداشت ستود و با «راستگو» خواندن آن‌ها، ایشان را از نفاق و دورویی تبرئه فرمود، آنجا که گوید: أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ؛ نه دروغگویان.
Imam Sadiq (peace be upon him): When the Muhajirun came to Medina, the Ansar gave them half of their houses and half of their wealth. In those days the Muhajirun were about a hundred men. When Allah gave victory over the two tribes of Banu Qurayza and Banu Nadir and their wealth was obtained, the Prophet (peace be upon him and his family) said to the Ansar: "If you wish, I will turn the Muhajirun out of your houses and wealth, and divide this wealth among them; and if you wish, leave the wealth and houses which you gave to them with them, and I will divide this wealth among all of you and them." The Ansar said: "Rather, divide all of this wealth among them, and let our houses and wealth also be theirs." So Allah the Blessed and Exalted sent down this verse: ما أَفاءَ اللهُ عَلی رَسُولِهِ مِنْهُم [What Allah bestowed on His Messenger from them] (Al-Hashr/6). Then He praised the Muhajirun, for whom He appointed the khums (one fifth), and by calling them "truthful" He absolved them of hypocrisy and double-facedness, where He says: أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ [Those are the truthful ones]; not the liars.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુહાજિરો જ્યારે મદીના આવ્યા ત્યારે અન્સારે પોતાના ઘરોનો અડધો ભાગ અને પોતાના માલનો અડધો ભાગ તેમને આપી દીધો. તે દિવસોમાં મુહાજિરોની સંખ્યા લગભગ સો હતી, અને જ્યારે અલ્લાહે બની કુરૈઝા અને બની નઝીર બંને કબીલાઓ ઉપર વિજય અપાવ્યો અને તેમના માલ પ્રાપ્ત થયા, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અન્સારને કહ્યું: "જો તમે ઈચ્છો તો હું મુહાજિરોને તમારા ઘરો અને માલમાંથી બહાર કાઢી દઉં, અને આ માલ તેમની વચ્ચે વહેંચી દઉં; અને જો તમે ઈચ્છો તો જે માલ અને ઘરો તમે તેમને આપ્યા છે તે તેમની પાસે રહેવા દો અને હું આ માલ તમારા બધા અને તેમની વચ્ચે વહેંચી દઉં." અન્સારે કહ્યું: "બલ્કે આ બધો માલ તેમની વચ્ચે વહેંચી દો, અને અમારા ઘરો અને માલ પણ તેમના જ રહે." અને અલ્લાહ તબારક વ તઆલા એ આ આયત નાઝિલ કરી: ما أَفاءَ اللهُ عَلی رَسُولِهِ مِنْهُم [જે અલ્લાહે તે દુશ્મનોમાંથી પોતાના રસૂલને આપ્યું] (હશ્ર/૬). પછી તે મુહાજિરોની પ્રશંસા કરી જેમના માટે ખુમ્સ (પાંચમો ભાગ) નક્કી કર્યો, અને તેમને "સાચા બોલા" કહીને, નિફાક અને બે-મોઢાપણાથી બરી કર્યા, જ્યાં તે કહે છે: أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ [આ જ સાચા બોલા લોકો છે]; જૂઠા નહીં.