سورة المائدة

Verse 32 of 120

5:32

مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَني إِسْرائيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَميعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَميعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ

بخشيده ‌است. و پيامبران ما، دلايل روشن براى آنان (بنى‌اسرائيل) آوردند، امّا بسيارى از آن‌ها، پس از آن در روى زمين، تعدّى و زياده‌روى كردند.

For this reason did We prescribe to the children of Israel that whoever slays a soul, unless it be for manslaughter or for mischief in the land, it is as though he slew all men; and whoever keeps it alive, it is as though he kept alive all men; and certainly Our apostles came to them with clear arguments, but even after that many of them certainly act extravagantly in the land.

આ કારણે અમોએ બની ઇસરાઇલ પર લાઝિમ કરી દીધું કે જે કોઇ એક જીવને બીજા જીવના બદલા અથવા ઝમીનમાં ફસાદ ફેલાવવા સિવાય કત્લ કરે તો જાણે તેણે બધા માણસોને કત્લ કર્યા બરાબર છે; અને જેણે એક જીવને જીવનદાન આપ્યું તો તેણે જાણે સઘળા માણસોને જીવનદાન આપ્યું; અને ખરેખર અમારા રસૂલો તેમની પાસે રોશન દલીલો લઇને આવ્યા પછી પણ તેઓમાંના ઘણા ખરા ઝમીન ઊપર હદપાર કરનારાઓ છે.

#1 به‌همین جهت، بر بنی‌اسرائیل مقرّر داشتیم که هرکس، انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد، چنان است که گویی ه… For that reason We decreed upon the Children of Israel that whoever kills a soul, unless for a soul or corruption in the land, it is as if he had slain all mankind એ જ કારણે, અમે બની ઇસરાઈલ પર ફરમાવ્યું કે જે કોઈ, કત્લ કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર, કોઈ ઇન્સાનને કત્લ કરે, તો જાણે તેણે બધા ઇન્સાનોને કત્લ કર્યા

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَمَّا مَا لَفْظُهُ خُصُوصٌ وَ مَعْنَاهُ عُمُومٌ فَقَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ: مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنِی‌إِسْرائِیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً فَنَزَلَ لَفْظُ الْآیَهًِْ خُصُوصاً فِی بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ هُوَ جَارٍ عَلَی جَمِیعِ الْخَلْقِ عَامّاً لِکُلِّ الْعِبَادِ مِنْ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ غَیْرِهِمْ مِنَ الْأُمَمِ وَ مِثْلُ هَذَا کَثِیرٌ فِی کِتَابِ اللَّه.

امام علی (علیه السلام)- و امّا آنچه لفظش خاص ولی معنایش عام است، فرموده‌ی خداوند عزّوجلّ است: مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنی إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا؛ لفظ آیه ویژه‌ی بنی‌اسرائیل نازل شده ولی بر همه‌ی خلق جاری است و شامل همه‌ی بندگان می‌شود چه بنی‌اسرائیل و چه دیگر امّت‌ها و مشابه این نمونه در کتاب خدا فراوان است.

Imam Ali (peace be upon him): As for that whose wording is specific but whose meaning is general, it is the saying of Allah the Mighty and Majestic: مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنی إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا [For this reason We prescribed for the children of Israel that whoever kills a soul, unless it be for [the killing of] a soul or for corruption in the land, it is as though he had killed all mankind, and whoever gives life to it, it is as though he had given life to all mankind]; the wording of the verse was revealed specifically about the Children of Israel, but it applies to all of creation and includes all servants, whether from the Children of Israel or other nations, and the like of this is plentiful in the Book of Allah.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અને જે વસ્તુનો શબ્દ ખાસ છે પરંતુ તેનો અર્થ સામાન્ય છે, તે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું ફરમાન છે: مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنی إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا [આ કારણથી અમે બની ઇસરાઈલ પર ફર્જ કર્યું કે જે કોઈ કોઈ જીવને હત્યા કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર મારી નાખે, તે એવું છે કે જાણે તેણે બધા લોકોને મારી નાખ્યા, અને જે કોઈ તેને જીવાડે, તે એવું છે કે જાણે તેણે બધા લોકોને જીવાડ્યા]; આયતનો શબ્દ બની ઇસરાઈલ માટે ખાસ નાઝિલ થયો છે પરંતુ સમગ્ર સૃષ્ટિ પર જારી છે અને બધા બંદાઓને શામિલ કરે છે, ચાહે બની ઇસરાઈલ હોય કે બીજી ઉમ્મતો, અને આના જેવા ઉદાહરણો અલ્લાહની કિતાબમાં ઘણા છે.

#2 به‌همین جهت، بر بنی‌اسرائیل مقرّر داشتیم که هرکس، انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد، چنان است که گویی ه… For that reason We decreed upon the Children of Israel that whoever kills a soul, unless for a soul or corruption in the land, it is as if he had slain all mankind એ જ કારણે, અમે બની ઇસરાઈલ પર ફરમાવ્યું કે જે કોઈ, કત્લ કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર, કોઈ ઇન્સાનને કત્લ કરે, તો જાણે તેણે બધા ઇન્સાનોને કત્લ કર્યા

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَن حُمرانَ قال قُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) مَا مَعْنَی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنِی إِسْرائِیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ قُلْتُ وَ کَیْفَ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً فَإِنَّمَا قَتَلَ وَاحِداً فَقَالَ یُوضَعُ فِی مَوْضِعٍ مِنْ جَهَنَّمَ إِلَیْهِ یَنْتَهِی شِدَّهًُْ عَذَابِ أَهْلِهَا لَوْ قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً إِنَّمَا کَانَ یَدْخُلُ ذَلِکَ الْمَکَانَ قُلْتُ فَإِنَّهُ قَتَلَ آخَرَ قَالَ یُضَاعَفُ عَلَیْهِ.

امام باقر (علیه السلام)- حمران گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی معنای آیه: مِنْ أَجْلِ ذَلِکَ کَتَبْنَا علَی بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا پرسیدم و گفتم: «چگونه این آیه: فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً اتفاق می‌افتد درصورتی‌که فقط یک تن را کشته است»؟ فرمود: «آن شخص در جایی از دوزخ نهاده می‌شود که شدّت عذاب اهل آن به آنجا منتهی می‌گردد و اگر کسی تمام انسان‌ها را بکشد، باز در همان جا عذاب می‌گردد». گفتم: «اگر نفر دیگری را هم بکشد»؟ فرمود: «عذاب بر او دو چندان می‌گردد».

Imam Baqir (peace be upon him): Humran said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the meaning of the verse: مِنْ أَجْلِ ذَلِکَ کَتَبْنَا علَی بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا [For this reason We prescribed for the children of Israel that whoever kills a soul, unless it be for [the killing of] a soul or for corruption in the land, it is as though he had killed all mankind], and I said: "How does this verse: فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً [as though he had killed all mankind] come about, when he has killed only a single person?" He said: "That person is placed in a location in Hell where the intensity of the punishment of its people ends, and if someone were to kill all people, he would still be punished in that same place." I said: "And if he kills another person?" He said: "The punishment upon him is doubled."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હુમરાન કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને આયત: مِنْ أَجْلِ ذَلِکَ کَتَبْنَا علَی بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا [આ કારણથી અમે બની ઇસરાઈલ પર ફર્જ કર્યું કે જે કોઈ કોઈ જીવને હત્યા કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર મારી નાખે, તે એવું છે કે જાણે તેણે બધા લોકોને મારી નાખ્યા]ના અર્થ વિષે પૂછ્યું અને કહ્યું: "આ આયત: فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً કેવી રીતે લાગુ પડે છે જ્યારે તેણે માત્ર એક જ વ્યક્તિને મારી છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તે વ્યક્તિને દોઝખની એવી જગ્યાએ મૂકવામાં આવે છે જ્યાં તેના રહેવાસીઓની અઝાબની તીવ્રતાની અંતિમ સીમા છે, અને જો કોઈ બધા લોકોને મારી નાખે, તો પણ તેને એ જ જગ્યાએ અઝાબ થશે." મેં કહ્યું: "જો તે બીજી વ્યક્તિને પણ મારે તો?" તેમણે ફરમાવ્યું: "તેના પર અઝાબ બમણો થઈ જશે."

#3 به‌همین جهت، بر بنی‌اسرائیل مقرّر داشتیم که هرکس، انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد، چنان است که گویی ه… For that reason We decreed upon the Children of Israel that whoever kills a soul, unless for a soul or corruption in the land, it is as if he had slain all mankind એ જ કારણે, અમે બની ઇસરાઈલ પર ફરમાવ્યું કે જે કોઈ, કત્લ કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર, કોઈ ઇન્સાનને કત્લ કરે, તો જાણે તેણે બધા ઇન્સાનોને કત્લ કર્યા

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ ... فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ لَهُ فِی النَّارِ مَقْعَدٌ لَوْ قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً لَمْ یَرِدْ إِلَّا إِلَی ذَلِکَ الْمَقْعَدِ.

امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی سخن خداوند عزّوجلّ: مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا پرسیدم. فرمود: «او در آتش جهنّم جایگاهی دارد که اگر تمام مردمان را هم بکشد به‌جایی جز همان جایگاه فرستاده نمی‌شود.

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the saying of Allah the Mighty and Majestic: مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا [Whoever kills a soul, unless it be for [the killing of] a soul or for corruption in the land, it is as though he had killed all mankind]. He said: "He has a place in the Fire of Hell such that even if he were to kill all people, he would not be sent anywhere except to that same place."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કથન: مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا [જે કોઈ કોઈ જીવને હત્યા કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર મારી નાખે, તે એવું છે કે જાણે તેણે બધા લોકોને મારી નાખ્યા] વિષે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "તેને દોઝખની આગમાં એક એવી જગ્યા છે કે જો તે બધા લોકોને પણ મારી નાખે તો પણ તેને એ જ જગ્યા સિવાય બીજે ક્યાંય મોકલવામાં આવશે નહીં."

#4 به‌همین جهت، بر بنی‌اسرائیل مقرّر داشتیم که هرکس، انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد، چنان است که گویی ه… For that reason We decreed upon the Children of Israel that whoever kills a soul, unless for a soul or corruption in the land, it is as if he had slain all mankind એ જ કારણે, અમે બની ઇસરાઈલ પર ફરમાવ્યું કે જે કોઈ, કત્લ કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર, કોઈ ઇન્સાનને કત્લ કરે, તો જાણે તેણે બધા ઇન્સાનોને કત્લ કર્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عن حَنَانِ‌بْنِ‌سَدِیر عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ هُوَ وَادٍ فِی جَهَنَّمَ لَوْ قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً کَانَ فِیهِ وَ لَوْ قَتَلَ نَفْساً وَاحِدَهًًْ کَانَ فِیهِ.

امام صادق (علیه السلام)- حنان‌بن‌سدیر از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه: ومَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا پرسید. فرمود: «در دوزخ بیابانی است که اگر کسی همه‌ی انسان‌ها را بکشد، به آنجا فرستاده می‌شود و اگر یک نفر را نیز بکشد به همان جا فرستاده می‌شود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hanan ibn Sadir asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the verse: وَمَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا [And whoever kills a soul, unless it be for [the killing of] a soul or for corruption in the land, it is as though he had killed all mankind]. He said: "In Hell there is a wilderness such that if someone were to kill all people, he would be sent there, and if he were to kill even one person, he would also be sent to that same place."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હનાન બિન સદીરે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આયત: وَمَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا [અને જે કોઈ કોઈ જીવને હત્યા કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર મારી નાખે, તે એવું છે કે જાણે તેણે બધા લોકોને મારી નાખ્યા] વિષે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "દોઝખમાં એક એવું મેદાન છે કે જો કોઈ બધા લોકોને મારી નાખે તો તેને ત્યાં મોકલવામાં આવે છે, અને જો એક વ્યક્તિને પણ મારે તો પણ તેને એ જ જગ્યાએ મોકલવામાં આવે છે."

#5 به‌همین جهت، بر بنی‌اسرائیل مقرّر داشتیم که هرکس، انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد، چنان است که گویی ه… For that reason We decreed upon the Children of Israel that whoever kills a soul, unless for a soul or corruption in the land, it is as if he had slain all mankind એ જ કારણે, અમે બની ઇસરાઈલ પર ફરમાવ્યું કે જે કોઈ, કત્લ કે ઝમીન પર ફસાદ કર્યા વગર, કોઈ ઇન્સાનને કત્લ કરે, તો જાણે તેણે બધા ઇન્સાનોને કત્લ કર્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أُمَیَّهًَْ‌بْنِ‌یَزِیدَ الْقُرَشِیِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَنْ أَحْدَثَ حَدَثاً أَوْ آوَی مُحْدِثاً فَعَلَیْهِ لَعْنَهًُْ اللَّهِ وَ الْمَلائِکَهًِْ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ لَا یُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَ لَا عَدْلٌ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ فَقِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَا الْحَدَثُ قَالَ: مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ مَثَّلَ مُثْلَهًًْ بِغَیْرِ قَوَدٍ أَوِ ابْتَدَعَ بِدْعَهًًْ بِغَیْرِ سُنَّهًٍْ أَوِ انْتَهَبَ نُهْبَهًًْ ذَاتَ شَرَفٍ قَالَ فَقِیلَ مَا الْعَدْلُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ الْفِدْیَهًُْ قَالَ فَقِیلَ فَمَا الصَّرْفُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ التَّوْبَهًُْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امیّهًْ‌بن‌یزید قرشی گوید: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: هرکس چیزی جدید، ایجاد کند (بدعت‌گذارد) یا بدعت‌گذاری را پناه دهد، لعنت خدا و فرشتگان و تمامی مردم بر او باد، و روز قیامت بازگشت و انصرافی از او پذیرفته نگردد، عرض شد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) «حدث» چیست»؟ فرمود: «اینکه کسی بدون آنکه حقّ قصاص داشته باشد، انسانی را بکشد، و یا بدون داشتن حقّ قصاص، بدن کسی را قطعه قطعه کند. یا بدعتی پدید آورد بدون آنکه دلیلی از سنّت داشته باشد، یا آبروی مرد شرافتمندی را ببرد». عرض شد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! پس عدل چیست»؟ فرمود: «فدیه (تاوان)». شخص دیگری پرسید: «ای رسول خدا! «صرف» چیست»؟ فرمود: « توبه ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Umayya ibn Yazid al-Qurashi said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Whoever introduces something new (innovates a bid'ah) or gives shelter to an innovator, upon him is the curse of Allah, of the angels, and of all people, and on the Day of Resurrection no sarf (turning away) nor 'adl (compensation) will be accepted from him." It was said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), what is 'hadath'?" He said: "That someone kills a person without having the right of qisas (retaliation), or mutilates someone's body without having the right of qisas, or introduces a bid'ah (innovation) without any evidence from the Sunnah, or destroys the honour of a noble man." It was said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Then what is 'adl?" He said: "Fidyah (ransom)." Another person asked: "O Messenger of Allah! What is 'sarf'?" He said: "Tawbah (repentance)."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઉમય્યા બિન યઝીદ કુરશી કહે છે: અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ કંઈક નવું પેદા કરે (બિદઅત કરે) અથવા બિદઅત કરનારને પનાહ આપે, તેના પર અલ્લાહની, ફરિશ્તાઓની અને તમામ લોકોની લાનત હો, અને કયામતના દિવસે તેની પાસેથી કોઈ સર્ફ (પાછું ફરવું) અને અદ્લ (બદલો) સ્વીકારવામાં નહીં આવે." કહેવામાં આવ્યું: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), 'હદસ' શું છે?" ફરમાવ્યું: "એ કે કોઈ કિસાસ (બદલો)નો હક ધરાવ્યા વગર કોઈ ઈન્સાનને મારી નાખે, અથવા કિસાસનો હક ધરાવ્યા વગર કોઈના શરીરના ટુકડા કરે, અથવા સુન્નતથી કોઈ દલીલ ધરાવ્યા વગર બિદઅત પેદા કરે, અથવા કોઈ શરીફ માણસની આબરૂ ઉતારે." કહેવામાં આવ્યું: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તો અદ્લ શું છે?" ફરમાવ્યું: "ફિદ્યહ (બદલો)." બીજા વ્યક્તિએ પૂછ્યું: "ઓ અલ્લાહના રસૂલ! 'સર્ફ' શું છે?" ફરમાવ્યું: "તૌબા (પસ્તાવો)."

#6 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عن سَماعَۀِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ مَنْ أَخْرَجَهَا مِنْ ضَلَالٍ إِلَی هُدًی فَکَأَنَّمَا أَحْیَاهَا وَ مَنْ أَخْرَجَهَا مِنْ هُدًی إِلَی ضَلَالٍ فَقَدْ قَتَلَهَا.

امام صادق (علیه السلام)- سماعه گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه: مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا پرسیدم. فرمود: هر کس نفسی را از گمگشتگی به رهیافتگی آورد، گویا آن را زنده کرده و هر کس نفسی را از رهیافتگی به گمگشتگی بکشاند، به حقّ آن را کشته است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Sama'ah said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the verse: مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [Whoever kills a soul without it being for a soul or for corruption in the land, it is as though he has killed all of mankind; and whoever gives it life, it is as though he has given life to all of mankind]. He said: "Whoever brings a soul out of misguidance to guidance, it is as though he has given it life, and whoever draws a soul from guidance to misguidance, he has truly killed it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): સમાઅહ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعا وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [જેણે કોઈ જીવને, જીવના બદલામાં કે ધરતી પર ફસાદ કર્યા વગર માર્યો, તો જાણે તેણે તમામ લોકોને મારી નાખ્યા, અને જેણે તેને જીવન આપ્યું, તો જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું]. ફરમાવ્યું: "જે કોઈ કોઈ જીવને ગુમરાહીથી હિદાયત તરફ લાવે, જાણે તેણે તેને જીવન આપ્યું, અને જે કોઈ કોઈ જીવને હિદાયતથી ગુમરાહી તરફ ખેંચે, ખરેખર તેણે તેને મારી નાખ્યો."

#7 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ فُضَیْلِ‌بْنِ‌یَسَارٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی کِتَابِهِ: وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ مِنْ حَرَقٍ أَوْ غَرَقٍ قُلْتُ فَمَنْ أَخْرَجَهَا مِنْ ضَلَالٍ إِلَی هُدًی قَالَ ذَاکَ تَأْوِیلُهَا الْأَعْظَمُ.

امام باقر (علیه السلام)- فضیل‌بن‌یسار گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا سؤال کردم. ایشان فرمود: «از آتش‌سوزی یا غرق‌شدن»؟ گفتم: «و آن که از گمگشتگی به رهیافتگی هدایت نماید چه»؟ فرمود: «این بزرگ‌ترین تأویل آیه است».

Imam Baqir (peace be upon him): Fudayl ibn Yasar said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the verse: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [And whoever gives it life, it is as though he has given life to all of mankind]. He said: "From burning or from drowning." I said: "And what of one who guides it from misguidance to guidance?" He said: "That is its greatest interpretation."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ફુઝૈલ બિન યસાર કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [અને જેણે તેને જીવન આપ્યું, જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું]. તેઓએ ફરમાવ્યું: "આગ કે ડૂબવાથી?" મેં કહ્યું: "અને જે તેને ગુમરાહીથી હિદાયત તરફ લાવે તેનું શું?" ફરમાવ્યું: "આ આયતની સૌથી મોટી તાવીલ છે."

#8 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِم عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی: وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ لَمْ یَقْتُلْهَا أَوْ أَنْجَاهَا مِنْ غَرَقٍ أَوْ حَرَقٍ أَوْ أَعْظَمَ مِنْ ذَلِکَ کُلِّهِ یُخْرِجُهَا مِنْ ضَلَالَهًٍْ إِلَی هُدًی.

امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم نقل می‌کند: امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی این کلام خداوند: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا؛ فرمود: «یعنی آن‌ها را نکشد یا از غرق‌شدن یا آتش‌سوزی نجات دهد و بزرگ‌تر از همه‌ی این تفاسیر آنکه او را از گمراهی به هدایت بیاورد».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim narrates: Imam Baqir (peace be upon him) said concerning the words of Allah: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [And whoever gives it life, it is as though he has given life to all of mankind]: "That is, he does not kill them, or he saves them from drowning or burning; and greater than all these interpretations is that he brings them out of misguidance to guidance."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ નકલ કરે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહના આ કલામ વિશે: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [અને જેણે તેને જીવન આપ્યું, જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું]; ફરમાવ્યું: "એટલે કે તેમને ન મારે અથવા ડૂબવાથી કે આગથી બચાવે, અને આ તમામ તફસીરોથી મોટી વાત એ છે કે તેને ગુમરાહીથી હિદાયત તરફ લાવે."

#9 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنَا عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً فَلَفْظُ الْآیَهًِْ خَاصٌّ فِی بَنِی‌إِسْرَائِیلَ وَ مَعْنَاهُ جَارٍ فِی النَّاسِ کُلِّهِمْ، وَ قَوْلُهُ وَ مَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ: مَنْ أَنْقَذَهَا مِنْ حَرَقٍ أَوْ غَرَقٍ أَوْ هَدَمٍ أَوْ سَبُعٍ أَوْ کُلْفََهًٍْ حَتَّی یَسْتَغْنِیَ أَوْ أَخْرَجَهُ مِنْ فَقْرٍ إِلَی غِنًی، وَ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِکَ أَنْ أَخْرَجَهُ مِنْ ضَلَالٍ إِلَی هُدًی، وَ قَوْلُهُ فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً، قَالَ: یَکُونُ مَکَانَهُ کَمَنْ أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنی إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعا؛ لفظ آیه ویژه‌ی بنی‌اسرائیل نازل شده ولی بر همه‌ی خلق جاری است. و کلام خداوند: وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا؛ یعنی اینکه او را از سوختن یا غرق‌شدن یا زیر آوارماندن یا حیوانی درنده برهاند و یا اینکه او را ضمانت کرده تا بی‌نیاز شود یا اینکه او را از فقر به غنا و بی‌نیازی برساند و بهتر از همه‌ی این‌ها آن است که او را از گمراهی به رستگاری رهنمون شود». و در کلام خداوند: فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا؛ جایگاه او مانند کسی است که همه‌ی مردم را زنده کرده باشد».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنی إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعا [For this reason We prescribed for the Children of Israel that whoever kills a soul, not for a soul or for corruption in the land, it is as though he has killed all of mankind]; the wording of the verse was revealed specifically concerning the Children of Israel, but it applies to all creation. And the words of Allah: وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا [And whoever gives it life, it is as though he has given life to all of mankind]; that is, he rescues him from burning, or drowning, or being buried under rubble, or from a predatory animal, or that he takes responsibility for him until he becomes self-sufficient, or brings him out of poverty to wealth and self-sufficiency; and better than all these is that he guides him from misguidance to salvation." And in the words of Allah: فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا [it is as though he has given life to all of mankind]; his rank is like one who has given life to all of mankind.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنی إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعا [આ કારણે અમે બની ઇસ્રાઈલ પર લખી દીધું કે જેણે કોઈ જીવને, જીવના બદલામાં કે ધરતી પર ફસાદ કર્યા વગર માર્યો, જાણે તેણે તમામ લોકોને મારી નાખ્યા]; આયતના શબ્દો ખાસ બની-ઇસ્રાઈલ માટે નાઝિલ થયા છે પરંતુ તમામ મખલૂક પર જારી છે. અને અલ્લાહનું કલામ: وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا [અને જેણે તેને જીવન આપ્યું, જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું]; એટલે કે તેને સળગવાથી, ડૂબવાથી, કાટમાળ નીચે દબાવાથી કે કોઈ હિંસક પ્રાણીથી છોડાવે, અથવા તેની જવાબદારી લે ત્યાં સુધી કે તે બેનિયાઝ બની જાય, અથવા તેને ગરીબીથી અમીરી અને બેનિયાઝી સુધી પહોંચાડે, અને આ તમામથી ઉત્તમ એ છે કે તેને ગુમરાહીથી નજાત તરફ માર્ગદર્શન આપે." અને અલ્લાહના કલામ فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعا [જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું]માં; તેનો દરજ્જો એવા વ્યક્તિ જેવો છે જેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું હોય.

#10 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

حُمرانَ قال قُلْتُ لِأَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) ... أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ مِنْ حَرَقٍ أَوْ غَرَقٍ ثُمَّ سَکَتَ ثُمَّ قَالَ تَأْوِیلُهَا الْأَعْظَمُ أَنْ دَعَاهَا فَاسْتَجَابَتْ لَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- حمران گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «درباره‌ی سخن خداوند متعال: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا آگاهم ساز». فرمود: «منظور، [نجات] از آتش یا غرق‌شدن است». آنگاه سکوت نمود و بعد فرمود: «تأویل اعظم این آیه این است که آن نفس را فرا خواند و نفس وی را استجابت نماید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Humran said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "Inform me about the word of Allah the Exalted: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [And whoever keeps it alive, it is as though he kept alive all men]." He said: "It means [saving] from fire or from drowning." Then he was silent, and then he said: "The greatest interpretation of this verse is that he calls that soul [to guidance] and the soul responds to him."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હુમરાન કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "અલ્લાહ તઆલાના કથન: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [અને જેણે તેને જીવન આપ્યું, તે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું] વિશે મને જણાવો." આપે ફરમાવ્યું: "એટલે આગ કે ડૂબવાથી [બચાવવું]." પછી આપ મૌન રહ્યા અને પછી ફરમાવ્યું: "આ આયતનું સૌથી મોટું તાવીલ એ છે કે તે નફસને [હિદાયત તરફ] બોલાવે અને તે નફસ તેને પ્રતિભાવ આપે."

#11 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عن أبی بصیر عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَی: وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً قَالَ مَنِ اسْتَخْرَجَهَا مِنَ الْکُفْرِ إِلَی الْإِیمَانِ.

امام باقر (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی سخن خداوند متعال: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا سؤال کردم. فرمود: «یعنی آنکه آن‌ها را از کفر به ایمان بکشاند».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Basir said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the word of Allah the Exalted: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [And whoever keeps it alive, it is as though he kept alive all men]. He said: "It means the one who brings them out from disbelief to faith."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ તઆલાના કથન: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [અને જેણે તેને જીવન આપ્યું, તે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું] વિશે પૂછ્યું. આપે ફરમાવ્યું: "એટલે કે જે તેમને કુફ્રથી ઈમાન તરફ લઈ આવે."

#12 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ سَقَی الْمَاءَ فِی مَوْضِعٍ یُوجَدُ فِیهِ الْمَاءُ کَانَ کَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَهًًْ وَ مَنْ سَقَی الْمَاءَ فِی مَوْضِعٍ لَا یُوجَدُ فِیهِ الْمَاءُ کَانَ کَمَنْ أَحْیَا نَفْساً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً.

امام صادق (علیه السلام)- کسی که در مکانی که آب هست، به مردم آب دهد، همچون کسی است که اسیری را آزاد کرده و کسی که مردم را در مکانی که آب نیست، آب نوشاند، همچون کسی است که نفسی را زنده کرده است: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever gives water to people in a place where water is [already] available is like one who has freed a slave, and whoever gives water to people in a place where water is not available is like one who has brought a soul to life: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [And whoever keeps it alive, it is as though he kept alive all men].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે વ્યક્તિ એવી જગ્યાએ જ્યાં પાણી હોય, લોકોને પાણી પીવડાવે, તે એવા વ્યક્તિ જેવો છે જેણે એક ગુલામને આઝાદ કર્યો, અને જે વ્યક્તિ એવી જગ્યાએ જ્યાં પાણી ન હોય, લોકોને પાણી પીવડાવે, તે એવા વ્યક્તિ જેવો છે જેણે એક નફસને જીવન આપ્યું: وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعا [અને જેણે તેને જીવન આપ્યું, તે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન આપ્યું].

#13 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

فی إحتجاج: جَاءَ بَعْضُ الزَّنَادِقَهًِْ إِلَی امیرالمؤمنین (علیه السلام) وَ قَالَ لَوْ لَا مَا فِی الْقُرْآنِ مِنَ الِاخْتِلَافِ وَ التَّنَاقُضِ لَدَخَلْتُ فِی دِینِکُمْ فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ مَا هُوَ قَالَ ... وَ أَجِد الله یَقُولُ إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ کانَ ظَلُوماً جَهُولًا فَمَا هَذِهِ الْأَمَانَهًُْ وَ مَنْ هَذَا الْإِنْسَانُ وَ لَیْسَ مِنْ صِفَهًِْ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ التَّلْبِیسُ عَلَی عِبَادِه ... فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ أَمَّا الْأَمَانَهًُْ الَّتِی ذَکَرْتُهَا فَهِیَ الْأَمَانَهًُْ الَّتِی لَا تَجِبُ وَ لَا یَجُوزُ أَنْ تَکُونَ إِلَّا فِی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) وَ أَوْصِیَائِهِمْ لِأَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی ائْتَمَنَهُمْ عَلَی خَلْقِهِ وَ جَعَلَهُمْ حُجَجاً فِی أَرْضِهِ فَبِالسَّامِرِیِّ وَ مَنِ اجْتَمَعَ مَعَهُ وَ أَعَانَهُ مِنَ الْکُفَّارِ عَلَی عِبَادَهًِْ الْعِجْلِ عِنْدَ غَیْبَهًِْ مُوسَی (علیه السلام) مَا تَمَّ انْتِحَالُ مَحَلِّ مُوسَی (علیه السلام) مِنَ الطَّغَامِ وَ الِاحْتِمَالُ لِتِلْکَ الْأَمَانَهًِْ الَّتِی لَا یَنْبَغِی إِلَّا لِطَاهِرٍ مِنَ الرِّجْسِ فَاحْتَمَلَ وِزْرَهَا وَ وِزْرَ مَنْ سَلَکَ فِی سَبِیلِهِ مِنَ الظَّالِمِینَ وَ أَعْوَانِهِمْ وَ لِذَلِکَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مَنِ اسْتَنَّ سُنَّهًَْ حَقٍّ کَانَ لَهُ أَجْرُهَا وَ أَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ مَنِ اسْتَنَّ سُنَّهًَْ بَاطِلٍ کَانَ عَلَیْهِ وِزْرُهَا وَ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ لِهَذَا الْقَوْلِ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) شَاهِدٌ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی قِصَّهًِْ قَابِیلَ قَاتِلِ أَخِیهِ مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلی بَنِی إِسْرائِیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً وَ لِلْإِحْیَاءِ فِی هَذَا الْمَوْضِعِ تَأْوِیلٌ فِی الْبَاطِنِ لَیْسَ کَظَاهِرِهِ وَ هُوَ مَنْ هَدَاهَا لِأَنَّ الْهِدَایَهًَْ هِیَ حَیَاهًُْ الْأَبَدِ وَ مَنْ سَمَّاهُ اللَّهُ حَیّاً لَمْ یَمُتْ أَبَداً إِنَّمَا یَنْقُلُهُ مِنْ دَارِ مِحْنَهًٍْ إِلَی دَارِ رَاحَهًٍْ وَ مِنْحَهًْ.

امام علی (علیه السلام)- یکی از زندیقان نزد امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) رفت و گفت: «اگر در قرآن اختلاف و تناقض نبود، هرآینه به دینتان می گرویدم». حضرت علی (علیه السلام) به او فرمود: «از چه سخن می گویی (در کجای قرآن اختلاف و تناقض هست)»؟ گفت... «و یافته ام که می گوید: ما امانت (تعهّد، تکلیف، و ولایت الهیّه) را بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه داشتیم، آن‌ها از حمل آن سر برتافتند، و از آن هراسیدند امّا انسان آن را بر دوش کشید او بسیار ظالم و جاهل بود، [چون قدر این مقام عظیم را نشناخت و به خود ستم کرد]! ( احزاب/۷۲ )؛ این امانت چیست؟ و این انسان چه کسی می‌باشد؟ و خداوند عزیز و علیم منزّه از تلبیس بر بندگان است». فرمود: ... و امّا امانتی که از آن یاد کردی؛ آن، امانتی است که نبایست و روا نیست که جز در پیامبران و اوصیای ایشان (علیهم السلام) باشد؛ چرا که خداوند تبارک‌وتعالی آنان را امنای خود بر آفریدگانش و حجّت های خود در زمینش قرار داده است. در نتیجه برای «سامری» و کسانی که اطراف او جمع شدند و کافرانی که او را بر پرستش گوساله هنگام غیبت موسی (علیه السلام) یاری نمودند برای این افراد پست انتساب به جایگاه موسی (علیه السلام) و تحمّل آن امانت که جز برای افراد پاکیزه از هرگونه آلودگی شایسته نیست تمام نبود [و لیاقت چنین جایگاهی را نداشتند]؛ بنابراین، سامری بار گناه پرستش گوساله و بار گناه ظالمان و یارانشان را که در راه او گام نهادند بر دوش کشید. از این رو پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «هرکس سنّت حقّی را در پیش‌گیرد، پاداش آن سنّت و پاداش کسانی که بدان عمل می کنند، تا روز قیامت برای اوست و هر کس سنّت باطلی را در پیش‌گیرد، سنگینی بار آن سنّت و سنگینی بار کسانی که به آن عمل می‌کنند، تا روز قیامت بر دوش اوست». برای این سخن پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) گواهی از کتاب خداوند هست و آن کلام حقّ تعالی در قصّه‌ی قابیل، قاتل برادرش است: مِنْ أَجْلِ ذَلِکَ کَتَبْنَا عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً زنده‌کردن در اینجا تأویلی دارد که باطنش متفاوت از ظاهرش است و آن تأویل عبارت است از کسی که دیگری را هدایت کند؛ چرا که هدایت همان زندگی ابدی است و هرکه را خداوند زنده بنامد، او تا ابد نخواهد مرد، بلکه تنها خداوند او را از سرای سختی به سرای راحتی و نعمت منتقل می‌کند.

Imam Ali (peace be upon him): One of the zindiqs (heretics) went to the Commander of the Faithful, Ali (peace be upon him), and said: "Were it not for the discrepancies and contradictions in the Qur'an, I would surely have entered your religion." Imam Ali (peace be upon him) said to him: "What are you speaking of (where in the Qur'an are these discrepancies and contradictions)?" He said: ... "And I find that He says: إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ کانَ ظَلُوماً جَهُولًا [We offered the trust (the covenant, the duty, and the divine wilayah) to the heavens and the earth and the mountains, but they refused to bear it and were afraid of it; yet man bore it — indeed he was very unjust and ignorant, (for he did not recognize the worth of this great station and wronged himself)] (al-Ahzab/72). What is this trust? And who is this human? And Allah, the Mighty and All-Knowing, is far above deceiving His servants." He said: ... "As for the trust you mentioned, it is a trust that must not and cannot be borne by anyone except the prophets and their successors (peace be upon them); for Allah, Blessed and Exalted, has made them His trustees over His creation and His proofs upon His earth. Therefore, in the case of Samiri, and those who gathered around him, and the disbelievers who assisted him in the worship of the calf during the absence of Musa (peace be upon him) — for these base people, the claim to the station of Musa (peace be upon him) and the bearing of that trust — which is fitting only for those pure from every kind of impurity — was not complete [and they did not deserve such a station]. Thus Samiri bore the burden of the sin of calf-worship, and the burden of the sin of the oppressors and their supporters who walked in his path. For this reason, the Noble Prophet (peace be upon him and his family) said: 'Whoever establishes a righteous sunnah, the reward of that sunnah and the reward of those who act upon it until the Day of Judgement is his; and whoever establishes a false sunnah, the burden of that sunnah and the burden of those who act upon it until the Day of Judgement is upon him.' For this saying of the Noble Prophet (peace be upon him and his family), there is a witness from the Book of Allah, and that is the word of Allah the Exalted in the story of Qabil, the killer of his brother: مِنْ أَجْلِ ذَلِکَ کَتَبْنَا عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً [For this reason We prescribed to the Children of Israel that whoever slays a soul, unless it be for manslaughter or for mischief in the land, it is as though he slew all men]. Giving life here has an interpretation whose inner meaning differs from its outward meaning, and that interpretation is: one who guides another; for guidance is itself eternal life, and whoever Allah calls living will never die — rather, Allah only transfers him from the abode of hardship to the abode of ease and bounty."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક ઝિન્દીક (નાસ્તિક) અમીરુલ મોમેનીન હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો અને કહ્યું: "જો કુરઆનમાં મતભેદ અને વિરોધાભાસ ન હોત, તો ખરેખર હું તમારા દીનમાં દાખલ થઈ જાત." હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ)એ તેને કહ્યું: "તું કઈ બાબતની વાત કરે છે (કુરઆનમાં કયાં મતભેદ અને વિરોધાભાસ છે)?" તેણે કહ્યું... "અને મેં જોયું છે કે તે ફરમાવે છે: إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ کانَ ظَلُوماً جَهُولًا [અમે અમાનત (પ્રતિબદ્ધતા, ફરજ અને ઇલાહી વિલાયત)ને આકાશો અને ધરતી અને પર્વતો સમક્ષ રજૂ કરી, તેમણે તેને ઉપાડવાનો ઇન્કાર કર્યો અને તેનાથી ડર્યા, પરંતુ મનુષ્યે તેને પોતાના ખભા પર ઉપાડી લીધી; ખરેખર તે ખૂબ ઝુલ્મી અને જાહિલ હતો, (કારણ કે તેણે આ મહાન મરતબાની કદર ન કરી અને પોતાના પર ઝુલ્મ કર્યો)] (અહઝાબ/૭૨); આ અમાનત શું છે? અને આ મનુષ્ય કોણ છે? અને અલ્લાહ, જે અઝીઝ અને અલીમ છે, બંદાઓને ધોખો દેવાથી પાક છે." ફરમાવ્યું: ... "અને જે અમાનતનો તેં ઉલ્લેખ કર્યો, તે એવી અમાનત છે જે અંબિયા અને તેમના અવસિયા (અલયહિમુસ્સલામ) સિવાય કોઈનામાં હોવી જોઈએ નહીં અને હોઈ પણ શકતી નથી; કારણ કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ તેમને પોતાની મખ્લૂક પરના પોતાના અમીન અને પોતાની ધરતી પર પોતાની હુજ્જતો બનાવ્યા છે. પરિણામે, "સામિરી" અને તેની આસપાસ ભેગા થયેલા લોકો અને એ કાફિરો કે જેમણે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ની ગેરહાજરી વખતે ગોસાલા (વાછરડા)ની પૂજામાં તેને મદદ કરી — આ પસ્ત લોકો માટે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના મરતબા સાથે જોડાવું અને એ અમાનતને ઉપાડવી — જે માત્ર દરેક પ્રકારની ગંદકીથી પાક વ્યક્તિઓ માટે જ યોગ્ય છે — શક્ય ન હતું [અને તેઓ આવા મરતબાની લાયકાત ધરાવતા ન હતા]; આથી, સામિરીએ ગોસાલાની પૂજાના ગુનાહનો ભાર અને એ ઝાલિમો તથા તેમના મદદગારો — જેઓ તેના માર્ગ પર ચાલ્યા — ના ગુનાહનો ભાર પોતાના ખભા પર ઉઠાવ્યો. આથી પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ સાચી સુન્નત જારી કરે, તે સુન્નતનો બદલો અને જેઓ કયામતના દિવસ સુધી તેના પર અમલ કરે તેમનો બદલો તેને મળશે; અને જે કોઈ બાતિલ સુન્નત જારી કરે, તે સુન્નતનો ભાર અને જેઓ કયામતના દિવસ સુધી તેના પર અમલ કરે તેમના ભારનો બોજ તેના ખભા પર છે." પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના આ કથન માટે અલ્લાહની કિતાબમાંથી ગવાહી છે, અને તે હક્ક તઆલાનું કથન છે જે કાબીલ, જે પોતાના ભાઈનો કાતિલ હતો, તેની કિસ્સામાં છે: مِنْ أَجْلِ ذَلِکَ کَتَبْنَا عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً [આ કારણથી અમે બની ઇસરાઈલ પર લખી દીધું કે જે કોઈ કોઈ જીવને, પ્રાણના બદલામાં કે ધરતી પર ફસાદના કારણ વગર, કત્લ કરે તો તે જાણે તમામ લોકોને કત્લ કરી ચૂક્યો છે]. અહીં જીવતું કરવાનો એક તાવીલ છે જેનું બાતિન તેના ઝાહિર કરતાં અલગ છે, અને તે તાવીલ છે: એ વ્યક્તિ જે બીજાની હિદાયત કરે; કારણ કે હિદાયત જ હંમેશની ઝિંદગી છે, અને જેને અલ્લાહ જીવતો કહે, તે કદી મરશે નહીં, બલ્કે અલ્લાહ ફક્ત તેને મુશ્કેલીના ઘરમાંથી આરામ અને નેઅમતના ઘરમાં લઈ જાય છે."

#14 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ الْحُسَیْنُ‌بْنُ‌عَلِیٍّ (علیه السلام) لِرَجُلٍ أَیُّهُمَا أَحَبُّ إِلَیْکَ رَجُلٌ یَرُومُ قَتْلَ مِسْکِینٍ قَدْ ضَعُفَ أَ تُنْقِذُهُ مِنْ یَدِهِ أَوْ نَاصِبٌ یُرِیدُ إِضْلَالَ مِسْکِینٍ مِنْ ضُعَفَاءِ شِیعَتِنَا تَفْتَحُ عَلَیْهِ مَا یَمْتَنِعُ بِهِ وَ یُفْحِمُهُ وَ یَکْسِرُهُ بِحُجَجِ اللَّهِ تَعَالَی قَالَ بَلْ إِنْقَاذُ هَذَا الْمِسْکِینِ الْمُؤْمِنِ مِنْ یَدِ هَذَا النَّاصِبِ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ: مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً أَیْ وَ مَنْ أَحْیَاهَا وَ أَرْشَدَهَا مِنْ کُفْرٍ إِلَی إِیمَانٍ فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً مِنْ قِبَلِ {قَبْلِ} أَنْ یَقْتُلَهُمْ بِسُیُوفِ الْحَدِیدِ.

امام حسین (علیه السلام)- در تفسیر امام عسکری (علیه السلام) آمده است: امام حسین (علیه السلام) به مردی فرمود: «کدام یک نزد شما محبوب‌تر است؟ مردی قصد کشتن مسکینی را می‌کند که بیچاره شده، این بیچاره را از دست قاتل نجات دهی، یا دشمن اهل بیت (علیه السلام) که می‌خواهد بیچارگان شیعیان مرا گمراه کند، لال کنی و و آن ناصبی را به حجّت خدای متعال بشکنی و مشکل [این بیچاره شیعه] را بگشایی»؟ سائل گفت: «نجات دادن این مؤمن بیچاره از دست این ناصبی و شکستن حجّت آن، چون در قرآن فرمود: مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً؛ کسی که مردمان را از گمراهی هدایت کند و از کفر به سوی ایمان ارشادشان کند، گویا همه مردمان را پس از کشتن آن‌ها با شمشیرهای آهنین زنده کرده است».

Imam Husayn (peace be upon him): In the Tafsir of Imam Askari (peace be upon him) it is reported that Imam Husayn (peace be upon him) said to a man: "Which of the two is dearer to you? A man intends to kill a helpless wretch and you rescue this wretched one from the hand of his killer; or an enemy of the Ahl al-Bayt (peace be upon them) who wants to lead astray the helpless ones among my Shia, and you silence him and break that Nasibi with the proof of Allah the Exalted and thereby remove the difficulty [of this helpless Shia]?" The questioner said: "Rescuing this helpless believer from the hand of this Nasibi and breaking his argument, because in the Qur'an He said: مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً [And whoever keeps it alive, it is as though he kept alive all men]; one who guides people from misguidance and directs them from disbelief toward faith, it is as though he has given life to all people before they were killed by swords of iron."

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)ની તફસીરમાં આવ્યું છે કે ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)એ એક વ્યક્તિને ફરમાવ્યું: "તમારી નજરમાં કયું વધુ પ્રિય છે? એક વ્યક્તિ કોઈ લાચાર મિસ્કીનને મારી નાખવાનો ઇરાદો કરે છે, અને તમે આ લાચારને હત્યારાના હાથમાંથી બચાવો; અથવા અહલે બૈત (અલયહિમુસ્સલામ)નો દુશ્મન જે મારા શિયાઓમાંના લાચારોને ગુમરાહ કરવા ઇચ્છે છે, તેને લાજવાબ કરો અને તે નાસબીને અલ્લાહ તઆલાની હુજ્જતથી તોડી પાડો અને [આ લાચાર શિયાની] મુશ્કેલી દૂર કરો?" પ્રશ્નકર્તાએ કહ્યું: "આ લાચાર મોમિનને આ નાસબીના હાથમાંથી બચાવવો અને તેની હુજ્જતને તોડવી, કારણ કે કુરઆનમાં ફરમાવ્યું: مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً [જે વ્યક્તિ કોઈને જીવન બક્ષે તો જાણે તેણે બધા લોકોને જીવન બક્ષ્યું]; જે વ્યક્તિ લોકોને ગુમરાહીથી હિદાયત આપે અને કુફ્રથી ઈમાન તરફ માર્ગદર્શન આપે, જાણે તેણે બધા લોકોને લોખંડની તલવારોથી કત્લ થયા પહેલાં જીવન આપ્યું."

#15 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ نَصْرِ بْنِ قَابُوسَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: لَإِطْعَامُ مُؤْمِنٍ أَحَبُ إِلَیَ مِنْ عِتْقِ عَشْرِ رِقَابٍ وَ عَشْرِ حِجَجٍ قَالَ قُلْتُ عَشْرِ رِقَابٍ وَ عَشْرِ حِجَجٍ قَالَ فَقَالَ یَا نَصْرُ إِنْ لَمْ تُطْعِمُوهُ مَاتَ أَوْ تَدُلُّونَهُ فَیَجِیءُ إِلَی نَاصِبٍ فَیَسْأَلُهُ وَ الْمَوْتُ خَیْرٌ لَهُ مِنْ مَسْأَلَهًِْ نَاصِبٍ یَا نَصْرُ مَنْ أَحْیَا مُؤْمِناً فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً فَإِنْ لَمْ تُطْعِمُوهُ فَقَدْ أَمَتُّمُوهُ وَ إِنْ أَطْعَمْتُمُوهُ فَقَدْ أَحْیَیْتُمُوهُ.

امام صادق (علیه السلام)- نصربن‌قابوس نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: اطعام‌دادن به یک مؤمن نزد من محبوبتر از آزادکردن ده بنده و انجام دادن ده حج است. عرض کردم: «ده بنده و ده حج»؟ فرمود: «ای نصر اگر شما طعامش ندهید می‌میرد یا زبونش می‌سازید، زیرا او [از فشار گرسنگی] نزد ناصبی می‌رود و از او می‌خواهد، و مردن برایش از خواستن از ناصبی بهتر است، ای نصر هرکه مؤمنی را زنده کند، چنان است که همه‌ی مردم را زنده کرده، و اگر به او اطعام نکنید، او را کشته‌اید و اگر اطعامش کنید او را زنده کرده‌اید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Nasr ibn Qabus narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Feeding a believer is more beloved to me than freeing ten slaves and performing ten Hajj pilgrimages." I said: "Ten slaves and ten Hajj pilgrimages?" He said: "O Nasr, if you do not feed him, he will die, or you will humiliate him, for he [under the pressure of hunger] will go to a Nasibi and ask from him, and death is better for him than asking from a Nasibi. O Nasr, whoever revives a believer, it is as if he has revived all people, and if you do not feed him, you have killed him, and if you feed him, you have revived him."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)- નસ્ર બિન કાબૂસ રિવાયત કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "એક મોમિનને ખવડાવવું મારી નજીક દસ ગુલામોને આઝાદ કરવા અને દસ હજ કરવા કરતાં વધુ પ્રિય છે." મેં અરજ કરી: "દસ ગુલામો અને દસ હજ?" આપે ફરમાવ્યું: "ઓ નસ્ર, જો તમે લોકો તેને ખવડાવશો નહીં તો તે મૃત્યુ પામશે અથવા તમે તેને ખ્વાર કરી નાખશો, કારણ કે તે [ભૂખના દબાણથી] નાસિબી પાસે જશે અને તેની પાસે માંગશે, અને તેના માટે નાસિબી પાસે માંગવા કરતાં મરવું બહેતર છે. ઓ નસ્ર, જે કોઈ એક મોમિનને જીવન બક્ષે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું, અને જો તમે તેને ખવડાવશો નહીં તો તમે તેને મારી નાખ્યો છે, અને જો તમે તેને ખવડાવશો તો તમે તેને જીવન બક્ષ્યું છે."

#16 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

الحسن (علیه السلام) Imam Hasan (peace be upon him) ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)

عَن أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: أُتِیَ أَمِیرُالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) بِرَجُلٍ وُجِدَ فِی خَرِبَهًٍْ وَ بِیَدِهِ سِکِّینٌ مُلَطَّخٌ بِالدَّمِ وَ إِذَا رَجُلٌ مَذْبُوحٌ یَتَشَحَّطُ فِی دَمِهِ فَقَالَ لَهُ أَمِیرُالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) مَا تَقُولُ قَالَ یَا أَمِیرَالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) أَنَا قَتَلْتُهُ قَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاقْتُلُوهُ بِهِ فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ لِیَقْتُلُوهُ بِهِ أَقْبَلَ رَجُلٌ مُسْرِعاً فَقَالَ لَا تَعْجَلُوا وَ رُدُّوهُ إِلَی أَمِیرِالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) فَرَدُّوهُ فَقَالَ وَ اللَّهِ یَا أَمِیرَالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) مَا هَذَا صَاحِبَهُ أَنَا قَتَلْتُهُ فَقَالَ أَمِیرُالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) لِلْأَوَّلِ مَا حَمَلَکَ عَلَی إِقْرَارِکَ عَلَی نَفْسِکَ وَ لَمْ تَفْعَلْ فَقَالَ یَا أَمِیرَالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) وَ مَا کُنْتُ أَسْتَطِیعُ أَنْ أَقُولَ وَ قَدْ شَهِدَ عَلَیَّ أَمْثَالُ هَؤُلَاءِ الرِّجَالِ وَ أَخَذُونِی وَ بِیَدِی سِکِّینٌ مُلَطَّخٌ بِالدَّمِ وَ الرَّجُلُ یَتَشَحَّطُ فِی دَمِهِ وَ أَنَا قَائِمٌ عَلَیْهِ وَ خِفْتُ الضَّرْبَ فَأَقْرَرْتُ وَ أَنَا رَجُلٌ کُنْتُ ذَبَحْتُ بِجَنْبِ هَذِهِ الْخَرِبَهًِْ شَاهًًْ وَ أَخَذَنِی الْبَوْلُ فَدَخَلْتُ الْخَرِبَهًَْ فَرَأَیْتُ الرَّجُلَ یَتَشَحَّطُ فِی دَمِهِ فَقُمْتُ مُتَعَجِّباً فَدَخَلَ عَلَیَّ هَؤُلَاءِ فَأَخَذُونِی فَقَالَ أَمِیرُالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) خُذُوا هَذَیْنِ فَاذْهَبُوا بِهِمَا إِلَی الْحَسَنِ (علیه السلام) وَ قُصُّوا عَلَیْهِ قِصَّتَهُمَا وَ قُولُوا لَهُ مَا الْحُکْمُ فِیهِمَا فَذَهَبُوا إِلَی الْحَسَنِ (علیه السلام) وَ قَصُّوا عَلَیْهِ قِصَّتَهُمَا فَقَالَ الْحَسَنُ (علیه السلام) قُولُوا لِأَمِیرِالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) إِنَّ هَذَا إِنْ کَانَ ذَبَحَ ذَاکَ فَقَدْ أَحْیَا هَذَا وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً یُخَلَّی عَنْهُمَا وَ تُخْرَجُ دِیَهًُْ الْمَذْبُوحِ مِنْ بَیْتِ الْمَالِ.

امام حسن (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) روایت است: مردی را که در خرابه‌ای پیدا شد و در دستش یک چاقوی خونین بود و مردی هم کشته شده بود و در خون خود می‌غلتید، نزد امیرالمؤمنین (علیه السلام) آوردند. امیرالمؤمنین (علیه السلام) به او فرمود: «چه می‌گویی»؟ گفت: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! من او را کشته‌ام». حضرت فرمود: «او را ببرید و در برابر آن مرد بکشید». چون او را بردند که بکشند، مردی با شتاب آمد و گفت: «شتاب نکنید و او را نزد امیرالمؤمنین (علیه السلام) برگردانید». او را برگرداندند. آن مرد گفت: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)، به خدا سوگند! این مرد آن شخص را نکشته است، من کشته‌ام»! امیرالمؤمنین (علیه السلام) به نفر اوّل فرمود: «چه چیزی تو را وادار به اقرار اوّلت کرد با اینکه تو انجام نداده بودی»؟ او گفت: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! چه می‌توانستم بگویم؟ درحالی‌که کسانی چون این مردان مرا دیدند و گرفتند و چاقوی خونین در دستم بود و مردی در خونش می‌غلتید و من بالای سر او بودم و از کتک خوردن می‌ترسیدم؟ لذا اقرار کردم؛ با اینکه من گوسفندی را در کنار این خرابه ذبح کرده بودم و نیاز به دستشویی پیدا کردم. داخل خرابه شدم. دیدم مردی در خون خود می‌غلتد. با تعجّب ایستادم! پس از آن، این گروه بر من وارد شدند و مرا دستگیر کردند». امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: «این دو نفر را بگیرید و هر دو را نزد امام حسن (علیه السلام) ببرید و جریان این دو را برای او بازگو کنید و به او بگویید که حکم درباره‌ی این دو چیست»؟ امام صادق (علیه السلام) فرمود: «آنان نزد امام حسن (علیه السلام) رفتند و جریان این دو را برای حضرت گفتند». آنگاه امام حسن (علیه السلام) فرمود: «به امیرالمؤمنین (علیه السلام) بگویید که این شخص [قاتل] اگر چه آن فرد را کشته است ولی این فرد [دیگر] را زنده کرده است و خداوند عزّوجلّ فرمود: مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعاً هر دو آزاد می‌شوند و دیه‌ی کشته شده از بیت‌المال پرداخت می‌شود.

Imam Hasan (peace be upon him): It is narrated from Imam Sadiq (peace be upon him): A man who was found in a ruin with a bloody knife in his hand, while another man had been killed and was rolling in his own blood, was brought before Amir al-Mu'minin (peace be upon him). Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said to him: "What do you say?" He said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! I killed him." His Eminence said: "Take him away and kill him in retribution for that man." When they were taking him to be killed, a man came hurrying and said: "Do not hasten, and bring him back to Amir al-Mu'minin (peace be upon him)." They brought him back. That man said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him), by Allah! This man did not kill that person; I killed him!" Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said to the first man: "What compelled you to your first confession when you had not done it?" He said: "O Amir al-Mu'minin (peace be upon him)! What could I say when people like these men saw me and seized me, while a bloody knife was in my hand and a man was rolling in his blood and I was standing over him, and I feared being beaten? So I confessed. In fact, I had slaughtered a sheep next to this ruin and needed to relieve myself. I entered the ruin and saw a man rolling in his blood. I stood in astonishment! After that, this group came upon me and arrested me." Amir al-Mu'minin (peace be upon him) said: "Take these two and bring them both to Imam Hasan (peace be upon him) and recount to him their story and ask him what the ruling concerning these two is." Imam Sadiq (peace be upon him) said: "They went to Imam Hasan (peace be upon him) and recounted to him the affair of these two." Then Imam Hasan (peace be upon him) said: "Tell Amir al-Mu'minin (peace be upon him) that this person [the killer], although he killed that person, has revived this [other] person, and Allah the Mighty and Majestic has said: مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً [And whoever revives it, it is as if he had revived all mankind]. Both are to be freed, and the blood-money of the slain is to be paid from the public treasury."

ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)- ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે: એક માણસ કે જે એક ખંડેરમાં મળી આવ્યો હતો અને તેના હાથમાં એક લોહીવાળી છરી હતી અને એક માણસ પણ કત્લ થયેલો હતો અને પોતાના લોહીમાં તરફડિયાં ખાતો હતો, તેને અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે લાવવામાં આવ્યો. અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ તેને ફરમાવ્યું: "તું શું કહે છે?" તેણે કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! મેં તેને કત્લ કર્યો છે." હઝરતે ફરમાવ્યું: "તેને લઈ જાઓ અને તે માણસના બદલામાં તેને કત્લ કરો." જ્યારે તેને કત્લ કરવા લઈ જઈ રહ્યા હતા, ત્યારે એક માણસ ઉતાવળે આવ્યો અને કહ્યું: "ઉતાવળ ન કરો અને તેને અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પાસે પરત લાવો." તેને પરત લાવવામાં આવ્યો. તે માણસે કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ), અલ્લાહની કસમ! આ માણસે તે વ્યક્તિને કત્લ કર્યો નથી, મેં કત્લ કર્યો છે!" અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ પહેલા માણસને ફરમાવ્યું: "કઈ વસ્તુએ તને પોતાના પર પહેલો ઇકરાર કરવા મજબૂર કર્યો જ્યારે તેં તે કર્યું જ નહોતું?" તેણે કહ્યું: "ઓ અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! હું શું કહી શકતો? જ્યારે આ માણસો જેવા લોકોએ મને જોયો અને પકડ્યો, અને લોહીવાળી છરી મારા હાથમાં હતી અને એક માણસ પોતાના લોહીમાં તરફડિયાં ખાતો હતો અને હું તેના માથા પર ઊભો હતો અને હું માર ખાવાથી ડરતો હતો? તેથી મેં ઇકરાર કરી લીધો; જ્યારે કે મેં આ ખંડેરની બાજુમાં એક ઘેટાને ઝબહ કર્યું હતું અને મને પેશાબની જરૂરત પડી. હું ખંડેરમાં દાખલ થયો. મેં જોયું કે એક માણસ પોતાના લોહીમાં તરફડિયાં ખાય છે. હું આશ્ચર્યથી ઊભો રહ્યો! ત્યાર બાદ, આ ટોળું મારા પર આવી પડ્યું અને મને ગિરફતાર કરી લીધો." અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "આ બંનેને લો અને બંનેને ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) પાસે લઈ જાઓ અને આ બંનેનો કિસ્સો તેમને કહી સંભળાવો અને તેમને પૂછો કે આ બંને વિશે હુકમ શું છે?" ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તેઓ ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયા અને આ બંનેનો કિસ્સો હઝરતને કહ્યો." ત્યારે ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને કહો કે આ વ્યક્તિ [કાતિલ] જોકે તે વ્યક્તિને કત્લ કરી છે પરંતુ આ [બીજી] વ્યક્તિને જીવન બક્ષ્યું છે, અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું: مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً [અને જે કોઈ તેને જીવન બક્ષે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું]. બંનેને આઝાદ કરી દેવામાં આવે અને કત્લ થયેલાની દિયત બૈતુલ-માલમાંથી ચૂકવવામાં આવે."

#17 و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات بخشیده است Whoever saves a life, it is as if he had saved all mankind અને જે કોઈ એક માણસને મૃત્યુથી બચાવે, તે એવું છે જાણે તેણે તમામ લોકોને જીવન બક્ષ્યું

مناقب آل أبی طالب عَنِ الرِّضَا (علیه السلام) أَنَّهُ أُتِیَ عُمَرُ بِرَجُلٍ وُجِدَ عَلَی رَأْسِ قَتِیلٍ وَ فِی یَدِهِ سِکِّینٌ مَمْلُوءَهًًْ دَماً فَقَالَ الرَّجُلُ لَا وَ اللَّهِ مَا قَتَلْتُهُ وَ لَا أَعْرِفُهُ وَ إِنَّمَا دَخَلْتُ بِهَذِهِ السِّکِّینِ أَطْلُبُ شَاهًًْ لِی عُدِمَتْ مِنْ بَیْنِ یَدَیَّ فَوَجَدْتُ هَذَا الْقَتِیلَ فَأَمَرَ عُمَرُ بِقَتْلِهِ فَقَالَ الرَّجُلُ الْقَاتِلُ إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ قَدْ قَتَلْتُ رَجُلًا وَ هَذَا رَجُلٌ آخَرُ یُقْتَلُ بِسَبَبِی فَشَهِدَ عَلَی نَفْسِهِ بِالْقَتْلِ فَأَدْرَکَهُمْ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ قَالَ لَا یَجِبُ عَلَیْهِ الْقَوَدُ إِنْ کَانَ قَتَلَ نَفْساً فَقَدْ أَحْیَا نَفْساً وَ مَنْ أَحْیَا نَفْساً فَلَا یَجِبُ عَلَیْهِ قَوَدٌ فَقَالَ عُمَرُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ أَقْضَاکُمْ عَلِیٌّ وَ أَعْطَی دِیَتَهُ مِنْ بَیْتِ الْمَالِ.

امام علی (علیه السلام)- از امام رضا (علیه السلام) روایت است که فرمود: «مردی را نزد عمر آوردند که بالای سر کشته‌ای پیدا شد و در دستش چاقوی آغشته به خون بود». آن مرد گفت: «نه به خدا سوگند من او را نکشتم و نه او را می‌شناسم. من فقط با این چاقو وارد شدم و دنبال گوسفندم که گم کرده بودم می‌گشتم که این کشته را پیدا کردم». عمر دستور داد او را بکشند. مرد قاتل [پیش خود] گفت: «ما از آنِ خداییم و به‌سوی او بازمی‌گردیم!. ( بقره/۱۵۶ )». مردی را کشتم و این مرد دیگری است که به سبب من کشته می‌شود»؛ در نتیجه علیه خود شهادت داد و به قتل اعتراف کرد. امیرمؤمنان (علیه السلام) نزد آن‌ها حاضر شد و فرمود: «قصاص‌کردن او واجب نیست. اگر انسانی را کشته بود، انسانی را زنده کرد و هرکس انسانی را زنده گرداند، قصاص‌کردن او واجب نیست». عمر گفت: «از رسول خدا شنیدم که می‌فرماید: «بهترین قضاوت‌کننده‌ی شما علی (علیه السلام) است» و دیه او را از بیت‌المال داد.

Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Imam Rida (peace be upon him) that he said: "A man was brought to Umar who had been found beside a slain person, with a knife in his hand smeared with blood." The man said: "No, by Allah, I did not kill him and I do not know him. I only entered with this knife searching for my sheep that I had lost, and I found this slain person." Umar ordered that he be killed. Then the [real] killer said [to himself]: "إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ [Indeed we belong to Allah, and to Him we shall return] (al-Baqara/156). I killed a man, and now this is another man who is being killed because of me"; so he testified against himself and confessed to the murder. Amir al-Mu'minin (peace be upon him) came to them and said: "Retribution (qisas) is not obligatory upon him. If he killed a soul, he has [also] given life to a soul, and whoever gives life to a soul, retribution is not obligatory upon him." Umar said: "I heard the Messenger of Allah say: 'The best judge among you is Ali (peace be upon him)'," and he paid his blood money from the public treasury (bayt al-mal).

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "એક વ્યક્તિને ઉમર પાસે લાવવામાં આવ્યો, જે એક કત્લ થયેલા માણસના માથા પાસે મળી આવ્યો હતો અને તેના હાથમાં લોહીવાળી છરી હતી." તે વ્યક્તિએ કહ્યું: "નહીં, અલ્લાહની કસમ, મેં તેને કત્લ કર્યો નથી અને હું તેને ઓળખતો પણ નથી. હું ફક્ત આ છરી સાથે દાખલ થયો હતો અને મારી ખોવાયેલી બકરીને શોધી રહ્યો હતો, ત્યાં જ મને આ કત્લ થયેલો મળ્યો." ઉમરે તેને કત્લ કરવાનો હુકમ આપ્યો. [ખરેખરના] કાતિલ વ્યક્તિએ [મનમાં] કહ્યું: "إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ [ખરેખર અમે અલ્લાહના છીએ અને તેની તરફ જ પાછા ફરવાના છીએ] (બકરહ/૧૫૬). મેં એક માણસને કત્લ કર્યો હતો અને હવે આ બીજો માણસ મારા કારણે કત્લ થાય છે"; પરિણામે તેણે પોતાની વિરુદ્ધ ગવાહી આપી અને કત્લની કબૂલાત કરી. અમીરૂલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) તેમની પાસે હાજર થયા અને ફરમાવ્યું: "તેના પર કિસાસ (બદલો લેવો) વાજિબ નથી. જો તેણે એક માણસને કત્લ કર્યો હતો, તો તેણે એક માણસને જીવન બક્ષ્યું છે, અને જે વ્યક્તિ કોઈ માણસને જીવન આપે, તેના પર કિસાસ વાજિબ નથી." ઉમરે કહ્યું: "મેં રસૂલુલ્લાહને ફરમાવતાં સાંભળ્યા છે: 'તમારામાં સૌથી શ્રેષ્ઠ કાઝી (નિર્ણય કરનાર) અલી (અલયહિસ્સલામ) છે'," અને તેની દિયત (ખૂનનું વળતર) બયતુલ માલમાંથી આપી.

#18 امّا بسیاری از آن‌ها، پس از آن در روی زمین، تعدّی و زیاده‌روی کردند But many of them, after that, transgressed and committed excesses in the land પરંતુ તેમાંથી ઘણા લોકોએ તે પછી ધરતી પર અતિક્રમણ અને હદ વટાવી

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

الْمُسْرِفُونَ هُمُ الَّذِینَ یَسْتَحِلُّونَ الْمَحَارِمَ وَ یَسْفِکُونَ الدِّمَاءَ.

امام باقر (علیه السلام)- اسرافکاران؛ یعنی همان کسانی که محارم خدا را حلال کرده و خون مردمان را می‌ریزند.

Imam Baqir (peace be upon him): The transgressors (al-musrifun) are those very people who deem the sanctities of Allah lawful and shed the blood of people.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હદ ઓળંગનારાઓ (અલ-મુસ્રિફૂન); એટલે તે જ લોકો કે જેઓ અલ્લાહની હરામ કરેલી વસ્તુઓને હલાલ કરે છે અને લોકોનું લોહી વહાવે છે.