وَ أَکْلِهِمُ السُّحْتَ قَالَ السُّحْتُ هُوَ بَیْنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ وَ هُوَ أَنْ یُؤَاجِرَ الرَّجُلُ نَفْسَهُ عَلَی حَمْلِ الْمُسْکِرِ وَ لَحْمِ الْخِنْزِیرِ وَ اتِّخَاذِ الْمَلَاهِی فَإِجَارَتُهُ نَفْسَهُ حَلَالٌ وَ مِنْ جِهَهًِْ مَا یَحْمِلُ وَ یَعْمَلُ هُوَ سُحْت.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ أَکْلِهِمُ السُّحْتَ؛ سحت، ما بین حلال و حرام است و آن، این است که مردی خود را برای حمل مسکرات و یا گوشت خوک و یا وسایل لهو و لعب اجاره دهد. دراین‌صورت، اجاره حلال است، ولی از این جهت که بار او حرام است، سحت نامیده می‌شود.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ أَکْلِهِمُ السُّحْتَ [and their eating of what is unlawfully acquired]; suht is that which lies between the lawful and the unlawful, and it is that a man hires himself out for the carrying of intoxicants, or the flesh of swine, or instruments of amusement. In such a case, the hire itself is lawful, but from the aspect that his load is unlawful, it is called suht.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ أَکْلِهِمُ السُّحْتَ [અને તેમનું હરામનું ખાવું]; સુહ્ત, હલાલ અને હરામની વચ્ચે છે અને તે એ છે કે માણસ પોતાની જાતને નશીલી વસ્તુઓ, અથવા ડુક્કરના માંસ, અથવા લહો-લઅબ (મનોરંજન) ના સાધનો વહન કરવા માટે ભાડે આપે. આ સ્થિતિમાં, ભાડું હલાલ છે, પરંતુ એ કારણે કે તેનો ભાર હરામ છે, તેને સુહ્ત કહેવામાં આવે છે.