ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મીસમી કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહની ખિલ્કતની દલીલ બયાન કર્યા પછી મેં કહ્યું: "જો વાત તેવી જ હોય જેવી તમે કહો છો, તો અલ્લાહને શાણી વસ્તુએ રોક્યા છે કે તે પોતાની ખિલ્કત માટે ઝાહિર થાય અને તેમને પોતાની ઇબાદત તરફ બોલાવે જેથી બે માણસો પણ પરસ્પર ઇખ્તિલાફ ન કરે, અને શા માટે તે લોકોની નજરથી છુપાયેલો છે અને પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ)ને તેમની તરફ મોકલ્યા છે? અને જો તે પોતે સીધા લોકોને હક તરફ બોલાવવામાં પ્રત્યક્ષ કાર્યવાહી કરત તો શું તે ઈમાન લાવવા માટે વધુ નજીક ન હોત?" હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ મને ફરમાવ્યું: "તારા ઉપર અફસોસ! અને તે તારાથી કેવી રીતે છુપાયો, જેણે પોતાની કુદરત તારામાં જ દેખાડી છે — તને અસ્તિત્વમાં લાવ્યો જ્યારે તું કંઈ ન હતો, અને તને નાનો હોવા પછી મોટો કર્યો, અને તારી નબળાઈ પછી તાકાત આપી અને તારી તાકાત પછી નબળાઈ આપી, અને તારી તંદુરસ્તી પછી બીમાર કર્યો અને તારી બીમારી પછી તંદુરસ્ત કર્યો, અને તારા ગુસ્સા પછી તને રાજી કર્યો અને તારી ખુશી પછી ગુસ્સો આપ્યો, અને તારી ખુશી પછી ગમ આપ્યો અને તારા ગમ પછી ખુશી આપી, અને તારી દુશ્મની પછી દોસ્તી આપી અને તારી દોસ્તી પછી દુશ્મની આપી, અને તારી સુસ્તી પછી અઝ્મ અને ઇરાદો આપ્યો અને તારા અઝ્મ પછી સુસ્તી આપી, અને તારી કરાહત પછી શહવત આપી અને તારી શહવત પછી કરાહત આપી, અને તારા ડર પછી રગબત આપી અને તારી રગબત પછી ડર આપ્યો, અને તારી નિરાશા પછી ઉમ્મીદ આપી અને તારી ઉમ્મીદ પછી નિરાશ કર્યો, અને જે તારા ખયાલમાં ન હતું તે તારા ધ્યાનમાં લાવ્યો અને જેના ઉપર તું અકીદો ધરાવતો હતો તેને તારા ઝેહનથી દૂર કર્યો અને બહાર કાઢી નાખ્યો." અને હઝરત (અલયહિસ્સલામ) સતત અલ્લાહની કુદરત જે મારા નફ્સમાં હતી તે મારા માટે ગણાવતા રહ્યા, અને એવી કુદરત જેને હું પોતાનાથી દૂર કરી શકતો ન હતો. ત્યાં સુધી કે મેં ગુમાન કર્યું કે નજીકમાં જ અલ્લાહ મારી અને તેની વચ્ચે ઝાહિર થશે.