سورة الذاريات
Verse 29 of 60
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَها وَ قالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ
دراينهنگام همسرش جلو آمد درحالىكه [از خوشحالى و تعجّب] فرياد مىكشيد، بهصورت خود زد و گفت: «[آيا پسرى خواهم آورد با اينكه] پيرزنى نازا هستم»؟!
Then his wife came up in great grief, and she struck her face and said: An old barren woman!
ત્યારે તેની ઔરત મોટેથી બોલતી સામે આવી, અને (નવાઇ સાથે) પોતાના મોઢા પર હાથ મારીને કહ્યું કે એક હું એક બૂઢી અને બાંજ (બચ્ચાં જણી ન શકે) (કેવી રીતે એ શકય છે)!
No commentary recorded for this verse.