عَنْ عَبْدِاللَّهِبْنِ سَلْمَانَ الْفَارِسِیِّ عَنْ أَبِیه قَالَ خَرَجْتُ مِنْ مَنْزِلِی یَوْماً بَعْدَ وَفَاهًِْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) بِعَشَرَهًِْ أَیَّامٍ فَلَقِیَنِی عَلِیُّبْنُأَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) ... فَقَالَ (علیه السلام) یَا سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) ائْتِ مَنْزِلَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَإِنَّهَا إِلَیْکَ مُشْتَاقَهًٌْ تُرِیدُ أَنْ تُتْحِفَکَ بِتُحْفَهًٍْ قَدْ أُتْحِفَتْ بِهَا مِنَ الْجَنَّهًِْ قُلْتُ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) قَدْ أُتْحِفَتْ فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) بِشَیْءٍ مِنَ الْجَنَّهًِْ بَعْدَ وَفَاهًِْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ نَعَمْ بِالْأَمْسِ قَالَ سَلْمَانُ الْفَارِسِیُّ فَهَرْوَلْتُ إِلَی مَنْزِلِ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) بِنْتِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَإِذَا هِیَ جَالِسَهًٌْ وَ عَلَیْهَا قِطْعَهًُْ عَبَاءٍ إِذَا خَمَّرَتْ رَأْسَهَا انْجَلَی سَاقُهَا وَ إِذَا غَطَّتْ سَاقَهَا انْکَشَفَ رَأْسُهَا فَلَمَّا نَظَرَتْ إِلَیَّ اعْتَجَرَتْ ثُمَّ قَالَ یَا سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) ... هُوَ نَخْلٌ غَرَسَهُ اللَّهُ فِی دَارِ السَّلَامِ بِکَلَامٍ عَلَّمَنِیهِ أَبِی مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) کُنْتُ أَقُولُهُ غُدْوَهًًْ وَ عَشِیَّهًْ} قَالَ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) قُلْتُ علمنی (عَلِّمِینِی) الْکَلَامَ یَا سَیِّدَتِی فَقَالَتْ إِنْ سَرَّکَ أَنْ لَا یَمَسَّکَ أَذَی الْحُمَّی مَا عِشْتَ فِی دَارِ الدُّنْیَا فَوَاظِبْ عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) عَلَّمَتْنِی هَذَا الْحِرْزَ فَقَالَتْ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللهِ النُّورِ بِسْمِ اللهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللهِ نُورٌ عَلَی نُورٍ بِسْمِ اللهِ الَّذِی هُوَ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ بِسْمِ اللهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَ أَنْزَلَ النُّورَ عَلَی الطُّورِ فِی کِتابٍ مَسْطُورٍ فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ.
حضرت زهرا (سلام الله علیها)- عبدالله فرزند سلمان فارسی (رحمة الله علیه) از پدرش نقل می‌کند: روزی از منزلم خارج شدم [درحالی‌که] ده روز از وفات پیامبر (صلی الله علیه و آله) می‌گذشت. در راه علی (علیه السلام) را دیدم... فرمود: «ای سلمان (رحمة الله علیه)! به منزل فاطمه (سلام الله علیها) دختر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برو که مشتاق دیدار توست و می‌خواهد از تحفه‌ای که از بهشت برایش آورده‌اند به تو بدهد». [با تعجّب] گفتم: «آیا بعد از رحلت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برای فاطمه (سلام الله علیها) تحفه‌ای از بهشت رسیده است»؟! علی (علیه السلام) فرمود: «آری! دیروز [تحفه‌ای برایش آورده‌اند]». سلمان (رحمة الله علیه) می‌گوید: خودم را شتابان به خانه‌ی فاطمه (سلام الله علیها) رساندم و او را دیدم که نشسته و قطعه عَبایی بر سر دارد... فاطمه (سلام الله علیها) فرمود: «ای سلمان (رحمة الله علیه)! [روز گذشته] سه کنیزِ بهشتی بر من وارد شدند... سپس خرمای تازه‌ای [از بهشت] به من دادند... که از برف سفیدتر و از مُشک، خوشبوتر بود». سپس به من فرمود: «ای سلمان (رحمة الله علیه)! امشب با این خرما افطار کن و فردا هسته‌اش را برایم بیاور»... [من نیز] شامگاه با آن خرما افطار کردم ولی هسته‌ای در آن نیافتم! فردایِ آن‌روز نزد دختر رسول خدا (رفتم و به او گفتم: «من با آن خرمایی که به من عنایت کردی افطار نمودم؛ ولی هسته‌ای در آن نیافتم»! فاطمه (سلام الله علیها) فرمود: «ای سلمان (رحمة الله علیه)! هرگز این خرما هسته ندارد چراکه از درختی [چیده شده] که خداوند در دارالسلام (بهشت) آن را کاشته است». [سپس در ادامه فرمود]: «آیا سخنی به تو یاد بدهم که پدرم محمّد (صلی الله علیه و آله) آن را به من آموخت و من هر صبح و شام آن را می‌خوانم»؟ گفتم: «بانوی من! آن سخن را به من یاد بده». فاطمه (سلام الله علیها) فرمود: «اگر دوست داری که تا در دنیا هستی دچار بیماریِ تب نشوی، بخواندن این دعا مواظبت کن». سلمان (رحمة الله علیه) می‌گوید: «حضرت، این حرز را به من تعلیم داده و فرمود: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللهِ النُّورِ بِسْمِ اللهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللهِ نُورٌ عَلَی نُورٍ بِسْمِ اللهِ الَّذِی هُوَ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ بِسْمِ اللهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ الحَمْدُ لِلهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَ أَنْزَلَ النُّورَ عَلَی الطُّورِ فِی کِتابٍ مَسْطُورٍ فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ».
Lady Zahra (peace be upon her) — Abdullah son of Salman al-Farisi (may Allah have mercy on him) narrates from his father: One day I left my house [when] ten days had passed since the demise of the Prophet (peace be upon him and his family). On the way I met Ali (peace be upon him)... He said: "O Salman (may Allah have mercy on him)! Go to the house of Fatimah (peace be upon her), the daughter of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), for she longs to see you and wishes to give you some of a gift that has been brought to her from Paradise." [In amazement] I said: "Has a gift from Paradise reached Fatimah (peace be upon her) after the passing of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)?!" Ali (peace be upon him) said: "Yes! Yesterday [a gift was brought to her]." Salman (may Allah have mercy on him) says: I hurried to the house of Fatimah (peace be upon her) and found her seated with a piece of a cloak on her head... Fatimah (peace be upon her) said: "O Salman (may Allah have mercy on him)! [Yesterday] three heavenly maidens came in to me... then they gave me fresh dates [from Paradise]... which were whiter than snow and more fragrant than musk." Then she said to me: "O Salman (may Allah have mercy on him)! Break your fast tonight with this date, and tomorrow bring me its stone"... [So] I broke my fast in the evening with that date but found no stone in it! The next day I went to the daughter of the Messenger of Allah and said to her: "I broke my fast with the date you gave me, but I found no stone in it!" Fatimah (peace be upon her) said: "O Salman (may Allah have mercy on him)! This date never has a stone, for it is [plucked] from a tree that Allah has planted in Dar al-Salam (Paradise)." [Then she continued]: "Shall I teach you words that my father Muhammad (peace be upon him and his family) taught me, and which I recite every morning and evening?" I said: "My lady! Teach me those words." Fatimah (peace be upon her) said: "If you would like never to be afflicted by the illness of fever as long as you are in the world, be constant in reciting this supplication." Salman (may Allah have mercy on him) says: "Her holiness taught me this hirz (protective supplication) and said: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللهِ النُّورِ بِسْمِ اللهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللهِ نُورٌ عَلَی نُورٍ بِسْمِ اللهِ الَّذِی هُوَ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ بِسْمِ اللهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ الحَمْدُ لِلهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَ أَنْزَلَ النُّورَ عَلَی الطُّورِ فِی کِتابٍ مَسْطُورٍ فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ [In the name of Allah, the All-Merciful, the Ever-Merciful. In the name of Allah, the Light. In the name of Allah, the Light of Light. In the name of Allah, light upon light. In the name of Allah, who is the Disposer of affairs. In the name of Allah, who created light from light. Praise be to Allah, who created light from light and sent down the Light upon the Mount, in a Book inscribed, on a scroll unrolled]."
હઝરત ઝહરા (અલયહસ્સલામ) — અબ્દુલ્લાહ બિન સલમાન ફારસી (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) પોતાના પિતાથી નકલ કરે છે: એક દિવસ હું મારા ઘરમાંથી બહાર નીકળ્યો [જ્યારે] પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વફાતને દસ દિવસ થઈ ગયા હતા. રસ્તામાં અલી (અલયહિસ્સલામ)ને મળ્યો... તમે (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવ્યું: "ઓ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની દીકરી ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ના ઘરે જાઓ, કારણ કે તેઓ તમને મળવા આતુર છે અને જન્નતમાંથી તેમના માટે લાવવામાં આવેલી ભેટમાંથી તમને આપવા ઇચ્છે છે." [આશ્ચર્યથી] મેં કહ્યું: "શું રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વફાત પછી ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) માટે જન્નતમાંથી કોઈ ભેટ આવી છે?!" અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "હા! ગઈકાલે [તેમના માટે ભેટ લાવવામાં આવી છે]." સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: હું ઝડપથી ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)ના ઘરે પહોંચ્યો અને જોયું કે તેઓ બેઠાં છે અને માથા પર અબાનો એક ટુકડો છે... ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! [ગઈકાલે] જન્નતની ત્રણ કનીઝો મારી પાસે આવી... પછી તેમણે મને [જન્નતમાંથી] તાજી ખજૂર આપી... જે બરફ કરતાં વધુ સફેદ અને કસ્તૂરી કરતાં વધુ સુગંધિત હતી." પછી તેમણે મને ફરમાવ્યું: "ઓ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! આજ રાત્રે આ ખજૂરથી ઇફ્તાર કરો અને કાલે તેનો ઠળિયો મારી પાસે લાવો"... [મેં પણ] સાંજે તે ખજૂરથી ઇફ્તાર કર્યું પણ તેમાં કોઈ ઠળિયો ન મળ્યો! બીજા દિવસે હું રસૂલુલ્લાહની દીકરી પાસે ગયો અને તેમને કહ્યું: "તમે મને જે ખજૂર આપી હતી તેનાથી મેં ઇફ્તાર કર્યું; પણ મને તેમાં કોઈ ઠળિયો ન મળ્યો!" ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "ઓ સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! આ ખજૂરમાં ક્યારેય ઠળિયો હોતો નથી, કારણ કે તે એ વૃક્ષની [તોડેલી] છે જેને અલ્લાહે દારુસ્સલામ (જન્નત)માં વાવ્યું છે." [પછી આગળ ફરમાવ્યું]: "શું હું તમને એ વાત શીખવાડું જે મારા પિતા મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને શીખવાડી છે અને હું દરરોજ સવાર-સાંજ તેને પઢું છું?" મેં કહ્યું: "મારી માલિકા! તે વાત મને શીખવાડો." ફાતિમા (અલયહસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જો તમે ઇચ્છતા હો કે જ્યાં સુધી તમે દુનિયામાં છો ત્યાં સુધી તાવની બીમારીથી ગ્રસ્ત ન થાઓ, તો આ દુઆ પઢવામાં નિયમિતતા રાખો." સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: "તમે (અલયહસ્સલામ) મને આ હિર્ઝ (રક્ષણાત્મક દુઆ) શીખવાડ્યો અને ફરમાવ્યું: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللهِ النُّورِ بِسْمِ اللهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللهِ نُورٌ عَلَی نُورٍ بِسْمِ اللهِ الَّذِی هُوَ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ بِسْمِ اللهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ الحَمْدُ لِلهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَ أَنْزَلَ النُّورَ عَلَی الطُّورِ فِی کِتابٍ مَسْطُورٍ فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ [અલ્લાહના નામથી, જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે. અલ્લાહના નામથી, જે નૂર છે. અલ્લાહના નામથી, જે નૂરનો નૂર છે. અલ્લાહના નામથી, જે નૂર પર નૂર છે. અલ્લાહના નામથી, જે તમામ કાર્યોનો સંચાલક છે. અલ્લાહના નામથી, જેણે નૂરમાંથી નૂરને પેદા કર્યો. પ્રશંસા છે અલ્લાહની, જેણે નૂરમાંથી નૂરને પેદા કર્યો અને તૂર પર નૂરને ઉતાર્યો, લખેલી કિતાબમાં, ખુલ્લી ચર્મપત્ર પર]."