Surah 53 · An Najm

سورة النجم

Verse 1 of 62

53:1

وَ النَّجْمِ إِذا هَوى

سوگند به ستاره هنگامى‌كه افول مى‌كند.

I swear by the star when it goes down.

કસમ છે સિતારાની જ્યારે તે પડ્યો:*

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا أَوْقَفَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) یَوْمَ الْغَدِیرِ افْتَرَقَ النَّاسُ ثَلَاثَ فِرَقٍ فَقَالَتْ فِرْقَهًٌْ ضَلَّ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ فِرْقَهًٌْ قَالَتْ غَوَی وَ فِرْقَهًٌْ قَالَتْ بِهَوَاهُ یَقُولُ فِی أَهْلِ بَیْتِهِ (علیهم السلام) وَ ابْنِ عَمِّهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی الْآیَاتِ.

امام صادق (علیه السلام)- وقتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در روز غدیر، دست امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را بلند کرد، مردم به سه دسته تقسیم شدند: گروهی گفتند: محمّد (صلی الله علیه و آله) به بیراهه رفته است و گروهی گفتند: گمراه شده است و گروه دیگری گفتند: با هوی‌وهوس خود درباره‌ی اهل بیت (علیهم السلام) و پسر عموی خود سخن می‌گوید. آنگاه خداوند سبحان این آیات را نازل کرد و النَّجْمِ إِذَا هَوی، مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی

Imam Sadiq (peace be upon him): When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) raised the hand of Amir al-Mu'minin Ali (peace be upon him) on the day of Ghadir, the people divided into three groups: one group said, 'Muhammad (peace be upon him and his family) has gone astray'; another group said, 'He has been misguided'; and another group said, 'He speaks about his Ahl al-Bayt (peace be upon them) and his cousin from his own desire.' Then Allah the Glorified revealed these verses: وَ النَّجْمِ إِذَا هَوَی، مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوَی * وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [By the star when it goes down, your companion has neither gone astray nor been misguided, nor does he speak from his own desire; it is nothing but a revelation revealed].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ગદીરના દિવસે અમીરુલ મોઅમિનીન અલી (અલયહિસ્સલામ)નો હાથ ઊંચો કર્યો, ત્યારે લોકો ત્રણ ભાગમાં વિભાજિત થઈ ગયા: એક જૂથે કહ્યું: 'મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) બેરાહે ચાલ્યા ગયા છે', અને બીજા જૂથે કહ્યું: 'ગુમરાહ થઈ ગયા છે', અને ત્રીજા જૂથે કહ્યું: 'પોતાની ખ્વાહિશથી પોતાના અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ) અને પોતાના પિતરાઈ ભાઈ વિશે બોલે છે.' ત્યારે અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ આ આયતો નાઝિલ કરી: وَ النَّجْمِ إِذَا هَوَی، مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوَی * وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [તારાના સોગંદ જ્યારે તે આથમે, તમારો સાથી ન તો બેરાહે ગયો છે અને ન ગુમરાહ થયો છે, અને ન તે પોતાની ખ્વાહિશથી બોલે છે; તે તો માત્ર એક વહી છે જે નાઝિલ કરવામાં આવે છે].

#2 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) لَیْلَهًَْ أُسْرِیَ بِی إِلَی السَّمَاءِ صِرْتُ إِلَی سِدْرَهًِْ الْمُنْتَهَی فَقَالَ لِی جَبْرَئِیلُ تَقَدَّمْ یَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) فَدَنَوْتُ دُنُوَّهًًْ وَ الدُّنُوَّهًُْ مَدُّ الْبَصَرِ فَرَأَیْتُ نُوراً سَاطِعاً فَخَرَرْتُ لِلَّهِ سَاجِداً فَقَالَ لِی یَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) مَنْ خَلَّفْتَ فِی الْأَرْضِ قُلْتُ یَا رَبِّ أَعْدَلَهَا وَ أَصْدَقَهَا وَ أَبَرَّهَا عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَصِیِّی وَ وَارِثِی وَ خَلِیفَتِی فِی أَهْلِی فَقَالَ لِی أَقْرِئْهُ مِنِّی السَّلَامَ وَ قُلْ لَهُ إِنَّ غَضَبَهُ عِزٌّ وَ رِضَاهُ حُکْمٌ یَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِنِّی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا الْعَلِیُّ الْأَعْلَی وَهَبْتُ لِأَخِیکَ اسْماً مِنْ أَسْمَائِی فَسَمَّیْتُهُ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ أَنَا الْعَلِیُّ الْأَعْلَی یَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِنِّی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَهَبْتُ لِابْنَتِکَ اسْماً مِنْ أَسْمَائِی فَسَمَّیْتُهَا فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ أَنَا فَاطِرُ کُلِّ شَیْءٍ یَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِنِّی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا الْحَسَنُ الْبَلَاءِ وَهَبْتُ لِسِبْطَیْکَ اسْمَیْنِ مِنْ أَسْمَائِی فَسَمَّیْتُهُمَا الْحَسَنَ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنَ (علیه السلام) وَ أَنَا الْحَسَنُ الْبَلَاءِ قَالَ فَلَمَّا حَدَّثَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) قُرَیْشاً بِهَذَا الْحَدِیثِ قَالَ قَوْمٌ مَا أَوْحَی اللَّهُ إِلَی مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) بِشَیْءٍ وَ إِنَّمَا تَکَلَّمَ عَنْ هَوَی نَفْسِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی تِبْیَانَ ذَلِکَ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی إِلَی آخِرِ الْآیَاتِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آن شبی که مرا به آسمان می‌بردند، به سدرهًْ المنتهی رسیدم. جبرئیل به من گفت: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! جلو بیا، خیلی نزدیک شدم و نزدیک‌شدن در اینجا به‌معنای چشم‌انداختن و دیدن می‌باشد نور بسیار درخشانی را دیدم. خدا را سجده کردم. جبرئیل به من گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! چه کسی را در زمین به‌جای خود گذاشتی»؟ گفتم: «پروردگارا! عادل‌ترین فرد زمین و صادق‌ترین آن، و پاک‌ترین آن و امین‌ترین آن علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام). او جانشین و وارث من است و جانشین من در میان خاندان من است. پس به من گفت: سلام مرا به او برسان و به او بگو: خشم او عزّت است و رضایت او حکم و فرمان است. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من آن خدایی هستم که جز او خدایی نیست؛ همان رفیع الشأن بالا مرتبه. به برادر تو، اسمی از اسم‌های خود را داده‌ام و او را علی (علیه السلام) نامیدم و من خود همان علی اعلی (رفیع الشأن بلندمرتبه) هستم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من آن خداوندی هستم که جز او خدایی نیست. همان آفریننده‌ی آسمان‌ها و زمین. به دختر تو نامی از نام‌های خودم را داده‌ام. او را فاطمه (سلام الله علیها) نام نهادم و من خود شکافنده‌ی (فاطر) و آفریننده‌ی همه چیز هستم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من همان خدایی هستم که جز او خدایی نیست. همان‌که خوب آزمایش می‌کند. به نوادگان تو، دو اسم از اسم‌های خود را عطا کردم. آن دو را، حسن و حسین (علیها السلام) نامیدم. و من خود آن آزمایشگر نیکو (حسن البلاء) هستم». حضرت فرمود: «وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) این حدیث را برای قریش خواند، گروهی گفتند: خداوند، چیزی به محمّد (صلی الله علیه و آله) وحی نکرده است، او از خودش این حرف‌ها را می‌زند. در نتیجه خداوند در بیان آن موضوع، این آیات را نازل کرد: و النَّجْمِ إِذَا هَوی، «مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی * عَلمَهُ شَدِیدُ القُوی

The Prophet (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "On the night I was taken up to the heavens, I reached Sidrat al-Muntaha. Jibra'il said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Come forward.' I drew very near — and 'drawing near' here means casting the gaze and seeing — and I saw a most radiant light. I prostrated to Allah. Jibra'il said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Whom have you left behind on the earth in your place?' I said: 'My Lord! The most just of the people of the earth, the most truthful of them, the purest of them and the most trustworthy of them: Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). He is my successor and my heir, and my deputy among my family.' So He said to me: 'Convey my salam to him, and say to him: his anger is honour and his pleasure is a decree and a command. O Muhammad (peace be upon him and his family)! I am that Allah beside whom there is no god: the One of exalted rank, the Most High. To your brother I have given a name from among My names, and I have named him Ali (peace be upon him), and I Myself am al-Ali al-A'la (the exalted, the most high). O Muhammad (peace be upon him and his family)! I am that Allah beside whom there is no god: the Originator of the heavens and the earth. To your daughter I have given a name from among My names — I have named her Fatimah (peace be upon her) — and I Myself am the Fatir (Splitter) and Originator of everything. O Muhammad (peace be upon him and his family)! I am that Allah beside whom there is no god: the One who tests well. To your two grandsons I have granted two names from among My names; I have named them Hasan and Husayn (peace be upon them), and I Myself am al-Hasan al-Bala' (the Best Tester).'" The Imam said: "When the Prophet (peace be upon him and his family) recited this hadith for Quraysh, a group said: Allah has not revealed anything to Muhammad (peace be upon him and his family); he says these things of his own accord. Thereupon Allah, in explanation of that matter, revealed these verses: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی * عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی [By the star when it goes down; your companion has neither strayed nor erred, nor does he speak out of desire. It is nothing but a revelation revealed to him; one mighty in power taught it to him]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "જે રાત્રે મને આસમાન ઉપર લઈ જવામાં આવ્યો, હું સિદ્રતુલ મુન્તહા સુધી પહોંચ્યો. જિબ્રઈલે મને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આગળ આવો.' હું ખૂબ નજીક થયો — અને અહીં નજીક થવાનો અર્થ છે નજર નાખવી અને જોવું — મેં ખૂબ જ ઝગમગતો નૂર જોયો. મેં અલ્લાહને સિજદો કર્યો. જિબ્રઈલે મને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે ઝમીન પર તમારી જગ્યાએ કોને છોડ્યા છે?' મેં કહ્યું: 'ઓ પરવરદિગાર! ઝમીનના સૌથી ન્યાયી, સૌથી સાચા, સૌથી પવિત્ર અને સૌથી અમાનતદાર વ્યક્તિ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ને. તેઓ મારા વસી અને વારસ છે, અને મારા ખાનદાનમાં મારા ખલીફા છે.' તો તેણે મને કહ્યું: 'મારા સલામ તેમને પહોંચાડજો અને તેમને કહેજો: તેમનો ગુસ્સો ઇઝ્ઝત છે અને તેમની ખુશી હુકમ અને ફરમાન છે. ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું તે અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ઈલાહ નથી; તે જ ઉચ્ચ મરતબાવાળો, બુલંદ મર્તબા. મેં તમારા ભાઈને મારા નામોમાંથી એક નામ આપ્યું છે અને તેમનું નામ અલી (અલયહિસ્સલામ) રાખ્યું છે, અને હું પોતે જ અલ અલી અલ આઅલા (ઉચ્ચ મરતબાવાળો, બુલંદ મર્તબા) છું. ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું તે અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ઈલાહ નથી; આસમાનો અને ઝમીનનો પેદા કરનાર. મેં તમારી દીકરીને મારા નામોમાંથી એક નામ આપ્યું છે. તેમનું નામ ફાતિમા (અલયહસ્સલામ) રાખ્યું છે, અને હું પોતે જ ફાતિર (ચીરનાર) અને દરેક વસ્તુનો પેદા કરનાર છું. ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું તે અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ઈલાહ નથી; તે જ જે સારી રીતે આઝમાયશ કરે છે. મેં તમારા નવાસાઓને મારા નામોમાંથી બે નામ અતા કર્યા. તે બંનેનું નામ હસન અને હુસૈન (અલયહિમસ્સલામ) રાખ્યું, અને હું પોતે જ તે નિકો આઝમાનાર (અલ હસન અલ બલા) છું.'" હઝરતે ફરમાવ્યું: "જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) આ હદીસ કુરૈશ માટે વાંચી, ત્યારે એક જૂથે કહ્યું: અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર કંઈ વહી કરી નથી, તેઓ પોતાની તરફથી આ વાતો કહી રહ્યા છે. પરિણામે અલ્લાહે તે વિષયના બયાનમાં આ આયતો નાઝિલ કરી: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی * عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی [સોગંદ છે તારાના જ્યારે તે ડૂબે; તમારા સાથી ન તો પથભ્રષ્ટ થયા છે અને ન ભૂલ કરી છે, અને ન તો તેઓ પોતાની ઈચ્છાથી કંઈ કહે છે. તે તો ફક્ત વહી છે જે તેમના પર ઉતારવામાં આવે છે; તેમને પ્રચંડ શક્તિવાળાએ શીખવ્યું છે]."

#3 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

امام باقر (علیه السلام)- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آن شبی که مرا به آسمان می‌بردند، به سدرهًْ المنتهی رسیدم. جبرئیل به من گفت: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! جلو بیا». خیلی نزدیک شدم و نزدیک‌شدن در اینجا به‌معنای چشم‌انداختن و دیدن می‌باشد نور بسیار درخشانی را دیدم. خدا را سجده کردم. جبرئیل به من گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! چه کسی را در زمین به‌جای خود گذاشتی»؟ گفتم: «پروردگارا! عادل‌ترین فرد زمین و صادق‌ترین آن، و پاک‌ترین آن و امین‌ترین آن علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام). او جانشین و وارث من است و جانشین من در میان خاندان من است». پس به من گفت: «سلام مرا به او برسان و به او بگو: خشم او عزّت است و رضایت او حکم و فرمان است. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من آن خدایی هستم که جز او خدایی نیست؛ همان رفیع الشأن بالا مرتبه. به برادر تو، اسمی از اسم‌های خود را داده‌ام و او را علی (علیه السلام) نامیدم و من خود همان علیّ اعلی (رفیع الشأن بلند مرتبه) هستم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من آن خداوندی هستم که جز او خدایی نیست. همان آفریننده‌ی آسمان‌ها و زمین. به دختر تو نامی از نام‌های خودم را داده‌ام. او را فاطمه (سلام الله علیها) نام نهادم و من خود شکافنده‌ی (فاطر) و آفریننده‌ی همه چیز هستم. ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! من همان خدایی هستم که جز او خدایی نیست. همان که خوب آزمایش می‌کند. به نوادگان تو، دو اسم از اسم‌های خود را عطا کردم. آن دو را، حسن و حسین (علیها السلام) نامیدم. و من خود آن آزمایشگر نیکو (حسن البلاء) هستم». حضرت فرمود: «وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) این حدیث را برای قریش خواند، گروهی گفتند: خداوند، چیزی به محمّد (صلی الله علیه و آله) وحی نکرده است، او از خودش این حرف‌ها را می‌زند. در نتیجه خداوند در بیان آن موضوع، این آیات را نازل کرد: و النَّجْمِ إِذَا هَوی؛ مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی * عَلمَهُ شَدِیدُ القُوی

Imam Baqir (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "On the night I was taken up to the heavens, I reached Sidrat al-Muntaha. Jibra'il said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Come forward.' So I drew very near — and 'drawing near' here means casting the gaze and seeing — and I saw an intensely radiant light. I prostrated to Allah. Jibra'il said to me: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Whom have you left behind on the earth in your place?' I said: 'O my Lord! The most just person on earth, the most truthful of them, the purest of them and the most trustworthy of them: Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). He is my successor and my heir, and my deputy among my household.' Then He said to me: 'Convey My greeting to him, and tell him: his anger is honour and his contentment is a decree and a command. O Muhammad (peace be upon him and his family)! I am the Allah beside whom there is no god; the One of exalted rank, the Most High. I have given your brother a name from among My names and I have named him Ali (peace be upon him), and I Myself am al-Ali al-A'la (the exalted, most high). O Muhammad (peace be upon him and his family)! I am the Allah beside whom there is no god, the Originator of the heavens and the earth. I have given your daughter a name from among My names. I named her Fatima (peace be upon her), and I Myself am the Fatir (the Cleaver, the Originator) of everything. O Muhammad (peace be upon him and his family)! I am the Allah beside whom there is no god, the One who tests beautifully. I have granted to your two grandsons two names from among My names. I named them al-Hasan (peace be upon him) and al-Husayn (peace be upon him), and I Myself am al-Hasan al-Bala (the beautiful tester).'" The Imam said: "When the Prophet (peace be upon him and his family) recited this hadith to the Quraysh, a group said: Allah has not revealed anything to Muhammad (peace be upon him and his family); he is speaking these words of himself. So Allah, in clarification of that matter, sent down these verses: وَ النَّجْمِ إِذَا هَوَى؛ مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوَى * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَى * عَلَّمَهُ شَدِیدُ القُوَى [By the star when it goes down; your companion has not gone astray, nor has he erred * Nor does he speak out of desire * It is nothing but a revelation revealed * One mighty in power taught him]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "જે રાત્રે મને આસમાન પર લઈ જવામાં આવ્યો, હું સિદરતુલ મુન્તહા સુધી પહોંચ્યો. જિબ્રઈલે મને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આગળ આવો.' હું ખૂબ નજીક ગયો — અને અહીં નજીક જવાનો અર્થ નજર નાખવો અને જોવું છે — મેં અત્યંત તેજસ્વી નૂર જોયું. મેં અલ્લાહને સિજદો કર્યો. જિબ્રઈલે મને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે તમારી જગ્યાએ ઝમીન પર કોને છોડ્યા છે?' મેં કહ્યું: 'ઓ પરવરદિગાર! ઝમીન પરના સૌથી અદલદાર, સૌથી સાચા, સૌથી પવિત્ર અને સૌથી અમાનતદાર વ્યક્તિ અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ). તેઓ મારા જાનશીન અને વારીસ છે અને મારા ખાનદાનમાં મારા જાનશીન છે.' પછી તેમણે મને કહ્યું: 'મારો સલામ તેમને પહોંચાડો અને તેમને કહો: તેમનો ગુસ્સો ઇઝ્ઝત છે અને તેમની રઝામંદી હુકમ અને ફરમાન છે. ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું તે અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી; તે જ ઉચ્ચ મરતબાવાળો, બુલંદ મરતબાવાળો. મેં તમારા ભાઈને મારા નામોમાંથી એક નામ આપ્યું છે અને તેમનું નામ અલી (અલયહિસ્સલામ) રાખ્યું છે, અને હું પોતે જ અલ-અલિય્યુલ આઅલા (ઉચ્ચ મરતબાવાળો, બુલંદ મરતબાવાળો) છું. ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું તે અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી. તે જ આસમાનો અને ઝમીનનો પૈદા કરનાર. મેં તમારી દીકરીને મારા નામોમાંથી એક નામ આપ્યું છે. તેમનું નામ ફાતિમા (સલામુલ્લાહિ અલયહા) રાખ્યું છે, અને હું પોતે જ દરેક વસ્તુનો શકાફનાર (ફાતિર) અને પૈદા કરનાર છું. ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! હું તે અલ્લાહ છું જેના સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી. તે જ જે સારી રીતે આઝમાયશ કરે છે. મેં તમારા નવાસાઓને મારા નામોમાંથી બે નામ અતા કર્યા છે. તે બંનેનું નામ હસન અને હુસૈન (અલયહેમસ્સલામ) રાખ્યું છે. અને હું પોતે જ તે નેક આઝમાયશ કરનાર (હસનુલ બલા) છું.'" ઇમામે ફરમાવ્યું: "જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) આ હદીસ કુરૈશ સામે વાંચી, ત્યારે એક જૂથે કહ્યું: અલ્લાહે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર કંઈ વહી નથી કરી, તેઓ પોતાની તરફથી આ વાતો કહી રહ્યા છે. પરિણામે અલ્લાહે તે વિષયના બયાનમાં આ આયતો નાઝિલ કરી: وَ النَّجْمِ إِذَا هَوَى؛ مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوَى * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَى * عَلَّمَهُ شَدِیدُ القُوَى [કસમ છે તારાની જ્યારે તે આથમે; તમારો સાથી ન તો ગુમરાહ થયો છે અને ન ભટક્યો છે * અને તે પોતાની ઇચ્છાથી કંઈ કહેતો નથી * તે તો માત્ર એક વહી છે જે ઉતારવામાં આવે છે * તેમને શક્તિશાળીએ શીખવ્યું છે]."

#4 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) فِی قَوْلِ اللَّهِ: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی قَالَ: لَمَّا جَمَعَتِ الْأَنْصَارُ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) سَبْعَمِائَهًِْ دِینَارٍ، وَ أَتَوْا بِهَا إِلَیْهِ فَقَالُوا: قَدْ جَمَعْنَا لَکَ هَذِهِ فَاقْبَلْهَا مِنَّا. فَأَنْزَلَ اللَّهُ قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ عَلَی تَبْلِیغِ الرِّسَالَهًِْ وَ الْقُرْآنِ أَجْراً أَیْ جُعْلًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی یَعْنِی إِلَّا حُبَّ أَهْلِ بَیْتِی، فَقَالَ الْمُنَافِقُونَ: إِنَّهُ یُرِیدُ مِنَّا أَنْ نُحِبَّ أَهْلَ بَیْتِهِ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی یَعْنِی وَ الْقُرْآنِ إِذَا نَزَلَ نَجْماً نَجْماً عَلَی مُحَمَّدٍ ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ مَا کَذَبَ مُحَمَّد وَ ما غَوی إِنَّمَا فَضَّلَ أَهْلَ بَیْتِهِ مِنْ قَوْلِی وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی یَعْنِی {فِیمَا قَالَهُ} رَسُولُ اللَّهِ فِی فَضْلِ أَهْلِ بَیْتِهِ إِنْ هُوَ یَعْنِی الْقُرْآنَ إِلَّا وَحْیٌ مِنَ اللَّهِ فِی فَضْلِ أَهْلِ بَیْتِهِ {وَ} مُحَمَّدٍ بِوَحْیٍ مِنَ اللَّهِ یَقُولُ. الْآیَهًْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) درباره‌ی سخن خداوند وَ النَّجْمِ إِذا هَوی گفت: «انصار برای پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) هفتصد دینار جمع کردند و آن را نزد آن حضرت آوردند و گفتند: این مبلغ را برای تو جمع کرده‌ایم آن را از ما بپذیر، پس خداوند این آیه را نازل کرد: بگو: «در برابر این (رسالت و تبلیغ)، پاداشی از شما نمی‌طلبم! این (رسالت). ( شوری/۲۳ ) جز دوست‌داشتن نزدیکانم [اهل بیتم]. ( شوری/۲۳ ) منافقان گفتند: او از ما می‌خواهد که اهل بیت او را دوست داشته باشیم، پس خداوند این آیه را نازل کرد وَ النَّجْمِ إِذا هَوی یعنی سوگند به قرآن هنگامی‌که به تدریج بر محمّد (صلی الله علیه و آله) نازل می‌شود. که هرگز دوست شما [محمّد] منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است. ( نجم/۲ ) و اهل بیت خود را از قول من برتری می‌دهد و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید!. ( نجم/۳ ) یعنی سخن پیامبر راجع به فضیلت اهل بیت خود از روی هوا و هوس نیست آنچه می‌گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست!. ( نجم/۴ ) یعنی قرآن وحی از جانب خداست و محمّد (صلی الله علیه و آله) در فضیلت اهل بیت خود از جانب خداوند سخن می‌گوید.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) said regarding the words of Allah وَ النَّجْمِ إِذا هَوى [I swear by the star when it goes down]: "The Ansar collected seven hundred dinars for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and brought it to him and said: 'We have gathered this sum for you, so accept it from us.' Then Allah revealed this verse: Say: 'I do not ask you for any reward for this (mission and preaching); this (mission)' (Shura/23) 'except love for my near ones [my Ahl al-Bayt].' (Shura/23) The hypocrites said: 'He wants from us that we love his Ahl al-Bayt.' So Allah revealed this verse: وَ النَّجْمِ إِذا هَوى, meaning: I swear by the Quran when it is revealed gradually upon Muhammad (peace be upon him and his family), that your companion [Muhammad] has never deviated nor lost the path (Najm/2) and gives preference to his Ahl al-Bayt from my words, and he does not speak from his own desire! (Najm/3) — meaning: the Prophet's words about the virtue of his Ahl al-Bayt are not from whim and desire; what he says is nothing but the revelation which has been sent down to him! (Najm/4) — meaning: the Quran is revelation from Allah, and Muhammad (peace be upon him and his family) speaks about the virtue of his Ahl al-Bayt from Allah."

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)- ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) એ અલ્લાહના કથન وَ النَّجْمِ إِذا هَوى [ખરેખર હું સોગંદ ખાઉં છું તારાની જ્યારે તે ઢળી જાય] વિશે કહ્યું: "અન્સારે પયગંબરે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે સાતસો દીનાર ભેગા કર્યા અને તે આપ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે લાવ્યા અને કહ્યું: 'આ રકમ અમે તમારા માટે એકત્ર કરી છે, અમારા તરફથી તેને સ્વીકારો.' પછી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: કહો: 'આ (રિસાલત અને તબ્લીગ)ના બદલામાં હું તમારી પાસેથી કોઈ બદલો માંગતો નથી! આ (રિસાલત)' (શૂરા/૨૩) 'સિવાય મારા નિકટવર્તીઓ [મારા અહલેબૈત]ને પ્રેમ કરવા સિવાય.' (શૂરા/૨૩) મુનાફિકોએ કહ્યું: તે અમારી પાસેથી ઈચ્છે છે કે અમે તેમના અહલેબૈતને પ્રેમ કરીએ, પછી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી وَ النَّجْمِ إِذا هَوى, અર્થાત્ કુરાનની સોગંદ જ્યારે તે ધીરે ધીરે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ થાય છે. કે ખરેખર તમારા દોસ્ત [મુહમ્મદ] કદી પથભ્રષ્ટ થયા નથી અને મંઝિલ ભૂલ્યા નથી. (નજ્મ/૨) અને પોતાના અહલેબૈતને મારા કથનથી પ્રાધાન્ય આપે છે અને કદી પોતાની ઇચ્છા મુજબ વાત કરતા નથી! (નજ્મ/૩) અર્થાત્ પયગંબરની પોતાના અહલેબૈતની ફઝીલત વિશેની વાત ઈચ્છા અને હવસ પર આધારિત નથી, જે તેઓ કહે છે તે વહી સિવાય કંઈ નથી જે તેમના પર નાઝિલ થઈ છે! (નજ્મ/૪) અર્થાત્ કુરાન અલ્લાહ તરફથી વહી છે અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના અહલેબૈતની ફઝીલત વિશે અલ્લાહ તરફથી વાત કરે છે."

#5 قسم The oath કસમ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ اللَّیْلِ إِذا یَغْشی وَ النَّجْمِ إِذا هَوی وَ مَا أَشْبَهَ ذَلِکَ فَقَالَ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَنْ یُقْسِمَ مِنْ خَلْقِهِ بِمَا شَاءَ وَ لَیْسَ لِخَلْقِهِ أَنْ یُقْسِمُوا إِلَّا بِه.

امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه: قسم به شب در آن هنگام که [جهان را] بپوشاند. ( لیل/۱ ) و آیه: و النَّجْمِ إِذَا هَوی و آیات مشابه این‌ها پرسیدم. آن حضرت فرمود: «خداوند عزّوجلّ از مخلوقاتش به هرچه بخواهد قسم می‌خورد امّا آفریدگانش فقط باید به الله قسم بخورند».

Imam Baqir (peace be upon him): Muhammad ibn Muslim said: I asked Imam Baqir (peace be upon him) about the verse: I swear by the night when it covers [the world]. (Layl/1) and the verse: وَ النَّجْمِ إِذا هَوى and similar verses. He said: "Allah the Mighty and Majestic may swear by whatever He wills of His creation, but His creatures must swear only by Allah."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- મુહમ્મદ બિન મુસ્લિમ કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: ખરેખર હું સોગંદ ખાઉં છું રાતની જ્યારે તે [જગતને] ઢાંકી દે. (લૈલ/૧) અને આયત: وَ النَّجْمِ إِذَا هَوى અને તેમના જેવી આયતો વિશે. આપ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પોતાની મખ્લૂકમાંથી જેની ચાહે તેની સોગંદ ખાય છે, પરંતુ તેની મખ્લૂકે માત્ર અલ્લાહની જ સોગંદ ખાવી જોઈએ."

#6 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

علی‌بن‌إبراهیم (علیه السلام) Ali ibn Ibrahim (peace be upon him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)

النَّجْمُ رسول الله (صلی الله علیه و آله) وَ قَدْ سَمَّاهُ اللَّهُ فِی غَیْرِ مَوْضِعٍ فَقَالَ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- النَّجْمُ پیامبر (صلی الله علیه و آله) است که در چند مورد از آن جناب به نجم تعبیر شده یکی در این آیه وَ النَّجْمِ إِذا هَوی است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): النَّجْمُ is the Prophet (peace be upon him and his family), and in several places Allah has referred to him as "al-najm (the star)" — one of which is this verse: وَ النَّجْمِ إِذا هَوى.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)- النَّجْمُ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, જેમને અલ્લાહે ઘણી જગ્યાએ "અલ-નજ્મ (તારો)" તરીકે વર્ણવ્યા છે, તેમાંથી એક આ આયત وَ النَّجْمِ إِذا هَوى છે.

#7 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ النَّجْمِ إِذا هَوی قَالَ أُقْسِمُ بِقَبْضِ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِذَا قُبِضَ ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ بِتَفْضِیلِهِ أَهْلَ بَیْتِهِ (علیهم السلام) وَ ما غَوی وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی یَقُولُ مَا یَتَکَلَّمُ بِفَضْلِ أَهْلِ بَیْتِهِ (علیهم السلام) بِهَوَاهُ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی.

امام باقر (علیه السلام)- و النَّجْمِ إِذَا هَوی به قبر محمّد (صلی الله علیه و آله) قسم می‌خورم آنگاه که از دنیا برود که هرگز دوست شما [محمّد] منحرف نشده. ( نجم/۲ ) به خاطر اینکه اهل بیتش (علیهم السلام) را بر دیگران برتری داده است و مقصد را گم نکرده است، و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید!. ( نجم/۳۲ ) یعنی: از روی هوی و هوس درباره‌ی فضل و برتری خانواده‌اش سخن نمی‌گوید و این کلام خداوند است که می‌فرماید: آنچه می‌گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست!. ( نجم/۴ )

Imam Baqir (peace be upon him): وَ النَّجْمِ إِذَا هَوى — I swear by the grave of Muhammad (peace be upon him and his family) when he departs from this world, that your companion [Muhammad] has never deviated (Najm/2) — on account of his giving preference to his Ahl al-Bayt (peace be upon them) over others — and has not lost the path, and he does not speak from his own desire! (Najm/3) meaning: he does not speak about the virtue and superiority of his family from whim and desire, and this is the word of Allah the Mighty and Majestic who says: What he says is nothing but the revelation which has been sent down to him! (Najm/4)

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- و النَّجْمِ إِذَا هَوى મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની કબરની સોગંદ ખાઉં છું જ્યારે તેઓ દુનિયાથી જાય કે ખરેખર તમારા દોસ્ત [મુહમ્મદ] કદી પથભ્રષ્ટ થયા નથી. (નજ્મ/૨) એ કારણે કે તેમણે પોતાના અહલેબૈત (અલયહિમુસ્સલામ)ને બીજા પર પ્રાધાન્ય આપ્યું છે, અને મંઝિલ ભૂલ્યા નથી, અને કદી પોતાની ઇચ્છા મુજબ વાત કરતા નથી! (નજ્મ/૩) અર્થાત્: ઇચ્છા અને હવસ પર આધારિત પોતાના પરિવારની ફઝલ અને પ્રાધાન્ય વિશે વાત કરતા નથી, અને આ અલ્લાહનું કલામ છે જે ફરમાવે છે: જે તેઓ કહે છે તે વહી સિવાય કંઈ નથી જે તેમના પર નાઝિલ થઈ છે! (નજ્મ/૪)

#8 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ النَّجْمِ إِذا هَوی قَالَ أُقْسِمُ بِقَبْرِ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِذَا قُبِضَ ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ بِتَفْضِیلِهِ أَهْلَ بَیْتِهِ (علیهم السلام) وَ ما غَوی.

امام باقر (علیه السلام)- وَ النَّجْمِ إِذا هَوی؛ قسم به قبر محمّد (صلی الله علیه و آله) زمانی‌که از دنیا رود که هرگز دوست شما [محمّد] منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است. ( نجم/۲ ) اشتباه نکرده و گمراه نشده که خویشاوندان خود را برتری می‌بخشد.

Imam Baqir (peace be upon him): وَ النَّجْمِ إِذا هَوى — I swear by the grave of Muhammad (peace be upon him and his family) when he departs from this world, that your companion [Muhammad] has never deviated and has not lost the path (Najm/2) — he has not erred and has not gone astray in giving preference to his own relatives.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- وَ النَّجْمِ إِذا هَوى; મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની કબરની સોગંદ જ્યારે તેઓ દુનિયાથી જાય કે ખરેખર તમારા દોસ્ત [મુહમ્મદ] કદી પથભ્રષ્ટ થયા નથી અને મંઝિલ ભૂલ્યા નથી. (નજ્મ/૨) ભૂલ કરી નથી અને ગુમરાહ થયા નથી કે તેઓ પોતાના સગાઓને પ્રાધાન્ય આપે છે.

#9 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

النَّجْمُ رسول الله (صلی الله علیه و آله) إِذا هَوی لَمَّا أُسْرِیَ بِهِ إِلَی السَّمَاءِ وَ هُوَ فِی الْهَوَاءِ هَذَا رَدٌّ عَلَی مَنْ أَنْکَرَ الْمِعْرَاجَ وَ هُوَ قَسَمٌ بِرسول الله (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ فَضْلٌ لَهُ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) وَ جَوَابُ الْقَسَمِ ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی أَیْ لَا یَتَکَلَّمُ بِالْهَوَی إِنْ هُوَ یَعْنِی الْقُرْآنَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی یَعْنِی اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ ذُو مِرَّهًٍْ فَاسْتَوی یَعْنِی رسول الله (صلی الله علیه و آله).

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در آیه‌ی و النَّجْمِ إِذَا هَوی منظور از نجم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌باشد. و إِذَا هَوی موقعی است که به آسمان برده شد و او در هوا بود و این در جواب کسی نازل شده است که معراج را قبول ندارد و این در واقع قسم به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌باشد و این برتری او را نسبت به سایر پیامبران (علیهم السلام) نشان می‌دهد. و جواب قسم، دو آیه بعدی: مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی می‌باشد. یعنی از روی هوی و هوس سخن نمی‌گوید. إِنْ هُو یعنی قرآن «إِلا وحْیٌ یُوحَی* عَلمَهُ شَدِیدُ القُوی یعنی خداوند عزّوجلّ. ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوی یعنی رسول خدا (صلی الله علیه و آله).

The Messenger (peace be upon him and his family): In the verse وَ النَّجْمِ إِذَا هَوی [I swear by the star when it goes down], what is meant by al-najm (the star) is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). And إِذَا هَوی [when it goes down] refers to the time when he was taken up to the heavens and he was in the air. This was revealed as a response to those who did not accept the Mi'raj (ascension), and it is in fact an oath by the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and it shows his superiority over the other prophets (peace be upon them). And the response of the oath is the two following verses: مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الْهَوی [Your companion has not gone astray, nor has he erred, nor does he speak from desire]. That is, he does not speak out of desire and whim. إِنْ هُوَ [It is not] — meaning the Qur'an — إِلَّا وَحْیٌ یُوحی * عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی [but a revelation revealed, taught to him by one mighty in power], meaning Allah, the Mighty and Majestic. ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوی [Possessor of soundness, so he stood upright], meaning the Messenger of Allah (peace be upon him and his family).

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): આયત وَ النَّجْمِ إِذَا هَوی [હું સોગંદ ખાઉં છું તારાના જ્યારે તે ડૂબી જાય]માં નજ્મ (તારા)થી મુરાદ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે. અને إِذَا هَوی [જ્યારે તે ડૂબી જાય] એ સમય છે જ્યારે તમને આસમાન પર લઈ જવામાં આવ્યા અને તમે હવામાં હતા. અને આ એ લોકોના જવાબમાં નાઝિલ થઈ છે જેઓ મેઅરાજને કબૂલ કરતા નથી, અને હકીકતમાં આ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સોગંદ છે, અને આ તમારી બીજા પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ) પર બુઝુર્ગી દર્શાવે છે. અને સોગંદનો જવાબ પછીની બે આયતો છે: مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الْهَوی [તમારો સાથી ન તો ગુમરાહ થયો છે અને ન ભૂલ કરી છે, અને ન તે ઇચ્છા મુજબ બોલે છે]. યાની હવા અને ઇચ્છા મુજબ વાત નથી કરતા. إِنْ هُوَ યાની કુરઆન إِلَّا وَحْیٌ یُوحی * عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی યાની અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ. ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوی યાની રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ).

#10 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) أَنَا سَیِّدُ النَّاسِ وَ لَا فَخْرَ وَ عَلِیٌّ (علیه السلام) سَیِّدُ الْمُؤْمِنِینَ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَیْشٍ وَ اللَّهِ لَا یَأْلُوا یُطْرِئُ ابْنَ عَمِّهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی، وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی وَ مَا هَذَا الْقَوْلُ الَّذِی یَقُولُهُ بِهَوَاهُ فِی ابْنِ عَمِّهِ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی.

امام صادق (علیه السلام)- پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «من بهترین فرد مردم فخر نمی‌کنم و علی (علیه السلام) بهترین فرد مؤمنین است بی‌آنکه فخر کند خدایا دوست بدار دوستش را و دشمن بدار دشمنش را». مردی از قریش گفت: «پیوسته پسر عموی خود را بالا می‌برد و می‌ستاید خداوند این آیه را نازل فرمود: که هرگز دوست شما [محمّد] منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است، و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید!. ( نجم/۳۲ )» که منظور این است این حرفی که درباره‌ی پسر عمویش می‌گوید از روی هوای نفس نیست آنچه می‌گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست!. ( نجم/۴ )

Imam Sadiq (peace be upon him): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "I am the master of the people and I do not boast, and Ali (peace be upon him) is the master of the believers without boasting. O Allah, befriend whoever befriends him and be enemy to whoever is his enemy." A man from Quraysh said: "He keeps exalting and praising his cousin." So Allah revealed this verse: "Your companion [Muhammad] has never gone astray, nor has he lost his way, and he never speaks from personal desire." (An-Najm/3) The meaning is that this speech he says about his cousin is not from personal desire; what he says is nothing but a revelation sent down to him. (An-Najm/4)

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "હું લોકોમાં સૌથી શ્રેષ્ઠ છું અને ફખ્ર નથી કરતો, અને અલી (અલયહિસ્સલામ) મોમિનોમાં સૌથી શ્રેષ્ઠ છે ફખ્ર કર્યા વગર. અય અલ્લાહ! તેમના દોસ્તને દોસ્ત રાખ અને તેમના દુશ્મનને દુશ્મન રાખ." કુરૈશના એક માણસે કહ્યું: "તેઓ સતત પોતાના પિતરાઈ ભાઈને ઊંચા કરે છે અને પ્રશંસા કરે છે." અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ ફરમાવી: "તમારો સાથી [મુહમ્મદ] કદી ગુમરાહ નથી થયો અને મંઝિલ ભૂલ્યો નથી, અને કદી ઇચ્છા મુજબ બોલતા નથી!" (નજ્મ/૩) જેનો અર્થ એ છે કે તેમના પિતરાઈ ભાઈ વિશે તેઓ જે વાત કરે છે તે ઇચ્છા મુજબ નથી, જે કંઈ કહે છે તે તેમના પર નાઝિલ થયેલી વહી સિવાય કંઈ નથી! (નજ્મ/૪)

#11 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی مَا فُتِنْتُمْ إِلَّا بِبُغْضِ آلِ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِذَا مَضَی ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ بِتَفْضِیلِهِ أَهْلَ بَیْتِهِ (علیهم السلام).

امام باقر (علیه السلام)- از امام باقر (علیه السلام) نقل شده است که درباره‌ی آیه: و النَّجْمِ إِذَا هَوی فرمود: «فقط با دشمنی اهل بیت محمّد (علیهم السلام) مورد آزمایش قرار گرفتید آنگاه که آیه: مَا ضَل صَاحِبُکُمْ؛ نازل شد و اعلام کرد که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) با برتری‌دادن اهل بیت خود به گمراهی نرفته است.

Imam Baqir (peace be upon him): It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that concerning the verse وَ النَّجْمِ إِذَا هَوی he said: "You were tested only through enmity towards the family of Muhammad (peace be upon them) when the verse مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ was revealed and declared that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) has not gone astray by giving preference to his Ahl al-Bayt."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ થયું છે કે આયત: وَ النَّجْمِ إِذَا هَوی વિશે ફરમાવ્યું: "તમારી કસોટી ફક્ત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની આલની દુશ્મનીથી થઈ, જ્યારે આયત: مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ નાઝિલ થઈ અને એલાન કર્યું કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના અહલેબૈતને પ્રાધાન્ય આપીને ગુમરાહીમાં પડ્યા નથી."

#12 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

اجْتَمَعَ أَصْحَابُ رسول الله (صلی الله علیه و آله) فِی عَامِ فَتْحِ مَکَّهًَْ فَقَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) إِنَّ مِنْ شَأْنِ الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) إِذَا اسْتَقَامَ أَمْرُهُمْ أَنْ یَدُلُّوا عَلَی وَصِیٍّ مِنْ بَعْدِهِمْ یَقُومُ بِأَمْرِهِمْ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی قَدْ وَعَدَنِی أَنْ یُبَیِّنَ لِی هَذِهِ اللَّیْلَهًَْ وَصِیّاً مِنْ بَعْدِی وَ الْخَلِیفَهًَْ الَّذِی یَقُومُ بِأَمْرِی بِآیَهًٍْ تَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ فَلَمَّا فَرَغَ النَّاسُ مِنْ صَلَاهًِْ الْعِشَاءِ الْآخِرَهًِْ مِنْ تِلْکَ اللَّیْلَهًِْ وَ دَخَلُوا الْبُیُوتَ وَ کَانَتْ لَیْلَهًَْ ظَلَامٍ لَا قَمَرٍ فَإِذَا نَجْمٌ قَدْ نَزَلَ مِنَ السَّمَاءِ بِدَوِیٍّ عَظِیمٍ وَ شُعَاعٍ هَائِلٍ حَتَّی وَقَفَ عَلَی ذِرْوَهًِْ حُجْرَهًِْ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ صَارَتِ الْحُجْرَهًُْ کَالنَّهَارِ أَضَاءَتِ الدُّورُ بِشُعَاعِهِ فَفَزِعَ النَّاسُ وَ جَاءُوا یُهْرَعُونَ إِلَی رسول الله (صلی الله علیه و آله) وَ یَقُولُونَ إِنَّ الْآیَهًَْ الَّتِی وَعَدْتَنَا بِهَا قَدْ نَزَلَتْ وَ هُوَ نَجْمٌ وَ قَدْ نَزَلَ عَلَی ذِرْوَهًِْ دَارِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فَهُوَ الْخَلِیفَهًُْ مِنْ بَعْدِی وَ القائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مِنْ بَعْدِی وَ الْوَصِیُّ مِنْ بَعْدِی وَ الْوَلِیُّ بِأَمْرِ اللَّهِ تَعَالَی فَأَطِیعُوهُ وَ لَا تُخَالِفُوهُ فَخَرَجُوا مِنْ عِنْدِهِ فَقَالَ الْأَوَّلُ لِلثَّانِی مَا یَقُولُ فِی ابْنِ عَمِّهِ إِلَّا بِالْهَوَی وَ قَدْ رَکِبَتْهُ الْغَوَایَهًُْ فِیهِ حَتَّی لَوْ یُرِیدُ أَنْ یَجْعَلَهُ نَبِیّاً (صلی الله علیه و آله) مِنْ بَعْدِهِ لَفَعَلَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی، وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی، عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- یاران رسول خد (صلی الله علیه و آله) در شبی در سال فتح مکّه دور هم جمع شدند و گفتند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! همه‌ی پیامبران وقتی که کارشان سر و سامان پیدا می‌کرد، جانشین یا قائم‌مقامی برای خود تعیین می‌کردند تا دستورات او را انجام دهد و سیرت او را در آن ملّت پیاده کند»؟ رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «پروردگار من این وعده را به من داده است که با آیه‌ای که از آسمان می‌فرستد، مشخص کند که چه کسی را دوست دارد که پس از من جانشین من در میان امّت من باشد تا مردم هم آن جانشین را بشناسند. وقتی پیامبر (صلی الله علیه و آله) آخرین نماز عشاء را در آن ساعت با مردم خواند، مردم به آسمان نگاه کردند تا ببیند چه چیزی رخ می‌دهد. آن شب، بسیار تاریک بود و ماه نیز نبود. ناگهان نور زیادی مشرق و مغرب را روشن کرد. در واقع ستاره‌ای از آسمان به طرف زمین فرود آمد و شروع کرد به چرخیدن به دور خانه‌ها، تا اینکه بر بالای خانه‌ی علی (علیه السلام) توقّف کرد. نور وحشتناکی داشت و مانند پارچه‌ای که تنور را می‌پوشاند، خانه‌ی علی (علیه السلام) را پوشاند. آن نور خانه‌ها را روشن کرده بود، مردم ترسیده بودند و شروع کردند به گفتن: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَر. و گفتند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! ستاره‌ای از آسمان بر بالای خانه‌ی علی (علیه السلام) افتاد». رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ایستاد و گفت: «به خدا قسم، او پس از من امام است و جانشین من است و به پادارنده‌ی امر من است. از او اطاعت کنید و با او مخالفت نکنید و از او پیشی نگیرید. او پس از من، جانشین خداوند در زمین می‌باشد». راوی گفت: «مردم از اطراف رسول خدا (صلی الله علیه و آله) متفرّق شدند». یکی از منافقین گفت: «هرچه درباره‌ی پسر عمویش می‌گوید از روی هوی و هوس است. گمراهی بر او چیره شده است تا آنجا که اگر برایش امکان داشت می‌گفت علی (علیه السلام)، پیامبر (صلی الله علیه و آله) است». آنگاه جبرئیل نازل شد و گفت: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خداوند بلند مرتبه بر تو سلام می‌رساند و می‌گوید: بخوان؛ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ * و النَّجْمِ إِذَا هَوی، مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی * عَلمَهُ شَدِیدُ القُوی.

The Prophet (peace be upon him and his family): The companions of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) gathered together one night in the year of the conquest of Mecca and said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! All the prophets, when their affairs were put in order, appointed a successor or a deputy for themselves to carry out their commands and put their conduct into practice among the community." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "My Lord has promised me that, through a sign He will send from the sky, He will make clear whom He loves to be my successor among my ummah after me, so that the people too may recognise that successor." When the Prophet (peace be upon him and his family) had prayed the last Isha prayer with the people at that hour, the people looked at the sky to see what would happen. That night was very dark and there was no moon either. Suddenly a great light lit up the east and the west. In fact a star descended from the sky towards the earth and began circling around the houses, until it stopped above the house of Ali (peace be upon him). It had a fearsome light, and like a cloth that covers an oven, it covered the house of Ali (peace be upon him). That light had lit up the houses; the people were terrified and began to say: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَر [There is no god but Allah, and Allah is the Greatest]. And they said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! A star from the sky has fallen upon the house of Ali (peace be upon him)." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) stood up and said: "By Allah, he is the Imam after me and my successor and the one who upholds my command. Obey him and do not oppose him, and do not go ahead of him. He, after me, is the successor (khalifa) of Allah on the earth." The narrator said: "The people dispersed from around the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)." One of the hypocrites said: "Whatever he says about his cousin is out of desire and whim. Misguidance has overtaken him to such an extent that, if it were possible for him, he would say that Ali (peace be upon him) is a prophet (peace be upon him and his family)." Then Jibra'il descended and said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! Allah the Exalted sends His greetings upon you and says: Recite; بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ * و النَّجْمِ إِذَا هَوی، مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی * عَلمَهُ شَدِیدُ القُوی [In the name of Allah, the All-Merciful, the All-Compassionate. By the star when it goes down, your companion has not gone astray nor has he erred, nor does he speak from desire. It is nothing but a revelation revealed, taught to him by one mighty in power]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મક્કાના વિજયના વર્ષમાં એક રાત્રે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સાથીઓ ભેગા થયા અને કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! બધા પયગંબરો જ્યારે તેમનું કાર્ય વ્યવસ્થિત થઈ જતું, ત્યારે પોતાના માટે એક જાનશીન અથવા કાઇમ-મકામ નિયુક્ત કરતા હતા જેથી તે તેમના આદેશો અમલમાં લાવે અને તે ઉમ્મતમાં તેમની સીરત લાગુ કરે." રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "મારા પરવરદિગારે મને આ વચન આપ્યું છે કે આસમાનથી મોકલવામાં આવેલી એક નિશાની દ્વારા સ્પષ્ટ કરશે કે તે કોને પસંદ કરે છે કે મારા પછી મારી ઉમ્મતમાં મારા જાનશીન બને, જેથી લોકો પણ તે જાનશીનને ઓળખી શકે." જ્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તે સમયે લોકો સાથે ઇશાની છેલ્લી નમાઝ પઢી, ત્યારે લોકોએ આસમાન તરફ જોયું કે શું બને છે. તે રાત ખૂબ જ અંધારી હતી અને ચંદ્ર પણ ન હતો. અચાનક એક ખૂબ મોટા પ્રકાશે પૂર્વ અને પશ્ચિમને પ્રકાશિત કરી દીધું. હકીકતમાં એક તારો આસમાનથી ઝમીન તરફ ઉતર્યો અને ઘરોની આસપાસ ફરવા લાગ્યો, ત્યાં સુધી કે તે અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરની ઉપર થોભી ગયો. તેનો પ્રકાશ ભયાનક હતો અને જેમ કોઈ કપડું તંદૂરને ઢાંકી લે, તેમ તેણે અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરને ઢાંકી લીધું. તે પ્રકાશે ઘરોને પ્રકાશિત કરી દીધા હતા, લોકો ડરી ગયા હતા અને કહેવા લાગ્યા: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَر [અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઇલાહ નથી અને અલ્લાહ સર્વશ્રેષ્ઠ છે]. અને તેઓએ કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આસમાનથી એક તારો અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરની ઉપર પડ્યો છે." રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ઊભા થયા અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, તેઓ મારા પછી ઇમામ છે અને મારા જાનશીન છે અને મારા આદેશને કાયમ રાખનારા છે. તેમની ઇતાઅત કરો અને તેમનો વિરોધ ન કરો અને તેમનાથી આગળ ન વધો. તેઓ મારા પછી ઝમીન પર અલ્લાહના જાનશીન (ખલીફા) છે." રાવીએ કહ્યું: "લોકો રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની આસપાસથી વિખેરાઈ ગયા." મુનાફિકોમાંથી એકે કહ્યું: "તેઓ પોતાના પિતરાઈ ભાઈ વિશે જે કંઈ કહે છે તે હવા અને હવસને લીધે છે. ગુમરાહી તેમના પર એટલી હદે છવાઈ ગઈ છે કે જો તેમના માટે શક્ય હોત તો કહી દેત કે અલી (અલયહિસ્સલામ) પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે." તે વખતે જિબ્રઈલ નાઝિલ થયા અને કહ્યું: "ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અલ્લાહ તઆલા આપને સલામ મોકલે છે અને ફરમાવે છે: પઢો; بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ * و النَّجْمِ إِذَا هَوی، مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی * عَلمَهُ شَدِیدُ القُوی [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ, દયાળુ છે. કસમ છે તારાની જ્યારે તે અસ્ત થાય, તમારો સાથી ગુમરાહ થયો નથી અને ન ભટક્યો છે, અને ન તો તે પોતાની ઇચ્છાથી બોલે છે. તે તો માત્ર એક વહી છે જે નાઝિલ કરવામાં આવે છે, તેમને શક્તિશાળીએ શીખવ્યું છે]."

#13 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

جَاءَتْ جَمَاعَهًٌْ مِنْ قُرَیْشٍ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالُوا یَا رسول الله (صلی الله علیه و آله) انْصِبْ لَنَا عَلَماً یَکُونُ لَنَا مِنْ بَعْدِکَ لِنَهْتَدِیَ وَ لَا نَضِلَّ کَمَا ضَلَّتْ بَنُو إِسْرَائِیلَ بَعْدَ مُوسی (علیه السلام) بْنِ‌عِمْرَانَ (علیه السلام) فَقَدْ قَالَ رَبُّکَ سُبْحَانَهُ إِنَّکَ مَیِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیِّتُونَ وَ لَسْنَا لِنَطْمَعَ أَنْ تُعَمَّرَ فِینَا مَا عُمِّرَ نُوحٌ (علیه السلام) فِی قَوْمِهِ وَ قَدْ عَرَفْتَ مُنْتَهَی أَجَلِکَ وَ نُرِیدُ أَنْ نَهْتَدِیَ وَ لَا نَضِلَّ قَالَ إِنَّکُمْ قَرِیبُو عَهْدٍ بِالْجَاهِلِیَّهًِْ وَ فِی قُلُوبِ أَقْوَامٍ أَضْغَانٌ وَ عَسَیْتَ إِنْ فَعَلْتَ أَنْ لَا تَقْبَلُوا وَ لَکِنْ مَنْ کَانَ فِی مَنْزِلِهِ اللَّیْلَهًَْ آیَهًٌْ مِنْ غَیْرِ ضَیْرٍ فَهُوَ صَاحِبُ الْحَقِّ قَالَ فَلَمَّا صَلَّی النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) الْعِشَاءَ وَ انْصَرَفَ إِلَی مَنْزِلِهِ سَقَطَ فِی مَنْزِلِی نَجْمٌ أَضَاءَتْ لَهُ الْمَدِینَهًُْ وَ مَا حَوْلَهَا وَ انْفَلَقَ بِأَرْبَعِ فِلَقٍ وَ انْشَعَبَ فِی کُلِّ شِعْبٍ فِلْقَهًٌْ مِنْ غَیْرِ ضَیْرٍ قَالَ نَوْفٌ قَالَ لِی جَابِرُ‌بْنُ‌عَبْدِ اللَّهِ إِنَّ الْقَوْمَ أَصَرُّوا عَلَی ذَلِکَ وَ أَمْسَکُوا فَلَمَّا أَوْحَی اللَّهُ إِلَی نَبِیِّهِ أَنْ ارْفَعْ بِضَبْعِ ابْنِ عَمِّکَ قَالَ یَا جَبْرَئِیلُ أَخَافُ مِنْ تَشَتُّتِ قُلُوبِ الْقَوْمِ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ فَأَمَرَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) بِلَالًا أَنْ یُنَادِیَ بِالصَّلَاهًِْ جَامِعَهًًْ فَاجْتَمَعَ الْمُهَاجِرُونَ وَ الْأَنْصَارُ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ تَعَالَی وَ أَثْنَی عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ یَا مَعْشَرَ قُرَیْشٍ لَکُمُ الْیَوْمَ الشَّرَفُ صُفُّوا صُفُوفَکُمْ ثُمَّ قَالَ یَا مَعْشَرَ الْعَرَبِ لَکُمُ الْیَوْمَ الشَّرَفُ صُفُّوا صُفُوفَکُمْ ثُمَّ قَالَ یَا مَعْشَرَ الْمَوَالِی لَکُمُ الْیَوْمَ الشَّرَفُ صُفُّوا صُفُوفَکُمْ ثُمَّ دَعَا بِدَوَاهًٍْ وَ طِرْسٍ فَأَمَرَ وَ کُتِبَ فِیهِ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) رسول الله (صلی الله علیه و آله) قَالَ شَهِدْتُمْ قَالُوا نَعَمْ قَالَ أَ فَتَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاکُمْ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ أَ فَتَعْلَمُونَ أَنَّنِی مَوْلَاکُمْ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ قَالَ فَقَبَضَ عَلَی ضَبْعِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَرَفَعَهُ فِی النَّاسِ حَتَّی تَبَیَّنَ بَیَاضُ إِبْطَیْهِ ثُمَّ قَالَ مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِیٌّ (علیه السلام) مَوْلَاهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ فِیهِ کَلَامٌ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی، وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی فَأَوْحَی إِلَیْهِ یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ.

امام علی (علیه السلام)- جمعی از قریش نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمده و گفتند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! شخصی را به ما معرّفی کن که بعد از تو از او پیروی کنیم تا آنگونه که بنی اسرائیل پس از مرگ موسی‌بن‌عمران (علیه السلام) گمراه گشتند، گمراه نشویم و خداوند فرموده است:؛ تو می‌میری و آن‌ها نیز خواهند مرد!. ( زمر/۳۰ ) و انتظار آن نداریم در میان ما عمر نوح (علیه السلام) داشته باشی و خود می دانی که عمرتان به پایان خود نزدیک می شود و ما خواهان آنیم که هدایت یابیم و گمراه نگردیم». فرمود: «شما فاصله زیادی از دوره جاهلیّت ندارید و مردمانی هستند که هنوز دل هایشان مالامال از کینه است و بیم آن دارم که اگر کسی را معرّفی کنم، نپذیرید، امّا بدانید کسی که امشب ستاره ای بر خانه اش فرود آید و آسیبی به وی نرساند، هم او صاحب حقّ است». علی (علیه السلام) گوید: «چون آن شب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نماز عشاء را اقامه فرمود و به خانه اش رفت و من هم به خانه خود رفتم. ستاره ای بر خانه ام فرود آمد که تمام شهر و پیرامون آن را روشن کرد و سپس به چهار قسمت شکافته شد و هر قسمتی در درّه ای افتاد بی آنکه کسی آسیبی ببیند». جابربن‌عبدالله انصاری گوید: «امّا آن قوم با وجود این معجزه بر نفاق خویش اصرار ورزیدند و فضل علی (علیه السلام) را نپذیرفتند. و چون آیه ای نازل گشت که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می باید دست علی (علیه السلام) را به عنوان جانشین خود بالا ببرد، پیامبر (صلی الله علیه و آله) به جبرئیل فرمود: «بیم آن دارم با این کار دل های مردم پراکنده شود»، از این رو خداوند فرمود: ای پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، کاملًا [به مردم] برسان! و اگر نکنی، رسالت او را انجام نداده‌ای! خداوند تو را از [خطرات احتمالی] مردم، نگاه می‌دارد. ( مائده/۶۷ )، پس پیامبر (صلی الله علیه و آله) دستور داد بلال نماز جمعه را ندا در دهد. و چون مهاجرین و انصار گرد آمدند، پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر منبر رفته و حمد و ثنای خدا را به جا آورده سپس فرموده: «ای مردم قریش! امروز شرافت از آن شماست، پس صف های خود را فشرده سازید». سپس أمر فرمود دوات و قرطاسی بیاورند. و چون آوردند، دستور داد در آن چنین بنویسند: «بِسمِ اللهِ الرحَمنِ الرَّحیم لا ألهَ إلّا الله محّمدٌ رَسُول الله». آنگاه فرمود: «آیا به این دو شهادت می دهید»؟ گفتند: «آری، به خدا»! فرمود: «آیا می دانید که من مولای شما هستم»؟ گفتند: «آری، به خدا»! سپس بازوی علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) چنان بالا برد که سفیدی زیر بغل او پیدا گشت. و فرمود: «هرکس من مولای او بوده ام اینک علی (علیه السلام) مولای اوست» و در ادامه فرمود: «خداوندا، با دوست او دوست باش و با دشمن او، دشمن، و یار آن کس باش که او را یاری کند و هرکس او را خوار و ذلیل بدارد، خوار و ذلیلش بدار». سپس خداوند این آیه را نازل فرمود: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی* مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی و به دنبال آن آیه: ای پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است. ( مائده/۶۷ ) را تلاوت کرد».

Imam Ali (peace be upon him): A group of the Quraysh came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said, "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Appoint for us someone whom we may follow after you, so that we are not led astray as the Children of Israel were led astray after the death of Musa ibn Imran (peace be upon him). Allah has said: 'You will die and they too will die.' (Zumar/30) We do not expect you to live among us as long as Nuh (peace be upon him) lived among his people, and you yourself know that your life is nearing its end, and we wish to be guided and not to go astray." He said, "You are not far removed from the age of ignorance, and there are peoples whose hearts are still full of rancour, and I fear that if I appoint someone, you will not accept him. But know that the one upon whose house a star descends tonight without causing him harm — he is the one who possesses the truth." Ali (peace be upon him) said, "That night, when the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) had performed the Isha prayer and gone to his house, and I too had gone to my house, a star descended upon my house which illuminated the whole city and its surroundings, then split into four pieces, and each piece fell into a valley without harming anyone." Jabir ibn Abdullah al-Ansari said, "Yet despite this miracle, that people persisted in their hypocrisy and did not accept the merit of Ali (peace be upon him). And when a verse was revealed [saying] that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) must raise the hand of Ali (peace be upon him) as his successor, the Prophet (peace be upon him and his family) said to Jibra'il, 'I fear that by this act the hearts of the people will scatter.' Therefore Allah said, 'يا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ [O Messenger! Convey fully to the people that which has been sent down to you from your Lord! And if you do not, you will not have conveyed His message. Allah will protect you from [the possible dangers of] the people.]' (Ma'idah/67). So the Prophet (peace be upon him and his family) ordered Bilal to call for the congregational prayer. When the Muhajirun and the Ansar had gathered, the Prophet (peace be upon him and his family) went up to the pulpit, praised and thanked Allah, and then said, 'O people of Quraysh! Today the honour belongs to you, so close your ranks tightly.' Then he ordered an inkwell and a sheet of paper to be brought, and when they were brought, he ordered that the following be written on it: 'بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ لا إِلَهَ إِلَّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ [In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful. There is no god but Allah; Muhammad is the Messenger of Allah].' Then he said, 'Do you bear witness to these two [testimonies]?' They said, 'Yes, by Allah!' He said, 'Do you know that I am your master?' They said, 'Yes, by Allah!' Then he raised the arm of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) so high that the whiteness of his armpit became visible, and said, 'Whoever's master I have been, this Ali (peace be upon him) is now his master.' He continued, 'O Allah, be a friend to whoever befriends him and an enemy to whoever is his enemy; help whoever helps him, and humiliate and abase whoever humiliates and abases him.' Then Allah revealed this verse: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی * مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوَی * وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [By the star when it goes down * Your companion has not strayed, nor has he erred * Nor does he speak from [his own] desire * It is nothing but a revelation revealed], and following it he recited the verse: 'O Messenger! Convey that which has been sent down to you from your Lord.' (Ma'idah/67)."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): કુરૈશના એક જૂથે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવીને કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમને એવી કોઈ વ્યક્તિનો પરિચય આપો કે તમારા પછી અમે તેમની પૈરવી કરીએ, જેથી અમે એવી રીતે ગુમરાહ ન થઈ જઈએ જેમ મૂસા બિન ઇમરાન (અલયહિસ્સલામ)ના મૃત્યુ પછી બની ઇસરાઈલ ગુમરાહ થઈ ગયા હતા. અલ્લાહે ફરમાવ્યું છે: 'તમે મૃત્યુ પામશો અને તેઓ પણ મૃત્યુ પામશે!' (ઝુમર/૩૦) અને અમે એવી અપેક્ષા રાખતા નથી કે તમે અમારી વચ્ચે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) જેટલી ઉંમર ધરાવો, અને તમે પોતે જાણો છો કે તમારી ઉંમર તેના અંતની નજીક પહોંચી રહી છે, અને અમે ઈચ્છીએ છીએ કે અમે હિદાયત પામીએ અને ગુમરાહ ન થઈએ." તમે (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવ્યું: "તમે જાહિલિય્યતના યુગથી બહુ દૂર નથી, અને એવા લોકો છે જેમના દિલો હજુ પણ કીનાથી ભરેલા છે, અને મને ડર છે કે જો હું કોઈને ઓળખાવીશ, તો તમે તેમને સ્વીકારશો નહીં. પરંતુ જાણી લો કે જેમના ઘર પર આજ રાત્રે એક તારો ઉતરે અને તેમને કોઈ નુકસાન ન પહોંચાડે, તે જ સાચા હકના માલિક છે." અલી (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: "તે રાત્રે જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ઈશાની નમાઝ કાયમ કરી અને પોતાના ઘરે ગયા, અને હું પણ પોતાના ઘરે ગયો, ત્યારે મારા ઘર પર એક તારો ઉતર્યો જેણે આખા શહેર અને તેની આજુબાજુને પ્રકાશિત કરી દીધું, અને પછી તે ચાર ભાગોમાં ફાટ્યો અને દરેક ભાગ એક ખીણમાં પડ્યો — કોઈને પણ કંઈ નુકસાન થયા વગર." જાબિર બિન અબ્દુલ્લાહ અન્સારી કહે છે: "પરંતુ તે કૌમે આ મોઅજિઝા છતાં પોતાના નિફાક પર અડગ રહી અને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની ફઝીલતને સ્વીકારી નહીં. અને જ્યારે એવી આયત નાઝિલ થઈ કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અલી (અલયહિસ્સલામ)નો હાથ પોતાના જાનશીન તરીકે ઉઠાવે, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ જિબ્રઈલને ફરમાવ્યું: 'મને ડર છે કે આ કાર્યથી લોકોના દિલો વિખેરાઈ જશે.' આથી અલ્લાહે ફરમાવ્યું: 'یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ [ઓ પયગંબર! તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારા ઉપર જે નાઝિલ કરવામાં આવ્યું છે, તેને સંપૂર્ણ રીતે [લોકો સુધી] પહોંચાડો! અને જો તમે નહીં કરો, તો તેમની રિસાલત અદા નહીં કરી હોય! અલ્લાહ તમને લોકોના [સંભવિત ખતરાઓ] થી બચાવશે.]' (માએદહ/૬૭). પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ બિલાલને હુકમ આપ્યો કે જુમાની નમાઝ માટે અઝાન આપે. અને જ્યારે મુહાજિરીન અને અન્સાર એકત્ર થયા, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) મિમ્બર પર ચઢ્યા અને અલ્લાહની હમ્દ અને પ્રશંસા કરી પછી ફરમાવ્યું: 'ઓ કુરૈશના લોકો! આજે શરાફત તમારી છે, તો તમારી સફોને દબાવીને ઊભા રહો.' પછી હુકમ આપ્યો કે દવાત અને કાગળ લાવવામાં આવે. અને જ્યારે લાવવામાં આવ્યા, ત્યારે હુકમ આપ્યો કે તેમાં આમ લખવામાં આવે: 'بِسمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم لا إلَهَ إلّا الله محَمَّدٌ رَسُولُ الله [અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે. અલ્લાહ સિવાય કોઈ ઈલાહ નથી; મુહમ્મદ અલ્લાહના રસૂલ છે].' પછી ફરમાવ્યું: 'શું તમે આ બંને શહાદતોની ગવાહી આપો છો?' તેઓએ કહ્યું: 'હા, અલ્લાહની કસમ!' ફરમાવ્યું: 'શું તમે જાણો છો કે હું તમારો મૌલા છું?' તેઓએ કહ્યું: 'હા, અલ્લાહની કસમ!' પછી અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના બાહુને એટલો ઊંચો કર્યો કે તેમની બગલની સફેદી દેખાઈ ગઈ. અને ફરમાવ્યું: 'હું જેનો મૌલા હતો, હવે અલી (અલયહિસ્સલામ) તેમના મૌલા છે.' અને આગળ ફરમાવ્યું: 'ઓ અલ્લાહ, જે તેમને દોસ્ત રાખે તેની સાથે દોસ્ત રહે અને જે તેમનો દુશ્મન છે તેની સાથે દુશ્મન રહે, અને જે તેમની મદદ કરે તેની મદદ કર, અને જે તેમને ખ્વાર અને ઝલીલ કરે તેને ખ્વાર અને ઝલીલ કર.' પછી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ ફરમાવી: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی * مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوَی * وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [તારાની કસમ જ્યારે તે ડૂબી જાય * તમારો સાથી ન તો ગુમરાહ થયો છે અને ન તો ભટક્યો છે * અને ન તો તે પોતાની ખ્વાહિશથી બોલે છે * તે તો ફક્ત એક વહી છે જે ઉતારવામાં આવે છે], અને તેની પાછળ આયત: 'ઓ પયગંબર! તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારા ઉપર જે નાઝિલ કરવામાં આવ્યું છે.' (માએદહ/૬૭) તિલાવત કરી."

#14 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ إِلَی الْمَدِینَهًِْ بَنَوْا حَوَالِیَ مَسْجِدِهِ بُیُوتاً فِیهَا أَبْوَابٌ شَارِعَهًٌْ فِی الْمَسْجِدِ وَ نَامَ بَعْضُهُمْ فِی الْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ فَنَادَی إِنَّ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) یَأْمُرُکُمْ أَنْ تَسُدُّوا أَبْوَابَکُمْ إِلَّا بَابَ عَلِیٍّ فَأَطَاعُوهُ إِلَّا رَجُلٌ قَالَ فَقَامَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَأَمَّا بَعْدُ فَإِنِّی أُمِرْتُ بِسَدِّ هَذِهِ الْأَبْوَابِ غَیْرَ بَابِ عَلِیٍّ فَقَالَ فِیهِ قَائِلُکُمْ وَ إِنِّی وَ اللَّهِ مَا سَدَدْتُ شَیْئاً وَ لَا فَتَحْتُهُ وَ لَکِنْ أُمِرْتُ بِشَیْءٍ فَاتَّبَعْتُهُ.

امام رضا (علیه السلام)- گروهی از اصحاب درهایی به مسجد گشوده بودند که می‌توانستند به آسانی وارد مسجد شوند. در یکی از روزها، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خطاب به مردم فرمود: «همه این درها را ببندید، مگر در خانه‌ی علی (علیه السلام) که باید همچنان گشوده بماند. مردم در این فرمانی که صادر فرمود، به گفتگو نشستند و هریک سخن نابجایی گفتند. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) که از ناراحتی آنان اطّلاع یافته بود، به میان مردم آمد و پس از حمد و ثنای الهی فرمود: «از پیش خود فرمانی صادر نکردم، بلکه از سوی خدای تعالی مأمور بودم تا همه‌ی درها، جز در خانه‌ی علی (علیه السلام) را، مسدود بسازم. بنابراین آنچه دراین‌باره ابراز داشته‌اید برخلاف حقیقت بوده است. به خدا سوگند! از پیش خود دری را مسدود نکردم و دری را گشوده نگذاشتم، بلکه مأمور بودم و ناچار باید از مأموریّتی که داشتم پیروی می‌کردم».

Imam Rida (peace be upon him): A group of the companions had doors opening into the mosque through which they could easily enter it. One day, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) addressed the people and said: 'Close all these doors, except the door of Ali's (peace be upon him) house, which must remain open.' The people began to talk about this order and each said something improper. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family), having learned of their displeasure, came out among them and, after praising and glorifying Allah, said: 'I did not issue this command of my own accord; rather, I was commanded by Allah the Exalted to close all the doors except the door of Ali's (peace be upon him) house. So what you have said about this is contrary to the truth. By Allah! I have not closed any door of my own accord, nor have I left any door open of my own accord; rather, I was commanded, and I had no choice but to obey the command I was given.'

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): સહાબીઓમાંથી એક જૂથે મસ્જિદમાં ખૂલતા દરવાજા બનાવ્યા હતા જેના દ્વારા તેઓ સહેલાઈથી મસ્જિદમાં દાખલ થઈ શકતા હતા. એક દિવસ, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ લોકોને સંબોધીને ફરમાવ્યું: 'આ બધા દરવાજા બંધ કરી દો, સિવાય અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરના દરવાજા સિવાય, જે ખુલ્લો જ રહેવો જોઈએ.' લોકોએ આ આદેશ વિશે વાતચીત શરૂ કરી અને દરેકે અયોગ્ય વાત કહી. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), તેમની નારાજગીથી વાકેફ થઈને, લોકોની વચ્ચે આવ્યા અને અલ્લાહની હમ્દ અને સના પછી ફરમાવ્યું: 'મેં પોતાની મરજીથી આ આદેશ જારી કર્યો નથી, બલ્કે અલ્લાહ તઆલા તરફથી મને હુકમ થયો હતો કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરના દરવાજા સિવાય બધા દરવાજા બંધ કરાવું. તેથી તમે આ બાબતે જે કંઈ કહ્યું છે તે હકીકતથી વિરુદ્ધ છે. અલ્લાહની કસમ! મેં પોતાની મરજીથી કોઈ દરવાજો બંધ કર્યો નથી કે ખુલ્લો રાખ્યો નથી, બલ્કે મને હુકમ થયો હતો અને મારે જે જવાબદારી હતી તેનું પાલન કરવું જ પડ્યું.'

#15 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

صَلَّیْنَا الْعِشَاءَ الْآخِرَهًَْ ذَاتَ لَیْلَهًٍْ مَعَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَلَمَّا سَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَیْنَا بِوَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ سَیَنْقَضُّ کَوْکَبٌ مِنَ السَّمَاءِ مَعَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَیَسْقُطُ فِی دَارِ أَحَدِکُمْ فَمَنْ سَقَطَ ذَلِکَ الْکَوْکَبُ فِی دَارِهِ فَهُوَ وَصِیِّی وَ خَلِیفَتِی وَ الْإِمَامُ بَعْدِی فَلَمَّا کَانَ قُرْبُ الْفَجْرِ جَلَسَ کُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا فِی دَارِهِ یَنْتَظِرُ سُقُوطَ الْکَوْکَبِ فِی دَارِهِ وَ کَانَ أَطْمَعَ الْقَوْمِ فِی ذَلِکَ أَبِی الْعَبَّاسُ‌بْنُ‌عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمَّا طَلَعَ الْفَجْرُ انْقَضَّ الْکَوْکَبُ مِنَ الْهَوَاءِ فَسَقَطَ فِی دَارِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَقَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) لِعَلِیٍّ (علیه السلام) یا علی (علیه السلام) وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالنُّبُوَّهًِْ لَقَدْ وَجَبَتْ لَکَ الْوَصِیَّهًُْ وَ الْخِلَافَهًُْ وَ الْإِمَامَهًُْ بَعْدِی فَقَالَ الْمُنَافِقُونَ عَبْدُ اللَّهِ‌بْنُ‌أُبَیٍّ وَ أَصْحَابُهُ لَقَدْ ضَلَّ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) فِی مَحَبَّهًِْ ابْنِ عَمِّهِ وَ غَوَی وَ مَا یَنْطِقُ فِی شَأْنِهِ إِلَّا بِالْهَوَی فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ النَّجْمِ إِذا هَوی ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ یَعْنِی فِی مَحَبَّهًِْ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ ما غَوی وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی یَعْنِی فِی شَأْنِهِ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- یک شب نماز عشاء را با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خواندیم و چون سلام داد به ما رو کرده و فرمود: «امشب با سپیده دم اختری از آسمان در خانه یکی از شماها سقوط کند و هرکه باشد او وصی و خلیفه و امام بعد از من است، نزدیک سپیده‌دم هرکدام در خانه‌ی خود نشستند و انتظار سقوط اختر را داشتیم و کسی که بیشتر در آن طمع داشت پدرم عبّاس بود و چون سپیده دمید آن اختر ازجا کنده و در خانه‌ی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) سقوط کرد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به علی (علیه السلام) فرمود: «ای علی (علیه السلام) بدان که مرا به نبوّت مبعوث کرده وصیّت و خلافت و امامت پس از من برای تو لازم شد». منافقان که عبداللّه‌بن‌ابی و یارانش بودند. گفتند: «محمّد (صلی الله علیه و آله) در محبّت عموزاده‌اش گمراه شده و درباره‌ی او از روی وحی سخن نمی‌کند و خدای تبارک‌وتعالی نازل کرد: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ یعنی در محبّت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) مقصد را گم نکرده است، و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید!. ( نجم/۳۲ ) [یعنی] از راه منحرف نشده و به دلخواه از علی‌بن‌ابی‌طالب سخن نمی‌گوید، آنچه می‌گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست!. ( نجم/۴ )».

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): One night we prayed the Isha prayer with the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and when he gave the salam he turned his face towards us and said: 'Tonight, at daybreak, a star will fall from the sky into the house of one of you, and whoever it is shall be my successor (wasi), my caliph, and the imam after me.' As dawn approached, each of us sat in his own house waiting for the star to fall, and the one most eager for it was my father Abbas. When dawn broke, the star broke loose and fell into the house of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to Ali (peace be upon him): 'O Ali (peace be upon him)! Know that by the One who sent me with prophethood, the succession, caliphate and imamate after me have become obligatory for you.' The hypocrites, who were Abdullah ibn Ubayy and his companions, said: 'Muhammad (peace be upon him and his family) has gone astray in his love for his cousin, and he does not speak about him on the basis of revelation.' So Allah the Blessed and Exalted revealed: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ [By the star when it goes down, your companion has not gone astray] — meaning, in his love for Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) he has not lost sight of the goal, وَ ما غَوی وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی [nor has he erred, nor does he speak from desire] (Najm/3), [meaning] he has not deviated from the path and does not speak about Ali ibn Abi Talib according to his own desire, إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی [it is nothing but a revelation revealed to him] (Najm/4).

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): એક રાત્રે અમે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે ઇશાની નમાઝ પઢી, અને જ્યારે તેમણે સલામ ફેરવ્યો ત્યારે અમારી તરફ મુખ કરીને ફરમાવ્યું: 'આજ રાત્રે પરોઢ સાથે આકાશમાંથી એક તારો તમારામાંથી કોઈના ઘરમાં પડશે, અને જે પણ હશે તે મારા પછી મારો વસી, ખલીફા અને ઇમામ છે.' પરોઢ નજીક હતું ત્યારે અમે દરેક પોતાના ઘરમાં બેસી તારાના પડવાની રાહ જોતા હતા, અને એમાં સૌથી વધુ લાલસા મારા પિતા અબ્બાસને હતી. જ્યારે પરોઢ થઈ ત્યારે તે તારો પોતાની જગ્યાએથી છૂટ્યો અને અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરમાં પડ્યો. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: 'હે અલી (અલયહિસ્સલામ)! જાણી લો કે જેણે મને નબુવ્વત સાથે મોકલ્યો છે તેની કસમ, મારા પછી વસીય્યત, ખિલાફત અને ઇમામત તમારા માટે વાજિબ થઈ ગઈ છે.' મુનાફિકો, જેઓ અબ્દુલ્લાહ ઇબ્ને ઉબય્ય અને તેના સાથીઓ હતા, તેમણે કહ્યું: 'મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પોતાના પિતરાઈ ભાઈની મુહબ્બતમાં ગુમરાહ થઈ ગયા છે અને તેમના વિશે વહી અનુસાર વાત કરતા નથી.' અને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ નાઝિલ કર્યું: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ [કસમ છે તારાની જ્યારે તે અસ્ત થાય, તમારો સાથી ગુમરાહ થયો નથી] યાની અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ની મુહબ્બતમાં લક્ષ્ય ચૂક્યા નથી, وَ ما غَوی وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی [અને ન તો ભટક્યા છે, અને ન તો પોતાની ઇચ્છાથી બોલે છે] (નજમ/3), [યાની] માર્ગથી વિચલિત થયા નથી અને પોતાની મરજી અનુસાર અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ વિશે બોલતા નથી, إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی [તે તો માત્ર એક વહી છે જે તેમના પર ઉતારવામાં આવે છે] (નજમ/4).

#16 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا أَقَامَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ علِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ فَذَکَرَ کَلَاماً فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی عَلَی لِسَانِ جَبْرَئِیلَ فَقَالَ لَهُ یَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِنِّی مُنْزِلٌ غَداً ضَحْوَهًًْ نَجْماً مِنَ السَّمَاءِ یَغْلِبُ ضَوْؤُهُ عَلَی ضَوْءِ الشَّمْسِ فَأَعْلِمْ أَصْحَابَکَ أَنَّهُ مَنْ سَقَطَ ذَلِکَ النَّجْمُ فِی دَارِهِ فَهُوَ الْخَلِیفَهًُْ مِنْ بَعْدِکَ وَ أَعْلَمَهُمْ رسول الله (صلی الله علیه و آله) أَنَّهُ یَسْقُطُ غَداً مِنَ السَّمَاءِ نَجْمٌ یَغْلِبُ ضَوْؤُهُ عَلَی ضَوْءِ الشَّمْسِ فَمَنْ سَقَطَ النَّجْمُ فِی دَارِهِ فَهُوَ الْخَلِیفَهًُْ مِنْ بَعْدِی فَجَلَسُوا کُلُّهُمْ فِی مَنْزِلِهِ یَتَوَقَّعُ أَنْ یَسْقُطَ النَّجْمُ فِی مَنْزِلِهِ فَمَا لَبِثُوا أَنْ سَقَطَ النَّجْمُ فِی مَنْزِلِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ علِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) فَاجْتَمَعَ الْقَوْمُ وَ قَالُوا وَ اللَّهِ مَا تَکَلَّمَ فِیهِ إِلَّا بِالْهَوَی فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَی نَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی، وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی إِلَیَّ أَ فَتُمارُونَهُ عَلی ما یَری.

امام صادق (علیه السلام)- هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در روز عید غدیرخُم امیرالمؤمنین (علیه السلام) را به جانشینی خود تعیین نمود، سخنی بر زبان راند که جبرئیل از قول خداوند متعال به پیامبر (صلی الله علیه و آله) عرض کرد: «یا محمّد! من فردا پس از طلوع آفتاب ستاره ای از آسمان فرود خواهم آورد که روشنایی آن بر روشنایی خورشید غلبه کند. پس به یارانت اعلام کن که این ستاره بر خانه هرکس فرود آمد، خلیفه بعد از من اوست». و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نیز آنان را از این أمر آگاه فرمود. مردم به خانه های خود رفته و به انتظار فرود آمدن ستاره نشستند درحالی‌که هریک دوست داشت این ستاره در خانه او فرود آید لیکن ستاره در خانه علی (علیه السلام) فرود آمد، در آن هنگام آن جماعت گرد آمده و گفتند: «محمّد از روی هوی و هوس سخن می گوید»! و خداوند در پاسخ به آنان فرمود: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی* مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی.

Imam Sadiq (peace be upon him): When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) appointed Amir al-Mu'minin (peace be upon him) as his successor on the day of Eid al-Ghadir Khumm, he spoke words, and Jibra'il conveyed from Allah the Exalted to the Prophet (peace be upon him and his family): 'O Muhammad! Tomorrow, after sunrise, I will send down a star from the sky whose light will overcome the light of the sun. So inform your companions that whoever's house this star falls upon, he is the successor after you.' And the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) informed them of this matter. The people went to their houses and sat waiting for the star to descend, each one wishing that this star would fall upon his house; but the star fell upon the house of Ali (peace be upon him). At that time the gathering assembled and said: 'Muhammad speaks out of his own desire and whim!' And Allah responded to them and said: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی* مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [By the star when it goes down. Your companion has not gone astray, nor has he erred. Nor does he speak from his own desire. It is nothing but a revelation revealed to him].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ગદીરે ખુમના દિવસે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) ને પોતાના જાનશીન તરીકે નિયુક્ત કર્યા, ત્યારે તમે એવી વાત કહી કે જિબ્રઈલે અલ્લાહ તઆલા તરફથી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને કહ્યું: 'હે મુહમ્મદ! કાલે સૂર્યોદય પછી હું આકાશમાંથી એક એવો તારો ઉતારીશ કે જેની રોશની સૂર્યની રોશની પર છવાઈ જશે. તો તમારા સાથીઓને જણાવી દો કે આ તારો જેના ઘર પર પડશે, તે તમારા પછી ખલીફા છે.' અને અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેમને આ બાબતથી વાકેફ કર્યા. લોકો પોતાના ઘરે ગયા અને તારો ઉતરવાની રાહ જોઈને બેઠા, જ્યારે દરેકને એ ઈચ્છા હતી કે આ તારો તેના ઘરે ઉતરે; પરંતુ તારો અલી (અલયહિસ્સલામ) ના ઘરે ઉતર્યો. તે વખતે તે જમાત ભેગી થઈ અને કહ્યું: 'મુહમ્મદ પોતાની ઇચ્છા અને હવસથી વાત કરે છે!' અને અલ્લાહે તેમના જવાબમાં ફરમાવ્યું: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی* مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [કસમ છે તારાની જ્યારે તે ડૂબે છે. તમારો સાથી ગુમરાહ થયો નથી અને ન ભટક્યો છે. અને તે પોતાની ઇચ્છાથી બોલતો નથી. તે તો માત્ર એક વહી છે જે ઉતારવામાં આવે છે].

#17 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

بَیْنَا النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) جَالِسٌ إِذْ قَالَ لَهُ بَعْضُ أَصْحَابِهِ مَنْ أَخْیَرُ النَّاسِ بَعْدَکَ یَا رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَأَشَارَ إِلَی نَجْمٍ فِی السَّمَاءِ فَقَالَ مَنْ سَقَطَ هَذَا النَّجْمُ فِی دَارِهِ فَقَالَ الْقَوْمُ فَمَا بَرِحْنَا حَتَّی سَقَطَ النَّجْمُ فِی دَارِ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَقَالَ علی‌بن‌أبی‌طالب (علیه السلام) فَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ مَا أَشَدَّ مَا رَفَعَ بِضَبْعِ ابْنِ عَمِّهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوی فِی عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی أَنَا أَوْحَیْتُهُ إِلَیْهِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در جمع صحابه نشسته بود یکی از آنان عرض کرد: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! بهترین مردم بعد از شما چه کسی است»؟ پس پیامبر (صلی الله علیه و آله) به ستاره ای در آسمان اشاره کرده و فرمود: «هرکس آن ستاره در خانه اش فرود آمد». آن جماعت گویند: «هنوز آنجا را ترک نکرده بودیم که آن ستاره در خانه علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) فرود آمد. پس یکی از صحابه گفت: «چقدر منزلت پسر عمویش را بالا برد»؟ سپس آیات وَ النَّجْمِ إِذا هَوی* مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی را در شأن رسول خدا محمد (صلی الله علیه و آله) نازل فرمود و آیه: و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی را درباره علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) نازل فرمود و آیه: إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی به معنای «من آن را به او وحی کردم» است.

The Prophet (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was sitting among the companions when one of them said: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Who is the best of people after you?' So the Prophet (peace be upon him and his family) pointed to a star in the sky and said: 'Whoever this star falls upon his house.' That group said: 'We had not yet left the place when that star fell upon the house of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). Then one of the companions said: 'How greatly he has raised the rank of his cousin!'' Then the verses وَ النَّجْمِ إِذا هَوی* مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی [By the star when it goes down. Your companion has not gone astray, nor has he erred] were revealed concerning the Messenger of Allah, Muhammad (peace be upon him and his family), and the verse وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی [Nor does he speak from his own desire] was revealed concerning Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), and the verse إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [It is nothing but a revelation revealed] means 'I revealed it to him.'

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સહાબાની જમાતમાં બેઠા હતા, ત્યારે તેમાંથી એકે અરજ કરી: 'હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમારા પછી લોકોમાં સૌથી શ્રેષ્ઠ કોણ છે?' તો પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ આકાશમાંના એક તારા તરફ ઈશારો કરીને ફરમાવ્યું: 'જેના ઘર પર તે તારો ઉતરે.' તે જમાત કહે છે: 'હજી અમે ત્યાંથી નીકળ્યા પણ ન હતા કે તે તારો અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) ના ઘરે ઉતરી ગયો. ત્યારે એક સહાબીએ કહ્યું: 'કેટલી હદ સુધી પોતાના ભત્રીજાનું સ્થાન ઊંચું કર્યું?' ત્યાર બાદ આયતો وَ النَّجْمِ إِذا هَوی* مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی [કસમ છે તારાની જ્યારે તે ડૂબે છે. તમારો સાથી ગુમરાહ થયો નથી અને ન ભટક્યો છે] અલ્લાહના રસૂલ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ની શાનમાં નાઝિલ ફરમાવી અને આયત: وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی [અને તે પોતાની ઇચ્છાથી બોલતો નથી] અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) વિશે નાઝિલ ફરમાવી અને આયત: إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [તે તો માત્ર એક વહી છે જે ઉતારવામાં આવે છે] નો અર્થ 'મેં તેને વહી કરી છે' છે.

#18 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

ابن عباس (رحمة الله علیه) قَالَ کُنْتُ جَالِساً مَعَ فِتْیَهًٍْ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ عِنْدَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) إِذَا انْقَضَّ کَوْکَبٌ فَقَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) مَنِ انْقَضَّ هَذَا النَّجْمُ فِی مَنْزِلِهِ فَهُوَ الْوَصِیِّ مِنْ بَعْدِی قَالَ فَقَامَ فِتْیَهًٌْ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ فَنَظَرُوا قَدِ انْقَضَّ الْکَوْکَبُ فِی مَنْزِلِ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَقَالُوا یَا رسول الله (صلی الله علیه و آله) قَدْ غَوَیْتَ فِی حُبِّ ابْنِ عَمِّکَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) نقل شده است که گفت: با گروهی از بنی‌هاشم نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) نشسته بودم که ناگهان ستاره‌ای فرو افتاد. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) گفت: «این ستاره در خانه‌ی هرکس افتاد، او پس از من جانشین من خواهد بود. گروهی از جوانان بنی‌هاشم بلند شدند و نگاه کردند و دیدند که ستاره در منزل علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) فرود آمد». گفتند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! در محبّت علی (علیه السلام) گمراه شده‌ای. آنگاه خداوند این آیات را نازل کرد: و النَّجْمِ إِذَا هَوی، «مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الهَوی إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی؛ ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوی وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلی.

The Prophet (peace be upon him and his family): It is narrated from Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) that he said: I was sitting with a group of Banu Hashim in the presence of the Prophet (peace be upon him and his family) when suddenly a star fell. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: 'Whoever's house this star falls upon, he will be my successor after me. A group of the youth of Banu Hashim stood up and looked, and they saw that the star had fallen upon the house of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him).' They said: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! You have gone astray in your love for Ali (peace be upon him).' Then Allah revealed these verses: وَ النَّجْمِ إِذَا هَوی، مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الهَوی إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی؛ ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوی وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلی [By the star when it goes down. Your companion has not gone astray, nor has he erred. Nor does he speak from his own desire. It is nothing but a revelation revealed. He was taught by one mighty in power, endowed with wisdom, and he rose to view while he was in the highest horizon].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) થી નકલ થયું છે કે તેમણે કહ્યું: હું બની હાશિમના એક જૂથ સાથે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે બેઠો હતો કે અચાનક એક તારો પડ્યો. અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ કહ્યું: 'આ તારો જેના ઘર પર પડ્યો છે, તે મારા પછી મારા જાનશીન હશે. બની હાશિમના જવાનોનું એક જૂથ ઊભું થયું અને જોયું અને જોયું કે તારો અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) ના ઘરે ઉતર્યો છે.' તેમણે કહ્યું: 'હે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે અલી (અલયહિસ્સલામ) ની મોહબ્બતમાં ગુમરાહ થઈ ગયા છો.' ત્યારે અલ્લાહે આ આયતો નાઝિલ કરી: وَ النَّجْمِ إِذَا هَوی، مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی وَ مَا یَنْطِقُ عَنِ الهَوی إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحی عَلَّمَهُ شَدِیدُ الْقُوی؛ ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوی وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلی [કસમ છે તારાની જ્યારે તે ડૂબે છે. તમારો સાથી ગુમરાહ થયો નથી અને ન ભટક્યો છે. અને તે પોતાની ઇચ્છાથી બોલતો નથી. તે તો માત્ર એક વહી છે જે ઉતારવામાં આવે છે. તેને શક્તિશાળી હસ્તીએ શીખવ્યું, જે બુદ્ધિમત્તાવાળા છે, અને તે સ્થિર થયા જ્યારે તેઓ સર્વોચ્ચ ક્ષિતિજ પર હતા].

#19 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

انْقَضَّ کَوْکَبٌ علی عهْدِ رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) انْظُرُوا إِلَی هَذَا الْکَوْکَبِ فَمَنِ انْقَضَّ فِی دَارِهِ فَهُوَ الْخَلِیفَهًُْ مِنْ بَعْدِی فَنَظَرُوا فَإِذَا قَدِ انْقَضَّ فِی مَنْزِلِ عَلِیٍّ (علیه السلام) فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی وَ النَّجْمِ إِذا هَوی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در زمان پیامبر (صلی الله علیه و آله) ستاره‌ای فرود آمد، پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «به این ستاره نگاه کنید، در خانه هرکس فرود آید او خلیفه‌ی من پس از من است. پس نگاه کردیم و دیدیم که در منزل علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) فرود آمده است». گروهی از مردم گفتند: «محمّد (صلی الله علیه و آله) در محبّت علی (علیه السلام) سرگشته است، پس خدا این آیه را نازل کرد: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): In the time of the Prophet (peace be upon him and his family) a star came down. The Prophet (peace be upon him and his family) said: "Look at this star; in whosever house it falls, he is my successor after me." So we looked and saw that it had come down in the house of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). A group of the people said: "Muhammad (peace be upon him and his family) is besotted in his love for Ali (peace be upon him)." So Allah revealed this verse: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [By the star when it goes down, your companion has not gone astray, nor has he erred, nor does he speak from desire. It is nothing but a revelation revealed].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના જમાનામાં એક તારો નીચે ઉતર્યો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "આ તારા તરફ જુઓ, જેના ઘરમાં તે ઉતરે તે મારા પછી મારો ખલીફા છે. પછી અમે જોયું અને જોયું કે તે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરમાં ઉતર્યો છે." લોકોના એક જૂથે કહ્યું: "મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અલી (અલયહિસ્સલામ)ની મુહબ્બતમાં ગુમરાહ થઈ ગયા છે." તેથી અલ્લાહે આ આયત ઉતારી: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [તારાની કસમ જ્યારે તે ડૂબે છે, તમારો સાથી ન તો ગુમરાહ થયો છે અને ન ભટક્યો છે, અને ન તે પોતાની ઇચ્છાથી બોલે છે, તે તો માત્ર વહી છે જે ઉતારવામાં આવે છે].

#20 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

عَنْ رَبِیعَهًَْ السَّعْدِیِّ قَالَ: سَأَلْتُ ابن عباس (رحمة الله علیه) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی قَالَ هُوَ النَّجْمُ الَّذِی هَوَی مَعَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَسَقَطَ فِی حُجْرَهًِْ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ کَانَ أَبِی الْعَبَّاسُ یُحِبُّ أَنْ یَسْقُطَ ذَلِکَ النَّجْمُ فِی دَارِهِ فَیَحُوزَ الْوَصِیَّهًَْ وَ الْخِلَافَهًَْ وَ الْإِمَامَهًَْ وَ لَکِنْ أَبَی اللَّهُ أَنْ یَکُونَ ذَلِکَ غَیْرَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ ذلِکَ فَضْلُ اللهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ النَّجْمِ إِذا هَوی مقصود اختری است که با سپیده دم فرو افتاد و در خانه‌ی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) سقوط کرد و پدرم عبّاس می‌خواست آن ستاره در خانه‌ی او سقوط کند تا وصیّت و خلافت و امامت از او باشد ولی خدا نخواست برای غیر علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) باشد این، فضل خداست که به هرکس بخواهد [و شایسته ببیند] می‌دهد. ( مائده/۵۴ )

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ النَّجْمِ إِذا هَوی [I swear by the star when it goes down] — what is meant is the star that fell at daybreak and came down in the house of Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). My father Abbas wished for that star to fall in his house so that the wasiyya (successorship), the caliphate and the imamate would be his, but Allah refused that it be for anyone other than Ali ibn Abi Talib (peace be upon him). This is the bounty of Allah, which He gives to whom He wills [and sees fit]. (Al-Ma'idah/54)

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ النَّجْمِ إِذا هَوی [તારાની કસમ જ્યારે તે ડૂબે છે] — તેનો અર્થ એ તારો છે જે પરોઢ સાથે નીચે પડ્યો અને અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરમાં પડ્યો, અને મારા પિતા અબ્બાસ ઈચ્છતા હતા કે તે તારો તેમના ઘરમાં પડે જેથી વસિય્યત, ખિલાફત અને ઇમામત તેમની થાય, પરંતુ અલ્લાહે ન ઈચ્છ્યું કે તે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) સિવાય કોઈ બીજા માટે હોય. આ અલ્લાહનો ફઝલ છે જે તે જેને ચાહે છે [અને યોગ્ય જુએ છે] આપે છે. (માએદહ/૫૪)

#21 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا هَبَطَ نَجْمٌ مِنَ السَّمَاءِ فِی دَارِ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِی فَانْظُرُوا مَنْ هُوَ فَهُوَ خَلِیفَتِی عَلَیْکُمْ بَعْدِی وَ الْقَائِمُ فِیکُمْ بِأَمْرِی، فَلَمَّا کَانَ مِنَ الْغَدِ انْقَضَّ نَجْمٌ مِنَ السَّمَاءِ قَدْ غَلَبَ ضَوْؤُهُ عَلَی ضَوْءِ الدُّنْیَا حَتَّی وَقَعَ فِی حُجْرَهًِْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی طَالِبٍ، فَهَاجَ الْقَوْمُ وَ قَالُوا: وَ اللَّهِ لَقَدْ ضَلَّ هَذَا الرَّجُلُ وَ غَوَی. فَأَنْزَلَ اللَّهُ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرگاه ستاره‌ای از آسمان به منزل یکی از اصحابم فرود آید آن صحابی خلیفه، وصیّ و جانشین من است. فردای آن روز دیدند، ستاره‌ای نورانی و درخشان که نورش همه جا را فرا گرفته بود به حرکت درآمد، تا در بیت و حجره‌ی علی (علیه السلام) فرود آمد. جماعتی از مخالفان و معاندین و منافقان به هیجان آمده گفتند: این مرد، رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، گمراه شده و در ضلالت افتاده است. درآن‌هنگام خدای سبحان آیه: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی. مَا ضَل صَاحِبُکُمْ و مَا غَوی * و مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُو إِلا وحْیٌ یُوحَی را بر محمّد مصطفی (صلی الله علیه و آله) نازل فرمود تا مشت محکمی بر دهان آن ژاژخواهان و بیهوده‌گویان کم‌خرد نواخته شود».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Whenever a star falls from the sky into the house of one of my companions, that companion is the caliph, wasi (executor) and my successor. The next day they saw a luminous, radiant star whose light filled everywhere begin to move, until it came down in the house and chamber of Ali (peace be upon him). A group of opponents, adversaries and hypocrites became agitated and said: "This man, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), has gone astray and fallen into error." At that moment Allah the Glorified revealed the verse: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی. مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [By the star when it goes down, your companion has not gone astray, nor has he erred, nor does he speak from desire. It is nothing but a revelation revealed] upon Muhammad al-Mustafa (peace be upon him and his family), so that a firm blow might be struck upon the mouths of those foolish babblers and vain talkers.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે પણ આસમાનમાંથી કોઈ તારો મારા સહાબીઓમાંથી કોઈના ઘરમાં ઉતરે, તે સહાબી ખલીફા, વસી અને મારો જાનશીન છે. બીજા દિવસે તેઓએ જોયું કે એક નૂરાની અને ઝળહળતો તારો, જેનું નૂર દરેક જગ્યાએ ફેલાયું હતું, ગતિમાં આવ્યો, ત્યાં સુધી કે અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઘર અને હુજરામાં ઉતર્યો. વિરોધીઓ, દુશ્મનો અને મુનાફિકોના એક જૂથે ઉશ્કેરાઈને કહ્યું: આ માણસ, રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), ગુમરાહ થઈ ગયા છે અને ઝલાલતમાં પડ્યા છે. તે વખતે અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ આયત: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی. مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَ مَا غَوی * وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَوی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی [તારાની કસમ જ્યારે તે ડૂબે છે. તમારો સાથી ન ગુમરાહ થયો છે અને ન ભટક્યો છે, અને ન તે પોતાની ઇચ્છાથી બોલે છે, તે તો માત્ર વહી છે જે ઉતારવામાં આવે છે] મુહમ્મદ મુસ્તફા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર નાઝિલ ફરમાવી, જેથી તે બકવાસ કરનારા અને નાદાન વ્યર્થ બોલનારાઓના મોંઢા પર મજબૂત મુક્કો મારવામાં આવે.

#22 سوگند به ستاره هنگامی‌که افول می‌کند By the star when it sets તારાના સોગંદ જ્યારે તે અસ્ત થાય છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) قَالَ: کُنْتُ جَالِساً مَعَ فِتْیَهًٍْ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ عِنْدَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) إِذَا انْقَضَ کَوْکَبٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): مَنِ انْقَضَّ هَذَا النَّجْمُ فِی مَنْزِلِهِ فَهُوَ الْوَصِیُّ مِنْ بَعْدِی، فَقَامَ فِتْیَهًٌْ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ فَنَظَرُوا فَإِذَا الْکَوْکَبُ قَدِ انْقَضَّ فِی مَنْزِلِ عَلِیٍّ قَالُوا: یَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ غَوَیْتَ فِی حُبِّ عَلِیٍّ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ستاره‌ای افتاد. پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «هرکس که [این ستاره] در خانه‌اش بیفتد، او وصیِّ بعد از من است. جوانانی از بنی‌هاشم نگاه کردند و دیدند که آن (ستاره) در خانه‌ی علی (علیه السلام) است. گفتند: «محبّت علی (علیه السلام) او را گمراه کرده است». که این آیه نازل شد: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): A star fell. The Prophet (peace be upon him and his family) said: "In whosever house [this star] falls, he is the wasi (successor) after me." Some youths from Banu Hashim looked and saw that it (the star) was in the house of Ali (peace be upon him). They said: "Love of Ali (peace be upon him) has led him astray." So this verse was revealed: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی [By the star when it goes down, your companion has not gone astray, nor has he erred].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): એક તારો પડ્યો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ફરમાવ્યું: "જેના ઘરમાં [આ તારો] પડે, તે મારા પછી વસી છે." બની હાશિમના કેટલાક જુવાનોએ જોયું અને જોયું કે તે (તારો) અલી (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરમાં છે. તેઓએ કહ્યું: "અલી (અલયહિસ્સલામ)ની મુહબ્બતે તેમને ગુમરાહ કરી દીધા છે." ત્યારે આ આયત નાઝિલ થઈ: وَ النَّجْمِ إِذا هَوی، ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوی [તારાની કસમ જ્યારે તે ડૂબે છે, તમારો સાથી ન ગુમરાહ થયો છે અને ન ભટક્યો છે].