هَارُونَ الزَّیَّاتِ قَالَ کُنْتُ أَطُوفُ بِالْکَعْبَهًِْ فَرَأَیْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَقُلْتُ فِی نَفْسِی هَذَا هُوَ الَّذِی یُتَّبَعُ وَ الَّذِی هُوَ کَذَا وَ کَذَا قَالَ فَمَا عَلِمْتُ بِهِ حَتَّی ضَرَبَ یَدَهُ عَلَی مَنْکِبِی ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَیَّ وَ قَالَ أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِی ضَلالٍ وَ سُعُر.
امام صادق (علیه السلام)- جعفربن‌هارون زیات گفت: اطراف کعبه طواف می‌کردم چشمم به حضرت صادق (علیه السلام) افتاد با خود گفتم این همان شخصی است که مردم تابع و پیرو اویند و درباره‌اش چنین‌وچنان می‌گویند. ناگاه دیدم دست روی شانه‌ی من گذاشت و به من فرمود: أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِی ضَلالٍ وَ سُعُرٍ.
Imam Sadiq (peace be upon him): Ja'far ibn Harun al-Zayyat said: I was performing tawaf around the Ka'bah when my eye fell upon Imam Sadiq (peace be upon him). I said to myself: This is the very person whom people follow and about whom they say such-and-such. Suddenly I saw him place his hand on my shoulder and say to me: أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِی ضَلالٍ وَ سُعُرٍ [What! a single mortal from among ourselves! Shall we follow him? Then indeed we would be in clear error and madness].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જાફર બિન હારુન ઝય્યાત કહે છે: હું કાબાની આસપાસ તવાફ કરી રહ્યો હતો કે મારી નજર ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પર પડી. મેં મનમાં કહ્યું: આ તે જ વ્યક્તિ છે જેમના લોકો અનુયાયી અને પૈરવ છે અને જેમના વિશે આવું-આવું કહે છે. અચાનક મેં જોયું કે તેમણે મારા ખભા પર હાથ મૂક્યો અને મને ફરમાવ્યું: أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِی ضَلالٍ وَ سُعُرٍ [શું આપણામાંનો એક જ મનુષ્ય, જેની આપણે અનુયાયી કરીએ? ખરેખર ત્યારે તો આપણે ગુમરાહી અને દીવાનગીમાં હોઈશું].