إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ بَعَثَ أَرْبَعَهًَْ أَمْلَاکٍ فِی إِهْلَاکِ قَوْمِ لُوطٍ (علیه السلام) جَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ وَ إِسْرَافِیلَ وَ کَرُوبِیل فَأَتَوْا لُوطاً (علیه السلام) وَ هُوَ فِی زِرَاعَهًٍْ قُرْبَ الْقَرْیَهًِْ فَسَلَّمُوا عَلَیْهِ وَ هُمْ مُعْتَمُّونَ فَلَمَّا رَأَی هَیْئَهًًْ حَسَنَهًًْ عَلَیْهِمْ ثِیَابٌ بِیضٌ وَ عَمَائِمُ بِیضٌ فَقَالَ لَهُمُ الْمَنْزِلَ فَقَالُوا نَعَمْ فَتَقَدَّمَهُمْ وَ مَشَوْا خَلْفَهُ فَنَدِمَ عَلَی عَرْضِهِ الْمَنْزِلَ عَلَیْهِمْ فَقَالَ أَیَّ شَیْءٍ صَنَعْتُ آتِی بِهِمْ قَوْمِی وَ أَنَا أَعْرِفُهُمْ فَالْتَفَتَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ شِرَاراً مِنْ خَلْقِ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ جَبْرَئِیلُ لَا نُعَجِّلُ عَلَیْهِمْ حَتَّی یَشْهَدَ عَلَیْهِمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ جَبْرَئِیلُ هَذِهِ وَاحِدَهًٌْ ثُمَّ مَشَی سَاعَهًًْ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ شِرَاراً مِنْ خَلْقِ اللَّهِ فَقَالَ جَبْرَئِیلُ هَذِهِ ثِنْتَانِ ثُمَّ مَشَی فَلَمَّا بَلَغَ بَابَ الْمَدِینَهًِْ الْتَفَتَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ شِرَاراً مِنْ خَلْقِ اللَّهِ فَقَالَ جَبْرَئِیلُ هَذِهِ الثَّالِثَهًُْ ثُمَّ دَخَلَ وَ دَخَلُوا مَعَهُ حَتَّی دَخَلَ مَنْزِلَهُ فَلَمَّا رَأَتْهُمُ امْرَأَتُهُ رَأَتْ هَیْئَهًًْ حَسَنَهًًْ فَصَعِدَتْ فَوْقَ السَّطْحِ وَ صَفَّقَتْ فَلَمْ یَسْمَعُوا فَدَخَّنَتْ فَلَمَّا رَأَوُا الدُّخَانَ أَقْبَلُوا إِلَی الْبَابِ یُهْرَعُونَ حَتَّی جَاءُوا إِلَی الْبَابِ فَنَزَلَتْ إِلَیْهِمْ فَقَالَتْ عِنْدَهُ قَوْمٌ مَا رَأَیْتُ قَوْماً قَطُّ أَحْسَنَ هَیْئَهًًْ مِنْهُمْ فَجَاءُوا إِلَی الْبَابِ لِیَدْخُلُوا فَلَمَّا رَآهُمْ لُوطٌ (علیه السلام) قَامَ إِلَیْهِمْ فَقَالَ لَهُمْ یَا قَوْمِ فَاتَّقُوا اللهَ وَ لا تُخْزُونِ فِی ضَیْفِی أَ لَیْسَ مِنْکُمْ رَجُلٌ رَشِیدٌ وَ قَالَ هؤُلاءِ بَناتِی هُنَّ أَطْهَرُ لَکُمْ فَدَعَاهُمْ إِلَی الْحَلَالِ فَقَالَ ما لَنا فِی بَناتِکَ مِنْ حَقٍّ وَ إِنَّکَ لَتَعْلَمُ ما نُرِیدُ فَقَالَ لَهُمْ لَوْ أَنَّ لِی بِکُمْ قُوَّهًًْ أَوْ آوِی إِلی رُکْنٍ شَدِیدٍ فَقَالَ جَبْرَئِیلُ لَوْ یَعْلَمُ أَیُّ قُوَّهًٍْ لَهُ قَالَ فَکَاثَرُوهُ حَتَّی دَخَلُوا الْبَیْتَ فَصَاحَ بِهِ جَبْرَئِیلُ فَقَالَ یَا لُوطُ (علیه السلام) دَعْهُمْ یَدْخُلُوا فَلَمَّا دَخَلُوا أَهْوَی جَبْرَئِیلُ بِإِصْبَعِهِ نَحْوَهُمْ فَذَهَبَتْ أَعْیُنُهُمْ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَطَمَسْنا عَلَی أَعْیُنَهُمْ.
امام صادق (علیه السلام)- خداوند، چهار فرشته را برای نابود کردن قوم لوط (علیه السلام) فرستاد که عبارتند از: جبرئیل، میکائیل، اسرافیل و کرّوبیل. آنان نزد لوط (علیه السلام) که مشغول کشاورزی نزدیک آن دِه بود، آمدند. آنان که دستار بر سر داشتند، به او سلام کردند. وقتی نگاه لوط (علیه السلام) به آنان افتاد، آنان را با سیمایی زیبا، لباس و دستاری سفید یافت. به آنان فرمود: «بفرمایید به خانه برویم». آنان پاسخ دادند: «باشد». لوط (علیه السلام) پیش افتاد و آنان پشت سرشان به راه افتادند. لوط (علیه السلام) از تعارف کردن آنان به خانه‌اش پشیمان شد؛ از این رو با خود گفت: من چه کار کردم؟ آنان را به میان قوم ببرم، قومی که می دانم چه کاره هستند. لوط (علیه السلام) رو به آنان کرد و فرمود: «شما در حال آمدن نزد بدترین خلق خدا هستید». جبرئیل فرمود: «در عذاب کردن آنان شتاب نکن». تا اینکه لوط (علیه السلام) علیه آنان سه بار گواهی دهد. جبرئیل فرمود: «این، یک بار شد». سپس ساعتی گذشت. سپس لوط (علیه السلام) به آنان رو کرد و فرمود: «شما در حال آمدن نزد بدترین خلق خدا هستید». جبرئیل فرمود: «این، دو بار شد». سپس به راه خود ادامه داد. وقتی به دروازه شهر رسیدند، لوط (علیه السلام) به آنان رو کرد و فرمود: «شما در حال آمدن نزد بدترین خلق خدا هستید». جبرئیل فرمود: «این سه بار شد». سپس لوط (علیه السلام) وارد شهر شد و آنان نیز به همراه او وارد شهر شدند تا اینکه او وارد خانه‌اش شد. وقتی نگاه زن لوط به آنان افتاد و سیمای زیبایشان را دید، بالای پشت بام رفت و دست زد، امّا قوم لوط نشنیدند؛ از این رو دود برپا کرد. وقتی آنان دود را دیدند شتابان روی آوردند تا اینکه دم در خانه لوط (علیه السلام) رسیدند. زن لوط از پشت بام پایین آمد و گفت: «جماعتی نزد لوط هستند که تا به حال زیباتر از آنان را ندیده‌ام». آن به‌سوی در آمدند تا وارد خانه شوند. وقتی لوط (علیه السلام) آنان را دید برخاست و به‌سوی آنان رفت. او به آنان فرمود: از خدا بترسید و مرا در مورد میهمانانم رسوا نسازید. ( هود/۷۸ ) آیا در میان شما آدمی عاقل پیدا نمی‌شود. همچنین فرمود: «اینان دختران منند». آنان برای شما پاکیزه‌ترند. بنابراین لوط (علیه السلام) آنان را به‌سوی حلال فراخواند. اما آنان گفتند: «ما را به دخترانت حاجتی نیست و تو خوب می‌دانی که ما چه می‌خواهیم». لوط (علیه السلام) به آنان فرمود: «کاش برای مقابله با شما قدرتی داشتم یا به تکیه‌گاهی استوار پناه می‌جستم». جبرئیل فرمود: «ای کاش می‌دانست که چه قدرتی دارد»! حضرت فرمود: «قوم لوط (علیه السلام) در تعداد بر او فزونی یافتند تا اینکه وارد خانه شدند. جبرئیل (علیه السلام)، لوط (علیه السلام) را صدا زد و فرمود: «ای لوط، بگذار وارد شوند». وقتی وارد شدند، جبرئیل انگشتش را به سوی آنان دراز کرد. بدین سان نور دیدگانشان از بین رفت. آیه: فَطَمَسْنا أَعْیُنَهُمْ نیز به همین مطلب اشاره دارد.
Imam Sadiq (peace be upon him): Allah sent four angels to destroy the people of Lut (peace be upon him), namely: Jibra'il, Mika'il, Israfil and Karubil. They came to Lut (peace be upon him) while he was busy farming near that village. They, with turbans on their heads, greeted him with salam. When Lut's (peace be upon him) gaze fell upon them, he found them with beautiful faces, wearing white clothes and white turbans. He said to them: "Please, let us go to my house." They replied: "Very well." Lut (peace be upon him) walked ahead and they walked behind him. Lut (peace be upon him) regretted having offered them his house; so he said to himself: What have I done? I am taking them among my people, a people whose deeds I know. Lut (peace be upon him) turned to them and said: "You are going towards the worst of Allah's creation." Jibra'il said: "Do not hasten in punishing them," until Lut (peace be upon him) would testify against them three times. Jibra'il said: "This is one time." Then an hour passed. Then Lut (peace be upon him) turned to them and said: "You are going towards the worst of Allah's creation." Jibra'il said: "This is the second time." Then he continued on his way. When they reached the gate of the city, Lut (peace be upon him) turned to them and said: "You are going towards the worst of Allah's creation." Jibra'il said: "This is the third time." Then Lut (peace be upon him) entered the city and they entered with him, until he entered his house. When Lut's wife's gaze fell upon them and she saw their beautiful appearance, she went up to the rooftop and clapped her hands, but the people of Lut did not hear; so she raised smoke. When they saw the smoke, they came hurrying until they reached the door of Lut's (peace be upon him) house. Lut's wife came down from the rooftop and said: "There is a group with Lut more beautiful than any I have ever seen." They came towards the door to enter the house. When Lut (peace be upon him) saw them, he rose and went towards them. He said to them: Fear Allah and do not disgrace me regarding my guests. (Hud/78) Is there not among you a sensible man? He also said: "These are my daughters. They are purer for you." Thus Lut (peace be upon him) called them to what is lawful. But they said: "We have no need of your daughters, and you know well what we want." Lut (peace be upon him) said to them: "If only I had the power to resist you, or could take refuge in a strong support." Jibra'il said: "If only he knew what power he had!" The Imam said: "The people of Lut (peace be upon him) overwhelmed him in number until they entered the house. Jibra'il (peace be upon him) called out to Lut (peace be upon him) and said: 'O Lut, let them enter.' When they entered, Jibra'il extended his finger towards them. Thus the light of their eyes was destroyed. The verse: فَطَمَسْنا أَعْیُنَهُمْ [So We blinded their eyes] also points to this matter."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહે લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમને નાબૂદ કરવા માટે ચાર ફરિશ્તાઓને મોકલ્યા, જેઓ છે: જિબ્રઈલ, મીકાઈલ, ઇસ્રાફીલ અને કરૂબીલ. તેઓ લૂત (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યા, જ્યારે તેઓ તે ગામ પાસે ખેતીમાં વ્યસ્ત હતા. તેઓ કે જેમના માથે પાઘડી હતી, તેમને સલામ કરી. જ્યારે લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની નજર તેમના પર પડી, તો તેમને સુંદર ચહેરા, સફેદ કપડાં અને સફેદ પાઘડીવાળા જોયા. તેમને કહ્યું: "ચાલો, ઘરે જઈએ." તેઓએ જવાબ આપ્યો: "ઠીક છે." લૂત (અલયહિસ્સલામ) આગળ ચાલ્યા અને તેઓ પાછળ ચાલવા લાગ્યા. લૂત (અલયહિસ્સલામ)ને તેમને પોતાના ઘરે નિમંત્રણ આપવાનો પસ્તાવો થયો; આથી પોતાની જાતને કહ્યું: મેં શું કર્યું? તેમને મારી કૌમમાં લઈ જાઉં છું, એવી કૌમમાં જેમના કાર્યો હું જાણું છું. લૂત (અલયહિસ્સલામ) તેમની તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: "તમે અલ્લાહની સૌથી ખરાબ સૃષ્ટિ તરફ જઈ રહ્યા છો." જિબ્રઈલે કહ્યું: "તેમને સજા આપવામાં ઉતાવળ ન કરો," જ્યાં સુધી લૂત (અલયહિસ્સલામ) તેમની વિરુદ્ધ ત્રણ વાર ગવાહી ન આપે. જિબ્રઈલે કહ્યું: "આ, એક વાર થઈ ગઈ." પછી થોડો સમય પસાર થયો. પછી લૂત (અલયહિસ્સલામ) તેમની તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: "તમે અલ્લાહની સૌથી ખરાબ સૃષ્ટિ તરફ જઈ રહ્યા છો." જિબ્રઈલે કહ્યું: "આ, બે વાર થઈ ગઈ." પછી પોતાના રસ્તે ચાલવા લાગ્યા. જ્યારે તેઓ શહેરના દરવાજે પહોંચ્યા, લૂત (અલયહિસ્સલામ) તેમની તરફ ફર્યા અને ફરમાવ્યું: "તમે અલ્લાહની સૌથી ખરાબ સૃષ્ટિ તરફ જઈ રહ્યા છો." જિબ્રઈલે કહ્યું: "આ, ત્રણ વાર થઈ ગઈ." પછી લૂત (અલયહિસ્સલામ) શહેરમાં દાખલ થયા અને તેઓ પણ તેમની સાથે શહેરમાં દાખલ થયા, ત્યાં સુધી કે તેઓ પોતાના ઘરમાં દાખલ થયા. જ્યારે લૂતની પત્નીની નજર તેમના પર પડી અને તેમના સુંદર ચહેરા જોયા, તો છત પર ચઢી અને તાળી પાડી, પરંતુ લૂતની કૌમે ન સાંભળ્યું; આથી ધુમાડો કર્યો. જ્યારે તેમણે ધુમાડો જોયો, તો ઉતાવળે આવ્યા ત્યાં સુધી કે લૂત (અલયહિસ્સલામ)ના ઘરના દરવાજે પહોંચ્યા. લૂતની પત્ની છત પરથી નીચે ઉતરી અને કહ્યું: "લૂત પાસે એક ટોળી છે જેમનાથી વધુ સુંદર મેં આજ સુધી કોઈને જોયા નથી." તેઓ ઘરમાં દાખલ થવા માટે દરવાજા તરફ આવ્યા. જ્યારે લૂત (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને જોયા, તો ઊભા થયા અને તેમની તરફ ગયા. તેમને ફરમાવ્યું: અલ્લાહથી ડરો અને મારા મહેમાનોના બાબતમાં મને રુસ્વા ન કરો. (હૂદ/૭૮) શું તમારામાં કોઈ સમજદાર માણસ નથી. તેમજ ફરમાવ્યું: "આ મારી દીકરીઓ છે. તેઓ તમારા માટે વધુ પવિત્ર છે." આ રીતે લૂત (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને હલાલ તરફ બોલાવ્યા. પરંતુ તેઓએ કહ્યું: "અમને તમારી દીકરીઓની જરૂર નથી અને તમે સારી રીતે જાણો છો કે અમે શું ઇચ્છીએ છીએ." લૂત (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને ફરમાવ્યું: "કાશ તમારો સામનો કરવા માટે મારી પાસે તાકાત હોત અથવા કોઈ મજબૂત આધારનો સહારો લેત." જિબ્રઈલે કહ્યું: "કાશ તેઓ જાણતા હોત કે તેમની પાસે કેવી તાકાત છે"! હઝરતે ફરમાવ્યું: "લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમ સંખ્યામાં તેમના પર વધી ગઈ ત્યાં સુધી કે ઘરમાં દાખલ થઈ ગઈ. જિબ્રઈલ (અલયહિસ્સલામ)એ લૂત (અલયહિસ્સલામ)ને પોકાર્યા અને ફરમાવ્યું: 'હે લૂત, તેમને દાખલ થવા દો.' જ્યારે તેઓ દાખલ થયા, જિબ્રઈલે પોતાની આંગળી તેમની તરફ લંબાવી. આ રીતે તેમની આંખોનું નૂર ખતમ થઈ ગયું. આયત: فَطَمَسْنا أَعْیُنَهُمْ [આથી અમે તેમની આંખો અંધ કરી દીધી] પણ આ જ વાત તરફ ઈશારો કરે છે."