Ar Rahman 55:60

#1

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَن عَلِیِِّ بنِِ سَالِم قَالَ: سَمِعْتُ أباعبدالله (علیه السلام) یَقُولُ آیَهًٌْ فِی کِتَابِ اللَّهِ مُسَجَّلَهًٌْ قُلْتُ مَا هِیَ قَالَ هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ جَرَتْ فِی الْمُؤْمِنِ وَ الْکَافِرِ وَ الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ مَنْ صُنِعَ إِلَیْهِ مَعْرُوفٌ فَعَلَیْهِ أَنْ یُکَافِئَ بِهِ وَ لَیْسَتِ الْمُکَافَأَهًُْ أَنْ یَصْنَعَ کَمَا صُنِعَ بِهِ بَلْ یَرَی مَعَ فِعْلِهِ لِذَلِکَ أَنَّ لَهُ الْفَضْلَ الْمُبْتَدَأَ.

امام صادق (علیه السلام)- علی‌بن‌سالم گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می‌فرمود: «آیه‌ای در کتاب خدا مسجّل است (عام و کلّی است)». گفتم: «آن کدام است»؟ فرمود: «آیه‌ی هَل جَزَاء الإِحْسَانِ إِلا الإِحْسَانُ که درباره‌ی مؤمن و کافر و نیکوکار و بدکار صدق می‌کند. به هرکس خوبی و نیکی بشود، به عهده‌ی اوست که به آن شخص پاداش بدهد و پاداش این نیست که همان کاری را بکند که آن شخص برایش انجام داده است، بلکه باید علاوه بر انجام آن کار نیک فضیلت آغازگری را برای او بداند و ببیند تا آن شخص دریابد که حقّ او به‌عنوان آغازکننده‌ی خوبی، محفوظ مانده است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ali ibn Salim said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: "There is a verse in the Book of Allah that is decisive (general and universal)." I said: "Which one is it?" He said: "The verse هَل جَزَاء الإِحْسَانِ إِلا الإِحْسَانُ [Is the reward of goodness aught but goodness?], which applies to the believer and the disbeliever, the pious and the wicked. Whoever has a kindness done to him, it is upon him to repay that person, and repayment is not that he does the same thing that person did for him; rather, in addition to doing that good deed he must recognise and acknowledge for him the merit of having been the initiator, so that that person realises that his right as the one who began the goodness has been preserved."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન સાલિમે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવતા સાંભળ્યા: "અલ્લાહની કિતાબમાં એક આયત મુસજ્જલ (સામાન્ય અને કુલ્લી) છે." મેં કહ્યું: "તે કઈ છે?" ફરમાવ્યું: "આયત هَل جَزَاء الإِحْسَانِ إِلا الإِحْسَانُ [શું નેકીનો બદલો નેકી સિવાય કંઈ છે?], જે મોમિન અને કાફિર, નેક અને બદકાર બધા વિશે લાગુ પડે છે. જેની સાથે પણ ભલાઈ અને નેકી કરવામાં આવે, તેની જવાબદારી છે કે તે વ્યક્તિને બદલો આપે, અને બદલો એ નથી કે તે એ જ કામ કરે જે તે વ્યક્તિએ તેના માટે કર્યું છે, બલ્કે તે નેક કામ કરવા ઉપરાંત તેના માટે શરૂઆત કરનાર હોવાની ફઝીલતને જાણવી અને જોવી જોઈએ, જેથી તે વ્યક્તિ સમજે કે ભલાઈની શરૂઆત કરનાર તરીકે તેનો હક સુરક્ષિત રાખવામાં આવ્યો છે."

#2

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

یَا هِشَامُ قَوْلُ اللَّهِ هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ جَرَتْ فِی الْمُؤْمِنِ وَ الْکَافِرِ وَ الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ مَنْ صُنِعَ إِلَیْهِ مَعْرُوفٌ فَعَلَیْهِ أَنْ یُکَافِئَ بِهِ وَ لَیْسَتِ الْمُکَافَأَهًُْ أَنْ تَصْنَعَ کَمَا صَنَعَ حَتَّی تَرَی فَضْلَکَ فَإِنْ صَنَعْتَ کَمَا صَنَعَ فَلَهُ الْفَضْلُ بِالِابْتِدَاءِ.

امام کاظم (علیه السلام)- ای هشام! گفتار خداوند عزّوجلّ: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ درباره‌ی مؤمن و کافر، نیک و بد همه جاری است، به هرکه احسان کنند باید تلافی کنند و تلافی این نیست که همان کاری را انجام دهی که او کرده، مگر اینکه مزیّت خود را بنمایی وگرنه او بر تو امتیاز دارد که آغاز کرده [و بی‌سابقه دست به محبّت گشوده] است.

Imam Kazim (peace be upon him): O Hisham! The saying of Allah the Mighty and Majestic: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ [Is the reward of goodness aught but goodness?] applies to the believer and the disbeliever, the good and the bad — all alike. Whoever is shown kindness must repay it, and repaying it is not that you do the very same thing he did, unless you show your own excellence; otherwise he has the merit over you because he began [and opened the hand of affection without any precedent].

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): હે હિશામ! અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કથન: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ [શું ભલાઈનો બદલો ભલાઈ સિવાય બીજું કંઈ છે?] મોમિન અને કાફિર, નેક અને બદ - બધા વિશે લાગુ પડે છે. જેની સાથે ઇહસાન કરવામાં આવે તેણે તેનો બદલો આપવો જોઈએ, અને બદલો આપવો એ નથી કે તમે એ જ કામ કરો જે તેણે કર્યું છે, સિવાય કે તમે તમારી શ્રેષ્ઠતા દેખાડો; નહીં તો તેને તમારા પર ફોકિયત છે કારણ કે તેણે શરૂઆત કરી [અને કોઈ પૂર્વ સંબંધ વગર મોહબ્બતનો હાથ લંબાવ્યો] છે.

#3

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَعْنَاهُ مَنِ اصْطَنَعَ إِلَی آخَرَ مَعْرُوفاً فَعَلَیْهِ أَنْ یُکَافِئَهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام) وَ لَیْسَتِ الْمُکَافَأَهًُْ أَنْ تَصْنَعَ کَمَا یَصْنَعُ حَتَّی تُوَفِّیَ عَلَیْهِ فَإِنَّهُ مَنْ صَنَعَ کَمَا صُنِعَ إِلَیْهِ کَانَ لِلْأَوَّلِ الْفَضْلُ عَلَیْهِ بِالِابْتِدَاءِ.

امام صادق (علیه السلام)- معنای آیه این است که هرکس به دیگری خوبی کند بر او لازم است که آن را جبران کند ... جبران‌کردن آن نیست که انجام دهی آن‌گونه که انجام می‌دهد تا [بدین‌وسیله حقّش را] کامل بدهی؛ چون کسی که انجام دهد آن‌گونه که در حق او انجام شده، [و به همین مقدار بسنده کند] آنکه اوّل انجام داده به خاطر شروع [کار نیک بر دیگری] برتری دارد».

Imam Sadiq (peace be upon him): The meaning of the verse is that whoever does a kindness to another, it is incumbent upon him to repay it ... and repaying it is not that you do as he does so as to [thereby] fully discharge [his right]; for whoever does as was done to him [and suffices with that much], the one who did it first has the merit over him for having begun [the good deed toward the other].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આયતનો અર્થ એ છે કે જે કોઈ બીજા સાથે ભલાઈ કરે તેના પર જરૂરી છે કે તેનો બદલો આપે ... અને બદલો આપવો એ નથી કે તમે એવી રીતે કરો જેવી રીતે તે કરે છે જેથી [આ રીતે તેનો હક] પૂર્ણ આપી દો; કારણ કે જે કોઈ એવી રીતે કરે જેવી રીતે તેની સાથે કરવામાં આવ્યું [અને એટલા પર જ પુરતું ગણે], જેણે પહેલા કર્યું છે તેને [બીજા સાથે નેક કામની] શરૂઆત કરવાને કારણે ફોકિયત છે.

#4

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَرْبَعَهًٌْ أَسْرَعُ شَیْءٍ عُقُوبَهًًْ رَجُلٌ أَحْسَنْتَ إِلَیْهِ وَ یُکَافِئُکَ بِالْإِحْسَانِ إِلَیْهِ إِسَاءَهًْ.

امام باقر (علیه السلام)- چهار چیز زود عقوبت می‌آورند، مردی به دیگری احسان می‌کند و او در برابر آن بدی می‌کند.

Imam Baqir (peace be upon him): Four things bring punishment quickly: a man does kindness to another and he in return does evil.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ચાર વસ્તુઓ જલદી સજા લાવે છે: એક માણસ બીજા સાથે ઇહસાન કરે અને તે તેના બદલામાં બુરાઈ કરે.

#5

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَعَنَ اللَّهُ قَاطِعِی سَبِیلِ الْمَعْرُوفِ وَ هُوَ الرَّجُلُ یُصْنَعُ إِلَیْهِ الْمَعْرُوفُ فَیَکْفُرُهُ فَیَمْنَعُ صَاحِبَهُ مِنْ أَنْ یَصْنَعَ ذَلِکَ إِلَی غَیْرِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- خدا لعنت کند کسانی را که راه احسان و نیکی را می‌گیرند، گفته شد: «آنان که جلوی احسان را می‌گیرند چه کسانی هستند»؟ حضرت (علیه السلام) فرمود: «کسی که درباره‌ی او احسان و نیکی شود و او [در مقابل آن ناسپاسی نماید، که در اثر آن صاحب احسان و نیکی [به‌واسطه‌ی ناسپاسی وی] از احسان به دیگران خودداری می‌کند».

Imam Sadiq (peace be upon him): May Allah curse those who cut off the path of goodness. It was said: "Who are those who cut off the path of kindness?" His Holiness (peace be upon him) said: "The one to whom kindness and goodness is done and he [in return is ungrateful, so that on account of that the doer of the kindness and goodness, because of his ingratitude,] refrains from doing kindness to others."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ લઅનત કરે તેમના પર જેઓ ઇહસાન અને ભલાઈના રસ્તાને રોકે છે. કહેવામાં આવ્યું: "જેઓ ઇહસાનને રોકે છે તેઓ કોણ છે?" હઝરત (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "તે વ્યક્તિ કે જેની સાથે ઇહસાન અને ભલાઈ કરવામાં આવે અને તે [તેના બદલામાં નાશુક્રી કરે, જેના પરિણામે ઇહસાન અને ભલાઈ કરનાર તેની નાશુક્રીના કારણે] બીજાઓ સાથે ઇહસાન કરવાથી અટકી જાય."

#6 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

جَاءَ نَفَرٌ مِنَ الْیَهُودِ إِلَی رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَسَأَلُوهُ عَنِ الْکَلِمَاتِ الَّتِی اخْتَارَهُنَّ اللَّهُ لِإِبْرَاهِیمَ حَیْثُ بَنَی الْبَیْتَ فَقَالَ النبی (صلی الله علیه و آله) نَعَمْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ إِلَی أَنْ قَالَ الْیَهُودِیُّ أَخْبِرْنِی مَا جَزَاءُ قَائِلِهَا قَالَ إِذَا قَالَ الْعَبْدُ سُبْحَانَ اللَّهِ سَبَّحَ مَعَهُ مَا دُونَ الْعَرْشِ فَیُعْطَی قَائِلُهَا عَشْرَ أَمْثَالِهَا وَ إِذَا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِ بِنِعَمِ الدُّنْیَا مَوْصُولًا بِنِعَمِ الْآخِرَهًِْ وَ هِیَ الْکَلِمَهًُْ الَّتِی یَقُولُهَا أَهْلُ الْجَنَّهًِْ إِذَا دَخَلُوهَا وَ یَنْقَطِعُ الْکَلَامُ الَّذِی یَقُولُونَهُ فِی الدُّنْیَا مَا خَلَا الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی دَعْواهُمْ فِیها سُبْحانَکَ اللَّهُمَّ وَ تَحِیَّتُهُمْ فِیها سَلامٌ وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ وَ أَمَّا قَوْلُهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ (فثمنها) فَالْجَنَّهًُْ جَزَاؤُهُ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ یَقُولُ هَلْ جَزَاءُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِلَّا الْجَنَّهًُْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- چند تن از یهود خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمدند و گفتند: «پاداش کسی که این کلمات را بگوید چیست»؟ حضرت (صلی الله علیه و آله) فرمود: «هنگامی‌که بنده بگوید: سبحان اللَّه، تمام موجودات زیر عرش با او خدا را تسبیح می‌کنند پس حق تعالی به گوینده‌اش ده برابر اجر و ثواب می‌دهد و زمانی‌که بگوید: الحمد اللَّه، حق تعالی نعمت‌های دنیا درحالی‌که وصل به نعمت‌های آخرت شده‌اند را به او ارزانی می‌فرماید و این کلمه، کلمه‌ای است که هرگاه اهل بهشت داخل آن می‌شوند بر زبان جاری می‌سازند و تمام کلماتی که در دنیا شخص می‌گوید قطع و محو شده مگر الحمدللَّه و همین معنا مراد حق تعالی از آیه است که می‌فرماید: گفتار [و دعای] آن‌ها در بهشت این است که: «خداوندا، منزّهی تو»! و تحیّت آن‌ها در آنجا: سلام و آخرین سخنشان این است که: «حمد، مخصوص پروردگار عالمیان است»!. ( یونس/۱۰ ) و امّا لا اله الّا اللَّه، پاداش آن بهشت است و همین معنا را حقّ تعالی در قرآن فرموده: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ حضرت (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آیا جزای کسی که بگوید لااله الّا اللَّه غیر از بهشت می‌باشد»!؟

The Prophet (peace be upon him and his family): A group of Jews came to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: "What is the reward of one who says these words?" His Holiness (peace be upon him and his family) said: "When the servant says: Subhan Allah, all beings beneath the Throne glorify Allah along with him, and Allah the Exalted gives the sayer of it tenfold reward and recompense. And when he says: Al-hamdu lillah, Allah the Exalted bestows upon him the blessings of this world joined to the blessings of the Hereafter, and this word is a word that the people of Paradise, whenever they enter it, utter upon their tongues, and all words that a person says in this world are cut off and effaced except Al-hamdu lillah, and this is what Allah the Exalted means in the verse where He says: Their speech [and prayer] in Paradise is: 'O Allah, glory be to You!' and their greeting therein is: peace, and their final saying is: 'Praise be to the Lord of the worlds!' (Yunus/10). And as for La ilaha illa Allah, its reward is Paradise, and this same meaning Allah the Exalted has stated in the Quran: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ [Is the reward of goodness aught but goodness?] His Holiness (peace be upon him and his family) said: "Is the reward of one who says La ilaha illa Allah anything other than Paradise?!"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): યહૂદીઓમાંથી કેટલાક લોકો રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં આવ્યા અને કહ્યું: "જે વ્યક્તિ આ કલિમાઓ કહે તેનો બદલો શું છે?" હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જ્યારે બંદો કહે: સુબ્હાનલ્લાહ, અર્શની નીચેની બધી મખલૂક તેની સાથે અલ્લાહની તસ્બીહ કરે છે, પછી હક્ક તઆલા તેના કહેનારને દસ ગણો અજ્ર અને સવાબ આપે છે. અને જ્યારે તે કહે: અલ્હમ્દોલિલ્લાહ, હક્ક તઆલા દુનિયાની નેમતો કે જે આખિરતની નેમતો સાથે જોડાયેલી છે તે તેને અતા ફરમાવે છે, અને આ કલિમા એવી કલિમા છે કે જ્યારે અહલે જન્નત તેમાં દાખલ થાય છે ત્યારે તેને પોતાની જીભ પર જારી કરે છે, અને દુનિયામાં જે તમામ કલિમાઓ વ્યક્તિ કહે છે તે કપાઈ અને મિટી જાય છે સિવાય અલ્હમ્દોલિલ્લાહ, અને આ જ મતલબ હક્ક તઆલા આ આયતથી છે જ્યાં ફરમાવે છે: તેમનું કથન [અને દોઆ] જન્નતમાં આ છે કે: 'હે અલ્લાહ! તું પવિત્ર છે!' અને ત્યાં તેમની તહિય્યત: સલામ છે, અને તેમની અંતિમ વાત આ છે કે: 'હમ્દ, આલમોના પરવરદિગાર માટે ખાસ છે!' (યુનુસ/૧૦). અને હા લા ઇલાહા ઇલ્લલ્લાહ, તેનો બદલો જન્નત છે અને એ જ મતલબ હક્ક તઆલાએ કુરઆનમાં ફરમાવ્યો છે: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ [શું ભલાઈનો બદલો ભલાઈ સિવાય બીજું કંઈ છે?] હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "શું જે વ્યક્તિ લા ઇલાહા ઇલ્લલ્લાહ કહે તેનો બદલો જન્નત સિવાય બીજું કંઈ છે?!"

#7 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

التَّوْحِیدُ ثَمَنُ الْجَنَّهًْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- توحید، پاداش بهشت است.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Tawhid (monotheism) is the reward of Paradise.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ) એ જન્નતનો બદલો છે.

#8 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنِّی سَمَّیْتُ فَاطِمَهًَْ لِأَنَّهَا فُطِمَتْ وَ ذُرِّیَّتُهَا مِنَ النَّارِ، مَنْ لَقِیَ اللَّهَ مِنْهُمْ بِالتَّوْحِیدِ وَ الْإِیمَانِ بِمَا جِئْتُ بِه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- دخترم فاطمه نامیده شده زیرا خداوند متعال او و ذرّیّه‌اش را از آتش جهنّم نجات بخشیده است مشروط بر اینکه در زمان ملاقات پروردگارش به توحید و آنچه از جانب پروردگارشان آمده ایمان داشته باشند.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): My daughter has been named Fatima because Allah the Exalted has saved her and her progeny from the Fire of Hell, on condition that at the time of meeting their Lord they hold to tawhid (monotheism) and have faith in what has come from their Lord.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): મારી પુત્રીનું નામ ફાતિમા રાખવામાં આવ્યું છે કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ તેમને અને તેમની ઝુર્રિય્યત (વંશજો)ને જહન્નમની આગથી નજાત આપી છે, એ શરતે કે તેમના પરવરદિગારને મળવાના સમયે તેઓ તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ) અને જે કંઈ તેમના પરવરદિગાર તરફથી આવ્યું છે તેના પર ઈમાન ધરાવતા હોય.

#9 توحید Tawhid તૌહીદ

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

هَلْ جَزَاءُ مَنْ قَالَ: لَا إِلهَإِلَّا اللَّهُ وَ عَمِلَ بِمَا جَاءَ بِهِ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِلَّا الْجَنَّهًُْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- هَل جَزَاء الإِحْسَانِ إِلا الإِحْسَانُ، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «آیا پاداشی کسی که به او نعمت اعتقاد به توحید عطا کرده‌ای چیزی جز بهشت می‌باشد»؟!

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): هَل جَزَاءُ الإِحْسَانِ إِلَّا الإِحْسَانُ [Is the reward of goodness aught but goodness?] — the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Is the reward of the one to whom You have granted the blessing of belief in tawhid (monotheism) anything but Paradise?!"

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): هَل جَزَاءُ الإِحْسَانِ إِلَّا الإِحْسَانُ [શું ભલાઈનો બદલો ભલાઈ સિવાય કંઈ છે?] — રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "જેને તેં તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ)ના અકીદાની નેઅમત અતા કરી છે તેનો બદલો જન્નત સિવાય કંઈ છે?!"

#10 توحید Tawhid તૌહીદ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ قَالَ سَمِعْتُ رسول الله (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ قَالَ مَا جَزَاءُ مَنْ أَنْعَمْتُ عَلَیْهِ بِالتَّوْحِیدِ إِلَّا الْجَنَّهًُْ.

امام علی (علیه السلام)- امام علی (علیه السلام) نقل کرده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) درباره‌ی آیه‌ی هَل جَزَاء الإِحْسَانِ إِلا الإِحْسَانُ، فرمود: «خداوند عزّوجلّ فرموده است: پاداش کسی که نعمت توحید را به او ارزانی داشته‌ای، چیزی جز بهشت نیست».

Imam Ali (peace be upon him): Imam Ali (peace be upon him) has narrated that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), regarding the verse هَل جَزَاءُ الإِحْسَانِ إِلَّا الإِحْسَانُ [Is the reward of goodness aught but goodness?], said: "Allah the Mighty and Majestic has said: The reward of the one to whom You have bestowed the blessing of tawhid (monotheism) is nothing but Paradise."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ નકલ કર્યું છે કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આયત هَل جَزَاءُ الإِحْسَانِ إِلَّا الإِحْسَانُ [શું ભલાઈનો બદલો ભલાઈ સિવાય કંઈ છે?] વિશે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ ફરમાવ્યું છે: જેને તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ)ની નેઅમત અતા કરી છે તેનો બદલો જન્નત સિવાય કંઈ નથી."

#11 توحید Tawhid તૌહીદ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) هَذِهِ الْآیَهًَْ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا یَقُولُ رَبُّکُمْ قَالُوا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ رَبَّکُمْ یَقُولُ هَلْ جَزَاءُ مَنْ أَنْعَمْنَا عَلَیْهِ بِالتَّوْحِیدِ إِلَّا الْجَنَّهًُْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- و از انس روایت شده است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) این آیه را تلاوت فرمود و گفت: آیا معنای چیزی را که خداوند می فرماید، می دانید؟ گفتند: «خداوند و رسولش نسبت به آن داناترند». فرمود: «پروردگار شما می فرماید: «آیا جزای کسی که نعمت توحید را به او دادیم، جز بهشت است»»؟

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It has been narrated from Anas that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) recited this verse and said: "Do you know the meaning of what Allah says?" They said: "Allah and His Messenger know best." He said: "Your Lord says: 'Is the reward of the one to whom We have given the blessing of tawhid (monotheism) anything but Paradise?'"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અને અનસથી રિવાયત છે કે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ આ આયતની તિલાવત ફરમાવી અને કહ્યું: શું તમે એ વાતનો અર્થ જાણો છો જે અલ્લાહ ફરમાવે છે? તેઓએ કહ્યું: "અલ્લાહ અને તેનો રસૂલ તેના વિશે વધુ જાણનારા છે." ફરમાવ્યું: "તમારો પરવરદિગાર ફરમાવે છે: 'જેને અમે તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ)ની નેઅમત આપી છે તેનો બદલો જન્નત સિવાય કંઈ છે?'"

#12 توحید Tawhid તૌહીદ

فقه الرّضا (علیه السلام) Fiqh al-Rida (peace be upon him) ફિકહુર્ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ أَوَّلَ مَا افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَی عِبَادِهِ وَ أَوْجَبَ عَلَی خَلْقِهِ مَعْرِفَهًُْ الْوَحْدَانِیَّهًِْ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ یَقُولُ مَا عَرَفُوا اللَّهَ حَقَّ مَعْرِفَتِهِ وَ نَرْوِی عَنْ بَعْضِ الْعُلَمَاءِ (علیهم السلام) أَنَّهُ قَالَ فِی تَفْسِیرِ هَذِهِ الْآیَهًِْ هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ مَا جَزَاءُ مَنْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِ بِالْمَعْرِفَهًِْ إِلَّا الْجَنَّهًُْ وَ أَرْوِی أَنَّ الْمَعْرِفَهًَْ التَّصْدِیقُ وَ التَّسْلِیمُ وَ الْإِخْلَاصُ فِی السِّرِّ وَ الْعَلَانِیَهًْ وَ أَرْوِی أَنَّ حَقَ الْمَعْرِفَهًِْ أَنْ یُطِیعَ وَ لَا یَعْصِیَ وَ یَشْکُرَ وَ لَا یَکْفُر.

فقه‌الرّضا (علیه السلام)- اوّلین چیزی که خداوند بر بندگانش واجب کرد و بر خلقش حتمی نمود شناخت یگانگی [خدا] است. خدای تبارک‌وتعالی فرمود: «خدا را آن‌گونه که باید بشناسند، نشناختند». می‌فرماید: «خداوند را آن‌گونه که شایسته‌ی شناخت اوست نشناختند». [راوی می‌گوید]: از بعضی از امامان (علیهم السلام) روایت می‌کنیم که در تفسیر آیه: هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ، فرمود: «جزای کسی که خداوند به‌وسیله‌ی معرفت به او نعمت داده است جز بهشت نیست و روایت می‌کنم که معرفت، تصدیق و تسلیم‌شدن و اخلاص در نهان و آشکار است و روایت می‌کنم که حق معرفت [و شناخت واقعی] آن است که [خدا را] اطاعت کند و معصیت نکند و شکرگزار باشد و کفر نورزد».

Fiqh al-Rida (peace be upon him): The first thing that Allah made obligatory upon His servants and made incumbent upon His creation is the recognition of the Oneness [of Allah]. Allah the Blessed and Exalted said: "They did not recognise Allah as He ought to be recognised." He is saying: "They did not know Allah with the knowledge that is due to Him." [The narrator says]: We narrate from some of the Imams (peace be upon them) that, in the interpretation of the verse هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ [Is the reward of goodness anything but goodness?], he said: "The reward of one whom Allah has favoured with ma'rifah (recognition of Him) is nothing but Paradise. And I narrate that ma'rifah is affirmation, submission, and ikhlas (sincerity) in secret and in the open. And I narrate that the right of ma'rifah [true recognition] is that [Allah] be obeyed and not disobeyed, and that He be thanked and not denied."

ફિકહુર્ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): સૌથી પહેલી વસ્તુ જે અલ્લાહે પોતાના બંદાઓ પર વાજિબ કરી અને પોતાની ખિલ્કત પર ફરજિયાત કરી તે [અલ્લાહની] વહદાનિય્યત (એકતા)ની ઓળખ છે. અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ફરમાવ્યું: "તેમણે અલ્લાહને એ રીતે ન ઓળખ્યો જે રીતે ઓળખવો જોઈએ." તે ફરમાવે છે: "તેમણે અલ્લાહને એ રીતે ન ઓળખ્યો જે રીતે તેની ઓળખને લાયક છે." [રાવી કહે છે]: અમે કેટલાક ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ) થી રિવાયત કરીએ છીએ કે આયત હَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ [શું ભલાઈનો બદલો ભલાઈ સિવાય કંઈ છે?] ના તફસીરમાં ફરમાવ્યું: "જેને અલ્લાહે મઅરેફત (ઓળખ) ની નેઅમત આપી છે તેનો બદલો જન્નત સિવાય કંઈ નથી, અને હું રિવાયત કરું છું કે મઅરેફત એટલે તસ્દીક, તસ્લીમ અને ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) ગુપ્ત તથા જાહેરમાં હોવી, અને હું રિવાયત કરું છું કે મઅરેફતનો હક [અને સાચી ઓળખ] એ છે કે [અલ્લાહની] આજ્ઞાનું પાલન કરે અને નાફરમાની ન કરે, અને શુક્રગુઝાર બને અને કુફ્ર ન કરે."

سورة الرحمن

Verse 60 of 78