عَنِ النبی (صلی الله علیه و آله) قَالَ مَرَرْتُ لَیْلَهًَْ أُسْرِیَ بِی بِنَهَرٍ حَافَتَاهُ قِبَابُ الْمَرْجَانِ فَنُودِیتُ مِنْهُ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رسول الله (صلی الله علیه و آله) فَقُلْتُ یَا جَبْرَئِیلُ مَنْ هَؤُلَاءِ قَالَ هَؤُلَاءِ حُورٌ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ اسْتَأْذَنَّ رَبَّهُنَّ عَزَّوَجَلَّ أَنْ یُسَلِّمْنَ عَلَیْکَ فَأَذِنَ لَهُنَّ فَقُلْنَ نَحْنُ الْخَالِدَاتُ فَلَا نَمُوتُ وَ نَحْنُ النَّاعِمَاتُ فَلَا نَبْأَسُ أَزْوَاجُ رِجَالٍ کِرَامٍ ثُمَّ قَرَأَ (صلی الله علیه و آله) حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِی الْخِیامِ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از پیامبر (صلی الله علیه و آله) [روایت شده است] که فرمود: «شبی که به معراج رفتم بر رودی عبور کردم که کناره‌هایش خیمه‌هایی از مرجان بود، از طرف آن ندا داده شدم: «سلام بر تو ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)»! گفتم: «ای جبرئیل! این‌ها چه کسانی هستند»؟ گفت: «این‌ها حوریانی از حورالعین هستند، از پروردگارشان عزّوجلّ اجازه خواستند که بر تو سلام کنند و به آن‌ها اجازه داد». آن‌ها گفتند: «ما جاودانه هستیم و نمی‌میریم و ما شاداب و باطراوتیم و سخت و ناپسند نمی‌شویم، همسران مردانی والا مقام هستیم». سپس پیامبر (صلی الله علیه و آله) [این آیه را] خواند: حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِی الْخِیامِ».
The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It is narrated from the Prophet (peace be upon him and his family) that he said: "On the night I was taken on the Miraj, I passed by a river whose banks had pavilions of coral. I was called from it: 'Peace be upon you, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)!' I said: 'O Jibra'il! Who are these?' He said: 'These are houris from the hur al-'in. They sought permission from their Lord, the Mighty and Majestic, to greet you, and He gave them permission.' They said: 'We are the everlasting ones and we do not die, and we are the fresh and radiant ones and we do not become worn or unpleasing; we are the wives of noble men.' Then the Prophet (peace be upon him and his family) recited [this verse]: حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِی الْخِیامِ [Pure ones confined to the pavilions]."
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી [રિવાયત થયું છે] કે તમે ફરમાવ્યું: "જે રાત્રે હું મેઅરાજ પર ગયો, હું એક નદી પરથી પસાર થયો કે જેની કિનારીઓ પર મરજાનના ખેમા હતા. તેમાંથી મને પોકારવામાં આવ્યું: 'સલામ હો તમારા પર, અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!' મેં કહ્યું: 'અય જિબ્રઈલ! આ કોણ છે?' તેણે કહ્યું: 'આ હૂરુલ ઐનમાંથી હૂરો છે, જેમણે પોતાના પરવરદિગાર અઝ્ઝ વ જલ્લ થી પરવાનગી માંગી કે તમારા પર સલામ કરે અને તેમને પરવાનગી આપી.' તેમણે કહ્યું: 'અમે હંમેશા રહેનારી છીએ અને મરીશું નહીં, અને અમે તાજગીભરી અને પ્રફુલ્લિત છીએ અને કઠોર કે અણગમતી થતી નથી, અમે ઉચ્ચ મરતબાવાળા પુરુષોની પત્નીઓ છીએ.' પછી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ [આ આયત] પઢી: حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِی الْخِیامِ [ખેમાઓમાં સીમિત રખાયેલી પાક હૂરો]."