أَنَّ رَجُلًا سَأَلَهُ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَخْبِرْنِی عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی ... هَباءً مُنْبَثًّا قَالَ (علیه السلام) شُعَاعُ الشَّمْسِ یَخْرُجُ مِنْ کَوَّهًِْ الْبَیْت.
امام علی (علیه السلام)- مردی پرسید و گفت: «ای امیرمؤمنان (علیه السلام)! از سخن خدای تعالی: فَکانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا مرا آگاه کن. فرمود: «غبار پراکنده در نور خورشید است که از پنجره‌ی خانه خارج می‌شود».
Imam Ali (peace be upon him): A man asked and said: 'O Commander of the Faithful (peace be upon him)! Inform me about the saying of Allah the Exalted: فَکانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا [So that they shall be as scattered dust].' He said: 'It is the scattered dust in the sunlight that comes out through the window of a house.'
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક માણસે પૂછ્યું અને કહ્યું: 'હે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)! અલ્લાહ તઆલાના કથન: فَکانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا [જેથી તેઓ વિખેરાયેલી ધૂળ જેવા થઈ જશે] વિશે મને જણાવો.' તમે ફરમાવ્યું: 'તે સૂર્યના પ્રકાશમાં વિખેરાયેલી ધૂળ છે જે ઘરની બારીમાંથી બહાર નીકળે છે.'