فَأَصْبَحَ الْمَرْءُ بَعْدَ صِحَّتِهِ مَرِیضاً وَ بَعْدَ سَلَامَتِهِ نَقِیصاً یُعَالِجُ کَرْباً وَ یُقَاسِی تَعَباً فِی حَشْرَجَهًِْ السِّبَاقِ وَ تَتَابُعِ الْفُوَاقِ وَ تَرَدُّدِ الْأَنِینِ وَ الذُّهُولِ عَنِ الْبَنَاتِ وَ الْبَنِینَ وَ الْمَرْءُ قَدِ اشْتَمَلَ عَلَیْهِ شُغُلُ شَاغِلٍ وَ هُوَ هَائِلٌ قَدِ اعْتُقِلَ مِنْهُ اللِّسَانُ وَ تَرَدَّدَ مِنْهُ الْبَنَانُ فَأَصَابَ مَکْرُوهاً وَ فَارَقَ الدُّنْیَا مَسْلُوباً لَا یَمْلِکُونَ لَهُ نَفْعاً وَ لَا لِمَا حَلَّ بِهِ دَفْعا یَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فِی کِتَابِهِ فَلَوْ لا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ تَرْجِعُونَها إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ.
امام علی (علیه السلام)- مردم شبشان را از تندرستی به بیماری صبح می‌کنند، بعد از سلامتی به کمبودی. درد را درمان می‌کند؛ رنج را اندازه‌گیری می‌کند؛ هنگام مرگ پشت سر هم صدای شهقه‌اش می‌آید و ناله‌اش برمی‌گردد. و دختران و پسران را فراموش می‌کند، پس برای آن شخص در آن وقت کاری که سرگرم‌کننده و بیمناک است فرا می رسد. زبانش بسته می‌شود و انگشتانش برمی‌گردد. سپس او را ناراحتی فرا می‌گیرد و از دنیای تاراج‌شده جدا می‌شود؛ نه سود و نه زیانی را مالک است و نه توان دفع بلایی را دارد که بر او وارد می‌شود. خدای عزّوجلّ در کتابش می‌فرماید: فَلَوْ لا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ تَرْجِعُونَها إِنْ کُنْتُمْ صادِقِین.
Imam Ali (peace be upon him): People pass the night in good health and rise in the morning sick, and after soundness they wake up in a state of deficiency. He treats pain; he measures out suffering; at the moment of death the sound of his death-rattle comes one after another and his groan returns. He forgets the daughters and sons, so at that time a matter that preoccupies and terrifies overtakes that person. His tongue is tied and his fingers twitch back and forth. Then distress overtakes him and he departs from this world plundered; they possess for him neither benefit, nor the power to repel any calamity that has befallen him. Allah the Mighty and Majestic says in His Book: فَلَوْ لا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ تَرْجِعُونَها إِنْ کُنْتُمْ صادِقِین [Then why—if you are not to be judged—do you not send it back, if you are truthful?].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): લોકો પોતાની રાત તંદુરસ્તીમાં પસાર કરીને બીમારીની હાલતમાં સવાર કરે છે, અને સલામતી પછી ખામીની હાલતમાં [પહોંચે છે]. તે દર્દનો ઇલાજ કરે છે; તકલીફને માપે છે; મૃત્યુ સમયે તેની હાંફવાનો અવાજ એક પછી એક આવે છે અને તેની આહ પાછી ફરે છે. અને તે દીકરીઓ અને દીકરાઓને ભૂલી જાય છે, પછી તે વ્યક્તિ માટે તે વખતે એવું કામ આવી પડે છે જે વ્યસ્ત કરી દેનારૂં અને ડરાવનારૂં હોય છે. તેની જીભ બંધ થઈ જાય છે અને તેની આંગળીઓ પાછી ફરે છે. પછી તેને દુઃખ ઘેરી લે છે અને તે લૂંટાયેલી દુનિયાથી જુદો થાય છે; ન તો કોઈ ફાયદો કે નુકસાનનો માલિક છે, અને ન તો કોઈ મુસીબતને દૂર કરવાની તાકાત ધરાવે છે જે તેના પર ઉતરે છે. અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પોતાની કિતાબમાં ફરમાવે છે: فَلَوْ لا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ تَرْجِعُونَها إِنْ کُنْتُمْ صادِقِین [જો તમારો હિસાબ લેવાવાનો ન હોય તો પછી શા માટે તેને પાછી નથી ફેરવતા, જો તમે સાચા હો?].