عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْمَاضِی (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللهَ قَرْضاً حَسَناً فَیُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ کَرِیمٌ قَالَ صِلَهًُْ الْإِمَامِ فِی دَوْلَهًِْ الْفَسَقَهًِْ.
امام کاظم (علیه السلام)- مَن ذَا الذِی یُقْرِضُ اللهَ قَرْضًا حَسَنًا فَیُضَاعِفَهُ لهُ ولهُ أَجْرٌ کَرِیمٌ؛ منظور، پرداخت پول به امام (علیه السلام) در زمان حکومت فاسقین است.
Imam Kazim (peace be upon him): مَن ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللهَ قَرْضًا حَسَنًا فَیُضَاعِفَهُ لهُ ولهُ أَجْرٌ کَرِیمٌ [Who is there that will offer to Allah a good gift so He will double it for him, and he shall have an excellent reward]; the meaning is paying money to the Imam (peace be upon him) during the rule of the corrupt.
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): مَن ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللهَ قَرْضًا حَسَنًا فَیُضَاعِفَهُ لهُ ولهُ أَجْرٌ کَرِیمٌ [કોણ છે જે અલ્લાહને સારું કરજ આપે, જેથી તે તેના માટે તેને બમણું કરે અને તેના માટે ઉત્તમ બદલો છે]; આનો અર્થ ફાસિકોની હકૂમતના સમયમાં ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)ને પૈસા આપવા છે.