أَصْبَغَبْنِنُبَاتَهًَْ قَالَ إِنَّ سَلْمَانَ (رحمة الله علیه) عَنْهُ قَالَ لِی اذْهَبْ بِی إِلَی الْمَقْبَرَهًِْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ لِی یَا سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) سَیُکَلِّمُکَ مَیِّتٌ إِذَا دَنَتْ وَفَاتُکَ فَلَمَّا ذَهَبْتُ بِهِ إِلَیْهَا وَ نَادَی الْمَوْتَی أَجَابَهُ وَاحِدٌ مِنْهُمْ فَسَأَلَهُ سَلْمَانُ (رحمة الله علیه) عَمَّا رَأَی مِنَ الْمَوْتِ وَ مَا بَعْدَهُ فَأَجَابَهُ بِقِصَصٍ طَوِیلَهًٍْ وَ أَهْوَالٍ جَلِیلَهًٍْ وَرَدَتْ عَلَیْهِ إِلَی أَنْ قَالَ لَمَّا وَدَّعَنِی أَهْلِی وَ أَرَادُوا الِانْصِرَافَ مِنْ قَبْرِی أَخَذْتُ فِی النَّدَمِ فَقُلْتُ یَا لَیْتَنِی کُنْتُ مِنَ الرَّاجِعِینَ فَأَجَابَنِی مُجِیبٌ مِنْ جَانِبِ الْقَبْرِ کَلَّا إِنَّها کَلِمَهًٌْ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ فَقُلْتُ لَهُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا مُنَبِّهٌ أَنَا مَلَکٌ وَکَّلَنِی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِجَمِیعِ خَلْقِهِ لِأُنَبِّهَهُمْ بَعْدَ مَمَاتِهِمْ لِیَکْتُبُوا أَعْمَالَهُمْ عَلَی أَنْفُسِهِمْ بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ثُمَّ إِنَّهُ جَذَبَنِی وَ أَجْلَسَنِی وَ قَالَ لِی اکْتُبْ عَمَلَکَ فَقُلْتُ إِنِّی لَا أُحْصِیهِ فَقَالَ لِی أَ‌مَا سَمِعْتَ قَوْلَ رَبِّکَ أَحْصاهُ اللهُ وَ نَسُوهُ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- اصبغ‌بن‌نباته آورده است که سلمان (رحمة الله علیه) به من گفت: «مرا به گورستان ببر، زیرا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به من فرمود: «ای سلمان! چون مرگت نزدیک شود، البته مرده‌ای با تو سخن می‌گوید، و چون او را بردم و مرده‌ها را صدا زد، یکی جوابش را داد، سلمان از آنچه که از مرگ و پس از آن به نظرش رسید از او پرسید و او با داستان‌های طولانی و هراس‌های بزرگ که بر او وارد شده بود جواب داد تا اینکه گفت: «وقتی خانواده‌ام با من وداع کردند و خواستند از قبر من برگردند پشیمانی مرا گرفت و گفتم: «ای کاش من هم بر می‌گشتم». یکی از گوشه قبر به من پاسخ داد: چنین نیست! این سخنی است که او به زبان می‌گوید [و اگر بازگردد، کارش همچون گذشته است]! و پشت سر آنان برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند! ( مؤمنون/۱۰۰ ) به او گفتم: «تو کیستی»؟ گفت: «[منبه] هستم فرشته‌ای که خدا مرا به همه خلقش گماشته تا پس از مرگ آن‌ها را به کردارشان آگاه کنم تا در برابر خدا کارهای خود را بنویسند»؛ سپس مرا کشید و نشاند و گفت: «کارهایت را بنویس». گفتم: «نمی‌توانم آن‌ها را بشمارم». گفت: «آیا سخن پروردگارت را نشنیده‌ایی که می‌فرماید: أَحْصاهُ اللهُ وَ نَسُوهُ».
The Prophet (peace be upon him and his family): Asbagh ibn Nubata narrated that Salman (may Allah have mercy on him) said to me: "Take me to the graveyard, for the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to me: 'O Salman! When your death draws near, a dead person will surely speak with you.'" When I took him there and he called the dead, one of them answered him. Salman asked him about what he had seen of death and what came after it, and he answered him with long stories and great terrors that had come upon him, until he said: "When my family bade me farewell and wished to return from my grave, regret seized me and I said: 'Would that I too could return.' Someone from a corner of the grave answered me: Not so! This is a word he speaks [and if he were to return, his conduct would be as before]! And behind them is a barzakh (a barrier) until the day they are raised! (Al-Mu'minun/100). I said to him: 'Who are you?' He said: 'I am [Munabbih], an angel whom Allah has appointed over all His creation to make them aware of their deeds after their death, so that they may record their deeds before Allah.' Then he pulled me and seated me and said: 'Write down your deeds.' I said: 'I cannot count them.' He said: 'Have you not heard the word of your Lord who says: أَحْصاهُ اللهُ وَ نَسُوهُ [Allah has recorded it while they have forgotten it].'"
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અસબગ બિન નુબાતાએ રિવાયત કરી છે કે સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)એ મને કહ્યું: "મને કબ્રસ્તાનમાં લઈ જાઓ, કારણ કે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મને ફરમાવ્યું હતું: 'ઓ સલમાન! જ્યારે તારું મૃત્યુ નજીક આવશે, ત્યારે ખરેખર એક મુર્દો તારી સાથે વાત કરશે.'" જ્યારે હું તેમને ત્યાં લઈ ગયો અને તેમણે મુર્દાઓને પોકાર્યા, ત્યારે તેમાંથી એકે જવાબ આપ્યો. સલમાને તેને મૃત્યુ અને તેના પછી જે તેણે જોયું તેના વિશે પૂછ્યું, અને તેણે લાંબી કહાનીઓ અને મોટા ભયો કે જે તેના પર આવ્યા હતા તેની સાથે જવાબ આપ્યો, ત્યાં સુધી કે તેણે કહ્યું: "જ્યારે મારા કુટુંબીજનો મને વિદાય આપીને મારી કબરથી પાછા ફરવા ઈચ્છતા હતા, ત્યારે મને પસ્તાવો થયો અને મેં કહ્યું: 'કાશ હું પણ પાછો ફરી શકતો.' કબરના એક ખૂણેથી કોઈએ મને જવાબ આપ્યો: એવું નથી! આ તો એક વાત છે જે તે કહી રહ્યો છે [અને જો પાછો ફરે તો પણ તેનું કામ પહેલાં જેવું જ હશે]! અને તેમની પાછળ એક બરઝખ (પડદો) છે તે દિવસ સુધી જ્યારે તેઓ ઉઠાવવામાં આવશે! (અલ-મુઅમિનૂન/૧૦૦). મેં તેને કહ્યું: 'તું કોણ છે?' તેણે કહ્યું: 'હું [મુનબ્બિહ] છું, એક ફરિશ્તો કે જેને અલ્લાહે તેની બધી મખ્લૂક પર નિયુક્ત કર્યો છે કે મૃત્યુ પછી હું તેમને તેમના કાર્યોથી જાણ કરાવું, જેથી તેઓ અલ્લાહની સામે પોતાના કાર્યો લખે.' પછી તેણે મને ખેંચ્યો અને બેસાડ્યો અને કહ્યું: 'તારા કાર્યો લખ.' મેં કહ્યું: 'હું તેમની ગણતરી કરી શકતો નથી.' તેણે કહ્યું: 'શું તેં તારા પરવરદિગારની વાત નથી સાંભળી કે તે ફરમાવે છે: أَحْصاهُ اللهُ وَ نَسُوهُ [અલ્લાહે તેને નોંધી લીધું છે અને તેઓ ભૂલી ગયા છે].'"