عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فِی خُطْبَهًِْ الْوَدَاعِ سَمَّوْنِی أُذُناً وَ زَعَمُوا أَنَّهُ لِکَثْرَهًِْ مُلَازَمَتِهِ إِیَّایَ وَ إِقْبَالِی عَلَیْهِ وَ قَبُولِهِ مِنِّی حَتَّی أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی وَ مِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ وَ یَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ وَ دَخَلَ أَمِیرُ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ جَلَسَ عِنْدَ یَمِینِهِ فَتَنَاجَی عِنْدَ ذَلِکَ اثْنَانِ فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) لَا یَتَنَاجَی اثْنَانِ دُونَ الثَّالِثِ فَإِنَّ ذَلِکَ یُؤْذِی الْمُؤْمِنَ فَنَزَلَ إِذا تَناجَیْتُمْ فَلا تَتَناجَوْا بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِیَهًِْ الرَّسُولِ الْآیَهًَْ وَ قَوْلُهُ تَعَالَی إِنَّمَا النَّجْوی مِنَ الشَّیْطانِ لِیَحْزُنَ الَّذِینَ آمَنُوا.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- کلبی از ابوصالح از ابن‌عبّاس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) آورده است که در خطبه‌ی الوداع فرمود: «مرا گوش نامیدند؛ و پنداشتند این بدان خاطر است که وی پیوسته ملازم من است و من به وی روی می آورم و مقبولیّتی است که از جانب من دارد. تا اینکه خدای عزّوجل آیه: وَ مِنهُْمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبیَِّ وَ یَقُولُونَ هُوَ أُذُن را نازل فرمود. و امیرالمؤمنین (علیه السلام) بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وارد گشته و در سمت راست وی نشست. سپس دو نفر باهم در گوشی گفتگو کردند که پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: [در مجلسی که سه نفر حضور دارند] دو نفر باهم در گوشی سخن نمی گویند و سوّمی را رها نمی کنند؛ زیرا این کار مؤمن را می آزارد سپس آیه: إِذَا تَنَاجَیْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْاْ بِالْاثْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ مَعْصِیَتِ الرَّسُول و سخن خدای متعال: إِنَّمَا النَّجْوَی مِنَ الشَّیْطَانِ لِیَحْزُنَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ.
The Prophet (peace be upon him and his family): Kalbi has narrated from Abu Salih, from Ibn Abbas, from the Prophet (peace be upon him and his family), that in the Farewell Sermon he said: "They named me 'ear'; and they claimed that this was because he [Ali] is constantly with me and I turn towards him and there is the acceptance he has from me. Until Allah the Mighty and Majestic revealed the verse: وَ مِنهُْمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبیَِّ وَ یَقُولُونَ هُوَ أُذُن [And among them are those who hurt the Prophet and say: He is an ear]. And the Commander of the Faithful (peace be upon him) came in upon the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and sat at his right side. Then two men whispered together privately, whereupon the Prophet (peace be upon him and his family) said: [In a gathering where three persons are present] two do not whisper together and leave the third alone; for this act hurts the believer." Then the verse: إِذَا تَنَاجَیْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْاْ بِالْاثْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ مَعْصِیَتِ الرَّسُول [When you confer together in private, do not confer for sin, transgression and disobedience to the Messenger] and the word of Allah the Exalted: إِنَّمَا النَّجْوَی مِنَ الشَّیْطَانِ لِیَحْزُنَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ [Indeed, secret counsel is only from Satan, that he may grieve those who believe] [was revealed].
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): કલ્બીએ અબૂ સાલિહથી, ઇબ્ને અબ્બાસથી, પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) થી નકલ કર્યું છે કે ખુત્બએ વિદાઅમાં ફરમાવ્યું: "તેમણે મને 'કાન' કહ્યો; અને એવું માન્યું કે એ એટલા માટે છે કે તે [અલી] હંમેશા મારી સાથે રહે છે અને હું તેમની તરફ ધ્યાન આપું છું, અને એ મંજૂરી છે જે તેમને મારી તરફથી છે. ત્યાં સુધી કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ આયત: وَ مِنهُْمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبیَِّ وَ یَقُولُونَ هُوَ أُذُن [અને તેમાંથી કેટલાક એવા છે જેઓ પયગંબરને દુઃખ પહોંચાડે છે અને કહે છે કે તેઓ કાન છે] નાઝિલ ફરમાવી. અને અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ) રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા અને તેમની જમણી બાજુ બેઠા. પછી બે માણસો એકબીજાના કાનમાં વાત કરવા લાગ્યા, ત્યારે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: [જે મજલિસમાં ત્રણ માણસો હાજર હોય] બે માણસો કાનમાં વાત ન કરે અને ત્રીજાને છોડી ન દે; કારણ કે આ કામ મોમિનને દુઃખ પહોંચાડે છે." પછી આયત: إِذَا تَنَاجَیْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْاْ بِالْاثْمِ وَ الْعُدْوَانِ وَ مَعْصِیَتِ الرَّسُول [જ્યારે તમે એકાંતમાં વાત કરો તો પાપ, અતિક્રમણ અને પયગંબરની અવજ્ઞાની વાત ન કરો] અને અલ્લાહ તઆલાની વાત: إِنَّمَا النَّجْوَی مِنَ الشَّیْطَانِ لِیَحْزُنَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ [ખરેખર છાની વાત ફક્ત શેતાન તરફથી છે, જેથી તે ઈમાનવાળાઓને દુઃખી કરે] [નાઝિલ થઈ].