سورة الأنعام

Verse 104 of 165

6:104

قَدْ جاءَكُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِيَ فَعَلَيْها وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفيظٍ

دلايل بصيرت آفرين از طرف پروردگارتان براى شما آمد؛ كسى كه [به‌وسيله‌ی آن]، بصيرت و آگاهى يافت، به سود خود اوست؛ و كسى كه از ديدن آن چشم پوشيد، به زيان خودش مى‌باشد؛ و من نگاهبان شما نيستم [و شما را بر قبول ايمان مجبور نمى‌كنم].

Indeed there have come to you clear proofs from your Lord; whoever will therefore see, it is for his own soul and whoever will be blind, it shall be against himself and I am not a keeper over you.

બેશક તમારી પાસે તમારા પરવરદિગાર તરફથી ખુલ્લી દલીલો આવી ચૂકી છે; પછી જે ઘ્યાનથી જોશે તો તે તેના પોતાના (ફાયદા) માટે છે; અને જે આંખો મીંચી લેશે તો તેનાથી તેને પોતાને જ નુકસાન છે; અને હું કાંઇ તમારો નીગેહબાન નથી.

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

أَمَّا مَا فَرَضَهُ عَلَی الْعَیْنَیْنِ فَهُوَ النَّظَرُ إِلَی آیَاتِ اللَّهِ وَ غَضُّ النَّظَرِ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَیَ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها وَ هَذِهِ الْآیَهًُْ جَامِعَهًٌْ لِأَبْصَارِ الْعُیُونِ وَ أَبْصَارِ الظُّنُونِ.

امام علی (علیه السلام)- امّا واجبات چشم یکی از آن‌ها نگاه‌کردن در آیات خداوند و پوشیدن دیده از آنچه خداوند حرام کرده است، در قرآن مجید می‌فرماید: «فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها؛ این آیه در بینایی دل‌ها و چشم‌ها بسیار جامعیّت دارد و حقیقت را روشن می‌کند.

Imam Ali (peace be upon him): As for the duties of the eyes, one of them is looking at the signs of Allah and closing the sight from what Allah has forbidden. In the Glorious Quran He says: "فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها [Whoever will therefore see, it is for his own soul, and whoever will be blind, it shall be against himself]"; this verse is very comprehensive regarding the sight of hearts and eyes, and it clarifies the truth.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): આંખોની ફરજોમાંથી એક એ છે કે અલ્લાહની નિશાનીઓ તરફ જોવું અને અલ્લાહે જે હરામ કર્યું છે તેનાથી નજર બંધ કરવી. કુરઆને મજીદમાં ફરમાવે છે: "فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها [જે જોશે તે તેના પોતાના ફાયદા માટે છે, અને જે આંધળો રહેશે તે તેના પોતાના નુકસાન માટે છે]"; આ આયત દિલો અને આંખોની બીનાઈ (દૃષ્ટિ) બાબતે ખૂબ જ જામેઅ (વ્યાપક) છે અને હકીકતને સ્પષ્ટ કરે છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَی إِحَاطَهًُْ الْوَهْمِ أَ لَا تَرَی إِلَی قَوْلِهِ قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ یُقَالُ فُلَانٌ بَصِیرٌ بِالدَّرَاهِمِ وَ الثِّیَابِ وَ الْجَوَارِحِ وَ الْأَشْعَارِ.

امام صادق (علیه السلام)- یعنی اوهام [او را درک نمی‌کند]، آیا کلام خداوند را نمی‌بینی که فرموده است: قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ؛ گفته می‌شود: فلانی به درهم‌ها، لباس‌ها، اعضا و شعرها بصیر و آگاه است [که دراین‌موارد منظور از بصیربودن، دیدن با چشم ظاهری نیست].

Imam Sadiq (peace be upon him): That is, imaginations [do not comprehend Him]. Do you not see the word of Allah where He said: قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ [Indeed there have come to you clear proofs from your Lord]? It is said: so-and-so is basir (perceptive) and aware regarding dirhams, clothes, limbs and poetry [where basir in these cases does not mean seeing with the outward eye].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એટલે કે વહમ (કલ્પનાઓ) [તેમને પકડી શકતી નથી]. શું તમે અલ્લાહના કલામને જોતા નથી કે તેમણે ફરમાવ્યું છે: قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ [ખરેખર તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારી પાસે સ્પષ્ટ પુરાવાઓ આવ્યા છે]? કહેવાય છે: ફલાણો દિરહમો, કપડાં, અવયવો અને શેરો બાબતે બસીર (પરખવાવાળો) અને જાણકાર છે [જ્યાં આ બાબતોમાં બસીર હોવાનો અર્થ બાહ્ય આંખથી જોવું નથી].

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ قَالَ إِحَاطَهًُْ الْوَهْمِ أَ لَا تَرَی إِلَی قَوْلِهِ قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ لَیْسَ یَعْنِی بَصَرَ الْعُیُونِ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ لَیْسَ یَعْنِی مِنَ الْبَصَرِ بِعَیْنِهِ وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها لَمْ یَعْنِ عَمَی الْعُیُونِ إِنَّمَا عَنَی إِحَاطَهًَْ الْوَهْمِ کَمَا یُقَالُ فُلَانٌ بَصِیرٌ بِالشِّعْرِ وَ فُلَانٌ بَصِیرٌ بِالْفِقْهِ وَ فُلَانٌ بَصِیرٌ بِالدَّرَاهِمِ وَ فُلَانٌ بَصِیرٌ بِالثِّیَابِ اللَّهُ أَعْظَمُ مِنْ أَنْ یُرَی بِالْعَیْنِ.

امام صادق (علیه السلام)- لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ، مقصود احاطه وهم است، مگر نمی‌بینی خداوند متعال چه می‌فرماید: قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ؛ که مقصود بینایی چشم نیست. و فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ؛ باز مقصود بینایی به چشم نیست، وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها، که مقصود کوری چشم نیست، همانا مقصود احاطه‌ی وهم است چنان‌که می‌گویند فلانی به شعر بیناست و فلانی به فقه بیناست و فلانی به سکه پول بیناست و فلانی به لباس بیناست، خدا بزرگوارتر از این است که به چشم دیده شود».

Imam Sadiq (peace be upon him): لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ [The eyes do not perceive Him, and He perceives the eyes] — what is meant is the encompassing of imagination. Do you not see what Allah the Exalted says: قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ [Indeed there have come to you clear proofs from your Lord] — where the sight of the eye is not intended. And فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ [Whoever will therefore see, it is for his own soul] — here again the sight of the eye is not intended. وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها [And whoever will be blind, it shall be against himself] — where the blindness of the eye is not intended; rather, what is meant is the encompassing of imagination, just as it is said: so-and-so is perceptive of poetry, and so-and-so is perceptive of fiqh (jurisprudence), and so-and-so is perceptive of coins, and so-and-so is perceptive of clothes. Allah is greater than to be seen with the eye.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ [આંખો તેમને પકડી શકતી નથી, અને તે આંખોને પકડે છે] — તેનો હેતુ વહમ (કલ્પના)નું ઘેરાવ છે. શું તમે નથી જોતા કે અલ્લાહ તઆલા શું ફરમાવે છે: قَدْ جاءَکُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ [ખરેખર તમારા પરવરદિગાર તરફથી તમારી પાસે સ્પષ્ટ પુરાવાઓ આવ્યા છે]; જેનો હેતુ આંખની બીનાઈ નથી. અને فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ [જે જોશે તે તેના પોતાના ફાયદા માટે છે]; અહીં પણ હેતુ આંખથી જોવાનો નથી. وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها [અને જે આંધળો રહેશે તે તેના પોતાના નુકસાન માટે છે], જ્યાં હેતુ આંખની આંધળાશ નથી; ખરેખર હેતુ વહમનું ઘેરાવ છે, જેમ કહેવાય છે કે ફલાણો શેર બાબતે બીના (પરખવાવાળો) છે અને ફલાણો ફિકહ (ધર્મશાસ્ત્ર) બાબતે બીના છે અને ફલાણો સિક્કા બાબતે બીના છે અને ફલાણો કપડાં બાબતે બીના છે. અલ્લાહ એનાથી મહાન છે કે આંખથી જોવાય.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَوْلُهُ تَعَالَی وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها یَعْنِی عَلَی النَّفْسِ وَ ذَلِکَ لِاکْتِسَابِهَا الْمَعَاصِی.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها یعنی هرکه گمراه شود، به‌واسطه‌ی کسب معاصی به ضرر خود اوست.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها [And whoever will be blind, it shall be against himself] — that is, whoever goes astray, through his acquisition of sins, it is to his own detriment.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْها [અને જે આંધળો રહેશે તે તેના પોતાના નુકસાન માટે છે] એટલે કે જે કોઈ ગુમરાહ થાય, તે ગુનાહો કમાવવાના કારણે તેના પોતાના જ નુકસાનમાં છે.