سورة الأنعام

Verse 12 of 165

6:12

قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلْ لِلهِ كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فيهِ الَّذينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ

بگو: «آنچه در آسمان‌ها و زمين است، از آن كيست»؟ بگو: «از آن خداست». رحمت [و بخشش] را بر خود، لازم دانسته؛ [و به همين دليل]، به‌طور قطع همه‌ی شما را در روز قيامت، كه در آن شك و ترديدى نيست، گرد خواهد آورد. [آرى]، فقط كسانى كه سرمايه‌هاى وجود خويش را از دست داده‌اند، ايمان نمى‌آورند.

Say: To whom belongs what is in the heavens and the earth? Say: To Allah; He has ordained mercy on Himself; most certainly He will gather you on the resurrection day-- there is no doubt about it. (As for) those who have lost their souls, they will not believe.

તું કહે કે જે કાંઇ આકાશો તથા ઝમીનમાં છે તે કોનું છે? કહે કે તે અલ્લાહનું જ છે; તેણે પોતાની ઝાત પર રહેમતને (વાજિબ કરી) લખી દીધી છે; તે કયામતના દિવસે કે જેમાં કોઇ શંકા નથી તમો સર્વેને ભેગાં કરશે; જે લોકોએ પોતાની જાતને નુકસાન પહોંચાડ્યું છે તેઓ ઇમાન લાવશે નહિ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قُلْ لَهُمْ لِمَنْ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ثُمَّ رَدَّ عَلَیْهِمْ فَقَالَ قُلْ لَهُمْ لِلهِ کَتَبَ عَلی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ یَعْنِی أَوْجَبَ الرَّحْمَهًَْ عَلَی نَفْسِه.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- به آنان بگو: لِّمَن مَّا فِی السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ، لِلّهِ کَتَبَ عَلَی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ یعنی رحمت را بر خود واجب کرده است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Say to them: لِّمَن مَّا فِی السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ، لِلّهِ کَتَبَ عَلَی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ [To whom belongs what is in the heavens and the earth? To Allah; He has ordained mercy on Himself; most certainly He will gather you on the Day of Resurrection] — that is, He has made mercy obligatory upon Himself.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): તેમને કહો: لِّمَن مَّا فِی السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ، لِلّهِ کَتَبَ عَلَی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ [આકાશો અને ધરતીમાં જે કંઈ છે તે કોનું છે? અલ્લાહનું છે; તેણે પોતાના ઉપર રહમત ફરજિયાત કરી છે; ખરેખર તે તમને કયામતના દિવસે ભેગા કરશે], એટલે કે તેણે રહમતને પોતાના ઉપર વાજિબ કરી છે.

الجواد (علیه السلام) Imam Jawad (peace be upon him) ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ)

وَ کَتَبَ عَلی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ فَسَبَقَتْ قَبْلَ الْغَضَبِ فَتَمَّتْ صِدْقاً وَ عَدْلًا فَلَیْسَ یَبْتَدِئُ الْعِبَادَ بِالْغَضَبِ قَبْلَ أَنْ یُغْضِبُوهُ وَ ذَلِکَ مِنْ عِلْمِ الْیَقِینِ وَ عِلْمِ التَّقْوَی.

امام جواد (علیه السلام)- کَتَبَ عَلی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ؛ خداوند بر خود رحمت و مهربانی را فرض کرده است، و رحمتش بر خشمش پیشی گرفته، و به درستی و عدالت تمام می‌شود. خداوند با بندگان خود به خشم آغاز نمی‌کند، پیش از آنکه او را به خشم آورند، و این حقیقت از علم الیقین و علم پرهیزکاری است.

Imam Jawad (peace be upon him): کَتَبَ عَلی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ [He has ordained mercy on Himself] — Allah has made mercy and compassion obligatory upon Himself, and His mercy has preceded His wrath, and it is completed with truth and justice. Allah does not initiate wrath with His servants before they provoke Him to wrath, and this reality is from the knowledge of certainty (ilm al-yaqin) and the knowledge of piety (ilm al-taqwa).

ઇમામ જવાદ (અલયહિસ્સલામ): کَتَبَ عَلی نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ [તેણે પોતાના ઉપર રહમત ફરજિયાત કરી છે]; અલ્લાહે પોતાના ઉપર રહમત અને દયા ફરજ કરી છે, અને તેની રહમત તેના ગુસ્સા પર આગળ વધી ગઈ છે, અને તે સચ્ચાઈ અને ન્યાય સાથે પૂર્ણ થાય છે. અલ્લાહ પોતાના બંદાઓ સાથે ગુસ્સાથી શરૂઆત નથી કરતો, તે પહેલાં કે તેઓ તેને ગુસ્સે કરે, અને આ હકીકત ઇલ્મુલ યકીન (યકીનનું જ્ઞાન) અને ઇલ્મુત તકવા (પરહેજગારીનું જ્ઞાન)માંથી છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: سَأَلْتُ سَیِّدِیَ الصَّادِقَ (علیه السلام) قَالَ فِی الحَدِیثِ الْمَفْصِلِ الْوَارِدِ فِی ظُهُورِ صَاحِبِ‌الْأَمْرِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) الْمُتَضَمِّنِ لِقَتْلِ أَهْلِ مَکَّهًَْ خَلِیفَتَهُ ثَانِیاً بِمَا لَفْظُهُ: فَیَرِدُ إِلَیْهِمْ أَنْصَارُهُ مِنَ الْجِنِ وَ النُّقَبَاءِ وَ یَقُولُ لَهُمْ ارْجِعُوا فَلَا تُبْقُوا مِنْهُمْ بَشَراً إِلَّا مَنْ آمَنَ فَلَوْ لَا أَنَّ رَحْمَهًَْ رَبِّکُمْ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ وَ أَنَا تِلْکَ الرَّحْمَهًُْ لَرَجَعْتُ إِلَیْهِمْ مَعَکُمْ فَقَدْ قَطَعُوا الْأَعْذَارَ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ اللَّهِ وَ بَیْنِی وَ بَیْنَهُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- مفضّل نقل می‌کند: در حدیث طولانی عبارتی با این لفظ از امام صادق (علیه السلام) آمده است: «قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هم یاوران خود از طایفه‌ی جن را به سوی مکّه فرستاده و سفارش می‌کند که جز افراد با ایمان، یک نفر از آن‌ها را باقی نگذارید. اگر به ملاحظه‌ی رحمت پروردگار نبود که همه اشیا را فرا گرفته و مظهر رحمتش نیز من می‌باشم، خودم با شما به سوی آن‌ها باز می‌گشتم. زیرا آن‌ها به کلّی از خداوند و من فاصله گرفته و هرگونه پیوندی را قطع کرده‌اند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal narrates: In a lengthy hadith, a passage with this wording has come from Imam Sadiq (peace be upon him): "The Qaim (may Allah hasten his noble reappearance) will also send his helpers from the tribe of jinn towards Makkah and will instruct them not to leave a single one of them alive except the people of faith. Were it not for the mercy of the Lord which encompasses all things, and I too am that mercy, I myself would return to them along with you. For they have completely distanced themselves from Allah and from me and have cut off every bond."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફદ્દલ નકલ કરે છે: એક લાંબી હદીસમાં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) તરફથી આ શબ્દોમાં એક વાક્ય આવ્યું છે: "કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ શરીફ) પોતાના જિન્નાત જાતિના મદદગારોને મક્કા તરફ મોકલશે અને ફરમાવશે કે ઈમાનવાળા સિવાય એક પણ વ્યક્તિને બાકી ન છોડો. જો પરવરદિગારની રહમતનો ખ્યાલ ન હોત જે બધી વસ્તુઓને આવરી લે છે અને હું જ તેની રહમતનું પ્રગટીકરણ છું, તો હું પોતે તમારી સાથે તેમની તરફ પાછો ફરત. કારણ કે તેઓ સંપૂર્ણપણે અલ્લાહથી અને મારાથી દૂર થઈ ગયા છે અને દરેક પ્રકારના સંબંધને તોડી નાખ્યા છે."