سورة الأنعام

Verse 82 of 165

6:82

الَّذينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ

آن‌ها كه ايمان آوردند، و ايمان خود را با هيچ ستم [و شرك] نيالودند، ايمنى تنها از آن آن‌هاست؛ و آن‌ها هدايت يافتگانند».

Those who believe and do not mix up their faith with iniquity, those are they who shall have the security and they are those who go aright.

જેઓ ઇમાન લાવ્યા અને પોતાના ઇમાનને ઝુલ્મ વડે ખરાબ નથી કર્યુ તેમના જ માટે સલામતી છે અને તેઓજ હિદાયત પામેલા છે.

#1 آن‌ها که Those who તેઓ જેઓ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قال رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی یَومِ الغَدِیرِ فَأُعْلِمَ کُلَّ أَبْیَضَ وَ أَسْوَدَ أَنَّ عَلِیَّ‌بنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) أَخِی وَ وَصِیِّی وَ خَلِیفَتِی وَ الْإِمَامُ مِنْ بَعْدِی مَعَاشِرَ النَّاسِ إِنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ الطَّیِّبِینَ مِنْ وُلْدِی (علیهم السلام) هُمُ الثِّقْلُ الْأَصْغَرُ وَ الْقُرْآنُ هُوَ الثِّقْلُ الْأَکْبَر أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَهُم هُمُ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ ذَکَرَهُمُ اللَّهُ فِی کِتَابِهِ فَقَالَ عزَّوَجَلَّ لا تَجِدُ قَوْماً یُؤْمِنُونَ بِاللهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ یُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللهَ وَ رَسُولَهُ إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَهُمُ الَّذِینَ وَصَفَهُمُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در روز غدیر فرمود: [خداوند به من دستور داده است تا] به هر سفید و سیاهی اعلام کنم که علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) برادر، وصیّ و جانشین من و امام بعد از من است... ای مردم علی (علیه السلام) و پاکان از فرزندانم «ثقل اصغر» و قرآن «ثقل اکبر» است... دوستانشان همان مؤمنانی هستند که خداوند عزّوجلّ در کتابش بیان کرد و فرمود: هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمی‌یابی که با دشمنان خدا و رسولش دوستی کنند، هرچند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندانشان باشند آنان کسانی هستند که خدا ایمان را بر صفحه دل‌هایشان نوشته و با روحی از ناحیه‌ی خودش آن‌ها را تقویت فرموده، و آن‌ها را در باغ‌هایی از بهشت وارد می‌کند که نهرها از زیر [درختانش] جاری است، جاودانه در آن می‌مانند خدا از آن‌ها خشنود است، و آنان نیز از خدا خشنودند آن‌ها حزب اللهِ اند بدانید حزب اللهِ پیروزان و رستگارانند. ( مجادله/۲۲ ). دوستان آن‌ها کسانی هستند که خدای عزّوجلّ آن‌ها را توصیف کرد و فرمود: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ.

The Prophet (peace be upon him and his family): The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said on the Day of Ghadir: [Allah has commanded me] to announce to every white and black person that Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) is my brother, my successor (wasi), my deputy (khalifa), and the Imam after me... O people, Ali (peace be upon him) and the pure ones from my descendants are "al-Thaql al-Asghar (the lesser weight)" and the Quran is "al-Thaql al-Akbar (the greater weight)"... Their friends are those very believers whom Allah, the Mighty and Majestic, mentioned in His Book, saying: "You will not find any people who believe in Allah and the Last Day loving those who oppose Allah and His Messenger, even though they be their fathers, sons, brothers, or kindred. It is they on whose hearts Allah has written faith and strengthened them with a spirit from Himself, and He will admit them into gardens beneath [whose trees] rivers flow, to abide therein forever. Allah is pleased with them, and they are pleased with Allah. They are the party of Allah. Know that indeed the party of Allah are the victorious and successful ones." (Al-Mujadila/22). Their friends are those whom Allah, the Mighty and Majestic, described, saying: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [Those who believe and do not mix their faith with iniquity — for them is security, and they are the rightly guided].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમે) ગદીરના દિવસે ફરમાવ્યું: [અલ્લાહે મને હુકમ આપ્યો છે કે] દરેક ગોરા અને કાળાને જાહેર કરું કે અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) મારા ભાઈ, વસી અને જાનશીન છે અને મારા પછી ઇમામ છે... હે લોકો! અલી (અલયહિસ્સલામ) અને મારા સંતાનોમાંથી પવિત્ર હસ્તીઓ "સકલે અસ્ગર (નાનો ભાર)" છે અને કુરઆન "સકલે અકબર (મોટો ભાર)" છે... તેમના દોસ્તો એ જ મોમિનો છે જેમને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પોતાની કિતાબમાં બયાન કર્યા છે અને ફરમાવ્યું છે: તમને એવી કોઈ કૌમ નહીં મળે જે અલ્લાહ અને કયામતના દિવસ પર ઈમાન ધરાવતી હોય અને અલ્લાહ તથા તેના રસૂલના દુશ્મનો સાથે દોસ્તી કરે, ભલે તેઓ તેમના પિતા, પુત્રો, ભાઈઓ કે સંબંધીઓ કેમ ન હોય. તેઓ એવા લોકો છે જેમના દિલોના પાના પર અલ્લાહે ઈમાન લખી દીધું છે, અને પોતાની તરફથી એક રૂહ દ્વારા તેમને મજબૂત કર્યા છે, અને તેમને એવા બગીચાઓમાં દાખલ કરશે જેમની [વૃક્ષોની] નીચે નહેરો વહે છે, તેમાં હંમેશા રહેશે. અલ્લાહ તેમનાથી ખુશ છે અને તેઓ પણ અલ્લાહથી ખુશ છે. તેઓ હિઝ્બુલ્લાહ છે. જાણી લો કે હિઝ્બુલ્લાહ જ વિજેતા અને સફળ છે. (સૂરએ મુજાદલા/૨૨). તેમના દોસ્તો એ લોકો છે જેમને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે વર્ણવ્યા છે અને ફરમાવ્યું છે: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં, તેમના માટે જ સુરક્ષા છે અને તેઓ જ હિદાયત પામેલા છે].

#2 آن‌ها که Those who તેઓ જેઓ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبَانِ‌بْنِ‌تَغْلِبَ قَال: قُلْتُ لِأَبِی‎جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ قَالَ (علیه السلام) یَا أَبَانُ أَنْتُمْ تَقُولُونَ هُوَ الشِّرْکُ بِاللَّهِ وَ نَحْنُ نَقُولُ هَذِهِ الْآیَهًُْ نَزَلَتْ فِی أَمِیرِالمُؤمِنِینَ عَلِیِّ‌بنِ‌أَبِی‎طَالِبٍ (علیه السلام) وَ أَهْلِ بَیْتِهِ لِأَنَّهُمْ لَمْ یُشْرِکُوا بِاللَّهِ طَرْفَهًَْ عَیْنٍ قَطُّ وَ لَمْ یَعْبُدُوا اللَّاتَ وَ الْعُزَّی وَ هُوَ أَوَّلُ مَنْ صلَّی مَعَ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ أَوَّلُ مَنْ صدَّقَهُ فَهَذِهِ الْآیَهًُْ نَزَلَتْ فِیهِ.

امام باقر (علیه السلام)- ابان‌بن‌تغلب گوید: امام باقر (علیه السلام) در مورد آیه: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ فرمود: «ابان! شما می‌گویید شرک به خدا است ما می‌گوییم این آیه درباره‌ی امیرالمؤمنین علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) و اهل بیتش نازل شده زیرا آن‌ها یک چشم‌به‌هم‌زدن به خدا مشرک نشدند و هرگز لات و عزی را نپرستیدند و او اوّل کسی بود که با پیامبر (صلی الله علیه و آله) نماز خواند و او اوّل کسی بود که پیامبر (صلی الله علیه و آله) را تصدیق نمود. این آیه درباره‌ی آن جناب نازل شده است».

Imam Baqir (peace be upon him): Aban ibn Taghlib said: Imam Baqir (peace be upon him) said concerning the verse: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity, those are they who shall have the security and they are those who go aright]: "Aban! You say it is polytheism towards Allah; we say this verse was revealed concerning Amir al-Mu'minin Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and his household, because they never associated anything with Allah for the blink of an eye, and they never worshipped Lat and Uzza. He was the first to pray with the Prophet (peace be upon him and his family), and he was the first to affirm the Prophet (peace be upon him and his family). This verse was revealed concerning him."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબાન બિન તગ્લિબ કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ આયત: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મથી મિશ્રિત ન કર્યું, તેઓ માટે જ સુરક્ષા છે અને તેઓ જ હિદાયત પામેલા છે] વિશે ફરમાવ્યું: "અબાન! તમે કહો છો કે તે અલ્લાહ સાથે શિર્ક છે, અમે કહીએ છીએ કે આ આયત અમીરુલ મોઅમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના અહલેબૈત વિશે નાઝિલ થઈ છે, કારણ કે તેઓ એક પળ માટે પણ અલ્લાહ સાથે મુશરિક ન થયા અને ક્યારેય લાત અને ઉઝ્ઝાની ઇબાદત ન કરી, અને તેઓ પહેલી વ્યક્તિ હતા જેમણે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે નમાઝ પઢી, અને તેઓ પહેલી વ્યક્તિ હતા જેમણે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની તસ્દીક કરી. આ આયત તેમના વિશે નાઝિલ થઈ છે."

#3 آن‌ها که Those who તેઓ જેઓ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌مَرْیَمَ قَالَ سَأَلْتُ جَعْفَرَ‌بْنَ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّه ... قَالَ (علیه السلام): یَا أَبَامَرْیَمَ هَذِهِ وَ اللَّهِ فِی عَلِیِّ‌بنِ‌أَبِی‎طَالِبٍ (علیه السلام) خَاصَّهًًْ مَا لَبَسَ إِیمَانَهُ بِشِرْکٍ وَ لَا ظُلْمٍ وَ لَا کَذِبٍ وَ لَا سَرِقَهًٍْ وَ لَا خِیَانَهًٍْ.

امام صادق (علیه السلام)- ابومریم گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی مصداق آیه: الَّذِینَ ءَامَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَئکَ لَهُمُ الأَمْنُوَهُم مُّهْتَدُون سؤال کردم. فرمود: «ای ابومریم، به خدا سوگند مصداق این آیه اختصاصاً علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است که او هرگز ایمان خود را به شرک، ظلم و دروغ، دزدی و خیانت آلوده نساخت».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Maryam said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about the referent of the verse: الَّذِینَ ءَامَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَئکَ لَهُمُ الأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُون [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity, those are they who shall have the security and they are those who go aright]. He said: "O Abu Maryam, by Allah, the referent of this verse is exclusively Ali ibn Abi Talib (peace be upon him), for he never sullied his faith with polytheism, injustice, lying, theft or treachery."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ મરયમ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને આયત: الَّذِینَ ءَامَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَئکَ لَهُمُ الأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُون [જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મથી મિશ્રિત ન કર્યું, તેઓ માટે જ સુરક્ષા છે અને તેઓ જ હિદાયત પામેલા છે]ના મિસ્દાક વિશે પ્રશ્ન કર્યો. તેમણે ફરમાવ્યું: "હે અબૂ મરયમ, અલ્લાહની કસમ, આ આયતના મિસ્દાક ખાસ કરીને અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે, જેમણે ક્યારેય પોતાના ઈમાનને શિર્ક, ઝુલ્મ, જૂઠ, ચોરી અને ખયાનતથી પ્રદૂષિત ન કર્યું."

#4 آن‌ها که Those who તેઓ જેઓ

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) فِی قَوْلِهِ الَّذِینَ آمَنُوا یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) الَّذِینَ صَدَّقُوا بِالتَّوْحِیدِ قَالَ هُوَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام).

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- الَّذِینَ ءَامَنُوا؛ ای محمّد کسانی هستند که توحید را تصدیق کردند. همانا او امیرمؤمنان (علیه السلام) است.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): الَّذِینَ ءَامَنُوا [Those who believe]; O Muhammad, they are those who affirmed tawhid (divine unity). Indeed, he is Amir al-Mu'minin (peace be upon him).

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): الَّذِینَ ءَامَنُوا [જે લોકો ઈમાન લાવ્યા]; હે મુહમ્મદ, તે એ લોકો છે જેમણે તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ)ની તસ્દીક કરી. ખરેખર તેઓ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) છે.

#5 آن‌ها که Those who તેઓ જેઓ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِیِّ عَمَّنْ حَدَّثَهُ قَالَ: بَیْنَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی مَسِیرٍ لَهُ إِذْ رَأَی سَوَاداً مِنْ بَعِیدٍ فَقَالَ هَذَا سَوَادٌ لَا عَهْدَ لَهُ بِأَنِیسٍ فَلَمَّا دَنَا سَلَّمَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَیْنَ أَرَادَ الرَّجُلُ قَالَ أَرَادَ یَثْرِبَ قَالَ وَ مَا أَرَدْتَ بِهَا قَالَ أَرَدْتُ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) قَالَ فَأَنَا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) قَالَ وَ الَّذِی بَعَثَکَ بِالْحَقِّ مَا رَأَیْتُ إِنْسَاناً مُذْ سَبْعَهًِْ أَیَّامٍ وَ لَا طَعِمْتُ طَعَاماً إِلَّا مَا تَنَاوَلَ مِنْهُ دَابَّتِی قَالَ فَعَرَضَ عَلَیْهِ الْإِسْلَامَ فَأَسْلَمَ قَالَ فَعَضَّتْهُ رَاحِلَتُهُ فَمَاتَ وَ أَمَرَ بِهِ فَغُسِّلَ وَ کُفِّنَ ثُمَّ صلَّی عَلَیْهِ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) قَالَ فَلَمَّا وُضِعَ فِی اللَّحَدِ قَالَ هَذَا مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- جابر جعفی از کسی که برایش حدیث کرده نقل می‌کند: یکی از روزها رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در راهی حرکت می‌کرد که ناگهان از دور سیاهی به چشم خورد، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «این سیاهی که از دور به نظر می‌رسد با ما رفاقتی ندارد و تاکنون با ما مأنوس نبوده است». هنگامی‌که آن مرد رسید سلام کرد، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «کجا می‌روی». گفت: «می‌خواهم به یثرب بروم». فرمود: «در آنجا چه کار داری»؟ گفت: «می‌خواهم نزد محمّد (صلی الله علیه و آله) بروم». فرمود: «من محمّد (صلی الله علیه و آله) هستم». آن مرد گفت: «سوگند به خدایی که تو را مبعوث کرد من هفت روز است آدمی ندیده‌ام و غذایی نخورده‌ام، مگر از گیاهانی که چارپایم خورده است». رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اسلام را بر وی عرضه کرد و او هم مسلمان شد، دراین‌هنگام مرکبش او را گاز گرفت و او بلافاصله درگذشت، رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) امر کرد او را غسل دادند و کفن کردند و بعد خود بر او نماز گزارد هنگامی‌که او را در قبر می‌گذاشتند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: این مرد از جمله کسانی است که ایمان آورده و ایمان خود را با هیچ ستم [و شرک] نیالوده است.

The Prophet (peace be upon him and his family): Jabir al-Ju'fi narrates from one who related to him: One day the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was travelling on a road when suddenly a dark figure appeared from afar. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "This dark figure that appears from afar has no companionship with us and has never been familiar with us till now." When the man arrived, he greeted them. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "Where are you going?" He said: "I wish to go to Yathrib." He said: "What business do you have there?" He said: "I wish to go to Muhammad (peace be upon him and his family)." He said: "I am Muhammad (peace be upon him and his family)." The man said: "By the One who sent you, for seven days I have not seen a human being nor eaten food, except from the plants that my mount has eaten." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) presented Islam to him, and he became a Muslim. At that moment his mount bit him and he died immediately. The noble Messenger (peace be upon him and his family) ordered that he be washed and shrouded, and then he himself prayed over him. When they were placing him in the grave, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: This man is among those who believed and did not sully their faith with any injustice [or polytheism].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જાબિર જોઅફી કોઈ વ્યક્તિથી, જેણે તેમને હદીસ સંભળાવી, નકલ કરે છે: એક દિવસ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એક રસ્તા પર ચાલી રહ્યા હતા કે અચાનક દૂરથી એક કાળી આકૃતિ નજરે પડી. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "આ કાળી આકૃતિ જે દૂરથી દેખાય છે, અમારી સાથે તેની કોઈ મિત્રતા નથી અને અત્યાર સુધી અમારી સાથે પરિચિત નથી." જ્યારે તે માણસ પહોંચ્યો ત્યારે તેણે સલામ કરી. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "ક્યાં જઈ રહ્યો છે?" તેણે કહ્યું: "હું યસરિબ જવા માગું છું." ફરમાવ્યું: "ત્યાં તારે શું કામ છે?" તેણે કહ્યું: "હું મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે જવા માગું છું." ફરમાવ્યું: "હું જ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છું." તે માણસે કહ્યું: "એ અલ્લાહની કસમ જેણે તમને મબઊસ કર્યા, હું સાત દિવસથી કોઈ માનવીને જોયો નથી અને કોઈ ખોરાક ખાધો નથી, સિવાય કે તે વનસ્પતિઓ કે જે મારા ચોપગા પ્રાણીએ ખાધી છે." રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેને ઇસ્લામ પેશ કર્યો અને તે મુસલમાન થઈ ગયો. તે જ સમયે તેની સવારીએ તેને કરડ્યો અને તે તરત જ મૃત્યુ પામ્યો. રસૂલે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હુકમ કર્યો કે તેને ગુસ્લ આપવામાં આવ્યો અને કફન પહેરાવવામાં આવ્યું, અને પછી પોતે તેના પર નમાઝ પઢી. જ્યારે તેને કબરમાં મૂકવામાં આવી રહ્યો હતો ત્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: આ માણસ તે લોકોમાંથી છે જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને કોઈ ઝુલ્મ [અને શિર્ક] થી પ્રદૂષિત કર્યું નથી.

#6 آن‌ها که Those who તેઓ જેઓ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ: کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَخْرُجُ فِی مَلَإٍ مِنَ النَّاسِ مِنْ أَصْحَابِهِ کُلَّ عَشِیَّهًِْ خَمِیسٍ إِلَی بَقِیعِ الْمَدَنِیِّینَ فَیَقُولُ السَّلَامُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ الدِّیَارِ ثَلَاثاً رَحِمَکُمُ اللَّهُ ثَلَاثاً ثُمَّ یَلْتَفِتُ إِلَی أَصْحَابِهِ فَیَقُولُ هَؤُلَاءِ خَیْرٌ مِنْکُمْ فَیَقُولُونَ یا رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه و آله) وَ لِمَ آمَنُوا وَ آمَنَّا وَ جَاهَدُوا وَ جَاهَدْنَا فَیَقُولُ إِنَّ هَؤُلَاءِ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ وَ مَضَوْا عَلَی ذَلِکَ وَ أَنَا لَهُمْ عَلَی ذَلِکَ شَهِیدٌ وَ أَنْتُمْ تَبْقَوْنَ بَعْدِی وَ لَا أَدْرِی مَا تُحْدِثُونَ بَعْدِی.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- صفوان جمّال گوید: شنیدم امام صادق (علیه السلام) می‌فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در هر شب جمعه با گروهی از اصحابشان به قبرستان بقیع در مدینه تشریف می‌بردند و در آنجا سه مرتبه می‌فرمود: «سلام و درود بر شما ای اهل شهرها» و سه مرتبه می‌فرمود: «خدا شما را رحمت کند» سپس به اصحابشان توجّه نموده و می‌فرمود: «این اهل قبور از شما بهتر هستند». اصحاب عرض می‌کردند: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برای چه؟ آن‌ها ایمان آورده، ما نیز ایمان آورده‌ایم، آن‌ها جهاد کرده‌اند، ما نیز جهاد کرده‌ایم»؟ حضرت فرمود: «آن‌ها ایمان آورده و ایمان خود را با هیچ ستم [و شرک] نیالوده‌اند. و با همین حال از دنیا رفتند و من بر این امر شهادت می‌دهم و شما پس از من در این دنیا باقی می‌مانید و نمی‌دانم پس از من چه خواهید کرد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Safwan al-Jammal said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) used to go every Thursday evening with a group of his companions to the Baqi cemetery in Madinah, and there he would say three times: "Peace and salutations be upon you, O people of these dwellings," and three times: "May Allah have mercy upon you." Then he would turn to his companions and say: "These people of the graves are better than you." The companions would say: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), why is that? They believed and we too have believed, they performed jihad and we too have performed jihad?" The Prophet said: "They believed and did not mix their faith with any injustice [or polytheism], and they departed from this world upon that state, and I bear witness to this for them. But you remain in this world after me, and I do not know what you will do after me."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) — સફવાન જમ્માલ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને ફરમાવતાં સાંભળ્યા: રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દર ગુરુવારની રાત્રે પોતાના અસહાબોના એક જૂથ સાથે મદીનાના બકીઅ કબ્રસ્તાનમાં તશરીફ લઈ જતા હતા અને ત્યાં ત્રણ વાર ફરમાવતા: "સલામ અને દરૂદ તમારા પર હો, હે શહેરોના રહેવાસીઓ," અને ત્રણ વાર ફરમાવતા: "અલ્લાહ તમારા પર રહેમત કરે." પછી પોતાના અસહાબો તરફ ધ્યાન આપીને ફરમાવતા: "આ કબરવાળાઓ તમારા કરતાં બહેતર છે." અસહાબોએ અરજ કરી: "હે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), શા માટે? તેઓ ઈમાન લાવ્યા, અમે પણ ઈમાન લાવ્યા છીએ, તેઓએ જેહાદ કર્યું, અમે પણ જેહાદ કર્યું છે?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "તેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને કોઈ ઝુલ્મ [અને શિર્ક] થી મલિન ન કર્યું, અને એ જ સ્થિતિમાં દુનિયાથી ગયા અને હું આ વાતની ગવાહી આપું છું, અને તમે મારા પછી આ દુનિયામાં બાકી રહેશો અને હું નથી જાણતો કે મારા પછી તમે શું કરશો."

#7 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ کَثِیرٍ الْهَاشِمِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام): قَالَ أَمَّا الْإِیمَانُ فَلَیْسَ یَنْتَقِضُ کُلُّهُ وَ لَکِنْ یَنْتَقِضُ قَلِیلًا قَلِیلًا قُلْتُ بَیْنَ الضَّلَالِ وَ الْکُفْرِ مَنْزِلَهًٌْ قَالَ مَا أَکْثَرَ عُرَی الْإِیمَانِ.

امام صادق (علیه السلام)- عبدالرّحمن‌بن‌کثیر نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «همه‌ی ایمان به یک‌باره از هم گسیخته نمی شود و از بین نمی رود، بلکه رفته‌رفته به‌سوی گمراهی و کفر می رود [بخشی از آن در گمراهی و بخشی دیگر در کفر قرار می گیرد]». عرض کردم: «آیا بین گمراهی و کفر درجه‌ای وجود دارد»؟ فرمود: «دستگیره‌ها و دست آویزهای ایمان چه بسیارند»!

Imam Sadiq (peace be upon him) — Abd al-Rahman ibn Kathir narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "Faith as a whole does not disintegrate all at once and does not vanish; rather, it moves gradually toward misguidance and disbelief [a part of it falls into misguidance and another part into disbelief]." I said: "Is there a rank between misguidance and disbelief?" He said: "How many are the handholds and supports of faith!"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) — અબ્દુર્રહમાન બિન કસીર નકલ કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "ઈમાન સંપૂર્ણપણે એકસાથે તૂટી પડતું નથી અને નષ્ટ થતું નથી, બલ્કે ધીરે ધીરે ગુમરાહી અને કુફ્ર તરફ જાય છે [તેનો એક ભાગ ગુમરાહીમાં અને બીજો ભાગ કુફ્રમાં હોય છે]." મેં અરજ કરી: "શું ગુમરાહી અને કુફ્ર વચ્ચે કોઈ દરજ્જો છે?" ફરમાવ્યું: "ઈમાનની કડીઓ અને દસ્તાવેજો કેટલા બધા છે!"

#8 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

فِی جَوَابِ الزِّنْدِیقِ الْمُدَّعِی لِلتَّنَاقُضِ فِی الْقُرْآنِ قَالَ (علیه السلام) وَ أَمَّا قَوْلُهُ فَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا کُفْرانَ لِسَعْیِهِ وَ قَوْلُهُ وَ إِنِّی لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدی فَإِنَّ ذَلِکَ کُلَّهُ یُغْنِی إِلَّا مَعَ اهْتِدَاءٍ وَ لَیْسَ کُلُّ مَنْ وَقَعَ عَلَیْهِ اسْمُ الْإِیمَانِ کَانَ حَقِیقاً بِالنَّجَاهًِْ مِمَّا هَلَکَ بِهِ الْغُوَاهًُْ وَ لَوْ کَانَ ذَلِکَ کَذَلِکَ لَنَجَتِ الْیَهُودُ مَعَ اعْتِرَافِهَا التَّوْحِیدَ وَ إِقْرَارِهَا بِاللَّهِ وَ نَجَا سَائِرُ الْمُقِرِّینَ بِالْوَحْدَانِیَّهًِْ مِنْ إِبْلِیسَ فَمَنْ دُونَهُ فِی الْکُفْرِ وَ قَدْ بَیَّنَ اللَّهُ ذَلِکَ بِقَوْلِهِ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ وَ بِقَوْلِهِ الَّذِینَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَ لِلْإِیمَانِ حَالَاتٌ وَ مَنَازِلُ یَطُولُ شَرْحُهَا.

امام علی (علیه السلام)- در جواب زندیقی که ادّعای تناقض در قرآن می‌کرد فرمود: «و امّا دو آیه: و هرکس چیزی از اعمال شایسته بجا آورد، درحالی‌که ایمان داشته باشد، کوشش او ناسپاسی نخواهد شد. ( انبیاء/۹۴ ). و من هرکه را توبه کند، و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، سپس هدایت شود، می‌آمرزم!. ( طه/۸۲ ). عمل صالح فقط با هدایت‌یافتن سامان می‌یابد، و این‌طور نیست هرکه نام ایمان بر او آمد شایسته نجات و رهایی است با اینکه مرتکب اعمال هلاکت‌بار گردنکشان شده باشد، اگر این‌گونه بود باید قوم یهود نجات می‌یافتند، با اینکه اعتراف به توحید داشته و معتقد به اللَّه بودند، و نیز سایر یکتاپرستان نیز باید خلاص و رها می‌شدند، از ابلیس گرفته تا پایین‌ترین افراد در کفر، و مطلب به خوبی در این آیه مشهود است: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ و در این آیه: با زبان می‌گویند: «ایمان آوردیم» و قلب آن‌ها ایمان نیاورده. ( مائده/۴۱ ). و ایمان حالات و منازلی دارد و شرح آن طول می‌کشد.

Imam Ali (peace be upon him) — In reply to a heretic who claimed there were contradictions in the Quran, he said: "As for these two verses: 'And whoever does any righteous deeds while being a believer, his effort will not be denied' (al-Anbiya/94), and: 'And indeed I am Most Forgiving to whoever repents and believes and does righteous deeds and then is guided' (Ta Ha/82) — righteous deeds are set right only through being guided. It is not the case that everyone upon whom the name of faith is applied deserves salvation and deliverance, while having committed the ruinous deeds of the tyrants. If that were so, the Jews should have been saved, since they acknowledged tawhid and believed in Allah, and likewise all other monotheists should have been delivered — from Iblis down to the lowest in disbelief. The matter is plainly evident in this verse: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity, those are they who shall have the security and they are those who go aright], and in this verse: 'With their tongues they say: "We have believed," while their hearts have not believed' (al-Ma'idah/41). Faith has states and stations, and the explanation of them is lengthy."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) — એક ઝિન્દીકના જવાબમાં જે કુરઆનમાં તનાકુઝ (વિરોધાભાસ) નો દાવો કરતો હતો, આપે ફરમાવ્યું: "અને આ બે આયતો: 'અને જે કોઈ સારા કાર્યોમાંથી કંઈ કરે, જ્યારે તે મોમિન હોય, તો તેની કોશિશની નાશુક્રી નહીં થાય' (અંબિયા/૯૪), અને 'અને જે તૌબા કરે, અને ઈમાન લાવે, અને નેક અમલ કરે, પછી હિદાયત પામે, તેને હું માફ કરું છું' (તાહા/૮૨). નેક અમલ ફક્ત હિદાયત પામવાથી જ સામાન્ય થાય છે, અને એવું નથી કે જેના પર ઈમાનનું નામ આવ્યું તે નજાત અને છુટકારા માટે લાયક છે, જ્યારે તેણે સરકશોના હલાકતકારી કાર્યો કર્યાં હોય. જો એવું હોત તો યહૂદી કૌમને પણ નજાત મળવી જોઈએ, કારણ કે તેઓ તૌહીદનો એતરાફ ધરાવતા હતા અને અલ્લાહ પર ઈમાન રાખતા હતા, અને એ જ રીતે બીજા યકતાપરસ્ત (એકેશ્વરવાદી) લોકોને પણ છુટકારો મળવો જોઈએ — ઇબ્લીસથી લઈને કુફ્રમાં સૌથી નીચલા લોકો સુધી. આ વાત આ આયતમાં સ્પષ્ટ રીતે દેખાય છે: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મથી મલિન ન કર્યું, તેઓ માટે જ સલામતી છે અને તેઓ જ હિદાયત યાફ્તા છે], અને આ આયતમાં: 'જીભથી કહે છે: "અમે ઈમાન લાવ્યા," અને તેમના દિલોએ ઈમાન નથી લાવ્યું' (માએદહ/૪૧). અને ઈમાનની હાલતો અને મંઝિલો છે અને તેનું વર્ણન લાંબુ ચાલશે."

#9 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

عَنْ سَلْمَانَ (رحمة الله علیه) قُلْتُ لِعَلِیِّ‌بنِ‌أَبِی‎طَالِبٍ (علیه السلام) أَ یَدْخُلُ النَّارَ الْمُؤْمِنُ الْعَارِفُ الدَّاعِی قَالَ لَا قُلْتُ أَ یَدْخُلُ الْجَنَّهًَْ مَنْ لَا یَعْرِفُ إِمَامَهُ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ قُلْتُ أَ یَدْخُلُ النَّارَ إِلَّا کَافِرٌ أَوْ مُشْرِکٌ قَالَ لَا یَدْخُلُ النَّارَ إِلَّا کَافِرٌ إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللَّهُ قُلْتُ فَمَنْ لَقِیَ اللَّهَ مُؤْمِناً عَارِفاً بِإِمَامِهِ مُطِیعاً لَهُ أَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ هُوَ قَالَ نَعَمْ إِذَا لَقِیَ اللَّهَ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ الَّذِینَ آمَنُوا وَ کانُوا یَتَّقُونَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ قُلْتُ فَمَنْ لَقِیَ اللَّهَ مِنْهُمْ عَلَی الْکَبَائِرِ قَالَ هُوَ فِی مَشِیَّتِهِ إِنْ عَذَّبَهُ فَبِذَنْبِهِ وَ إِنْ تَجَاوَزَ عَنْهُ فَبِرَحْمَتِه.

امام علی (علیه السلام)- سلمان (رحمة الله علیه) نقل می‌کند: به امیرالمؤمنین (علیه السلام) عرض کردم: «أَصْلَحَکَ اللهُ، آیا مؤمن عارف داعی داخل آتش می‌شود»؟ فرمود: «نه». عرض کردم: «آیا کسی که امامش را نشناسد داخل بهشت می‌شود»؟ فرمود: «نه، مگر آنکه خدا بخواهد». عرض کردم: «آیا کافر یا مشرک داخل بهشت می‌شوند»؟ فرمود: «جز کافر کسی داخل آتش نمی‌شود مگر آنکه خدا بخواهد». عرض کردم: «أَصْلَحَکَ اللهُ، هرکس با ایمان به خدا و معرفت به امامش و اطاعت او خدا را ملاقات کند، از اهل بهشت است»؟ فرمود: «آری، اگر خدا را ملاقات کند و از مؤمنینی باشد که خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: آن‌ها که ایمان آورده، و کارهای شایسته انجام داده‌اند. ( بقره/۸۲ )، همان‌ها که ایمان آوردند، و [از مخالفت فرمان خدا] پرهیز می‌کردند. ( یونس/۶۳ ). الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ عرض کردم: «هرکس از آنان که خدا را با گناهان کبیره ملاقات کند چه می‌شود»؟ فرمود: «او در اختیار مشیّت خداوند است، اگر او را عذاب کند به خاطر گناه اوست و اگر از او بگذرد به رحمت خویش است».

Imam Ali (peace be upon him): Salman (may Allah have mercy on him) narrates: I said to Amir al-Mu'minin (peace be upon him): "May Allah set your affairs right, does the believer who is a knower and a caller [to Allah] enter the Fire?" He said: "No." I said: "Does one who does not recognize his Imam enter Paradise?" He said: "No, unless Allah wills." I said: "Do the disbeliever or the polytheist enter Paradise?" He said: "None enters the Fire except a disbeliever, unless Allah wills." I said: "May Allah set your affairs right, is anyone who meets Allah with faith in Allah, and knowledge of his Imam, and obedience to him, from the people of Paradise?" He said: "Yes, if he meets Allah and is among the believers of whom Allah the Mighty and Majestic says: 'Those who believe and do righteous deeds' (Baqarah/82), 'those who believed and used to guard [against disobeying Allah's command]' (Yunus/63). الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity]." I said: "What of anyone from among them who meets Allah with major sins?" He said: "He is under Allah's will — if He punishes him, it is for his sin, and if He overlooks him, it is by His mercy."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): સલમાન (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) નકલ કરે છે: મેં અમીરુલ મુઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "અસ્લહકલ્લાહ, શું આરિફ અને દાઈ (બોલાવનાર) મોમિન આગમાં દાખલ થશે?" તમે ફરમાવ્યું: "ના." મેં અરજ કરી: "શું જે પોતાના ઇમામને ન ઓળખતો હોય તે જન્નતમાં દાખલ થશે?" તમે ફરમાવ્યું: "ના, સિવાય કે અલ્લાહ ચાહે." મેં અરજ કરી: "શું કાફિર અથવા મુશરિક જન્નતમાં દાખલ થશે?" તમે ફરમાવ્યું: "કાફિર સિવાય કોઈ આગમાં દાખલ થતું નથી, સિવાય કે અલ્લાહ ચાહે." મેં અરજ કરી: "અસ્લહકલ્લાહ, જે કોઈ અલ્લાહ પરના ઈમાન, પોતાના ઇમામની મઅરેફત અને તેમની ઇતાઅત સાથે અલ્લાહને મળે, તે શું જન્નતવાળાઓમાંથી છે?" તમે ફરમાવ્યું: "હા, જો તે અલ્લાહને મળે અને એવા મોમિનોમાંથી હોય કે જેમના વિશે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ ફરમાવે છે: 'જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને સારા કાર્યો કર્યાં' (બકરહ/૮૨), 'એ લોકો કે જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને [અલ્લાહના હુકમની અવજ્ઞાથી] બચતા હતા' (યૂનુસ/૬૩). الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ [જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં]." મેં અરજ કરી: "તેમાંથી જે કોઈ મોટા ગુનાહો સાથે અલ્લાહને મળે તેનું શું થશે?" તમે ફરમાવ્યું: "તે અલ્લાહની મરજી હેઠળ છે — જો તે તેને અઝાબ કરે તો તેના ગુનાહને લીધે, અને જો તેને માફ કરે તો પોતાની રહમતથી."

#10 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

مَا مِنْ قَلْبٍ إِلَّا وَ لَهُ أُذُنَانِ عَلَی أَحَدِهِمَا مَلَکٌ مُرْشِدٌ وَ عَلَی الْآخَرِ شَیْطَانٌ مُفْتِنٌ هَذَا یَأْمُرُهُ وَ هَذَا یَزْجُرُهُ وَ مِنَ الْإِیمَانِ مَا قَدْ ذَکَرَهُ اللَّهُ فِی الْقُرْآنِ خَبِیثٌ وَ طَیِّبٌ فَقَالَ ما کانَ اللهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلی ما أَنْتُمْ عَلَیْهِ حَتَّی یَمِیزَ الْخَبِیثَ مِنَ الطَّیِّبِ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَکُونُ مُؤْمِناً مُصَدِّقاً وَ لَکِنَّهُ یَلْبَسُ إِیمَانَهُ بِظُلْمٍ وَ هُوَ قَوْلُهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ فَمَنْ کَانَ مُؤْمِناً ثُمَّ دَخَلَ فِی الْمَعَاصِی الَّتِی نَهَی اللَّهُ عَنْهَا فَقَدْ لَبِسَ إِیمَانَهُ بِظُلْمٍ فَلَا یَنْفَعُهُ الْإِیمَانُ حَتَّی یَتُوبَ إِلَی اللَّهِ مِنَ الظُّلْمِ الَّذِی لَبِسَ إِیمَانَهُ حَتَّی یُخْلِصَ اللَّهُ إِیمَانَهُ فَهَذِهِ وُجُوهُ الْإِیمَانِ فِی کِتَابِ اللَّهِ. (الظُّلْمُ

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- هیچ دلی نیست مگر اینکه دو گوش دارد، بر یکی از آن‌ها فرشته‌ی راهنما، و بر دیگری شیطانی فتنه‌انگیز است، آن به او فرمان می‌دهد و این باز می‌دارد. و پاره‌ای از معانی ایمان هست که در قرآن آن را خبیث و همچنین پاک نامیده آنجا که می‌فرماید: چنین نبود که خداوند، مؤمنان را به همان‌گونه که شما هستید واگذارد مگر آنکه ناپاک را از پاک جدا سازد. ( آل عمران/۱۷۹ ). و پاره‌ای از مؤمنین هستند که هم اقرار می‌کند و هم به دل باور دارد ولی ایمانش را به ستم می‌پوشاند. چنانچه می‌فرماید: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ پس هرکس مؤمن باشد، سپس در نافرمانی‌هایی که خدا نهی فرموده داخل شود، ایمانش را به ستم آلوده ساخته و از ایمانش سود نبرد، تا از آن ستم به‌سوی خدا توبه کند، و خدا ایمانش را رها سازد. این بود معانی ایمان در کتاب خدا». (ظلم

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): There is no heart but that it has two ears: on one of them a guiding angel, and on the other a tempting devil — that one commands him and this one restrains him. And there is a part of the meanings of faith which the Qur'an has called wicked, and likewise pure, where He says: "It was not for Allah to leave the believers in the state you are in until He separates the wicked from the pure" (Al Imran/179). And among the believers there are those who both confess with the tongue and believe in the heart, but they clothe their faith with iniquity. As He says: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity, those are they who shall have the security and they are those who go aright]. So whoever is a believer, then enters into the disobediences that Allah has forbidden, has soiled his faith with iniquity, and his faith does not benefit him until he repents from that iniquity to Allah, and Allah releases his faith. These are the meanings of faith in the Book of Allah. (Iniquity…)

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): કોઈ દિલ એવું નથી કે જેના બે કાન ન હોય, તેમાંથી એક ઉપર માર્ગદર્શન આપનાર ફરિશ્તો છે, અને બીજા ઉપર ફિતના ફેલાવનાર શેતાન છે, પેલો તેને હુકમ કરે છે અને આ તેને રોકે છે. અને ઈમાનના કેટલાક મઅનાઓ એવા છે કે જેને કુરઆનમાં ખબીસ અને એજ રીતે પાક કહેવામાં આવ્યા છે, જ્યાં ફરમાવે છે: 'એવું ન હતું કે અલ્લાહ મોમિનોને એ જ સ્થિતિમાં છોડી દે જેમાં તમે છો, સિવાય કે નાપાકને પાકથી અલગ કરે' (આલે ઇમરાન/૧૭૯). અને કેટલાક મોમિનો એવા છે જેઓ જબાનથી પણ ઇકરાર કરે છે અને દિલથી પણ માને છે, પરંતુ પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ઢાંકી દે છે. જેમ કે ફરમાવે છે: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં, તેઓ જ છે જેમના માટે અમન છે અને એ જ હિદાયત યાફતા છે]. તો જે કોઈ મોમિન હોય, પછી એ નાફરમાનીઓમાં દાખલ થાય જેનાથી અલ્લાહે રોક્યું છે, તેણે પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મથી મલિન કરી દીધું, અને તેને પોતાના ઈમાનથી ફાયદો નહીં થાય, જ્યાં સુધી તે ઝુલ્મથી અલ્લાહ તરફ તૌબા ન કરે, અને અલ્લાહ તેના ઈમાનને છોડાવે. આ હતા ઈમાનના મઅનાઓ અલ્લાહની કિતાબમાં. (ઝુલ્મ…)

#11 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: قُلْتُ لَهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ الزِّنَا مِنْهُ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ أُولَئِکَ لَا وَ لَکِنَّهُ ذَنْبٌ إِذَا تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ قَالَ مُدْمِنُ الزِّنَا وَ السَّرِقَهًِْ وَ شَارِبُ الْخَمْرِ کَعَابِدِ الْوَثَنِ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: در این آیه: الَّذِینَ آمَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ آیا زنا از جمله ظُلم است؟ فرمود: «به خدا از آنان پناه می‌برم. خیر، بلکه گناه است و اگر بنده از آن توبه کند، خدا توبه‌ی او را می‌پذیرد». و فرمود: «شخص معتاد به زنا و سرقت و آدم می‌خواره، مانند بت‌پرست است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): about this verse, الَّذِینَ آمَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity], is adultery included in iniquity? He said: "I seek refuge in Allah from those [who say so]. No; rather, it is a sin, and if the servant repents from it, Allah accepts his repentance." And he said: "A person addicted to adultery and theft, and the wine-drinker, is like the idol-worshipper."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: આ આયતમાં: الَّذِینَ آمَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [જે લોકો ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં], શું ઝિના ઝુલ્મમાંથી છે? તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની પનાહ માંગું છું તેમનાથી [જેઓ આવું કહે છે]. ના, બલ્કે તે ગુનાહ છે અને જો બંદો તેનાથી તૌબા કરે તો અલ્લાહ તેની તૌબા કબૂલ કરે છે." અને તમે ફરમાવ્યું: "ઝિના અને ચોરીનો આદી અને શરાબ પીનાર માણસ, બુત પરસ્ત જેવો છે."

#12 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أَیْ وَ لَمْ یَخْلِطُوا نَظِیرَهَا لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ یَعْنِی الشِّرْکَ لِقَوْلِهِ إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ؛ مخلوط نکردند. نظیر آن [این آیه] است: لِمَ تَلْبِسُونَ الحَقَّ بِالْباطِلِ ( آل عمران/۷۱ ). به دلیل کلام خداوند: شرک، ظلم بزرگی است.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ [and do not mix up their faith with iniquity]; they did not mix. Similar to it is [this verse]: لِمَ تَلْبِسُونَ الحَقَّ بِالْباطِلِ [Why do you mix the truth with falsehood?] (Al Imran/71). By the evidence of the words of Allah: "Indeed, polytheism is a great iniquity."

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ [અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં]; ભેળવ્યું નહીં. તેના જેવી [આ આયત] છે: لِمَ تَلْبِسُونَ الحَقَّ بِالْباطِلِ [શા માટે તમે હકને બાતિલ સાથે ભેળવો છો?] (આલે ઇમરાન/૭૧). અલ્લાહના કલામની દલીલથી: ખરેખર શિર્ક એક મોટો ઝુલ્મ છે.

#13 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عَلْقَمَهًَْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ شَقَ ذَلِکَ عَلَی أَصْحَابِ النَّبِیِ (صلی الله علیه و آله) وَ قَالُوا أَیُّنَا لَمْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَیْسَ کَمَا تَظُنُّونَ وَ إِنَّمَا هُوَ کَمَا قَالَ لُقْمَانُ (رحمة الله علیه) لِابْنِهِ یا بُنَیَّ لا تُشْرِکْ بِاللهِ إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابراهیم‌بن‌علقمه نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: هنگامی‌که این آیه: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ نازل شد. آن بر اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) سخت شد و گفتند: «کدام‌یک از ما به خودش ظلم نکرده است»؟! رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: آنگونه که شما گمان می‌کنید نیست؛ آن همانگونه است که لقمان به پسرش گفت: «پسرم! چیزی را همتای خدا قرار مده که شرک، ظلم بزرگی است. ( لقمان/۱۳ )».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) — Ibrahim ibn Alqama narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said: When this verse was revealed: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity], it weighed heavily upon the companions of the Prophet (peace be upon him and his family), and they said: "Which one of us has not wronged himself?!" The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: It is not as you suppose; it is rather as Luqman (may Allah have mercy on him) said to his son: "O my son! Do not set anything as a partner to Allah, for indeed shirk (associating partners with Allah) is a great injustice." (Luqman/13)

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- ઇબ્રાહીમ બિન અલ્કમા વર્ણવે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: જ્યારે આ આયત: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં] નાઝિલ થઈ, ત્યારે તે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના સહાબીઓ પર ભારે પડી અને તેઓએ કહ્યું: "અમારામાંથી કોણે પોતાની જાત પર ઝુલ્મ નથી કર્યો?!" રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: જેમ તમે ધારો છો એવું નથી; તે તો એવું જ છે જેમ લુકમાને પોતાના પુત્રને કહ્યું: "ઓ મારા પુત્ર! કોઈ વસ્તુને અલ્લાહનો શરીક ન બનાવ, ખરેખર શિર્ક (અલ્લાહ સાથે ભાગીદાર ઠેરવવો) એ મોટો ઝુલ્મ છે." (લુકમાન/૧૩)

#14 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ قَالَ: سَأَلْتُ أباعبدالله (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ قَالَ بِشَکٍّ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‎ی این فرموده خدای عزّوجلّ: الَّذِینَ آمَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ پرسیدم و ایشان فرمود: «یعنی به شک آلودند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about this saying of Allah the Mighty and Majestic: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity], and he said: "That is, they mixed it with doubt."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના આ કથન વિશે પૂછ્યું: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં], અને તેમણે ફરમાવ્યું: "એટલે કે તેમણે તેને શંકા સાથે ભેળવ્યું."

#15 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

فقه الرّضا (علیه السلام) Fiqh al-Rida (peace be upon him) ફિકહુર્ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ قَالَ الشَّکِّ الشَّاکُّ فِی الْآخِرَهًِْ مِثْلُ الشَّاکِّ فِی الْأُولَی نَسْأَلُ الثَّبَاتَ وَ حُسْنَ الْیَقِینِ.

فقه الرّضا (علیه السلام)- این آیه: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ درباره‌ی کسانی نازل شده که اهل شک و تردید می‌باشند، کسانی که درباره‌ی آخرت شک می‌کنند، مانند کسانی هستند که در آغاز هم گرفتار می‌باشند، از خداوند خواهانیم که ما را ثبات و حسن یقین عطا کند.

Fiqh al-Rida (peace be upon him): This verse: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity] was revealed concerning those who are people of doubt and hesitation. Those who doubt about the hereafter are like those who are afflicted [with doubt] in the beginning as well. We ask Allah to grant us steadfastness and excellent certainty.

ફિકહુર્ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): આ આયત: الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં] એવા લોકો વિશે નાઝિલ થઈ છે જેઓ શંકા અને સંશયવાળા છે, જેઓ આખિરત વિશે શંકા કરે છે, તેઓ એવા લોકોની જેમ છે જેઓ શરૂઆતમાં પણ ગ્રસ્ત છે. અમે અલ્લાહ પાસે માંગીએ છીએ કે તે અમને દૃઢતા અને ઉત્તમ યકીન અતા કરે.

#16 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ یَعْقُوبَ‌بْنِ‌شُعَیْبٍ عَنْه فِی قَوْلِهِ وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ قَالَ الضَّلَالُ فَمَا فَوْقَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- یعقوب‌بن‌شعیب نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی این کلام خداوند: وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ. فرمود: «گمراهی و آنچه بالاتر از آن است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ya'qub ibn Shu'ayb narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said regarding this word of Allah: وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [and do not mix up their faith with iniquity]: "Misguidance and what is above it."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): યાકૂબ બિન શુઐબ વર્ણવે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહના આ કલામ: وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં] વિશે ફરમાવ્યું: "ગુમરાહી અને તેનાથી ઉપરની બાબત."

#17 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِ اللَّهِ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ مِنْهُ مَا أَحْدَثَ زُرَارَهًُْ وَ أَصْحَابُهُ

امام صادق (علیه السلام)- الَّذِینَ آمَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ؛ زراره و اصحاب او در زمره‌ی این گروه هستند [که ایمان خود را با ظلم درنیامیختند].

Imam Sadiq (peace be upon him): الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity]; Zurara and his companions are among this group [who did not mix up their faith with iniquity].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં]; ઝુરારહ અને તેમના સાથીઓ આ ગુટમાં છે [જેઓએ પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં].

#18 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی بَصِیرٍ، عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ قَالَ أَعَاذَنَا اللَّهُ وَ إِیَّاکَ مِنْ ذَلِکَ الظُّلْمِ، قُلْتُ مَا هُوَ قَالَ هُوَ وَ اللَّهِ مَا أَحْدَثَ زُرَارَهًُْ وَ أَبُو حَنِیفَهًَْ وَ هَذَا الضَّرْبُ، قَالَ قُلْتُ الزِّنَا مَعَهُ قَالَ الزِّنَا ذَنْبٌ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: عرض کردم: «الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ». فرمود: «خداوند ما و تو را از آن ظلم نگه دارد». عرض کردم: «آن چیست»؟ فرمود: «به خدا سوگند آن چیزی است که زراره و ابوحنیفه و این قبیل افراد به وجود آورده‌اند». عرض کردم: «زنا جزء آن است»؟ فرمود: «زنا گناه است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I said: "الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity]." He said: "May Allah protect us and you from that iniquity." I said: "What is it?" He said: "By Allah, it is what Zurara, Abu Hanifa and this sort of people have innovated." I said: "Is fornication part of it?" He said: "Fornication is a sin."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં અર્ઝ કર્યું: "الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નહીં]." તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ અમને અને તમને તે ઝુલ્મથી સુરક્ષિત રાખે." મેં અર્ઝ કર્યું: "તે શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, તે એ છે જે ઝુરારહ, અબૂ હનીફા અને આવા પ્રકારના લોકોએ પેદા કર્યું છે." મેં અર્ઝ કર્યું: "શું ઝિના તેમાંથી છે?" તમે ફરમાવ્યું: "ઝિના ગુનાહ છે."

#19 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ قَالَ نَعُوذُ بِاللَّهِ یَا بَابَصِیرٍ أَنْ تَکُونَ مِمَّنْ لَبَسَ إِیمَانَهُ بِظُلْمٍ ثُمَّ قَالَ أُولَئِکَ الْخَوَارِجُ وَ أَصْحَابُهُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‎ی این آیه: الَّذِینَ آمَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ، سؤال کردم. فرمود: «ای ابوبصیر! پناه می‌برم به خدای تبارک‌وتعالی از اینکه از جمله کسانی باشی که ایمانشان را با ظلم در آمیخته اند». سپس فرمود: «آنان خوارج و اصحاب ایشان هستند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about this verse: الَّذِینَ آمَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity]. He said: "O Abu Basir! I seek refuge with Allah the Blessed and Exalted from your being among those who mix their faith with iniquity." Then he said: "They are the Khawarij and their companions."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને આ આયત: الَّذِینَ آمَنُواْ وَ لَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નથી] વિશે પૂછ્યું. તમે ફરમાવ્યું: "ઓ અબૂ બસીર! હું અલ્લાહ તબારક વ તઆલાની પનાહ માંગું છું કે તું એવા લોકોમાંથી હોય જેમણે પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું છે." પછી તમે ફરમાવ્યું: "તેઓ ખવારિજ અને તેમના સાથીઓ છે."

#20 ایمان آوردند They believed ઈમાન લાવ્યા

الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ أَیْ صدَقُوا وَ لَمْ یَنْکُثُوا وَ لَمْ یَدْخُلُوا فِی الْمَعَاصِی فَیَبْطُلَ إِیمَانُهُمْ وَ تِلْکَ حُجَّتُنا یَعْنِی مَا قَدِ احْتَجَّ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) علَی أَبِیهِ وَ عَلَیْهِمْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ، یعنی کسانی که راست گفتند و پیمان نشکستند و دست به گناه نیالودند تا بدین سبب ایمانشان باطل شود. وَ تِلْکَ حُجَّتُنا مقصود، آن چیزی است که ابراهیم (علیه السلام) به وسیله آن در برابر پدر و قومش استدلال کرد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ [Those who believe and do not mix up their faith with iniquity] — meaning those who spoke truthfully and did not break their covenant and did not stain themselves with sins, so that thereby their faith would be nullified. وَ تِلْکَ حُجَّتُنا [And this was Our argument] — what is meant is that with which Ibrahim (peace be upon him) argued against his father and his people.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): الَّذِینَ آمَنُوا وَ لَمْ یَلْبِسُوا إِیمانَهُمْ بِظُلْمٍ [જેઓ ઈમાન લાવ્યા અને પોતાના ઈમાનને ઝુલ્મ સાથે ભેળવ્યું નથી], એટલે કે એવા લોકો જેમણે સાચું બોલ્યા અને વચન તોડ્યું નહીં અને ગુનાહોમાં હાથ નાખ્યો નહીં કે જેના કારણે તેમનું ઈમાન બાતિલ થાય. وَ تِلْکَ حُجَّتُنا [અને આ અમારી દલીલ છે] નો હેતુ, તે વસ્તુ છે જેના દ્વારા ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના પિતા અને પોતાની કૌમની સામે દલીલ કરી.

#21 ایمنی تنها از آن آن‌هاست و آن‌ها هدایت‌یافتگانند Security is theirs alone, and they are the rightly guided અમન ફક્ત તેમના માટે જ છે અને તેઓ જ હિદાયત પામેલા છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

مَنِ ابْتُلِیَ فَصَبَرَ وَ أُعْطِیَ فَشَکَرَ وَ ظَلَمَ فَغَفَرَ وَ ظَلَمَ فَاسْتَغْفَرَ قَالُوا مَا بَالُهُ قَالَ أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: هرکس بلا دید ولی صبر کرد، نعمت یافت و [به خاطر آن نعمت] شکر کرد، ستم شد و گذشت، ستم کرد و آمرزش خواست. گفتند: «عاقبت چه می‌شود»؟ فرمود: «أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): The Prophet (peace be upon him and his family) said: Whoever is afflicted and is patient, is given a blessing and gives thanks [for that blessing], is wronged and forgives, and wrongs and seeks forgiveness. They said: "What is his outcome?" He said: "أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [Those are they who shall have the security and they are those who go aright]."

રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: જેણે બલા જોઈ પરંતુ સબ્ર કરી, નેઅમત મળી અને [તે નેઅમત બદલ] શુક્ર કર્યો, તેના પર ઝુલ્મ થયો અને માફ કર્યું, ઝુલ્મ કર્યો અને માફી માંગી. લોકોએ પૂછ્યું: "તેનું અંજામ શું થશે?" તમે ફરમાવ્યું: "أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [તેઓ જ છે જેમના માટે અમન છે અને તેઓ જ હિદાયત પામેલા છે]."

#22 ایمنی تنها از آن آن‌هاست و آن‌ها هدایت‌یافتگانند Security is theirs alone, and they are the rightly guided અમન ફક્ત તેમના માટે જ છે અને તેઓ જ હિદાયત પામેલા છે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ نَزَلَتْ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام)- أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ این آیه در مورد حضرت علی (علیه السلام) نازل شده است.

Imam Baqir (peace be upon him): أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [Those are they who shall have the security and they are those who go aright] — this verse was revealed concerning Imam Ali (peace be upon him).

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): أُولئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ [તેઓ જ છે જેમના માટે અમન છે અને તેઓ જ હિદાયત પામેલા છે] આ આયત ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ) ના વિશે નાઝિલ થઈ છે.