سورة الأنعام

Verse 94 of 165

6:94

وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ وَ ما نَرى مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ الَّذينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فيكُمْ شُرَكاءُ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَ ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ

و [روز قيامت به آن‌ها گفته مى‌شود]: همه‌ی شما تنها [و با دست خالى] به‌سوى ما بازگشت نموديد، همان‌گونه كه اوّلين‌بار شما را آفريديم؛ و آنچه را به شما بخشيده بوديم، پشت‌سرتان رها كرديد؛ و شفيعانى را كه شريك در شفاعت خود مى‌پنداشتيد، با شما نمى‌بينيم. پيوند شما بريده شده است؛ و تمام آنچه را تكيه‌گاه خود تصوّر مى‌كرديد، از دست شما رفته است.

And certainly you have come to Us alone as We created you at first, and you have left behind your backs the things which We gave you, and We do not see with you your intercessors about whom you asserted that they were (Allah's) associates in respect to you; certainly the ties between you are now cut off and what you asserted is gone from you.

અને બેશક તમે અમારી પાસે એકલા આવ્યા છો જેવી રીતે અમોએ તમને પ્રથમવાર ખલ્ક કર્યા હતા, અને જે કાંઇ અમોએ તમને આપ્યું હતું તે તમે તમારી પાછળ મૂકી આવ્યા છો; અને અમે તમારા તે ભલામણ કરનારાઓને તમારી સાથે નથી જોતા કે જેમના વિશે તમે ગુમાન કરતા હતા કે જેઓ તમારી (શફાઅત) બાબતે (અમારા) શરીક છે; (હવે) તમારી અને તેમની વચ્ચેનો સબંધ ખરે જ કપાઇ ગયો છે અને જે કાંઇ તમે ગુમાન કરતા હતા તે તમારાથી દૂર થઇ ગયું છે.

#1 و [روز قیامت به آن‌ها گفته می‌شود]: همه‌ی شما تنها [و با دست خالی] به‌سوی ما بازگشت نمودید، همان‌گونه که اوّلین‌بار شما … And [on the Day of Resurrection it will be said to them]: You have all returned to Us alone [and empty-handed], just as We created you the first time; and you have left behind whatever We had bestowed upon you અને [કયામતના દિવસે તેમને કહેવાશે]: તમે સૌ એકલા [અને ખાલી હાથે] અમારી તરફ પાછા આવ્યા છો, જેમ પહેલી વાર તમને પેદા કર્યા હતા; અને જે અમે તમને આપ્યું હતું તે તમારી પાછળ છોડી દીધું

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

جَاءَ بَعْضُ الزَّنَادِقَهًِْ إِلَی أَمِیرِالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) وَ قَالَ لَوْ لَا مَا فِی الْقُرْآنِ مِنَ الِاخْتِلَافِ وَ التَّنَاقُضِ لَدَخَلْتُ فِی دِینِکُمْ فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ مَا هُوَ قَال وَ أَجِدُهُ یَقُولُ وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صفًّا صفًّا وَ هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیاتِ رَبِّکَ وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادی کَما خَلَقْناکُمْ فَمَرَّهًًْ یَجِیئُهُمْ وَ مَرَّهًًْ یَجِیئُونَه فقال (علیه السلام) وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صفًّا صفًّا وَ قَوْلُهُ وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادی وَ قَوْلُهُ هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیاتِ رَبِّکَ فَذَلِکَ کُلُّهُ حَقٌّ وَ لَیْسَتْ جِیئَتُهُ جَلَّ ذِکْرُهُ کَجِیئَهًِْ خَلْقِهِ فَإِنَّهُ رَبُّ کُلِّ شَیْءٍ وَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مَا یَکُونُ تَأْوِیلُهُ عَلَی غَیْرِ تَنْزِیلِهِ وَ لَا یُشْبِهُ تَأْوِیلُهُ کَلَامَ الْبَشَرِ وَ لَا فِعْلَ الْبَشَرِ وَ سَأُنَبِّئُکَ بِمِثَالٍ لِذَلِکَ تَکْتَفِی بِهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَ هُوَ حِکَایَهًُْ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ عَنْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) حَیْثُ قَالَ إِنِّی ذاهِبٌ إِلی رَبِّی فَذَهَابُهُ إِلَی رَبِّهِ تَوَجُّهُهُ إِلَیْهِ فِی عِبَادَتِهِ وَ اجْتِهَادِهِ أَ لَا تَرَی أَنَّ تَأْوِیلَهُ غَیْرُ تَنْزِیلِهِ.

امام علی (علیه السلام)- یکی از زندیقان نزد امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) رفت و عرض کرد: «اگر در قرآن اختلاف و تناقض نبود، هرآینه به دینتان می گرویدم». حضرت علی (علیه السلام) به او فرمود: «از چه سخن می گویی [در کجای قرآن اختلاف و تناقض هست]»؟... گفت: یافته ام که می گوید: و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف‌درصف حاضر شوند. ( فجر/۲۲ ). و هَلْ یَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِیَهُمُ المَلآئِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیَاتِ رَبِّکَ و وَ لَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَی، یک‌بار نزدشان می‌رود و بار دیگر آنان نزد او می روند». ... امام (علیه السلام) فرمود: «امّا کلام خداوند متعال: و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف‌درصف حاضر شوند. ( فجر/۲۲ ). و وَ لَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَی و هَلْ یَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِیَهُمُ المَلآئِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیَاتِ رَبِّکَ؛ این همه بر حقّ است و آمدن خداوند عزّوجلّ همچون آمدن آفریدگانش نیست که او پروردگار همه چیز است. افزون بر این، در کتاب خداوند عزّوجلّ آیاتی هست که تأویل آن‌ها متفاوت از صورت تنزیل آن هاست و با گفتار و کردار آدمی همانند نیست. اکنون تو را از مثال هایی دراین‌باره آگاه می سازم و ان‌شاءالله تعالی تو را کفایت می کند. یکی حکایت خداوند عزّوجلّ از سخن ابراهیم (علیه السلام) است در آنجا که فرمود: من به‌سوی پروردگارم می‌روم، او مرا هدایت خواهد کرد!. ( صافات/۹۹ )». معنای رفتن او به‌سوی پروردگارش، همانا روی‌آوردن به‌سوی او در پرستش و کوشش است. حال دیدی که تأویل این سخن متفاوت از تنزیل آن است»؟!

Imam Ali (peace be upon him): One of the zindiqs (heretics) went to the Commander of the Faithful, Ali (peace be upon him), and said: "If there were no discrepancy and contradiction in the Qur'an, I would surely embrace your religion." Imam Ali (peace be upon him) said to him: "What are you speaking about [where in the Qur'an is there discrepancy and contradiction]?" ... He said: "I have found that it says: وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا [And the command of your Lord comes and the angels are present rank upon rank] (Fajr/22), and هَلْ یَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِیَهُمُ المَلآئِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیَاتِ رَبِّکَ [Do they wait for anything but that the angels should come to them, or your Lord should come, or some signs of your Lord should come], and وَ لَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَی [And certainly you have come to Us alone] — one time He goes to them and another time they go to Him." ... The Imam (peace be upon him) said: "As for the word of Allah the Exalted: وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا [And the command of your Lord comes and the angels are present rank upon rank] (Fajr/22), and وَ لَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَی [And certainly you have come to Us alone], and هَلْ یَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِیَهُمُ المَلآئِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیَاتِ رَبِّکَ [Do they wait for anything but that the angels should come to them, or your Lord should come, or some signs of your Lord should come]; all of this is true, and the coming of Allah, the Mighty and Majestic, is not like the coming of His creation, for He is the Lord of all things. Furthermore, in the Book of Allah, the Mighty and Majestic, there are verses whose interpretation (ta'wil) is different from the form of their revelation (tanzil), and it does not resemble the speech or action of a human being. Now I will inform you of some examples in this regard, and Allah the Exalted willing, it will suffice you. One is Allah's account, the Mighty and Majestic, of the words of Ibrahim (peace be upon him), where He said: إِنِّی ذاهِبٌ إِلَی رَبِّی [Indeed I am going toward my Lord, He will guide me!] (Saffat/99). The meaning of his going toward his Lord is indeed his turning toward Him in worship and striving. Now do you see that the interpretation (ta'wil) of this statement is different from its revelation (tanzil)?!"

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઝિન્દીકો (નાસ્તિકો) માંથી એક વ્યક્તિ અમીરુલ મોમેનીન હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) પાસે ગયો અને અરજ કરી: "જો કુરઆનમાં મતભેદ અને વિરોધાભાસ ન હોત, તો ખરેખર હું તમારા દીનમાં દાખલ થઈ જાત." હઝરત અલી (અલયહિસ્સલામ) એ તેને ફરમાવ્યું: "તું શેના વિશે વાત કરે છે [કુરઆનમાં ક્યાં મતભેદ અને વિરોધાભાસ છે]?" ... તેણે કહ્યું: "મેં જોયું છે કે તે કહે છે: وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا [અને તમારા પરવરદિગારનો હુકમ આવી પહોંચે અને ફરિશ્તાઓ પંક્તિબદ્ધ હાજર થાય] (ફજ્ર/૨૨), અને هَلْ یَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِیَهُمُ المَلآئِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیَاتِ رَبِّکَ [શું તેઓ આ સિવાય કંઈ પ્રતીક્ષા કરે છે કે તેમની પાસે ફરિશ્તાઓ આવે, અથવા તમારો પરવરદિગાર આવે, અથવા તમારા પરવરદિગારની કેટલીક નિશાનીઓ આવે], અને وَ لَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَی [અને ખરેખર તમે અમારી પાસે એકલા આવ્યા છો]; એક વાર તે તેમની પાસે જાય છે અને બીજી વાર તેઓ તેની પાસે જાય છે." ... ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "પરંતુ અલ્લાહ તઆલાનું કલામ: وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا [અને તમારા પરવરદિગારનો હુકમ આવી પહોંચે અને ફરિશ્તાઓ પંક્તિબદ્ધ હાજર થાય] (ફજ્ર/૨૨), અને وَ لَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَی [અને ખરેખર તમે અમારી પાસે એકલા આવ્યા છો], અને هَلْ یَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِیَهُمُ المَلآئِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیَاتِ رَبِّکَ [શું તેઓ આ સિવાય કંઈ પ્રતીક્ષા કરે છે કે તેમની પાસે ફરિશ્તાઓ આવે, અથવા તમારો પરવરદિગાર આવે, અથવા તમારા પરવરદિગારની કેટલીક નિશાનીઓ આવે]; આ બધું હકીકત પર છે અને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું આવવું તેની સૃષ્ટિના આવવા જેવું નથી, કારણ કે તે દરેક વસ્તુનો પરવરદિગાર છે. આ ઉપરાંત, અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબમાં એવી આયતો છે જેમનું તઅવીલ તેમના તન્ઝીલના સ્વરૂપથી અલગ છે અને માણસની વાત અને કાર્ય જેવું નથી. હવે હું તને આ બાબતે કેટલાક ઉદાહરણોથી માહિતગાર કરું છું અને ઇન્શાઅલ્લાહ તઆલા તે તારા માટે પૂરતું થશે. એક છે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ની વાતથી હિકાયત, જ્યાં તેણે ફરમાવ્યું: إِنِّی ذاهِبٌ إِلَی رَبِّی [ખરેખર હું મારા પરવરદિગાર તરફ જઈ રહ્યો છું, તે મને હિદાયત આપશે!] (સાફ્ફાત/૯૯). તેમનું પોતાના પરવરદિગાર તરફ જવાનો અર્થ, ખરેખર ઇબાદત અને પ્રયત્નમાં તેની તરફ રુજુ થવું છે. હવે તેં જોયું કે આ વાતનું તઅવીલ તેના તન્ઝીલથી અલગ છે?!"

#2 و [روز قیامت به آن‌ها گفته می‌شود]: همه‌ی شما تنها [و با دست خالی] به‌سوی ما بازگشت نمودید، همان‌گونه که اوّلین‌بار شما … And [on the Day of Resurrection it will be said to them]: You have all returned to Us alone [and empty-handed], just as We created you the first time; and you have left behind whatever We had bestowed upon you અને [કયામતના દિવસે તેમને કહેવાશે]: તમે સૌ એકલા [અને ખાલી હાથે] અમારી તરફ પાછા આવ્યા છો, જેમ પહેલી વાર તમને પેદા કર્યા હતા; અને જે અમે તમને આપ્યું હતું તે તમારી પાછળ છોડી દીધું

فِی الخَرَائِجِ وَ الحَرَائِجِ: أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) بَکَی یَوْماً وَ قَالَ مَاتَتْ أُمِّی فَنَهَضَ النَّبِیُ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ هِیَ وَ اللَّهِ أُمِّی حَقّاً مَا رَأَیْتُ مِنْ عَمِّی شَیْئاً إِلَّا وَ قَدْ رَأَیْتُ مِنْهَا أَکْثَرَ مِنْهُ ثُمَّ صَاحَ یَا أُمَّ سَلَمَهًَْ (هَذِهِ بُرْدَتِی فَأَزِّرِیهَا فِیهَا وَ هَذِهِ قَمِیصِی فَدَرِّعِیهَا فِیهَا وَ هَذَا رِدَائِی فَأَدْرِجِیهَا فِیهِ فَإِذَا فَرَغْتِ مِنْ غُسْلِهَا فَأَعْلِمِینِی فَأَعْلَمَتْهُ أُمُّ سَلَمَهًَْ (فَحَمَلَهَا عَلَی سَرِیرِهَا ثُمَّ صَلَّی عَلَیْهَا ثُمَّ نَزَلَ لَحْدَهَا فَلَبِثَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا یُسْمَعُ لَهُ إِلَّا هَمْهَمَهًٌْ ثُمَّ صَاحَ یَا فَاطِمَهًُْ (سلام الله علیها) قَالَتْ لَبَّیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ هَلْ رَأَیْتِ مَا ضَمِنْتُ لَکِ قَالَتْ نَعَمْ فَجَزَاکَ اللَّهُ عَنِّی فِی الْمَحْیَا وَ الْمَمَاتِ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ فَلَمَّا سَوَّی عَلَیْهَا وَ خَرَجَ سُئِلَ عَنْهَا فَقَالَ قَرَأْتُ عَلَیْهَا یَوْماً وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادی کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَتْ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ مَا فُرَادَی قُلْتُ عُرَاهًًْ قَالَتْ وَا سَوْأَتَاهْ فَسَأَلْتُ اللَّهَ أَلَّا تُبْدَی عَوْرَتُهَا ثُمَّ سَأَلَتْنِی عَنْ مُنْکَرٍ وَ نَکِیرٍ فَأَخْبَرْتُهَا بِحَالِهِمَا بِأَنَّهُمَا کَیْفَ یَجِیئَانِ قَالَتْ وَا غَوْثَاهْ بِاللَّهِ مِنْهُمَا فَسَأَلْتُ اللَّهَ أَنْ لَا یُرِیَهُمَا إِیَّاهَا وَ أَنْ یَفْسَحَ لَهَا فِی قَبْرِهَا وَ أَنْ یَحْشُرَهَا فِی أَکْفَانِهَا.

امام علی (علیه السلام)- در کتاب خرائج و حرائج آمده است: روزی علی (علیه السلام) سراسیمه بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) وارد شد و گفت: «مادرم فوت کرد». پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «به خدا قسم او مادر من هم بود. در وجود عمویم ابوطالب، فضیلتی ندیدم مگر اینکه در او بهترش را یافتم». بعد به ام‌سلمه فرمود: «پیراهن مرا به او بپوشان و او را در ردای من بپیچان. و وقتی که فارغ شدی مرا خبر کن». بعد از اینکه ام‌سلمه پیامبر (صلی الله علیه و آله) را خبر کرد، تابوتش را حمل کرد و بر او نماز خواند و رفت در قبر او خوابید، از آن حضرت همهمه‌ای شنیدند. سپس حضرت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) صدا زد: «ای فاطمه». گفت: «لبیک ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)»! حضرت پرسید: «آنچه را که برای تو ضمانت کرده بودم دیدی». فاطمه گفت: «بلی، خدا تو را جزای نیک دهد». بعد از اینکه حضرت خارج شد، قبر را آماده کردند. از آن حضرت علّت این کارها را پرسیدند: فرمود: «روزی این آیه قرآن کریم را خواندم: وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادی کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ. فاطمه‌بنت‌اسد از من پرسید: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! چگونه تنها محشور می‌شوند»؟ گفتم: «عریان». گفت: «وای از دیدن نامحرم»! از خدا خواستم که او را عریان نکند. سپس از نکیر و منکر سؤال کرد، به او گفتم که آن‌ها چگونه می‌آیند. گفت: «پناه بر خدا از آن‌ها». از خدا خواستم که آن دو را به او نشان ندهد و قبرش را فراخ نماید و او را در کفن‌هایش محشور کند».

Imam Ali (peace be upon him): In the book Kharaij wa Haraij it is narrated: One day Ali (peace be upon him) came to the Prophet (peace be upon him and his family) in distress and said: "My mother has passed away." The Prophet (peace be upon him and his family) said: "By Allah, she was my mother too. I did not see any virtue in my uncle Abu Talib except that I found something better than it in her." Then he said to Umm Salamah: "Clothe her in my shirt and wrap her in my cloak. When you have finished, inform me." After Umm Salamah informed the Prophet (peace be upon him and his family), he carried her coffin and prayed over her, then went and lay down in her grave, and a murmuring was heard from him. Then the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) called out: "O Fatimah!" She said: "At your service, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)!" He asked: "Did you see what I had guaranteed for you?" Fatimah said: "Yes, may Allah reward you with a goodly reward." After he came out, they prepared the grave. He was asked the reason for these actions: He said: "One day I recited this verse of the noble Qur'an: وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادی کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ [And certainly you have come to Us alone as We created you at first]. Fatimah bint Asad asked me: 'O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! How are they gathered alone?' I said: 'Naked.' She said: 'Oh, the shame of being seen by a non-mahram!' I asked Allah not to make her naked. Then she asked about Nakir and Munkar, and I told her how they come. She said: 'I seek refuge in Allah from them.' I asked Allah not to show the two of them to her, and to make her grave spacious, and to raise her up in her shrouds."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ખરાઇજ વ હરાઇજ કિતાબમાં આવ્યું છે: એક દિવસ અલી (અલયહિસ્સલામ) ગભરાયેલા હાલતમાં પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા અને કહ્યું: "મારી માતા ઇન્તેકાલ કરી ગયા." પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, તેઓ મારા પણ માતા હતા. મેં મારા કાકા અબુ તાલિબમાં કોઈ ફઝીલત જોઈ ન હતી સિવાય કે તેમનામાં તેનાથી બહેતર જોઈ." પછી ઉમ્મે સલમાને ફરમાવ્યું: "મારું પિરહન તેમને પહેરાવો અને મારી ચાદરમાં તેમને લપેટો. અને જ્યારે તમે ફારેગ થઈ જાઓ ત્યારે મને ખબર આપો." ઉમ્મે સલમાએ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને ખબર આપ્યા પછી, તેમનો તાબૂત ઉઠાવ્યો અને તેમના ઉપર નમાઝ પઢી અને જઈને તેમની કબરમાં સૂઈ ગયા, અને હઝરત તરફથી એક હમહમાહટ સંભળાઈ. પછી હઝરત રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ પોકાર્યું: "અય ફાતિમા!" તેમણે કહ્યું: "લબ્બૈક અય રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!" હઝરતે પૂછ્યું: "જે તમારા માટે મેં ઝમાનત આપી હતી તે તમે જોયું?" ફાતિમાએ કહ્યું: "હા, અલ્લાહ તમને નેક જઝા આપે." હઝરત બહાર આવ્યા પછી, કબર તૈયાર કરી. હઝરતને આ કાર્યોનું કારણ પૂછવામાં આવ્યું: ફરમાવ્યું: "એક દિવસ મેં કુરઆનની આ આયત તિલાવત કરી: وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادی کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ [અને ખરેખર તમે અમારી પાસે એકલા આવ્યા છો જેમ અમે તમને પ્રથમ વખત પૈદા કર્યા હતા]. ફાતિમા બિન્તે અસદે મને પૂછ્યું: 'અય રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! કેવી રીતે તન્હા મહશૂર કરવામાં આવશે?' મેં કહ્યું: 'નગ્ન.' તેમણે કહ્યું: 'હાય નામહરમને જોવાની શરમ!' મેં અલ્લાહ પાસે માંગ્યું કે તેમને નગ્ન ન કરે. પછી નકીર અને મુન્કર વિશે પૂછ્યું, મેં તેમને કહ્યું કે તેઓ કેવી રીતે આવે છે. તેમણે કહ્યું: 'અલ્લાહની પનાહ તેમનાથી.' મેં અલ્લાહ પાસે માંગ્યું કે તે બંનેને તેમને ન બતાવે અને તેમની કબરને ફરાખ કરે અને તેમને તેમના કફનોમાં મહશૂર કરે."

#3 و [روز قیامت به آن‌ها گفته می‌شود]: همه‌ی شما تنها [و با دست خالی] به‌سوی ما بازگشت نمودید، همان‌گونه که اوّلین‌بار شما … And [on the Day of Resurrection it will be said to them]: You have all returned to Us alone [and empty-handed], just as We created you the first time; and you have left behind whatever We had bestowed upon you અને [કયામતના દિવસે તેમને કહેવાશે]: તમે સૌ એકલા [અને ખાલી હાથે] અમારી તરફ પાછા આવ્યા છો, જેમ પહેલી વાર તમને પેદા કર્યા હતા; અને જે અમે તમને આપ્યું હતું તે તમારી પાછળ છોડી દીધું

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

کَمَا خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَیْ فِی بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ فَلا نَاصِرَ لَکُمْ وَ لَا مُعِینَ. وَ قِیلَ: مَعْنَاهُ مَا رُوِیَ عَنِ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) أنَّهُ قَالَ: یُحْشَرُونَ حُفَاهًًْ عُرَاهًًْ غُرْلًا. وَ الْغُرْلُ هُمُ الْغُلْفُ وَ رُوِیَ أَنَّ عَائِشَهًَْ قَالَتْ لِرَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله) حینَ سَمِعَتْ ذَلِکَ: وَا سَوْأَتَاهْ أَ یَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَی سَوْأَهًِْ بَعْضٍ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَاءِ؟ فَقَالَ (صلی الله علیه و آله): لِکُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَأْنٌ یُغْنِیهِ وَ یَشْغَلُ بَعْضُهُمْ عَنْ بَعْضٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ یعنی چنانچه در شکم‌های مادرانتان تنها و بدون یاری‌گر بودید و گفته شده: معنایش روایت نبوّی (صلی الله علیه و آله) است که فرمود: «روز قیامت پابرهنه و عریان و دهان بسته محشور می‌شوند. و غرل به‌معنای بسته و غلاف است». و روایت شده که عایشه وقتی این روایت را شنید به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عرض کرد: «وای چه شرم آور! آیا برخی از اهل محشر به عورت برخی از مردان و زنان نظر می‌کنند»؟ حضرت فرمود: «در آن روز هرکدام از آن‌ها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول می‌سازد!. ( عبس/۳۷ ). و برخی از برخی دیگر صرف نظر می‌کنند».

The Prophet (peace be upon him and his family): کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ [as We created you at first] means: just as you were alone and without a helper in the wombs of your mothers. And it has been said: its meaning is the prophetic narration (peace be upon him and his family) which said: "On the Day of Resurrection they will be gathered barefoot and naked and with mouths sealed. And ghurl means sealed and covered." And it is narrated that when Aisha heard this narration, she said to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family): "How shameful! Will some of the people of the gathering look at the private parts of some of the men and women?" The Prophet said: "On that day each of them will have a state that will fully occupy him! (Abasa/37). And they will pay no attention to one another."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ [જેમ અમે તમને પ્રથમ વખત પૈદા કર્યા] યાની જેમ તમે તમારી માતાઓના પેટમાં તન્હા અને કોઈ મદદગાર વગર હતા, અને કહેવામાં આવ્યું છે: તેનો અર્થ નબવી રિવાયત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે જેમાં ફરમાવ્યું: "કયામતના દિવસે પગેદાર (ઉઘાડા પગે), નગ્ન અને મોં બંધ સ્થિતિમાં મહશૂર કરવામાં આવશે. અને ગુર્લનો અર્થ બંધ અને ગિલાફમાં છે." અને રિવાયત છે કે આયશાએ જ્યારે આ રિવાયત સાંભળી ત્યારે રસૂલે ખુદા (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને અરજ કરી: "હાય કેટલી શરમની વાત! શું મહશરના કેટલાક લોકો કેટલાક પુરૂષો અને સ્ત્રીઓની શરમગાહ તરફ જોશે?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "તે દિવસે તેઓમાંનો દરેક એવી હાલતમાં હશે કે તે તેને પોતાનામાં સંપૂર્ણ મશ્ગૂલ કરી દેશે! (અબસ/૩૭). અને એકબીજાથી ધ્યાન હટાવી લેશે."

#4 پیوندهای شما بریده شده است و تمام آنچه را تکیه‌گاه خود تصوّر می‌کردید، از شما دور و گم شده‌اند Your ties are severed and all that you relied upon has vanished from you તમારા સંબંધો કપાઈ ગયા છે અને જે બધું તમે તમારો સહારો સમજતા હતા તે તમારાથી દૂર અને ગુમ થઈ ગયું છે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ فِی مُعَاوِیَهًَْ وَ بَنِی أُمَیَّهًَْ وَ شُرَکَائِهِمْ وَ أَئِمَّتِهِمْ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَیْنَکُمْ یَعْنِی الْمَوَدَّهًَْ.

امام صادق (علیه السلام)- این آیه درباره‌ی معاویه، بنی‌امیّه، شریکانشان [در عبادت خداوند] و پیشوایانشان نازل شده است. لَقَدْ تَقَطَّعَ بَیْنَکُمْ منظور [پیوندهای] مودّت و دوستی است.

Imam Sadiq (peace be upon him): This verse was revealed concerning Muawiyah, the Bani Umayyah, their partners [in the worship of Allah], and their leaders. لَقَدْ تَقَطَّعَ بَیْنَکُمْ [certainly the ties between you are now cut off] — what is meant is [the bonds of] affection and friendship.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આ આયત મુઆવિયા, બની ઉમય્યા, તેમના શરીકો [અલ્લાહની ઇબાદતમાં] અને તેમના પેશવાઓ વિશે નાઝિલ થઈ છે. لَقَدْ تَقَطَّعَ بَیْنَکُمْ [ખરેખર તમારી વચ્ચેના સંબંધો કપાઈ ગયા છે] નો હેતુ મવદ્દત અને દોસ્તી [ના સંબંધો] છે.