سورة الأنعام

Verse 93 of 165

6:93

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللهِ كَذِباً أَوْ قالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَ لَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْ‌ءٌ وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللهُ وَ لَوْ تَرى إِذِ الظَّالِمُونَ في غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِكَةُ باسِطُوا أَيْديهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَ كُنْتُمْ عَنْ آياتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ

چه كسى ستمكارتر است از كسى كه دروغى به خدا ببندد، يا بگويد: «بر من، وحى شده»، در‌حالى‌كه بر او چيزى وحى نشده است، و كسى كه بگويد: «من نيز همانند آنچه خدا نازل كرده است، نازل خواهم كرد»؟! و اگر ببينى هنگامى‌كه [اين] ستمكاران در شدايد مرگ فرو رفته‌اند، و فرشتگان دست‌ها را گشوده، [به آنان مى‌گويند]: «جان خود را تسليم كنيد! امروز در برابر دروغ‌هايى كه به خدا بستيد و نسبت به آيات او تكبّر ورزيديد، مجازات خواركننده‌اى خواهيد ديد». [به حال آن‌ها تأسف خواهى خورد]!

And who is more unjust than he who forges a lie against Allah, or says: It has been revealed to me; while nothing has been revealed to him, and he who says: I can reveal the like of what Allah has revealed? and if you had seen when the unjust shall be in the agonies of death and the angels shall spread forth their hands: Give up your souls; today shall you be recompensed with an ignominious chastisement because you spoke against Allah other than the truth and (because) you showed pride against His communications.

અને તેના કરતાં વધારે મોટો ઝાલિમ કોણ છે કે જે અલ્લાહ ઉપર જૂઠો આરોપ મૂકે! અથવા એમ કહે કે મારી ઉપર વહી કરવામાં આવી છે. જો કે તેના ઉપર કોઇ વહી મોકલવામાં આવી ન હોય; અને જે એમ કહે કે જે અલ્લાહે નાઝિલ કર્યુ છે તેવું હું પણ નાઝિલ કરીશ; અને કદાચને તું જોતે કે જ્યારે તે ઝાલિમો મૌતની મુસીબતમાં તરફડતા હશે અને ફરિશ્તાઓએ હાથ ફેલાવેલા (અને કહેતા) હશે કે તમારા જીવ સોંપી દો; આજે તમને નામોશી ભરેલો અઝાબ બદલા તરીકે આપવામાં આવશે, કારણ કે તમે અલ્લાહની ખિલાફ નાહક વાતો કહેતા હતા અને તેની આયતોની સામે તકબ્બૂર કરતા હતા.

#1 چه کسی ستمکارتر است از کسی که دروغی به خدا ببندد Who is more unjust than one who fabricates a lie against Allah તેનાથી વધારે જાલિમ કોણ છે જે અલ્લાહ પર જૂઠ બાંધે

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَال: إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ‌بْنَ‌سَعْدِبْنِ‌أَبِی‌سَرْحٍ أخو {أَخَا} عُثْمَانَ مِنَ الرَّضَاعَهًِْ أَسْلَمَ وَ قَدِمَ الْمَدِینَهًَْ وَ کَانَ لَهُ خَطٌّ حَسَنٌ وَ کَانَ إِذَا نَزَلَ الْوَحْیُ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) دَعَاهُ فَکَتَبَ مَا یُمْلِیهِ عَلَیْهِ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَکَانَ إِذَا قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) سَمِیعٌ بَصِیرٌ یَکْتُبُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ وَ إِذَا قَالَ وَ اللهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ یَکْتُبُ بَصِیرٌ وَ یُفَرِّقُ بَیْنَ التَّاءِ وَ الْیَاءِ وَ کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ هُوَ وَاحِدٌ فَارْتَدَّ کَافِراً وَ رَجَعَ إِلَی مَکَّهًَْ وَ قَالَ لِقُرَیْشٍ وَ اللَّهِ مَا یَدْرِی مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) مَا یَقُولُ أَنَا أَقُولُ مِثْلَ مَا یَقُولُ فَلَا یُنْکِرُ عَلَیَّ ذَلِکَ فَأَنَا أُنْزِلُ مِثْلَ مَا یُنْزِلُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَی نَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی ذَلِکَ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری عَلَی اللهِ کَذِباً أَوْ قالَ أُوحِیَ إِلَیَّ وَ لَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللهُ وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فی غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِکَةُ باسِطُوا أَیْدیهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُون فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَکَّهًَْ أَمَرَ بِقَتْلِهِ فَجَاءَ بِهِ عُثْمَانُ قَدْ أَخَذَ بِیَدِهِ وَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی الْمَسْجِدِ فَقَالَ یا رسول الله (صلی الله علیه و آله) اعْفُ عَنْهُ فَسَکَتَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ثُمَّ أَعَادَ فَسَکَتَ ثُمَّ أَعَادَ فَقَالَ هُوَ لَکَ فَلَمَّا مَرَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِأَصْحَابِهِ أَ لَمْ أَقُلْ مَنْ رَآهُ فَلْیَقْتُلْهُ فَقَالَ رَجُلٌ عَیْنِی إِلَیْکَ یَا رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه و آله) أَنْ تُشِیرَ إِلَیَّ فَأَقْتُلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّ الأَنبِیَاءِ (علیهم السلام) لَا یَقْتُلُونَ بِالْإِشَارَهًِْ فَکَانَ مِنَ الطُّلَقَاءِ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: عبدالله‌بن‌سعدبن ابی‌سرح، برادر رضاعی عثمان بود و به مدینه آمده بود. او اسلام آورد و خوش خط بود و هرگاه وحی بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نازل می‌شد، آن حضرت او را می‌خواست تا آنچه را بر او نازل شده، بنویسد و هرگاه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به وی می فرمود: شنوا و بیناست!. ( حج/۶۱ ) سمیع علیم می‌نوشت و هرگاه می‌فرمود: «و خدا به آنچه عمل می‌کنید، آگاه است. ( بقره/۳۲۴ )». به‌جای خبیر، بصیر می‌نوشت و میان حرف تاء و یاء فرق می‌گذاشت. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می‌فرمود: «او یکی است». پس کافر و مرتّد شد و به مکّه بازگشت و به قریش گفت: «به خدا قسم محمّد (صلی الله علیه و آله) نمی‌داند چه می‌گوید. من به سیاق گفته‌های او، چیزهایی را می‌گویم و به خاطر آنچه که می‌گویم، به من هیچ اعتراضی نمی‌کند. پس من نیز همان‌طور که خدا [آیه] نازل می‌کند، [آیه] نازل می کنم». خداوند بر پیامبر (صلی الله علیه و آله)، این آیه را نازل کرد: وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَی عَلَی اللهِ کَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِیَ إِلَیَّ وَ لَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَ مَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنَزلَ اللهُ وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فی غَمَراتِ المَوْتِ وَ المَلائِکَةُ باسِطُوا أَیْدیهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُون. زمانی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مکّه را فتح کرد، دستور داد تا او (عبدالله‌بن‌سعدبن ابی‌سرح) را بکشند. عثمان درحالی‌که دست او را گرفته بود، وی را به نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) که در مسجد بود، آورد و گفت: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! او را ببخش». رسول خدا (صلی الله علیه و آله) لب به سخن نگشود. عثمان گفته‌اش را تکرار کرد. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) باز هم ساکت ماند. سپس عثمان همان در خواست را تکرار کرد. رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، فرمود: «او را به تو بخشیدم». هنگامی‌که وی از آنجا رفت، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «مگر نگفتم: هرکه او را دید، باید او را بکشد»؟ مردی گفت: «چشمم به شما بود ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) [و توقّع داشتم] به من اشاره کنید تا او را بکشم». امّا رسول خدا (صلی الله علیه و آله)، فرمود: «پیامبران با اشاره، [کسی را] نمی‌کشند. پس او از جمله طُلَقا (آزاد شدگان) بود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir narrates: Imam Sadiq (peace be upon him) said: Abdullah ibn Sa'd ibn Abi Sarh was the milk-brother of Uthman and had come to Medina. He accepted Islam and had beautiful handwriting. Whenever revelation came down upon the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), the Prophet would call him to write down what had been revealed. Whenever the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to him: "شنوا و بیناست [All-Hearing, All-Seeing]!" (Hajj/61), he would write سَمِیعٌ عَلِیمٌ [All-Hearing, All-Knowing]. And whenever he said: "وَ اللهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ [And Allah is Aware of what you do]" (Baqarah/234), he would write بَصِیرٌ [Seeing] instead of خَبِیرٌ [Aware], and he would distinguish between the letter ta and ya. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) would say: "It is one and the same." Then he apostatised, became a disbeliever, and returned to Mecca and said to Quraysh: "By Allah, Muhammad (peace be upon him and his family) does not know what he is saying. I say things in the style of his sayings, and he raises no objection to me for what I say. So I too can send down [verses] just as Allah sends down [verses]." Then Allah revealed to His Prophet (peace be upon him and his family) concerning this: وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَی عَلَی اللهِ کَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِیَ إِلَیَّ وَ لَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَ مَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنَزلَ اللهُ وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فی غَمَراتِ المَوْتِ وَ المَلائِکَةُ باسِطُوا أَیْدیهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُون [And who is more unjust than he who forges a lie against Allah, or says: It has been revealed to me; while nothing has been revealed to him, and he who says: I can reveal the like of what Allah has revealed? and if you had seen when the unjust shall be in the agonies of death and the angels shall spread forth their hands: Give up your souls; today shall you be recompensed with an ignominious chastisement because you spoke against Allah other than the truth and (because) you showed pride against His communications]. When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) conquered Mecca, he ordered that he (Abdullah ibn Sa'd ibn Abi Sarh) be killed. Uthman took him by the hand and brought him to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), who was in the mosque, and said: "O Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Forgive him." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) did not utter a word. Uthman repeated his request. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) again remained silent. Then Uthman repeated the same request. The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "I have granted him to you." When he had left, the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said to his companions: "Did I not say: whoever sees him should kill him?" A man said: "My eyes were on you, O Messenger of Allah (peace be upon him and his family), [expecting] that you would signal to me so I might kill him." But the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "The Prophets (peace be upon them) do not kill by a signal. So he was among the Tulaqa (the freed ones)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીર વર્ણન કરે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: અબ્દુલ્લાહ બિન સઅદ બિન અબી સર્હ, ઉસ્માનનો દૂધ ભાઈ હતો અને મદીના આવ્યો હતો. તેણે ઇસ્લામ સ્વીકાર્યો હતો અને તેની લખાવટ સુંદર હતી, અને જ્યારે પણ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર વહી નાઝિલ થતી, ત્યારે તે હઝરત તેને બોલાવતા જેથી જે નાઝિલ થયું છે તે લખે. અને જ્યારે પણ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) તેને ફરમાવતા: "શનવા વ બીના છે [સાંભળનાર અને જોનાર છે]!" (હજ/૬૧), ત્યારે તે سَمِیعٌ عَلِیمٌ [સાંભળનાર, જાણનાર] લખતો. અને જ્યારે ફરમાવતા: "وَ اللهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ [અને અલ્લાહ જે તમે કરો છો તેનાથી ખબરદાર છે]" (બકરહ/૨૩૪), ત્યારે خَبِیرٌ [ખબરદાર] ના બદલે بَصِیرٌ [જોનાર] લખતો, અને તે તા અને યા અક્ષરો વચ્ચે ફર્ક રાખતો. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરમાવતા: "તે એક જ છે." પછી તે કાફિર અને મુર્તદ થઈ ગયો અને મક્કામાં પાછો ગયો અને કુરૈશને કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ, મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) જાણતા નથી કે તેઓ શું કહી રહ્યા છે. હું તેમની વાતોની શૈલીમાં વસ્તુઓ કહું છું, અને જે હું કહું છું તેના પર તેઓ મને કોઈ વાંધો ઉઠાવતા નથી. તો હું પણ, જેમ અલ્લાહ [આયત] નાઝિલ કરે છે તેમ [આયત] નાઝિલ કરું છું." અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર આ આયત નાઝિલ કરી: وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَی عَلَی اللهِ کَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِیَ إِلَیَّ وَ لَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَ مَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنَزلَ اللهُ وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فی غَمَراتِ المَوْتِ وَ المَلائِکَةُ باسِطُوا أَیْدیهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُون [અને તેનાથી વધુ ઝાલિમ કોણ છે જે અલ્લાહ પર જૂઠ બાંધે અથવા કહે કે મારા પર વહી થઈ છે, જ્યારે તેના પર કંઈ પણ વહી થઈ નથી, અને જે કહે કે હું પણ તેવું જ ઉતારીશ જેવું અલ્લાહે ઉતાર્યું છે? અને જો તું જુએ જ્યારે ઝાલિમો મૌતની સખ્તીઓમાં હશે અને ફરિશ્તાઓ પોતાના હાથ ફેલાવીને કહેશે: તમારા જીવ કાઢો; આજે તમને અપમાનજનક અઝાબનો બદલો આપવામાં આવશે કારણ કે તમે અલ્લાહ પર નાહકનું કહેતા હતા અને તેની આયતોથી અહંકાર કરતા હતા]. જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ મક્કા ફતહ કર્યું, ત્યારે તેમણે હુકમ આપ્યો કે તેને (અબ્દુલ્લાહ બિન સઅદ બિન અબી સર્હને) કત્લ કરી નાખવામાં આવે. ઉસ્માન તેનો હાથ પકડીને તેને રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે લાવ્યો, જેઓ મસ્જિદમાં હતા, અને કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તેને માફ કરી દો." રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ હોઠ ન ખોલ્યા. ઉસ્માને પોતાની વાત દોહરાવી. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ફરીથી ખામોશ રહ્યા. પછી ઉસ્માને એ જ વિનંતી દોહરાવી. રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "તેને મેં તને બક્ષી દીધો." જ્યારે તે ત્યાંથી ચાલ્યો ગયો, ત્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ પોતાના સહાબીઓને ફરમાવ્યું: "શું મેં કહ્યું ન હતું: જે તેને જુએ, તેણે તેને કત્લ કરી નાખવો જોઈએ?" એક વ્યક્તિએ કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), મારી નજર તમારા પર હતી [અને હું અપેક્ષા રાખતો હતો] કે તમે મને ઈશારો કરો જેથી હું તેને કત્લ કરી નાખું." પરંતુ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "પયગંબરો (અલયહિમુસ્સલામ) ઈશારાથી [કોઈને] કત્લ કરતા નથી. તો તે તુલકા (આઝાદ કરાયેલાઓ) માંથી હતો."

#2 چه کسی ستمکارتر است از کسی که دروغی به خدا ببندد Who is more unjust than one who fabricates a lie against Allah તેનાથી વધારે જાલિમ કોણ છે જે અલ્લાહ પર જૂઠ બાંધે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری عَلَی اللهِ کَذِباً أَوْ قالَ أُوحِیَ إِلَیَّ وَ لَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللهُ قَالَ مَنِ ادَّعَی الْإِمَامَهًَْ دُونَ الْإِمَامِ (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام)- وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَی عَلَی اللهِ کَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِیَ إِلَیَّ وَ لَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَ مَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنَزلَ اللهُ؛ منظور کسی است که درحالی‌که امام (علیه السلام) حضور دارد، ادّعای امامت می‌کند.

Imam Baqir (peace be upon him): وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَی عَلَی اللهِ کَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِیَ إِلَیَّ وَ لَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَ مَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنَزلَ اللهُ [And who is more unjust than he who forges a lie against Allah, or says: It has been revealed to me; while nothing has been revealed to him, and he who says: I can reveal the like of what Allah has revealed?]; the intent is one who, while the Imam (peace be upon him) is present, claims the Imamate.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَی عَلَی اللهِ کَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِیَ إِلَیَّ وَ لَمْ یُوحَ إِلَیْهِ شَیْءٌ وَ مَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَا أَنَزلَ اللهُ [અને તેનાથી વધુ ઝાલિમ કોણ છે જે અલ્લાહ પર જૂઠ બાંધે અથવા કહે કે મારા પર વહી થઈ છે, જ્યારે તેના પર કંઈ પણ વહી થઈ નથી, અને જે કહે કે હું પણ તેવું જ ઉતારીશ જેવું અલ્લાહે ઉતાર્યું છે?]; આનાથી મુરાદ એ વ્યક્તિ છે જે ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) ની હાજરી હોવા છતાં, ઇમામતનો દાવો કરે છે.

#3 کسی که بگوید: «من نیز همانند آنچه خدا نازل کرده است، نازل می‌کنم» Whoever says: I will send down the like of what Allah has sent down જે એમ કહે: 'હું પણ અલ્લાહે ઉતારેલા જેવું જ ઉતારીશ'

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

دَخَلَ ابْنُ‌شُبْرُمَهًَْ وَ أَبُوحَنِیفَهًَْ عَلَی الصَّادِقِ (علیه السلام) فَقَالَ لِأَبِی‌حَنِیفَهًَْ اتَّقِ اللَّهَ وَ لَا تَقِسِ الدِّینَ بِرَأْیِکَ ... ثُمَّ قَالَ فَأَنْتَ الَّذِی تَقُولُ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللهُ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ هَذَا الْقَوْلِ قَالَ إِذَا سُئِلْتَ فَمَا تَصْنَعُ قَالَ أُجِیبُ عَنِ الْکِتَابِ أَوِ السُّنَّهًِْ أَوِ الِاجْتِهَادِ قَالَ إِذَا اجْتَهَدْتَ مِنْ رَأْیِکَ وَجَبَ عَلَی الْمُسْلِمِینَ قَبُولُهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَ کَذَلِکَ وَجَبَ قَبُولُ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی فَکَأَنَّکَ قُلْتَ سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللهُ تَعَالَی.

امام صادق (علیه السلام)- ابن‌بشرمه و ابوحنیفه خدمت امام صادق (علیه السلام) رسیدند، امام (علیه السلام) به ابوحنیفه فرمود: «از خدا بترس و دین را با رأی و قیاس خود توجیه نکن ... فرمود: «تو می‌گویی من به‌زودی مانند آنچه خدا نازل کرده نازل می‌کنم»؟ گفت: «به خدا پناه می‌برم از چنین حرفی». فرمود: «وقتی از تو سؤالی بکنند چکار می‌کنی»؟ گفت: «از روی کتاب خدا یا سنّت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و یا اجتهاد جواب می‌دهم»؟ فرمود: «اگر اجتهاد نمودی به رأی خود آیا لازم است مسلمانان پیروی رأی و نظر تو را بکنند»؟ گفت: «آری». فرمود: «همین‌طور لازم است بپذیرند آنچه را خدا نازل کرده پس گویا تو گفته‌ای به‌زودی نازل می‌کنم مثل آنچه خدا نازل کرده [چون اطاعت تو نیز مانند اطاعت خدا لازم است]».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn Shubruma and Abu Hanifa came to Imam Sadiq (peace be upon him). The Imam (peace be upon him) said to Abu Hanifa: "Fear Allah and do not interpret the religion by your own opinion and qiyas (analogy) ..." He said: "Are you the one who says, 'I shall soon send down the like of what Allah has sent down'?" He said: "I seek refuge in Allah from such a statement." He said: "When you are asked a question, what do you do?" He said: "I answer from the Book of Allah, or the Sunnah of the Prophet (peace be upon him and his family), or ijtihad (independent reasoning)." He said: "If you exercise ijtihad based on your own opinion, is it obligatory upon the Muslims to follow your opinion and view?" He said: "Yes." He said: "In the same way it is obligatory to accept what Allah has sent down; so it is as though you have said, 'I shall soon send down the like of what Allah has sent down' [because obedience to you is also required like obedience to Allah]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને શુબ્રુમા અને અબૂ હનીફા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની ખિદમતમાં આવ્યા. ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ અબૂ હનીફાને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહથી ડરો અને દીનનું અર્થઘટન તમારા રાય અને કિયાસ (અનુમાન) દ્વારા ન કરો ..." ફરમાવ્યું: "શું તું તે છે જે કહે છે 'હું જલદી જ તે જ પ્રમાણે ઉતારીશ જેવું અલ્લાહે ઉતાર્યું છે'?" તેણે કહ્યું: "આવી વાતથી હું અલ્લાહની પનાહ માગું છું." ફરમાવ્યું: "જ્યારે તને કોઈ સવાલ પૂછવામાં આવે તો તું શું કરે છે?" તેણે કહ્યું: "હું અલ્લાહની કિતાબ, અથવા પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની સુન્નત, અથવા ઇજતિહાદ (સ્વતંત્ર તર્ક)ના આધારે જવાબ આપું છું." ફરમાવ્યું: "જો તું તારા રાય પ્રમાણે ઇજતિહાદ કરે તો શું મુસલમાનો પર તારા રાય અને નજરિયાનું અનુસરણ કરવું જરૂરી છે?" તેણે કહ્યું: "હા." ફરમાવ્યું: "એ જ પ્રમાણે જે અલ્લાહે નાઝિલ કર્યું છે તેને સ્વીકારવું જરૂરી છે, તો જાણે તેં કહ્યું છે 'હું જલદી જ તે જ પ્રમાણે નાઝિલ કરીશ જેવું અલ્લાહે નાઝિલ કર્યું છે' [કારણ કે તારી ઇતાઅત પણ અલ્લાહની ઇતાઅતની જેમ જરૂરી છે]."

#4 و اگر ببینی هنگامی‌که [این] ظالمان در شداید مرگ فرو رفته‌اند If you could but see when the wrongdoers are in the throes of death અને જો તમે જુઓ જ્યારે આ ઝાલિમો મોતની સખ્તીઓમાં ડૂબેલા હોય

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ أَمَّا مَا ذُکِرَ مِنَ الظُّلْمِ فِی کِتَابِهِ فَوُجُوهٌ شَتَّی فَمِنْهَا مَا حَکَاهُ اللَّهُ تَعَالَی عَنْ قَوْلِ لُقْمَانَ (علیه السلام) لِابْنِهِ یا بُنَیَّ لا تُشْرِکْ بِاللهِ إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ وَ مِنَ الظُّلْمِ مَظَالِمُ النَّاسِ فِیمَا بَیْنَهُمْ مِنْ مُعَامَلَاتِ الدُّنْیَا وَ هِیَ شَتَّی قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فِی غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِکَةُ باسِطُوا أَیْدِیهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ الْآیَهًَْ.

امام علی (علیه السلام)- امّا ظلم در کتاب خداوند اقسامی دارد یکی از آن‌ها ظلمی است که خداوند از لقمان نقل می‌کند و می‌فرماید: پسرم! چیزی را همتای خدا قرار مده که شرک، ظلم بزرگی است. ( لقمان/۱۳ ). یکی از اقسام ظلم، ظلم‌هایی است که مردم درباره‌ی یکدیگر انجام می‌دهند، و در معاملات و روابط خود با همدیگر نسبت به هم ستم می‌کنند، خداوند می‌فرماید: وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فی غَمَراتِ المَوْتِ وَ الْملائِکَةُ باسِطُوا أَیْدیهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ.

Imam Ali (peace be upon him): As for injustice (zulm) in the Book of Allah, it has several kinds. One of them is the injustice that Allah reports from Luqman, saying: 'My son! Do not set anything up as equal to Allah, for indeed shirk (associating partners) is a great injustice.' (Luqman/13). Another kind of injustice is the wrongs that people commit against one another, wronging each other in their dealings and dealings with one another. Allah says: وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فی غَمَراتِ المَوْتِ وَ الْملائِکَةُ باسِطُوا أَیْدیهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ [If only you could see when the wrongdoers are in the throes of death and the angels stretch out their hands, saying: Give up your souls; today you will be recompensed with the punishment of humiliation because of what you used to say about Allah other than the truth, and because you used to show pride against His signs].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહની કિતાબમાં ઝુલ્મ (અન્યાય)ના ઘણા પ્રકારો છે. તેમાંનો એક તે ઝુલ્મ છે જેને અલ્લાહ લુકમાન પાસેથી નકલ કરે છે અને ફરમાવે છે: 'મારા દીકરા! કોઈ પણ વસ્તુને અલ્લાહની બરાબર ન ઠરાવ, ખરેખર શિર્ક એક મોટો ઝુલ્મ છે.' (લુકમાન/૧૩). ઝુલ્મના પ્રકારોમાંનો એક તે ઝુલ્મો છે જે લોકો એકબીજા સાથે કરે છે, અને પોતાના વ્યવહારો અને સંબંધોમાં એકબીજા પર જુલમ કરે છે. અલ્લાહ ફરમાવે છે: وَ لَوْ تَری إِذِ الظَّالِمُونَ فی غَمَراتِ المَوْتِ وَ الْملائِکَةُ باسِطُوا أَیْدیهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ [જો તમે જુઓ જ્યારે ઝાલિમો મૃત્યુની સખ્તીઓમાં હશે અને ફરિશ્તાઓ પોતાના હાથ ફેલાવીને કહેશે: તમારી જાનો કાઢો; આજે તમને અપમાનજનક અઝાબનો બદલો આપવામાં આવશે એ કારણે કે તમે અલ્લાહ પર નાહકની વાતો કરતા હતા અને તેની આયતોથી તકબ્બુર કરતા હતા].

#5 و اگر ببینی هنگامی‌که [این] ظالمان در شداید مرگ فرو رفته‌اند If you could but see when the wrongdoers are in the throes of death અને જો તમે જુઓ જ્યારે આ ઝાલિમો મોતની સખ્તીઓમાં ડૂબેલા હોય

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِهِ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ قَالَ الْعَطَشُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ

امام باقر (علیه السلام)- الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ؛ از تشنگی و گرسنگی قیامت امان می‌یابد.

Imam Baqir (peace be upon him): الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ [Today you will be recompensed with the punishment of humiliation]; he will be safe from the thirst and hunger of Qiyamah.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الهُونِ [આજે તમને અપમાનજનક અઝાબનો બદલો આપવામાં આવશે]; તે કયામતની તરસ અને ભૂખથી અમાનમાં રહેશે.

#6 و نسبت به آیات او تکبّر ورزیدید، مجازات خوارکننده‌ای خواهید دید»! [به حال آن‌ها تأسف خواهی خورد] You were arrogant toward His signs, so you will face a humiliating punishment અને તમે તેની આયતોના મુકાબલામાં તકબ્બુર કર્યું, તમને ખ્વાર કરનારો અઝાબ થશે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

وَ قَدْ ذَمَ اللَّهُ تَعَالَی الْکِبْرَ فِی مَوَاضِعَ مِنْ کِتَابِهِ وَ ذَمَّ کُلَّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ فَقَالَ سَأَصْرِفُ عَنْ آیاتِیَ الَّذِینَ یَتَکَبَّرُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَ قَالَ مَنْ یَسْتَنْکِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَ یَسْتَکْبِرْ وَ قَالَ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ وَ قَالَ فَبِئْسَ مَثْوَی الْمُتَکَبِّرِینَ وَ قَالَ کَذلِکَ یَطْبَعُ اللهُ عَلی کُلِّ قَلْبِ مُتَکَبِّرٍ جَبَّارٍ وَ قَالَ وَ اسْتَفْتَحُوا وَ خابَ کُلُّ جَبَّارٍ عَنِید.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- و خدای سبحان در چندین مورد از قرآن متکبّران عنود را نکوهش فرموده، و می‌فرماید: سَأَصْرِفُ عَنْ آیاتِیَ الَّذِینَ یَتَکَبَّرُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الحَقِّ آنان‌که در زمین و از روی تکبّر ادّعای بزرگی کنند، از آیات رحمت خود دور می‌گردانم. آن‌ها که از عبودیّت و بندگی او، روی برتابند و تکبّر کنند. ( نساء/۱۷۲ ). چه بد جایگاهی است جایگاه متکبّران!. ( زمر/۷۲ ). و این‌گونه خداوند بر دل هر متکبّر جبّاری مُهر می‌نهد!. ( غافر/۳۵ ). و آن‌ها [از خدا] تقاضای فتح و پیروزی [بر کفّار] کردند و [سرانجام] هر گردنکش منحرفی نومید و نابود شد!. ( ابراهیم/۱۵ ). از خداوند بندگان با ایمان درخواست گشایش می‌کنند، ولی ستمگر کینه‌توز سرپیچی می‌نماید.

The Prophet (peace be upon him and his family): And Allah the Glorified has, in several places in the Quran, censured the defiant arrogant, and says: سَأَصْرِفُ عَنْ آیاتِیَ الَّذِینَ یَتَکَبَّرُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الحَقِّ [I shall turn away from My signs those who behave arrogantly on the earth without right] — those who, out of arrogance, claim greatness on the earth, I turn them away from the signs of My mercy. Those who disdain His worship and servitude and show arrogance. (Nisa/172). 'What an evil abode the abode of the arrogant is!' (Zumar/72). 'Thus does Allah seal every heart of an arrogant tyrant!' (Ghafir/35). 'And they [from Allah] sought victory [over the disbelievers], and [in the end] every deviant tyrant was disappointed and destroyed!' (Ibrahim/15). The believing servants request opening from Allah, but the spiteful oppressor turns away.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અને અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ કુરઆનમાં ઘણી જગ્યાએ હઠીલા તકબ્બુર કરનારાઓની નિંદા કરી છે, અને ફરમાવે છે: سَأَصْرِفُ عَنْ آیاتِیَ الَّذِینَ یَتَکَبَّرُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الحَقِّ [જેઓ ઝમીન પર નાહક તકબ્બુર કરે છે તેમને હું મારી આયતોથી ફેરવી દઈશ] — જેઓ ઝમીનમાં તકબ્બુરના કારણે મોટાઈનો દાવો કરે છે, તેમને હું મારી રહમતની આયતોથી દૂર કરી દઉં છું. જેઓ તેની ઇબાદત અને બંદગીથી મોં ફેરવે અને તકબ્બુર કરે. (નિસા/૧૭૨). 'તકબ્બુર કરનારાઓનું ઠેકાણું કેટલું બૂરું છે!' (ઝુમર/૭૨). 'અને આ રીતે અલ્લાહ દરેક તકબ્બુર કરનાર જબ્બારના દિલ પર મહોર લગાવે છે!' (ગાફિર/૩૫). 'અને તેમણે [અલ્લાહ પાસેથી] ફત્હ અને વિજય [કાફિરો પર] માંગ્યો અને [આખરે] દરેક હઠીલો ગુમરાહ નાઉમ્મીદ અને નાબૂદ થઈ ગયો!' (ઇબ્રાહીમ/૧૫). ઈમાનવાળા બંદાઓ અલ્લાહ પાસેથી ખુલવાની માંગ કરે છે, પરંતુ કીનાવર ઝાલિમ સરકશી કરે છે.

#7 و نسبت به آیات او تکبّر ورزیدید، مجازات خوارکننده‌ای خواهید دید»! [به حال آن‌ها تأسف خواهی خورد] You were arrogant toward His signs, so you will face a humiliating punishment અને તમે તેની આયતોના મુકાબલામાં તકબ્બુર કર્યું, તમને ખ્વાર કરનારો અઝાબ થશે

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ کُنْتُم عَنْ آیَاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ قَالَ مَا أَنْزَلَ اللهُ فِی آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) یَجْحَدُونَ بِهِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ کُنْتُم عَنْ آیَاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ، آنچه را خدا درباره‌ی آل محمد (علیهم السلام) نازل کرده است، انکار می‌کنید.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ کُنْتُم عَنْ آیَاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ [and you used to show pride against His signs] — you deny what Allah has revealed concerning the Family of Muhammad (peace be upon them).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ کُنْتُم عَنْ آیَاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ [અને તમે તેની આયતોથી તકબ્બુર કરતા હતા], જે અલ્લાહે આલે મુહમ્મદ (અલયહિમુસ્સલામ) વિશે નાઝિલ કર્યું છે, તેનો તમે ઇન્કાર કરો છો.

#8 و نسبت به آیات او تکبّر ورزیدید، مجازات خوارکننده‌ای خواهید دید»! [به حال آن‌ها تأسف خواهی خورد] You were arrogant toward His signs, so you will face a humiliating punishment અને તમે તેની આયતોના મુકાબલામાં તકબ્બુર કર્યું, તમને ખ્વાર કરનારો અઝાબ થશે

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ الْکَافِرِ ... یَجِیئُهُ مَلَکُ الْمَوْتِ بِوَجْهٍ کَرِیه ... فَیَضْرِبُهُ بِالسَّفُّودِ ضَرْبَهًًْ فَلَا یَبْقَی مِنْهُ شُعْبَهًٌْ إِلَّا أَنْشَبَهَا فِی کُلِّ عِرْقٍ وَ مَفْصِلٍ ثُمَّ یَجْذِبُهُ جَذْبَهًًْ فَیَسُلُّ رُوحَهُ مِنْ قَدَمَیْهِ بَسْطاً فَإِذَا بَلَغَتِ الرُّکْبَتَیْنِ أَمَرَ أَعْوَانَهُ فَأَکَبُّوا عَلَیْهِ بِالسِّیَاطِ ضَرْباً ثُمَّ یَرْفَعُهُ عَنْهُ فَیُذِیقُهُ سَکَرَاتِهِ وَ غَمَرَاتِهِ قَبْلَ خُرُوجِهَا کَأَنَّمَا ضُرِبَ بِأَلْفِ سَیْفٍ فَلَوْ کَانَ لَهُ قُوَّهًُْ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَاشْتَکَی کُلُّ عِرْقٍ مِنْهُ عَلَی حِیَالِهِ بِمَنْزِلَهًِْ سَفُّودٍ کَثِیرِ الشُّعَبِ أُلْقِیَ عَلَی صوفٍ مُبْتَلٍّ ثُمَّ یَطُوفُهُ {یُدَارُ فِیهِ} فَلَمْ یَأْتِ عَلَی شَیْءٍ إِلَّا انْتَزَعَهُ کَذَلِکَ خُرُوجُ نَفْسِ الْکَافِرِ مِنْ عِرْقٍ وَ عُضْوٍ وَ مَفْصِلٍ وَ شَعْرَهًٍْ فَإِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ضَرَبَتِ الْمَلائِکَهًُْ وَجْهَهُ وَ دُبُرَهُ وَ قِیلَ أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی اللهِ غَیْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ.

امام باقر (علیه السلام)- هنگامی که خداوند بخواهد جان کافر را بگیرد... پس ملک الموت با چهره‌ای زشت و سیاه به سوی او می رود... با عصای آهنی ضربه ای به او می زند که در همه رگ و پی بدنش نفوذ می کند سپس او را می کشاند به طوری که جان او از کف پایش بالا می آید و وقتی به زانوهایش می رسد، به یارانش دستور می دهد و او را با شلّاق می اندازند و دوباره بلند می‌کنند و قبل از خروج جانش سکرات موت را به او می نوشانند. گویا با هزار شمشیر به او ضربه زده اند و اگر قدرت جن و انس را داشته باشد، همه رگ های بدنش در مقابل او لب به شکایت می گشایند، از شدت درد عصای آهنی چند شعبه ای که بر پشم تر خوابانده می شود و به هر چیز که بخورد آن را از جا می کند و بیرون آمدن جان کافر از رگ ها و اعضا و مفاصل و موها بدین صورت است؛ پس وقتی که جان به حلقوم رسید، فرشتگان به صورت و پشتش ضربه ای می زنند و به او می گویند: أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی الله غَیْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ.

Imam Baqir (peace be upon him): When Allah wills to take the soul of a disbeliever... the Angel of Death comes to him with an ugly, black face... he strikes him with an iron rod, a blow that penetrates every vein and sinew of his body. Then he drags him such that his soul comes up from the sole of his feet, and when it reaches his knees, he orders his helpers and they lash him with whips and then lift him up again, and before his soul goes out they make him taste the agonies of death. It is as if he has been struck with a thousand swords, and if he had the strength of the jinn and mankind, every vein of his body would open its lips in complaint before him — from the intensity of the pain of a many-pronged iron rod laid down upon wet wool, which, whenever it touches anything, pulls it out of place; and the exit of the disbeliever's soul from the veins, limbs, joints and hairs is in this manner. Then when the soul reaches the throat, the angels strike his face and his back and say to him: أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی الله غَیْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ [Give up your souls; today you will be recompensed with the punishment of humiliation because of what you used to say about Allah other than the truth, and because you used to show pride against His signs].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ કાફિરની જાન કબ્ઝ કરવા ઇચ્છે છે... તો મલકુલ મૌત બદસૂરત અને કાળા ચહેરા સાથે તેની તરફ જાય છે... લોખંડની લાકડી વડે તેને એવો ફટકો મારે છે કે તેના શરીરની દરેક રગ અને નસમાં ઊતરી જાય છે, પછી તેને એવી રીતે ખેંચે છે કે તેની જાન તેના પગના તળિયાથી ઉપર આવે છે અને જ્યારે તેના ઘૂંટણ સુધી પહોંચે છે, ત્યારે તે પોતાના સાથીઓને હુકમ કરે છે અને તેને ચાબુક વડે નાખે છે અને ફરી ઉઠાવે છે, અને તેની જાન નીકળે તે પહેલાં તેને મૌતની સકરાત પીવડાવે છે. જાણે તેને હજાર તલવારો વડે ફટકો માર્યો હોય, અને જો તેની પાસે જિન અને ઇન્સની તાકાત હોય, તો તેના શરીરની બધી રગો તેની સામે ફરિયાદ કરવા લાગે — તે ઘણી શાખાવાળી લોખંડની લાકડીના સખત દર્દથી જે ભીના ઊન પર સૂવડાવવામાં આવે અને જે વસ્તુને પણ અડે તેને પોતાના સ્થાનેથી ખેંચી કાઢે; અને કાફિરની જાનનું રગો, અવયવો, સાંધા અને વાળોમાંથી નીકળવું આ રીતે થાય છે; પછી જ્યારે જાન ગળા સુધી પહોંચે છે, ફરિશ્તાઓ તેના ચહેરા અને પીઠ પર ફટકો મારે છે અને તેને કહે છે: أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ الْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَی الله غَیْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آیاتِهِ تَسْتَکْبِرُونَ [તમારી જાનો કાઢો; આજે તમને અપમાનજનક અઝાબનો બદલો આપવામાં આવશે એ કારણે કે તમે અલ્લાહ પર નાહકની વાતો કરતા હતા અને તેની આયતોથી તકબ્બુર કરતા હતા].