سورة الممتحنة

Verse 4 of 13

60:4

قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ في إِبْراهيمَ وَ الَّذينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ ما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنا وَ إِلَيْكَ الْمَصيرُ

براى شما سرمشق نيكويى در زندگى ابراهيم و كسانى كه با او بودند وجود داشت، درآن‌هنگامى‌كه به قوم [مشرك] خود گفتند: «ما از شما و آنچه غير از خدا مى‌پرستيد بيزاريم؛ ما نسبت به شما كافريم و ميان ما و شما دشمنى و كينه‌ی آشكار شده است، تا آن‌زمان‌كه به خداى يگانه ايمان بياوريد. جز آن سخن ابراهيم كه به پدرش (سرپرستش كه در آن زمان عمويش آزر بود) گفت: [و وعده داد] كه براى تو آمرزش طلب مى‌كنم، و درعين‌حال در برابر خداوند براى تو مالك چيزى نيستم [و اختيارى ندارم]. پروردگارا! ما بر تو توكّل كرديم و به‌سوى تو بازگشتيم و بازگشت همه به‌سوى توست.

Indeed, there is for you a good example in Ibrahim and those with him when they said to their people: Surely we are clear of you and of what you serve besides Allah; we declare ourselves to be clear of you, and enmity and hatred have appeared between us and you forever until you believe in Allah alone-- but not in what Ibrahim said to his father: I would certainly ask forgiveness for you, and I do not control for you aught from Allah-- Our Lord! on Thee do we rely, and to Thee do we turn, and to Thee is the eventual coming:

તમારા માટે બહેતરીન મિસાલ ઇબ્રાહીમ અને તેના સાથીઓમાં છે, જયારે તેમણે પોતાની કોમને કહ્યું કે અમે તમારાથી અને તમારા ખુદાઓથી બેઝાર છીએ, અમોએ તમને જૂઠલાવ્યા, અને જ્યાં સુધી તમે એક અલ્લાહ પર ઇમાન નહિં લાવો ત્યાં સુધી અમારી અને તમારી વચ્ચે દુશ્મની અને કીનો એકદમ વાઝેહ છે. સિવાય કે ઇબ્રાહીમનુ વચન જે તેના (પાલક) પિતાને આપ્યુ હતુ કે જરૂર હું તમારા માટે ઇસ્તિગફાર કરીશ પરંતુ હું પરવરદિગાર તરફથી કોઇ અધિકાર નથી રાખતો. અમારા પરવરદિગાર! અમે તારા પર જ આધાર રાખીએ છીએ અને તારી તરફ રજૂ થઇએ છીએ અને તારી જ તરફ પાછું ફરવું છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أَبِی‌عَمْرٍو الزُّبَیْرِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ أَخْبِرْنِی عَنْ وُجُوهِ الْکُفْرِ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قَالَ الْکُفْرُ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَلَی خَمْسَهًِْ أَوْجُهٍ فَمِنْهَا کُفْرُ الْجُحُودُ وَ الْجُحُودُ عَلَی وَجْهَیْنِ وَ الْکُفْرُ بِتَرْکِ مَا أَمَرَ اللَّهُ وَ کُفْرُ الْبَرَاءَهًِْ وَ کُفْرُ النِّعَم ... وَ الْوَجْهُ الْخَامِسُ مِنَ الْکُفْرِ کُفْرُ الْبَرَاءَهًِْ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ یَحْکِی قَوْلَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) کَفَرْنا بِکُمْ وَ بَدا بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ یَعْنِی تَبَرَّأْنَا مِنْکُم.

امام صادق (علیه السلام)- ابوعمرو زبیری گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «مرا خبر ده به اینکه کفر در کتاب خدای عزّوجلّ (قرآن) چند وجه دارد»؟ فرمود: «کفر در کتاب خدا بر پنج وجه است؛ کفر جحود [و انکار ربوبیّت] و آن بر دو قسم است و کفر به ترک‌کردن آنچه خداوند به آن فرمان داده و کفر برائت [و بیزاری جستن] و کفر نعمت‌ها ... وجه پنجم از وجوه کفر؛ کفر برائت است و آن کلام خداوند عزّوجلّ است که سخن ابراهیم (علیه السلام) را بیان می‌کند: کَفَرْنَا بِکُمْ و بَدَا بَیْنَنَا و بَیْنَکُمُ العَدَاوةُ و البَغْضَاء أَبَدًا حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وحْدَهُ یعنی از شما برائت می جوییم.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Amr al-Zubayri said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): 'Inform me — how many aspects does kufr (disbelief) have in the Book of Allah the Mighty and Majestic (the Qur'an)?' He said: 'Kufr in the Book of Allah is of five aspects: kufr al-juhud (disbelief of denial) [and denial of lordship] — and that is of two kinds — and kufr by abandoning what Allah has commanded, and kufr al-bara'a (disbelief of disavowal) and kufr of blessings ... The fifth aspect of kufr is kufr al-bara'a, and that is the word of Allah the Mighty and Majestic which relates the speech of Ibrahim (peace be upon him): کَفَرْنَا بِکُمْ و بَدَا بَیْنَنَا و بَیْنَکُمُ العَدَاوةُ و البَغْضَاء أَبَدًا حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وحْدَهُ [We disbelieve in you, and there has appeared between us and you enmity and hatred forever, until you believe in Allah alone] — that is, we disavow you.'

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ અમ્ર ઝુબૈરી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: 'મને જણાવો કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લની કિતાબ (કુરઆન)માં કુફ્રના કેટલા પ્રકાર છે?' આપે ફરમાવ્યું: 'અલ્લાહની કિતાબમાં કુફ્ર પાંચ પ્રકારનું છે; કુફ્રે જુહૂદ [અને રુબૂબિય્યતનો ઇન્કાર] અને તે બે પ્રકારનું છે, અને અલ્લાહે જેનો હુકમ આપ્યો છે તેને છોડી દેવાનું કુફ્ર, અને કુફ્રે બરાઅત [અલગ થવું] અને નેઅમતોનું કુફ્ર ... કુફ્રનો પાંચમો પ્રકાર કુફ્રે બરાઅત છે, અને તે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનું કલામ છે જે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ની વાત બયાન કરે છે: کَفَرْنَا بِکُمْ و بَدَا بَیْنَنَا و بَیْنَکُمُ العَدَاوةُ و البَغْضَاء أَبَدًا حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وحْدَهُ [અમે તમારો ઇન્કાર કર્યો, અને અમારી અને તમારી વચ્ચે હંમેશ માટે દુશ્મની અને નફરત જાહેર થઈ ગઈ, જ્યાં સુધી તમે એક અલ્લાહ પર ઈમાન ન લાવો] એટલે કે અમે તમારાથી બરાઅત કરીએ છીએ.'

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

تَفْسِیرُ النُّعْمَانِیِّ، بِالْإِسْنَادِ الْآتِی فِی کِتَابِ فَضْلِ الْقُرْآنِ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالَ وَ أَمَّا الْکُفْرُ الْمَذْکُورُ فِی کِتَابِ اللَّهِ تَعَالَی فَخَمْسَهًُْ وُجُوهٍ مِنْهَا کُفْرُ الْجُحُودِ وَ مِنْهَا کُفْرٌ فَقَطْ وَ الْجُحُودُ یَنْقَسِمُ عَلَی وَجْهَیْنِ وَ مِنْهَا کُفْرُ التَّرْکِ لِمَا أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَی بِهِ وَ مِنْهَا کُفْرُ الْبَرَاءَهًِْ وَ مِنْهَا کُفْرُ النِّعَم ... وَ أَمَّا الْوَجْهُ الرَّابِعُ مِنَ الْکُفْرِ فَهُوَ مَا حَکَاهُ تَعَالَی عَنْ قَوْلِ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) کَفَرْنا بِکُمْ وَ بَدا بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ فَقَوْلُهُ کَفَرْنا بِکُمْ أَیْ تَبَرَّأْنَا مِنْکُم.

امام علی (علیه السلام)- در تفسیر نعمانی از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت شده است که فرمود: «کفری که در قرآن مجید از آن نام برده شده پنج قسم می‌باشد و آن‌ها عبارتند از: کفر انکاری، کفر مطلق، کفر ترک، کفر برائت و کفر نعمت ... وجه چهارم کفر؛ آن است که خداوند متعال از ابراهیم (علیه السلام) نقل می‌کند در آنجا که فرمود: کَفَرْنا بِکُمْ وَ بَدا بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ، مقصود از کَفَرْنا بِکُمْ در اینجا یعنی ما از شما برائت می‌جوییم.

Imam Ali (peace be upon him): In Tafsir al-Nu'mani, it is narrated from Amir al-Mu'minin (peace be upon him) that he said: 'The kufr (disbelief) mentioned in the glorious Qur'an is of five kinds, and they are: kufr of denial, absolute kufr, kufr of abandonment, kufr al-bara'a (disavowal) and kufr of blessings ... The fourth aspect of kufr is that which Allah the Exalted relates from Ibrahim (peace be upon him) where he said: کَفَرْنا بِکُمْ وَ بَدا بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ [We disbelieve in you, and there has appeared between us and you enmity and hatred forever, until you believe in Allah alone]. What is meant by کَفَرْنا بِکُمْ here is: we disavow you.'

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): તફસીરે નોઅમાનીમાં અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે આપે ફરમાવ્યું: 'કુરઆને મજીદમાં જે કુફ્રનો ઉલ્લેખ થયો છે તે પાંચ પ્રકારનું છે અને તે આ છે: કુફ્રે ઇન્કાર, કુફ્રે મુત્લક, કુફ્રે તર્ક, કુફ્રે બરાઅત અને કુફ્રે નેઅમત ... કુફ્રનો ચોથો પ્રકાર તે છે જેને અલ્લાહ તઆલા ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)થી નકલ કરે છે જ્યાં આપે ફરમાવ્યું: کَفَرْنا بِکُمْ وَ بَدا بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ [અમે તમારો ઇન્કાર કર્યો, અને અમારી અને તમારી વચ્ચે હંમેશ માટે દુશ્મની અને નફરત જાહેર થઈ ગઈ, જ્યાં સુધી તમે એક અલ્લાહ પર ઈમાન ન લાવો]. અહીં کَفَرْنا بِکُمْ થી મુરાદ એ છે કે અમે તમારાથી બરાઅત કરીએ છીએ.'

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فِی رِوَایَهًْ أَبِی‌الْجَارُود ابوجارود عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ: عَسَی اللهُ أَنْ یَجْعَلَ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ الَّذِینَ عادَیْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً وَ اللهُ قَدِیرٌ وَ اللهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَ نَبِیَّهُ (صلی الله علیه و آله) وَ الْمُؤْمِنِینَ بِالْبَرَاءَهًْ مِنْ قَوْمِهِمْ مَا دَامُوا کُفَّاراً فَقَالَ: قَدْ کانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِی إِبْراهِیمَ وَ الَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْکُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللهِ إِلَی قَوْلِهِ وَ اللهُ قَدِیرٌ وَ اللهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ ...

امام باقر (علیه السلام)- در روایت ابوالجارود آمده است: امام باقر (علیه السلام) در مورد کلام خداوند متعال: «عَسَی اللهُ أَن یَجْعَل بَیْنَکُمْ و بَیْنَ الذِینَ عَادَیْتُم مِّنْهُم مَّودَّةً و اللهُ قَدِیرٌ و اللهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ فرمود: خداوند به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و به مؤمنان دستور داد تا زمانی‌که قوم ایشان کافر هستند، از آنان برائت بجویند. خداوند تعالی فرمود: قَدْ کَانَتْ لکُمْ أُسْوةٌ حَسَنَةٌ فِی إِبْرَاهِیمَ و الذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالوا لقَومِهِمْ إِنَّا بُرَءاؤا مِنکُمْ و مِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللهِ کَفَرْنَا بِکُمْ.

Imam Baqir (peace be upon him): In the narration of Abu al-Jarud it is reported: Imam Baqir (peace be upon him) said regarding the words of Allah the Exalted: عَسَی اللهُ أَن یَجْعَلَ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ الَّذِینَ عَادَیْتُم مِّنْهُم مَّوَدَّةً وَ اللهُ قَدِیرٌ وَ اللهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ [It may be that Allah will bring about friendship between you and those whom you hold to be your enemies among them; and Allah is Powerful, and Allah is Forgiving, Merciful]: Allah commanded the Prophet (peace be upon him and his family) and the believers to disavow their people as long as they remain disbelievers. Allah the Exalted said: قَدْ کَانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِی إِبْرَاهِیمَ وَ الَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَءَاؤُا مِنکُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللهِ کَفَرْنَا بِکُمْ [Indeed, there is for you a good example in Ibrahim and those with him when they said to their people: Surely we are clear of you and of what you serve besides Allah; we declare ourselves to be clear of you].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબુલ જારૂદની રિવાયતમાં આવ્યું છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ અલ્લાહ તઆલાના કલામ: عَسَی اللهُ أَن یَجْعَلَ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ الَّذِینَ عَادَیْتُم مِّنْهُم مَّوَدَّةً وَ اللهُ قَدِیرٌ وَ اللهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ [શક્ય છે કે અલ્લાહ તમારી અને તે લોકો કે જેમની સાથે તમે દુશ્મની રાખો છો તેમની વચ્ચે મોહબ્બત પેદા કરી દે, અને અલ્લાહ કુદરતવાળો છે, અને અલ્લાહ માફ કરનાર દયાળુ છે] વિશે ફરમાવ્યું: અલ્લાહે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને મોમિનોને હુકમ આપ્યો કે જ્યાં સુધી તેમની કૌમ કાફિર છે ત્યાં સુધી તેમનાથી બરાઅત (અળગાપણું) જાહેર કરે. અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: قَدْ کَانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِی إِبْرَاهِیمَ وَ الَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَءَاؤُا مِنکُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللهِ کَفَرْنَا بِکُمْ [ખરેખર તમારા માટે ઇબ્રાહીમ અને તેમની સાથે રહેલા લોકોમાં ઉત્તમ નમૂનો છે, જ્યારે તેમણે પોતાની કૌમને કહ્યું: અમે તમારાથી અને અલ્લાહ સિવાય જેની તમે ઇબાદત કરો છો તેનાથી બેઝાર છીએ, અમે તમારો ઇન્કાર કરીએ છીએ].

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنْ أَحَبَ لِلَّهِ، وَ أَبْغَضَ لِلَّهِ، وَ أَعْطَی لِلَّهِ، وَ مَنَعَ لِلَّهِ فَهُوَ مِمَّنْ کَمُلَ إِیمَانُه.

امام صادق (علیه السلام)- هرکس برای خدا دوستی کند و برای او دشمنی نماید، برای رضای خدا عطا کند و برای او ندهد، او از کسانی است که ایمانش کامل است.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever loves for the sake of Allah, and hates for the sake of Allah, and gives for the sake of Allah, and withholds for the sake of Allah — he is among those whose faith is complete.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે કોઈ અલ્લાહ માટે મોહબ્બત કરે અને અલ્લાહ માટે દુશ્મની રાખે, અલ્લાહની રઝા માટે આપે અને અલ્લાહ માટે રોકે, તે એવા લોકોમાંથી છે જેમનું ઈમાન સંપૂર્ણ છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مِنْ أَوْثَقِ عُرَی الْإِیمَانِ أَنْ یُحِبَ فِی اللَّهِ وَ یُبْغِضَ فِی اللَّهِ وَ یُعْطِیَ فِی اللَّهِ وَ یَمْنَعَ فِی اللَّهِ.

امام صادق (علیه السلام)- [به‌راستی] از استوارترین دستاویزهای ایمان این است که در راه خدا دوست بداری و در راه خدا دشمن بداری، در راه خدا عطا کنی و در راه خدا مضایقه نمایی.

Imam Sadiq (peace be upon him): [Indeed] among the firmest handholds of faith is that you love for the sake of Allah and hate for the sake of Allah, and give for the sake of Allah and withhold for the sake of Allah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [ખરેખર] ઈમાનના સૌથી મજબૂત આધારોમાંથી એ છે કે તમે અલ્લાહના માર્ગમાં દોસ્તી રાખો અને અલ્લાહના માર્ગમાં દુશ્મની રાખો, અલ્લાહના માર્ગમાં આપો અને અલ્લાહના માર્ગમાં રોકો.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَ الرَّجُلَ لَیُحِبُّکُمْ وَ مَا یَعْرِفُ مَا أَنْتُمْ عَلَیْهِ فَیُدْخِلُهُ اللَّهُ الْجَنَّهًَْ بِحُبِّکُمْ وَ إِنَّ الرَّجُلَ لَیُبْغِضُکُمْ وَ مَا یَعْرِفُ مَا أَنْتُمْ عَلَیْهِ فَیُدْخِلُهُ اللَّهُ بِبُغْضِکُمُ النَّارَ.

امام صادق (علیه السلام)- مردی شما را دوست دارد و مقام و موقعیّت و افکار و عقاید شما را هم می‌داند، خداوند او را به خاطر این محبّت وارد بهشت می‌کند و مردی شما را به خاطر عقیده‌ی شما دشمنی می‌کند خداوند او را هم به خاطر دشمنی با شما وارد دوزخ می‌نماید.

Imam Sadiq (peace be upon him): A man loves you and also knows your rank, position, thoughts and beliefs — Allah will admit him to Paradise on account of that love. And a man hates you on account of your belief — Allah will admit him to the Fire on account of that hatred toward you.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એક માણસ તમને મોહબ્બત કરે છે અને તમારા મરતબા, મુકામ, વિચારો અને અકીદાઓને પણ જાણે છે, અલ્લાહ તેને આ મોહબ્બતના કારણે જન્નતમાં દાખલ કરશે; અને એક માણસ તમારા અકીદાના કારણે તમારી સાથે દુશ્મની કરે છે, અલ્લાહ તેને પણ તમારી સાથેની દુશ્મનીના કારણે જહન્નમમાં દાખલ કરશે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

وَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَبْغَضَ رَجُلًا لِلَّهِ لَأَثَابَهُ اللَّهُ عَلَی بُغْضِهِ إِیَّاهُ وَ إِنْ کَانَ الْمُبْغَضُ فِی عِلْمِ اللَّهِ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّهًْ.

امام باقر (علیه السلام)- اگر شخص دیگری را دشمن بدارد و با او به خاطر کارهای زشت وی ارتباط نداشته باشد خداوند او را به خاطر بغض وی پاداش می‌دهد اگرچه آن مرد در علم خداوند از اهل به بهشت باشد.

Imam Baqir (peace be upon him): If a person hates another and has no dealings with him on account of his evil deeds, Allah will reward him for that hatred, even if the one hated is, in Allah's knowledge, among the people of Paradise.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જો કોઈ વ્યક્તિ બીજા સાથે દુશ્મની રાખે અને તેની ખરાબ કરતૂતોના કારણે તેની સાથે સંબંધ ન રાખે, તો અલ્લાહ તેને આ દુશ્મનીના બદલામાં સવાબ આપશે, ભલે તે માણસ અલ્લાહના ઇલ્મમાં જન્નતવાળાઓમાંથી હોય.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کُلُ مَنْ لَمْ یُحِبَ عَلَی الدِّینِ وَ لَمْ یُبْغِضْ عَلَی الدِّینِ فَلَا دِینَ لَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- هرکس محبّت و یا بغض او برای دین نباشد او دین ندارد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Whoever's love or hatred is not for the sake of religion has no religion.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જેની મોહબ્બત અથવા દુશ્મની દીન માટે ન હોય, તેની પાસે દીન નથી.