کَانَتْ امْرَأَهًُْ نُوحٍ (علیه السلام) کَافِرَهًْ تَقُولُ لِلنَّاسِ إِنَّهُ مَجْنُونٌ وَ إِذَا آمَنَ أَحَدٌ بِنُوحٍ (علیه السلام) أَخْبَرَتِ الْجَبَابِرَهًَْ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ (علیه السلام) بِهِ وَ کَانَتِ امْرَأَهًُْ لُوطٍ (علیه السلام) تَدُلُّ عَلَی أَضْیَافِهِ وَ کَانَ ذَلِکَ خِیَانَتَهُمَا لَهُمَا وَ مَا بَغَتْ امْرَأَهًُْ نَبِیٍّ قَطُّ وَ إِنَّمَا کَانَتْ خِیَانَتُهُمَا فِی الدِّین.
ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- همسر نوح (علیه السلام) کافر بود و به مردم میگفت: شوهر من دیوانه است و وقتی کسی به نوح (علیه السلام) ایمان میآورد، او ستمکاران و جبّاران قوم نوح (علیه السلام) را خبردار میکرد تا آن فرد را آزار و اذیت کنند و همسر لوط (علیه السلام) کافر بود و به عمل قومش رضایت داشت و آنها را بهسوی مهمانهای لوط راهنمایی کرد و این عمل از طرف این دو زن خیانت محسوب میشود وگرنه هرگز همسر پیامبر (صلی الله علیه و آله) آلوده به زنا نبوده و خیانت آنها در امر دین بوده است و [سدی] میگوید خیانت آنها همانا کافربودن ایشان بود.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): The wife of Nuh (peace be upon him) was a disbeliever and used to say to the people: "My husband is mad," and whenever anyone believed in Nuh (peace be upon him), she would inform the oppressors and tyrants of Nuh's (peace be upon him) people about him so that they would harm and torment that person. And the wife of Lut (peace be upon him) was a disbeliever and was pleased with the deed of her people, and she used to direct them to Lut's guests. This deed on the part of these two women is counted as treachery — for the wife of a prophet (peace be upon him and his family) has never been polluted with fornication; rather, their treachery was in the matter of religion. And [al-Suddi] says: their treachery was precisely their disbelief.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની પત્ની કાફિર હતી અને લોકોને કહેતી હતી: મારો પતિ દીવાનો છે, અને જ્યારે કોઈ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પર ઈમાન લાવતું, ત્યારે તે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કૌમના ઝાલિમો અને જબ્બારોને તેની ખબર આપી દેતી જેથી તેઓ તે વ્યક્તિને તકલીફ અને પરેશાની આપે. અને લૂત (અલયહિસ્સલામ)ની પત્ની કાફિર હતી અને પોતાની કૌમના કામથી રાજી હતી અને તેઓને લૂતના મહેમાનો તરફ માર્ગદર્શન આપતી હતી, અને આ કામ આ બે સ્ત્રીઓ તરફથી ખયાનત ગણાય છે — કારણ કે કોઈ પણ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની પત્ની ક્યારેય ઝિનાથી ગંદી થઈ નથી, બલ્કે તેમની ખયાનત દીનની બાબતમાં હતી. અને [સુદ્દી] કહે છે: તેમની ખયાનત એ જ તેમનું કાફિર હોવું હતું.