بَیْنَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَائِمٌ یُصَلِّی مَعَ خَدِیجَهًَْ إِذْ طَلَعَ عَلَیْهِ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ مَا هَذَا یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) قَالَ هَذَا دِینُ اللَّهِ فَآمِنْ بِهِ وَ صَدِّقْهُ ثُمَّ کَانَا یُصَلِّیَانِ وَ یَرْکَعَانِ وَ یَسْجُدَانِ فَأَبْصَرَهُمَا أَهْلُ مَکَّهًَْ فَفَشَا الْخَبَرُ فِیهِمْ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) قَدْ جُنَّ فَنَزَلَ ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- درحالی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به همراه خدیجه (سلام الله علیها) مشغول اقامه نماز بودند، علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) بر ایشان وارد شد و عرض کرد: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! این چیست»؟ فرمود: «این دین خداوند است. پس به ایشان ایمان آورد و تصدیق نمود». سپس آن دو با همدیگر نماز می‌خواندند و رکوع و سجود می‌رفتند. اهل مکّه آن‌ها را دیدند و این خبر بین آن‌ها منتشر شد که محمّد (صلی الله علیه و آله) دیوانه شده است. پس این آیه نازل شد: ن وَ الْقَلَمِ وَ مَا یَسْطُرُونَ* مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ».
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): While the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was performing the prayer together with Khadija (peace be upon her), Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) came upon them and said: "O Muhammad (peace be upon him and his family)! What is this?" He said: "This is the religion of Allah. So believe in it and affirm it." Then the two of them prayed together and performed ruku and sujud. The people of Mecca saw them, and the news spread among them that Muhammad (peace be upon him and his family) had gone mad. So this verse was revealed: ن وَ الْقَلَمِ وَ مَا یَسْطُرُونَ* مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ [Noon. By the pen and what they write. By the grace of your Lord you are not mad].
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): જ્યારે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ખદીજા (અલયહસ્સલામ) સાથે નમાઝ પઢી રહ્યા હતા, ત્યારે અલી ઇબ્ને અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) તેમની પાસે આવ્યા અને અરજ કરી: "હે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! આ શું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "આ અલ્લાહનો દીન છે. તો તેના પર ઈમાન લાવો અને તેની તસ્દીક કરો." પછી તે બંને સાથે નમાઝ પઢતા હતા અને રુકૂઅ તથા સજદો કરતા હતા. મક્કાવાળાઓએ તેમને જોયા અને તેમની વચ્ચે આ ખબર ફેલાઈ ગઈ કે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) દીવાના થઈ ગયા છે. તો આ આયત નાઝિલ થઈ: ن وَ الْقَلَمِ وَ مَا یَسْطُرُونَ* مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ [નૂન. કલમની અને જે તેઓ લખે છે તેની કસમ. તમારા પરવરદિગારની નેઅમતથી તમે દીવાના નથી].