أَنِ اغْدُوا عَلی حَرْثِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صارِمینَ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ إِنَّ أَبَانَا کَانَ شَیْخاً کَبِیراً قَدْ ذَهَبَ عَقْلُهُ وَ خَرِفَ فَهَلُمَّ فَلْنَتَعَاهَدْ عَهْداً فِیمَا بَیْنَنَا أَنْ لَا نُعْطِیَ أَحَداً مِنْ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِینَ فِی عَامِنَا هَذَا شَیْئاً حَتَّی نَسْتَغْنِیَ وَ تَکْثُرَ أَمْوَالُنَا ... ثُمَّ قَالَ لَا ضَوْءَ لَهُ وَ لَا نُورَ فَلَمَّا أَصْبَحَ الْقَوْمُ فَتَنادَوْا مُصْبِحِینَ أَنِ اغْدُوا عَلی حَرْثِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صارِمِینَ قَالَ فَانْطَلَقُوا وَ هُمْ یَتَخافَتُونَ قَالَ وَ مَا التَّخَافُتُ یَا ابْنَعَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) قَالَ یَتَشَاوَرُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً لَکِنْ لَا یَسْمَعُ أَحَدٌ غَیْرُهُم.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- أَنِ اغْدُوا عَلی حَرْثِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صارِمینَ و به همدیگر گفتند: پدر ما، پیر مرد سالخورده‌ای بود که عقل خویش را از دست داده بود. پس بیایید پیمان ببندیم که امسال، چیزی از محصول خویش را به هیچ‌کدام از مسلمانان فقیر ندهیم تا اینکه پولدار شویم و مال ما زیاد شود... شبی که هیچ اثری از نور در آن نباشد. بنابراین هنگامی‌که صبح شد فَتَنَادَوا مُصْبِحِینَ* أَنِ اغْدُوا عَلَی حَرْثِکُمْ إِن کُنتُمْ صَارِمِینَ* فَانطَلَقُوا وَ هُمْ یَتَخَافَتُونَ آن مرد گفت: «ای ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)! «تخافت» چیست»؟ پاسخ داد: «به آرامی با همدیگر صحبت می‌کردند تا اینکه شخص دیگری صحبت‌های آنان را نشنود».
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): أَنِ اغْدُوا عَلی حَرْثِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صارِمینَ [Saying: Go early to your tilth if you would cut (the produce)]. And they said to one another: Our father was an aged old man who had lost his intellect. So come, let us make a pact that this year we will not give anything from our produce to any of the poor Muslims, so that we may become wealthy and our property may increase... a night in which there is no trace of light. So when morning came, فَتَنَادَوا مُصْبِحِینَ * أَنِ اغْدُوا عَلَی حَرْثِکُمْ إِن کُنتُمْ صَارِمِینَ * فَانطَلَقُوا وَ هُمْ یَتَخَافَتُونَ [So they called out to one another at daybreak, saying: Go early to your tilth if you would cut (the produce). So they went off, whispering to one another]. That man said: 'O Ibn Abbas (may Allah have mercy on him)! What is takhafut?' He replied: 'They were speaking quietly with one another so that no one else would hear their conversation.'
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): أَنِ اغْدُوا عَلی حَرْثِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صارِمینَ [કહેતાં કે: સવારે વહેલા તમારા ખેતરે જાઓ જો તમે (ફળ) કાપવા માંગતા હો] અને તેઓએ એકબીજાને કહ્યું: અમારા પિતા વૃદ્ધ સાલખોર્દા હતા જેમણે પોતાની બુદ્ધિ ગુમાવી દીધી હતી. તો ચાલો પ્રતિજ્ઞા કરીએ કે આ વર્ષે અમે અમારી ઉપજમાંથી કંઈ પણ કોઈ ગરીબ મુસલમાનને નહીં આપીએ, જેથી અમે ધનવાન બનીએ અને અમારી સંપત્તિ વધે... એવી રાત જેમાં પ્રકાશનું કોઈ નિશાન ન હોય. તેથી જ્યારે સવાર થઈ, فَتَنَادَوا مُصْبِحِینَ * أَنِ اغْدُوا عَلَی حَرْثِکُمْ إِن کُنتُمْ صَارِمِینَ * فَانطَلَقُوا وَ هُمْ یَتَخَافَتُونَ [તો તેઓએ સવારે એકબીજાને પોકારીને કહ્યું: સવારે વહેલા તમારા ખેતરે જાઓ જો તમે કાપવા માંગતા હો. તો તેઓ ધીમા અવાજે વાતો કરતાં ચાલી નીકળ્યા]. તે વ્યક્તિએ કહ્યું: 'ઓ ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ)! "તખાફુત" શું છે?' તેમણે જવાબ આપ્યો: 'તેઓ એકબીજા સાથે ધીમેથી વાત કરતાં હતાં જેથી બીજું કોઈ તેમની વાતો સાંભળી ન શકે.'